အရက်စက်ဆုံး အရိုက်ခံရခြင်း

~

‘ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်မှာလား...’

ချင်ဖုန်း အနည်းငယ် အံ့သြ သွားသော်လည်း မျက်လုံးအတွင်းဝယ် မြေခွေးတစ်ကောင်အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည် ။

“ ဒါပေါ့...”

ချင်ဖုန်းက အတွေ့အကြုံ မရှိသည့် လူငယ်လေးအသွင် အန္တရာယ် မရှိသည့်ဟန် ဖြင့် ပြောလိုက်၏ ။

‘ Black Earth က ဒီလို ကောက်ကျစ်မယ် ထင်မထားဘူး... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...’

ချင်ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကစားလိုသည့်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သဖြင့် တွန့်ကွေးသွားသည် ။

‘ မင်းက လှည့်စားချင်တာလား...’

‘ ဒီခေတ်မှာ လူတိုင်းမြေခွေးတွေကြည့်ပဲကွ... ‘

‘ ငါနဲ့ လှည့်စားတာ ပြိုင်ချင်လို့လား...ဟီးဟီးဟီးးး...’

သူတို့ နှစ်ယောက် ​တိုက်တွဲကွင်းပြင် အလယ်သို့ လျှောက်လာပြီး တစ်မီတာ အကွာတွင် ရပ်လိုက်ကြသည် ။ နှုတ်ဆက်မည့်ဟန်ဖြင့် ညာလက်များ ပြိုင်တူမြှောက်လိုက်ကြပြီး...

“ မဂ်လာပါ သူငယ်ချင်း...”

ရုတ်တရပ်...

ပြုံးနေသော ချင်းဖုန်း၏ အသွင်မှာ ချက်ချင်း ခက်ထန်သွားသည် ။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့်၄ ၏ ခွန်အား မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြှောက်ထားသော ညာလက်ကို ဝိုက်လက်သီး အသွင်ပြောင်းကာ လင်းမို့၏ မေးစေ့ကို လှမ်းထိုးလိုက်သည် ။

ကျေနပ်နေသော အပြုံးက ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် ပေါ်လာ၏ ။ သူ၏အမူအရာကို ကြည့်လျှင်...

‘ စပရိုက် မားသားဖားကာ... ငါအရင်ဦးတယ်ကွ...’

လင်းမို့သည် ထိုသည်ကြောင့် လှည့်စားမခံရ ။ သူ့ကိုသူ မြေခွေးအိုကြီးဟု သတ်မှတ်ထားသူမှာ အခြားမြေခွေးငယ်လေးများကြောင့် အဘယ်သို့ လှည့်စားခံရမည်နည်း ။

ချင်ဖုန်း လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်နှင့် လင်းမို့က ဘေးသို့လှည့်ကာ လက်ဖြင့် ကာလိုက်၏ ။

“ ဘန်း...ဘန်း...ဘန်း...”

တစ်ခဏချင်း သုံးကွက် ဖလှယ်လိုက်သည် ။

“ အဆင့်၄...”

တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက်ကြည့်ရင်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များမှာ တူညီနေမှန်း သိလိုက်ကြသည် ။

‘ အဆင့်၄ သိုင်းအလုပ်သင်ဟ...’

ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းပင် အထင်ကြီးမိသွားသည် ။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးအဖြေ ပြောင်းလဲသွားမည်ဟု သူမထင်မိ ။

‘ အဆင့်၄ အစပိုင်း က ငါ့ကို အနိုင်ယူဖို့ မလုံလောက်ဘူး... ငါ့စိတ်စွမ်းအားကို လက်သီးပြင်းအားနဲ့ ပေါင်းလိုက်တာနဲ့ အေးဆေးနိုင်တယ်... ‘

ချင်ဖုန်း အတွေးများမိ သွားသည်ကြောင့် လင်းမို့ ညာခြေကို မြှောက်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နင်းချလိုက်သည်ကို သတိမထားမိလိုက် ။

လင်းမို့ ပြင်ဆင်ထားသော အလစ်တိုက်ကွက်ပင် ။

‘ ခြေထောက်ကွ...’

