အခန်း (၁၁၆)

မိသားစု၏ အကျိုးစီးပွားများ ပါ၀င်နေသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားများက ချန်ချိုင်ယွင်ကို တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

မူလက ခြံဝင်းသည် အသက်ဝင်နေသေးသည်။ အခြားစားပွဲဝိုင်းများက ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောနေကြသည်။ စကားစမြည်ပြောရင်း ဝိုင်နှင့် အသားများကို စားကြပြီး ချန်ချိုင်ယွင်က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် အားလုံး၏ မျက်လုံးများက သူမကို စိုက်ကြည့်လာကြသည်။

သူမသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အိမ်တွင် ဧည့်သည်အဖြစ်လာပြီး မိသားစုအိမ်အသစ်ဆောက်ခဲ့သည်ကို မဆိုလိုပေ။ သူတို့ကို စာအိတ်အနီတောင် မပေးဘူး။ သူတို့ အသီးအရွက်နှင့် အသားများကို စားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ခပ်လျှိုလျှိုနေသင့်တာ။

ရလဒ်အနေနဲ့ အိမ်ရှင်မိသားစုကို ဆိုးရွားတဲ့ပုံစံနဲ့ ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။

ပထမမိသားစုပင် ဒါကို မြင်နိုင်သည်။ တတိယမိသားစုတွင် အိမ်ထောင်ဦးစီးမှာ လင်းရှောင်ယွဲ့ ဖြစ်သည်။ ချန်ချိုင်ယွင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တိုက်ရိုက် ဆဲဆိုခဲ့သည်။ သူ ကံဆိုးမှာကို မကြောက်ဘူးလား။

သေချာတာကတော့ ချန်ချိုင်ယွင်က သူမကို ဆဲဆိုပြီး သူ့ခင်ပွန်းရဲ့ ဆွဲထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ရန်တလင်း၏ မျက်နှာသည် အလွန်ဆိုးရွားသော်လည်း စိတ်ခံစားမှုကို ထိန်းချုပ်ထားကာ သူမကိုပြောလိုက်သည်။ "ထိုင်တော့"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ထိုင်တော့၊ ငါတို့အားလုံးက မိသားစုတွေပဲ၊ စကားပြောပြီး ကောင်းကောင်းဆွေးနွေးကြရအောင် "

ပထမမိသားစုမှ ရန်ချန်ယွီသည်လည်း ချန်ချိုင်ယွင် ကို ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် အမြန်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ချန်ချိုင်ယွင်ကို ဤကိစ္စအတွက် ကိစ္စကြီးသွားအောင် ပြုလုပ်ခွင့်မပြုပေ။

တတိယမိသားစု၏ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ရန်ယန်တို့သည် ယခုအချိန်တွင် နှိုးဆော်ရန် ခက်ခဲနေပေပြီ။ ရန်ချန်ယွီ သည် ဤရူးနေသောမိန်းမ ချန်ချိုင်ယွင်ကြောင့် ဤကိစ္စသည် ဆုံးခန်းတိုင်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် လင်းရှောင်ယွဲ့ ၏ အဆိုပြုချက်သည် ပထမမိသားစုအတွက် ကောင်းမွန်သောကြောင့် ရန်ချန်ယွီ နှလုံးသားက ထိုလူကြီးတွေ ဤအခြေအနေကို ပို၍သဘောတူလိမ့်မည်ဟု တွေးနေမိသည်။

ဤနည်းဖြင့် လူကြီးတွေ သိမ်းဆည်းထားသော ငွေများကို ၎င်းတို့၏ ပထမမိသားစုထံ ပေးအပ်နိုင်သည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ တတိယ မိသားစုက အခု အရမ်းချမ်းသာနေပြီ ပြီးတော့လူကြီးတွေ လက်ထဲက ပိုက်ဆံနည်းနည်းကို သူတို့ မလိုအပ်တော့ဘူး။

ချန်ချိုင်ယွင်သည် ရန်တလင်းမှ အတင်းထိုင်ခိုင်းသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာနှင့် အမူအရာမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေပြီး နီရဲနေသော မျက်လုံးများက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေကာ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပါးစပ်ကို ဖြဲပစ်ချင်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ချန်ချိုင်ယွင်၏ သဘောထားကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ချန်ချိုင်ယွင်က ပိုဖိလေလေ၊ သူမ အစီအစဉ်က မျှတလေလေဖြစ်သည်။

သူမမှာလည်း ဤအခြေအနေ အတွက်တောင်းဆိုရန်ရှိသည်!

