ဌာနချုပ် အစည်းအဝေး

"ဟေး၊ လူတိုင်းထွက်သွားကြပြီ၊ ဒီမှာ ရပ်ပြီး ဘာလုပ်နေသေးတာလဲ။ အစည်းအဝေးက စတော့မယ်။"

ယန်ကျန့် အတွေးထဲနစ်မြုပ်နေစဉ်မှာပဲ...

ရုတ်တရက် သူ့နောက်ကနေ အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်၊ အသံက အရမ်းရင်းနှီးနေလို့ နောက်မလှည့်ဘဲနဲ့တောင် ယန်ကျန့်က လျိုရှောင်ယွီပေါ်လာပြီဆိုတာကို မှတ်မိနိုင်တယ်။

သူက လက်တွေ့ဘဝကို သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကာ "မင်းတော်တော်မြန်မြန် ပြန်ကောင်းလာတာပဲ။ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲ။"

လျိုရှောင်ယွီက အခန်းထဲကနေ ခုမှထွက်လာတာ ရှင်းလင်းနေတယ်၊ သူမက အတွင်းထဲမှာ နေနေခဲ့တာ။ သူမအဲ့ဒီမှာရှိနေပေမယ့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမှတ်မိနေတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူမက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ ရှိနေလို့ သူမမခုခံနိုင်ခဲ့တာသက်သက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူမမှာ ဘာအသိစိတ်မှမရှိဘူးလို့တော့ မဆိုလိုဘူး။

"အရမ်းဆိုးရွားတဲ့ခံစားချက်ပဲ။" ... သူမရဲ့လှပတဲ့မျက်ခုံးတွေက တွန့်ကြုတ်သွားတယ်- "ကျွန်မက ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်လို ခံစားခဲ့ရတယ်၊ ကောင်ကျိချန်ရဲ့သဘောအတိုင်း လုံးဝဖြစ်နေခဲ့တာ။ ပြီးတော့ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးကတော့ ကျွန်မဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို ကျွန်မသိနေပြီး လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံးမှာ ကျွန်မပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့တာပဲ။ ဒါက ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ ခဏလေးအကြာက ကျွန်မအသည်းအသန်ခုခံနေခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏမှာတော့ လုံးဝကွဲပြားတဲ့လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားခဲ့တာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်ပေါ့။"

"ကျွန်မက ကျွန်မပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ပင်ကိုစရိုက်က ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ။ အခု ကျွန်မမှာ ဒီမယုံနိုင်စရာခံစားချက်ရှိနေပြီး အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဘာလို့အဲ့လိုပြုမူခဲ့လဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ဘူး။"

"မင်းဒီလိုမျိုး ပြောပြနိုင်တာ ကောင်းပါတယ်။" ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

လျိုရှောင်ယွီရဲ့မျက်နှာက ဒေါသနဲ့ ဖောင်းကားသွားတယ်- "ဘာကို 'ကောင်းတယ်' လို့ဆိုလိုတာလဲ။ ကျွန်မကို အဲ့ဒီကောင်ကျိချန်က အနိုင်ကျင့်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တာ၊ ရှင်က ဒီမှာ 'ကောင်းတယ်' လို့ ပြောနေတာလား။ ရှင်ကျွန်မကို စာနာမှုနည်းနည်းမပြနိုင်ဘူးလား၊ နည်းနည်းနှစ်သိမ့်ပေးပါလား။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲလေ။"

ယန်ကျန့်ကတော့ လေးနက်စွာပြောသည်

"ဒီလိုအတွေ့အကြုံမျိုးရှိတာက မင်းအတွက် တကယ်ပဲကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပါ။ အနည်းဆုံးတော့ မင်းက သာမန်လူတွေက တစ္ဆေတွေနဲ့ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဘယ်လောက်စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး အကူအညီမဲ့လဲဆိုတာကို နားလည်သွားတယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ဒီနေ့လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့သူက ကောင်ကျိချန်ပဲ။ သူသာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းအခုအချိန်မှာ သေနှင့်နေလောက်ပြီ၊ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒါကို တစ်ခါပဲကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ၊ ဒါ့အပြင် တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ရောက်လာခဲ့တယ်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့လူအများစုက မင်းလောက်ကံမကောင်းကြဘူး။ သူတို့အများစုက တစ်ယောက်တည်း၊ အမျိုးမျိုးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရှုပ်ထွေးတဲ့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ရင်ဆိုင်နေရတာ။ မင်းငါနဲ့အတူ ဒီလောက်ကြာကြာရှိနေခဲ့တာ၊ ငါဘာတွေဖြတ်သန်းခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။ အခုတော့ မင်းငါ့ခံစားချက်တချို့ကို နားလည်လောက်ပြီထင်တယ်။"

