ပထမဆုံး တစ္ဆေ ထိန်းချုပ်သူ

"စောစောပြန်ပြီး အနားယူ၊ စာကြိုးစား။ အလယ်တန်းကျောင်းအမှတ် ၇ ကနေ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရတာ မင်းတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။ မင်းက အခု ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံးရဲ့ဂုဏ်ဆောင်ပဲ။ ငါတို့လိုမျိုးတော့ အဖြစ်မခံနဲ့။ ငါတို့က ဘယ်မှရောက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ကျန်းဝေ့ ကျောင်းထွက်ပြီးတဲ့နောက် သူက ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တွေမှာပဲ အလုပ်လုပ်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါကလည်း အသေးအဖွဲအလုပ်တွေနဲ့ မနည်းရပ်တည်နေရတယ်။ ဝမ်ရှန်းရှန်းက အခု အိမ်မှာ သူ့ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေပြီ။"

ယန်ကျန့်က မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ကျောင်းဂိတ်သို့ လိုက်ပို့ရင်း ဤသို့ပြောသည်၊ သူ၏အသံသည် နက်ရှိုင်းသောစိုးရိမ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မင်းက ငါ့ကို ချီးကျူးနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်နေတာလား။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက ရယ်လိုက်သည်။

" ငါက မင်းကို ချီးကျူးနေတာပါ။ မင်းက J မြို့ တက္ကသိုလ်ကိုတောင် ဝင်ခွင့်ရခဲ့တာ။ ငါဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းကို နောက်နိုင်မှာလဲ။ ငါသာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲဖြေခဲ့ရင် ငါသေချာပေါက် အခွင့်အရေးမရှိဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာက တစ်နှစ်ပြန်ကျခဲ့ရင်တော့ အခွင့်အရေးတစ်ခုရှိနိုင်လောက်တယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက မျက်လုံးလှန်ပြီးနောက် "မင်းက တားချန်းမြို့တစ်ခုလုံးကို စီမံခန့်ခွဲနေတာ။ စာသင်တာက မင်းအတွက် အရေးကြီးသေးလို့လား။" ... ယန်ကျန့်က "ဒါက ကွဲပြားတယ်။ အသိပညာပင်လယ်ထဲမှာ ကူးခပ်ရတဲ့ပျော်ရွှင်မှုက ငါတို့လို ဆင်းရဲတဲ့အရင်းရှင်ငယ်လေးတွေ ဘယ်တော့မှ နားလည်နိုင်မှာမဟုတ်တဲ့အရာတစ်ခုပဲ။"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ သဘောပေါက်ပြီ။ ငါစာကြိုးစားပါ့မယ်။ ငါ့အတွက်စိတ်ပူမယ့်အစား မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲ စိတ်ပူပါ။"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက အနည်းငယ်စိုးရိမ်စွာဖြင့် "မင်းအန္တရာယ်ရှိတဲ့အရာတွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်တာကို ရှောင်သင့်တယ်။ တခြားဘာထက်မဆို အသက်ရှင်နေတာက ပိုကောင်းတယ်။ ငါတို့ကို ဒုတိယအခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးထားခဲ့တယ်၊ ငါတို့အဲ့ဒါကို တန်ဖိုးထားသင့်တယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါက အမြဲတမ်း အသက်ကို တွယ်ကပ်နေတတ်တဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

မကြာမီ သူမြောင်ရှောင်ရှန်းကို ပြန်ပို့ပြီးနောက် သူလည်း ထွက်ခွာသွားသည်။

သူက မြောင်ရှောင်ရှန်းလို သာမန်လူတစ်ယောက်ကို သူ့လိုထူးဆန်းတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်စေချင်ခြင်းမရှိပေ။ အကွာအဝေးတစ်ခုထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် လိုအပ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသာ အလွန်နီးကပ်သွားခဲ့လျှင် သူမသည် တစ်နေ့နေ့တွင် သူ၏ကိစ္စများထဲသို့ မတော်တဆ ဆွဲသွင်းခံရနိုင်သည်။

