ဖျန်ဖြေခြင်း

တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်ကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲဆိုတာကို သာမန်ဆွေးနွေးမှုတစ်ခုလို ထင်ရတဲ့အစည်းအဝေးတစ်ခုက တကယ်တော့ ဝှက်ထားတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

ဒုတိယဝန်ကြီး ချောင်ယန့်ဟွာက ဖြစ်ရပ်ကို အသည်းအသန်ဖြေရှင်းလိုပေမယ့် သူက ဆာလောင်သောတစ္ဆေကို ပါဝင်ပတ်သက်စေချင်ခြင်းမရှိဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အရင်က တားချန်းမြို့အမှုကို တာဝန်ယူခဲ့လို့ပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ပေမယ့် ပါမောက္ခဝမ်ရဲ့အစီရင်ခံစာအရ အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့အန္တရာယ်အဆင့်က တစ္ဆေစေတမန်ထက် သေချာပေါက်မနိမ့်ကျဘူး။

တကယ်တော့ သူက သာမန်လူတွေကို ပေးတဲ့ခြိမ်းခြောက်မှုက လက်ရှိတစ္ဆေစေတမန်ထက် အများကြီးပိုကြီးမားတယ်၊ ဒါကြောင့် သူက ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့မဆင်မခြင်အစီအစဉ်ကို ဘယ်တော့မှ သဘောမတူခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ တခြားဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်သူတွေအတွက်တော့ ဆာလောင်သောတစ္ဆေက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားမလားဆိုတာက အရေးမကြီးဘူး။ သူတို့အားလုံးက တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်က သူတို့နဲ့မပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ မျှော်လင့်ကြတယ်၊ ပြီးတော့ အခု လှုပ်ရှားဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတဲ့ ကျန်းရှန်ဘိုင်က ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့အစီအစဉ်တစ်ခုကို အဆိုပြုခဲ့တယ်။

အကျိုးဆက်တွေ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က အရင်ဆုံး မျက်စိစုံမှိတ်ထောက်ခံကြလိမ့်မယ်။

အစီအစဉ်သာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် လူတိုင်းဝမ်းသာကြမှာပေါ့။ ... ကျရှုံးခဲ့ရင်တော့ အဆိုးဆုံးအခြေအနေက အစကိုပြန်ရောက်ပြီး တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်ကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲဆိုတာကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးရုံပဲ၊ ဒါက သူတို့အတွက် ဘာဆုံးရှုံးမှုကိုမှ မဖြစ်စေတဲ့အတွက်ပေါ့။

စိတ်မပါ့တပါနဲ့ ကြည့်နေတဲ့သူတွေ မနည်းလှဘူး။

ဒီအစီအစဉ်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ခဲ့တဲ့တစ်ဦးတည်းသောသူကတော့ ယန်ကျန့်ပဲ။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းက ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့အစီအစဉ်ကို ဆန့်ကျင်တယ်၊ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေက ဘာတွေလဲ။"

ချောင်ယန့်ဟွာက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် လေးနက်စွာမေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "ဆာလောင်သောတစ္ဆေကို ကျုပ်က ချုပ်နှောင်ပြီး အကျဉ်းချခဲ့တာ။ ကျုပ်ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်က အကြောင်းပြချက်ပဲ။ ဌာနချုပ်ကသာ ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရင် ကျုပ်ဘာမှပြောစရာမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ ကျုပ်က နုတ်ထွက်ဖို့ရွေးချယ်ပြီး ဘယ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှာမှ စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် ပါဝင် ပတ်သက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်က ဌာနချုပ်ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ပေမယ့် ကျုပ်က ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုတွေကိုတော့ လုပ်နိုင်တယ်။"

သူရှင်းပြဖို့ စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူရှင်းပြချက်တွေက အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာကို သိလို့ပဲ။ ကျန်းရှန်ဘိုင်က ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး ဂုဏ်ယူချင်တယ်၊ တခြားသူတွေကတော့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုနဲ့ တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်ကနေ ရှောင်နေချင်ကြတယ်။

