ရင်းနှီးသောလူ

ဒုက္ခကို ဖြတ်သန်းပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်စုသည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် အတန်ငယ်ကြာအောင် ပြန်လည်နာလန်ထူခဲ့ကြပြီး အထူးသဖြင့် တစ္ဆေခေါင်းတလားကို ချိပ်ပိတ်ပြီးနောက်တွင်မှ သူတို့သည် အမှန်တကယ် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို မဖြေရှင်းရသေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဤအဆင့်တွင် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ထိန်းသိမ်းခြင်းက ဦးစားပေးဖြစ်သည်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေစေတမန်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လွန်ခဲ့သောတစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီအတွင်း အခြားနှောင့်ယှက်မှုများမရှိခဲ့ပေ။ စောင့်ကြည့်မှုအရ အမှောင်ထုသည် ယန်ကျန့်ဖန်တီးခဲ့သော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းခံထားရဆဲဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ထိုဧရိယာကို ချိပ်ပိတ်ပြီးနောက် တုံ့ပြန်မှုနည်းဗျူဟာတစ်ခုကို စဉ်းစားရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာသောအရာသည် ယန်ကျန့်နှင့်မသက်ဆိုင်တော့ပေ၊ ဌာနချုပ်မှ သူ၏မစ်ရှင်သည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဘယ်သွားမလို့လဲ။"

ထုံချန့်က ယန်ကျန့် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ တစ်ယောက်တည်း တိတ်တဆိတ်ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး ချက်ချင်းအော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ကိစ္စပြီးသွားပြီ၊ ငါကတော့ ပြန်အိပ်တော့မှာပေါ့။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

...

ထုံချန့်က "မကိုင်တွယ်ရသေးတဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ပြဿနာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ ရှင်မနေတော့ဘူးလား။ နောက်ပိုင်းမှာ ဌာနချုပ်မှာ အစည်းအဝေးတစ်ခုလည်း ရှိသင့်တယ်။"

"ကျန်ရှိနေတဲ့ပြဿနာတွေလား။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြဿနာဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ နောက်ကျရင် အစည်းအဝေးအကြောင်း ငါ့ကိုအကြောင်းကြားလိုက်။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"အစ်ကိုကျန့်၊ ဘယ်မှာ အနားယူဖို့စီစဉ်ထားလဲ။ ဟိုတယ်ကို ပြန်သွားမလို့လား။ အဲ့ဒီအတွက် နည်းနည်းစောနေသေးတယ်မဟုတ်ဘူးလား။" ဖုန်းချွမ်က လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "ဒီမှာနေတာက ပိုပြီးဒုက္ခများတယ်၊ နောက်ကျရင် နောက်ထပ်မစ်ရှင်တစ်ခုရှိလာမလား ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ ငါသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို နောက်ထပ်မကိုင်တွယ်ချင်တော့ဘူး၊ ဒီလွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က တင်ပါးလိုက်သုတ်ပေးနေရတာနဲ့တင် လုံလောက်အောင်ပင်ပန်းနေပြီ။ အခုချက်ချင်း ငါ့ကိုတစ်ယောက်ယောက်က ထောင်ချောက်ဆင်တော့မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါစောစောထွက်သွားတာက ပိုကောင်းတယ်၊ ငါနောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ်လောက် အသက်ရှင်ချင်သေးတယ်၊ ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မသေချင်ဘူး။"

အ...

