အခန်း (၁၂၇)
Vol. 11 Ch. 127
ကျိုးကျန့်ဝေကလည်း ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ "ရန်ယန်မှာ ပိုက်ဆံရှိတယ်၊ လိုချင်တာ သာယူသွား။ ရန်ယန် ပိုက်ဆံပေးဖို့ တတ်နိုင်တယ်"
လင်းရှောင်ယွဲ့ ကလည်းပြောခဲ့သည် "အဖိုးနဲ့ အဖွား၊ ကြိုက်တာသာ ယူ။ အဖွားတို့နှစ်ယောက်က ဒီကိုလာရတာ ရှားတယ်၊ ဒါကြောင့် စိတ်ထဲမှာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်မနေကြနဲ့"
လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြောတာကို နားထောင်ရင်း သူတို့စိတ်တွေလည်း အေးချမ်းသွားသည်။ ပင်လယ်စာတွေကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ကောက်ယူခဲ့ကြသည်...
သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ပင်လယ်စာတွေ ယူတာကို မြင်တော့ လင်းရှောင်ယွဲ့က လေးနက်တဲ့မျက်နှာနဲ့ တစ်ဖက်ကိုပြောလိုက်သည်။ "ရှင့်ရဲ့ ဒီစက်ရုံမှာ အိမ်သာ ရှိလား ကျွန်မ အိမ်သာ သွားချင်လို့"
ကျိုးကျန့်ဝေသည် အနီးဆုံးအိမ်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြပြီး " ရှေ့ကိုသွားလိုက် အဲ့မှာရှိတယ် " ဟုပြောလိုက်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့က လူကြီးနှစ်ယောက်ကို ရှင်းပြပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။
မကြာခင်မှာပဲ စုဝေးသည့်လမ်းကြောင်းမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ရန်ဟုန်ရင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်ကပင် ရန်ဟုန်ရင်သည်လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ရန်ယန်တို့ လိမ်ညာထားသည့်အကြောင်း သူမမိခင်အား ပြောပြခဲ့သည်။ သူ့အမေကို လျှောက်ပြောခိုင်းပြီး အဲဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ သဘောသဘာဝ အမှန်ကို ရွာကလူတိုင်း သိစေခဲ့သည်။
ရန်ဟုန်ရင်သည် ဤကိစ္စ၏ ရလဒ်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပေ။ ဒါပေမယ့် ယနေ့တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက် ဤနေရာတွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ သိချင်စိတ်ကို ချက်ချင်း နှိုးဆွခဲ့သည်။
ရန်ဟုန်ရင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့က စုဝေးသည့်နေရာတစ်ခုဆီ အမြန်သွားပြီး ပုဇွန်ခွဲနေသော ဝန်ထမ်းတွေနဲ့ စကားပြောသည်ကို တွေ့လိုက်ပြီးနောက် ထိုင်ကာ သူတို့နဲ့ အတူတူ ခွဲနေတာကိုမြင်သွားခဲ့သည်။
ရန်ဟုန်ရင်က ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဟိုက အဲဒီအမျိုးသမီးကို သိလား။ သူက ငါတို့စက်ရုံက ဝန်ထမ်းလား "ရန်ဟုန်ရင်က သူ့ဘေးနားက အမျိုးသမီးကို မေးလိုက်သည်။
ပင်လယ်စာစက်ရုံမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ အလုပ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး စုဝေးသည့်လမ်းကြောင်းမှာ ပုံမှန်နဲ့ ယာယီအလုပ်သမားတွေအကြောင်း အချက်အလက်အနည်းငယ်ကို သူမက သိသည်။
ရန်ဟုန်ရင် ညွှန်ပြခဲ့သော လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အမျိုးသမီးက ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းခါခဲ့သည်။ "သူ့ကို မတွေ့ဖူးဘူး။ သူက ဘယ်တုန်းက ဒီကိုရောက်လာတာလဲ။ မကြာသေးခင်ကလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ ငှားရမ်းထားတာ မရှိသေးပါဘူး။ ငါတို့ ဒီမှာက အမြဲတမ်း လုံလောက်တဲ့ ဝန်ထမ်းတွေ ရှိတယ်"
" ဝန်ထမ်းအသစ်ရောက်လာရင် သူတို့ တိုက်ရိုက်အလုပ်စလုပ်လို့ရမယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား"
ရန်ဟုန်ရင်က အမျိုးသမီးကိုမေးလိုက်သည်။ "ငါတို့သတင်းရသင့်တယ် မဟုတ်လား"
အမျိုးသမီးက သူ့လက်ထဲမှာ သူ့ရဲ့အလုပ်ကို လုပ်နေပြီး ရန်ဟုန်ရင်ကို ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "သီအိုရီအရတော့ ပုံမှန်ပါပဲ ဒါမှမဟုတ် ယာယီဝန်ထမ်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ စုဝေးတဲ့နေရာကို စဝင်ရင် ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ခေါ်လာမှာပဲ။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးက လူတွေအတွက် စီစဥ်းပေးရမှာ။ ငါတို့ အမြဲတမ်း သတင်းမရဘူး"
ရန်ဟုန်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ခုနက ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ငါမတွေ့လိုက်ဘူး။ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့လုပ်နေတဲ့ သူ့ကိုပဲ တွေ့လိုက်တာ"
ရန်ဟုန်ရင် ဘာပြောချင်မှန်းကို အမျိုးသမီးက မသိဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေတာလဲ။ သူက အရေးပါတဲ့သူမှမဟုတ်တာ။ နင်နဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ"
ရန်ဟုန်ရင် - "အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး..."