လျိုရှောင်ယွီက ခဏတာရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူမခေါင်းကို ငုံ့ကာ အတွေးထဲနစ်မြုပ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်ပြောတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိသားပဲ။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့လူတွေက အဲ့ဒီလိုစိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဘယ်တော့မှ နားလည်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ငရဲဘုံကိုယ်တိုင် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်နေသလိုမျိုးပေါ့။

ဌာနချုပ်က ယခင်အော်ပရေတာတစ်ဦးအနေနဲ့ လျိုရှောင်ယွီက သူမတကယ်ပဲ အရမ်း မောက်မာခဲ့တယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတယ်။

သူမသာဆိုရင် ဒီလိုဖြစ်ရပ်တစ်ခုပြီးတဲ့နောက် သူမဒုတိယအကြိမ် ဖြတ်သန်းချင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒုတိယတစ်ကြိမ်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ ကံကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မင်းသေချာမပြောနိုင်ဘူး။

ထိုအခိုက်တွင် လျိုရှောင်ယွီသည်လည်း ယန်ကျန့်က ယခင်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို အဘယ်ကြောင့် ရှောင်ရှားရန်ကြိုးစားခဲ့သည်ကို နားလည်သွားသည်။

အန္တရာယ်နှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် လူတိုင်းနားလည်သောအရာဖြစ်သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်တင်မခံသင့်ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ စွန့်စားနေသူများသည် သင်မဟုတ်ဘဲ သင်က ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတခြင်းအကြောင်း လွယ်လွယ်ကူကူပြောနိုင်သည်။

"ရှင်... မှန်ပါတယ်။"

အတော်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက် လျိုရှောင်ယွီက တခြားဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ တိုးတိုးလေး ဤစကားလုံးများကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "မှန်တာ၊ မှားတာမရှိဘူး၊ အမြင်ကွဲပြားမှုတွေပဲ ရှိတယ်။ မင်းသားကောင်ဖြစ်လာတဲ့အခါ မင်းက ငါမှန်တယ်လို့ သဘာဝအတိုင်းထင်မှာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရှင့်ကို ကျေးဇူးတင်ချင်တုန်းပဲ။"

လျိုရှောင်ယွီက သူ့ကို ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဘာအတွက်ကျေးဇူးတင်တာလဲ။"

ယန်ကျန့်က "ငါမင်းကို မကယ်ခဲ့ဘူး။ ကောင်ကျိချန်က မင်းကိုသတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ သူက မင်းနဲ့ကစားချင်ရုံလေးပဲ။ ငါသူ့ကို သတ်ခဲ့တာက သူငါ့ကို သက်ရောက်မှုရှိလို့ပဲ။ ဒါပါပဲ။"

"အစည်းအဝေးအတွက် အချိန်တန်ပြီ။ ဒီနေ့အစည်းအဝေးက အရမ်းအရေးကြီးသင့်တယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီနောက်မှာ ငါ့မှာ ကိုင်တွယ်စရာကိစ္စတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ငါ့ကို ကျပန်းဘယ်မစ်ရှင်မှ မပေးအပ်နဲ့။"

"ရှင်ကျွန်မကို မဟုတ်မမှန်စွပ်စွဲနေတာ၊ ကျွန်မရှင့်ကို ဘယ်တာဝန်မှ ကျပန်းမပေးအပ်ခဲ့ပါဘူး။ အရင်ကမစ်ရှင်တွေအားလုံးက အထက်ကလူကြီးတွေက ပေးအပ်ခဲ့တာပါ။"

လျိုရှောင်ယွီက သူမပါးကို ဖောင်းကားရင်း အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြစ်သောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "အတူတူပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မစ်ရှင်တစ်ခုရှိခဲ့ရင် တခြားတစ်ယောက်ကို လွှဲပစ်လိုက်။ ငါတားချန်းမြို့မှာ နှစ်အနည်းငယ် ငြိမ်းချမ်းစွာကုန်ဆုံးချင်တယ်၊ ဒီလောက်စောစောသေဆုံးဖို့ စိတ်မပါဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့သေဆုံးခြင်းက မင်းအတွက်လည်း မကောင်းဘူး။ နောက်တစ်ယောက်တစ္ဆေဆရာက ငါ့လောက် စကားပြောရလွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ကျွန်မသဘောပေါက်ပါတယ်။ ကျွန်မရှင့်အတွက် ဘယ်တာဝန်ကိုမဆို လွှဲပစ်ဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားပါ့မယ်။" လျိုရှောင်ယွီက ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မှန်တယ်။ အစည်းအဝေးခန်းမကို ဘယ်လမ်းကသွားရမလဲ။ လမ်းပြ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