ဖုန်းချွမ်နဲ့ ထုံချန့်တို့ ခဏတာ မှင်တက်သွားကြသည်။

ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်ပြီးတဲ့နောက် သူပြောတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်အတွင်းမှာ ယန်ကျန့်က တကယ်ပဲ ကံဆိုးခဲ့တယ်၊ မသိလိုက်ဘဲနဲ့ အဲ့ဒီထဲကို ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရတာ။ သူက လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ တစ်ပတ်လောက် အေးအေးဆေးဆေးနေနိုင်ခဲ့မှာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူအသက်ရှင်ဖို့အတွက် အသည်းအသန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတယ်။

"အနားယူတာက ကောင်းပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် လူတွေက တကယ်ပဲ မခံနိုင်တော့ဘူး။"

ထုံချန့်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်သည်

"ရှင်တာဝန်ယူခဲ့တဲ့အလုပ်အရေအတွက်က တကယ်ပဲ ပျမ်းမျှထက်ပိုများတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက လူအများစုအတွက် ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ခက်တယ်။"

"ဘယ်သူက မင်းကို အစ်ကိုကျန့်ဖြစ်ခိုင်းလို့လဲ။ ဌာနချုပ်က ဒုက္ခတစ်ခုခုရှိတိုင်း မင်းကိုပဲ ဝင်စွက်ဖက်ခိုင်းတာ။ ဒီတစ်ခါ မင်းသာမရှိခဲ့ရင် ငါတို့ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ။"

ဖုန်းချွမ်က သက်ပြင်းချသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရှန်ဘိုင်က ချဉ်းကပ်လာပြီး "ယန်ကျန့်က ဒီတစ်ခါ တကယ်ပဲ အကူအညီ အများကြီးဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် သူသာမရှိခဲ့ရင် ငါတို့သေချာပေါက်ပျက်စီးသွားမယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဌာနချုပ်ကနေ အထောက်အပံ့ပေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့သူ တစ်ယောက်မကရှိတယ်။ ငါယုံကြည်တာက မင်းဒီမစ်ရှင်ကို စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့တာ၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့စရိုက်နဲ့ဆိုရင် မင်းလုံးဝ ဒီခရီးစဉ်ကို လာခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ။" ယန်ကျန့်က မှင်တက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ဘိုင်၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်- "မင်းငါ့ကို တကယ်ပဲ မသိဘူးလား။"

"ငါမင်းကို မသိဘူးလေ။ မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကို မိတ်မဆက်ခဲ့ဘူး။ ငါသိတာက မင်းငါ့ကို ဆယ်သန်းအကြွေးတင်နေတယ်ဆိုတာပဲ။" ယန်ကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူက ကျန်းရှန်ဘိုင်၊ တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့သူ၊ ဌာနချုပ်က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေထဲက တစ်ယောက်။"

ချောင်ယန်က ပြုံးစိစိဖြင့် မိတ်ဆက်ကူညီပေးလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်မှတ်တမ်းက အထင်ကြီးစရာမကောင်းဘူး၊ သူကိုင်တွယ်ခဲ့တဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက ပိုနည်းတယ်။"

"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို နည်းနည်းပဲကိုင်တွယ်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်လား။" ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် စူးရှသွားသည်

"ဒါဆို သူက စမ်းသပ်မှုရဲ့ထုတ်ကုန်တစ်ခုပေါ့။"

မတော်တဆမွေးဖွားလာသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ စမ်းသပ်မှုမှတစ်ဆင့် အတုဖန်တီးထားနိုင်ခြေအလွန်များသည်။

"ချောင်ယန်၊ မင်းစကားမပြောရင် ဘယ်သူမှ မင်းကို အ' လို့ထင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အမြဲတမ်း ဒီလောက်ပေါ့ပေါ့ဆဆနဲ့၊ မင်းဒီလိုဆက်လုပ်နေရင် မင်းဆိုးဆိုးရွားရွားသေသွားလိမ့်မယ်။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့လိုလူစားမျိုးက ပျော်ရွှင်ပြီး ပြည့်စုံတဲ့ဘဝနဲ့ အဆုံးထိနေနိုင်မှာကျလို့လား။ ငါတို့အားလုံး မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် ဆိုးဆိုးရွားရွားသေကြမှာမဟုတ်ဘူးလား။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ အသတ်ခံရတာ၊ ဒါမှမဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့်ပေါ့။"

