← Chapters

အခန်း (၁၁၉)

Vol. 10 Ch. 119

အခန်း (၁၁၉)

Vol. 10 Ch. 119

ဒါပေမယ့် ချန်ဇီချင်းသည် ရန်ယန်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မြို့တော်က အလုပ်များကို အတော်လေးစိတ်ဝင်စားနေသေးသည်။

ရန်ဟုန်ရင်သည် ယခင်က သူ့ကို အရိပ်အမြွက်ပြောခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရန်ယန်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ မြို့တွင် ရောနှောနေသော်လည်း ၎င်းသည် တရားဝင်အလုပ်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် တရားမဝင်သော အရာအချို့တွင် ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်ခြေ များသည်။

ချန်ဇီချင်းသည် ရန်ဟုန်ရင်၏ စကားကို ယုံကြည်ဆဲပင်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အခုခေတ်မှာ ကျေးလက်ကထွက်ပြီး မြို့ထဲသွား၊ မြို့မှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။

ထို့ကြောင့် ချန်ဇီချင်းသည်လည်း သူတို့မြို့၌ အလုပ်ရှိမရှိကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သည်။

သူက ငယ်ငယ်လေးကတည်းကပင် မြို့၌ ကြီးပြင်းခဲ့ပြီး စာကြည့်တိုက်မှူး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မြို့မှာ စက်ရုံတွေ ဘာတွေရှိတယ်ဆိုတာ သူကောင်းကောင်းသိသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အဓိပ္ပါယ်မဲ့စွာ ဖန်တီးထားလျှင် ချန်ဇီချင်းသည် ၎င်းကို ချက်ချင်းကြားနိုင်သည်။

"ပင်လယ်စာ ပြုပြင်ရေး စက်ရုံ၊ ဆိပ်ကမ်းအနီးနားက " ရန်ယန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဇီချင်းက ဒါကိုကြားချိန် သူ့ခေါင်းထဲမှာ လိုက်ရှာကြည့်တော့ ဒီစက်ရုံက တကယ်ရှိသည်။

ဒါပေမယ့် ချန်ဇီချင်းက နည်းနည်းတော့ စိတ်မချရသေးတဲ့အတွက် သူက ဆက်ပြီးမေးလိုက်သည်။ "ဒါက စုဝေးတဲ့လိုင်းက အလုပ်မလား။ ယာယီအလုပ် ဟုတ်တယ်မလား။ အလုပ်က အရမ်းခက်ခဲရမယ် ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား"

ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ နှစ်ယောက်လုံး သူ့မေးခွန်းရဲ့ နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပါယ်တချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ကိုပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "စုဝေးပွဲ လိုင်းက အလုပ်မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မတို့က စီမံခန့်ခွဲမှုအပိုင်းမှာ ပါတာ။ အလုပ်က တော်တော်လေး ခက်နေသေးပေမယ့် ပုံမှန်အလုပ်သမားတွေအတွက် လစာကလည်း တော်တော်များတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် လုံလောက်နေသေးတယ်”

"ပုံမှန်အလုပ်သမားလား" ချန်ဇီချင်း ဒါကိုကြားလိုက်ရတာကို အံ့သြသွားသည်...

သူ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပဲ...

ကိုယ့်အစွမ်းအစနဲ့ ကျေးလက်ကထွက်ပြီး မြိုမှာ အလုပ်သွားလုပ်တဲ့သူတွေက ပုံမှန် အလုပ်သမားအဖြစ် တကယ်ရနိုင်ပါ့မလား။ ဒါက လိမ်ညာခြင်းပဲ မဟုတ်လား။

ဒါပေမယ့် ဤကျေးလက်ဒေသလေးတွင် တစ်စုံတစ်ဦးကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားမည်ဆိုလျှင် ဥပဒေကို ဖော်ပြခြင်းမပြုဘဲ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ချန်ဇီချင်းက သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဖြိုခွဲပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ "စွမ်းအားကြီးတာပဲ၊ အစွမ်းထက်တယ်။ ပင်လယ်စာ ပြုပြင်ရေး စက်ရုံမှာ ပုံမှန်အလုပ် ဒါမှမဟုတ် စီမံခန့်ခွဲရေးမှာ လုပ်နိုင်တယ်။ အဲဒါက တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။ နှစ်ယောက်စလုံးကို ထပ်ပြီး ဆုတောင်းပေးပါရစေ"