"ဒီမိန်းမနဲ့ ဒီကိစ္စက ညှိနှိုင်းလို့မရဘူး"

ရန်ယန်က ရန်တလင်းကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ကာ ကာကွယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမိန်းမကို အရင်ဖယ်လိုက်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့မိသားစု ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမှ သဘောမတူနိုင်ဘူး"

"နင်က ဘာလို့ ငါ့ကိုဖယ်​ချင်​တာလဲ၊ ငါမသွားချင်​ဘူး"

အရည်ထူထူနှင့် ချန်ချိုင်ယွင်က ထိုင်နေခဲ့သည်။ "နင်က ငါ့ကို ​ဖယ်ထုတ်ပြီး ငါတို့မိသားစုကို အနိုင်ကျင့်ချင်နေတာပဲ။ ငါနင့်ကိုပြောမယ် ငါတို့ရဲ့ ဒုတိယမိသားစုက ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက် အကြွေးတင်ထားပေမယ့် ဂုဏ်ယူစရာက အဲ့မှာရှိနေသေးတုန်းပဲ။ နင့်မိသားစုက ငါတို့ထက် ပိုက်ဆံနည်းနည်းလေးပဲ ပိုနေတာမဟုတ်လား။ ငါတို့မိသားစုကို လာပြီးနှိမ့်ချနေတာလား။ ငါတို့မိသားစုက အနိုင်ကျင့်ဖို့ လွယ်တယ်လို့ နင်ထင်နေလား ဟမ့်။ ဒါက လုံးဝကိုမဖြစ်နိုင်ဘူး"

"အငြင်းမပွားနဲ့"

ရန်တလင်းက စားပွဲကို ရိုက်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "အခု မင်းကသူများရဲ့အိမ်မှာရောက်နေတာ။ စကားကိုကောင်းကောင်းပြော"

ချန်ချိုင်ယွင် ဒေါသတကြီးအော်ရင်း နံစော်နေသော မျက်နှာကို ထုတ်ကာ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ အခုချိန်ထိ သူမကို ဘယ်သူကမှ အကာအကွယ်မပေးတဲ့အတွက် လောလောဆယ် ရန်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် သူ့ပါးစပ်က အလျှော့မပေးသေးပေ။ " အခြေအနေဆိုးလိုက်တာ။ ငါသဘောမတူဘူး! ကိစ္စကြီးရင် ငါ့မိဘတွေကို ငါတို့အိမ်လာစားခိုင်းလိုက်။ အရသာက မကောင်းသည်ဖြစ်စေ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူး။ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး၊ ဗိုက်ဆာရင် ကိစ္စမရှိဘူး။ ဘာကိစ္စရှိမှာလဲ၊ ဒါငါတို့မိသားစုကိစ္စပဲ”

လူကြီးနှစ်ယောက်က ဗိုက်ဆာနေရင်တောင် အရေးမကြီးဘူးဆိုပြီး ချန်ချိုင်ယွင်ပြောလိုက်တာကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။

တစ်ကြိမ်တော့ တစ်လလောက် သက်သတ်လွတ်စားရတဲ့ လူကြီးနှစ်ယောက်က မျက်နှာတွေ မည်းပြီး ဒေါသမီးတောက်တွေ ထွက်သွားသည်။

"ချန်ချိုင်ယွင် နင် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

အဖွား ရန်က ပါးစပ်ဟပြီး ချန်ချိုင်ယွင်ကို ဆွဲဖြဲဖို့လုပ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ အကြီးနှစ်ယောက်က နင်တို့မိသားစုကို ပိုက်ဆံ ပေးတယ်မဟုတ်လား၊ နင့်မိသားစုက ငါတို့ကို ငတ်စေချင်တာလား။ အဲ့တာက ကိစ္စမရှိဘူးပေါ့လေ ဟုတ်လား"

"အမေ အဲ့လိုပြောချင်တာမဟုတ်ပါဘူး!"