လျိုရှောင်ယွီက "ဟိုဘက်မှာပါ၊ ကျွန်မနောက်လိုက်ခဲ့ပါ။"

ဤဌာနချုပ်အစည်းအဝေးသည် အလွန်အရေးကြီးသည်၊ တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်ကြောင့်သာမက ကပ္ပတိန်အစီအစဉ်စတင်နေပြီဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောကပ္ပတိန်အများအပြား J မြို့သို့ ရောက်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သောကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာအများစု စုဝေးနေကြသောကြောင့် သူတို့ပြုလုပ်သောလှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် အာရှတိုက်ရှိဒေသ အသီးသီး၏လမ်းကြောင်းများကို သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။

အစည်းအဝေး၏တည်နေရာသည် ဌာနချုပ်အတွင်းရှိ လေကြောင်းရန် ကာကွယ်ရေးမြေအောက်ခန်းတစ်ခုတွင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တောင်တစ်လုံး၏အတွင်းပိုင်းနက်ရှိုင်းရာတွင် တည်ဆောက်ထားသောစခန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ဘာမှမပါဝင်ပေ ကြီးမားသောစားပွဲဝိုင်းတစ်လုံးနှင့် ထိုင်ခုံဒါဇင် အနည်းငယ်သာရှိသည်။

အတွင်း၌ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများမရှိ၊ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာများမရှိ၊ ဝန်ထမ်းများပင်မရှိပေ၊ အရာအားလုံးသည် အခြေခံလိုအပ်ချက်များအထိ ရိုးရှင်းအောင်ပြုလုပ်ထားသည်။

"ဒါပါပဲ။ ကျွန်မရှင့်ကို ဒီအထိပဲ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒီအစည်းအဝေးရဲ့အကြောင်းအရာက လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး ကျွန်မဝင်ထိုင်ခွင့်အာဏာမရှိဘူး။" လျိုရှောင်ယွီက ပြောသည်။

"အိုကေ၊ ငါသိတယ်။" ယန်ကျန့်က တစ်ယောက်တည်း ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် အစည်းအဝေးစတင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး လူအတော်များများက ကွန်ဖရင့်စားပွဲတွင် ထိုင်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲကအချို့ကို သူမှတ်မိသည်၊ ဥပမာ ကျန်းရှန်ဘိုင်၊ ဖုန်းချွမ်၊ ချောင်ယန်၊ လီကျွင်း၊ ချန်ယီ၊ ကော့ဖန်... နှင့် သူအခြားမသိသော်လည်း ယခင်က ကောင်ကျိချန်နှင့်ရန်ပွဲအတွင်း မြင်ဖူးသူများ၊ အခြားအနားယူခန်းများမှ တစ္ဆေဆရာများဖြစ်သည်။

သို့သော် လူတိုင်းသည် ဤအစည်းအဝေးကို တူညီသောလေးနက်မှုဖြင့် မမှတ်ယူကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က စားပွဲပေါ်တွင် မှီနေပြီး သမ်းဝေကာ စက္ကူဖားတစ်ကောင်နှင့် ကစားနေသည်။

အခြားတစ်ယောက်က သူတို့၏ခြေထောက်များကို စားပွဲပေါ်တင်ပြီး သူတို့၏ကုလားထိုင်တွင် အိပ်ပျော်နေသည်။

ပြီးတော့ နောက်ထပ်တစ်ယောက်က သူတို့၏ခေါင်းကို သူတို့၏လက်ပေါ်တွင် တင်အနားယူရင်း စပ်စုစွာ ပတ်ပတ်လည်ကြည့်နေသည်။

"‘တစ္ဆေမျက်လုံး’ ယန်ကျန့် ရောက်ပြီလား။"

ယန်ကျန့်၏ရောက်ရှိလာခြင်းက လူအများအပြား၏အကြည့်ကို ဆွဲဆောင်သည်၊ သူကောင်ကျိချန်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖြုတ်ချခဲ့သည့်မြင်ကွင်းကို အားလုံးမျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းခြင်းနှင့် တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ဂုဏ်သတင်းသည် သိသာထင်ရှားပြီး သူ့ကို သူတို့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် အနည်းငယ်နာမည်ကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်စေကာ သတိပြုမိရန်လွယ်ကူသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိထိုင်ခုံတစ်ခုချင်းစီရှေ့တွင် နာမည်ပြားများရှိပြီး တစ်ဦးချင်းစီ၏အမည်ကို ရေးသားထားသည်။

