အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်စ

သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သောကမ္ဘာတစ်ခုတွင်...

ခေါင်းတလားများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူထပ်စွာစီတန်းနေပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ဆန့်တန်းနေကာ ဤကမ္ဘာကို ခေါင်းတလားများ၏ကမ္ဘာ၊ တစ္ဆေများ၏ကမ္ဘာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ ခေါင်းတလားတစ်ခုချင်းစီအတွင်း၌ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ထင်ယောင်ထင်မှားများမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်တည်ရှိနေသည်၊ အကြောင်းမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချို့တစ္ဆေများသည် သူတို့၏ခေါင်းတလားများထဲမှ ခြေတစ်ဖက်ထွက်နှင့် ပြီးဖြစ်ကာ ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေသူများဖြစ်သည့် ဝမ်ရှောင်မင်နှင့် လီကျွင်းကဲ့သို့သောသူများထံသို့ ချဉ်းကပ်လိုပုံရသည်။

တစ္ဆေစေတမန်နှင့် ရင်ဆိုင်ပြီးမှသာ ဝမ်ရှောင်မင်၊ လီကျွင်း၊ ထုံချန့်နှင့် ဖုန်းချွမ်၊ ဤလူများသည် ဤအဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို အမှန်တကယ်နားလည်သွားကြသည်။ သဘာဝလွန်သည် သာမန်တစ္ဆေဆရာများ ကိုင်တွယ်နိုင်သောအရာ ရိုးရှင်းစွာမဟုတ်ပေ။ သင်သည် တစ္ဆေနှစ်ကောင်၊ သို့မဟုတ် သုံးကောင်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း အဆုံးတွင် ရလဒ်မှာ သေဆုံးခြင်းသာဖြစ်သည်။

တစ္ဆေ၏ပြန်လည်စတင်နိုင်စွမ်းသည် နောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်မှုများကို မဆောင်ကြဉ်းဘဲ သူတို့၏အရေအတွက်ကို တိုးပွားစေသည်။ ... ၎င်းသည် လိမ်လည်မှုများဖြင့် ဂိမ်းကစားနေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦးကို ငိုယိုစေနိုင်သော်လည်း သင်ထွက်ခွာခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့ငိုချင်လျှင်ပင် မငိုနိုင်တော့ပေ။

လူတိုင်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ချွေးများထွက်နေပြီး သူတို့၏သူငယ်အိမ်များသည် ကျုံ့သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာက လွှမ်းခြုံနေပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာသည် သဘာဝလွန်ကိုယ်တိုင်ထက် နက်ရှိုင်းသောစိတ်ပျက်အားငယ်မှုအသိမှ ပို၍လာသည်။

သူတို့သည် နိုင်ငံ၏ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာများထဲတွင် ပါဝင်ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ်ထက်မက ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသည်။ မျှော်လင့်ချက်ရှိသရွေ့၊ အခွင့်အရေးရှိသရွေ့ သူတို့သည် လက်မလျှော့ဘဲ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် နောက်ဆုံးကောက်ရိုးမျှင်ကို ဆွဲကိုင်ထားကြလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းသည် သူတို့ကို အခွင့်အရေးမရှိ၊ မျှော်လင့်ချက်မရှိ၊ ဆိုးရွားသောအခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိကြောင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်စေသည်။

ရှောင်လွှဲမရနိုင်သောတစ္ဆေနယ်မြေ၊ ဖမ်းဆီးမရနိုင်သောတစ္ဆေအရာရှိ၊ အဆုံးမရှိ ပြန်လည်စတင်သောကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ... ဤအချက်များအားလုံးသည် လွှမ်းမိုးသောစိတ်ပျက်အားငယ်မှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါင်းဆုံသွားသည်။

လီကျွင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသော တစ္ဆေမီးတောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖျားနာနေသည့်အလင်းသည် လေထဲရှိကျန်ရှိနေသောဖယောင်းတိုင်ကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ငြိမ်းသွားတော့မည်။

"ငါတစ်လှမ်းနောက်ကျသွားတာလား။"

ဝမ်ရှောင်မင်က သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်၊ ခေါင်းအနည်းငယ်ငုံ့ထားပြီး သူ၏ဉာဏ်ရည်သည် ရှင်သန်ရန်နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။

