အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်စ

"အခုထိ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှမရှိဘူး၊ ယန်ကျန့်ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက် ကျရှုံးသွားတာလား။"

အနီးအနားက တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့လူအများအပြားက ဓာတ်ခွဲခန်းပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်ထားကြတယ်၊ အဲ့ဒီနေရာက ထူထဲတဲ့မြူခိုးလို အမှောင်ထုနဲ့ လွှမ်းခြုံနေတုန်းပဲ၊ အစကနေအဆုံးအထိ ဘာပြောင်းလဲမှုမှမရှိခဲ့ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ အပြင်ဘက်ကလူတွေအတွက်ပေါ့။

တစ္ဆေနယ်မြေက မရွေ့လျားခဲ့ဘူး၊ ဘယ်သူမှထွက်မလာခဲ့ဘူး၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့အရိပ်တောင် မမြင်ရဘူး။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျန့်က အဲ့ဒီအမှောင်ထုထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာ အတော်ကြာနေပြီ။

တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်အတွက် ဒီလိုခက်ခဲတဲ့ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာက များသောအားဖြင့် လျင်မြန်တဲ့ရလဒ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်- အောင်မြင်ရင် အောင်မြင်တယ်၊ ကျရှုံးရင် ကျဆုံးတာပဲ။

"နောက်နည်းနည်းလောက် စောင့်ကြည့်ကြရအောင်။ ဌာနချုပ်က ခုနက အချိန်ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုပေးခဲ့တယ်။ နောက်ငါးမိနစ်အတွင်းမှာ ယန်ကျန့်ဆီက ဘာလှုပ်ရှားမှုမှမရှိရင် ဌာနချုပ်က လူပိုလွှတ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့က ကယ်ဆယ်ရေးမစ်ရှင်တစ်ခုလုံးကို ဒီယန်ကျန့်အပေါ်မှာ ပုံမအောနိုင်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သူက အခုမှပေါ်ထွက်လာတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်ပဲ။ တားချန်းမြို့က ဆာလောင်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်သာမရှိခဲ့ရင် ဘယ်သူက သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုမှာလဲ။" ... လေ့လာစောင့်ကြည့်သူတွေကြားထဲမှာ ကျုံးရှန်အမည်ရှိတဲ့တစ္ဆေဆရာက မြေပြင်ပေါ်မှထိုင်ရင်း စီးကရက်တစ်လိပ်သောက်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေတယ်။

"လူသစ်လား။ ဒီနောက်ပိုင်းတော့ သူက အသစ်တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတော့မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒုတိယဝန်ကြီးက ယန်ကျန့်ကို အရင်ဆုံးစဉ်းစားခဲ့တယ်၊ ဒါက သူဌာနချုပ်အတွင်းမှာ အတော်အတန် အဆင့်အတန်းတစ်ခုရှိနေပြီဆိုတာကို ပြနေတာ။ ငါက သူတစ်ခုခုဖြစ်ပြီး ကျဆုံးသွားပါစေလို့ မျှော်လင့်နေပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီကောင်က အရမ်းကံကောင်းတယ်။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်တောင် သူ့ကိုမသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်က ယန်ကျန့်ဆီကလာတဲ့ဖိအားကို ခံစားနေရတယ်။

ကျုံးရှန်က "ဒါက ကံတရားအကြောင်းမဟုတ်ဘူး၊ ယန်ကျန့်က တကယ်ပဲ ကျွမ်းကျင်မှုတွေရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ကြီးထွားမှုလမ်းကြောင်းက တခြားတစ္ဆေဆရာတွေနဲ့ ကွဲပြားတယ်။ သူတို့အများစုက မတော်တဆ အိပ်စက်နေတဲ့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခုထဲကို ကျရောက်သွားပြီး တစ္ဆေဆရာတွေဖြစ်လာကြတာ၊ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေရဲ့စွမ်းရည်ကို တဖြည်းဖြည်းရှာဖွေတွေ့ရှိကြတာ၊ ယန်ကျန့်ကတော့ ကွဲပြားတယ်။ သူပထမဆုံးကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က အဆင့်-A ဖြစ်ရပ်၊ ကုတ်နံပါတ် တစ္ဆေတံခါးခေါက်သူပဲ။"

"ဟက်၊ အဆင့်-A ဖြစ်ရပ်တဲ့လား။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါတောင် အဲ့ဒါကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မယ်လို့ မကြွေးကြော်ရဲခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူက လူမှုရေးအတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ အထက်တန်းကျောင်းသား တစ်ယောက်၊ တစ္ဆေတံခါးခေါက်သူဖြစ်ရပ်မှာ မသေဆုံးရုံသာမက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီး အတန်းဖော်ခြောက်ယောက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သေးတယ်။"

