အခန်း ၇၀-၇၁

အခန်း ၇၀

ဝေအောက်ရှူရဲ့ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုတဲ့ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့ ယဲ့ယွီ လုံးဝ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

သူက ချက်ချင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး "အစ်မကြီး၊ အခြေအနေက အစ်မကြီး ထင်သလို မဟုတ်ပါဘူး။ နတ်သမီး နဲ့ ကျွန်တော်က အပြစ်ကင်းပါတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဒီစကားကို ကြားတော့ ဝေအောက်ရှူရဲ့ အပြုံးက ပိုပြီး ပေါ်လွင်လာခဲ့တယ်။

"ကောင်းပြီ၊ မမကို ဟန်ဆောင်နေဖို့ မလိုပါဘူး။"

ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်တယ်။

ဒီကိစ္စက အခု ပြန်ပြင်လို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ သူ သိတယ်။

ဒါကြောင့် သူ ဆက်ပြီး ရှင်းပြဖို့ မဆုံးဖြတ်တော့ဘူး။

အစား သူက လေးလေးနက်နက် မေးလိုက်တယ်၊ "အစ်မကြီး၊ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ ရဲ့ ဒုတိယအကြီးအကဲနဲ့ ပဉ္စမအကြီးအကဲကို ဘယ်လို ထင်လဲ?"

ဝေအောက်ရှူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။

"ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒါကို မေးတာလဲ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မမ ဒုတိယအကြီးအကဲနဲ့ ပဉ္စမအကြီးအကဲကို မတွေ့ဖူးဘူး။ အစကတော့ မမကို ခမ်းမသခင်ကျူး က တိုက်ရိုက်တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ကို လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်အဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့တာ။ ဂိုဏ်းထဲက လူတွေနဲ့ ကိစ္စတွေကို မမ မရင်းနှီးဘူး။"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒါက ပြီးပြည့်စုံတယ်။

သူက ဝေအောက်ရှူက ဒုတိယအကြီးအကဲနဲ့ ပဉ္စမအကြီးအကဲနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးနေတာ။

သူမက သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် မသိဘူးဆိုတော့ ယုံကြည်စိတ်ချရတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။

ယဲ့ယွီက ဒုတိယနဲ့ ပဉ္စမအကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ပုန်ကန်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့ အကြောင်းအချက်အလက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့တယ်။

ဝေအောက်ရှူရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။

သူမက "ဒီလို ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" လို့ အော်လိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဘာမှ မဖြစ်နိုင်တာ မရှိဘူး။ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက အစ်မကြီး ခမ်းမသခင်ကျူး ကို ဆက်သွယ်ပြီး ဒီကိစ္စကို အကြောင်းကြားသင့်တယ်။ သူက အမှန်လား အမှားလား ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝေအောက်ရှူက နောက်ဆုံးတော့ ယဲ့ယွီကို ယုံကြည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေကို မှားယွင်းစွာ စွပ်စွဲတာက ပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်မှုဖြစ်ပေမယ့် ဒီကိစ္စက မှန်တယ်ဆိုရင် ခမ်းမသခင်ကျူး က အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် ဝေအောက်ရှူက ဒီအန္တရာယ်ကို ယူဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့တယ်။

သူမက တောင်ပေါ်က ဆင်းပြီး ခမ်းမသခင်ကျူး ကို သတင်းပို့ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ခဲ့တယ်။

သို့သော် ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီက သူမကို ထပ်မံ တားဆီးလိုက်တယ်။

"အစ်မကြီး၊ကျနော့မှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါက မနှစ်မြို့စရာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီကိစ္စမှာကျနော့ပါဝင်ပတ်သက်မှုကို ထုတ်ဖော်မပြောပါနဲ့။ တချို့ အခြေအနေတွေကြောင့် ကျွန်တော် သတိမခံနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ယဲ့ယွီက ကျနော့် နာမည်အစစ် မဟုတ်ပါဘူး။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ မှာကျနော့်နာမည်က တကယ်တော့ ကျောင်ဝူကျီ (Zhao Wuji) ပါ။"