ချန်ချိုင်ယွင်က အရမ်းစိုးရိမ်ပြီး ခြေထောက်ဆောက့်နင်းလိုက်သည်။ "ဒီမိန်းကလေး လင်းရှောင်ယွဲ့ လှည့်စားနေတာကိုမခံနဲ့။ သူက အရမ်းခေါင်းမာတာ။ ကျွန်မတို့ အားလုံးက မိသားစုတွေပဲလေ။ သူမ ပိုက်ဆံရေပြီး အရာအားလုံးကို ဂရုစိုက်တယ်။ ဒါက သူ့ကိစ္စ ကျွန်မ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး"

"ခင်များကို အပြင်ဆွဲထုတ်ပစ်တာမျိုးကို လိုချင်နေတာလား "

သူ့ဘေးနားက ရန်ယန်က လက်သီးဆုပ်ထားပြီး ချန်ချိုင်ယွင်ကို တွန်းထုတ်ဖို့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အင်အားကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။

ရလဒ်အနေနဲ့ သူ ခြေတစ်လှမ်းမလှမ်းမီ လင်းရှောင်ယွဲ့ က သူ့ကို တားခဲ့သည်

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်မဆိုးသလို ဒေါသလည်း မထွက်ပေ။ သူမမျက်နှာမှာ အပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “ဒုတိယအဒေါ် ဒီနေ့တော့ အိမ်နီးနားချင်းတွေ ဆွေမျိုးတွေ အများကြီးရှေ့မှာ တိုက်ရိုက်ပြောပြလိုက်မယ်။ အဲဒီတုန်းက ရွာလူကြီး စည်းကမ်းချက် ချမှတ်ထားတာ။ တစ်လအတွက် ကျွန်မတို့တတိယ မိသားစုက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပံ့ပိုးပေးတယ်။ဒါက ကျွန်မတို့တတိယမိသားစုက လူကြီးတွေကို ပံ့ပိုးပေးတာဖြစ်ပြီးတော့ လူတိုင်းမှာ ဒီတာဝန်ရှိတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတယ်။ ကျွန်မတို့မိသားစုက သူတို့ကို ပြုစုပေးခဲ့ပြီး ဦးလေးရဲ့မိသားစုကလည်း သူတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တယ်။ အခု အဒေါ်တို့ အလှည့်ရောက်ပြီ၊ အဒေါ်က မကျွေးမွေး ချင်ဘူး။ ကောင်းပြီ အဒေါ် မကျွေးမွေးချင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်မတို့မိသားစုနဲ့ ပထမမိသားစုကို ပြုစုခွင့်ပေးလိုက်။ လူကြီးနှစ်ယောက်ကိုတောင် မကျွေးမွေးချင်ဘူးဆိုတော့ ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးနဲ့ လူကြီး နှစ်ယောက်ကို ပြန်ပြီးကြည့်ရှုမှာလဲ "

"တော်တော့။ စကားတွေကို ရပ်လိုက်! နင်ပြဿနာကိုမွှေနေတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်"

ချန်ချိုင်ယွင်က လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ငြင်းခုံမနေဘဲ ဆိုးဝါးတဲ့မျက်နှာထားနဲ့ ပြောခဲ့သည်။ "ငါတို့မိသားစုက သူတို့ကိုကျွေးမွေး ပြုစုမှာ။ ငါတို့မိသားစုစားတဲ့ဟာကို လူကြီးနှစ်ယောက်စားရမယ်။ အစကတော့ ငါတို့မိသားစုကို ကျော်သွားစေချင်ခဲ့တာ။ ငါတို့စားတာက မကောင်းဘူး လူကြီးနှစ်ယောက်မစားနိုင်တော့မှာကိုကြောက်လို့။ နင်တို့ မိသားစုနှစ်စုကို အရင်ကျွေးမွေးပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ခဲ့တာ။ နင့်မိသားစုက ဒီလိုစိတ်ရှိပြီး တွက်ဆလွန်းရင် ဘာပြောစရာရှိသေးလို့လဲ။ တော်လိုက်ပါတော့ တော်တော့ တော်တော့။ ဆွေးနွေးမနေတော့ဘူး!"