ကျုံးရှန်က ဆေးလိပ်ဆက်သောက်ရင်း "ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံးမှာ သူတို့ခုနစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ ဒါက သာမန်လူတစ်ယောက်လုပ်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။"

"မင်းဘာကိုပြောချင်တာလဲ။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "သူက ထူးခြားတဲ့အရာတစ်ခုခုဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာလား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ငါဆိုလိုတာ အဲ့ဒါမဟုတ်ဘူး။ ငါ့အချက်က ယန်ကျန့်ရဲ့စမှတ်က အရမ်းမြင့်လွန်းတယ်။ အဆင့်-A သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရုံနဲ့တင် တခြားတစ္ဆေဆရာတွေကို အများကြီးကျော်လွန်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ တခြားသူတွေက အဆင့်-C ကနေစပြီး အမျိုးမျိုးသောသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို တဖြည်းဖြည်းကြုံတွေ့ရတဲ့အချိန်မှာ... သူက ကွဲပြားတယ်။"

"ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ဒီလောက်များတာ၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေဆရာတွေ စုစုပေါင်းအရေအတွက်ကလည်း မနည်းဘူး။ ယန်ကျန့်လိုလူအနည်းငယ်ရှိတာက အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါဘူး။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်က ပြောသည်။

"အံ့ဩစရာတော့မဟုတ်ဘူး။"

ကျုံးရှန်က "ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေတာကတော့ သာမန်မဟုတ်ဘူး။ ငါထင်တာက ဒီကလေးက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မွေးဖွားလာတာပဲ။ ကျောက်ကျန့်ကော် မနုတ်ထွက်ခင်တုန်းက သူက သူ့ကို အလွန်အလေးထားခဲ့တယ်။ ယန်ကျန့်သာ ဒီတစ်ခါ သူ့စစ်ဆင်ရေးမှာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် အနာဂတ်မှာ ငါတို့သူ့ကို ကပ္ပတိန်ယန်လို့ ခေါ်ရလောက်ပြီ။"

ကပ္ပတိန်ယန်?

ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့အမူအရာက ချက်ချင်းမှောင်သွားတယ်၊ ဒါက ယန်ကျန့်ကို နောက်ထပ် ဖိနှိပ်လို့မရတော့ဘူးဆိုတဲ့သဘောပဲ။

သူတို့စကားပြောနေစဉ်...

ရုတ်တရက်...

အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက အနီးအနားက နေရာလွတ်တစ်ခုကို မမျှော်လင့်ဘဲ လွှမ်းခြုံသွားတယ်။ ဒီအနီရောင်အလင်းက ရုတ်တရက်ပေါ်လာပေမယ့် တစ်စုံတစ်ယောက်က မီးခလုတ်ကို အမြန် ဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက် လုပ်သလိုမျိုး အမြန်ဆုံးပြန်ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးရှစွာသတိထားမိသူတွေက ချက်ချင်းသတိပြုမိလိုက်ကြတယ်။

သူတို့က နေရာလွတ်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လူတစ်စုက ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာတာကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ရှိလိုက်ရတယ်။

ဒါက ဝမ်ရှောင်မင်၊ လီကျွင်း၊ ဖုန်းချွမ်နဲ့ တခြားသူတွေပဲ။

"သူတကယ်ပဲ လူတွေကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာလား။"

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ကျုံးရှန်က လန့်သွားပြီး သူ့စီးကရက်ကို လွှတ်ချကာ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်တယ်။

သူက ယခင်က ယန်ကျန့်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်အများကြီးမထားခဲ့ဘူး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဖြစ်ရပ်မှာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပြီး ထိတ်လန့်တကြားထွက်ပြေးခဲ့ပေမယ့် ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အပေါ် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ဘူး။

ထိုသို့သောအခြေအနေများအောက်တွင် အသက်ရှင်လျက်ထွက်ခွာရန်မှာ လုံးဝနီးပါးမဖြစ်နိုင်ပေ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဆုံးရှုံးမှုတွေရှိတယ်၊ လူနည်းသွားတယ်။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်က ပိုပြီးသေချာကြည့်လိုက်တော့ လူအုပ်ထဲကလူအရေအတွက်က အရင်ကထက် နည်းနေတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။

သံသယမရှိဘဲ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့သူတွေက အဲ့ဒီအမှောင်ထုထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

