← Chapters

ဟန်ချက်ညီမှုအသစ်

Vol. 32 Ch. 468

ဟန်ချက်ညီမှုအသစ်

Vol. 32 Ch. 468

ယန်ကျန့်ရဲ့တစ်ဖက်က လုပ်ဆောင်ချက်တွေကတော့ ချောချောမွေ့မွေ့ တိုးတက်နေခဲ့တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အမှောင်ထုထဲမှာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နဲ့ ပြေးနေတဲ့ ဟွမ်ကျီယာကလည်း သူ့ရဲ့အစွမ်းကုန်ကို ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။ သူ့ခြေထောက်တွေက အားမရှိတော့ဘဲ ယိုင်နဲ့ကာ မာကျောတဲ့ကွန်ကရစ်လမ်းပေါ်ကို လဲကျသွားတယ်၊ အဲ့ဒီပြုတ်ကျမှုက သူ့ကို မူးဝေသွားစေပြီး သတိလစ်လုနီးပါးဖြစ်သွားစေတယ်၊ သူ့လက်ထဲကတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကလည်း ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ငြိမ်းသွားတယ်။

သူက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ရှာချင်ပေမယ့် ဘယ်ကိုပြုတ်ကျသွားလဲဆိုတာကို လုံးဝမသိဘူး။ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ ထိတ်လန့်မှုက သူ့အသက်ရှူသံနဲ့ မောဟိုက်သံတွေကို ပိုပြီးပြင်းထန်စေတယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်က ထူးဆန်းစွာတိတ်ဆိတ်နေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဟွမ်ကျီယာက အနီးအနားမှာ အေးစက်တဲ့လေတစ်ချက်ကို ခံစားမိပြီး သူ့ကျောရိုးကို စိမ့်တက်သွားစေကာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို နောက်ထပ်မရှာဖွေတော့ဖို့ ဟန့်တားလိုက်တယ်။ အဲဒီအစား သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်လိုအသက်ရှင်အောင်ထားမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားလိုက်တယ်။

နောက်ဆုံးတော့ သူက အချိန်အနည်းငယ် ဝယ်ယူခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါက လုံလောက်သင့်တယ်။

သူမတ်တပ်ထရပ်ဖို့ ကြိုးစားနေစဉ်မှာပဲ ရုတ်တရက် သူ့နောက်မှာ တစ်ခုခုပြုတ်ကျလာသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တစ်ခုခုက သူ့လက်မောင်းတွေနဲ့ ခြေထောက်တွေကို ထိတွေ့လာတာကို သူခံစားမိတယ် — ကြမ်းတမ်းပေမယ့် နူးညံ့တယ်၊ လေတိုက်လို့ လွှဲယမ်းနေတဲ့မြက်ရိုင်းတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်သွားသလိုမျိုး အန္တရာယ်မရှိတဲ့အထင်အမြင်ကို ပေးတယ်။ ... ဒါပေမဲ့ ဒီနူးညံ့တဲ့အစပျိုးမှုက ကြောက်မက်ဖွယ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပေးနေခဲ့တယ်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ...

အမှောင်ထုထဲက ကြိုးအဟောင်းတစ်ချောင်းက သူမလည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာရစ်ပတ်လိုက်ပြီး သူမအရိုးတွေကို ကျိုးမတတ်ဖြစ်သွားစေကာ သူမကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်တယ်။

တစ္ဆေကြိုးရဲ့တစ်ခုတည်းသောအားနည်းချက်က သူ့ရဲ့ဖြည်းညင်းတဲ့လွင့်မျောလှုပ်ရှားမှုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဟွမ်ကျီယာကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့တုန်းပဲ။

သူမ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြီ။

ပြီးတော့ ဒါက သူမ မခုခံနိုင်တဲ့တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပဲ၊ သူသာ သူ့ရဲ့တစ္ဆေစွမ်းအားတွေကိုသုံးပြီး တစ္ဆေကြိုးကို တစ်ခါတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် နောက်ဆက်တွဲမရေမတွက်နိုင်တဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို သူ မခံနိုင်လောက်ဘူး၊ ပြီးတော့ ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထလာတဲ့အခါ အဆုံးမှာ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။