ဒုတိယမိသားစုသည်လည်း လူကြီးနှစ်ဦးကို တစ်လကြာ စောင့်ရှောက်ပေးသည့် အခြေအနေကို လက်ခံခဲ့သည်။

ဒါက အဖြေတစ်ခုပါ။

ဒါပေမယ့် အချို့သောလူများသည် ဤဖြေရှင်းချက်ကို လက်မခံနိုင်ကြတော့ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ပထမမိသားစုမှ ရန်ချန်ယွီ။

ချန်ချိုင်ယွင်က ဝန်ခံပြီးသားဖြစ်ပေမယ့် ရန်ချန်ယွီက ဒေါသကြီးတဲ့ မှတ်ချက်တစ်ခု ထုတ်ခဲ့သည်။ "အဖေ အမေ၊ ဒီနှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒုတိယမိသားစုရဲ့ အခြေအနေက တကယ်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒုတိယမိသားစုက အဖေတို့ကို ထောက်ပံ့ဖို့ စေတနာရှိတယ်။ ဒုတိယမိသားစုမှာ နောက်တစ်လလောက် ပေါက်စီတွေစားပြီး နောက်လမှာ တတိယမိသားစုမှာ ပိုကောင်းတာကိုစားလိုက်ပါ။ ဒါဆို ဒုတိယအိမ်မှာ စားရတာ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် အဖေတို့ကောင်းကောင်းလေးဝယ်စားဖို့အတွက် အဖေတို့ချွေးမကို ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက်ပေးလိုက်ပေါ့"

"ရပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ချန်ချိုင်ယွင်က ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "ကျွန်မတို့မိသားစုမှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်းရှိတော့ အခုက စားစရာရှိတယ်။ အဖေတို့ ကောင်းကောင်းမစားနိုင်ဘူးလို့ ခံစားလာရရင် ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက် ထုတ်လိုက်။ ဒါဆိုရင် ကျွန်မ ကောင်းကောင်းလေး စားရအောင်ဝယ်ပေးမယ်။ အဲဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ"

ဤနည်းဖြင့် ဒုတိယမိသားစုက မဆုံးရှုံးသေးပေ။

ချန်ချိုင်ယွင်သည် လူကြီးနှစ်ယောက်လက်ထဲရှိငွေကို တွက်ချက်ထားသည်။ အကြောင်းမှာ ရန်လျန်ဟွာ အိမ်ထောင်ပြုပါက ခန်းဝင်ပစ္စည်း လိုအပ်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ချန်ချိုင်ယွင်ကလည်း ရန်လျန်ဟွာ ကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော အိမ်ထောင်ရေးကို ပေးချင်သည်။ ဒါကြောင့် ပိုကောင်းတဲ့ ခန်းဝင်ပစ္စည်းကို ပြင်ဆင်ရမည်။

ချန်ချိုင်ယွင်မှာ ပျက်စီးသွားတဲ့ သားတစ်ယောက်ရှိသည်။ သူ့သမီးကို ပိုကောင်းတဲ့သူနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်လို့ရသည်။ အဲဒီနောက် သားမက်က သူတို့မိသားစုကို ကူညီပေးလိမ့်မည်။

သူမ ရန်လျန်ဟွာကို ဆင်းရဲသားတစ်ဦးနှင့် ပေါ့ပေါ့တန်တန်လက်ထပ်ခွင့် လုံးဝမပေးနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် လူကြီးနှစ်ယောက်အား အခွင့်ကောင်းယူချင်သေးသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ က ထိုအကြံကို ဘယ်တော့မှ လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒါ... ဒါကို ငါသဘောမတူဘူး"

အဖွား ရန် သည် ရန်ချန်ယွီနှင့် ချန်ချိုင်ယွင်တို့၏ စကားကို နားထောင်လိုက်ရာ သူမ၏ နှလုံးသားသည် အကြိမ်တစ်သန်းမက မပျော်ရွှင်တော့ပေ။

ဤတွက်ချက်မှုဖြင့် အဖွားရန်နှင့် အဖိုးရန်တို့ ဆုံးရှုံးရသည်။

ဒုတိယမိသားစုဆီ ရောက်ရှိသွားပါက တစ်လတာ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမည်။ ပိုစားချင်ရင် သူတို့ကိုယ်တိုင် ပိုက်ဆံပေးရမည်။

ပထမမိသားစုနဲ့ တတိယမိသားစုလောက်တော့ မကောင်းဘူး...