အဲ့ဒီလူတွေက အထူးသဖြင့် နာမည်ကြီးတစ္ဆေဆရာတွေမဟုတ်ပေမယ့် ဌာနချုပ်က စေလွှတ်ခဲ့သူတွေ အားလုံးက အနည်းဆုံး တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို အမိန့်ပေးနိုင်စွမ်းရှိတယ်၊ ထိပ်တန်းအဆင့်မဟုတ်ပေမယ့် ပထမတန်းစားတွေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျဆုံးသင့်တဲ့သူတွေက ဒီတစ်ခါ ကျဆုံးခဲ့ကြတယ်။

"သူထွက်လာပြီလား။"

ထိုအခိုက်တွင် ဝမ်ရှောင်မင်က မြေပြင်ပေါ်မှာရပ်နေပြီး ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးမှာ သူ၏အကြည့်က သူ့နောက်က ယန်ကျန့်အပေါ်မှာ ရပ်နားသွားသည်

"ဌာနချုပ်ရဲ့အထောက်အပံ့က နည်းနည်းနောက်ကျသွားတယ်။ နောက်တစ်မိနစ်မှာ ငါတို့အားလုံး အတွင်းထဲမှာ ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ။"

"မင်းက လုံးဝအံ့ဩမနေဘူးထင်တယ်၊ ဝမ်ရှောင်မင်။"

ယန်ကျန့်က ချဉ်းကပ်လာသည်၊ အနီရောင်အလင်းတစ်လွှာက သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး သူ့ကို အနည်းငယ်အခြားကမ္ဘာကလို ဖြစ်စေတယ်၊ သူ့ဘေးမှာ အဖုံးမရှိတဲ့ခေါင်းတလားတစ်လုံးက သူ့ခြေရင်းမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေတယ်။

"ငါမင်းရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေကို မြင်လိုက်ရတော့ တကယ်ပဲ နည်းနည်းအံ့ဩသွားတယ်။ ငါက ဌာနချုပ်က တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို စေလွှတ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ မင်းဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်က သူ့ကို အကဲဖြတ်နေပုံရသည်

"လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာတုန်းက မင်းဒီတစ္ဆေနယ်မြေကနေတောင် ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းက တစ္ဆေစေတမန်ရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲကို တန်ပြန်ကျူးကျော်နိုင်ပြီ။ မင်းမှာ အပြောင်းအလဲ အသစ်တချို့ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပုံပဲ။"

"အဲ့ဒါက မင်းကို ကူညီနေတာလား။"

ဝမ်ရှောင်မင်၏ရည်ရွယ်ချက်များက စူးရှသည်၊ သူက လူ့အရေပြားစာလိပ်ကို တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "ငါထင်တာက ဒီအချိန်မှာ မင်းက ငါနဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့ အရည်အချင်းမရှိတော့ဘူး၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းက မင်းရဲ့အပေးအယူပစ္စည်းကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ။"

"အပေးအယူပစ္စည်းတွေ၊ ငါ့မှာ အဲ့ဒါတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဒါက မင်းငါနဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိမရှိအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်က သူဖန်တီးခဲ့တဲ့ အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ဆုံးရှုံးသွားတာကို စိတ်မပူပေ။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်မတုံ့ပြန်ခင်မှာပဲ ထုံချန့်နဲ့ ဖုန်းချွမ်တို့က သူ့ကို အနည်းငယ်ဝမ်းမြောက်စွာ ကြည့်နေကြပြီ။

"တောက်စ်၊ အစ်ကိုကျန့်၊ တကယ်ပဲ မင်းကိုး။ မင်းငါ့ကို လန့်သေအောင်လုပ်လိုက်တာပဲ၊ ငါတို့တစ္ဆေတစ်ကောင်က တိုက်ခိုက်တယ်လို့ ထင်နေတာ၊ မင်းက ငါတို့ကို ခေါ်ထုတ်လာတဲ့သူဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ မင်းဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။"

ဖုန်းချွမ်က အံ့ဩတကြီးရယ်မောရင်း ချဉ်းကပ်လာပြီး ယန်ကျန့်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်

"သေဘေးကနေ လွတ်မြောက်လာတဲ့ခံစားချက်က တကယ်ပဲ တစ်မျိုးပဲ။ မင်းလေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ ကျဆုံးတော့မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။"

"တကယ်ပဲ၊ အစ်ကိုကျန့်က တကယ်ပဲ အစ်ကိုကျန့်ပဲ၊ ပေါင်လုံးကြီးတွေက ထူပြီး သန်မာတယ်၊ သေချာပေါက်သေဆုံးမယ့်အခြေအနေမှာတောင် မင်းက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့တယ်။"