ဟွမ်ကျီယာက ခုခံဖို့တောင် မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ သူမမြှောက်တင်ခံရတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ သူမလက်ထဲက ထူးဆန်းတဲ့အဝတ်စအရုပ်တစ်ရုပ်ကို ချက်ချင်းပစ်ထုတ်လိုက်တယ်။

အရုပ်က သွေးတွေနဲ့ စွန်းထင်းနေတယ်၊ သူမရဲ့တခြားလက်တစ်ဖက်ကသွေးတွေနဲ့ပေါ့။

သူမက လေ့ကျင့်မှုခံယူထားတဲ့တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပဲ၊ နောက်ဆုံးတော့... သူမရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုတွေက အဲ့လောက်မညံ့ဘူး။ သူမက ဒီမတိုင်ခင် ဘယ်အချိန်မဆို အရုပ်ပေါ်မှာ သူမသွေးကို သုတ်လိမ်းဖို့ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ။

ကောက်ကောက်ကွေးကွေးချုပ်ထားတဲ့ အဝတ်စအဟောင်းနဲ့ အနက်ရောင်ဆံပင် ချုပ်ရိုးတွေနဲ့လုပ်ထားတဲ့အရုပ်က မြေပြင်ပေါ်ကျသွားပြီးတဲ့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ထရပ်လိုက်တယ်၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်စပ်စုစွာနဲ့ စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသလိုမျိုး ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကြည့်နေတယ်။

ဒါက ဟွမ်ကျီယာရဲ့သွေးနဲ့ စွန်းထင်းနေတဲ့အတွက်...

ထူးဆန်းတဲ့အဝတ်စအရုပ်က ဟွမ်ကျီယာရဲ့နေရာကို ယူလိုက်ပုံရတယ်။ သူမကိုတိုက်ခိုက်နေခဲ့တဲ့တစ္ဆေကြိုးက ရုတ်တရက်လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး အရုပ်ဆီကို ဆင်းသက်လာတယ်။

လေထဲမှာ ချိတ်ဆွဲခံထားရတဲ့ဟွမ်ကျီယာက သူမလည်ပင်း ရုတ်တရက်လွတ်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားတယ်။

"ဒါအလုပ်ဖြစ်တယ်၊ တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်တယ်။ ယန်ကျန့် ငါ့ကိုမလိမ်ခဲ့ဘူး။"

သူမက နာကျင်မှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူမမျက်နှာက အမှောင်ထဲမှာ သေဘေးကနေ ကပ်သီးလေးလွတ်မြောက်ခြင်းရဲ့ပျော်ရွှင်မှုကို ဖော်ပြနေတယ်။

အဝတ်စအရုပ်က တစ္ဆေကြိုးက သူ့ကို တိုက်ခိုက်တော့မယ်ဆိုတာကို ခံစားမိပြီး သူ့ရဲ့တိုတောင်းတဲ့ခြေလက်တွေသုံးပြီး လျင်မြန်ပြီး ကျွမ်းကျင်စွာ ပြေးလွှားစပြုတော့တယ်။

တစ္ဆေကြိုးတစ်ချောင်းက လွင့်မျောလာတယ်၊ အရုပ်က တကယ်ပဲ ကြိုးကွင်းပေါ်ကနေ တည့်တည့်ခုန်ကျော်သွားပြီး ရှေ့ကို ဆက်ခုန်ပေါက်သွားတယ်။

သူ့လမ်းမှာ သစ်ပင်တစ်ပင်နဲ့ကြုံတွေ့တဲ့အခါ အရုပ်က အဲ့ဒါကို ပတ်သွားလိမ့်မယ်၊ လှေကားထစ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူက အဲ့ဒီအပေါ်ကို တွားတက်သွားလိမ့်မယ်။