ချောင်ယန်က ဂရုမစိုက်စွာ ပြောသည်

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ့ရဲ့သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကိုတောင် ပြင်ဆင်ပြီးပြီ၊ ငါမရှိတော့တဲ့နောက်အတွက် အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးပြီ၊ နောက်တစ်ရက်အသက်ရှင်နေရတာက နောက်တစ်ရက်အမြတ်ပဲ။"

"မင်းအခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေခဲ့တာက တကယ်ပဲ အံ့ဖွယ်တစ်ပါးပဲ။" ကျန်းရှန်ဘိုင်က ခနဲ့စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဌာနချုပ်က ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေက အဲ့လောက်အထင်ကြီးစရာကောင်းလို့လား။" ယန်ကျန့်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

ချောင်ယန်က ရယ်သည်

"ကဲ၊ ဒီလိုပြောရရင်တော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့လူတစ်ယောက်က သာမန်တစ္ဆေဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတယ်၊ နှစ်ကောင်ထိန်းချုပ်ထားတဲ့သူတွေက ပထမတန်းစားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတယ်၊ အဲ့ဒါက ငါတို့လိုလူတွေပေါ့။ သုံးကောင် ဒါမှမဟုတ် ဒီထက်ပိုပြီးထိန်းချုပ်ထားတဲ့သူတွေက ထိပ်တန်းအဆင့်လို့ သတ်မှတ်ခံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ခြွင်းချက်တချို့ရှိတယ်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကိုပဲ ထိန်းချုပ်ထားရင်တောင် သူတို့က မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နိုင်တယ်၊ အဲ့ဒီကျန်းလေ့လိုပေါ့။"

"တစ္ဆေစားသူ ကျန်းလေ့၊ မင်းသူ့ကို မြင်ဖူးရမယ်၊ သူကလည်း ဒီတစ်သုတ်က သင်တန်းသားတွေထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ။ ဒီကောင်က တစ္ဆေတွေကို စားနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ငါသူ့ဖိုင်ကို ကြည့်ဖူးတယ်၊ ပြီးတော့ သူက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကို လွယ်လွယ်ကူကူဖြေရှင်းခဲ့တယ်၊ အမှုတစ်ခုချင်းစီက သူ့ကို ပျမ်းမျှ ဆယ်မိနစ်ထက်ပိုမယူဘူး။"

"တကယ်တော့ အရင်က ဖင်အန်းဟိုတယ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးသွားတဲ့အဲ့ဒီလင်ရှန်ကလည်း မဆိုးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ၊ သူ့စိတ်က သိပ်မှန်ကန်ပုံမရဘူး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးသွားတယ်။ အိုး ဟုတ်သား၊ ဒီအလှမယ်ထုံချန့်ကလည်း ကြမ်းတမ်းတယ်၊ သူ့ရဲ့တစ္ဆေမျက်နှာစွမ်းရည်က ဖြေရှင်းမရနိုင်ဘူး။ ဒီတစ်ခါ တစ္ဆေစေတမန်နဲ့ မကြုံတွေ့ခဲ့ရင် သူလည်း သူ့နေရာသူ ရပ်တည်နိုင်မှာပဲ။"

ထုံချန့်၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူမဘာမှမပြောပေ၊ သူမ၏တစ္ဆေမျက်နှာကို သူမအား ယန်ကျန့်က ပေးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် သေဆုံးနေတာကြာလောက်ပြီ။

"တစ္ဆေသုံးကောင်က ထိပ်တန်းအဆင့်လို့ သတ်မှတ်ခံရတာလား။"

ယန်ကျန့်က ကျန်းရှန်ဘိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူက ထိပ်တန်းအဆင့်တစ်ဝက်လောက်ပဲ သတ်မှတ်ခံရနိုင်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့မှာ အတွေ့အကြုံမရှိလို့ပဲ။ သူက ငါတို့လို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခုကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့သူတွေနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး။"

ချောင်ယန်က "ဒါက ယဉ်ပါးနေတဲ့တိရစ္ဆာန်နဲ့ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကြားက ခြားနားချက်လိုပဲ၊ သူက ကဏ္ဍတိုင်းမှာ ညံ့ဖျင်းတယ်။"

