အခန်း ၆၄-၆၅

အခန်း ၆၄

ယဲ့ယွီရဲ့ အိပ်မက်က ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပေမယ့် ဇာတ်လမ်းကတော့ မပြီးဆုံးသေးပါဘူး။ လျို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုထဲမှာ ကျောက်ယင်းချွန်က ခြေချင်းခတ်ထိုင်နေပြီး မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားကာ သူမရဲ့ မျက်နှာက နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေတယ်။ 【ယဲ့ယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အေးစက်လာတာကို ကြည့်ရင်း ကျောက်ယင်းချွန်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ပြင်းပြတဲ့ ဝေဒနာတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။】 【မျက်ရည်တွေက သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ စီးကျနေတယ်။】 【"ယောက်ျား၊ ကျွန်မ တမင်တကာ လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို တွန်းထုတ်ချင်ရုံသက်သက်ပါပဲ။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်..."】 【ကျောက်ယင်းချွန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ပြီး သူမရဲ့ ပါးကို ယဲ့ယွီရဲ့ ပါးနဲ့ ဖိကပ်လိုက်တယ်။ ကျန်ရှိနေတဲ့ နွေးထွေးမှုတွေကို ခံစားရင်းပေါ့။】 【သူမ မသိခဲ့တာက။】 【အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဝမ်ကျန်းရဲ့ သရဲမျက်နှာပေါ်မှာ ခဏတာ အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့တယ်။】 【ပြီးတော့ သူမက ဒေါသတကြီး ဟန်ဆောင်ပြီး ကျောက်ယင်းချွန်ကို စွပ်စွဲခဲ့တယ်။】 【ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူ့ကို လွှတ်လိုက်။ သူက ငါတို့ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ငါတို့ဆရာတွေကို နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ။】 【ငါ့ရဲ့ အမြင်အရဆိုရင် မင်းက...】 【ဝမ်ကျန်း သူမရဲ့ စကားကို မဆုံးခင်မှာပဲ လျှပ်စီးတစ်ပွင့်က ရုတ်တရက် သူမကို ထိမှန်သွားခဲ့တယ်။】 【ဝမ်ကျန်းက နာကျင်မှုနဲ့ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ သရဲခန္ဓာက ပိုပြီး အငွေ့အသက်လို ဖြစ်သွားတယ်။】 【ကျောက်ယင်းချွန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ "တိတ်စမ်း။"】 【ငါ စဉ်းစားပြီးပြီ။ ယဲ့ယွီ သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာ ဘာပဲလုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့၊ အားလုံးက အတိတ်ပဲ။ ဒီဘဝမှာ သူက ငါ့ရဲ့ တာအို အဖော်။ မင်း သူ့ကို ပုတ်ခတ်တာကို ငါ ခွင့်မပြုဘူး။】 【ဒါ့အပြင် မင်း ခုနက ငါ စိတ်ခံစားမှုဖြစ်နေတုန်း မင်းရဲ့ သရဲအသံကို ငါ့အပေါ် သုံးခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို အထောက်အထားမရှိဘဲ ယုံအောင် လုပ်ခဲ့ပြီး ငါ ယဲ့ယွီကိုတောင် သံသယဝင်ခဲ့တယ်။】 【မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက ဘာလဲ။】 【ဒီစကားကို ကြားတော့ ဝမ်ကျန်း ထိတ်လန့်သွားတယ်။】 【သူမက သူ အတော်လေး လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ကျောက်ယင်းချွန်က သူ့ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တယ်။】 【ဒါတောင် သူမက တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်တယ်၊ "ကျွန်မက အစ်မကြီးရဲ့ ညီမငယ်ပါ၊ ကျွန်မ အစ်မကြီးကို ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်စေရပါဘူး။"】 【ကျောက်ယင်းချွန်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေတယ်၊ "မင်းက ငါ့ညီမငယ် ဖြစ်နေလို့ ဒီနေရာမှာ စကားပြောခွင့် ရှိနေတာ။ မဟုတ်ရင် မင်း ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"】 【မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖို့ အချိန်ယူလိုက်ပါ။】 【မင်းရဲ့ ရှင်းပြချက်က ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ချည်နှောင်မှုကို မထောက်ထားမိလို့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။】