လျင်မြန်ဖျတ်လတ်တဲ့ခုန်ပေါက်မှုတွေနဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက သူ့ကို ကောင်းကင်ကနေ ကျဆင်းလာတဲ့တစ္ဆေကြိုးတွေကို ရှောင်ရှားခွင့်ပေးတယ်။ ကြိုးကွင်းတွေက ထောင်ချောက်တွေလိုပဲ အဝတ်စအရုပ်ကို ဖမ်းဖို့ကြိုးစားပေမယ့် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ တိုက်ခိုက်မှုအများအပြားကို ရှောင်တိမ်းပြီးတဲ့နောက် အရုပ်က လက်ခုပ်တီးဖို့တောင် ရပ်တန့်လိုက်သေးတယ်၊ အရမ်းပျော်ရွှင်နေပုံပဲ။

အဝတ်စအရုပ်ရဲ့ရှင်သန်လိုစိတ်က ချီးကျူးစရာပဲ၊ တစ္ဆေကြိုးက သူ့ကို ခဏတာ မထိနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အရုပ်က ပွန်းပဲ့ပျက်စီးမှုဒဏ်ကို ခံရတယ်။

အဝတ်စအဟောင်းတွေနဲ့ ချုပ်ထားတာဖြစ်လို့ အရည်အသွေးက မကောင်းဘူး။ ခဏအကြာမှာ လမ်းဘေးစင်္ကြံနဲ့ ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် အဝတ်စအဟောင်းက ပွန်းပဲ့ခြင်းလက္ခဏာတွေ စတင်ပြသလာပြီး အဖြူရောင်စက္ကူလိုအရာတွေ ထွက်ကျလာပုံရတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အရုပ်ရဲ့ခြေထောက်တစ်ဖက်က ကျိုးသွားပုံရတယ်၊ သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေက အရင်လို မဖျတ်လတ်တော့ဘဲ ထော့နဲ့ထော့နဲ့ လျှောက်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူက အသည်းအသန်ထွက်ပြေးနေတုန်းပဲ၊ တစ္ဆေကြိုးက သူ့နောက်ကို ဇွဲရှိရှိလိုက်နေတုန်းပဲ။

အရုပ်က လှေကားထစ်တစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့လို့ သူ့ရဲ့သေးငယ်တဲ့အရပ်အမောင်းက ချောချောမွေ့မွေ့မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ဘူး၊ သူက တွားတက်ခဲ့ရတယ်၊ ဒါက သူ့ကို နှေးကွေးသွားစေတယ်။ ကြိုးတစ်ချောင်းက အရုပ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ထိတွေ့မိပြီး မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း သူ့လည်ပင်းကို ပတ်ရစ်သွားကာ တင်းကျပ်ပြီး သူ့ကို မြှောက်တင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အရုပ်က အရမ်းသေးငယ်တယ်။ တစ္ဆေကြိုးတင်းကျပ်သွားတဲ့အခါ ဒါက သူ့လည်ပင်းကို မဖမ်းမိဘဲ သူ့လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို သော့ခတ်လိုက်ပြီး လေထဲကို မြှောက်တင်လိုက်တယ်။

အဝတ်စအရုပ်က ပြင်းထန်စွာရုန်းကန်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို စတေးပြီး တစ္ဆေကြိုးကနေ လွတ်မြောက်သွားတယ်၊ ချောမွေ့စွာဆင်းသက်ပြီး တခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပြေးစပြုတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ လမ်းကြောင်းက ရှင်းလင်းနေတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ အရုပ်က အလွန်အကျွံပျက်စီးမှုကြောင့် သေချာပေါက်သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်အထိတော့ ဟွမ်ကျီယာ ဘေးကင်းနေလိမ့်မယ်။

ဒီအချိန်မှာ...