"အစွန်းရောက်နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို သုံးပြီးတော့ တကယ်တော့ ကံကောင်းသွားတာပါ။"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြန်ဖြေရင်း သူ၏တောင့်တင်းပြီး ဖြူဖျော့သောလက်ဖဝါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက အဲ့ဒီထူးခြားတဲ့တစ္ဆေနယ်မြေကို လုံးဝမကျူးကျော်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီတစ္ဆေနယ်မြေက အရမ်းထူးခြားတယ်... ဒါကြောင့် အဆုံးမှာ လက်တစ်ဖက်တည်းသာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်။

ဒီတစ္ဆေလက်မှာ တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်ခုရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါက လူတွေကို ခေါ်ထုတ်နိုင်ခဲ့တာ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါ ရှင်သာမရှိခဲ့ရင် ငါတို့သေချာပေါက် သေဆုံးခဲ့မှာပဲ။"

ထိုအခိုက်တွင် ထုံချန့်သည် ဆံပင်ရှုပ်ပွနေပြီး အနည်းငယ်နွမ်းနယ်နေပုံရကာ သူမ၏ဆံပင်အောက်တွင် ထူးဆန်းသောမျက်နှာနှစ်ခုကို မြင်နိုင်သေးသည်။ သို့တိုင် သူမသည် ယန်ကျန့်ကို ကြီးမားသောကျေးဇူးတင်မှုဖြင့် ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ မင်းတို့ကို ကယ်တင်ရမှာပဲ၊ ငါသာမလာခဲ့ရင် ဌာနချုပ်က တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်မှာပဲ။"

ယန်ကျန့်က ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နှိမ့်ချမနေပါနဲ့၊ အစ်ကိုကျန့်။ ဌာနချုပ်ကသာ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်ခဲ့ရင် ငါတို့အခုအချိန်မှာ အလောင်းတွေဖြစ်နေလောက်ပြီ။" ဖုန်းချွမ်က ခေါင်းခါသည်

"သူတို့က မင်းလောက် ပြတ်သားမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါမင်းရဲ့စရိုက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိတယ်။"

"တကယ်ပဲ၊ တခြားဘယ်သူမဆို တစ်ခဏလေးတုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် အထောက်အပံ့က နည်းနည်းနောက်ကျပြီး ရောက်လာခဲ့ရင် ငါတို့သွားပြီ။ 'တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်' ရဲ့နာမည်က ဒီအတိုင်းသက်သက်မဟုတ်ဘူး။ အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကိုတောင် ကိုင်တွယ်ခဲ့တဲ့ မာကျောတဲ့လူတစ်ယောက်က သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး၊ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ကို ပိုပြီးစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

သူတို့သိပ်မရင်းနှီးတဲ့တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးက ကျေးဇူးတင်မှုအပြည့်နဲ့ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

သို့တိုင် ဤအပြုံးသည် အတင်းအကျပ်လုပ်ယူထားပုံရပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော ကြောက်ရွံ့မှုက ပို၍များနေသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူတို့မျက်လုံးချင်းဆုံမိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

"အဟွတ် အဟွတ်။"

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် အားနည်းသောချောင်းဆိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီကျွင်း

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်က မီးကျွမ်းနေပြီး အကူအညီမဲ့စွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်၊ သူ၏အသက်ရှူသံက အနည်းငယ်မြန်ဆန်လာသည်။

"လီကျွင်း ဘာဖြစ်တာလဲ။" ယန်ကျန့်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ဝမ်ရှောင်မင်က မချဉ်းကပ်ဘဲ အဝေးကနေ လေ့လာကြည့်ရှုသည်

"သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြဿနာတစ်ခုရှိတယ်။ သူက တစ္ဆေရဲ့စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံသုံးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူနဲ့၊ သူသေမှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို အချိန်နည်းနည်းပေးလိုက်၊ သူပြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ်။"

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့။"

ယန်ကျန့်က မီးသွေးခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသော လီကျွင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေများအောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲသည်။

သူ၏အခြားတစ္ဆေစွမ်းအားက သူ၏လက်ခံကောင် သေဆုံးမည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေပုံရသည်၊ အရင်က ဝမ်ရှောင်ချန်လိုပဲပေါ့။

အရေပြားနဲ့အရိုးသက်သက်အဖြစ် လျော့ကျသွားရင်တောင် သူတို့က ပြန်လည်အသက်ရှင်လာနိုင်သေးသည်။