【ဒီအချိန်မှာ ဝမ်ကျန်းရဲ့ မျက်နှာက အလွန်ဆိုးရွားသွားခဲ့တယ်။】 【သူမက ကျောက်ယင်းချွန် ပြန်ဝင်စားခဲ့ရင်တောင် သူမကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိနေတုန်းပဲဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိခဲ့တယ်။】 【ကျောက်ယင်းချွန်က မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး မှတ်ဉာဏ်ကျောက်တုံးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ စွမ်းအင်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထည့်သွင်းလိုက်တယ်။】 【မကြာခင်မှာ ယဲ့ယွီရဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။】 【"ဟလို၊ ယင်းချွန်။ ဒီမှတ်ဉာဏ်ကျောက်တုံးကို မင်း မြင်နေရပြီဆိုရင် ငါ မင်းကို ဝန်ခံပြီးပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ။"】 【ခရမ်းသလင်းကောင်းကင်ဂိုဏ်း ရဲ့ တောင်ထိပ်မှာတုန်းက မင်းက ငါ့ကို ပြန်ဝင်စားတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို့ တထစ်ချ ပြောခဲ့တယ်။】 【ငါ ဘယ်လိုရှင်းပြရှင်းပြ၊ မင်း မယုံခဲ့ဘူး။】 【ဒါကြောင့် မင်း ဒီကိစ္စကို ဆက်မစဉ်းစားတော့ဖို့ ငါ ဝန်ခံခဲ့ရတယ်။】 【တကယ်တော့ ငါ တကယ်ပဲ ပြန်ဝင်စားတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ပါဘူး။ လီဒုံဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်း လုပ်ကြံထားတာပါ။】 【ငါ ဒီနာမည်ကို ထွင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက လီဒုံ (ဆောင်းဦးစ) ပြီးမှ ချွန် (နွေဦး) လာတာမို့လို့ပဲ။】 【မင်းပြောတဲ့ ငါက ကျင့်ကြံတာမရှိဘဲ အိပ်ရုံသက်သက်နဲ့ တိုးတက်လာတယ်ဆိုတာကတော့ ဘာလို့လဲဆိုတာ ငါ ကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာဘူး။】 【ဒါက မွေးရာပါ ပါရမီတစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။】 【ငါ ကျင့်ကြံတဲ့အခါတိုင်း ငါ့ရဲ့ တိုးတက်မှုက ရပ်တန့်သွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျင့်ကြံတာ မလုပ်တဲ့အခါ တိုးတက်လာတယ်။】 【တော်တော် ဆန်းကြယ်တယ် မဟုတ်လား။】 【ဒါ့အပြင် အခု ငါ မင်းကို ဝန်ခံပြီးပြီဆိုတော့ ဒေါသမထွက်ပါနဲ့နော်။】 【ငါက ပြန်ဝင်စားတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ဖြစ်၊ မဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက အရေးမကြီးဘူးလို့ ငါထင်တယ်။】 【အရေးကြီးတာက ငါတို့ အတူရှိနေပြီး အချင်းချင်း ချစ်ကြတာပဲ။】 【နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ငါတို့ အမြဲတမ်း အတူရှိနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အတူတူ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်ပါစေ၊ တာအို ကို ရရှိပြီး နတ်ဘုရားဖြစ်လာနိုင်ပါစေ၊ ထာဝရ မခွဲခွာပါစေနဲ့!】 【ပုံရိပ်ထဲမှာ ယဲ့ယွီက တောက်ပစွာ ပြုံးနေခဲ့တယ်။】 【ဒါပေမယ့် ကျောက်ယင်းချွန်ကတော့ အငိုမရပ်နိုင်ဘဲ ငိုနေခဲ့ပြီ။】 【မျက်ရည်တွေနဲ့ ပြိုလဲကျသွားတယ်။】 【လီဒုံဆိုတဲ့ နာမည်က ယဲ့ယွီ လုပ်ကြံထားတာဖြစ်တဲ့အတွက် ဝမ်ကျန်း ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးက လိမ်ညာမှုတွေပဲဆိုတာ သက်သေပြနေတယ်။】 【နာကျင်တယ်၊ အရမ်းနာကျင်တယ်!】 【လိမ်ညာမှုတစ်ခုတည်းကနေ ဖြစ်လာတဲ့ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်။】 【ကျောက်ယင်းချွန်က အခုချက်ချင်း ဘဝက မခံမရပ်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်။】 【ဝမ်ကျန်းက အခြေအနေက သူ့ဘက်ကနေ ဆိုးရွားလာပြီဆိုတာ သိတော့ ချက်ချင်း ပုန်းအောင်းဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်။】