ည။

ယန်ကျန့်က အနားယူရန် ဖifအန်းဟိုတယ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

သို့သော် ကျန်းလေ့သည် အိပ်မပျော်သေးပေ။ သူသည် ဟိုတယ်ဧည့်ခန်းရှိဆိုဖာတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ့ကို ပြန်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းနောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီလား။ ငါမင်းကို နာရီပေါင်းများစွာ စောင့်နေခဲ့တာ။" ကျန်းလေ့က အလျင်အမြန်မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လို့လား။" ယန်ကျန့်က တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို ခံစားမိရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းလေ့က ချဉ်းကပ်လာပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့်

"ဒါက အထူးတလည်အရေးကြီးတဲ့အရာတော့မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတစ်ခုခုလွဲချော်နေတာကို သတိပြုမိပြီး မင်းကိုအသိပေးသင့်တယ်လို့ ထင်လို့ပါ။"

"ဘာကိစ္စလဲ။" ယန်ကျန့်က စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

"မနေ့ညက ဟိုတယ်မှာတည်းခိုနေတဲ့ ကျန်းဟွေးက ရုတ်တရက်ထွက်သွားပြီး အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း ပြန်မလာသေးဘူး။" ကျန်းလေ့က ပြောသည်။

သူက ဆက်ပြောသည်- "ဒါက ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းတွေ ငါ့ကိုပြောပြတာ။ ငါအသေးစိတ်ကို မေးမြန်းခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့အပြုအမူကို အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်။"

"ကျန်းဟွေး? သူက ဘယ်သူလဲ။" ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"မင်းသူ့ဖိုင်တွေကို မစစ်ဆေးရသေးဘူးထင်တယ်။ ကျန်းဟွေးက အဲ့ဒီသူစိမ်း၊ ငါတို့နဲ့အတူ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့တစ္ဆေဆရာပဲ။" ကျန်းလေ့က ရှင်းပြသည်။

ယန်ကျန့်က သတိရသွားပုံရသည်

"သူလား။ ဒါပေမဲ့ သူဟိုတယ်ကနေ ထွက်သွားတာက ပြဿနာမဖြစ်သင့်ဘူး။ ငါလည်း ဟိုတယ်ကနေ မကြာခဏထွက်သွားတာပဲ မဟုတ်လား။"

"ဒါပေမဲ့ ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းတွေက ကျန်းဟွေးက ထွက်သွားတုန်းက တော်တော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေပုံရတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူက ခဏတာ ထွက်သွားတာမဟုတ်ဘူး၊ သူက သူ့ပစ္စည်းတွေကို အလျင်စလိုထုပ်ပိုးပြီး ဌာနချုပ်ကို သူ့အခြေအနေ သတင်းမပို့ဘဲ ထွက်သွားခဲ့တယ်။" ကျန်းလေ့က ပြောသည်။

"ဒါက ငါတို့ကိစ္စမဖြစ်သင့်ဘူး။ တစ္ဆေဆရာတွေကို များသောအားဖြင့် ဌာနချုပ်က စီမံခန့်ခွဲတာပဲ။" ယန်ကျန့်က စဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။

"ငါသိပါတယ်။ တခြားသူတွေရဲ့ကိစ္စတွေမှာ အရမ်းဝင်စွက်ဖက်တာက တကယ်ပဲမကောင်းဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်းဟွေးနဲ့ဖြစ်ရပ်က ငါတို့လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တာ။ သူအရင်က ပုံမှန်ပဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်နေတာ ဖြစ်နိုင်သလား။" ကျန်းလေ့က မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏အမူအရာသည် အနည်းငယ်စူးရှသွားသည်

"မင်းက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို အကြံပြုနေတာလား။"

"ငါသံသယရှိတာက ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျန်းဟွေးက တစ်ခုခုရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူက ဖင်အန်းဟိုတယ်က မလုံခြုံဘူးလို့ ခံစားစေတဲ့တစ်ခုခုကို ခံစားမိခဲ့တာလား..."