အကြောင်းမှာ သူသည် သူတို့၏အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော မည်သည့်ကဒ်ကိုမျှ မကိုင်ဆောင်ထားတော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် အသက်အစားထိုးအရုပ်များနှင့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်များ ရှိနေသေးသော်လည်း... သူတို့သည် အသုံးမဝင်ပေ။ ဤအရာများသည် အလွန်အားနည်းသည်၊ သူသာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးထွန်းခဲ့လျှင် ၎င်းသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း လောင်ကျွမ်းကုန်သွားနိုင်ခြေများပြီး အသက်အစားထိုးအရုပ်တစ်ရုပ်ကို လွှတ်ပေးခြင်းသည် သူတို့၏ရှင်သန်မှုကို ဆယ်စက္ကန့်ခန့်သာ တိုးချဲ့ပေးလိမ့်မည်။

"ပါမောက္ခ၊ ငါတို့အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။"

လီကျွင်းသည်လည်း ချွေးများရွှဲနစ်နေပြီး ဝမ်ရှောင်မင်ကို ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်ဖြင့် နောက်ပြန်ကြည့်ကာ သူတို့၏အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့်အစီအစဉ်တစ်ခုကို မျှော်လင့်နေသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က သူ့ကို ပြန်မဖြေဘဲ သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေးရေရွတ်နေသည်

"ငါတို့သာသေသွားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဘယ်သူက ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်မှာလဲ။"

သူသေနိုင်သည်၊ သို့သော် တစ္ဆေစေတမန်ဟုကုတ်နံပါတ်ပေးထားသော ဤအဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို မည်သူဖြေရှင်းမည်နည်း။

ဤသည်မှာ အရေအတွက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်သောဖြစ်ရပ်မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာ အများအပြားကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သည် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေများသည် ပြန်လည်စတင်ပြီး အရေအတွက်တိုးများနိုင်သည်၊ အကျွမ်းကျင်ဆုံး တစ္ဆေဆရာများပင်လျှင် နောက်ဆုံးတွင် ကျဆုံးသွားလိမ့်မည်။

"ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့အစီအစဉ်က မှန်ခဲ့နိုင်တယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်အမှားများကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေသည်။

သူသည် ယခင်အစည်းအဝေးတွင် ကျန်းရှန်ဘိုင်အဆိုပြုခဲ့သောအစီအစဉ်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားသည်၊ ဆာလောင်သောတစ္ဆေထံမှ အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး ဤတစ္ဆေစေတမန်အပေါ်တွင် အသုံးပြုရန်၊ ၎င်းသည် တားချန်းမြို့တွင်ကဲ့သို့ ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ထာဝရဖြေရှင်းနိုင်ပေမည်။

ဆာလောင်သောတစ္ဆေသည် ယခင်က ပြန်လည်စတင်နိုင်စွမ်းရှိခဲ့ပြီး နေရာတစ်ခုရှိအချိန်ကို နာရီဝက်စော၍ ပြန်လည်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် အလောင်းကောင်သံချောင်းဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရပြီးနောက် ၎င်းသည် သူ၏လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

အခြားသူများ၊ ဝမ်ရှောင်မင် ဤအချိန်တွင် စိတ်ပျက်အားငယ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ပို၍ပင် စိုးရိမ်လာကြသည်။ ထိပ်တန်းဉာဏ်ကြီးရှင်ပင်လျှင် သက်ဆိုင်ရာနည်းလမ်းမရှိဘဲ ရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် အခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားနေပုံရသည်။

သူတို့တကယ်ပဲ ဒီမှာသေရတော့မှာလား။

သူတို့သည် တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်၊ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသည်၊ သို့သော် တစ္ဆေများသည် သူတို့မလှုပ်မယှက်သောကြောင့် ရပ်တန့်သွားမည်မဟုတ်ပေ။

မကြာမီ...

