တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ သက်ကြီးရွယ်အို

ချောင်ယန့်ဟွာသည် ယန်ကျန့်၏လှည့်ကွက်ကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ပြောစရာစကားမရှိတော့ပေ၊ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေကို ဌာနချုပ်တွင် အမှန်တကယ်ထားရှိခဲ့ပြီး ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် ကူညီခဲ့ကာ နောက်ပိုင်းတွင် သင့်လျော်သောခွင့်ပြုချက်အတွက် လျှောက်ထားမည်ဟုပင် သဘောတူခဲ့သည်။

၎င်းသည် လွန်ကဲသော်လည်း ဌာနချုပ်က သည်းခံနိုင်သည့်အောက်ခြေစည်းကို မကျော်လွန်ခဲ့ပေ။

ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နေ့ကပဲ သူက သိသာထင်ရှားတဲ့ကူညီမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့က သူ့ကို အခုအချိန်မှာ အရမ်းပြင်းပြင်းထန်ထန်ကိုင်တွယ်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် အခြားတစ္ဆေဆရာများကိုသာ စိတ်ပျက်အားငယ်စေလိမ့်မည်။

"ဒီယန်ကျန့်က တကယ်ပဲ အရမ်းမြန်မြန်ကြီးထွားလာတာပဲ၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ရာမှာသာမက အခြေအနေတွေကို ဆုံးဖြတ်ရာမှာပါ... ဟုတ်တယ်၊ ရှင်းလင်းတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်မရှိဘဲနဲ့ သူက အဲ့ဒီကြောက်မက်ဖွယ်အမှုတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။"

ချောင်ယန့်ဟွာက ခါးသီးစွာတွေးလိုက်သည်၊ ပဋိပက္ခက သွေးအန်လုနီးပါးဖြစ်အောင် ပြင်းထန်သည်ဟု ခံစားရသည်။

တစ်ခါတလေ သူက ကျောက်ကျန့်ကော်သာ ယန်ကျန့်ကို ဌာနချုပ်သို့ အစကတည်းက မစည်းရုံးခဲ့လျှင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲဟုပင် တွေးမိသည်။ ... သို့သော် ဤအတွေးပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် သူက ၎င်းကို ပယ်ချလိုက်သည်။

မည်သူမျှ ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိဘဲ အမှားအနည်းငယ်အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ဂုဏ်များကို မဖျက်ပစ်သင့်ပေ။ ယန်ကျန့်က ဒုက္ခပေးရာတွင် ကောင်းသော်လည်း ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင်လည်း တန်းတူကောင်းမွန်သည်။

"ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်။ ဆယ်မိနစ်အတွင်း အစည်းအဝေးခေါ်လိုက်။"

ချောင်ယန့်ဟွာက အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ခက်ထန်သောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူလှည့်ထွက်သွားသည်။

ကိစ္စပြီးဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားသူများ တဖြည်းဖြည်းကွဲသွားကြသည်၊ အချို့က ထွက်ခွာသွားပြီး အချို့က အနားယူခန်းသို့ ပြန်သွားကြသည်။

"အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက အန္တရာယ်များတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ ချောင်ယန့်ဟွာနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း။ သူ၏အကြည့်သည် မီးခိုးရောင်ကုတ်အင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားပြီး အသက်အရွယ် အစက်အပြောက်များပြည့်နေကာ တောင်ဝှေးကို မှီထားသောအဘိုးကြီးတစ်ဦးအပေါ်တွင် ရပ်နားနေသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးသည် အဘိုးကြီးကို အဆက်မပြတ်ရှောင်ရှားနေပြီး ထိုအဘိုးကြီး၏ပုံရိပ်ကို သူ၏အမြင်အာရုံမှ ထုတ်ပယ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ယန်ကျန့်၏နဖူးပေါ်ရှိတစ္ဆေမျက်လုံးသည် ဘယ်ညာ အဆက်မပြတ်လည်နေသည်။

အစပိုင်းတွင် သူသည် လူအုပ်ထဲမှ မည်သည့်လူက အန္တရာယ်များသည်ကို မပြောနိုင်သော်လည်း သူတို့ထွက်ခွာသွားသောအခါ ပြန့်ကျဲသွားသောကြောင့် သူပြောနိုင်သည်။

ထိုအဘိုးကြီးသည် ချောင်ယန့်ဟွာနှင့် အခြားဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီး အခြားတစ္ဆေဆရာများနှင့်အတူ မဟုတ်သောကြောင့် သူ့ကို ခွဲခြားသိရှိရန် လွယ်ကူသည်။

"ဘာလဲ၊ မင်းက အဲ့ဒီမသေသေးတဲ့အဘိုးကြီးကိုလည်း စိတ်ဝင်စားနေတာလား။"