ယဲ့ယွီရဲ့ ဆင်ခြေက ရိုးရှင်းတယ်။

သူက ယာယီအားဖြင့် ကျူဒီကျမ်ကို သူ အခုတိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိစေချင်သေးတာ မဟုတ်ဘူး။

အိပ်မက်ထဲက တိုက်ကြီးမဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ရဲ့ ဧကရီလီရူဝမ် နဲ့ တွေ့ဆုံပြီးနောက် ယဲ့ယွီ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတာကို သတိထားမိခဲ့တယ်။

အိပ်မက်ထဲက ဇနီးမယားတွေက သူတို့ရဲ့ အိပ်မက်တွေက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတွေက တစ်မျိုးစီ ကွာခြားနေပုံရတယ်။

ဥပမာ၊ အိပ်မက်ထဲက လီရူဝမ်က မယုံနိုင်လောက်အောင် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ကြီးမားတယ်။

သူမက ယဲ့ယွီကို နေ့တိုင်း သူမရဲ့ အခန်းထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားပြီး အပြင်ထွက်ခွင့် မပေးချင်ဘူး။

ဒါပေမယ့် လက်တွေ့မှာ သူမက ယဲ့ယွီကို လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာခွင့်ပြုဖို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ရက်ရောတယ်။

ဘာမှ ပတ်သက်မှု မရှိဘူး။

အိပ်မက်နယ်မြေနဲ့ ဒီလို ကွာခြားမှုက ယဲ့ယွီကို ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။

အိပ်မက်ထဲက ဇနီးမယားတွေရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတွေက လက်တွေ့မှာ ကွာခြားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဟုတ်တယ်၊ ဒါ အမှန်ပဲ။

အိပ်မက်ထဲမှာ ကျူဒီကျမ်က သူ့ကို တကယ် အများကြီး ကြိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် လက်တွေ့မှာ အရာရာ ပြောင်းလဲမလား ဘယ်သူသိလဲ။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီက သူ ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်မှ ကျူဒီကျမ်နဲ့ ထပ်တွေ့ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်။

အခု တွေ့တာက အစောကြီး ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါ့အပြင် Dream System ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတော့ အဆင့်တွေ တက်ဖို့နဲ့ ပိုပြီး သန်မာလာဖို့ အချိန် သိပ်မကြာဘူး။

ဝေအောက်ရှူရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ပိုပြီး ထူးဆန်းလာခဲ့တယ်။

သူမက ဒီဂျူနီယာလေးကို ပိုပြီး နားမလည်နိုင်တော့ဘူးလို့ သူ့ကိုယ်သူ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။

အကြီးအကဲရဲ့ ပုန်ကန်မှုက တကယ်မှန်ရင် ဒါက ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။

ဒါက သူ့ကို ကျူဒီကျမ်ဆီက အသိအမှတ်ပြုမှု ရစေပြီး အရေးကြီးတဲ့ ရာထူးတိုးမြှင့်မှုတွေဆီ ဦးတည်စေနိုင်တယ်။

ဒီလို ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးကို ယဲ့ယွီက ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် အသိအမှတ်ပြုမှု မယူတာလဲ။

ဝေအောက်ရှူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ပြီးတော့ သူမက ရုတ်တရက် အံ့ဩစရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်တယ်။

"မင်းကရွှေအူတိုင်အဆင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား?"

ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားခဲ့တယ်။

ဒါက မကောင်းဘူး။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လခွဲတုန်းက ဝေအောက်ရှူနဲ့ ပထမဆုံး တွေ့တုန်းက သူကအခြေတည် ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။

အခုတော့ သူကရွှေအူတိုင်အဆင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။

ဒီလို ကြီးမားတဲ့ အဆင့်ခုန်နှုန်းကကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ မကြားဖူးလောက်ဘူး။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့ ပြန်ကြားချက်ကို အမြန် စဉ်းစားလိုက်တယ်။

သူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်တယ်၊ "အာ၊ ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် မှာ ကံကောင်းတဲ့ တွေ့ကြုံမှုတချို့ ရှိခဲ့ပြီး တိုးတက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဝေအောက်ရှူရဲ့ မျက်နှာအမူအရာမှာ မနာလိုစိတ် ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သူမ အမြဲတမ်း ကာကွယ်ချင်ခဲ့တဲ့ ဂျူနီယာလေးက အခု သူတို့နဲ့ တန်းတူအဆင့်ထိ ရောက်လာပြီ။

တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။

ဝေအောက်ရှူ သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်တယ်။

သူမက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်တယ်၊ "ဂျူနီယာလေး၊ မင်း မမကို လှည့်စားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်။ မမ ခမ်းမသခင်ကျူး ကို အခု သွားပြောပြမယ်။ ဒီအတောအတွင်း မင်းအကြောင်းကို မပြောပါဘူး။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး။"

ယဲ့ယွီက ရိုးသားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်တယ်။

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ဝေအောက်ရှူ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တယ်။

သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။

ဝေအောက်ရှူရဲ့ အခုနက အံ့အားသင့်မှုက သူ့အတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ပြောစကားအတိုင်းပဲ၊ ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက မကြာခဏဆိုသလို ဆိုးရွားတဲ့ အရာတစ်ခုကို ပြသတတ်တယ်။

သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အရမ်း မြန်မြန်တိုးလာရင် မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တာ မှန်တယ်။

ကံကောင်းစွာပဲ သူ့ရဲ့ လက်ရှိအဆင့်က သိပ်ပြီး ထင်ရှားသေးတာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုပြီး မြင့်တက်လာတာနဲ့အမျှ ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုတစ်ခုက သတိထားမှုတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ သေချာတယ်။

သုတေသနအတွက်ကြွက်ပေါက်လေး အဖြစ် အသုံးပြုခံရတာကို ရှောင်ရှားဖို့ ယဲ့ယွီက ဝူကျီတောင်ထိပ်ကို ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။

သူက ဟုန်လွမ်ကို ရှာပြီး သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကျင့်ကြံမှုဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ် တစ်ခုခုကို လေ့ကျင့်ဖို့ တောင်းဆိုဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။

ဟုတ်တာပေါ့၊ သူ့ရဲ့ aura ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ လက်နက်တစ်ခုခု ရှိရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။

သို့သော် ယဲ့ယွီ အံ့အားသင့်သွားတာက ဝူကျီတောင်ထိပ်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဟုန်လွမ်ကို ဘယ်မှ မတွေ့ခဲ့ဘူး။

သူမ ထပ်ပြီး လောင်းကစား သွားလုပ်တာလား။

ယဲ့ယွီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်မိတယ်။

သို့သော် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့ အစ်မကြီး ရှီမူလင် ဆံပင်ဖြူဖွေးဖွေးနဲ့ ဝါးအဆောက်အဦရှေ့မှာ စာအုပ်ဖတ်နေတာကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရတယ်။

ပြောသင့်၊ မပြောသင့်၊ ရှေ့မူလင်(ရှီမူလင်) က အလွန်ထွားတဲ့ရင်သားတွေနဲ့ ဖြူဖွေးတဲ့အသားရေက တကယ်ပဲanime ဂျပန်အန်နီမဲထဲကကောင်မလေးအတိုင်းပါပဲလား။

သူမက အရမ်း ရိုးအပြီး ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။

သူမရဲ့ ထူးခြားချက်တွေက နည်းနည်း ထူးခြားနေတာပဲ။

သူမက ညဘက် ဂျူနီယာလေးနဲ့အတူ တံခါးတွေနဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေကို ဖွင့်ပိတ်ရတာ ကြိုက်တယ်၊ တကယ်ကို သည်းမခံနိုင်စရာပဲ။

အစ်ကိုကြီး ကုန်းရှူကျယ် ကို ပြတင်းပေါက်တွေ ပြန်ပြင်ပေးဖို့ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်တွန်းခဲ့ပေမယ့် သူက အမြဲတမ်းတယောက်ယောက်ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကိုခံရပြီးဒဏ်ရာရနေတတ်တယ်။