ထို့နောက် ချန်ဇီချင်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ရန်ယန် ကို ကင်ပွန်းတပ်ခဲ့သည်။

ရန်ဟုန်ရင်သည် ချန်ဇီချင်းက သူတို့၏ လိမ်ညာမှုများကို ဖြိုခွဲပစ်ပြီး နှစ်ယောက်စလုံး အရှက်ရအောင်လုပ်လိမ့်မည်ဟု မူလက ထင်ထားခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ချန်ဇီချင်းသည် သူတို့ကို အမှန်တကယ် ဆုတောင်းရန် သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ရန်ဟုန်ရင်သည် သူမ နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းစွာ ခံစားရသော်လည်း သူမ မပြောနိုင်သောကြောင့် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

စားပွဲကို ကောင်းမွန်စွာ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ပထမမိသားစုမှ အဖွဲ့ဝင်လေးဦး ထွက်ခွာသွားကာ ရန် မိသားစုဆီမှ ထပ်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အဖွားရန်က ဒီနေ့အရမ်းဇီဇာကြောင်ပြီး ကြက်သားကို သိပ်မစားဘူး။ ဒါပေမယ့် ကြက်သားကို ပြန်လိုက်ကြည့်တော့ မစားရင် အလဟသဖြစ်တယ်လို့ တွေးမိသည်။

ထို့ကြောင့် အဖိုးရန်၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ကြက်သားကို ထည့်ပေးခဲ့ပြီး များများစားရန် တောင်းဆိုကာ ဝေမျှပေးလိုက်သည်။

ရလဒ်အနေနဲ့ အတုံးအနည်းငယ်စားပြီးနောက် အဖိုးရန် စိတ်ဆိုးလာသည်။ "ငါ့ကို မပေးနဲ့တော့။ မင်းကိုယ်ဘာသာစား။ ဒီကြက်က အရသာမကောင်းဘူး၊ မင်း ငါ့ကို အမြဲတမ်း တစ်တုံးပဲ ပေးတာလေ"

လူကြီး နှစ်ဦးသည် တတိယမိသားစု၏ အိမ်တွင် တစ်လခွဲကြာ အစားအသောက်ကောင်းကောင်းနှင့် အသားကောင်းများဖြင့် နေ့တိုင်းစားနေခဲ့ရတော့ အာခေါင်တွေက တိုးတက်လာပြီ။

ဒီစကားပြောတာကို ချန်ချိုင်ယွင်က ကြားပြီး စိတ်မသက်မသာ ခံစားရသည်။ "သြော် ငါ့မိဘတွေက အခုတော့ ကြက်သားကို အထင်မကြီးတော့ဘူးပဲ။ တတိယအိမ်က စားကောင်းတာတွေကျွေးလို့နေမယ်။ ခုဆို အမေတို့ နှစ်ယောက်လုံး ကြက်သားကို မကြိုက်ကြတော့ဘူး"

သူမသည် ထူးဆန်းသောပုံစံဖြင့် ပြောတတ်ပြီး လူများကို အမြဲ ချဉ်စေသည်။

သူမက အသက်ရှင်နေတဲ့ သံပုရာရည်ပဲ[1]

အဖွားရန်က ဒါကို မကြိုက်ဘဲ ချန်ချိုင်ယွင်ကို တိုက်ရိုက်ပြောခဲ့သည်။ " ဒီကြက်သားက တကယ်ကို မကောင်းဘူး။ နင့်မိသားစုက ဒီလိုအစားအစာမျိုး မစားနိုင်ကြဘူး၊ ဒါကြောင့် နင့် များများစား။ နင့်ပါးစပ်က စားနေတာကို မရပ်ပစ်လိုက်နဲ့ "

ချန်ချိုင်ယွင် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူမ ကြက်သားကို မရွှေ့ချင်ဘူး။

သူများတွေမကြိုက်တဲ့ဟာကို သူမ မုန်းတယ်။

သာမာန်အချိန်တွေမှာသူမ အဲ့တာကို မစားနိုင်ရင်တောင် သူမ မစားဘူး။ စားသောက်ခြင်းမှာ သူမသည် လူကြီးနှစ်ယောက်ထက် အတန်းတစ်တန်းနိမ့်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