ကျန်းလေ့က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြုံးရင်း ခေါင်းခါသည်

"မင်းက အရမ်းအကင်းပါးလွန်းနေတယ်။ အဲ့ဒီကောင်က ဟိုတယ်ကနေ ယာယီထွက်သွားရုံလေးပါ။ ငါထင်တာက သူ့စိတ်အခြေအနေက နည်းနည်းလွဲနေတာက ပိုဖြစ်နိုင်တယ်။ သူက J မြို့မှာနေရတာကို ကြောက်နေလောက်ပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေစေတမန်နဲ့ဖြစ်ရပ်က သူ့လိုလူသစ်တွေအပေါ်မှာ ပြင်းထန်စွာထိခိုက်ခဲ့တယ်။ အစကတည်းက အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ထိတွေ့ရတာက ဘယ်သူ့အတွက်မဆို ကိုင်တွယ်ရတာ အရမ်းများလွန်းတယ်။"

"သူက ကြောက်လန့်ပြီး နုတ်ထွက်ဖို့စဉ်းစားနေလောက်ပြီ၊ ဒါကြောင့် သူက ဒီအတိုင်းထုပ်ပိုးပြီး ထွက်သွားခဲ့တာ။"

ဒီလိုကြားတော့ ကျန်းလေ့က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်သည်။

"အဲ့ဒီဖြစ်နိုင်ခြေတော့ ရှိတာပဲ။ ငါလည်း ကျန်းဟွေးက အထူးအကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ထွက်သွားခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ သူသာထွက်သွားခဲ့ရင် ဒါက ငါတို့နဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါက လူတိုင်းကို သတိပေးတာက အကောင်းဆုံးလို့ ထင်ခဲ့တာ။"

"ကောင်းပြီ၊ ငါအဲ့ဒီအပေါ်မှာ မျက်စိဒေါက်ထောက်ကြည့်ထားမယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ့ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်- "ဒါပေမဲ့ အရမ်းအစိုးရိမ်လွန်မနေနဲ့။ မဟုတ်ရင် စိတ်ဖိစီးမှုက လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မယ်။ ကောင်းကောင်းအနားယူလိုက်။ တစ္ဆေစေတမန်နဲ့ကိစ္စက မပြီးသေးဘူး၊ ပြီးတော့ လာမယ့်ရက်တွေမှာ ငါတို့အလုပ်များတော့မယ်ထင်တယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကို ပိုပြီးအာရုံစိုက်ပါ။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ရတာ မလွယ်ကူခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ပေါ့ဆပြီး မင်းအသက်ကို မဆုံးရှုံးစေနဲ့။"

"ငါနားလည်ပါတယ်။" ကျန်းလေ့က တောင့်တင်းစွာပြောရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကဲ၊ လောလောဆယ်တော့ ဒီလောက်ပါပဲ။ ငါအနားယူဖို့ သွားတော့မယ်။ တစ်ခုခုပေါ်လာခဲ့ရင် မင်းငါ့ဆီကို တိုက်ရိုက်လာခဲ့နိုင်တယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ကျန်းလေ့က တော်တော်လေးကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒီသတင်းအချက်အလက်လေးတစ်ခုကို မျှဝေဖို့အတွက် သူ့ကို နာရီပေါင်းများစွာ စောင့်နေခဲ့တာ။ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာဆိုရင် သူတို့လုံးဝဂရုစိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။

နောက်တစ်နေ့...

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ယန်ကျန့်သည် လျိုရှောင်ယွီထံမှ ယာယီအကြောင်းကြားစာတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့သည်၊ သူ့ကို မနက်ဆယ်နာရီမတိုင်မီ ဌာနချုပ်သို့ အစည်းအဝေးအတွက် ရောက်ရှိရန် ညွှန်ကြားထားသည်။

အစည်းအဝေး၏အကြောင်းအရာကို တိတိကျကျမဖော်ပြထားသော်လည်း ၎င်းသည် တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်နှင့် ဆက်စပ်နေမည်မှာ သေချာသည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