အကြောင်းပြချက်လို့ခေါ်တဲ့အရာတွေက တကယ်ပဲ အရေးကြီးလို့လား။

ယန်ကျန့်လုပ်နိုင်တာကတော့ ဆုတ်ခွာပြီး နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာမယ့်အရာတွေကို ဂရုမစိုက်တော့ဖို့ပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့အစီအစဉ်က သိသာထင်ရှားတဲ့အန္တရာယ်တွေကို သယ်ဆောင်ထားတယ်။ ဆာလောင်သောတစ္ဆေသာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီး တစ္ဆေစေတမန်ရဲ့ထိန်းသိမ်းမှု ကျရှုံးခဲ့ရင် J မြို့က အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီအခါကျရင် သူက သေချာပေါက် အဲ့ဒီထဲကို ပြန်ဆွဲသွင်းခံရမှာပဲ။

အဲ့ဒီအစား တိုက်ရိုက်နုတ်ထွက်ပြီး တားချန်းမြို့မှာ အငြိမ်းစားယူတာက ပိုကောင်းတယ်။ သူတခြားသူတွေရဲ့အရှုပ်အရှင်းတွေကို ရှင်းလင်းရင်း ဒီမှာမသေချင်ဘူး။

ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ပြန်လည်နိုးထခြင်းကို ဖြေရှင်းပြီးကာစနဲ့ သူ့ကျန်းမာရေးကို ပြန်လည်ရရှိပြီးမှတော့ သူနောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ်လောက် အသက်ရှင်ချင်တယ်၊ လက်ထပ်ပြီး ကလေးတွေယူဖို့ စဉ်းစားချင်တယ်... အနည်းဆုံးတော့ အနာဂတ်မှာ မျိုးတုံးမသွားအောင် မျိုးဆက်သစ်တွေ ချန်ထားခဲ့ချင်တယ်။

လူအများအပြားက ယန်ကျန့်ကို သူ့စကားတွေကြားတော့ အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

သူတို့က ယန်ကျန့်က ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့အဆိုပြုချက်ကြောင့် တိုက်ရိုက်နုတ်ထွက်ဖို့ပြောလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်ရဲ့သဘောထားနဲ့ လေသံကနေ တားချန်းမြို့က ဆာလောင်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်က ဖြေရှင်းမရနိုင်တဲ့အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်လို့ ကောက်ချက်ချနိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် တစ္ဆေမျက်လုံးယန်ကျန့်က ဒီလောက်ခုခံမှာမဟုတ်ဘူး။

"ယန်ကျန့်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါမလုပ်ပါနဲ့။ အခုက အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးရမယ့်အချိန်ပါ။ ထိုင်ပြီး အရင်ဆုံး စိတ်အေးအေးထားပါ။" ချောင်ယန့်ဟွာက ချက်ချင်းဖျန်ဖြေရန်ကြိုးစားသည်။

သူဒီအကြောင်းအရာကို ဆက်မသွားရဲဘူး၊ ယန်ကျန့်တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်ပြီး နုတ်ထွက်ကာ အိမ်အပြီးပြန်သွားမှာစိုးလို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှန်ဘိုင်က တခြားနည်းနဲ့ တွေးပြီး ပြုံးရင်း "ယန်ကျန့်၊ မင်းမှာ မင်းရဲ့စဉ်းစားစရာတွေရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆာလောင်သောတစ္ဆေက အကျဉ်းချခံထားရပြီးသားဆိုတာကို မမေ့နဲ့။ ငါတို့သာ ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်ထားရင် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ဘာကုန်ကျစရိတ်မှမရှိဘဲ ယူနိုင်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီလိုအထူးပစ္စည်းတစ်ခုကို တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ သေတ္တာတစ်လုံးထဲမှာ ထားထားတာက ကြီးမားတဲ့ဖြုန်းတီးမှုတစ်ခုပဲ၊ ခင်ဗျားအဲ့လိုမထင်ဘူးလား၊ ဒုတိယဝန်ကြီး။"

