ပြောင်းလဲခြင်း

မြောင်ရှောင်ရှန်းနှင့် အတန်းဖော်နှစ်ဦး လမ်းခွဲသွားကြပြီး ယန်ကျန့်နှင့်အတူ ကျောင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ပြန်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူမသည် ယန်ကျန့်နှင့် စကားများစွာ ပြောခဲ့သည်။

"မင်းသိလား။ ငါတက္ကသိုလ်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ငါက လူသိပ်မများတဲ့ သမိုင်းဘာသာရပ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက လမ်းလျှောက်ရင်း ပြုံးကာ "ငါ့အစ်ကိုဝမ်းကွဲက ဒီဘာသာရပ်က အနာဂတ်မရှိဘူးလို့ပြောတယ်။ ဘွဲ့ရပြီးရင် အလုပ်ရှာရခက်မှာ၊ ဒါက ငါ့ရဲ့အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် သေချာပေါက်မကောင်းဘူးတဲ့။ သူက ငါ့ကို တခြားဘာသာရပ်တစ်ခု ရွေးချယ်သင့်တယ်လို့ အကြံပေးတယ်။"

"မင်းအစ်ကိုဝမ်းကွဲ? ရှန်ကွမ်းယွန်လား။" ယန်ကျန့်က သူမ၏အစ်ကိုဝမ်းကွဲကို သတိရလိုက်သည်။

တစ်ချိန်က တစ္ဆေမှန်အတွင်း၌ ပိတ်မိနေခဲ့သော ကံဆိုးသည့်ကောင်လေး၊ သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သူက မင်းအကြောင်း ခဏခဏပြောတယ်၊ အခွင့်အရေးသာရှိရင် မင်းကို ထမင်းတစ်နပ်ကျွေးရမယ်လို့ ပြောတယ်။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက ပြောသည်။

"မင်းအစ်ကိုဝမ်းကွဲ အဆင်ပြေတာ ကောင်းပါတယ်။ ထမင်းကျွေးစရာမလိုပါဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ဆက်ပြောသည်

"သူတို့တွေ မကြာသေးခင်က ဘယ်လိုနေကြလဲ။ ငါသိတာက ကျန်းဝေ့က မကြာသေးခင်က တားချန်းမြို့မှာ live stream လုပ်နေတယ်ဆိုတာပဲ။ တခြားသူအားလုံးနဲ့ ငါအဆက်အသွယ် ပြတ်သွားပြီ။ သူတို့ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ မင်းသိလား။"

သူတို့ဆိုသည်မှာ သူတို့ အလယ်တန်းကျောင်းအမှတ် ၇ တွင် ရှိစဉ်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော အတန်းဖော်အနည်းငယ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။

သူတို့ထဲမှ အနည်းငယ်သည် အလွန်မရင်းနှီးသော်လည်း အတူတကွသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအနေဖြင့် သူတို့ကြားတွင် အချို့သောသံယောဇဉ်တစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းသည် စစ်မြေပြင်ကို အတူတကွဖြတ်သန်းခဲ့သော ရဲဘော်ရဲဘက်များကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီးနောက် အချင်းချင်းကို အမြဲတမ်း အကဲခတ်နေကြသည်။

"ဝမ်ရှန်းရှန်းကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ။ သူ့မှာ ကျန်းမာရေးပြဿနာတချို့ရှိတယ်။"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်- "ဆွန်ရန်နဲ့ လျိုချီက တားချန်းမြို့ကနေ ကြာပြီထွက်သွားကြပြီ။ ငါသူတို့နဲ့ မရင်းနှီးဘူး၊ သူတို့ရဲ့ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်လည်း မရှိဘူး။ ကျန်းလေ့အတွက်တော့... သူသေသွားပြီ။"

သေပြီ?

မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမသည် အနည်းငယ်အံ့ဩစွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကာ "ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါနောက်ဆုံးတွေ့တုန်းက သူအဆင်ပြေနေသေးတာ၊ သူက ရုတ်တရက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."