"အဖိုးတို့ မနက်ဖြန်ကျရင် ဝက်သားဟင်း စားချင်လား"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒါကိုမြင်ပြီး လူကြီးနှစ်ယောက်ကို တမင်တကာမေးခဲ့သည်။ “စားချင်ရင် မနက်ဖြန် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေးထဲကို စက်ဘီးစီးပြီး သုံးထပ်သားဝယ်လာခဲ့မယ် အမေ့ကို ကျွန်မတို့စားဖို့ လုပ်ခိုင်းရအောင်လေ"

အဖွားရန်က ဝမ်းသာအားရ ပြုံးခဲ့သည်။ "ကောင်းတယ်၊ တတိယချွေးမရဲ့ လက်ရာကကောင်းတယ်။ သူက အရသာရှိတဲ့ အသားဟင်းကိုချက်တတ်တယ်"

အဖိုးရန်က လုံးဝ ယဉ်ကျေးမနေတော့ပေ။ "အသားများများဝယ်လာခဲ့။ ငါတို့ အဲဒီမှာနေဖို့ လဝက်လိုသေးတယ် ပြီးတော့ ကောင်းကောင်းစားကြမယ်" လို့ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးခဲ့သည်။ "ကောင်းပြီ။ မနက်ဖြန် အသားထပ်ဝယ်လာခဲ့မယ်။ အဖိုးတို့နှစ်ယောက် ပထမမိသားစုအိမ်ကို မသွားခင် လဝက်လောက်မှာ ကောင်းကောင်းစားခွင့်ပေးထားမယ်။"

ဒီစကားကြားတော့ လူကြီးနှစ်ယောက် မပျော်ခဲ့ဘူး...

တတိယမိသားစုက သူတို့ ဘဝအကြောင်းတွေးသောအခါ၊ ပထမမိသားစု၌ တစ်လအကြာတွင် စောင့်မျှော်စရာအကြောင်းမရှိဟု ခံစားရသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ လူကြီး နှစ်ဦးသည် တတိယမိသားစု၏ အိမ်တွင် နေထိုင်ကြသည့် နေ့ရက်များကို မြတ်နိုးကာ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ချင်ကြသည်။

မသိလိုက်တာက လူကြီးနှစ်ဦး၏ ခံစားချက်သည် တတိယမိသားစုအိမ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်နေသည်ကိုတော့ မသိလိုက်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် တတိယမိသားစုတွင် တစ်ခုခုဖြစ်သွားပါက၊ လူကြီးနှစ်ဦးသည် အရေးပေါ်အသုံးပြုရန်အတွက် တတိယမိသားစုဆီ ငွေထုတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူတို့၏စကားဝိုင်းကို နားထောင်ရင်း ဒုတိယမိသားစု၏ နှလုံးသားက အလွန်မပျော်မရွှင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ချန်ချိုင်ယွင်က ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး အံကြိတ်ခဲ့သည်။ သူမ ထပ်ပြီး မကိုက်စားချင်တော့လောက်အောင် စားလို့ကောင်းသည်။

ပွဲပြီးသောအခါ တတိယမိသားစုသည် ၎င်းတို့၏ အိမ်သစ်သို့ အတူတူပြန်သွားကာ ဤနေရာ၏ အကြွင်းအကျန်များကို ပိုင်ရှင်မဲ့ထားခဲ့သည်။

ဒုတိယမိသားစုသည် ပထမမိသားစုအား စာအိတ်အနီမပေးသောကြောင့် သူတို့သည် ပထမမိသားစုရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်မှာ ရှေ့ဆုံးကနေနောက်အထိ ကူညီပေးခဲ့ရပြီး အလုပ်ကြမ်းဖြင့် စာအိတ်အနီကို နှိမ်နှင်းခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့်လည်း ပထမမိသားစုက ဒုတိယမိသားစုကို မကြိုက်သေးပေ။

ယ​နေ့ပွဲ၌ ရန်လျန်ဟွာ ​ပြောခဲ့သည့်​စကားအတိုင်း ရန်ချန်ယွီနှင့် ရန်ဟုန်ရင်တို့သည်​ ဤအမုန်းတရားကို တစ်သက်လုံး အမှတ်ရ​နေမည်​။