【သို့သော် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးများစွာက ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် ဝမ်ကျန်း ရိုက်ချခံရလိုက်သလိုလွင့်သွားခဲ့တယ်။】 【ဝမ်ကျန်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။】 【ကောင်းကင်မိုးကြိုးက နံ့သာအမွှေးတိုင်တစ်ချောင်း ကုန်တဲ့အထိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။】 【ဝမ်ကျန်းရှိခဲ့တဲ့ နေရာက ကြီးမားတဲ့ မီးတွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။】 【သူမရဲ့ ပုံမှန်အားဖြင့် မခိုင်မာတဲ့ ဝိညာဉ်က အခုတော့ အပေါက်တွေနဲ့ ပြည့်နေပြီ။】 【ဝမ်ကျန်းရဲ့ မျက်နှာက ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် လိမ်ကောက်နေခဲ့တယ်။】 【အလွန်အမင်း နာကျင်မှုက သူမကို ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။】 【ကျောက်ယင်းချွန် ဒေါသထွက်နေခဲ့တယ်။】 【သူမက ဝမ်ကျန်း ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလဲလို့ သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။】 【ဒါပေမယ့် ဝမ်ကျန်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလာတယ်၊ ရိုင်းစိုင်းပြီး ထိန်းချုပ်မှုမရှိတဲ့ ရယ်မောသံ။】 【"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ နင့်ကို မုန်းလို့၊ ကျောက်ယင်းချွန်!"】 【"မင်း အလောင်းတောင် မြေမြုပ်စရာမရှိဘဲ သေပါစေလို့ ငါ ဆုတောင်းတယ်!"】 【"နင့်ရဲ့ အသားကို စားပြီး နင့်ရဲ့ သွေးကို သောက်ချင်တယ်!"】 【ဒီအဖြေကို ကြားတော့ ကျောက်ယင်းချွန် ကြောင်ပြီး ရပ်တန့်နေခဲ့တယ်။】 【သူမရဲ့ ညီမငယ်က ဒီလိုစကားတွေ ပြောလိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။】 【ဝမ်ကျန်းရဲ့ ရှင်းပြချက် နောက်မှသာ ကျောက်ယင်းချွန် အားလုံးကို နားလည်ခဲ့တယ်။】 【လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်ကျော်က။】 【ဝမ်ကျန်း ကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော် ကို ဝင်ရောက်တုန်းက ကျောက်ယင်းချွန်က တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီ။】 【ဒါကြောင့် သူမက ဒီအစ်မကြီးအပေါ် သိပ်ပြီး အထင်ကြီးမှု မရှိခဲ့ဘူး။】 【သူမ ကျင့်ကြံခြင်းစတင်ပြီးနောက် ဝမ်ကျန်းက ထူးခြားတဲ့ ပါရမီကို ပြသခဲ့တယ်။】 【သူမရဲ့ လှပတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ ချီးကျူးမှုတွေ အများကြီး ရရှိခဲ့တယ်။】 【နောက်ပိုင်းမှာ ဂိုဏ်းက လူငယ်ကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ ဝမ်ကျန်းကို ကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော် ရဲ့ အတောက်ပဆုံးသော ကျောက်မျက်ရတနာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြတယ်။】 【သူမက လှပပြီး ထူးခြားစွာ ပါရမီရှိတယ်၊ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ပေါင်းစပ်မှုပဲ။】 【မြို့ငယ်လေးကလာတဲ့ ဝမ်ကျန်းက သူမရရှိတဲ့ ချီးကျူးမှုတွေကြောင့် ရင်ထဲမှာ မခံမရပ်နိုင်အောင်အလွန်ဘဝင်မြင့်ခြင်း ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။】 【သို့သော် ကျောက်ယင်းချွန် တစ်ရာစုကြာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ပြန်လာတဲ့အခါ အရာအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။】 【အဲ့ဒီကျမှ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတွေက စစ်မှန်တဲ့ အလှအပဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို နားလည်ခဲ့ကြတယ်။】