သူမသည် ယန်ကျန့်က ကျန်းဝေ့နှင့် ကျန်းလေ့တို့နှင့် ပေါင်းသင်းလေ့ရှိကြောင်း သိသည်။ သူမသည် လအနည်းငယ်အတွင်း ကျန်းလေ့၏သေဆုံးခြင်းသတင်းကို ကြားရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"သူက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ မတော်တဆပါဝင်ပတ်သက်မိသွားတာ။ ငါသူ့ကို ကယ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါ့စွမ်းရည်တွေက မလုံလောက်ခဲ့ဘူး။"

ယန်ကျန့်က "တကယ်တော့ တိတိကျကျပြောရရင် ဝမ်ရှန်းရှန်းကလည်း သေနေပြီ။ သူမရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက သက်ရှိလူသေတစ်ယောက်လိုပဲ၊ သူမရဲ့စိတ်ခံစားချက်တွေက တဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်လာတယ်၊ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုပြီးပိုပြီးအေးစက်လာတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက ငါ့ကြောင့်ပဲ။"

"မင်းနောက်ဆုံးအတန်းပြန်လည်တွေ့ဆုံပွဲမှာ သူမအပေါ်မှာ အပြောင်းအလဲတချို့ကို သတိပြုမိသင့်တယ်။"

ဤတွင် ယန်ကျန့်က ခဏရပ်ပြီး သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်

"ငါတို့သိပ်မရင်းနှီးတဲ့နှစ်ယောက်၊ ဆွန်ရန်နဲ့ လျိုချီ၊ သူတို့အခုဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ ငါဘာမှမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ငါတို့ခုနစ်ယောက်စလုံးက တစ်နည်းတစ်ဖုံ ကျိန်စာသင့်နေပုံပဲ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ထဲကဘယ်သူမှ ကောင်းကောင်းဆုံးခန်းမတိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျန်းဝေ့ကို နေ့တိုင်းအင်တာနက်ပေါ်မှာ live stream လုပ်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာကစားနေတာကို မကြည့်နဲ့။ တကယ်တော့ သူလည်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အများအပြားကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး တိတိကျကျပြောရရင် သူလည်း တစ်ခါသေခဲ့ပြီးပြီ။"

တစ္ဆေမှန်က ကျန်းဝေ့ကို ပြန်လည်အသက်ရှင်စေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်သာမရှိခဲ့လျှင် ကျန်းဝေ့၏ သင်္ချိုင်းပေါ်တွင် ယခုအချိန်တွင် မြက်ပင်များပေါက်နေလောက်ပြီ။

"မြောင်ရှောင်ရှန်း၊ မင်းကံကောင်းတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက မင်းရဲ့ဘဝက ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းပုံမှန်အတိုင်းဆက်လက်နေထိုင်နိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းငါ့လိုလူတွေနဲ့ ဝေးဝေးနေသင့်တယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက အနည်းငယ်သိမ်မွေ့သောအကြည့်ဖြင့် ပြန်ကြည့်သည်- "မင်းက တခြားသူတွေကို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျစေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းအပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရလို့ အထီးကျန် ဖြစ်လာတာလား။ မင်းမှားတယ်။ ဒါက မင်းနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ မင်းမှတ်မိလား။ မင်းက ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ကယ်ခဲ့တယ်၊ မင်းက ကျန်းလေ့ကို ကယ်ခဲ့တယ်၊ မင်းက ငါတို့အားလုံးကို ကယ်ခဲ့တာ။ မင်းသာမရှိခဲ့ရင် ငါတို့အားလုံး အလယ်တန်းကျောင်းအမှတ် ၇ မှာ သေဆုံးခဲ့မှာပဲ။"

"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက သေခြင်းတရားကို ယူဆောင်လာတယ်၊ ပြီးတော့ အရမ်းနီးကပ်သွားရင် မလွဲမသွေ သက်ရောက်မှုရှိမှာပဲ။ မင်းက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး အဲ့ဒီထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့သာမန်လူတွေ ဘယ်လောက် စိတ်ပျက်အားငယ်ရလဲဆိုတာကို နားလည်သင့်တယ်။ ဘယ်သူမှ ဒုတိယအကြိမ် ဖြတ်သန်းချင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါတောင်မှပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ မင်းအများကြီးပြောင်းလဲသွားတယ်။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက ဘယ်လိုပြန်ဖြေရမှန်းမသိဘဲ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်ရုံသာ- "မင်းက တစ်ခုခုကို အဆက်မပြတ်ဆုံးရှုံးနေရသလို ငါခံစားရတယ်။"