ထိုင်ခုံနေရာချထားမှုသည် စီစဉ်ပြီးဖြစ်ပုံရသည်၊ မရှုပ်ထွေးပေ။

ယန်ကျန့်၏ထိုင်ခုံသည် ဖုန်းချွမ်ဘေးတွင်ဖြစ်သည်။ ဤအစီအစဉ်သည် ဟွမ်ကန်းရွာဖြစ်ရပ်နှင့် Z မြို့ဖြစ်ရပ်မှ အတူတကွအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူတို့၏ယခင်လက်တွဲဖော်ဖြစ်မှုကို ဌာနချုပ်က ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းဖြစ်ပုံရသည်။

"အစ်ကိုကျန့်က အရင်လိုပဲ ကြမ်းတမ်းတုန်းပဲ။"

ဖုန်းချွမ်က သူ၏ဖြူဖျော့ပြီး သက်မဲ့မျက်နှာပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သောပြုံးတစ်ခုကို မနည်း ညှစ်ထုတ် နိုင်ခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် လူသေအရေပြားနှင့် ဆင်တူသည်။

သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ယန်ကျန့်သည် ပုပ်သိုးနေသောမြေကြီးနံ့ကို အနံ့ရနိုင်ပြီး စိုစွတ်ပြီး အေးစက်သောလေထုက အဆက်မပြတ်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။

၎င်းသည် အတော်လေးမနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သာ ဖုန်းချွမ်အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း မသေချာခဲ့လျှင် သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသောလူသည် လူသားတစ်ဦးလား၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်လားဟု သံသယဝင်မိပေမည်။

ဖုန်းချွမ်သည် တားချန်းမြို့၏ပထမဆုံးတာဝန်ခံဖြစ်ပြီး ကျောင်းတွင် သေဆုံးခဲ့သော ကျိုးကျန့်ထက်ပင် စော၍ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ၏အတွင်းရှိကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏တိုက်စားမှုဒီဂရီသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသည်၊ ထိုအရေပြားအလွှာအောက်တွင် အသား သို့မဟုတ် အရိုးများမကျန်တော့ဘဲ သင်္ချိုင်းမြေဖြင့်သာ ပြည့်နှက် နေနိုင်ခြေများသည်။

ဤတိုက်စားမှုအဆင့်သည် ပြန်လည်မပြင်ဆင်နိုင်သောအရာဖြစ်သည်၊ ကောင်ကျိချန်မှ ယန်ကျန့်၏လက်လှမ်းမီသောတစ္ဆေများဖြင့်ပင်။

"ကြမ်းတမ်းရမယ် ဟုတ်လား။ ငါဒီတစ်ခေါက် တားချန်းမြို့ကို လာရတာ ရှုပ်ကုန်တော့မလို့ပဲ။ လေယာဉ်ပေါ်ကအရာကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်၊ အသေးအဖွဲ အဆင့်-C ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသက်သက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက ဒုက္ခကတော့ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပဲ။"

ယန်ကျန့်က ညည်းညူရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်က "မင်းအဲ့လိုပြောလို့မရဘူး။ ငါလည်း မကြာသေးခင်က တာဝန်တွေပေးအပ်ခံခဲ့ရတယ်၊ မင်းတစ်ယောက်တည်း အလုပ်များနေတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တချို့အရာတွေက မင်းမပါဘဲနဲ့ တကယ်ပဲမလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ခုနကတင် ငါကြားတာက မင်းက အနားယူဧရိယာမှာ ကောင်ကျိချန်ကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့တယ်ဆို။"

"သူက သူ့ကစားပွဲကို လွန်လွန်ကျူးကျူးလုပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ်သေခဲ့တာ၊ ငါ့ကို လုံးဝအပြစ်တင်လို့မရဘူး။ ဘယ်သူက သူ့ကို ငါအစွမ်းကုန်မထုတ်ခင်မှာတောင် မခံနိုင်ရဘူးလို့ ပြောခဲ့လဲ။ ငါက သူ့အရှုပ်အရှင်းကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့ရုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒုက္ခအများကြီး ယူဆောင်လာခဲ့တယ်၊ ငါနောက်ကျရင် အစည်းအဝေးမှာ အပြစ်ပေးခံရမယ်လို့ မျှော်လင့်နေတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မင်းအပြစ်ပေးခံရတာက မှန်တာပဲ။ မင်းက ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ထိန်းသိမ်းထားရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဌာနချုပ်က မျက်နှာပျက်မှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အဲ့ဒီလောက်ပါပဲ၊ လမ်းလျှောက်သွားရုံပဲ။ မင်းရဲ့သိသာထင်ရှားတဲ့ဂုဏ်ပြုမှုတွေနဲ့ဆိုရင် ဒါက အပြစ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ အရက်အနည်းငယ်သောက်ရုံကိစ္စပဲ။ နောက်ကျရင် အရမ်းဆူညံလာခဲ့ရင် လေလည်သလိုပဲ သဘောထားလိုက်။ နားထောင်ပြီးတော့ ပြန်သွား၊ ပြီးတော့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ။" ဖုန်းချွမ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာလည်း မှန်တာပဲ။"