ယန်ကျန့်ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေက နောက်ဆုံးအခြေအနေကို ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။

ဒါပေမဲ့ အသေးအဖွဲရှုပ်ထွေးမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်။

တစ္ဆေရဲ့မျက်နှာကို ချောချောမွေ့မွေ့ ပြန်တပ်ဆင်လို့မရဘဲ သတင်းစာအဟောင်းမှာ ကပ်နေတုန်းပဲ။

ဟုတ်တယ်၊ မှန်တယ်။

မျက်နှာကို ပေါင်းစပ်ဖို့စွမ်းရည်က အရင်က ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုသူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့တစ္ဆေက ဖိနှိပ်ခံထားရတော့ သူအဲ့ဒီစွမ်းရည်ကို သုံးလို့မရတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ မျက်နှာကိုလည်း တပ်ဆင်လို့မရတော့ဘူး။

"ဝမ်ကျန်း၊ လွှတ်လိုက်။" ယန်ကျန့်က ဒီအချိန်မှာ တိုက်တွန်းလိုက်တယ်။

"ဘာလဲ?" ဝမ်ကျန်းက အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်မှာ လန့်သွားတယ်- "မင်းငါ့ကို တကယ်ပဲ လွှတ်ခိုင်းတာလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ ချုပ်နှောင်မှုကို လွှတ်လိုက်၊ တစ္ဆေကို လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်ပြန်ရပစေ၊ အဲ့ဒီအခါမှ ငါ့အစီအစဉ်က အလုပ်ဖြစ်မှာ။"

ယန်ကျန့်က ပြောတယ်။

တစ္ဆေသာ တခြားတစ္ဆေတွေကို လွှဲပြောင်းယူလိုတဲ့ပင်ကိုစိတ်ရှိခဲ့ရင် သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာကို ပြန်လည်ရယူနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသင့်တယ်၊ အထူးသဖြင့် သူက တခြားတစ္ဆေတွေကိုတောင် ပေါင်းစပ်နိုင်မှတော့။

"အိုကေ၊ အိုကေ။" ဝမ်ကျန်းက ဘာလို့လဲလို့မမေးဘဲ ယန်ကျန့်က ဒီလိုပြောမှတော့ သူလုပ်လိုက်ရုံပဲ။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ဝမ်ကျန်းက သူ့ဆုပ်ကိုင်မှုကို လွှတ်လိုက်ပြီး အလောင်းရဲ့လက်မောင်းကို မကိုင်ထားတော့ဘူး။

သူလွှတ်လိုက်တဲ့အခိုက်အတန့်မှာပဲ...

ကျန်းလေ့နဲ့ ယန်ကျန့်က တောင့်တင်းနေတဲ့အလောင်း အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အလောင်းပေါ်ကပ်နေတဲ့ သတင်းစာအဟောင်းတွေက ဖြည်းညင်းစွာ ပြုတ်ကျသွားတယ်၊ အဲ့ဒီပေါ်ကမျက်နှာက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ္ဆေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်သွားတယ်။

သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာကို ပြန်လည်ရယူခဲ့ပြီ။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ ယန်ကျန့်က "ဝမ်ကျန်း၊ ပြန်လာပြီး သူ့ကို ဖိနှိပ်ထား။"

ဝမ်ကျန်းက ပိုပြီးနားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားပေမယ့် သူက တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ တစ္ဆေဆီကို ချဉ်းကပ်သွားတုန်းပဲ။

ယန်ကျန့်ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်က တစ္ဆေကို သူ့မျက်နှာပြန်လည်ရယူခွင့်ပေးရုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက တစ္ဆေကို လွတ်လပ်စွာလှုပ်ရှားခွင့် ဆက်မပေးနိုင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် တစ္ဆေက သူ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်းကို အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိအောင် လုပ်နိုင်တယ်။

"ဒါအလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား။"

အစီအစဉ်က အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပေမယ့် သူက အလွန်အမင်းစိုးရိမ်နေတယ်။

နောက်တစ်ခဏမှာ...