"ဒါက ကြီးပြင်းလာခြင်းပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒါဆို မင်းငါ့ကို နောက်ထပ်ဆက်သွယ်တော့မှာမဟုတ်ဘူးမလား။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ပြီး အဝေးရှိမှိန်ဖျော့သောကောင်းကင်ကို ကြည့်သည်

"မလိုအပ်ရင် ငါတို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အဆက်အသွယ်နည်းသင့်တယ်။ အဲ့ဒါက မင်းအတွက် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

"ဒါဆိုရင် မင်းငါ့ကို မင်းရဲ့ဆက်သွယ်ရန်အချက်အလက်ကို ဘာလို့ချန်ထားခဲ့သေးတာလဲ။" မြောင်ရှောင်ရှန်း၏လေသံသည် အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းငါ့အကူအညီလိုအပ်လာနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဖုန်းပေါ်မှာ ဆက်သွယ်တာက မင်းကို သိပ်သက်ရောက်မှုရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ထိုအခိုက်တွင် မြောင်ရှောင်ရှန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူမသည် စကားစုတစ်ခု၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်စပြုလာသည်- ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားပြီ၊ လူတွေက အရင်လိုမဟုတ်တော့ဘူး။

ယန်ကျန့်ကို နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့သောအခါ သူသည် သူမမှတ်မိသောယန်ကျန့် မဟုတ်တော့ပေ။ သူအများကြီးပြောင်းလဲသွားပြီး အများကြီးပို၍ သူစိမ်းဆန်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ယန်ကျန့်ကို အနည်းဆုံး ခြောက်နှစ်သိခဲ့သည်၊ အလယ်တန်းကျောင်းမှ အထက်တန်းကျောင်းအထိ၊ သူမ၏ဆယ်ကျော်သက်ဘဝတစ်ခုလုံးကို အတူတကွဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိယန်ကျန့်သည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် တိကျသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ယူထားခဲ့သော်လည်း လူတစ်ဦးကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ရန် ခြောက်လသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

"ငါဒီလိုဖြစ်တာကို မလိုချင်ဘူး။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်းပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

လူနှစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားကြသည်၊ သူတို့ဖလှယ်နိုင်သောစကားလုံးများမှာ ပို၍ပို၍နည်းပါးလာသည်။

ထိုအခိုက်တွင်...

ဈေးဝယ်စင်တာမှ အစောပိုင်းက ထွက်ခွာသွားသော လျိုကျီသည် ဇိမ်ခံကားတစ်စီးတွင် ထိုင်နေသည်။

ယာဉ်မောင်းမှာ လျိုကျီ၏ရည်းစားဖြစ်သူ လီယန်အမည်ရှိ ငယ်ရွယ်ပြီး ချောမောသော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

"မင်းအတန်းဖော်နဲ့ ဈေးဝယ်ထွက်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ဒီလောက်စောစောပြန်လာတာလဲ၊ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လို့လား။" လီယန်က စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။

လျိုကျီက နှာခေါင်းရှုံ့သည်- "ဘာမှသိပ်မဟုတ်ပါဘူး၊ တော်တော် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရုံပဲ။ ဒီခေတ်မှာ အရူးတွေပိုများလာတာလား၊ ဘာလား။ ငါ့အတန်းဖော်က အဲ့လိုလူမျိုးကိုတောင် ဘာလို့သိနေရတာလဲ။"

"အဲ့ဒီအတွက် ဒီလောက်ဒေါသထွက်စရာလိုလို့လား။" လီယန်က ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"စကားမစပ်၊ ငါဒီညကျောင်းကို မပြန်ချင်ဘူး၊ ငါဖင်အန်းဟိုတယ်ကို သွားချင်တယ်။" လျိုကျီက ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

ဖင်အန်းဟိုတယ်?