ထိုအခိုက်တွင် ချောင်ယန်က အနည်းငယ်ပြုံးရင်း လာပြောသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူဤလူကို သိသည်။

သူသည် သူ့ကို ယခင်က တားချန်းမြို့တွင် မြင်ဖူးပြီး တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်အတွင်း အထောက်အပံ့ ပေးသည့်ဝန်ထမ်းများထဲတွင်လည်း ချောင်ယန်ပါဝင်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

တားချန်းမြို့မှ ယခုအချိန်အထိ ဤချောင်ယန်သည် ကောင်းမွန်စွာနေထိုင်ခဲ့သည်၊ ၎င်းက သူ့ကို အလွန်ထူးခြားစေသည်မှာ သေချာသည်။ သူသာ သာမန်တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် သင်္ချိုင်းတစ်ခုတွင် ကြာပြီဖြစ်လိမ့်မည်၊ အသက်ရှင်နေပြီး ဌာနချုပ်သို့ စည်းရုံးခံရခြင်းသည် သူ၏ထူးခြားမှုကို လုံလောက်စွာ သက်သေပြနေသည်။

"ချောင်ယန်၊ မင်းအဲ့ဒီအဘိုးကြီးကို သိလို့လား။" ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူအရမ်းထူးခြားတယ်ဆိုတာတော့ ငါသိတယ်။ ငါမဝင်ခင်က ငါသိခဲ့တဲ့စီနီယာတစ်ယောက်က သူ့ကို တွေ့ဖူးတယ်။ အိုး ဟုတ်သား၊ မင်းလည်း သူ့ကို သိတယ်၊ သူ့နာမည်က ဝေ့ကျင်း။ ဟုတ်တယ်၊ စမ်းသပ်မှုကျရှုံးပြီး အခု တစ္ဆေခေါင်းတလားက သိမ်းပိုက်သွားတဲ့၊ လက်ရှိမှာ တစ္ဆေစေတမန်လို့ သိကြတဲ့ကောင်ပဲ။ ဝေ့ကျင်းက အရင်က သိပ်အရည်အချင်းမရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သေပြီးတဲ့နောက်မှာ သူရုတ်တရက် သန်မာလာတယ်၊ ဒါက တကယ်ပဲ ကံဆိုးတာပဲ။" ချောင်ယန်က ပြောသည်။

ယန်ကျန့်၏အမူအရာသည် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်

"မင်းပြောချင်တာက သူက အသက်အရမ်းရှည်ကြာနေပြီလား။"

ဝေ့ကျင်းသာ ဌာနချုပ်သို့ ဝင်ရောက်သည့် ပထမဆုံးတစ္ဆေဆရာများအသုတ်တွင် ပါဝင်ခဲ့လျှင် ချောင်ယန်သည် ဒုတိယအသုတ်ဖြစ်မည်၊ ဖုန်းချွမ်နှင့် အချိန်ကာလအတူတူလောက်၊ ထို့နောက်တွင် ကျိုးကျန့်နှင့် ထုံချန့်တို့သည် တတိယအသုတ်တွင်၊ ပြီးတော့ သူကိုယ်တိုင်၊ ကျန်းလေ့နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့သည် စတုတ္ထအသုတ်တွင် ဖြစ်သည်။

ထိုအဘိုးကြီးသာ ဝေ့ကျင်းထက်အရင်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် သူအနည်းဆုံး သုံးနှစ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မက အသက်ရှင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအတွက် သုံးနှစ်ကျော်အသက်ရှင်ခြင်းသည် အတော်လေးရှားပါးလိမ့်မည်၊ ထိုစဉ်က ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ရန်နည်းဗျူဟာမရှိသေးဘဲ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ရှင်သန်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်။

ချောင်ယန်က "ငါအဲ့ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ဖိုင်တွေအကြောင်း သိပ်မသိဘူး၊ ဒါတွေက ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ သူဌာနချုပ်မှာ ရှားရှားပါးပါးပဲ တွေ့ရတယ်၊ အထူးအခြေအနေတွေအောက်မှာပဲ ပေါ်လာတတ်တယ်။ ဥပမာ၊ သူက ဆာလောင်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်အတွင်းမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ငါ့မှာရှိတဲ့သတင်းအချက်အလက်တစ်စွန်းတစ်စက ဝေ့ကျင်းဆီက မတော်တဆ ကောက်ရခဲ့တာ၊ သူအသက်ရှင်နေတုန်းက သိပ်ပါးစပ်မလုံမလဲမရှိဘူး၊ လုံခြုံရေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ထိန်းသိမ်းထားတယ်။"

"မျှဝေဖို့ အဆင်မပြေရင် မင်းမပြောဘဲနေလို့ရတယ်။" ယန်ကျန့်က "ငါအဲ့လိုသတင်းအချက်အလက်ကို တူးဖော်ဖို့ ပိုက်ဆံအများကြီးမသုံးဘူး၊ ငါစပ်စုပြီး မေးလိုက်ရုံပဲ။"