နောက်ထပ်တစ်ညတာ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်များနှင့် ပြင်ဆင်မှုများအပြီးတွင် ဌာနချုပ်သည် တုံ့ပြန်ရန် နီးပါးအသင့်ဖြစ်နေပြီ။ တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်သည် ယန်ကျန့်အတွက် ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ဌာနချုပ်အတွက်မူ မပြီးသေးပေ။

ထိုတစ္ဆေရှိနေသရွေ့ ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါသိတယ်၊ ငါဌာနချုပ်ကို မကြာခင်သွားတော့မယ်။" ယန်ကျန့်က ဖုန်းထဲသို့ ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းပေါ်မှ လျိုရှောင်ယွီက "စကားမစပ်၊ ဒီတစ်ခါ အစည်းအဝေးတက်ရောက်မယ့်လူ တော်တော်များများရှိလိမ့်မယ်၊ အဆင့်မြင့်ပါဝင်သူ တချို့အပါအဝင်ပေါ့။ ရှင်ဒုက္ခတစ်ခုခုမဖြစ်အောင် သတိထားနိုင်မယ်လို့ ကျွန်မမျှော်လင့်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒါက အရမ်းပြဿနာတက်နိုင်တယ်။"

"မင်းက ငါ့ကို ကလေးတစ်ယောက်လို ပြောနေတာပဲ။ ငါက အရမ်းအနေအထိုင်အေးဆေးတယ်၊ မင်းသိရဲ့လား။"

ယန်ကျန့်က "ဒါပေမဲ့ မင်းက အရမ်းအဆင့်မြင့်တဲ့လူတွေ အစည်းအဝေးတက်ရောက်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လား။ ဘယ်လောက်မြင့်လဲ။ ငါ့အဆင့်ထက် ပိုမြင့်လား။"

"သူတို့အများစုက ဒီတစ်ခါရဲ့အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အစီအစဉ်အတွက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံးတော့မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ဌာနခွဲတွေမှာလည်း တာဝန်ခံတွေလိုသေးတယ်၊ လူတိုင်းကို J မြို့ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းအရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာတွေ့နိုင်မယ့် တခြားအနည်းငယ်လည်း ရှိသေးတယ်။"

လျိုရှောင်ယွီက ပြောသည်။

"ဥပမာ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

လျိုရှောင်ယွီက ခဏစဉ်းစားပြီး "ဥပမာအားဖြင့် အများနှင့်မတူတဲ့တစ္ဆေဆရာတချို့ ပေါ်လာနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ J မြို့ရဲ့နံပါတ်တစ်တစ္ဆေဆရာကလည်း အစည်းအဝေးတက်ရောက်သင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် အနည်းငယ်စူးရှသွားသည်- "အာရှတိုက်ရဲ့နံပါတ်တစ်? တစ္ဆေဆရာတွေကြားက အများနှင့်မတူတဲ့တစ်ယောက်လား။"

တကယ်ပဲ၊ ဌာနချုပ်မှာ တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့အထက်တန်းလွှာအသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်၊ သူ၊ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားရင်တောင် ယခင်က ဝင်ရောက်ခွင့် အရည်အချင်းမရှိခဲ့တဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုပေါ့။ အခုတော့ တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူက အဲ့ဒီထိပ်တန်း အသိုင်းအဝိုင်းထဲကို တရားဝင်ဝင်ရောက်စပြုနေပြီ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခု သူက ကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ်အများနှင့် မတူတဲ့သူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေလို့ပဲ။

သို့သော် J မြို့၏နံပါတ်တစ်တစ္ဆေဆရာဟူသောဘွဲ့သည် အတော်လေး ခြိမ်းခြောက်စရာ ကောင်းနေသည်။

လျိုရှောင်ယွီသာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို နံပါတ်တစ်ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့လျှင် ထိုလူသည် အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းတွင် သေချာပေါက်အသိအမှတ်ပြုခံရသူဖြစ်သည်။