ရန်ဟုန်ရင်နှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းအသစ်သည် ဝမ်ရှို့ယင်၏ ယခင်အခန်းတွင် တည်းခိုခဲ့သည်။ အဲဒီအခန်းကြီးထဲမှာ သူတို့လက်ထပ်ပြီးခါစ ဇနီးမောင်နှံက ဒီညမှာ စားပွဲပေါ်က အကြောင်းအရာတွေကို ပြောနေကြသည်။

ချန်ဇီချင်းက ရန်ဟုန်ရင်ကို ထေ့ငေါ့တဲ့လေသံနဲ့ပြောခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့အစ်မ၊ ဒုတိယမိသားစုက ကိုယ်တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ ဈေးအသက်သာဆုံး အမျိုးသမီးပဲ။ မင်းနဲ့အတူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြန်လာတုန်းကကို မင်းမှတ်မိလား။ မင်းအစ်မက ကိုယ့်ကို တားပြီး ကိုယ့်ကို သွေးဆောင်ဖို့ သူ့အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ခဲ့တယ်။ ကိုယ်တကယ် သေအောင်ရယ်ချင်ခဲ့တာ။ ကိုယ့်ကိုများ မိန်းမကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ယောက်ျားမျိုးလို့ ထင်နေတာလားမသိဘူး"

ချန်ဇီချင်းသည် အနည်းဆုံးတော့ မုဆိုးဖိုဖြစ်သည်။ သူ့မှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ပြင်းပြတဲ့ဆန္ဒ မရှိဘူး၊ အရင်က မမြင်ဖူးဘူးလားဆိုတာကို မပြောနဲ့တော့။

ထို့ကြောင့် ထိုနေ့တွင် ရန်လျန်ဟွာက သူ့ကို ညဘက်လမ်းတွင် တားခဲ့သောအခါ ချန်ဇီချင်းသည် သူမ၏ရုပ်သွင်ကို မထင်မှတ်ဘဲ တွေးခဲ့သည် အဲ့တာကို သူ မကြိုက်ခဲ့ပေ။

ရန်ဟုန်ရင်သည် ချန်ဇီချင်း၏ ပါးစပ်မှ ယနေ့အချိန်အထိ အဲ့တာကို မကြားခဲ့ရဘဲ၊ ရန်လျန်ဟွာ၏ စကားကြောင့်သာ သူ့ထက်သာလွန်သော လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေခြင်းသာ မဟုတ်ပါက ချန်ဇီချင်းသည် ၎င်းကို ပြောရန် အဆင်သင့်ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရန်ဟုန်ရင်သည် ယခင်က မသိခဲ့ရသော်လည်း ယခု သူမ သိသွားပြီးနောက် ဒေါသတကြီး ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ "ရှင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ၊ လမ်းမှာတားတယ်။ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ခဲ့တယ်"

ချန်ဇီချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "သူမက အရှက်မရှိဘူး။ ကိုယ် သူမကို ဆူခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့အစ်မသာ မဟုတ်ရင် ငါ အဲ့ဒါကို လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် မထိန်းထားဘူး"

"ဘာလျှို့ဝှက်ချက်လဲ။ ဒီခွေးမ ဒီလိုလုပ်ရဲရင် လှောင်ရယ်ရမှာပဲ၊ အဲဒါကို သိမှရမယ်" ရန်ဟုန်ရင် ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

ရန်ဟုန်ရင်က အပြင်ထွက်ပြီး ရန်ဖြစ်မယ့်လူကို ရှာချင်တဲ့အခါ ချန်ဇီချင်းက သူမကို ချော့ဖို့ အမြန်ထလိုက်သည်။ သူမပုခုံးကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး သူမကို ကုတင်ပေါ်ဖိခဲ့သည်။ "ကောင်းပြီ၊ မအော်နဲ့၊ မင်းက မရင့်ကျက်သေးဘူး။ မင်း ဒီလိုလုပ်မှာကို ကိုယ်ကြောက်လို့ မင်းကိုဘယ်တော့မှမပြောခဲ့တာ။ မင်းဒီကိစ္စကို ရှင်းလိုက်ရင် မင်းရဲ့မိသားစုက ဟာသဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရန်ဟုန်ရင်သည် ချန်ဇီချင်းထက် များစွာငယ်သောကြောင့် ချန်ဇီချင်း၏ စကားကို အများကြီး နားထောင်ခဲ့သည်။