ချောင်ယန်က ပြုံးစစဖြင့် "မင်းငါ့ကို တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်အတွင်းမှာ ကူညီခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါမင်းကို အလကားပြောပြမယ်။ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်လောက်က၊ ငါဝေ့ကျင်းက အမှတ်မထင်ပြောတာကို ကြားလိုက်ရတယ်၊ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ရာပြည့်မွေးနေ့ကို ကျင်းပတော့မယ်တဲ့။ စဉ်းစားကြည့်စမ်း၊ ဌာနချုပ်မှာ အဘိုးကြီးတွေမရှိဘူး၊ ငါတို့လို သက်တမ်းတိုတဲ့တစ္ဆေတွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ မနေနိုင်ဘူး၊ ရာပြည့်မွေးနေ့ကျင်းပဖို့ဆိုတာ ထားလိုက်ဦး၊ ဒါရိုက်တာတောင်မှ အသက်ငါးဆယ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်။"

"ဒါကြောင့် ငါခန့်မှန်းတာက အဲ့ဒီမွေးနေ့ကျင်းပတဲ့အဘိုးကြီးက သူပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏အကြည့်သည် အဘိုးကြီးထွက်ခွာသွားသောလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားသည်။

"သူက အသက်ကိုးဆယ်မှာ တစ္ဆေဆရာဖြစ်လာတာလား။ ဒါက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကံဆိုးတာပဲ။ အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်ခဲ့ရတာက မလွယ်ကူဘူး၊ အသက်ကြီးမှ တစ္ဆေဆရာဖြစ်လာရတယ်၊ ပြီးတော့ ဌာနချုပ်က ရာပြည့်သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးကို တောင်ဝှေးနဲ့ ယိုင်နဲ့နဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းရလောက်အောင် ဆိုးတယ်ပေါ့။ ငါဌာနချုပ်ကို ပြန်လည်အကဲဖြတ်စပြုရတော့မယ်။" ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

သို့သော် ပြန်လည်စဉ်းစားပြီးနောက် သူရုတ်တရက် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်၊ အကြောင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောခန့်မှန်းချက်တစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် မရည်ရွယ်ဘဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ၎င်းကို သူခိုင်မြဲစွာဆုပ်ကိုင်ကာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်သည်။

နေဦး...

အသက်တစ်ရာပြည့်?

ငါနောက်ပြန်တွက်ချက်လိုက်ရင် ဒါက ဒီသက်ကြီးရွယ်အိုက... တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်အတွင်းမှာ မွေးဖွားခဲ့တယ်ဆိုတဲ့သဘောပဲ။

ဤသည်မှာ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံမှ ယနေ့ခေတ်အထိ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်လား။" ယန်ကျန့်၏စိတ်သည် သူပေါင်းစပ်လိုက်သောသတင်းအချက်အလက်များဖြင့် ပွက်လောရိုက်သွားသည်။

ပျောက်ဆုံးနေသောသတင်းအချက်အလက်အပိုင်းအစများ အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ပင်။

တားချန်းမြို့ရှိ ဟုန်ဖာဘုရားကျောင်း၏မြေအောက်ဂူ၊ ကြီးမားသောတစ္ဆေတစ်ကောင်၏အမှောင်အရိပ်ကို ချုပ်နှောင်ထားသောနေရာသည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

မြို့အပြင်ဘက်၊ ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာအတွင်း၌ ထိုတရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အိမ်အိုကြီးတစ်လုံး တည်ရှိသည်။

ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေသောအိမ်အိုအတွင်း၌ တစ္ဆေမှန်နှင့် တစ္ဆေဗီရိုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် အရာဝတ္ထုများ အမှန်တကယ်ရှိနေပြီး သူသည် ထိုနေရာတွင် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာများ၏မှတ်စုများကိုပင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

၎င်းတို့ကို ရှေးရိုးအက္ခရာများဖြင့် ရေးသားထားပြီး တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က လူတစ်စုသည် လက်ရှိတစ္ဆေဆရာများပြုလုပ်သည့်နည်းလမ်းအတိုင်း တစ္ဆေများကို ကိုင်တွယ်နေခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ထို့အပြင် သူလေယာဉ်ပေါ်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့သော ဝမ်တယ်လုပ်ငန်းစု၏ CEO ဖြစ်သူ မစ္စတာဝမ်တယ်လုက သူသည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အိမ်အိုတစ်လုံးကို ဖြိုဖျက်ရာမှ ကယ်တင်ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုသော ဝိညာဉ်ပုလင်းတစ်လုံးကို ရရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် ထိုခေတ်ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး တစ္ဆေဆရာများအားလုံး ပျက်စီးသွားကာ အသုံးဝင်သောသတင်းအချက်အလက်မကျန်ရစ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယနေ့ ရာပြည့်သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