သူမ အရမ်းထူးဆန်းနေသလို ခံစားရသည်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့က ဘာလို့ ဒီကို ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာတာလဲ။
ရွာမှာ လင်မယားနှစ်ယောက်ရဲ့ လှည့်စားမှုကို သူမသိထားပြီးသားမို့ လင်းရှောင်ယွဲ့က ပင်လယ်စာစက်ရုံက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရင် ဒါဟာ သူမကို ပါးရိုက်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
စက်ရုံတံခါးမှ ရုတ်တရက် အဖွားရန်၏ အသံထွက်လာသောအခါ ရန်ဟုန်ရင်၏ နှလုံးသားမှာ သံသယများ ပြည့်နှက်နေပြီ။ " ရှောင်ယွဲ့ ၊ အထဲမှာ ရှိနေလား"
ဒီအသံကိုကြားတော့ရန်ဟုန်ရင်က ခေါင်းလှည့်ခဲ့ပြီး အဖွား ရန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဒီအဖွားရန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပိုပြီးကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဆက်ဆံသည်။ ရန်ဟုန်ရင် အတွက်ကတော့ မယုံနိုင်စရာပဲ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရန်ဟုန်ရင်သည် အဖွားရန်ကို နှုတ်ဆက်ရန် သတ္တိမရှိခဲ့ပေ။ သူမ ချက်ချင်း ခေါင်းကိုပြန်လှည့်လိုက်သည်။ အဲဒီမှာ ပုဇွန်ကောက်နေတဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို မျက်လုံးကြီးတွေနဲ့ ကြည့်ခဲ့သည်။
"အဖွား ကျွန်မလာပြီ"
လင်းရှောင်ယွဲ့ သည် သူ့လက်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ထကာ အဖွားရန်ဘက်သို့ အမြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။
စုဝေးပွဲလမ်းကြောင်း မှ ဝန်ထမ်းများက အလုပ်ရှုပ်နေပြီး အော်ဟစ်နေသော အဖိုး၊အဖွားများကို မည်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ရန်ဟုန်ရင် ၏ နားသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယများစွာဖြင့် တိတ်တဆိတ် အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် ရန်ဟုန်ရင် အလုပ်ကို ခဏရပ်တန့်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးနှင့် စကားပြောခဲ့ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ နှင့် ပုဇွန်ခွဲရုံမျှသာရှိသော ဝန်ထမ်းဘေးတွင် အလုပ်လုပ်နေသလိုမျိုး ချက်ချင်းထလိုက်သည်။
ရန်ဟုန်ရင်က အမျိုးသမီးကို မေးလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ အစ်မ၊ သူက ကျွန်မတို့စက်ရုံက ဝန်ထမ်းအသစ်လား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီနေ့မှ အလုပ်စလုပ်တာလား"
"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ သူမကိုမသိဘူး"
အမျိုးသမီးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
ရန်ဟုန်ရင်သည် စက်ရုံအပြင်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သူ့ကို သိတယ်။ သူက ကျွန်မနဲ့ တစ်ရွာတည်းက လာတာ၊ ဒါပေမယ့် သူ ကျွန်မကို စကားတချို့ ပြောထားလို့။ သူလည်း ကျွန်မတို့ စက်ရုံမှာ အလုပ်လာလုပ်တာလား မသိဘူး။ သူက အခုမှ ရောက်လာတဲ့ ယာယီအလုပ်သမားလား"
"မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး"
အမျိုးသမီးက ခေါင်းယမ်းပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းခဲ့သည်။ "သူ့မိသားစု ဒီမှာရောက်နေတယ်လို့ ပြောပြီး သူမကို ကူညီပြီး ဖုံးကွယ်ထားဖို့ တောင်းဆိုတာ။ သူမကဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး.."