ယန်ကျန့်က "ဒါလူအားလုံးပဲလား။ နောက်ထပ်မရှိတော့ဘူးလား။"

သူသည် ထို့နောက် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်စကားစမြည်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စားပွဲပတ်လည်တွင် ထိုင်နေသောပုဂ္ဂိုလ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကြီးမားသောစားပွဲဝိုင်းကို တစ္ဆေဆရာနှစ်ဆယ်ကျော်က သိမ်းပိုက်ထားသည်။ သူကိုယ်တိုင်အပါအဝင် အရေအတွက်သည် သုံးဆယ်ပင်မပြည့်ပေ။

"စာရင်းမှာ ဒါတွေထက်ပိုများတယ်။ ဌာနချုပ်က တစ်နိုင်ငံလုံးက ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာအားလုံးကို J မြို့ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဌာနချုပ်လောက်အရေးကြီးတဲ့ တခြားဌာနခွဲတွေရှိသေးပြီး တာဝန်ခံတွေလိုအပ်တယ်။ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့လူအရေအတွက်က များမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့က လက်ရှိမှာ အာရှတိုက်ရဲ့ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေလို့ ပြောလို့ရတယ်။"

သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသော သူစိမ်းတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဤလူကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူသည် အလွန်သာမန်ဖြစ်ပုံရပြီး သာမန်လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့၊ အနည်းဆုံးတော့ ပြင်းထန်သောခန္ဓာကိုယ်ယိုယွင်းမှုမရှိပေ။ သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ဤလူ သူ၏အမြင်အာရုံမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူမည်သို့ပုံစံရှိသည်ကို နောက်ထပ်မမှတ်မိနိုင်တော့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုသို့သောလူတစ်ဦးရှိသည်ကို သိသော်လည်း သူ၏အသွင်အပြင်ကို မမှတ်မိနိုင်ပေ။

"လီလဲ့ဖင်။" ယန်ကျန့်က သူ၏စားပွဲပေါ်ရှိနာမည်ကတ်ပြားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းပေါ်တွင် သူ၏နာမည်ကို ရေးသားထားသည်။

ဤအမျိုးသားနှင့်ပတ်သက်၍ ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခုခုရှိသည်။

သူသည် ဤသည်ကို သူ၏နှလုံးသားထဲတွင်သာ တွေးနိုင်သည်။

မျက်နှာကို မမှတ်မိနိုင်သောလူတစ်ဦး၊ ဝိညာဉ်ကြားခံတစ်ခုကိုပင် လွှမ်းမိုးနိုင်သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို ဖိုင်ထဲတွင် ပြန်စစ်ဆေးချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။

သို့သော် စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ၎င်းကို မလုပ်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤအဆင့်ရှိဝိညာဉ်ကြားခံတစ်ဦးအတွက် ဖိုင်များနှင့် သူတို့ကိုယ်စားပြုသောအရာများသည် များစွာအဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကြုံတွေ့ရသောသဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များ၊ သူတို့ဖုံးကွယ်ထားသောလျှို့ဝှက်ချက်များ၊ ဤအရာများထဲမှ တစ်ခုမျှ မှတ်တမ်း တင်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ သူသာ သူတို့ကို မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းသည် များစွာအသုံးဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဖိုင်များကဲ့သို့ပင်၊ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်။

သို့တိုင် အခြားဘာအချက်အလက်မှမရှိပေ။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မမှတ်မိတာက ပုံမှန်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ခင်ဗျားနဲ့ သိကျွမ်းချင်ပါတယ်။ 'တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်' ဆိုတဲ့နာမည်က ကျွန်တော်တော်တော်လေးကြားဖူးတဲ့တစ်ခုပါ။" လီလဲ့ဖင်က "ကျွန်တော်လည်း ခုနက ကောင်ကျိချန်နဲ့ဖြစ်ရပ်အတွင်းမှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ခင်ဗျားစိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်မေးခွန်းတစ်ခုလောက် မေးပါရစေ၊ ခင်ဗျားဝိညာဉ်တွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့နည်းလမ်းက ဌာနချုပ်ရဲ့နည်းလမ်းမဟုတ်ဘူးထင်တယ်၊ ဟုတ်ပါသလား။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် အနည်းငယ်စူးရှရှဖြစ်သွားသည်။