၎င်းသည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဤသည်မှာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ဤသက်ကြီးရွယ်အိုသည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော သာမန်လူတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင်မှ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နောက်ပိုင်းအတိုင်းဖြစ်ခဲ့လျှင် ယန်ကျန့်သည် အလွန်စိတ်ပျက်ရုံသာရှိမည်။

သို့သော် အကယ်၍ ယခင်အတိုင်းဖြစ်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်။

ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ ရာပေါင်းများစွာပင် အသက်ရှင်ခဲ့သောတစ္ဆေဆရာတစ်ဦး၊ ၎င်းက ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သူအတိအကျသိသည်။

သူသာ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးမဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုခေတ်ကလူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤသဲလွန်စကို လိုက်၍ အချို့သောအမှန်တရားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။

"ဒါပဲ၊ ဒါပဲ၊ ငါဘာလို့ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာတွေက ပစ္စုပ္ပန်နဲ့ လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားပြီဆိုတဲ့ယူဆချက်နဲ့ စခဲ့ရတာလဲ။ အဲ့ဒီခေတ်က တစ်ယောက်ယောက်သာ ကလဲ့စားချေလိုတဲ့ တစ္ဆေတွေရဲ့ပြန်လည်နိုးထခြင်းပြဿနာကို ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး အသက်အလုံအလောက်ရှည်ခဲ့ရင် အဲ့ဒီအချိန်ကနေ ဒီအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေနိုင်တာ လုံးဝဖြစ်နိုင်တယ်... ရာပြည့် သက်ကြီးရွယ်အိုတွေက ရှားပါးပေမယ့် သူတို့သေချာပေါက်တည်ရှိတယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

ကောင်ကျိချန်နှင့်ဖြစ်ရပ်သည် ယခုဖြစ်ပျက်နေသောအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အသေးအဖွဲဖြစ်သွားသည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကလဲ့စားချေလိုသောတစ္ဆေများ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရကတည်းက သူ၏နှလုံးသားသည် အမှန်တရားတစ်ခုကို တောင့်တနေခဲ့သည်။

တစ္ဆေတွေ ဘာလို့ပေါ်လာတာလဲ။

သူတို့အရင်က ဘာလို့မပေါ်လာခဲ့တာလဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့မရှိခြင်းရဲ့အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ။ ယခင်တစ္ဆေဆရာတွေက သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့လို့လား။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ယခင်တစ္ဆေဆရာတွေက ဒါကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းခဲ့ကြတာလဲ။

အမှန်တရားသည် မျှော်လင့်ချက်ကို ဆိုလိုသည်၊ မျှော်လင့်ချက်ရှိခြင်းသည် ရှေ့တွင် အမှောင်ထုသက်သက်မဟုတ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ။ မင်းကြည့်ရတာ မကောင်းဘူး။ မင်းမှာ တစ်ခုခုမှားနေလို့လား။"

ဤအချိန်တွင် ချောင်ယန်က ယန်ကျန့် အတွေးထဲနစ်မြုပ်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ခြေလှမ်း အများအပြား နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး သတိထားနေသည်။

သူသည် ယန်ကျန့်နှင့် တစ်ခုခုမှားသွားပြီး ကလဲ့စားချေလိုသောတစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ပြန်လည်နိုးထမှုက သူ့ကို ကြောက်မက်ဖွယ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်။

"ငါကိစ္စတချို့ကို စဉ်းစားနေတာ။"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူ၏အတွေးစမှ သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ်ရုန်းကန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်

"ငါ့မှာ မေးခွန်းတချို့ရှိပြီး အဲ့ဒီသက်ကြီးရွယ်အိုနဲ့ တစ်ယောက်တည်း စကားပြောဖို့လိုတယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းချောင်ယန့်ဟွာဆီက ခွင့်ပြုချက်တောင်းဖို့လိုလိမ့်မယ်။ ငါအဲ့ဒါနဲ့တော့ မကူညီနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ အစည်းအဝေးစတော့မှာ၊ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အသင့်ပြင်ဆင်ပြီး မကြာခင်လာခဲ့။"

ချောင်ယန်က ပခုံးတွန့်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် ချောင်ယန်ကို အသေးစိတ်ဆက်မမေးတော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ချောင်ယန်သည်လည်း အခြေအနေကို မသိဘဲ ကျန်းသည် ဤအန္တရာယ်ရှိသောအဘိုးကြီးအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုရှိသည်ဟုသာ ယူဆနေစဉ် အမှန်တကယ်တွင် သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများသည် အခြားနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ငါအခွင့်အရေးတစ်ခုရှာပြီး မေးရမယ်၊ ပြီးတော့ ငါမြန်မြန်လုပ်ဖို့လိုတယ်။" သူတိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်သည်။