အကူအညီမဲ့စွာနဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေရဲ့ ပြဿနာက မဖြေရှင်းရသေးဘူး။

ယဲ့ယွီ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

သူ အခုအတွက် လုပ်နိုင်တာက ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ဖို့ပဲ။

ရှေ့မူလင်ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ယဲ့ယွီက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်တယ်။

သူက ချဉ်းကပ်ပြီး "အစ်မကြီး၊ ဆရာမ ဘယ်မှာလဲ သိလား?" လို့ မေးလိုက်တယ်။

ရှေ့မူလင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ပြီး မှိန်ပျပျ ပြောလိုက်တယ်၊ "မသိဘူး။"

ယဲ့ယွီ ဒါကို အံ့အားမသင့်ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆရာမ ဟုန်လွမ်က လျှို့ဝှက်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်တာကြောင့်ပါ။ သူမကို မတွေ့တာက တော်တော် ပုံမှန်ပဲ။

လေထုကို ပေါ့ပါးစေဖို့ ယဲ့ယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်တယ်၊ "ဒါဆို အစ်မကြီး၊ ဘယ်လိုလေးနက်တဲ့ စာအုပ်ဖတ်နေတာလဲ?"

ရှေ့မူလင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားတယ်။

ဒီလှုပ်ရှားမှုလေးက ယဲ့ယွီကို တစ်ခုခု မှားနေပြီလို့ ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်တယ်။

တကယ်တော့ ရှေ့မူလင်က သူမလက်ထဲက စာအုပ်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်တယ်။

မျက်နှာဖုံးမှာ ထင်ရှားစွာ ရေးထားတဲ့ စာလုံးအကြီးတွေက-

"ယဲ့ယွီနဲ့ နတ်သမီး: အသေးစိတ် ကိုယ်ဟန်အနေအထားများ!"

"စာရေးသူ:တာအိုလမ်းညွှန်တောင်ထိပ် မှ သူတော်စင်တစ်ဦး။"( အောစာအုပ်တောင်ထွက်လာပြီ ဟီဟိ)

".."

ဘာလဲကွာ၊ သူတော်စင်!

ဘယ်လို သူတော်စင်မျိုးက ဒီလိုစာအုပ်မျိုး ရေးတာလဲ။

ပြီးတော့တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ အကြီးအကဲပိုင်းက ဘယ်သူမှ ဘာလို့ ဘာမှ မလုပ်တာလဲ။ ဒီလို စာအုပ်မျိုး ဘယ်လိုလုပ် ပျံ့နှံ့ခွင့်ပြုရတာလဲ။

ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာက မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှက်ရွံ့သွားခဲ့တယ်။

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်၊ "အစ်မကြီး၊ ဒီစာအုပ်က လုံးဝ လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာ။ မဖတ်တာ ပိုကောင်းမယ်!"

ရှေ့မူလင်က ခေါ

င်းခါလိုက်ပြီး "လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ဘူး။ မမ စာအုပ်ဝယ်တုန်းက မှတ်ဉာဏ်ကျောက်တုံး ပါလာတယ်။ မင်းနဲ့ နတ်သမီး ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မြင်ကွင်းတွေတောင် ပါသေးတယ်။"

သူမရဲ့ စကားကြောင့် ယဲ့ယွီ ရူးတော့မလို ခံစားလိုက်ရတယ်!