ယန်ကျန့်၊ ကျန်းလေ့၊ ဝမ်ကျန်းနဲ့ သေတစ်ပိုင်းရှင်တစ်ပိုင်းဖြစ်နေတဲ့ ချန်ယီတို့က သူတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေ ဖိနှိပ်မခံရတော့ဘဲ လှုပ်ရှားမှုပြန်လည်ရရှိလာတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းခံစားလိုက်ရတယ်။

ရှိနေတဲ့တစ္ဆေအရေအတွက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ္ဆေကို လမ်းလွဲစေတဲ့အစီအစဉ်က အောင်မြင်သွားပြီ။

"အခုအချိန်ပဲ။"

ယန်ကျန့်ရဲ့တစ္ဆေလက်က အလောင်းအတွင်းမှာ ပိတ်မိနေရာကနေ လှုပ်ရှားမှုပြန်ရလာတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခုတည်းသောအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူက တစ္ဆေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို လျင်မြန်စွာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး သူ့ရဲ့အရေးကြီးတဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖယ်ရှားဖို့စတင်ခဲ့တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ...

တောင့်တင်းပြီး မည်းနက်နေတဲ့အလောင်းက ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်ပြိုလဲကျသွားတယ်၊ ထူးဆန်းတဲ့အထောက်အပံ့တစ်ခုခု ဆုံးရှုံးသွားသလိုပဲ၊ သာမန်အလောင်းတစ်လောင်းဖြစ်သွားတယ်။

"ယန်ကျန့်၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

ပြိုလဲကျသွားတဲ့အလောင်းကို ဖိနှိပ်ထားရင်း ကျန်းလေ့က ထိတ်လန့်စပြုလာတယ်။

"ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေက ပြန်လည်စတင်ဖို့ လုပ်သွားပြီ၊ ငါတို့သူ့ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ၊ ပြီးတော့ သူက ဒီအထောက်အထားကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ။"

ယန်ကျန့်က အလောင်းအတွင်းထဲကနေ သူ့လက်မောင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။

ကျန်းလေ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်သွားတယ်

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့အရေအတွက်ကို မှန်မှန်ကန်ကန်ရေတွက်ခဲ့တာပဲ၊ အကန့်အသတ်မရှိသင့်ဘူး။"

သူက ယန်ကျန့်အရင်က ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ရိုးရှင်းစွာ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။

"အခုက အဲ့ဒါကိုမေးရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး၊ မေးခွန်းက ငါတို့ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်မလားဆိုတာပဲ။"

ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့ထုံကျင်နေတဲ့လက်မောင်းကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။

အနက်ရောင်တံဆိပ်တစ်ခုက သူ့လက်မောင်းပေါ်မှာ ကျန်ရှိနေတယ်၊ အဲ့ဒါက စိန်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုကို ပြသနေပြီး ဝမ်ရှောင်မင်အရင်က ကိုင်ထားခဲ့တဲ့အလောင်းကောင်သံချောင်းနဲ့ ဆင်တူတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့လက်မောင်းရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အစားထိုးခဲ့တဲ့ထူးခြားတဲ့အသားတစ်စနဲ့လည်း ဆင်တူတယ်၊ သူ့ရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာတယ်။

"တစ္ဆေသုံးကောင်နဲ့လုပ်ထားတဲ့အလောင်းကောင်သံချောင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့တည်ရှိမှုကြောင့် အနက်ရောင်အသားတစ်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ အခုငါအဲ့ဒါကို ဖယ်ရှားလိုက်တော့ ဒါက ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ကြောင့် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဆက်စပ်ပေးခြင်းခံလိုက်ရပြီး တစ္ဆေလက်နဲ့ပေါင်းစပ်ကာ အသစ်တစ်ခုခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်တယ်။"

သူ့လက်က တစ္ဆေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နည်းနည်းကြာကြာနေခဲ့ပြီး ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တခြားပြောင်းလဲမှုတွေကို ခံစားကြည့်ရင်း...