လင်းမို့က ခြေဖနောင့်ဖြင့် ချင်ဖုန်း၏ ခြေချောင်းများအပေါ်သို့ အားကုန် ပေါက်ချလိုက်သည် ။

“ အွတ်းးး....”

လက်ချောင်းများက နှလုံးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသလို ခြေချောင်းများလည်း အတူတူပင် ။ ချင်ဖုန်း နာကျင်မှုကြောင့် ကြည်ဖတစ်ကောင်လို အော်လိုက်မိသည် ။ နာကျင်လွန်းသဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ ။

ဤသည်က လင်းမို့ စောင့်နေသော အခိုက်အတန့် ။

“ ဖောင်းဖောင်းဖောင်းးး...”

တစေအရိပ်သဖွယ် လျှင်မြန်၍ အားပါလှသော လက်သီးတွဲလုံးများက ချင်ဖုန်း၏ နှဖူး ဆီသို့ တရစပ် ဝင်သွားသည် ။

အလစ်တိုက်ကွက်နှင့် လက်သီးတွဲလုံး က ဆက်တိုက်ပင် ။

‘ တိုက်ခိုက်ရေး အသိညဏ် ဆိုတာ ဘာလဲသိလား...’

‘ အဲ့တာ အလိုအပ်ဆုံးပဲကွ...’

‘ မင်းလဲနေတုန်း သေအောင်ရိုက်မယ်... ‘

လင်းမို့ အလစ်တိုက်ကွက် အောင်မြင်သွားသည်နှင့် လက်သီးတွဲလုံးများ ပစ်သွင်းလိုက်သည် ။ မျက်နှာကိုသာ ဦးတည်ထားပေသည် ။ ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းလဲကျသွား၏ ။

သနားစရာ ချင်ဖုန်း ပြန်မတိုက်နိုင် ။ သူ၏ အဆင့်၄ စိတ်စွမ်းအားနှင့် တုန့်ပြန်နိုင်ရင် ကြိုးပမ်းနေသည် ။ သို့သော်လည်း လက်သီးတွဲလုံးများက မျက်နှာဆီသို့ ဆက်တိုက်ဝင်လာသဖြင့် စိတ်စွမ်းအားကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ ။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးမချနိုင်လျှင် သာမန်သိုင်းပညာရှင်နှင့် ကွာခြားတော့မည်မဟုတ်ချေ ။

“ ဖုန်းဖုန်းဖုန်းဖုန်းးးး...”

လက်သီးမိုးများက ဆက်တိုက်ရွာကြလာသည် ။ ချင်ဖုန်း၏ ခေါင်းမှာ ဝက်ခေါင်းသဖွယ် ရောင်ကိုင်းနေ၏ ။ ယခုအခိုက်အတန့် သူတစ်ခုသာ တွေးနိုင်တော့သည် ။

‘ ဒီကလိန်ကကျစ်ကောင် က ကောက်ကျစ်လွန်းတယ်... ‘

လင်းမို့ အံ့သြ သွားသည် ။

‘ ဒီကောင့်ခေါင်းက အရိုက်ခံနိုင်လှပါလား...’

အဆင့်၃ များဆိုလျှင် သူတစ်ချက်ထိုးသည်နှင့် ရှုံးနိမ့်သွား၏ ။

အဆင့်၄ ရောက်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အဂ်ါများအားလုံး နှင့် သွေး ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် ခံနိုင်ရည် မြင့်မားလှသည် ။ ထို့အပြင် အဆင့်တူခြင်းကို လက်ဗလာဖြင့် ထိုးနေသည်ဖြစ်ရာ သေအောင်သတ်ရန် မလွယ်ကူပေ ။

‘ ငါပိုအားထည့်ရမယ်... ‘

လင်းမို့ တွေးမိသည်နှင့် သူ၏ လက်သီးတွဲလုံးများက ပို၍ ပြင်းထန်လာသည် ။

ချင်ဖုန်းက ပြန်မထနိုင်ဘဲ ဆက်တိုက်အထိုးခံနေရသည် ။ ပြန်တိုက်ဖို့ရန် အသက်ရူချိန်ပင်မရ ။