ယန်ကျန့်က ဤသည်မှာ အမှန်တရားအချို့ရှိသည်ဟု ခံစားမိသည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ခြင်းသည် မကြာခဏဆိုသလို သင်၏စွမ်းရည်များ၏ ခွန်အားအကြောင်းမဟုတ်ဘဲ သင်မှန်ကန်သောဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ အကြောင်းဖြစ်သည်။

တစ်ခါတလေ ခြေတစ်လှမ်းမှားယွင်းမှုတစ်ခုက သေခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး သင်၏စွမ်းရည်များပင်လျှင် ၎င်းကို မဖာထေးနိုင်ပေ၊ နောက်ဆုံးတော့ သင်ဘယ်လောက်ပဲသန်မာနေပါစေ သဘာဝလွန်မှ တိုက်ခိုက်မှုကို သင်မခံနိုင်ပေ။

"အတွေ့အကြုံက အသုံးဝင်လို့လား။ စွမ်းရည်တွေက ပိုအရေးကြီးတယ်။ မင်းရဲ့စွမ်းရည်တွေက မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေလောက်အောင် သန်မာသရွေ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက ကြောက်စရာကောင်းတော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်က "မင်းရဲ့ကောက်ချက်က မှားတယ်။"

"ထားလိုက်တော့၊ ငါမင်းတို့နဲ့ ဒီအကြောင်း ဆက်မဆွေးနွေးတော့ဘူး၊ ငါအရင်သွားတော့မယ်၊ မင်းတို့ဆက်ပြီး စကားပြောကြ။"

ယန်ကျန့်က ဒီအကြောင်းငြင်းခုံနေရတာက စိတ်ဝင်စားစရာမကောင်းဘူးလို့ ခံစားမိတယ်။ သူက ကိစ္စတွေအတော်အတန်ပြီးပြတ်သွားရင် တားချန်းမြို့ကို ပြန်သွားဖို့အချိန်တစ်ခု ရှာသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။

J မြို့မှာနေတာက သူ့ကို ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ မဆောင်ကြဉ်းဘဲ သူ့ကို ပိုပြီးပိုပြီးဒုက္ခများတဲ့ ကိစ္စတွေထဲကို ဆွဲသွင်းသွားမှာပဲ။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်များနှင့် ကိုက်ညီရန် အမြန်ဆုံးလွတ်မြောက်ခြင်းက ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

အခြားသူများသည် ယန်ကျန့်ထွက်ခွာရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်နှင့် စကားဝိုင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ဝင်စားမှုပျောက်ဆုံးသွားသည်။

မထွက်ခွာမီ ချောင်ယန်က ပြုံးရင်း "ယန်ကျန့်သာ ကပ္ပတိန်ဖြစ်လာခဲ့ရင် ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး။ သူ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေက ထင်ရှားတယ်။ မင်းတို့မိတ်ဆွေအဖွဲ့က နေရာဘယ်နှစ်ခုယူနိုင်လဲ။"

"ဒါက ငါတို့ကိစ္စ၊ မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့မျှော်လင့်ချက်တွေက နည်းပါးတယ်။" ကျန်းရှန်ဘိုင်က ပြောသည်။

"ကြားရတာ မင်းတို့မိတ်ဆွေအဖွဲ့က ယန်ကျန့်နဲ့ အချိန်မီကြိုတင်ဆက်သွယ်မှုလုပ်ထားပြီးပြီဆို။"

ချောင်ယန်က သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် တောက်ပမှုတစ်ခုဖြင့် "ဆက်သွယ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်က သိပ်စိတ်ကျေနပ်စရာမကောင်းခဲ့ဘူးလား။"

"မင်းက တခြားသူတွေရဲ့ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်ရတာကို ပိုပြီးပိုပြီးနှစ်သက်လာတယ်။"