ချောင်ယန့်ဟွာက တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ထင်ပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ သူက လူနှစ်ဦးကြားကအငြင်းပွားမှုမှာ သိပ်မပါဝင်ချင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက

"အစီအစဉ်က မရင့်ကျက်သေးဘူး။ ယန်ကျန့်ပြောသလိုပဲ အန္တရာယ်က ကြီးမားတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ဒါကို ဘေးဖယ်ထားပြီး တခြားအစီအစဉ်တွေကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြရအောင်။"

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က ချောင်ယန့်ဟွာရဲ့ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျန်းရှန်ဘိုင်ကို စိုက်ကြည့်တယ်- "မင်းအလောင်းကောင်သံချောင်းကို လိုချင်ရင် သွားယူလေ။ ဒါပေမဲ့ ငါတစ်ခုတော့ ကြိုတင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းလုပ်ထားချင်တယ်- တစ်ခုခုမှားသွားခဲ့ရင် မင်းကိုယ်တိုင်ဖြေရှင်း၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းလစ်ထွက်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါမင်းကို လုံးဝလွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့မျက်နှာက မှောင်သွားတယ်- "ယန်ကျန့်၊ မင်းငါ့အပေါ်မှာ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ့မှာ မင်းအပေါ်မှာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ မင်းသဘောမတူရင် စမ်းကြည့်လေ။"

ယန်ကျန့်က နောက်မဆုတ်ဘဲ ပြန်ဖြေတယ်၊ သူ့နဖူးပေါ်ကတစ္ဆေမျက်လုံးက မှိန်ဖျော့တဲ့ အနီရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေတယ်။

ကျန်းရှန်ဘိုင်က ထိတ်လန့်တကြားမတ်တပ်ထရပ်ပြီး ယန်ကျန့်ရဲ့တစ္ဆေမျက်လုံးကို ရင်မဆိုင်ရဲဘူး။

လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က သူက ယန်ကျန့်ရဲ့တစ္ဆေမျက်လုံးက တကယ့်အရာတွေကို ပျောက်ကွယ် သွားအောင်လုပ်တာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျမျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ဒါသာ ရုတ်တရက် သူ့ကို အဲ့လိုချိန်ရွယ်လိုက်ရင် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်။

"ယန်ကျန့်၊ အရမ်းမောက်မာမနေနဲ့။ မင်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့သူတွေ ဒီမှာအများကြီးရှိတယ်။ မင်းကံကောင်းလို့ အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ရုံနဲ့ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ပြုမူလို့ရတယ်လို့ မထင်နဲ့။ ငါတို့က မင်းကို ဒီမှာအရှက်မရစေချင်လို့ မျက်နှာသာပေးနေတာ။ တကယ့်ရန်ပွဲဖြစ်လာခဲ့ရင် မင်းအသာစီးရမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"ဟက်၊ ကလေးတွေက ကလေးတွေပဲ၊ သဘောမတူညီမှုတစ်ခုခုရှိတိုင်း ရန်ဖြစ်ဖို့အသင့်ပဲ။ ငါတို့ဘယ်ခေတ်မှာ နေနေကြလို့လဲ၊ မင်းတို့က ပြဿနာတွေကို အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ ဖြေရှင်းရတာကို နှစ်သက်နေတုန်းပဲ။ ငြိမ်းချမ်းစွာနေရတာက ပိုမကောင်းဘူးလား။ ကိုယ့်တည်ရှိမှုကို အဆက်မပြတ်သက်သေပြဖို့ ဘာလို့လိုအပ်နေရတာလဲ။ ငါတို့ထဲကတချို့ကို ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုက ဒုက္ခမပေးခဲ့ရင် မင်းဒီမှာ စကားပြောခွင့်ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

တစ်ယောက်ထက်မက ကျန်းရှန်ဘိုင်ကို ထောက်ခံခဲ့ပြီး မကြာမီ တစ္ဆေဆရာအများအပြားက သူ့ကို သတိပေးမှုအပြည့်နဲ့ သတိပေးနေကြတယ်။