“ သနားစရာပဲ... “

ဆက်တိုက်အထိုးခံနေရသည်ကို ကြည့်နေကြသူများ ဆံပင်များထောင်ကုန်ကြသည် ။

“ ရက်စက်လိုက်တာ... သူ့နာမည်ကို Black Earth မဟုတ်ဘဲ Black Hand လို့ ပြောင်းလိုက်ရမှာ... “

( နောက်ကွယ်က ထိန်းချုပ်သည့် လက်မည်းကြီး... )

“ ဟာသဖြစ်အောင် ကြွားတဲ့ကောင် ကျွဲရိုက် နွားရိုက် အရိုက်ခံနေရပြီ... “

“ ငါတော့ အဲ့ငကြွားကောင် အရိုက်ခံရတာ ကျေနပ်တယ်...”

သန်းနဲ့ချီသော ကြည့်ရှုသူများ ချင်ဖုန်းအရိုက်ခံရသည်ကို မြင်ရရန် စောင့်နေကြခြင်းဖြစ်သည် ။

ချင်ဖုန်းက စပေါ်လာကတည်းက အမြင်ကပ်လောက်အောင် မာနကြီးနေသည်ဖြစ်ရာ လူတိုင်း သူအရိုက်ခံရသည်ကို မြင်လိုလှသည် ။

အမှန်တော့ ချင်ဖုန်းသည် ရှားပါးသော စိတ်စွမ်းအားရှင် ဖြစ်သလို တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့်၄ ရှိသူဖြစ်သည် ။ ရွယ်တူခြင်း သူ့အား မည်သူ အနိုင်ရနိုင်မည်နည်း ။ ထို့ကြောင့် ချင်ဖုန်း၏ မာနမှာ ပို၍ပို၍ ကြီးလာခြင်းပင် ။

သို့သော်လည်း ကံမကောင်းသည်ကြောင့် လင်းမို့နှင့် တွေ့လာခဲ့၏ ။

လူသစ်ကျေးရွာ စီမံခန့်ခွဲမှု ဌာန...

ခေါင်းဆောင်သုံးယောက်နှင့် ကောင်းယွဲ့တို့ ကြက်သေသေနေကြသည် ။

ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ဟု သူတို့ လုံးဝမထင်ခဲ့ကြ ။ Black Earth က ချင်ဖုန်းကို အသေရိုက်နေသည် ။

ဒီ...

‘ ရက်စက်လိုက်တာ...’

‘ ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ...’

‘ ဆိုးရွားလိုက်တာ...’

“ အဆင့်၄ သိုင်းအလုပ်သင် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါလုံးဝ ထင်မထားဘူး...”

နျဲချင်က ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်၏ ။

“ အဆင့်၄ ကြောင့်မဟုတ်ဘူး... ဒီကောင်က ကောက်ကျစ်တာ... အလစ်တိုက်တာ ကိစ္စမရှိဘူး... ဘယ်လိုလူမျိုးက ခြေချောင်းတွေကို အလစ်တိုက်လို့လဲ... ကောက်ကျစ်လိုက်တဲ့ကောင်... “

“ အလစ်တိုက်ကွက်ပါဆိုမှ... အကုန်သုံးရမှာပေါ့... “

အကိုလောက အလွန်တည်ငြိမ်နေ၏ ။ သူဒါမျိုး ခံစားဖူးပေသည် ။ သူငယ်စဥ်က ဤကဲ့သို့ ခဏခဏ အရိုက်ခံခဲ့ရဘူးသည် ။

“ ခု ကျိုးချင်ဖုန်းက ဒီလောက်အရိုက်ခံနေရတာ သူ့ကို ဘယ်လိုနှစ်သိမ့်ပေးပြီး ဘယ်လိုကျေနပ်အောင်လုပ်မှာလဲဘဲ တွေးထားသင့်တယ်... “

“ ငါ...ငါ ဘယ်လိုသိမှာလဲ...”