【ကျောက်ယင်းချွန်သည် ကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော် တွင်သာမက အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အလှဆုံးအမျိုးသမီးဖြစ်သည်။】 【ထို့အပြင် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်သည် ဝမ်ကျန်းကို ကျော်လွန်နေသည်။】 【သူမ၏ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဝမ်ကျန်းအနေနှင့် တစ်သက်တာလုံး အောင်မြင်နိုင်ရန်သာ အိပ်မက်မက်နိုင်သည့် အမြင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။】 【ကျောက်ယင်းချွန်၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုသည် ဝမ်ကျန်း၏ တောက်ပမှုကို လုံးဝ မှေးမှိန်သွားစေခဲ့သည်။】 【သူမသည် သူမ၏ အစ်မကြီးအပေါ် မနာလိုစိတ် ရှိသော်လည်း ဝမ်ကျန်းသည် အသက်ရှင်သန်ရေး အနုပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။】 【သူမသည် ညီအစ်မချစ်ခြင်း မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်း ကိုရှေ့တန်းတင်၍ ခင်မင်မှုကိုမြှင့်တင်ပြီး ကျောက်ယင်းချွန်နှင့် လျင်မြန်စွာ ရင်းနှီးခဲ့သည်။】 【အပြင်လူများ၏ အမြင်တွင် ထိုနှစ်ဦးသည် ညီအစ်မကဲ့သို့ ရင်းနှီးကြသည်။】 【ဒါက ဝမ်ကျန်း လိုချင်တာ အတိအကျပင်။】 【ဒီနည်းလမ်းဖြင့်သာ ကျောက်ယင်းချွန်သည် သူမ၏ သင်ကြားပြသမှုများကို ရက်ရောစွာ ပေးအပ်ရန် ဆန္ဒရှိမည်။】 【ပါရမီရှင်များသည် သာမန်လူများနှင့် မတူညီစွာ မြင်ကြပြီး ကျောက်ယင်းချွန်သည် သံသယမရှိဘဲ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။】 【သူမသည် သိုင်းပညာနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ထူးခြားသော ထိုးထွင်းဉာဏ်များ ရှိပြီး ဂိုဏ်းချုပ်၏ ချီးကျူးမှုကိုပင် ရရှိခဲ့သည်။】 【ကျောက်ယင်းချွန်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဝမ်ကျန်းသည် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းတွင် အမြင့်ကို ပျံတက်ခဲ့သည်။】 【သူမသည် ကျောက်ယင်းချွန်ကို ဘယ်တော့မှ ကျော်လွန်နိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း ကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော် တွင် ဒုတိယအထူးချွန်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။】 【နောက်ဆုံးတွင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ကျောက်ယင်းချွန်သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ခဲ့သည်။】 【ဝမ်ကျန်းသည် ဤအရာကို သူမ၏ အခွင့်အရေးအဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။】 【သူမ၏ အစ်မကြီး မရှိသရွေ့ ကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော် တွင် သူမသည် အတောက်ပဆုံး တောက်ပနိုင်မည်။】 【သို့သော် လက်တွေ့တွင် မဟုတ်ခဲ့ပေ။】 【ကျောက်ယင်းချွန် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ပြီး ခြောက်လကြာသည်အထိ ကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော် တွင် ဆွေးနွေးမှုများသည် သူမအကြောင်းသာ လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျန်းအကြောင်း မဟုတ်ပေ။】 【ဒါက ဝမ်ကျန်းကို အကြီးအကျယ် မကျေနပ်စေခဲ့သည်။】 【ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ဂျူနီယာမောင်လေး မူဘိုင်ကို သူမ၏ ခံစားချက်များကို ဝန်ခံရန် ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။】 【တကယ်တော့ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကတည်းက ဝမ်ကျန်းသည် ဤဂျူနီယာမောင်လေးကို သူ့စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထားရှိခဲ့သည်။】 【သို့သော် သူမသည် မူဘိုင်၏ စိတ်သည် ကျောက်ယင်းချွန်အပေါ်တွင်သာ ရှိကြောင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကောင်းကောင်းသိခဲ့သည်။】 【ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လဲ။】 【ကျောက်ယင်းချွန်သည် မူဘိုင်အပေါ် ရိုမန်တစ်ခံစားချက် မရှိခဲ့သလို၊ အခုဆို ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်သွားပြီ။】 【ဘာထပ်ပြောစရာ ရှိတော့မလဲ။】 【သို့သော် ဝမ်ကျန်း၏ ဝန်ခံမှုသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အောင်မြင်မှုမရရှိခဲ့ပေ။】 