အနီးအနားရှိတစ္ဆေတစ်ကောင်သည် ခဏတာရပ်တန့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အခြားခြေတစ်ဖက်ကို ခေါင်းတလားထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် အခြားတစ္ဆေများသည်လည်း သူတို့၏ခေါင်းတလားများထဲမှ ဆက်တိုက် ခြေလှမ်း ထွက်လာစပြုလာကြသည်။

ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် တစ္ဆေများသည် တစ္ဆေခေါင်းတလား၏ချုပ်နှောင်မှုများကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားပြီး သူတို့၏လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိတော့မည်ကို ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပေးနေပုံရသည်။

သို့သော် လူတိုင်းရှေ့ရှိခေါင်းတလားထဲတွင် ရပ်နေသောတစ္ဆေသည် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်၊ သူသည် တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲမှ ခြေတစ်ဖက်ထွက်လှမ်းသည့်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်၊ သူသည် လီကျွင်း၏ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ပင်။

အမှန်တကယ်တွင် တစ္ဆေကို ဖိနှိပ်နေသူမှာ လီကျွင်းမဟုတ်ဘဲ ယခင်ပုံစံများသည် သူ့ကို လွှမ်းမိုးနေဆဲဖြစ်သည်။

"သူလာနေပြီလား။"

အခြားသူများသည် သူတို့၏ဦးရေပြားများ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်၊ သူတို့သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သူတို့၏ခေါင်းတလားများထဲမှ ထွက်လာပြီး သူတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

"ငါတို့ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက်သေတော့မှာပဲ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူတို့၏အသံတွင် တုန်ယင်စွာဖြင့် ညည်းတွားသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

လီကျွင်းက ဝမ်ရှောင်မင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းများတွင် ခါးသီးမှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုတို့ကို ဖော်ပြနေသည်။ သူသည် ယနေ့ ဝိညာဉ်ရေးရာဖြစ်ရပ်တစ်ခုတွင် အခြားတစ္ဆေဆရာသမားများကဲ့သို့ သေဆုံးတော့မည်ဟု ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်း ဤသည်မှာ သူတို့လိုလူများ၏ကံကြမ္မာဖြစ်ပုံရသည်၊

နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေများ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရရန် ကံပါလာသည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်သေဆုံးခြင်းသည် တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ပါမောက္ခဝမ်သာ ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းတစ်ခု ငြိမ်းသတ်သွားလိမ့်မည်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် သုတေသနလမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးဖြစ်သည်။

သူ့ကို အချိန်အနည်းငယ်သာပေးလိုက်ပါ၊ တစ္ဆေဆရာများ၏နေထိုင်မှုအခြေအနေများသည် နောက်တစ်ကြိမ်တိုးတက်လာလိမ့်မည်။

သို့တိုင် ဤအချိန်တွင် ထုံချန့်သည် လက်လျှော့ရန်ဆန္ဒမရှိသေးပေ။ သူမသည် ပြန်လည် အသက်ရှင်လာသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဤနေရာတွင် မသေချင်ပေ။ သို့သော် သူမရယ်ချင်သော်လည်း မရယ်နိုင်၊ ငိုချင်သော်လည်း မငိုနိုင်ပေ။

တစ္ဆေမျက်နှာသည် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။

ဤတစ္ဆေ၏စွမ်းရည်များသည် ခုခံကာကွယ်ရန်မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ဖြစ်သည်၊ တစ္ဆေတိုင်းသည် ဖိနှိပ်ခံရလိမ့်မည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် ဤမျှအကာအကွယ်မဲ့ဖြစ်နေမည်မဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေများသည် ပို၍နီးကပ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီကျွင်းထိန်းချုပ်ထားသောတစ္ဆေပင်လျှင် လှုပ်ရှားစပြုလာသည်။

တောင့်တင်းပြီး မည်းနက်နေသောအလောင်းသည် စက်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး ခြေတစ်ဖက်က ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်ရန် မြှောက်တင်လိုက်သည်။

လီကျွင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိတစ္ဆေမီးတောက်သည် တဖြည်းဖြည်းငြိမ်းသတ်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်သည် မီးကျွမ်းထားသကဲ့သို့ မီးလောင်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤစိတ်ပျက်အားငယ်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းတိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ပုံရကာ သေခြင်းရောက်ရှိလာသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့လက်မလျှော့ဘဲ ရှင်သန်ရန်နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသည်းအသန်စဉ်းစားနေကြသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အရေးမကြီးတော့ပေ။

တစ္ဆေသည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရောက်ရှိလာပြီး ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသော အမှောင်ထုနှင့်အတူ။

အမှောင်ထုထဲတွင် များပြားလှသောလေးလံသည့်ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်၊ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို နင်းခြေနေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဖိစီးသောအလေးချိန်က အသက်ရှူရခက်ခဲစေသည်။

လူတိုင်း ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်အပြုတွင် ထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

အမှောင်ထုအလယ်တွင် ပါးလွှာသောအနီရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ညဘက်အဝေးတွင် ဝှေ့ယမ်းနေသောတောက်ပသည့်အချောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး...