လီလဲ့ဖင်က ဆက်ပြောသည်- "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်ဒီကိစ္စမှာ စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိပြီး စပ်စုပြီး မေးလိုက်တာပါ။ မျှဝေဖို့ အဆင်မပြေရင် ဒီအတိုင်းထားလိုက်ကြရအောင်။"

"ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုနဲ့ ကံတရားကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာပါ၊ ကျွန်တော်တကယ်ပဲ ဌာနချုပ်ရဲ့နည်းလမ်းကို မသုံးပါဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

ဤသည်နှင့်ပတ်သက်၍ လျှို့ဝှက်စရာဘာမှမရှိပေ၊ စေ့စပ်သေချာသောလူတစ်ဦးသည် လွယ်လွယ်ကူကူ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။

သူသည် J မြို့သို့ တစ်ခါမှပင်မရောက်ဖူးသော်လည်း သူသည် တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးဖြစ်သည်။ လူအသုံးမကျဆုံးသူပင်လျှင် သူ၌ အချို့သောအထူးနည်းလမ်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ သေချာသည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သူသည် ၎င်းကို တိုက်ဆိုင်မှုနှင့် ကံတရားဟု ဖော်ပြပြီး အခြားသူများထံမှ လက်တွေ့မဆန်သော အတွေးများကို ဖယ်ရှားရန်၊ သူတို့သူ့အပေါ်တွင် မည်သည့်ကြံစည်မှုမှ မထားရှိစေရန် ရှောင်ရှားသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဝမ်ရှောင်မင်တစ်ဦးတည်းသာ လူ့အရေပြားအဆောင်လက်ဖွဲ့၏တည်ရှိမှုကို ခန့်မှန်းခဲ့သည်၊ အခြားမည်သူမျှ ထိုသို့သောအထူးသဘာဝလွန်အရာဝတ္ထု ကမ္ဘာပေါ်တွင် တည်ရှိသည်ကို သတိမမူမိပေ။

"တိုက်ဆိုင်မှုနဲ့ ကံတရားလား။ ဟီးဟီး၊ တကယ်ပဲ၊ ရှင်သန်ခြင်းဆိုတာ တိုက်ဆိုင်မှုနဲ့ ကံတရားအကြောင်းချည်းပါပဲ၊ ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ ခံစားရတယ်။" လီလဲ့ဖင်က ပြုံးပြီး ဤအထိခိုက်မခံသည့်အကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ပေ။

"ယန်ကျန့်၊ အစည်းအဝေးမစခင် မင်းကိုပြောစရာတစ်ခုရှိတယ်။"

ထိုအချိန်တွင် မလှမ်းမကမ်းက တစ်စုံတစ်ယောက်က စားပွဲကို ခေါက်လိုက်ရာ သစ်သားစားပွဲသည် ကြည်လင်သောသတ္တုသံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

စားပွဲကို ခေါက်နေသူမှာ ကျန်းရှန်ဘိုင်ဖြစ်ပြီး သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း လှမ်းကြည့်နေသည်။

"မင်းဘာပြောချင်လို့လဲ။" ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် သူ့အကြည့်နှင့် ဆုံသွားသည်။

"မင်းဒီနေ့ ကောင်ကျိချန်ကို ဖြုတ်ချခဲ့တာလား။" ကျန်းရှန်ဘိုင်က မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြုံးသည်- "မင်းမျိုးရိုးက 'ကောင်' မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ဒီလောက်အလေးထားနေရတာလဲ။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်၏မျက်နှာသည် မှောင်သွားပြီး သူက "ကောင်ကျိချန်က မိတ်ဆွေအဖွဲ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ၊ မင်းက သူ့ကို မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုအတွက်နဲ့ ဒီအတိုင်းဖြုတ်ချပြီး အဖွဲ့ကို ရှင်းပြစရာမလိုဘဲ နေဖို့ခက်မယ်။ မင်း 'မိတ်ဆွေအဖွဲ့' ဆိုတဲ့စကားလုံးသုံးလုံးက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ မသိရင် မင်းဘေးက ဖုန်းချွမ်ကို အဲ့ဒီအကြောင်းမေးကြည့်ဖို့ ငါအကြံပြုတယ်။"

"မိတ်ဆွေအဖွဲ့?"