ချန်ချိုင်ယွင်၏ ချဉ်နေတဲ့မျက်နှာသည် လူကြီးနှစ်ယောက်၏ သွေးများကိုစုပ်ချင်နေခဲ့သည်။

အဖွားရန်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပွဲချင်းပြီး ငြင်းလိုက်သည်။

"ဘာကို သဘောမတူတာလဲ"

ချန်ချိုင်ယွင်သည် အဖွားကြီးက ဤရပ်တည်ချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ချမှတ်ခဲ့သည်ကို မယုံနိုင်ဘဲ မယုံကြည်နိုင်စွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။

"တတိယ..."

ဒီအချိန်မှာ အဖွားရန်က ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး။ သူမ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်မှာ ရန်တယုံ ၏ လက်ဖြစ်သည်။ "တတိယသား မင်းမိသားစုက ချမ်းသာနေပြီ၊ ဒုတိယမိသားစုက ပိုက်ဆံမစုနိုင်တော့ဘူး။ မင်းရဲ့မိသားစုဆောက်ထားတဲ့အိမ်ကို ကြည့်။ မင်းစက်ဘီးဝယ်ဖို့ တတ်နိုင်တဲ့ မင်းမိသားစုကိုကြည့်၊ မင်းအဖေနဲ့ ငါက မင်းရဲ့အိမ်ထဲမှာပဲ နေလို့ရသေးတယ်။ နေရာ၊ အခန်းတွေ ကျန်သေးတယ်။ မင်းအဖေနဲ့ ငါ့ကို ထောက်ပံ့ဖို့ အရမ်းဝန်လေးနေတာလား"

အဖွား ရန်က ရန်တယုံကို ဒီလိုပုံစံနဲ့ ပြောခဲ့ပြီး ရန်တယုံက သူမ စကားကြားရတာ သိပ်အဆင်မပြေနေဘူး။

ဒါပေမယ့် အိမ်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ အားလုံးက သူ့လက်ထဲမှာ မရှိဘူးဆိုတာကို ရန်တယုံက သိတဲ့အတွက် ဝမ်ရှို့ယင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှို့ယင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ထပ်ပြီး တံတောင်နဲ့တို့လိုက်သည်...

အင်း...

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမသည် မိသားစုတွင် ဗီလိန်သာဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိခဲ့သည်။

"အဖိုး၊ အဖွား၊ ကျွန်မတို့ မိသားစုလေးယောက်က အဖိုးတို့ကိစ္စကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆွေးနွေးပြီးပါပြီ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်မတို့မိသားစုက လူကြီးနှစ်ယောက်ကို ထောက်ပံ့ဖို့ ငွေကြေးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မရှိဘူး။ ကျွန်မ​တို့ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ ဝတ္တရားတွေ အကုန်လုံးကို စားဖို့သောက်ဖို့၊ နေထိုင်ဖို့ပဲ။ ဒါပေမယ့်....."

အချိုးအကွေ့တွေရောက်လာတော့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ရဲ့ လေသံက နည်းနည်းခက်ခဲလာသည်။ "တချို့ဇာတ်လမ်းဟောင်းတွေနဲ့ အဖိုးတို့ရဲ့သဘောထားနှစ်ရပ်က ကျွန်မတို့ရဲ့တတိယမိသားစုကို အေးခဲစေခဲ့တာကြာပြီ။ အဖိုးတို့ မိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ရှောင်ယန် ခေါင်းမကြည်မလင်ဖြစ်နေတဲ့ချိန်၊ စားပွဲကြီးမှာ သူစားရပြီး အသားတစ်လုတ်ပဲစားတဲ့အချိန် အဖွားတို့ကပြဿနာရှာတယ်။ ကျွန်မတို့ ပေါက်စီတွေကိုပဲ တစ်ချိန်လုံး စားခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် မမေ့လိုက်နဲ့ဦး ကျွန်မတို့ရဲ့ တတိယမိသားစုက ခွဲနေလိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အဖွားတို့ လူကြီးနှစ်ယောက်က ရှောင်ယန်ကိုဆေးကုသမှုအတွက် ပိုက်ဆံချေးပေးဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့လို့ပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒုတိယမိသားစုဆီမှာ မတော်တဆမှုဖြစ်တော့ အဖွားတို့ အားလုံးက အဲ့အတွက် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပေးခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က အဖွားတို့ကို ပြန်ဆပ်စရာတောင် မလိုဘူး"