ထို့နောက် ပါးလွှာသောအနီရောင်မျဉ်းကြောင်းသည် လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုမိုတောက်ပကာ ပိုမိုထူထဲလာသည်၊ သွေးစွန်းနေသောဒဏ်ရာတစ်ခု သို့မဟုတ် အမှောင်ထုထဲရှိမျက်လုံးတစ်လုံးကဲ့သို့၊ အခြားနည်းဖြင့်မထိုးဖောက်နိုင်သော ညအမှောင်ချောက်နက်ကြီးကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖြူဖျော့ပြီး သွေးတစ်စက်မှမရှိသောလက်တစ်ဖက်က ထိုအကွဲကြောင်းမှ ထွက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးတွင်...

ဝမ်ရှောင်မင်၊ လီကျွင်း၊ ထုံချန့်၊ ဖုန်းချွမ်နှင့် အခြားသူများအားလုံးသည် အေးစက်ပြီး တောင့်တင်းသောလက်တစ်ဖက် သူတို့၏ပခုံးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လက်တစ်ဖက်ချင်းစီ၏နောက်ကျောတွင် ထူးဆန်းပြီး တောက်ပသော အနီရောင်မျက်လုံး တစ်လုံးရှိသည်။

မျက်လုံးများသည် အနီရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တစ္ဆေလက်၏ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံနေရသောလူတစ်ဦးချင်းစီကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ဤအနီရောင်အလင်းကို အမှောင်ထုက မတိုက်စားနိုင်၊ ဖုံးအုပ်၍မရ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ၏နယ်ပယ် မဟုတ်တော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒါဘာလဲ။"

ဝမ်ရှောင်မင်သည် အစပိုင်းတွင် သူ၏ပခုံးပေါ်၌ တစ်စုံတစ်ခုရှိသည်ဟုသာ ခံစားမိသည်၊ သူတစ္ဆေတစ်ကောင်၏တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် အနီရောင်အလင်းထဲ၌ သူ၏ပခုံးပေါ်ရှိလက်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ထို့ထက်ပို၍ လက်၏နောက်ကျောတွင် ပေါက်နေသောမျက်လုံးကို မြင်လိုက်ရသည်၊ သူအလွန်ရင်းနှီးသောမျက်လုံးတစ်လုံး။

"မခုခံနဲ့၊ ငါမင်းတို့အားလုံးကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်။"

အမှောင်ထုထဲရှိအနီရောင်အကွဲကြောင်းမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပုံရသည်။

ယန်ကျန့်?

ဤအသံကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမနေနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အနီရောင်အလင်းထဲရှိတစ္ဆေလက်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေလက်၏ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံနေရသောလူများသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အမှောင်ထုထဲရှိလူတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမှောင်ထုကို ဆွဲဖြဲထားသောအနီရောင်အကွဲကြောင်းသည် လျင်မြန်စွာပြန်ပိတ်သွားသည်။ သို့သော် ၎င်းမပျောက်ကွယ်မီ လက်တစ်ဖက်က အနီးအနားရှိတစ္ဆေခေါင်းတလားကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တစ္ဆေခေါင်းတလားသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အမှောင်ထုကျယ်ပြန့်သည့်နေရာတစ်ခုလုံးတွင် တစ္ဆေတစ်စုသည် ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားခြင်းရပ်တန့်သွားသည်။

တစ္ဆေများသည် သူတို့၏ပစ်မှတ်ကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။

ဤတစ္ဆေနယ်မြေတွင် တစ္ဆေများတိုက်ခိုက်ရန် အရာဝတ္ထုများမရှိတော့သောကြောင့် သူတို့ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ထို့နောက် အခြားတစ္ဆေများ၊ တစ္ဆေခေါင်းတလားနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်စပြုလာသည်... အမှောင်ထုထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု တောင့်တင်းစွာရပ်နေသည်အထိ။

ပြီးတော့ တစ်လျှောက်လုံး တစ္ဆေစေတမန်ဟုခေါ်သောသတ္တဝါသည် တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲမှ ခြေတစ်လှမ်းထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ၊ သူ၏ပြန်လည်နိုးထမှုသည် လုံးဝမပြီးဆုံးသေးဘဲ — သူသည် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။