ချန်ဇီချင်းက သူမကို ဒီလိုပြောပြီးနောက်မှာတော့ ဒေါသဖြေဖို့အတွက် ရန်လျန်ဟွာဆီကို သူမ မသွားချင်တော့ဘူး။

ဒီလုပ်ရပ်ဟာ လုံလောက်တဲ့ ရင့်ကျက်မှု မရှိတဲ့အတွက်ကြောင့် သူမက သူ့ရဲ့ လိုက်ဖက်နိုင်တဲ့ အမျိုးသမီး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။

ပထမဦးစွာ ရန်ဟုန်ရင်သည် ဤဒေါသကို သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဦးစွာ သိမ်းဆည်းထားရမည်ဖြစ်သည်။ သူမ ချန်ဇီချင်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရှင်းပြခဲ့သည်။

"သူမက ကျွန်မအစ်မဆိုပေမယ့် ကျွန်မက သူနဲ့တူတဲ့လူမဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်။ ကျွန်မအမေရဲ့ပညာရေးက သူ့အမေရဲ့ပညာရေးနဲ့ လုံးဝမတူဘူး။ ကျွန်မက ဒီလိုမိန်းမမျိုးမဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်"

"ဟုတ်ပါပြီ ကိုယ်သိတယ်"

ချန်ဇီချင်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးလက်မိသားစုနဲ့ ထိတွေ့ခွင့်ရတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ မင်းမိသားစုမှာ မင်းရဲ့မိသားစုကသာမန်ပဲ။ ဒုတိယမိသားစုနဲ့ တတိယမိသားစုကလူတွေကို...... မင်းမိဘတွေကိုအနာဂတ်မှာ သူတို့နဲ့ အဆက်အသွယ်နည်းနည်းပဲလုပ်ဖို့ပြောထား။ သူတို့အားလုံးက ထူးဆန်းတဲ့လူတွေ"

ရန်ဟုန်ရင် နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ ကျွန်မ အမေကို ပြောပြထားလိုက်မယ်"

ချန်ဇီချင်းက ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်သည်။ "တတိယမိသားစုရဲ့ ဇနီးမောင်နှံက သူတို့ လိမ်နေတယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောခဲ့တယ်။ မြို့က တရားဝင် အလုပ်သမားတွေ ဘယ်လိုလုပ် အလုပ်အကိုင်ကောင်းတွေ ရနိုင်မလဲ။ စီမံခန့်ခွဲမှု အတန်းစားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူတို့ ဘာပြောကြလဲ။ စီမံခန့်ခွဲမှုအတန်းမှာ ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်ရှိတယ်။ ကျေးလက်ထဲကနေထွက်လာပြီး မြို့က စီမံခန့်ခွဲမှုအတန်းမှာ အလုပ်လုပ်နိုင်ပါ့မလား။ ကျွဲနွားတိရိစ္ဆာန်တွေက ကောင်းကင်ကို လေမှုတ်နေကြတာ"

ရန်ဟုန်ရင်က သူ့ကို ပိုပြီး ချစ်စဖွယ် မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ "မှန်တယ် သူတို့ လိမ်နေတာလို့ ထင်တယ်! မြို့တစ်မြို့ကနေ ရုတ်​တရက်​ကြီး မြို့တော်ကိုရောက်​သွားတာက မလွယ်ဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒါက ပုံမှန်အလုပ်။ သူတို့ ကျွန်မတို့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်။ စာချုပ် အတုနှစ်​​စောင်ကို ဘယ်ကယူလာမှန်မသိဘဲ စာချုပ်တွေကို ထုတ်ပြဖို့ သက်သေပြဖို့ ရွာကို ပြန်လာကြတယ်။ အခု ရွာသားတွေက သူတို့ကို အမြင့်မှာ တင့်ထားတယ်”

"ဒါ ဘဝမြင့်နေတာပဲ"

ချန်ဇီချင်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ နှင့် ရန်ယန်ကိုဖော်ပြရန် စကားလုံးနှစ်လုံးကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။ "ဒါက ဘဝင်မြင့်နေတာ။ ဒီလိုလူတွေနဲ့ မဆက်သွယ်နဲ့။ အနာဂတ်မှာ သူတို့နဲ့ဝေးဝေးနေဖို့ မင်းမိဘတွေကို ပြောထား။ သူတို့ပြောတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်နဲ့။ တကယ်တော့ အားလုံးက အတုတွေချည်းပဲ"

ရန်ဟုန်ရင်က သူမထက် အသက်အများကြီးကြီးတဲ့ သူမခင်ပွန်းကို သဘောကျသွားသည်။ "ဟုတ်တယ် ရှင်ပြောတာ မှန်တယ်။ ရှင်ပြောခဲ့တာတွေကို ကျွန်မမိဘတွေကို ပြောပြလိုက်မယ်"

"တစ်ခြားအချိန်တွေ...."