အခန်း ၇၁

ရှဲ့မူလင်း (Xie Muling) က မျှဝေရတာကို ကြိုက်တဲ့ အစ်မကြီးတစ်ယောက်ပါ။ သူမက စာအုပ်နဲ့ပါလာတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကျောက်တုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်တယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ထည့်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ရုတ်တရက် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ ဒါက ဂူထဲက မြင်ကွင်းဖြစ်ပြီး **ယဲ့ယွီ ** က သူတော်စင်မလေး ပေါ်ကနေ အားရပါးရဖိထား ပြီး သူမလက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားတာပါ။ သူမရဲ့တင်သားတွေကယဲ့ယွီခါးအောက်ပိုင်းမှာ ဖိခံထားရတာတောင် အပေါ်ကိုကော့တက်နေခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက တကယ်ပဲ ထိမိနေခဲ့တယ်။ ဒါကို ကြည့်ပြီးနောက် ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရှုပ်ထွေးမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။ မနေ့က ဂူထဲမှာ ဂိုဏ်းချုပ် လော့ဇယ် နဲ့ သခင် **ဟုန်လွမ် ** တို့အပြင် လူဆယ်ယောက်ကျော်လောက် ရှိသေးတယ်။ ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်လဲ။ ဘယ်သူက ဒီမြင်ကွင်းကို မှတ်ဉာဏ်ကျောက်တုံးနဲ့ ရိုက်ယူဖို့ အချိန်ရခဲ့တာလဲ။ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ဓာတ်ပုံပညာ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ဘာလို့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ အပင်ပန်းခံနေရတာလဲ။ ဆယ်လီတွေကို ချောင်းရိုက်တဲ့ သတင်းသမား (ပါပါရာဇီ) သွားလုပ်ပါလား! MC မှာအလုပ်ဝင်ပြီး မစ်စ်တွေကိုလိုက်ဗျူးနေပါ့လားကွာ မလွဲဧကန်ပါပဲ၊ ဒီပုံရိပ်နဲ့ဆို ယဲ့ယွီနဲ့ **ယွမ်ရိုမု ** တို့ ဘယ်လိုရှင်းပြရှင်းပြ ဘယ်သူမှ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းရလဲ။ ယဲ့ယွီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချပြီး မူးဝေစွာနဲ့ ဝါးအိမ်ကို ပြန်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ ရှဲ့မူလင်းက စိတ်ဝင်စားလာခဲ့တယ်။ သူမက ချက်ချင်းပဲ "ညီလေး၊ ခဏလေး။ မင်း ဆရာကို ဘာကိစ္စ ရှာတာလဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို မပြောတာလဲ။ ငါ ကူညီနိုင်ရင် ကူညီပေးလို့ရတယ်" လို့ မေးလိုက်တယ်။ ယဲ့ယွီက ရပ်တန့်သွားတယ်။ သူက ချီတုံချတုံနဲ့ မေးလိုက်တယ်၊ "အစ်မကြီး၊ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်တဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခု လိုချင်တယ်။ ဒါမှ တခြားသူတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အစ်မကြီးမှာ တစ်ခုခုများ ရှိမလား?" ရှဲ့မူလင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တယ်။ သူမက လက်တစ်ဖက်ကို သူ့ရှေ့မှာ ထားပြီး လေပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်တယ်။ နောက်တစ်ခဏမှာ ယဲ့ယွီ သတိထားမိလိုက်တာက ရှဲ့မူလင်း ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတာပဲ။ အပြင်ပန်းကနေ ကြည့်ရင် သူမက ကျင့်ကြံခြင်းမရှိတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်လိုပဲ။ ယဲ့ယွီ အရမ်း ဝမ်းသာသွားတယ်။ သူက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ "အစ်မကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ပေးပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ရှဲ့မူလင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ "ဒီဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်က တော်တော်လေး အဆင့်မြင့်တယ်။ တမင်တကာ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ မစစ်ဆေးသရွေ့ မင်းထက် နှစ်ဆင့် မြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေတောင် မင်းရဲ့ နယ်ပယ်ကို ခွဲခြားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ရဖို့ တော်တော်လေး ခက်ခဲခဲ့တာ"