ယန်ကျန့်က ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေအစားထိုးလိုတဲ့ပင်ကိုစိတ်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အတင်းအကျပ်ဆက်စပ်ပေးခဲ့တဲ့တစ္ဆေလက်က တည်ငြိမ်ပြီး လွတ်လပ်စွာလှုပ်ရှားနိုင်ကာ တစ္ဆေမျက်လုံးရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့်ဖြစ်တဲ့မငြိမ်မသက်မှုတောင် ပျောက်ကွယ်သွားတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။

"ဟန်ချက်ညီမှုအသစ်လား။"

တစ္ဆေသုံးကောင်က ထုတ်လုပ်ခဲ့တဲ့အလောင်းကောင်သံချောင်းက တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ဖိနှိပ်သင့်တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကနေ အရင်းခံပြီး တစ္ဆေရဲ့လက္ခဏာတွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ပါဝင်နေတာပဲ။ အခု ယန်ကျန့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ တစ္ဆေသုံးကောင်တိတိရှိနေတယ် — တစ္ဆေလက်၊ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်နဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံး၊ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေတွေက ဖိနှိပ်ခံထားရတယ်။

ပြီးတော့ အလောင်းကောင်သံချောင်းက ရပ်တန့်နေတဲ့အခြေအနေမှာ ရှိနေတဲ့အတွက် လောလောဆယ် ပြန်လည်နိုးထနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရရင် ယန်ကျန့်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။

"ဒါဆိုရင် မင်းပြောချင်တာက ငါ့လက်က အခု မယုံနိုင်လောက်တဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်နေပြီပေါ့။" ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့ထုံကျင်နေတဲ့လက်မောင်းကို စစ်ဆေးလိုက်တယ်။

လက်မောင်းရဲ့အရေပြားက မည်းနက်နေပြီး လက်ဖဝါးက အေးစက်ကာ ဖြူဖျော့ပြီး အရောင်အနည်းငယ်မျှမရှိပေမယ့် သိသာထင်ရှားတဲ့ခြားနားချက်က ဒါကို အလွန်အမင်းထူးဆန်းစေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလက်က တစ္ဆေအသစ်တစ်ခုဖြစ်လာပြီဆိုတာကို ခံစားမိနိုင်တယ်။

နားမလည်နိုင်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်၊ တိုက်ဆိုင်မှုအမျိုးမျိုးကနေ ဖန်တီးထားတာ။

အခုတော့ ကောင်းစွာထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ပေါ့။

သူကိုယ့်ကိုယ်ကို စေ့စေ့စပ်စပ်လေ့လာနေစဉ်မှာ ကျန်းလေ့က ရုတ်တရက် အဝေးကို ညွှန်ပြပြီး အော်ဟစ်လိုက်တယ်

"ယန်ကျန့်၊ မြန်မြန်ကြည့်၊ တစ္ဆေနယ်မြေက ပျောက်ကွယ်နေပြီ!"

ဒါကိုကြားတော့ ယန်ကျန့်က အမြန်မော့ကြည့်လိုက်တယ်၊

တကယ်ပဲ၊ သူက အမှောင်ထုအစုအဝေးတစ်ခု အတူတကွပေါင်းစည်းပြီး နေရာတစ်ခုဆီကို လျင်မြန်စွာရွေ့လျားနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်က တောက်ပလာပြီး သူတို့နောက်က မနက်ခင်းနေရောင်ကိုတောင် မြင်နိုင်တယ်။

ဆုတ်ခွာနေတဲ့အမှောင်ထုက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ခေါင်းတလားတစ်ခုနဲ့တူတယ်၊ တစ်ယောက်ယောက်သာ အဝေးကို ရွှေ့သွားခဲ့ရင် ဒါက စာသားအတိုင်း လှုပ်ရှားနေတဲ့အနက်ရောင်ခေါင်းတလားတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်လာမှာပဲ၊ ကျောရိုးကို စိမ့်တက်သွားစေတယ်။

"ဒါဆိုရင် ဒါက တစ္ဆေခေါင်းတလားရဲ့တကယ့်ပုံစံလား... တစ္ဆေတစ်ကောင်၊ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု?" ယန်ကျန့်ရဲ့သူငယ်အိမ်တွေက ကျုံ့သွားတယ်။

တစ္ဆေခေါင်းတလားက ပိုပြီးလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပုံရတယ်။

နေဦး၊ တစ္ဆေထွက်ခွာသွားတဲ့ဦးတည်ရာက... ဓာတ်ခွဲခန်းပဲ။

All Chapters