သံသယမရှိဘဲ ဒီလူတွေအားလုံးက သူတို့ရဲ့မိတ်ဆွေအဖွဲ့ကပဲ။

သူတို့က ယန်ကျန့်ထက် တစ္ဆေဆရာအဖြစ် ပိုကြာကြာလုပ်ခဲ့ပြီး သူထက်ပိုပြီး ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။

သူ့ဇာတိမြို့ကို စွန့်ခွာပြီး ခြောက်လလောက်ပဲ တစ္ဆေဆရာဖြစ်ခဲ့တဲ့လူငယ်တစ်ယောက်၊ အရည်အချင်းရှိပေမယ့် အဲ့ဒီလောက်ပါပဲ။

သူသာ သူတို့ရဲ့အကျိုးစီးပွားကို သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ရင် သူဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် သူတို့ဂရုမစိုက်ဘူး၊ သူဖယ်ရှားခံရဖို့လိုအပ်ခဲ့ရင် အဲ့ဒါက သူတို့လုပ်မယ့်အရာပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့စကားပင်မဆုံးသေးခင်မှာ...

ယန်ကျန့်က ဒုတိယစကားတစ်ခွန်းမပြောဘဲ သူ့နောက်ကကုလားထိုင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဆွဲယူပြီး စကားပြောခဲ့တဲ့တတိယတစ္ဆေဆရာဆီကို ပစ်ပေါက်လိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ခွန်အားနဲ့ လေးလံတဲ့ သစ်သားကုလားထိုင်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဒီပစ်ပေါက်မှုက သာမန်လူတစ်ယောက်ကို နေရာမှာတင် သတ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ပြိုင်ဘက်က တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်တာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သူနောက်တွန့်ဖို့တောင် မစဉ်းစားဘဲ သူ့အစွမ်းကုန်သုံးခဲ့တယ်။

"ဘန်း!"

ကျယ်လောင်သောတိုက်ခတ်သံနောက်တွင် လေးလံသောကုလားထိုင်က တစ္ဆေဆရာ၏ခေါင်းကို တိတိကျကျထိမှန်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လေးလံစွာကျသွားကာ အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားသည်။

ထိုလူ၏ခေါင်းသည် ဆိုးဆိုးရွားရွားချိုင့်ဝင်သွားပြီး သူ၏လည်ပင်းသည် ထူးဆန်းသောထောင့်တစ်ခုသို့ လိမ်သွားသော်လည်း သူနာကျင်မှုလက္ခဏာမပြဘဲ ယန်ကျန့်ကို မယုံကြည်နိုင်သောအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်၊ ယန်ကျန့်က တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ရဲသည်ကို အံ့ဩတကြီးဖြစ်နေပုံရသည်။

အခြားသူများက ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ တန့်သွားကြသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းတကယ်ပဲ သေရမှာမကြောက်ဘူးထင်တယ်။"

ထိုလူက သွားကြိတ်ရင်း အတင်းအကျပ်မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

သူ့ခေါင်းက စောင်းနေတုန်းပဲ၊ သူ့ကျောရိုးကျိုးသွားသလိုမျိုး၊ အခုတော့ သူ့ပခုံးပေါ်မှာ အဆင်မပြေစွာ တင်နေတယ်၊ ထူးဆန်းတဲ့မြင်ကွင်းတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သူ့အပေါ်မှာ ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘူးထင်တယ်၊ သူက ဘာမှမဖြစ်သလို လှုပ်ရှားနေတယ်။

"မင်းတို့ငါ့ကို စကားလုံးတွေနဲ့မဟုတ်ဘဲ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ခြိမ်းခြောက်။ ငါမွေးကတည်းက ရန်ပွဲတစ်ပွဲမှ မရှုံးဖူးဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးနေတဲ့အရူးတစ်စု၊ မင်းတို့အသက်ရှင်ရတာ လုံလောက်ပြီလို့ ထင်ရင် အခုပဲ လှုပ်ရှားလိုက်။ ငါဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြုတ်ချနိုင်မလား ကြည့်ကြရအောင်။ ငါတစ္ဆေဆရာဖြစ်လာတဲ့နေ့ကစပြီး ငါအဲ့လောက် အသက်ရှည်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ဘူး။ တစ္ဆေတွေနဲ့ကိုင်တွယ်ရတာထက် မင်းတို့အုပ်စုနဲ့ကိုင်တွယ်ရတာက နည်းနည်းပိုလွယ်တယ်လို့ ငါတွေ့ထားတယ်။"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုမပြပေ၊ သူလှုပ်ရှားသောအခါ တုံ့ဆိုင်းမှုအရိပ်အယောင်မရှိပေ။