"အစ်မကြီး၊ ကျွန်တော် စည်းကမ်းတွေကို နားလည်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ဘယ်လောက်လိုလဲ။ ဈေးနှုန်းသာ ပြောပါ" ယဲ့ယွီရဲ့ လောင်းကစားမှာ နိုင်ပြီး ကြွယ်ဝမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသတတ်တဲ့ အကျင့်နဲ့ဆို ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ပြဿနာက ပြဿနာတောင် မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ ရှဲ့မူလင်းက ခေါင်းခါပြီး "ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းအကြောင်း ပြောတာက အရမ်း ရိုင်းတယ်။ မင်း ငါ့ကို ကိစ္စသေးသေးလေးတစ်ခု ကူညီပေးမလား? ငါက ဒီစာအုပ်ထဲက ဒီမင်းနဲ့သူ(ယွမ်ရိုးမု)ချုပ်ထားတက်ဖိထားတဲ့ချည်နှောင်တဲ့ အနေအထားတွေကို တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားတယ်။ ငါတို့ စမ်းကြည့်မလား?" ယဲ့ယွီကသူမရဲ့တောင့်တင်းလှတဲ့ကိုယ်လုံးကိုတချက်ကြည့်မိရင်း တံတွေးတွေမျိုချကာ တုန်လှုပ်မင်သက်သွားမိတယ်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ သတိထားရမယ့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းအစ်မကြီးရဲ့ ဒီလို သွယ်ဝိုက်တဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ဘယ်လို တုံ့ပြန်သင့်လဲ။ ဒါကအရေးပေါ်အခြေအနေပဲ! ယဲ့ယွီ တကယ် နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ရှဲ့မူလင်းရဲ့ အတွေးတွေက တခြားသူတွေနဲ့ ဘာလို့ အမြဲ ကွာခြားနေရတာလဲ။ "အော်၊ နောက်တာပါ" ရှဲ့မူလင်းက ပြုံးပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူမက ယဲ့ယွီရဲ့ ဝါးတဲဆီ လျှောက်သွားတယ်။ "လာ၊ ငါ မင်းကို အတွင်းထဲမှာ သင်ပေးမယ်!" ယဲ့ယွီ ရပ်နေခဲ့တယ်၊ လှုပ်ရှားဖို့ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခုနက သူက ရှဲ့မူလင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရလို့ပဲ။ ဒီအစ်မကြီးမှာ ပြဿနာ ရှိတယ်။ သူမရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုက နည်းနည်း များလွန်းတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ယဲ့ယွီက ဝင်သွားခဲ့တယ်။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် အစ်မကြီးက ဘာမှ မသင့်တော်တာ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ မယုံခဲ့ဘူး။ ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီက ယောင်္ကျားတစ်ယောက်ပဲ၊ ဘာကို ကြောက်စရာ ရှိလဲ။ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင်တောင် အရှုံးမရှိဘူး။ ... ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်း** ရဲ့ ဗိမာန်တော်မကြီးထဲမှာ။ ဂိုဏ်းချုပ် လော့ဇယ်က ပင်မထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတယ်။ အကြီးအကဲတွေက သူ့နောက်မှာ တန်းစီနေတယ်။ သူတို့ရှေ့မှာကတော့ မဟာချန်မင်းဆက် က ယဲ့လျန်ယန် ပဲ။