လီယန်၏မျက်နှာပေါ်ရှိအပြုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူကားမောင်းနေစဉ် အနည်းငယ်ကြောက်လန့်သွားပုံရကာ သူကားကို ရုတ်တရက်ရပ်လိုက်သည်

"မင်းဖင်အန်းဟိုတယ်အကြောင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလို့လား။ J မြို့မှာ အဲ့ဒီနာမည်နဲ့ ဟိုတယ်တစ်ခုရှိတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ငါခုနက ဖုန်းပေါ်မှာ ရှာကြည့်လိုက်တာ။" လျိုကျီက ပြောသည်။

"အဲ့ဒီနေရာက အပြင်လူတွေအတွက် ဖွင့်မထားဘူး၊ တခြားဟိုတယ်တစ်ခုကို ပြောင်းတာက ပိုကောင်းတယ်။"

လီယန်၏အပြုံးသည် အနည်းငယ်တင်းမာနေပြီး သူလီဗာကို ဖိနင်းကာ ဆက်မောင်းသွားသည်။

လျိုကျီက အံ့ဩမှုပြသသည်

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပြင်လူတွေအတွက် မဖွင့်ထားရမှာလဲ။ ငါ့အတန်းဖော်ရဲ့သူငယ်ချင်းက ဖင်အန်းဟိုတယ်မှာ တည်းခိုနေတာ။ သူ့လိုလူတစ်ယောက်က အဲ့ဒီမှာတည်းခိုနိုင်ရင် ငါတို့ဘာလို့မရနိုင်ရမှာလဲ။ ဒါက တကယ်ပဲ ဈေးကြီးလို့လား။ တစ်ညကို အများကြီး ကုန်ကျလို့လား။"

"ဘာလဲ? မင်းဒီနေ့ ဖင်အန်းဟိုတယ်မှာ တည်းခိုတဲ့တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာလား။" လီယန်၏မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်တကြား ပြူးကျယ်သွားသည်။

"သူက အဲ့လိုပြောတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါတို့ကို အဲ့ဒီဟိုတယ်မှာ ဘာလို့တည်းခိုလို့မရလဲဆိုတာကို မပြောပြသေးဘူး။"

လျိုကျီက စိုးရိမ်ပုံမရဘဲ မေးလိုက်သည်။

လီယန်က စတီယာရင်ကို အလျင်စလိုလှည့်ပြီး လမ်းဘေးသို့ဆွဲရပ်ကာ သူမဘက်သို့ လှည့်ပြီး "နားထောင်၊ လျိုကျီ၊ မင်းနားမလည်တဲ့အရာတချို့ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ငါမင်းကို အဲ့ဒါတွေကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုဖို့မရဲဘူး။ ဒါကိုပဲ မှတ်ထား၊ J မြို့မှာ ငါတို့မပတ်သက်သင့်တဲ့လူစားနှစ်မျိုးရှိတယ်၊ ပေါင်းသင်းခွင့်ရဖို့တောင် ထားလိုက်ဦး။ တစ်မျိုးကတော့ မင်းသိတဲ့အကြောင်း၊ ပြီးတော့ နောက်တစ်မျိုးကတော့ ဖင်အန်းဟိုတယ်မှာ တည်းခိုခွင့်အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေပဲ။"

"အထူးသဖြင့် နောက်တစ်မျိုးကတော့ မင်းပိုပြီးသတိထားသင့်တယ်။ မင်းသူတို့ကို ရှောင်နိုင်ရင် အတတ်နိုင်ဆုံးရှောင်။"

"ဒီလောက်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လုပ်နေတာ၊ ဒါက တကယ်ပဲ အဲ့လောက်လေးနက်လို့လား။" လျိုကျီက နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

လီယန်က တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်- "ဒါက မင်းစိတ်ကူးနိုင်တာထက် ပိုလေးနက်တယ်။ ဒီလိုပြောရရင်တော့ ဖင်အန်းဟိုတယ်မှာ တည်းခိုခွင့်အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေက လမ်းပေါ်မှာ လူအနည်းငယ်ကို သတ်ပစ်ပြီး အသေးငယ်ဆုံးအကျိုးဆက်ကိုတောင် စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး။ အသတ်ခံရတဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ကံဆိုးမှုကိုပဲ လက်ခံရမှာပဲ။ ဒါက ပိုက်ဆံ ဒါမှမဟုတ် အာဏာနဲ့ အောင်မြင်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။"