သူက တကယ်ပဲ ကျန်းရှန်ဘိုင်အပါအဝင် ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာသုံးလေးယောက်ကို သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ပုံရသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ယန်ကျန့်မှာ ယုံကြည်မှုအများကြီးမရှိဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူအရှိန်အဟုန်ကို မဆုံးရှုံးနိုင်ဘူး။ မိတ်ဆွေအဖွဲ့က ကွန်ဖရင့်စားပွဲမှာ အနည်းဆုံး နေရာလေးခု ကိုင်ထားတာနဲ့ သူက ကောင်ကျိချန်ကို သတ်ပြီး အဖွဲ့ကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ပြီးမှတော့ သူက လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားကို ပြသရမယ်၊ အဲ့ဒီအခါမှသာ သူက တခြားသူတွေကို ဟန့်တားနိုင်မှာ။

သူသာ အားနည်းမှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုကိုမဆို ပြသခဲ့ရင် သူ့အခြေအနေက ဆယ်ဆပိုခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်လို့ သူယုံကြည်တယ်။

အန္တရာယ်ရှိ၊ ကြမ်းတမ်းပြီး အရူးဆန်တာက ယန်ကျန့်ရဲ့ရှင်သန်မှုနည်းလမ်းပဲ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ် တင်ပြမှသာ ဘယ်သူမှ သူ့ကို လာမရှုပ်ရဲမှာ။

နောက်ဆုံးတော့ သူက အသက်နှစ်ဆယ်တောင်မပြည့်သေးဘဲ ခြောက်လမပြည့်သေးခင်က တစ္ဆေဆရာဖြစ်ခဲ့တာ။ သူ၏ကွန်ရက်၊ သူငယ်ချင်းများနဲ့ မဟာမိတ်တွေက မဖွဲ့စည်းရသေးဘဲ ဒီလိုကြာရှည်တည်ရှိနေတဲ့အင်အားစုတွေနဲ့ မယှဉ်နိုင်သေးဘူး။

"ဒီကောင် တကယ်ပဲ အရူးတစ်ယောက်ပဲ..." ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့မျက်နှာက မှောင်သွားတယ်။

သူအခု ခံစားမိတာက သူ့ရဲ့အရင်ကဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကန်ခဲ့တယ်၊ ယန်ကျန့်ကို တကယ်ပဲ ပေါ့ပေါ့ဆဆ စော်ကားလို့မဖြစ်ဘူး။ တစ်ခါနှိုးဆွမိတာနဲ့ ဒီကောင်က အကျိုးဆက်တွေနဲ့ အခြေအနေကို ပေါ့ပေါ့တန်တန်လျစ်လျူရှုပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့အသင့်ပဲ။ ဒီလိုလူတစ်ယောက်နဲ့ ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်စွာ ပြောဆိုရတာက လုံးဝအချည်းနှီးပဲ။

ယန်ကျန့်၏အေးစက်သောစိုက်ကြည့်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ...

ခေါင်းစောင်းနေသော တစ္ဆေဆရာက အတင်းအကျပ်တုံ့ပြန်ချင်ပေမယ့် သူ၏နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူစကားလုံးများကို မရှာနိုင်ခဲ့ပေ။

သူကြောက်နေတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်တယ်၊ သူသာ တုံ့ပြန်စကား တစ်ခွန်းပြောခဲ့လျှင် ၎င်းက ယန်ကျန့်ဆီက ရူးသွပ်တဲ့တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို သူ့အပေါ် သက်ရောက်စေလိမ့်မယ်။

ဒါက လမ်းလျှောက်သွားရင်း မျက်နှာကို ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ အရိုက်ခံရပြီး "မင်းဘာကြည့်နေတာလဲ။" လို့ အမေးခံရသလိုပဲ။

မင်းသာ "ဟုတ်တယ်၊ မင်းကို ကြည့်နေတာ၊ ဘာဖြစ်လဲ။" လို့ ပြောရဲခဲ့ရင်...