ဒီတစ်ခေါက် ယဲ့လျန်ယန် က **မဟာချန်မင်းဆက် ** ရဲ့ သံတမန်အဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။ သဘာဝအလျောက် သူ့ကို အကြီးအကျယ် ကြိုဆိုခဲ့ကြတယ်။ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် **လော့ဇယ် ** က ပြုံးပြီး ပြောတယ်၊ "မဟာချန်သံတမန်၊ ဒီတစ်ခေါက် ဘာကိစ္စနဲ့ ကြွလာတာပါလဲ?" ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ယွမ်ရိုမု က မဟာချန်မင်းဆက်ကို သံတမန်အဖြစ် ခုမှ သွားခဲ့တာ။ အခုကျ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာကြတယ်။ ဒီလို အပြုအမူက လော့ဇယ်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ယဲ့လျန်ယန်က လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောတယ်၊ "ဂိုဏ်းချုပ်လော့၊ ယဲ့ယွီ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းကို ပြန်အလာ လမ်းမှာ **သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း(သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း) ** ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကျွန်တော်တို့ ရရှိခဲ့ပါတယ်။" "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာဧကရီမင်းက အရမ်း ဒေါသထွက်နေပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာချန်မင်းဆက်အတွက် ဂုဏ်ပြုပွဲကို သွားခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ဒီလိုကိစ္စ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်" "စိတ်ခံစားမှုအရရော၊ ယုတ္တိအရပါ ရှင်းပြချက် ပေးရပါမယ်။" "ဒါကြောင့် ဧကရီမင်းက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် (နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ) က ကျင့်ကြံသူ ၅၀ ကို ခင်ဗျားရဲ့ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းကို သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဖျက်ဆီးရာမှာ ကူညီဖို့ စေလွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။" ဒီစကားကို ကြားတော့ ရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေ ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားတယ်။ နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် က ကျင့်ကြံသူ ၅၀ တဲ့။ မဟာချန်မင်းဆက်ရဲ့ ရက်ရောမှုက အံ့မခန်းပဲ။ လောကီကမ္ဘာက အင်ပါယာတစ်ခုမှာ ဒီလို အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ တကယ်ပဲ အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်။ လော့ဇယ်တောင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်။ သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေကို မြင်တော့ ယဲ့လျန်ယန်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်တယ်။ တုန်လှုပ်သွားပြီလား? သူ ဒီအကြောင်းကို ပထမဆုံး သိတုန်းက သူလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ တုန်လှုပ်ခဲ့တာ။ မနေ့ညက အကြောင်း ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ယဲ့လျန်ယန်က အိပ်ရာဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးသား။ ဒါပေမယ့် နန်းတော်က အစေခံမလေးတွေက သူ့ကို နန်းတော်ထဲ ခေါ်ခဲ့တယ်။ ယဲ့လျန်ယန် မနှောင့်နှေးရဲဘူး။ သူ ချက်ချင်း ထပြီး နန်းတော်ထဲ ဝင်ခဲ့တယ်။ ပင်မခန်းမထဲ မဝင်ခင်မှာပဲ သူ တစ်ခုခု ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ ယဲ့လျန်ယန် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်တယ်။ ဒါက သေချာပေါက် မကြုံဖူးတဲ့ အဓိကဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခုပဲ။ ဧကရီမင်း နန်းတက်ပြီးကတည်းက ဒီလောက်ကြာအောင် သူမက အမြဲ တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ထား ဖြောင့်မတ်သူ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဘာကိစ္စမဆို လျစ်လျူရှုခဲ့သူပါ။

လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ကျန်းနန်မင်းသား ပုန်ကန်တုန်းကတောင် ဧကရီ ** လီရွှော်ဝမ်(လီရူဝမ်) ** က စိတ်မရှည်တာမျိုး မပြခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုကျတော့ သူမက အရမ်း ဒေါသထွက်ပြီး ပစ္စည်းတွေကို ပစ်ပေါက်နေတယ်။ ဒီကိစ္စက သေချာပေါက် ထူးခြားတယ်။ ဒါကြောင့် ယဲ့လျန်ယန်က သူ့ကိုယ်သူ မြန်မြန် ထိန်းချုပ်ပြီး ပင်မခန်းမထဲကို အလျင်အမြန် ပြေးဝင်ခဲ့တယ်။ သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်ပြီး "ကျွန်တော်မျိုး ယဲ့လျန်ယန် ဧကရီမင်းကို ဖူးမြော်ဖို့ လာပါပြီ!" လို့ ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်တယ်။ "ဘုန်း!" နောက်ထပ် ဈေးကြီးတဲ့ မှင်ခုံတစ်ခု ကျိုးပဲ့သွားတယ်။ ယဲ့လျန်ယန်က အရမ်း စိုးရိမ်နေတာကြောင့် မျက်လုံးတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မှိတ်ထားလိုက်တယ်။ "သူတို့က ယဲ့ယွီကို ထိဖို့ ဘယ်လောက်တောင်သတ္တိကောင်းကြတာလဲ။ သူတို့မှာ ကြောက်ရွံ့စိတ် လုံးဝ မရှိကြဘူး ထင်တယ်။ သူခိုးတွေ၊ သေသင့်တဲ့ သူခိုးတွေ အများကြီးပဲ!" "ယဲ့လျန်ယန်၊ နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် က တော်ဝင်သံတမန် ၅၀ ကို ချက်ချင်း ခေါ်သွား။ တစ်ညတည်းနဲ့ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းကို အလျင်အမြန် သွားပြီး သူတို့ကို သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဖျက်ဆီးရာမှာ ကူညီပေး။" "သူတို့ သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို မနိုင်ရင် ငါ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ကိုယ်တိုင် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်!" လီရွှော်ဝမ်(လီရူဝမ်)ရဲ့ လေသံက ရေခဲလို အေးစက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ အပြည့်ပါပဲ။ အခုထိ စဉ်းစားကြည့်ရင်တောင် ယဲ့လျန်ယန်ရဲ့ ကျောရိုးကို ကြက်သီးထစေတယ်။ လီရွှော်ဝမ်(လီရူဝမ်) ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေတာကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ။ နောက်မှ သူ သိလိုက်ရတယ်၊ အကြောင်းရင်းက ယဲ့ယွီ တိုက်ခိုက်ခံရတာ သက်သက်ပဲတဲ့။ ဒါပေမယ့် ဒါက ယဲ့လျန်ယန်ရဲ့ မှန်းဆချက်ကိုလည်း အတည်ပြုပေးခဲ့တယ်။ ဒါက ဧကရီ လီရွှော်ဝမ်(လီရူဝမ်)နဲ့ ယဲ့ယွီကြားမှာ မရှင်းလင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိနေတာ သေချာတယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းသမီးက ဘာလို့ "ယဲ့" ဆိုတဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ခံယူရမှာလဲ။ ဒါပေမယ့် ယဲ့လျန်ယန် စိတ်ဝင်စားမိတာက သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာ တစ်ခုခု ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘာလို့ ယဲ့ယွီက မဟာချန်နန်းတော်မှာ မနေခဲ့တာလဲ။ မဟာချန်ရဲ့ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတဲ့ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဗဟိုတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာတောင် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မြတ်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ဘာလဲ။ ဧကရီ လီရွှော်ဝမ်(လီရူဝမ်)က အချစ်ကို တစ်ဖက်သတ် ပေးနေတာလား။ ဒီအကြောင်း စဉ်းစားမိတော့ ယဲ့လျန်ယန်က ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုရဲ့ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သလိုပဲ။ အစွမ်းထက်တဲ့ မဟာချန်ဧကရီမင်းတောင်မှ သူမ ထိန်းသိမ်းမထားနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ။ ချစ်ပေမယ့် မပိုင်ဆိုင်ရတဲ့ ခံစားချက်က အဆိုးဆုံး နှိပ်စက်မှုပဲ။ အင်း ဟင်း ဟင်း။ ယဲ့လျန်ယန်ရဲ့ ကောလဟာလ ဖော်ထုတ်ချင်တဲ့ စိတ်က နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလာခဲ့တယ်။ ဒီအတောအတွင်း ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ပင်မခန်းမထဲမှာ ကနဦး ဝမ်းသာမှုပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ် လော့ဇယ်က သူ့မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ စကားပြောနေစဉ် တစ်လျှောက်လုံး ယဲ့လျန်ယန်က နတ်သမီး ယွမ်ရိုမုရဲ့ နာမည်ကို လုံးဝ မပြောခဲ့တာကို သူ သတိထားမိတယ်။ အစား သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုက ယဲ့ယွီအပေါ်မှာသာ ရှိတယ်။ ဒါက လော့ဇယ်ကို အရမ်း သိချင်စိတ် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ သူ မေးလိုက်မိတယ်၊ "ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ သံတမန်၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး စေလွှတ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းနဲ့ ချစ်ကြည်ရေးအတွက်လား ဒါမှမဟုတ် ယဲ့ယွီအတွက်လား?"