ထိုစကားများကိုကြားတော့ ရန်ဟုန်ရင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လုပ်ရပ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ယခုမှ နားလည်သွားနိုင်သည်။
ဒီနေ့ အဖွားရန်က မြို့ကို ရောက်လာတာကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်နဲ့ လိမ်ညာပြောဆိုထားတာကို မိမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် အဖွားမြင်ဖို့အတွက် ဒီလိုပွဲမျိုးကျင်းပဖို့ တမင်တကာ လာခဲ့တာပါ။
ရန်ဟုန်ရင်က သူမနှလုံးသားကို မှန်းဆလိုက်သည်။ ခါတိုင်းဆို အဖွားရန်က ရွာထဲက မထွက်တတ်ပေမယ့် ဒီနေ့တော့ ဒီကို ရောက်လာသည်။ ရွာမှာ ကောလာဟလတွေ အရမ်းများနေတယ် ဒါမှမဟုတ် သူ့အမေက အဖွားရန်ကို လာဖို့ လှုံ့ဆော်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ နဲ့ ရန်ယန် လိမ်နေတာတွေကို အဖွား ရန် သိဖို့လိုသည်။
ရန်ဟုန်ရင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စစ်မှန်သော အရောင်များကို ဖော်ထုတ်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့ရသည်။
ဒါက အရမ်းကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ၊ သူမ လက်လွတ်မခံသင့်ဘူး။
ရန်ဟုန်ရင်က ဝန်ထမ်းတွေကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပြီး ချက်ချင်းထထွက်ပြေးသွားကာ မကြာခင်မှာပဲ ဆိပ်ကမ်းမှာ စကားပြောနေတဲ့လူကြီးနှစ်ယောက်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သုံးယောက်သား လက်ထဲတွင် ပင်လယ်စာအချို့ ကိုင်ဆောင်ကာ စကားပြောရင်း ရယ်မောနေကြသည်။
ရန်ဟုန်ရင် ချဉ်းကပ်လာသောအခါတွင် လူကြီးနှစ်ယောက်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားပြောသံကို သူမကြားလိုက်ရသည်။
"အဖိုးနဲ့ အဖွား၊ ကြိုက်တဲ့ ပင်လယ်စာတွေကို ရွေးလိုက်။ ကျွန်မ ဒီစက်ရုံနဲ့ အရမ်းရင်းနှီးတယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေအတွက် လျှော့ဈေးနဲ့ အတွင်းစျေးနှုန်းတွေ ရှိတယ်"
လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားကိုကြားတော့ ရန်ဟုန်ရင် ပါးစပ်က ရွဲ့စောင်းသော အပြုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို စိတ်ထဲတွင် ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူမကို ဖော်ထုတ်ဖို့တန်တယ်။
" လိမ်ရတာ ကြိုက်တယ်!” လို့တောင် မျက်နှာမပျက်ဘဲ လိမ်ခဲ့တာ။
"အဖိုးနဲ့အဖွား၊ သူ လှည့်စားတာကိုမခံနဲ့"
ရန်ဟုန်ရင်သည် ဝေ့လည်ကြောင်ပတ်လုပ်ရတာကို ပျင်းလွန်းလှသည်။ သူမသည် အမှန်တရားကိုဖော်ထုတ်ရန် ဤဝါကျကို တိုက်ရိုက်ပြောခဲ့သည်။
"လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒီစက်ရုံမှာ အလုပ်မလုပ်ဘူး။ သူက အားလုံးကို လိမ်ညာနေတာ။ ဌာနတွင်း ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ပိုက်ဆံကို သူဘယ်လို ရနိုင်မလဲ။ သူက လူလိမ်ဖြစ်နေတာ ရှင်းနေတာပဲ။ ဒီစက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ အရည်အချင်းတောင် မရှိဘူး"