တခြားလူက ချက်ချင်းဓားဆွဲထုတ်လိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် သူစိန်ခေါ်မှုကို မလက်ခံရဲခဲ့ဘူး။

"လူများတာကို အားမကိုးနဲ့၊ တကယ်ပဲရန်ပွဲဖြစ်လာခဲ့ရင် ငါက အစ်ကိုကျန့်ဘက်မှာ ရပ်တည်မှာ။"

ဖုန်းချွမ်က ဒီအချိန်မှာ တင်းမာမှုတွေမြင့်မားနေပြီး ရန်ပွဲဖြစ်တော့မလိုဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ သူချက်ချင်းမတ်တပ်ထရပ်ပြီး ယန်ကျန့်ကို ထောက်ခံကြောင်းပြသလိုက်တယ်။

"ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး လူတိုင်းက တော်တော်လေးစိတ်လိုက်မာန်ပါဖြစ်နေပေမယ့် တကယ်ပဲ ရန်ပွဲဖြစ်လာခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့နည်းနည်းလောက် စိတ်အေးအေးထားနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။"

လီကျွင်းက လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူယုံကြည်သည်မှာ ယန်ကျန့်သည် မိတ်ဆွေအဖွဲ့ထဲကအနည်းငယ်ထက် အများကြီးပိုအရေးကြီးသည်။ သူက ယန်ကျန့်က တားချန်းမြို့ရှိဖြစ်ရပ်ကို တစ်ဦးတည်းဖြင့် ဖြေရှင်းခဲ့ပုံကိုလည်း အလွန်လေးစားသည်။

ဒါကြောင့် ဒီအချိန်မှာ သူသူ့ကို ထောက်ခံဖို့လိုတယ်။

"ဖုန်းချွမ်၊ လီကျွင်း?" ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့မျက်နှာက ပိုပြီးမှောင်သွားတယ်။

ဒီနှစ်ယောက်စလုံးက သိသာထင်ရှားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။ လီကျွင်း၊ ပြောစရာမလိုအောင်၊ အမြဲတမ်း ပါမောက္ခဝမ်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့တာဝန်ယူတယ်၊ ပြီးတော့ ဌာနချုပ်မှာ သူ့ရဲ့ရာထူးနဲ့ယုံကြည်မှုက ရှင်းပြစရာမလိုဘူး။

ဖုန်းချွမ်က တားချန်းမြို့ရဲ့ပထမဆုံးခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ဌာနချုပ်ရဲ့ မူလတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူထဲမှ တစ်ဦးအနေနဲ့ ပိုပြီးအထူးဖြစ်သည်။ သူက ဒီနေ့အထိ မသေဘဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ဝါရင့်မှုနဲ့ မျိုးဆက်က လေးစားထိုက်တယ်။

"မင်းတို့ရဲ့အဖွဲ့ကလူတွေက အရမ်းဝင်စွက်ဖက်လွန်းတယ်။ ယန်ကျန့်က ခုနက မမှားခဲ့ဘူး။ ဘယ်သူ့အစီအစဉ်၊ သူတို့တာဝန်ပဲ။ အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ဖယ်ရှားပြီး တစ်ခုခုမှားသွားခဲ့ရင် ကျန်းရှန်ဘိုင်က အပြည့်အဝတာဝန်ယူရလိမ့်မယ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့သတိပေးချက်က ကိုယ်ကျိုးစီးပွား အတွက်မဟုတ်ဘူး၊ သူက အများအကျိုးကိုလည်း စဉ်းစားနေတာ။ ဒါကြောင့် ငါလည်း အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ထုတ်ယူမယ့်အစီအစဉ်ကို သဘောမတူဘူး။"