【အစား သူမသည် ရက်စက်သော ငြင်းပယ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။】 【ဝမ်ကျန်းသည် ထိုအချိန်က မူဘိုင်၏ မျက်လုံးများမှ အကြည့်ကို ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်ခဲ့ပေ။】 【၎င်းသည် သနားခြင်း၊ ၎င်းသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း။】 【ပြီးတော့ အနာကျင်ဆုံးက သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောခဲ့တယ်- "အမ ဝမ်ကျန်း၊ မင်း အစ်မကြီး ယင်းချွန်နဲ့ ဘယ်တော့မှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"】 【ထိုစကားလုံးများသည် ဝမ်ကျန်း၏ နှလုံးသားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။】

****

အခန်း ၆၅

【ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက် ဝမ်ကျန်းရဲ့ မနာလိုမှုက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်။】 【သူမက ကျောက်ယင်းချွန်ကို မုန်းတီးခဲ့တယ်။】 【ပြီးတော့ သူမကကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးက လူတိုင်းကို မုန်းတီးခဲ့တယ်။】 【သူမ ဘာလုပ်လုပ် ကျောက်ယင်းချွန်ရဲ့ အရိပ်အောက်မှာပဲ အမြဲနေနေရသလိုပဲ။ လူတိုင်းက ဝမ်ကျန်းကို သူမနဲ့ အမြဲ နှိုင်းယှဉ်နေကြတယ်။】 【ပြီးတော့ အမြဲတမ်း ကျောက်ယင်းချွန်က ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်ကြတယ်။】 【ဒီလိုဆိုရင် ဘာလို့ ငါတို့ကို နှိုင်းယှဉ်နေကြသေးတာလဲ။】 【မင်းတို့က ဝမ်ကျန်းကို တမင်တကာ စွန့်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။】 【ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ အားလုံးက ငါ ဒီအမျိုးသမီးထက် နိမ့်ကျတယ်လို့ ထင်ကြရင်။】 【မင်းတို့ အားလုံး ငရဲသွားကြ!】 【ဝမ်ကျန်းက မူဘိုင်ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။】 【ပြီးတော့ သူမကကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော်အတွင်းမှာ မြင်သမျှလူတွေကို အရူးတပိုင်းဖြစ်ပြီး ရက်စက်စွာ သုတ်သင်မှု လုပ်ခဲ့တယ်။】 【ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဘိုးဘွားတွေက သူမကို ရပ်တန့်ဖို့ အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။】 【ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဝမ်ကျန်းက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကို ရောက်နေခဲ့ပြီ။】 【ဘယ်သူမှ သူမကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘူး။】 【ဒါကြောင့် တစ်ရက်တည်းမှာပဲ သူမကကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော်က လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဂိုဏ်းကို အပျက်အစီးတွေ ဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်။】 【ပြီးတော့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဝမ်ကျန်းက တကယ်ပဲ ပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။】 【အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး ဘယ်သူမှ သူမကို ကျောက်ယင်းချွန်နဲ့ ပြန်ပြီး နှိုင်းယှဉ်ကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။】 【သူမက ကိုယ်ပိုင်ဘဝနဲ့ နေချင်ခဲ့တာ။】 【ကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော် ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး သူမ တစ်ယောက်တည်း ပိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ဖန်တီးချင်ခဲ့တာ!】 