ခြံဝင်းထဲတွင် ရွာသူ၊ သားများက လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားကို နားထောင်နေကြသည်။ သူတို့ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ တတိယမိသားစုဆီမှာ အလွန်မှားယွင်းခဲ့ကြောင်း သူတို့အားလုံး ခံစားခဲ့ကြရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ပါးစပ်ရှိတယ်ဆိုတာ အဖွား ရန် သိသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို သူမ မထိန်းနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်တဲ့အတွက် ရန်တယုံကို ဆက်ကြိတ်ခဲ့သည်။ "တယုံ၊ မင်းအဖေနဲ့ငါက မင်းအစ်ကိုအကြီးဆုံးအိမ်မှာ သတ်သတ်လွတ်စားတာ တစ်လလောက်ရှိပြီ။ နောက်လမှာ ငါတို့ ဒုတိယအိမ်မှာနေရင် တစ်လကြီး ပေါက်စီစားနေရမှာ။ မင်းအဖေနဲ့ ငါက အသက်ကြီးနေပြီ၊ ဘယ်တော့ ထွက်ခွာသွားရမယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်လို့မရသေးဘူး။ ငါတို့လည်း ဘဝကြီးမှာ ကောင်းကောင်းနေချင်တယ်၊ မင်းအဖေက ငါတို့ကို ထောက်ပံ့ဖို့ မင်းရဲ့ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေနဲ့ အဆင်ပြေတယ်လို့ ပြောတယ်။ မင်း ငါတို့ကို တကယ်မထောက်ပံ့ချင်ဘူးလား"

"အိုး အမေ..."

ရန်တယုံ ရှက်လွန်းလို့ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တောင်းဆိုဖို့လုပ်လိုက်သည်။ "ရှောင်ယွဲ့၊ မင်းမှာ အကြံတစ်ခုရှိမယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ အဲ့တာကိုပြော"

လင်းရှောင်ယွဲ့ တကယ်ကို အကြံတစ်ခုရခဲ့သည်။

"အဖိုးနဲ့အဖွား၊ အဖိုးတို့ရဲ့စိတ်နှလုံးက အဲဒီမိသားစုနှစ်စုအပေါ် ဘက်လိုက်နေတယ်။ ကျွန်မတို့အိမ်မှာနေရင်တောင် သူတို့အကြောင်း ကိုတွေးနေတုန်းပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မက မိသားစုထဲမှာ အပြင်လူဆိုတော့ ပြောစရာမရှိဘူး။ ကျွန်မတို့ မိသားစု ပြောချင်တာက ကျွန်မ တို့မှာ အဖိုးတို့ကို ထောက်ပံ့ဖို့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမရှိပေမယ့် ကျွန်မတို့မိသားစုက မနစ်နာချင်ဘူး။ တကယ်လို့ မိသားစုက အဖိုးတို့ကို မထောက်ပံ့ချင်ဘူးဆိုရင် အဖိုးတို့ရဲ့ငွေကို မိသားစုကို မပေးနဲ့။ ကျွန်မတို့ မိသားစုက အဖိုးတို့ပိုက်ဆံကို မလိုချင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဖိုးတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တမူထူးခြားတဲ့ပုံစံကို မမြင်ချင်ဘူး။ ကျွန်မတို့မိသားစုက ဒီအရှုံးကို မစားဘူး။ အဖိုးတို့ကျွန်မရဲ့ယောက္ခထီးနဲ့ စကားပြောရင်တောင် အဲ့တာကအသုံးမဝင်ဘူး"

ဤနောက်ဆုံးစာကြောင်းတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့က လူကြီးနှစ်ဦး၏ စာနာမှုကတ်ပြားများဖွင့်ရန် စိတ်ကူးကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ စကားပြောပြီးသောအခါ ရန်ယန်ကလည်း သူမကို ထောက်ခံခဲ့သည်။ "အိမ်မှာ၊ ရှောင်ယွဲ့နဲ့ ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှာတဲ့သူ။ ကျွန်တော်တို့ အိမ်မှာ စပ်တဲ့အစားအစာတွေ စားသောက်နိုင်တာက ရှောင်ယွဲ့ နဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အိမ်မှာနေချင်ရင် ရှောင်ယွဲ့ ပြောတာကို နားထောင်ရမယ်"