ချန်ဇီချင်းက ရန်ဟုန်ရင်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူက ရန်ဟုန်ရင် ရဲ့ ပုခုံးကို ခပ်ပေါ့ပေါ့လေး ပုတ်လိုက်သည်။ "အဲဒီစုံတွဲကို စစ်ဆေးဖို့ အဆက်အသွယ်ရှိတဲ့လူတွေကို ကိုယ်အပ်ထားတယ်။ သူတို့ကို ဖြိုခွဲပစ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းပြောသလိုပဲ သူတို့က ထင်ကြေးပေးနေတာ ဟုတ်မဟုတ် စုံစမ်းကြည့်မို့ ။ သူတို့ တကယ်တရားမဝင် တဲ့ဟာ တစ်ခုခုလုပ်နေတယ်ဆိုရင် ကိုယ်တို့လို နိုင်ငံသားကောင်းတွေအနေနဲ့ မျက်နှာသာမပေးဘဲ အထက်လူကြီးတွေကို သတင်းပို့ရမယ်”

ရန်ဟုန်ရင်က နာခံစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ခဲ့သည်။ "ရှင်ပြောတာ မှန်တယ်။ သူတို့ တရားမဝင်တဲ့ဟာတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့ရင် ကျွန်မတို့ ဖုံးဖိထားလို့ မရဘူး။ နောက်ပြီး သူတို့ လိမ်လည်နေတာဆိုရင် သူတို့ လက်ထဲမှာအချိန်တိုင်း ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ ထင်ကြေးနဲ့လုပ်နေကြတာပဲဖြစ်ရမယ်။ ကျွန်မ မမှားနိုင်ဘူး"

ချန်ဇီချင်းက ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့မိသားစုက ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ မင်း ကိုယ်နဲ့အတူ မြို့ကိုအမြန်ဆုံးပြန်သွားသင့်တယ်။ မင်းအတွက် ယာယီအလုပ်ရှာဖို့ ကိုယ့်မှာ နည်းလမ်းတွေအများကြီးရှိတယ်။ ပင်လယ်စာစက်ရုံတစ်ခုရဲ့ စုဝေးတဲ့လမ်းကြောင်းက ဝန်ထမ်းအလုပ်ဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

ရန်ဟုန်ရင် ဝမ်းသာသွားသည်။ "ရှင် ကျွန်မကို ဘယ်အလုပ်ပဲ​ ဖြစ်ဖြစ် ရှာပေးလို့ရတယ်။ ကျွန်မကိုမြို့ကို ခေါ်သွားလို့ရတယ်"

ရန်ဟုန်ရင်သည် ထိုသို့သောခင်ပွန်းကို လက်ထပ်ရခြင်းအတွက် သူမ မည်မျှ ပျော်ရွှင်ကြောင်း ရှင်းပြနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

........

ကိုးကားချက်

1 သံပုရာရည် - အင်တာနက်ပေါ်ရှိလူကြိုက်များသောစကားလုံး။ ချဉ်ခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး သူတစ်ပါးကို မနာလိုတတ်သူမျိုးကို ရည်ညွှန်းပြီး အလွန်မနာလိုသူမျိုးကို ရည်ညွှန်းသည်။ သူကိုယ်တိုင်က တခြားသူတွေထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နေတာကို သူမ မမြင်ချင်သလို သူတို့ကိုယ်သူတို့ အပြစ်မရှိဘူးလို့ ယူဆတယ်။ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်း၏ ညစ်ညမ်းသောအရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားကာ အခြားသူများ၏ မနာလိုမှုမျိုးစုံကို ရုပ်ပုံသဏ္ဍာန်မှ အတွင်းစိတ်အထိ၊ ရုပ်ဝတ္ထုဘဝမှ စိတ်ခံစားမှုဘဝအထိ ဖော်ပြရန်အတွက် ၎င်းကို အများအားဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။

All Chapters