ချောင်ယန်က ရယ်သည်

"ငါဝင်စွက်ဖက်ဖို့လိုလို့လား။ ခန့်မှန်းကြည့်ရုံနဲ့တောင် ထင်ရှားနေတာပဲ၊ မင်းတို့က ယန်ကျန့်နဲ့ အရမ်းစောပြီး ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်။ အစပိုင်းမှာ မင်းတို့သူ့ကို သေချာပေါက်ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဆက်သွယ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်က သိပ်ဖော်ရွေမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသေချာတယ်။ အခုယန်ကျန့်က ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့စွမ်းရည်တွေကို ပြသခဲ့တော့ မင်းတို့ကို စိုးရိမ်စေတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့အခု နောင်တရနေပြီလား။ ကံကောင်းတာက ယန်ကျန့်က မင်းတို့က မိတ်ဆွေအဖွဲ့ကမှန်းမသိတာပဲ၊ မဟုတ်ရင် သူက မင်းတို့ကို ဒီမှာ လွယ်လွယ်ကူကူရှင်းပစ်နိုင်တယ်၊ ဘယ်သူမှလည်း သိမှာမဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်၏မျက်နှာသည် မှောင်သွားသည်။

ချောင်ယန်၏စကားများသည် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အမှန်တရားဖြစ်သည်။

တကယ်ပဲ၊ သူတို့မိတ်ဆွေအဖွဲ့ကလူတွေက ယန်ကျန့်ကို အလေးအနက်မထားခဲ့ဘဲ သူ့ကို ကပ္ပတိန်နေရာတစ်ခု သိမ်းပိုက်ထားသည့်အတွက် မျက်စိထဲကဆူးတစ်ခုအဖြစ် မြင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သူ့ကို မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင် သူဖယ်ရှားခံသင့်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ ဤတစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်အတွင်း ယန်ကျန့်၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် အလွန်အထင်ကြီးစရာကောင်းခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ယန်ကျန့်၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များသည် တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာနေသည်။ ထိုသို့သောစွမ်းဆောင်ရည်များဖြင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သူသည် အနာဂတ်တွင် လူများကို ကိုင်တွယ်ရာ၌ ပို၍ပင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် ယခုအခါ အခက်အခဲတွေ့နေပြီး ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို မသေချာပေ။

သူသာဆိုလျှင် သူသည် ယန်ကျန့်ကို မမြှူဆွယ်သလို မစော်ကားဘဲနေလိမ့်မည်။ ကပ္ပတိန်နေရာတစ်ခုကို စွန့်လွှတ်ရကျိုးနပ်သည်၊ ၎င်းအပေါ်တွင် ဆက်လက် ရန်ဖြစ်နေရန် မထိုက်တန်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်သည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ထက် မနိမ့်ကျသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် မိတ်ဆွေအဖွဲ့သည် သူတစ်ဦးတည်း ဆုံးဖြတ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။

လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် J မြို့သို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဖင်အန်းဟိုတယ်ရှိသူ၏အခန်းသို့ အိပ်ရန်မပြန်ဘဲ ဤစည်ကားသက်ဝင်သောမြို့ကြီးတွင် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လျှောက်သွားနေသည်၊ လူအုပ်၏စီးကြောင်းက သူ့ကို ရှေ့သို့သယ်ဆောင်သွားစေသည်။

ဦးတည်ရာမလိုအပ်သလို ပန်းတိုင်လည်းမလိုပေ။

သူသည် ပုံမှန်ဘဝ၊ ပုံမှန်ကမ္ဘာနှင့် တဖြည်းဖြည်းလမ်းလွဲနေသည်ဟု ခံစားမိသည်။ လူအုပ်ကြားထဲတွင်ပင်လျှင် လက်တွေ့မဆန်သောခံစားချက်တစ်ခုရှိနေသည်၊ သူသည် သာမန်လူများနှင့် မသင့်တော်သကဲ့သို့ပင်။ ဖော်ပြမရနိုင်သောအတားအဆီးတစ်ခုရှိနေသည်၊ သူသည် အခြားတည်ရှိမှုတစ်မျိုးဖြစ်လာခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပို၍ပို၍ကြုံတွေ့နေရသောကြောင့် သို့မဟုတ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် တစ္ဆေများ တိုး၍တိုး၍များပြားလာသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

သူလူသားအဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း သူသည် ယခုအခါ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် များစွာမကွာခြားတော့ပေ။

သူသာ ဤသို့ဆက်လက်နေထိုင်သွားခဲ့လျှင် နောက်ဆုံးတွင် ပြဿနာများဖြစ်ပွားမည်မှာ သေချာသည်။

၎င်းသည် မသိမသာပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်ခါတလေ ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်ပင် သူနောက်ဆုံးတွင် ဘာဖြစ်လာမည်ကို မသိပေ။

"ငါ့တစ္ဆေရဲ့ပြန်လည်နိုးထခြင်းပြဿနာကို ယာယီဖြေရှင်းပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ယိုယွင်းမှုက ဆက်ရှိနေတုန်းပဲ။"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်။

ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲမရနိုင်သောဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် ပုံမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်တော့မှ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ် — သူ၏အတွင်းရှိတစ္ဆေက လွှမ်းမိုးနေသရွေ့၊ ၎င်းသည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ အခြားတစ္ဆေဆရာများသည်လည်း သူထက်များစွာပိုကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤယိုယွင်းမှုသည် တစ်နှစ်အတွင်း မည်သည့်ပြဿနာကိုမျှ မဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ပိုကြာသောကာလတစ်ခုတွင်မူ မတည်တံ့နိုင်ပေ။

"ထားလိုက်တော့၊ ငါဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့နည်းလမ်းတစ်ခု နောက်မှစဉ်းစားမယ်။"

သူက ပြောရင်း ခေါင်းခါကာ အကြာကြီးမစဉ်းစားတော့ပေ။

အသက်ရှင်နေရုံဖြင့်ပင် ကံကောင်းလှပြီ၊ သူသည် အသေးအဖွဲဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအချို့ကို သည်းခံနိုင်သည်။

သူ J မြို့၏လမ်းများပေါ်တွင် မည်မျှကြာအောင်လျှောက်ခဲ့သည်ကို သူလည်းမသိ၊ သူဘယ်ကိုရောက်သွားသည်ကိုလည်း မသိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ပင်ပန်းသည်ဟု ခံစားရသောအခါ ယန်ကျန့်သည် အနီးအနားရှိခုံတန်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး အနားယူရန် ထိုင်လိုက်သည်။

သူ့အတွက် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း စိုးရိမ်စရာမလိုသည့်အခိုက်အတန့်များသည် ကြီးမားသောသက်သာရာရမှုကို ပေးသည်။

ပျင်းရိပြီး အချိန်ဖြုန်းချင်သောကြောင့် သူက သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းဝေ့၏မကြာသေးမီက livestream ကို ကြည့်ရှုရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မျက်နှာပြင်သည် ချို့ယွင်းနေသကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ်ဖြစ်သွားသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဆက်သွယ်မှုမကောင်းသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ဖုန်းတစ်ခုလုံး မှောင်သွားသည်။

ပျက်သွားတာလား။

ယန်ကျန့်၏ပါးစပ်က တွန့်သွားပြီး သူ၏ဖြူဖျော့ပြီး အနည်းငယ်တောင့်တင်းသောလက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေလက်က လက်တွေ့ကမ္ဘာရှိအရာဝတ္ထုများကို မတော်တဆသက်ရောက်မှုရှိနိုင်သလော။

"ငါအနာဂတ်မှာ သတိထားဖို့လိုတယ်၊ ငါအရာတွေကို ကျပန်းထိလို့မဖြစ်ဘူး။" ယန်ကျန့်က တစ္ဆေလက်၏အန္တရာယ်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ၏စွမ်းရည်များသည် စူးစမ်းရှာဖွေနေဆဲဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရန်လိုအပ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် မတော်တဆအန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။

"ထားလိုက်တော့၊ ပြန်ကြရအောင်။ ငါမနက်ဖြန် အစည်းအဝေးတစ်ခုရှိလောက်တယ်။"

သူက အချိန်ကိုစစ်ဆေးပြီး တစ်ခုခုစားရန်နှင့် ထို့နောက် ဟိုတယ်သို့ ပြန်ရန်စီစဉ်လိုက်သည်။

သူမတ်တပ်ထရပ်တော့မည်အပြုတွင်...