ချောင်ယန်က ပျင်းရိစွာပြန်ဖြေပြီး ဒီအချိန်မှာ သူလည်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်တယ်။

"တခြားတစ်ယောက်ရဲ့အောင်မြင်မှုကို ယူပြီး ကိုယ့်အရာလုပ်တာ၊ ကျရှုံးမှုရဲ့အန္တရာယ်ကို မစဉ်းစားဘဲ၊ အောင်မြင်မှုက မင်းအပိုင်၊ ဒါပေမဲ့ ကျရှုံးခဲ့ရင် ငါတို့က မင်းရဲ့အရှုပ်အရှင်းကို ရှင်းပေးရမယ် — ဘယ်လောက်ဈေးပေါတဲ့အပေးအယူလဲ။ ကျန်းရှန်ဘိုင်၊ မင်းပါးနပ်နိုင်ပေမယ့် ငါက မတုံးဘူး။"

ချောင်ယန်?

ကျန်းရှန်ဘိုင်က စိတ်တိုတက်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မောက်မာတဲ့ချောင်ယန်က ယန်ကျန့်ဘက်က ရပ်တည်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

ယန်ကျန့်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရသွားတာလဲ။

"ငါလည်း ယန်ကျန့်ရဲ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေက လိုအပ်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ငါဆာလောင်သော တစ္ဆေဖြစ်ရပ်မှာ မပါဝင်ခဲ့ပေမယ့် မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံထားတဲ့တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုတည်းနဲ့တင် အထောက်အပံ့အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာက ဒီသတ္တဝါက တစ္ဆေစေတမန်ထက် မလျော့နည်းဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်ဆိုတာကို ပြဖို့လုံလောက်တယ်။ အရာတွေထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားတာနဲ့ ဘယ်သူမှ တာဝန်ယူနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ကျုံးရှန်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မတ်တပ်မထရပ်ဘဲ သူ၏ရပ်တည်ချက်ကို နှုတ်ဖြင့်ဖော်ပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်က လေဆိပ်မှာ သူအဖွဲ့ဖွဲ့ဖို့အကြံပြုချက်ကို သဘောမတူခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီနှုတ်နဲ့အမူအရာက တော်တော်လေးကောင်းနေပြီ။

ဖုန်းချွမ်၊ လီကျွင်း၊ ချောင်ယန်နဲ့ ကျုံးရှန် — ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာလေးဦး — သူတို့ရဲ့အနေအထားတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်စေပြီးနောက် ကျန်းရှန်ဘိုင်သာမက မိတ်ဆွေအဖွဲ့ထဲကတခြားသူတွေလည်း မျက်နှာမကောင်းကြဘူး။

ကုလားထိုင်နဲ့ ခေါင်းအရိုက်ခံခဲ့ရတဲ့လူက ပိုပြီးလန့်သွားပြီး တိတ်တဆိတ် စိတ်သက်သာရာရသွားတယ်။

သူအရင်က တန်ပြန်မတိုက်ခိုက်ဘဲ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာ ကောင်းတာပဲ။

မဟုတ်ရင် တကယ့်ရန်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ ဒီလူတွေက ထောက်ခံဖို့ရောက်လာခဲ့ရင် သူ့လူတွေအားလုံး ဒီမှာ အပြီးတိုင်နေခဲ့ရနိုင်ခြေရှိတာအမှန်ပဲ။

လေးယောက် နဲ့ လေးယောက်။

ကွန်ဖရင့်စားပွဲမှာရှိတဲ့လူရှစ်ယောက်စလုံး မတ်တပ်ထရပ်ပြီး တစ်ဦးချင်းစီ သူတို့ရဲ့ရပ်တည်ချက်နဲ့ သဘောထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်စေတယ်။

လေထုက ပူလောင်နေပြီး ဘယ်အချိန်မဆို ရန်ပွဲဖြစ်ပွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့သဘောနဲ့။

ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေအတွက်တော့ ဒီကိစ္စက သူတို့နဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူးထင်ရတယ်။

စက္ကူဖားတွေနဲ့ ကစားနေတဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့စက္ကူဖားတွေနဲ့ ဆက်ကစားနေကြတယ်။