【သို့သော် ဒီလို ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ အိပ်မက်က ဘယ်တော့မှ အကောင်အထည် မပေါ်ခဲ့ဘူး။】 【ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဖောက်ထွင်းလို့မရတဲ့ နံရံဆိုတာ မရှိဘူး။】 【ကျောက်ယင်းချွန်မှာ ကျိုးဟဲ့လို့ အမည်ရတဲ့ သူမကိုမေတ္တာရှနေတဲ့ သူရဲကောင်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်။】 【ကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော် ရဲ့ ဝမ်းနည်းဖွယ် အဖြစ်အပျက်ကို သိလိုက်တာနဲ့ သူကလုပ်သင့်တယ်ထင်တာကို ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။】 【ကျောက်ယင်းချွန်က သူ့အချစ်ကို ဘယ်တော့မှ လက်မခံခဲ့ပေမယ့် ကျိုးဟဲ့က သူမအပေါ် ခံစားချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့ခဲ့ဘူး။】 【ဒါကြောင့် နောင်အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ပြီး ကျောက်ယင်းချွန် သူ့ကို မတူညီတဲ့ အမြင်နဲ့ ကြည့်လာစေဖို့ ကျိုးဟဲ့ကကောင်းကင်အစောင့်ကျောင်းတော်အတွက် လက်စားချေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်!】

【မကြာခင်မှာပဲ ကျိုးဟဲ့က ဝမ်ကျန်းကို ရှာတွေ့ပြီး သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။】 【ပြီးတော့ သူမကို ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရတဲ့ နေရာကို ပို့လိုက်တယ်၊ အဲ့ဒီမှာ ဝမ်ကျန်းက နှစ်ထောင်ကျော်ကြာ တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်ခဲ့ရတယ်။】 【သူမ အသက်ရှင်လို့လည်း မရဘူး၊ သေလို့လည်း မရဘူး၊ ပြင်းထန်တဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို ခံစားနေရတယ်။】 【အခုတော့ ယင်းချွန်က မမျှော်လင့်ဘဲ သာမန်ကမ္ဘာကို ပြန်ဝင်စားလာပြီး သူမရဲ့တာအိုအဖော်ကိုပါ ဒီနေရာကို မှားယွင်းစွာ ခေါ်လာတာကို မြင်တော့ ဝမ်ကျန်းက သူ့ရဲ့ လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီဆိုတာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။】 【အစတုန်းက သူမက ကျောက်ယင်းချွန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဒီပြည်နှင်ဒဏ်ခံရတဲ့ နေရာကနေ ထွက်ပြေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်။】 【ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ ကျောက်ယင်းချွန်နဲ့ ယဲ့ယွီတို့ အချင်းချင်း ချစ်ခင်နေတာကို မြင်တော့ ဝမ်ကျန်း သူ့စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့တယ်။】 【ကမ္ဘာပေါ်မှာ အနာကျင်ဆုံးအရာက သေဆုံးခြင်း မဟုတ်ဘူး။】 【အချစ်ဆုံးသူကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သွားခြင်းပဲ။】 【ဝမ်ကျန်းအတွက်တော့ အခု ဒီလိုရလဒ်က အကောင်းဆုံးပဲ။】 【ယဲ့ယွီက ကျောက်ယင်းချွန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ သေဆုံးခဲ့တယ်။】 【ကျောက်ယင်းချွန်က သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဝေဒနာနဲ့ နေသွားရလိမ့်မယ်။】 【ဒီလို ပျော်ရွှင်မှု ခံစားရတာက ဝမ်ကျန်းကို အရမ်း ပျော်ရွှင်စေခဲ့တယ်။】 【ဒီဇာတ်ကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် ကျောက်ယင်းချွန်က အချိန်အကြာကြီး ရပ်နေခဲ့တယ်။】 【ပြီးတော့ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူမ တစ်ယောက်တည်းအစီရင် ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို စတင်တည်ဆောက်ပြီး ဝမ်ကျန်းကို နက်ရှိုင်းတဲ့ တွင်းနက်ထဲမှာ ထောင်ချလိုက်တယ်။】 【ပြီးတော့ နက္ခတ်လေ အစီးအနည်းငယ်ကို အစီရင်ထဲကို ထိုးသွင်းလိုက်တယ်၊ ဒါက ဝမ်ကျန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နက္ခတ်လေတွေက အမြဲတမ်း တိုက်စားနေစေမှာ။】 【အဆုံးမရှိ နာကျင်မှုတွေကို ခံစားရင်း။】 【မကြာခင်မှာပဲ ဝမ်ကျန်းရဲ့ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ အော်ဟစ်သံတွေ ထပ်မံ ပေါ်လာခဲ့တယ်။】 【ဒါပေမယ့် ကျောက်ယင်းချွန်က ဘာမှ အဖက်မလုပ်ခဲ့ဘူး။】 【ယဲ့ယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွေ့ပိုက်ပြီး သူမကအစီရင် ဖွဲ့စည်းပုံကနေတစ်ဆင့် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရတဲ့ နေရာကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။】 【ကျောက်ယင်းချွန်ကခရမ်းကောင်းကင်သလင်းကျောက်ဂိုဏ်းကို ပြန်မသွားခဲ့ဘူး။】 【ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက ကျွမ်ချန်ပီကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ တကယ် မသိခဲ့လို့ပဲ။】 【ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီနဲ့အတူ ကျောက်ယင်းချွန်က အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီး က ရွာတစ်ရွာကို ခရီးဝေး သွားခဲ့တယ်။】 【ဒီနေရာမှာ အသစ်ဆောက်ထားတဲ့ ဖက်မိုးအိမ်လေးတစ်လုံး ရှိတယ်။】 【ဒါကို ကျောက်ယင်းချွန် အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီး ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လာရောက်တုန်းက ဆောက်ခဲ့တာ။】 【မမျှော်လင့်ဘဲ အခု အသုံးဝင်နေတယ်။】 【ကျောက်ယင်းချွန်က ယဲ့ယွီနဲ့အတူ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တယ်။】

【သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားရင်း၊ သူမက အပြင်ဘက်က နေဝင်ဆည်းဆာကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်၊ "ယောက်ျား၊ အားလုံးက ကျွန်မ အမှားတွေပါ။"】 【"ကျွန်မ ရှင့်ကို သံသယ မဝင်ခဲ့သင့်ဘူး။"】 【"မဟုတ်ခဲ့ရင် အခုဆို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် မရှိနေကြဘူးလား။"】 【"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ရှင့်ကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းဖို့ အခွင့်အရေး ပေးပါဦး။"】 【"နောက်ဘဝမှာ ရှင့်ဘေးနားမှာ နေခွင့်ပြုရင် ဘာမဆို လုပ်ပါ့မယ်။"】 【"ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ရန်သူလုပ်ရရင်တောင် ဂရုမစိုက်ပါဘူး။"】 【"ယောက်ျား၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို တကယ် အရမ်းချစ်တယ်ရှင်။"】 【နေ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားတာနဲ့ ကျောက်ယင်းချွန်က သူမကိုယ်သူမ ဝိညာဉ်ရပ်တန့်စူးနဲ့ အဆုံးစီရင်ခဲ့တယ်။】 ကောင်းကင်ဘုံမှာ။ ကျောက်ယင်းချွန်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်ပြီး "ယောက်ျား!" လို့ တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်တယ်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သဘောပေါက်သွားတယ်။ ဒီနေရာက ရွာတစ်ရွာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သူမ အရင်တုန်းက ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာရောက်နေတာပဲ။ ဒါဆို ဒါက တကယ့်လက်တွေ့ဆိုရင် ခုနက ဖြစ်ခဲ့တာ အိပ်မက်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလောက် တိကျတဲ့ အိပ်မက် ဖြစ်နိုင်စရာ မရှိဘူး။ လက်ရှိ ကျောက်ယင်းချွန်ကကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ရဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ သူမ အိပ်မက် မက်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေက ပြောင်းလဲပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူမ ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့တယ်။ ဒါဆို ခုနက အရာအားလုံးက ဘာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်ကို ချစ်ရတဲ့ ခံစားချက်၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးရတဲ့ ခံစားချက်။ သူတို့က တကယ်ကို လက်တွေ့ကျတယ်။ ခုနကမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလိုပဲ။ ဖြစ်နိုင်မလား။ သူမရဲ့ လက်ရှိဘဝက သူမ ပြန်ဝင်စားတဲ့ နတ်ဘုရားမအဖြစ် ဒုတိယဘဝ ဖြစ်နေပြီလား။ ခုနက အရာအားလုံးက ယခင်ဘဝအကြောင်းလား။ ကျောက်ယင်းချွန် နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားခဲ့ပေမယ့် အဖြေရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။