သူ၏ရှေ့တွင် သွယ်လျပြီး ဖြူဖွေးသောခြေထောက်တစ်စုံက သူ၏အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

ဟင်?

"ယန်ကျန့်? တကယ်ပဲ မင်းကိုး၊ ငါမျက်စိမှားတယ်လို့ ထင်နေတာ။"

ပျော်ရွှင်ပြီး နှစ်သက်ဖွယ်အသံတစ်ခုက စကားစလိုက်သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည့်အလား သေးသွယ်ပြီး ချိုသာသောအသွင်အပြင်ရှိကာ ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။

သူမက ဂါဝန်တစ်ထည်ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏တောက်ပသောမျက်လုံးများက သူ့အပေါ် ဝေ့ဝဲနေသည်။

သူမဘေးတွင် အမျိုးသမီးအဖော်အနည်းငယ် ရပ်နေပြီး သူငယ်ချင်းများဖြစ်ပုံရသည်။

"မြောင်ရှောင်ရှန်း?"

ယန်ကျန့်က မော့ကြည့်ပြီး သူမကို ရှင်းလင်းစွာမြင်သောအခါ သူခဏတာ မှင်တက်သွားသည်

"မင်းက ဘာလို့ J မြို့မှာ ရောက်နေတာလဲ။"

"ငါအရင်က မင်းကိုမပြောခဲ့ဘူးလား။ ငါက တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲဖြေဖို့ ကျောင်းပြောင်းခဲ့တာ။ အခု ငါဖြေပြီးပြီဆိုတော့ ကျောင်းတက်ဖို့ ဒီကိုရောက်နေတာ။ ကျန်းဝေ့က မင်းကို မပြောဘူးလား။ ငါသူ့ livestream မှာ အဲ့ဒီအကြောင်းပြောခဲ့တယ်။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက ချိုသာသောအပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "ငါမကြာသေးခင်က တော်တော်အလုပ်များနေတယ်၊ ကျန်းဝေ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ အချိန်မရခဲ့ဘူး။ ငါတကယ်တော့ ခုနက သူ့ livestream ကို ကြည့်မလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဖုန်းက ပျက်သွားတယ်။"

"မင်းဖုန်းပျက်သွားတာလား။ ငါမင်းကို တစ်လုံးပေးရမလား။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက ချက်ချင်းကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"မလိုဘူး၊ မင်းငါ့ကို တစ်လုံးပေးခဲ့ရင် အဲ့ဒါလည်း ပျက်သွားမှာပဲ၊ ဒါက အထူးပြုလုပ်ထားဖို့လိုတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ယန်ကျန့်ကို တွေ့ရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။ သူမထိုင်ချပြီး "ဒါဆို မင်း J မြို့ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ။ မင်းလုပ်စရာတစ်ခုခုရှိလို့လား။"

"အထူးအထွေမရှိပါဘူး။ ငါ J မြို့မှာ ခဏအလုပ်လုပ်ဖို့ လာခဲ့တာ၊ ငါမကြာခင်ပြန်တော့မှာပါ။" ယန်ကျန့်က သူမကိုမြင်ရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်မှု သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အနည်းငယ်အံ့ဩသွားရုံသာ။

သူသည် လမ်းများပေါ်တွင် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့လျှောက်သွားနေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ဆိုင်ကြုံတွေ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် တော်တော်လေးတိုက်ဆိုင်သည်။

အလုပ်လုပ်တာ?