ယန်ကျန့်၏အပြုံးသည် မှေးမှိန်သွားပြီး သူ၏အကြည့်သည် စူးရှသွားသည်၊ ဤသည်မှာ သူ "မိတ်ဆွေအဖွဲ့" ဟူသောစကားလုံးကို ဒုတိယအကြိမ်ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ်မှာ ဖင်အန်းဟိုတယ်တွင် လီယောင်ပြောခဲ့စဉ်ကဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် ကျန်းရှန်ဘိုင်၏ပါးစပ်မှ ကြားနေရသည်။

"ငါသူ့ကို မဖြုတ်ချခင် ခွေးချီး'မိတ်ဆွေအဖွဲ့' တစ်ခုခုဆီက ခွင့်ပြုချက်တောင်းရမှာလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုရှင်းပြရမယ်? ဟား၊ ဘယ်ကမှန်းမသိ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတဲ့အာဏာတစ်ခုခုကို ငါရှင်းပြစရာလိုလို့လား။"

ယန်ကျန့်ကလည်း သူ၏လက်သီးကို စားပွဲပေါ်ထုပြီး ပြတ်သားစွာပြန်လည်တုံ့ပြန်သည်

"မင်းက ငါ့ကို သုံးနှစ်သားကလေးတစ်ယောက်လို့ တကယ်ပဲထင်နေတာလား။ ဒီလှည့်ကွက်ကိုသုံးပြီး ငါ့ကို ခြောက်လှန့်နေတာ၊ မိတ်ဆွေအဖွဲ့က ဘယ်သူမဆို ဒုက္ခပေးရဲရင် ငါသူတို့ကို အခုချက်ချင်းဖြုတ်ချမယ်။ ငါမိတ်ဆွေအဖွဲ့ကို သေသူတွေရဲ့အဖွဲ့အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်။ ငါအဆင့်-S တစ္ဆေတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းမယုံကြည်ရင် မင်းငါ့ကို စမ်းကြည့်နိုင်တယ်။"

"မင်းက ဆာလောင်သောတစ္ဆေကို အဲ့ဒီအလောင်းကောင်သံချောင်းကြောင့် ထိန်းချုပ်နိုင်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ အဲ့ဒီအရာမရှိဘဲနဲ့ မင်းတားချန်းမြို့မှာ ပိတ်မိပြီး သေသွားနိုင်တယ်။" ယန်ကျန့်၏သဘောထားကို မကျေမနပ်ဖြစ်သူတစ်ဦးက ရုတ်တရက်ချေပလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က နှာခေါင်းရှုံ့သည်- "ဘယ်သူက မင်းကို အလောင်းကောင်သံချောင်းတစ်ချောင်းပဲရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့လဲ။"

ထိုလူ၏မျက်လုံးများက လက်ကနဲဖြစ်သွားပြီး သူချက်ချင်းသူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

ဤထုတ်ပြန်ချက်မှ ဖော်ထုတ်ပြသသောသတင်းအချက်အလက်သည် သိသာထင်ရှားသည်၊ ယန်ကျန့်သာ ဒုတိယအလောင်းကောင်သံချောင်းတစ်ချောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့လျှင် ရှိနေသူအားလုံးသည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်ရည်များကို နောက်တစ်ကြိမ်ချိန်ဆရမည်။

"ကျန်းရှန်ဘိုင်၊ မင်းက ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဒီလိုပြောနေတာ။ မင်းက မိတ်ဆွေအဖွဲ့က တစ်ယောက်လား။" ယန်ကျန့်က ဒုက္ခပေးသူကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျန်းရှန်ဘိုင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ဘိုင်၏မျက်နှာသည် အပြောင်းအလဲဖြစ်သွားပြီး သူ၏အကြည့်သည် အထူးသဖြင့် လေးနက်နေသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် မိတ်ဆွေအဖွဲ့၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယန်ကျန့်က တစ္ဆေစေတမန်၏တစ္ဆေနယ်မြေကို အတင်းအကျပ်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံပြီးနောက်၊ ပြီးတော့ ယခုသူ၏အားကောင်းသောသဘောထားနှင့် သူ၏မကြာသေးမီကထုတ်ပြန်ချက်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ဆိုလိုရင်းနှင့်အတူ...