ပြီးတော့ သူမက အနောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီး ,ခရမ်းကောင်းကင်သလင်းကျောက်ဂိုဏ်းက သူမကို အဖြေတစ်ခု ပေးနိုင်မယ်ထင်တယ်။ ... ဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီး ။ ယဲ့ယွီ စီးလာတဲ့ ဝိညာဉ်လှေ တိုက်ခိုက်ခံရတယ်။ အပြင်းအထန် ပျက်စီးသွားပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကျဆင်းလာတယ်။ ယဲ့ယွီ ဘာဖြစ်နေလဲ မသိပေမယ့် သူ လက်ပိုက်ပြီးတော့ ဘယ်တော့မှ ထိုင်မနေဘူး။ သူ ချက်ချင်း ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ဝိညာဉ်လှေထဲကနေ ခုန်ထွက်ကာ လေထဲမှာ ရပ်နေခဲ့တယ်။ ခနလေးအတွင်းမှာပဲ ဝိညာဉ်လှေက မြေပြင်ပေါ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးကျပြီး ကြီးမားတဲ့ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း က လွတ်မြောက်မလာသေးတဲ့ တပည့်တွေ အများကြီး သေဆုံးကုန်မှာ သံသယမရှိဘူး။ ယဲ့ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ နီးစပ်တယ်။ ဝိညာဉ်လှေနဲ့အတူ သေဖို့ နီးပါးပဲ။ ဒါပေမယ့် ဝိညာဉ်လှေက တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်း။ အဲ့ဒါမှာ အရှိန်မြှင့်တင်တဲ့ အစီအစဉ်တွေနဲ့ ကာကွယ်ရေး ဖွဲ့စည်းပုံအစီရင်တွေ အများကြီး ရေးထိုးထားတယ်၊ တန်ဖိုးကြီးတယ်။ ဒါ့အပြင် တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ အမှတ်အသားလည်း ပါနေတယ်။ ဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီး မှာ ဘယ်သူက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ။ ယဲ့ယွီ ဒါကို စဉ်းစားနေတုန်း အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို မြောက်ဘက်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲခေါ်သွားတယ်။ ယဲ့ယွီ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တော့ နတ်သမီးယွမ်ရိုးမူ ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမရဲ့ မျက်နှာက အလွန်လေးနက်နေပြီး သူမရဲ့ ခါးမှာရှိတဲ့ ဓားက ပျောက်နေပြီ။ ယဲ့ယွီက အမြန်မေးလိုက်တယ်၊ "ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ငါတို့ကို ဘယ်သူ တိုက်ခိုက်တာလဲ။" "ဒါက သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူတွေပဲ။ ငါ ဂိုဏ်းကို အကူအညီတောင်းခံစာ ပို့ပြီးပြီ။" "မကြာခင် အကူအညီတွေ ရောက်လာမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအချိန်အထိ ငါတို့ ခံနိုင်ရမယ်!" ယွမ်ရိုမု စကားဆုံးတာနဲ့ သူက ထပ်ပြီး အရှိန်မြှင့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကြီးမားတဲ့ သွေးနီရောင် လက်ဝါးရာတစ်ခုက သူတို့ရှေ့မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူတို့ရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။ ယွမ်ရိုမုနဲ့ ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း ရပ်တန့်ရတယ်။ "မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဒီလောက် မြန်မြန် ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ။ ဘာလို့ ငါနဲ့ ခဏလောက် မနေဘဲ စကားမပြောကြတာလဲ။" အသံဆိုးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့တယ်။ ယဲ့ယွီနဲ့ ယွမ်ရိုမု လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူတို့နောက်မှာ နီရဲနေတဲ့ ဝတ်ရုံဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူက စက္ကူယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားပြီး ပြုံးနေတယ်။ သူ့ဆီကနေ သွေးနံ့ပြင်းပြင်း ထွက်နေတယ်။ ယဲ့ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အတွေးနဲ့ မေးလိုက်တယ်၊ "အစ်မကြီး၊ ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။"