လျိုကျီသည် ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ခဏတာ မှင်တက်သွားသည်။

သူမသည် မထင်မရှားပုံပေါက်သောယန်ကျန့်သည် ဤမျှအထူးပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"မင်းအတန်းဖော်ရဲ့သူငယ်ချင်းအတွက်တော့ ဒီနေ့ကစပြီး သူ့ကို အတတ်နိုင်ဆုံးရှောင်ရှားဖို့ကြိုးစား။ မင်းသာ မတော်တဆတိုက်ဆိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် လေးစားမှုရှိဖို့ သေချာလုပ်။ သူ့လိုလူစားမျိုးကို လုံးဝမစော်ကားသင့်ဘူး။ ဖင်အန်းဟိုတယ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စအတွက်တော့ ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ကြရအောင်။ အများကြီးသိတာက မင်းအတွက် မကောင်းဘူး။ ငါလည်း မင်းလိုပဲ အရင်က စပ်စုခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါနည်းနည်းပိုသိလာကတည်းက ငါတကယ်ပဲ ကြောက်နေခဲ့တာ။"

လီယန်က ရှင်းပြသည်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ်စိတ်မသက်မသာဖြစ်လာသည်။

"ငါသဘောပေါက်ပြီ၊ ငါအဲ့ဒီအရူးယန်ကျန့်နဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး ဝေးဝေးနေလိုက်မယ်။"

လျိုကျီက အခြေအနေ၏လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားပြီး သူမ၏မေးခွန်းများကို ဇွတ်မမေးတော့ဘဲ နာခံစွာ ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်?"

သို့သော် သူမဤနာမည်ကို ဖော်ပြသောအခါ လီယန်သည် ခဏတာ တောင့်တင်းသွားသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်

"နေဦး၊ မင်းအတန်းဖော်က J မြို့ကိုမလာခင် အရင်က ဘယ်မှာကျောင်းတက်ခဲ့တာလဲ။"

"သူမက တဟန်မြို့မှာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲဖြေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါမြောင်ရှောင်ရှန်းကို မေးကြည့်တော့ သူအရင်က တားချန်းမြို့မှာ ကျောင်းတက်ခဲ့ပြီး အချိန်တိုအတွင်း ကျောင်းပြောင်းခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။" လျိုကျီက ပြန်ဖြေသည်။

ဤသည်ကို ကြားပြီးနောက် လီယန်သည် ချွေးစေးများပြန်လာသည်။

ယခင်က နာမည်ကို တိုက်ဆိုင်မှုဟု သတ်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ယခုအခါ နီးပါးသေချာသွားပြီ။

လျိုကျီ ယနေ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောလူမှာ သံသယမရှိဘဲ တားချန်းမြို့မှ ယန်ကျန့်ဖြစ်သည်။

ကောလာဟလထဲက တစ္ဆေမျက်လုံးဟု သိကြသောတစ်ဦး။

သူသည် ဤအထူးလူများနှင့် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအထူးဖြစ်ရပ်များအကြောင်း များများစားစားမသိသော်လည်း လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်က တားချန်းမြို့ရှိ ကြီးမားသောလှုပ်ရှားမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူ၏မိသားစုတွင် အဆက်အသွယ်အချို့ရှိပြီး သူ၏ဖခင်က အတွင်းသတင်း အချို့ကို သိရှိကာ သူသည်လည်း အချို့အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သတိပြုမိသည်။

"အိုး ဘုရားရေ၊ လျိုကျီက သူ့လိုလူမျိုးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြုံတွေ့ရတာလဲ။" လီယန်က စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသည်။

သို့တိုင် သူမ၏ဂရုမစိုက်သောသဘောထားကို မြင်သောအခါ သူမသည် သူမကြုံတွေ့ခဲ့ရသောယန်ကျန့် မည်မျှအန္တရာယ်များပြီး အထူးဖြစ်သည်ကို သဘောမပေါက်သေးပုံရသည်။