သူသည် အကျပ်အတည်းတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဤနေရာတွင် သူ၏မိတ်ဆွေအဖွဲ့နှင့်ဆက်နွယ်မှုကို ဝန်ခံခြင်းသည် ယန်ကျန့်ကို သူ့အပေါ်ခုန်တက်ပြီး နေရာမှာတင် သတ်ပစ်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေသည် နည်းပါးသော်လည်း လှုံ့ဆော်နိုင်သည် မဟုတ်လော။

သို့သော် မမေ့ပါနှင့်၊ ကောင်ကျိချန်သည် မကြာသေးမီကမှ သေဆုံးခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်တွင် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို ဖြုတ်ချခြင်းဖြင့် စံနမူနာတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ဒုတိယဥပမာဖြစ်ရန် မလိုလားပေ။

အကယ်၍ အရင်ကဖြစ်ခဲ့လျှင် ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် အနည်းငယ်ယုံကြည်မှုရှိနိုင်သည်၊ အနည်းငယ်သာလွန်သည်ဟုပင် ခံစားမိနိုင်သည်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူက တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည်လည်း တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

သူသည် သူ့အပေါ်တွင် အားသာချက်မရှိဘဲ အားနည်းချက်များသာရှိသည်။

"ဒီကိစ္စအပေါ်မှာ ဒုက္ခဖိတ်ခေါ်စရာမလိုဘူး။"

သူ၏နိမိတ်မကောင်းသောတိတ်ဆိတ်မှုရှိနေသော်လည်း ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် သူ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားပြီး ယန်ကျန့်၏မှတ်ချက်ကို မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။

တုံ့ပြန်မှုမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ကျန်းရှန်ဘိုင်က အမှန်တကယ်ပင် မိတ်ဆွေအဖွဲ့မှဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ ထိုလူသည် စိတ်လိုက်မာန်ပါအမျိုးအစားမဟုတ်ဘဲ ထိုအချိန်တွင် တည့်တည့်ရင်ဆိုင်မှုကို သတိထားနေပြီး ထို့ကြောင့် သူ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

"ကျန်းရှန်ဘိုင်သာ ကောင်ကျိချန်အတွက် ရပ်တည်ရဲရင် ငါသူ့ကို ဒီနေ့ဖြုတ်ချမယ်။"

ယန်ကျန့်က တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အန္တရာယ်ရှိသောအငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အချို့လူများ၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသောအခါ သဘာဝအတိုင်း သူတို့၏ခေါင်းများကို နောက်တစ်ကြိမ်မပြူဝံ့ကြပေ၊ အကြောင်းမှာ ထိုအခါ သူတို့သည် ထိုသို့လုပ်ခဲ့လျှင် ဖြုတ်ချခံရနိုင်သည့်အန္တရာယ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။

အားနည်းခြင်းသည် ပိုကြီးမားသောဒုက္ခကိုသာ ဖိတ်ခေါ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဤသည်ကို အမြဲတမ်းယုံကြည်သည်။

သူက ဒုက္ခရှာဖွေသွားမည်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ နေရာတိုင်းတွင် ရန်သူများဖန်တီးခြင်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်သောသေဆုံးခြင်းကိုသာ ဖြစ်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အချိန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

အစည်းအဝေးအတွက် ပါဝင်သူအများစု ရောက်ရှိလာကြပြီ။

သို့သော် အစည်းအဝေး မစတင်သေးပေ။

ဒုတိယဝန်ကြီး ချောင်ယန့်ဟွာ၊ ပါမောက္ခ ဝမ်ရှောင်မင်နှင့် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှဟု သံသယရှိသောထိုလူ — ဤအဓိကကျသောပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မပေါ်လာသေးဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် နှောင့်နှေးနေပုံရသည်။

သို့သော် ကွန်ဖရင့်စားပွဲပတ်လည်ရှိလူအများစုသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အရာများကို လုပ်ဆောင်နေကြကာ စိတ်မရှည်မှုလက္ခဏာမပြပေ။ အိပ်ချင်သူများက အိပ်ကြသည်၊ ဖုန်းကစားချင်သူများက ကစားကြသည်၊ အချို့က စက္ကူဖားများခေါက်နေကြပြီး အမျိုးသမီးတစ္ဆေဆရာများပင်လျှင် သူတို့၏မိတ်ကပ်ကို ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ဤပေါ့ပေါ့ဆဆ၊ စည်းကမ်းမရှိသောမြင်ကွင်းက ဤလူများ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ဘာလုပ်ကြသနည်းဟု လူတစ်ဦးကို တွေးထင်စေသည်။

မည်သူက ဤလူအုပ်စု၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆဖြစ်ပုံရသောသူတို့သည် မရေမတွက်နိုင်သော အခြားသူများ၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအခြေအနေကိုပင် သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်ဟု ထင်မည်နည်း။