"ဌာနချုပ်မှာ အဲ့လိုလူတစ်ယောက်ရှိလို့လား။ ငါသဘာဝလွန်ဖိုရမ်တစ်ခုရဲ့အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ယောက်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတာကို သတိရတယ်၊ သူက ယဲ့ကျန်းလို့ခေါ်တယ်ထင်တယ်၊ သူဖြစ်နိုင်မလား။" ယန်ကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ချက်ချင်းခေါင်းခါကာ ထိုစိတ်ကူးကို ပယ်ချလိုက်သည်။

အဲ့ဒီယဲ့ကျန်းက ဌာနချုပ်ကဒီလူအုပ်စုကို ဖိနှိပ်နိုင်မှာမဟုတ်လောက်ဘူး။

ယခုအခါ သူသည် ဤအစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်မည့်ပုဂ္ဂိုလ်များကို အမှန်တကယ်ပင် စပ်စုနေသည်။ သူတို့ တိတိကျကျ ဘာတွေလုပ်နေကြသနည်း။

သူသာမမှားခဲ့လျှင် သူတို့သည် နိုင်ငံတွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ပထမဆုံးကြုံတွေ့ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထဲတွင် ပါဝင်သင့်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဆက်သွယ်မှုကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်၊ တစ်ခုခုပေါ်လာခဲ့ရင် ငါတို့တွေ့တဲ့အခါ စကားပြောလို့ရတယ်။" လျိုရှောင်ယွီက ပြောသည်။

"အိုကေ၊ ငါအခု ဌာနချုပ်ကို သွားနေပြီ။"

ဖုန်းကို ချပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ထွက်ခွာရန်အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

ဤအစည်းအဝေးသည် ကျန်းလေ့၊ ဝမ်ကျန်း သို့မဟုတ် ဟွမ်ကျီယာတို့ကို ဖိတ်ကြားထားပုံမရပေ၊ သူတို့သည် ၎င်းအကြောင်း ဘာမှမသိကြပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့၏အဆင့်များသည် လုံလောက်စွာမမြင့်မားဘဲ သူတို့သည် ဤအစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်ရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီသောကြောင့် သို့မဟုတ် ဌာနချုပ်က ယန်ကျန့်တစ်ဦးတည်း ပါဝင်ခြင်းသည် လုံလောက်သည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

"အရင်ကကုန်ကျစရိတ်တွေအတွက် ဝန်ကြီးချောင်ဆီကနေ ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုကို တောင်းဆိုဖို့ သတိရ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီမှာ စောင့်နေတဲ့အချိန်ပိုလုပ်ခတချို့လည်း ရှိသေးတယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ်သတိပေးလိုက်သည်၊ ထိုသို့သောအရေးကြီးသည့်ကိစ္စများကို လုံးဝမမေ့ပေ။

မကြာမီ...

ယန်ကျန့်က ဖင်အန်းဟိုတယ်၏ဝင်ပေါက်တွင် အသင့်စောင့်နေနှင့်ပြီးဖြစ်သော ယာဉ်မောင်းပါကားတစ်စီးထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။

ကားက သူ့ကို ဌာနချုပ်သို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူဘယ်လိုသွားရမလဲဆိုတာကို စိတ်ပူစရာမလိုပေ။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်သို့ တစ်ခါမှမရောက်ဖူးဘဲ စိတ်ထဲတွင် အတော်လေးစပ်စုနေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ အာရှတိုက်တစ်လွှားရှိအထူးဖြစ်ရပ်များအတွက် တာဝန်ရှိသူများက လျှို့ဝှက်ချက်၊ မဖြေရှင်းရသေးသောဖိုင်မည်မျှကို စီမံခန့်ခွဲနေသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ယန်ကျန့်တွင်လည်း လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဌာနချုပ်၏လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သေချာပေါက် အသေးအဖွဲဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူသည် J မြို့၏ ကောလာဟလထဲက နံပါတ်တစ်တစ္ဆေဆရာကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသည်။

ထိုလူသည် တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်ရန် မည်သည့်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့သနည်း၊ ပြီးတော့ သူတို့မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသနည်း။ သူတို့သည် သူ့ကို အများကြီး ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီးပြီလော။

သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကို စေ့စေ့စပ်စပ်နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။