မြောင်ရှောင်ရှန်း၏မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားသည်၊ သူမသည် ယန်ကျန့်ကဲ့သို့သောလူတစ်ဦးက ပုံမှန်အလုပ်တစ်ခုကို အမှန်တကယ်လုပ်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ပေ။

သူက သူမကို လျှောက်ပြောနေသည်မှာ သေချာသည်၊ သူသည် လျှို့ဝှက်မစ်ရှင်တစ်ခုခုဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်နေသည်မှာ သေချာသည်။

J မြို့တွင်လည်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သလော။

မြောင်ရှောင်ရှန်း၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ပြေးလွှားနေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ မင်းအထက်တန်းကျောင်းကနေ ထွက်ပြီး J မြို့မှာ အလုပ်လုပ်နေတာလား။ မင်းဘာလို့ ပညာဆက်မသင်တာလဲ။ မင်းရဲ့အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အလုပ်တစ်ခုရှာဖို့ တော်တော်လေးခက်ခဲမှာပဲ။"

လှပသောအမျိုးသမီးများထဲမှ တစ်ဦးက အံ့ဩဟန်ဆောင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခစ်ခစ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မရှင့်ကို စော်ကားဖို့မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ရှင်က အလုပ်မတွေ့သေးဘူးလို့ ထင်ရလို့ ကျွန်မက ကြင်နာစွာသတိပေးလိုက်တာပါ။" သူမက ပြောပြီးနောက် ရယ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူမကို ခေတ္တမော့ကြည့်သည်- "မင်းပြောတာမှန်တယ်၊ စာများများဖတ်ဖို့က အရေးကြီးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုနောက်ကျနေပြီ၊ ပြီးတော့ မင်းတို့မှာ တခြားကိစ္စမရှိရင် မြောင်ရှောင်ရှန်း၊ ငါသွားတော့မယ်။"

သူသည် မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ဘဝလမ်းကြောင်းကို သက်ရောက်မှုမရှိစေချင်ပေ။

သူမ၏ပုံမှန်ကျောင်းတက်ခြင်း၊ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်နှင့် ဘွဲ့ရခြင်း... အဲ့ဒါတွေအားလုံးက အရမ်းကောင်းပါတယ်။

သူနှင့်ပိုမိုထိတွေ့ခြင်းက အလွန်ဆိုးရွားသောအရာတစ်ခုခုကိုသာ ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် သူသိသောလူများ၊ မိသားစုဝင်များအပါအဝင်ကို ရှောင်ရှားသည်။

"မသွားနဲ့။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ရဲရင့်စွာရပ်နေသည်။

"ငါတို့ J မြို့မှာ မမျှော်လင့်ဘဲတွေ့ဆုံခဲ့ကြတာကို မင်းက ဒီအတိုင်းထွက်သွားလို့ ဘယ်ဖြစ်မှာလဲ။"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းကုတ်ရင်း "ငါပြန်ပြီး အနားယူဖို့လိုတယ်။ မင်းဘာလို့ငါ့ကို တားနေရတာလဲ။ မင်းက မင်းသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အတူရှိသင့်တယ်။"

"မင်းလိမ်နေတာ၊ မင်းမပင်ပန်းဘူး။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ပြီးတော့ မင်းလက်က ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ယန်ကျန့်က သူ၏ဖြူဖျော့သောလက်ဖဝါးကို အောက်သို့ငုံ့ကြည့်သည်၊ ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အရေပြားအရောင်နှင့် သိသိသာသာကွဲပြားနေပြီး ဖြစ်ကတတ်ဆန်းပြန်ဖြေသည်- "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ မတော်တဆမှုနည်းနည်းလေးပါ။"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက အမည်မသိလက်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏အခြားလက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲရင်း "မင်းအခုအလုပ်မများဘူးဆိုရင် ငါနဲ့အတူ ဈေးဝယ်ထွက်ဖို့ လိုက်ခဲ့။ ငါနေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းတချို့ ဝယ်ဖို့လိုတယ်။"