ယွမ်လေး စိတ်ဓာတ်ကျသွား၏ ။

ကျိုးချင်ဖုန်း၏ စာရွက်ပေါ်ရှိ ခွန်အားအရ လူသစ်ကျေးရွာတွင် အဆင့်၄ အလယ်ဆင့်များကိုပင် ယှဥ်နိုင်ပေသည် ။ ယခုကဲ့သို့ သိုင်းအလုပ်သင်၏ ရိုက်နှက်ခြင်းခံရမည်ဟု မည်သူထင်မည်နည်း ။

“ မင်းသူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ သေချာစဥ်းစားရမယ်... “

ခေါင်းဆောင်နျဲက...

“ ဒီကလေးက တစ်သက်လုံး ဒီလို အရှက်ကွဲဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး... သူကျေနပ်အောင် နှစ်သိမ့်မပေးနိုင်ရင်... သူမင်းကို တစ်သက်လုံး မုန်းသွားလိမ့်မယ်... “

ထိုစဥ် သိုင်းပညာအကြောင်း သိပ်မသိသော ကောင်းယွဲ့က ဝင်မေးလိုက်သည် ။

“ ကျိုးချင်ဖုန်းက စိတ်စွမ်းအားရှင် မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ သူ့စိတ်စွမ်းအားသုံးပြီး ပြန်မတိုက်တာလဲ... “

“ သူဘယ်လိုလုပ် စိတ်စွမ်းအား သုံးနိုင်မှာလဲ... “

ခေါင်း​​​ဆောင်နျဲက ခေါင်းကို လက်ညိုးဖြင့် ညွှန်ပြရင်း ကောင်းယွဲ့ကို ခေါင်းသုံးစဥ်းစားရန် အမူအရာပြလိုက်သည် ။

“ ခေါင်းကို ဒီလောက် အထိုးခံနေရတာ သူဘယ်လိုလုပ် အာရုံစိုက်နိုင်တော့မှာလဲ... အာရုံမစိုက်နိုင်ရင် စိတ်စွမ်းအား သုံးလို့မရတော့ဘူးလေ...”

“ သူ စိတ်စွမ်းအား စုစည်းဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် ပြန့်ကျဲ ကုန်လိမ့်မယ်... “

အကိုလောက ဝင်ထောက်ခံလိုက်၏ ။

“ အော် အဲ့လိုကို... “

ငတုံးမလေး ကောင်းယွဲ့ နားလည်သွားသည် ။ သူမ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏ ။

“ ဟင်း... သနားစရာလေး... “

“ ဖုန်း...ဖုန်း....ဖုန်း...ဖုန်း....”

တိုက်ပွဲကွင်းပြင်အတွင်း ချင်ဖုန်းကို သတ်နိုင်ရန် လင်းမို့ လက်သီးချက် ရာကျော်ထိုးလိုက်ရသည် ။

ချင်ဖုန်းတစ်ယောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှုံဝါးလာသည်နှင့် မျက်ရည်များ စီးကျလာလေသည် ။

“ Black Earthhhhh… မင်းလွန်သွားပြီ... မင်းထမင်းဝအောင်စားထား... ငါမင်းကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး...”

“ အဲ့တော့.... “

လင်းမို့က အမှုမထားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏ ။

“ ငါမင်းကို အကြံပေးအုံးမယ်... လူငယ်​​ဆိုတာက ရိုးသားပြီး နှိမ့်ချ နေရတယ်... အရမ်းမာနမကြီးနဲ့...”

“ မင်း...မင်းလည်း လူငယ်ပဲကို...”

ချင်ဖုန်းက ပြန်ပြောသည် ။

“ ငါလား... “

လင်းမို့က ခဏစဥ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည် ။

“ လူငယ်တွေ ကြားထဲမှာ မာနကြီးနိုင်တာ ငါတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်... “

လင်းမို့ ပြောပြီးသည်နှင့် လက်သီးအား ပွတ်နေရတော့သည် ။ မာနကြီးရန်အတွက် အဖိုးအခပင် ။ သူ၏လက်သီး နာကျင်လှလေပြီ ။