"ပါမောက္ခဝမ် ဘေးကင်းတာကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက စကားပြောဖို့ သင့်တော်တဲ့နေရာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ ငါတို့အရင်ဆုံး ထွက်ခွာကြမလား။ ငါတို့ယာယီဘေးကင်းနေပေမယ့် အဲ့ဒီကတစ်ခုခုက ငါတို့ကို မျက်စိကျလာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်က သူနှင့် ကျုံးရှန်၊ အခြားသူများအပါအဝင် ချဉ်းကပ်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာမှန်တယ်၊ ငါတို့တစ္ဆေခေါင်းတလားကို ထုတ်ယူပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ လူတိုင်းဘေးကင်းတယ်။ ထိန်းသိမ်းရေးစစ်ဆင်ရေးက ကျရှုံးခဲ့ပေမယ့် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ငါတို့ပြန်ပြီး အနားယူသင့်တယ်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်သဘောတူရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှောင်မင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က အနည်းငယ်စိတ်ပျက်နေသောစိတ်အခြေအနေဖြင့် တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်ရုံသာ-

"မင်းပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ။"

ဤတစ်ကြိမ် သူ၏ထိန်းသိမ်းရေးစစ်ဆင်ရေး ကျရှုံးခဲ့ပြီး တစ္ဆေဆရာအများအပြား ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သူသည် အမျိုးမျိုးသောဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့်ရလဒ်များကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး စစ်ဆင်ရေးအတွင်း ထိုအတိုင်းပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏အကြီးမားဆုံးချို့ယွင်းချက်ကို သူသဘောပေါက်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူသည် အခြားသူများကို သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လှုပ်ရှားစေရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

လူများသည် ကွန်ပျူတာပရိုဂရမ်များမဟုတ်၊ သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင်စိတ်ခံစားချက်များနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်များရှိသည်။ ဝမ်ရှောင်မင်သည် ဤအရာများကို ပေါင်းစပ်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် မကြာခဏဆိုသလို အမှားတစ်ခုက နောက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်း ကျရှုံးကာ လုံးဝရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ရန် မသင့်တော်ပေ။

ပြီးတော့ ဤတစ်ကြိမ် ဝန်ထမ်းဆုံးရှုံးမှုသည် သူ၏ခေါင်းမာမှုနှင့် များစွာဆက်စပ်နေသည်။

"ကျုပ်ဒါကို ကိုင်တွယ်နေမှတော့ အရေးပေါ်အစီအမံတချို့လုပ်ပြီးမှ ထွက်ခွာကြရအောင်။" ယန်ကျန့်က အမှောင်ထုဘက်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း "ဒါက အထောက်အကူပြုမလားဆိုတာ ကျွန်တော်မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ငါတို့ကို စိတ်အေးချမ်းမှုတချို့ ပေးလိမ့်မယ်။"

သူစကားဆုံးတော့ သူ၏နဖူးပေါ်ရှိတစ္ဆေမျက်လုံးသည် ချက်ချင်းပွင့်လာသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ၏လက္ခဏာဖြစ်သော အနီရောင်အလင်းတစ်ချက်က အနီးအနားရှိအမှောင်ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မှင်တက်စရာ၊ မယုံနိုင်စရာမြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှုခင်းသည် ပြောင်းလဲစပြုလာသည်။

မြေပြင်သည် နစ်ဝင်သွားပြီး တောင်ကုန်းများ မြင့်တက်လာကာ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်၊ အရပ်မျက်နှာအားလုံးက ဝန်းရံထားပြီး လေထဲမှသာ မြင်နိုင်သည်။ ချိုင့်ဝှမ်း၏အလယ်တွင် အမှောင်ထုသည် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မပျောက်ကွယ်ဘဲ ခိုင်မာစွာတည်ရှိနေသည်။

သာမန်လူများအတွက်မူ ဤနေရာသည် မမြင်နိုင်ဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းပင်မရှိပေ။

"ဒါက ဖုံးကွယ်မှုကိုပဲ ပံ့ပိုးပေးနိုင်တယ်။ တစ္ဆေသာ ထွက်လာချင်ရင် သူထွက်လာနိုင်တုန်းပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သို့သော် အခြားသူများက သူ့ကို တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများသည် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြူးကျယ်နေသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေကို ဒီလိုသုံးလို့ရလို့လား။

မြေပြင်အနေအထားတောင် ပြောင်းလဲသွားတယ်။

"မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို ဘာလို့အဲ့လိုကြီး စိုက်ကြည့်နေကြတာလဲ။"

ယန်ကျန့်က သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။