ရန်ဟုန်ရင်သည် အဖွားရန်ဘက်သို့ လာစဉ် ပြောလိုက်သည်။ သူမ ဖော်မပြသော မျက်လုံးများ နှင့်လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို မျက်နှာမူလျက် ရွဲ့ပြုံးပြုံးနေသည်။
သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ တွက်ချက်မှုများအတွင်း လုံးလုံးလျားလျား ရှိနေသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ လက်နှစ်ဖက်ပိုက် ဖိထားရင်းပြောလိုက်သည်။ "ရန်ဟုန်ရင် နင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ၊ ငါ့အဖိုး၊ အဖွားတွေကို ငါဘယ်လိုလုပ် လိမ်ရမှာလဲ။ ဒီလူကြီးနှစ်ယောက်ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားခဲ့တယ်ဆိုရင် ငါသေသွားပါစေ"
"နင် ဘယ်လို ကျိန်ဆိုနေတာလဲ ဘုရားရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပိတ်သွားပြီလို့ နင်တကယ် ထင်နေတာလား"
ရန်ဟုန်ရင်က ရယ်မောပြီး အဖွား ရန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "အဖွား၊ လင်းရှောင်ယွဲ့ ဒီစက်ရုံမှာ အလုပ်မလုပ်ဘူး၊ ကျွန်မ ဒီစက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ ကြာပြီ၊ ကျွန်မဝတ်ထားတဲ့ ဒီအင်္ကျီက ဒီစက်ရုံက ထုတ်ပေးထားတာ။ လင်းရှောင်ယွဲ့ရော ရန်ယန်ရော ဒီမှာ အလုပ်မလုပ်ဘူး။ ကျွန်မတို့နဲ့ ကျွန်မတို့ ရွာကလူတွေကိုပါ သူလိမ်နေတာ အဖွားမယုံရင် တခြားဝန်ထမ်းတွေကို လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ အချင်းချင်းသိကြလားလို့ မေးဖို့ စက်ရုံကို ခေါ်သွားပေးမယ်"
ထို့နောက် ရန်ဟုန်ရင်သည် အဖွားရန်ကို စက်ရုံထဲသို့ ခေါ်သွားပြီး ဒီကိစ္စကို စစ်ဆေးရန် အခြားဝန်ထမ်းများကို ရှာဖွေဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
ရလဒ်ကတော့ အဖွားရန်က သူမအား ဒေါသတကြီး တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို နင်ပဲ၊ ရွာတစ်ဝိုက်မှာ ကောလာဟလတွေ ဖြန့်တဲ့သူက နင်ပဲပေါ့"
ရန်ဟုန်ရင်သည် အဖွားရန်ဆီမှ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသည်။ သူမ ကျော်လွှားဖို့ အနည်းငယ် ကြီးမားနေမှန်း သိသာသည်.....
သူမ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ "အဖွား... ဘာလို့ ကျွန်မကို လာဆူနေတာလဲ၊ ကျွန်မက အဖွားကို လိမ်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး"
"နင်က ဖျက်ဆီးတဲ့ကောင်မလေးပဲ"
အဖွား ရန်က ရန်ဟုန်ရင်ရဲ့ ခေါင်းကို လက်ညှိုးနဲ့ နှစ်ခါထိုးလိုက်ပြီးအခုချိန်မှာ ဒေါသတွေမြင့်တက်လာသည်။ "ရွာမှာ ရှောင်ယွဲ့ အကြောင်း ကောလာဟလတွေ ဘာလို့ ဖြန့်နေတာလဲ။ နင် မသိဘူးလို့ ဘာမှလာပြောလို့မရဘူး၊ တတိယမိသားစု ကောင်းကောင်းအလုပ်လုပ်နေတာကို နင်မမြင်ချင်လို့ မဟုတ်လား။ နင့်မိသားစုရဲ့ဘဝက ပျမ်းမျှပဲ ပြီးတော့ တတိယမိသားစုက အရမ်းကောင်းနေတာမြင်တော့ နင်အရမ်းမပျော်တော့တာမလား"
"အဖွား၊ ဘာလို့ ဒီလိုပြောနေရတာလဲ"