သမ်းဝေနေတဲ့သူတွေက ဆက်သမ်းဝေနေကြတယ်။

တည့်တည့်မတ်မတ်ထိုင်နေတဲ့တစ်ယောက်က အရင်အနေအထားအတိုင်းပဲ ရှိနေတယ်၊ အလောင်းတစ်လောင်းလို တစ်လက်မမှမလှုပ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေသာ လှုပ်ရှားနိုင်သေးတာ မဟုတ်ရင် တခြားသူတွေက ချောင်ယန့်ဟွာက အရေအတွက်ပြည့်အောင် တကယ့် အလောင်း တစ်လောင်းကို ယူဆောင်လာတယ်လို့ တကယ်ပဲထင်မိမှာပဲ။

ဖျန်ဖြေဖို့ကြိုးစားတဲ့ချောင်ယန့်ဟွာအတွက်တော့ သူအခု သူတို့ကို နားချဖို့မရဲတော့ဘူး၊ ဒါက အချည်းနှီးဖြစ်မယ်ဆိုတာကို သိနေလို့ပဲ။

သူ့မှာ ဒုတိယဝန်ကြီးရဲ့အာဏာရှိနိုင်ပေမယ့် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်မရှိဘူး။ သာမန်လူတစ်ဦးအနေနဲ့ သူက ဒီလိုဖိအားအောက်မှာ အစည်းအဝေးကို ဦးဆောင်ရုံနဲ့တင် ကောင်းနေပြီ။ စိတ်ဓာတ်ပိုအားနည်းတဲ့တခြားဘယ်သူမဆို နုတ်ထွက်ပြီး အိမ်ပြန်ဖို့ ကြောက်လန့်သွားနိုင်ခြေများတယ်။

သူ့အခွံထဲကို ဆုတ်ခွာသွားပုံရတဲ့ဝမ်ရှောင်မင်ကလည်း ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ပုံမှန်ဆွေးနွေးမှုတွေအတွင်းမှာ သတင်းအချက်အလက်နဲ့သာ ကူညီပေးတယ်။

သူက ဘယ်အရေးကြီးတဲ့အကြံပြုချက်မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါလုံလောက်ပြီ၊ ထိုင်ကြ။"

အကျပ်အတည်းက ပြေလျော့မယ့်လက္ခဏာမပြတဲ့အခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။

ရုတ်တရက် အသည်းကွက်တွေပြည့်နေတဲ့မျက်နှာနဲ့ အဘိုးကြီးချင်က သူ၏တောင်ဝှေးကို ခေါက်ပြီး အသက်ကြီးသောအသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူစကားပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှစ်ယောက်စလုံးသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလိုအလျောက်နီးပါး ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် သူတို့သတိပင်မမူမိဘဲ ထိုလှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ဟင်?"

ယန်ကျန့်က ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတဲ့အခါ သူရုတ်တရက် အဘိုးကြီးချင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

သူ့အတွေးအခေါ်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့စွမ်းရည်ကြောင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရတာလား။

စကားတစ်ခွန်းတည်းက သူ့ကို သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိတစ္ဆေသည် လုံးဝမခုခံခဲ့ပေ။

"နေဦး... ငါ့ထိုင်ခုံ။" ယန်ကျန့်က ထို့နောက် သူ၏အောက်ရှိ သစ်သားထိုင်ခုံတစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူဒီထိုင်ခုံကို အရင်က ပစ်ပေါက်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။

ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်တော့ ကျိုးပဲ့နေသောထိုင်ခုံအပိုင်းအစများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်၊ အခြားလူတိုင်းသည်လည်း အဘိုးကြီးချင်ကို တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လူတိုင်း၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို သက်ရောက်မှုရှိသောစကားတစ်ခွန်း၊ ဒါက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုလား။

"ဒီအဘိုးကြီးက အရမ်းလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်။" ကျန်းရှန်ဘိုင်က မျက်မှောင်ကို နက်နက်ကြုတ်ပြီး အဘိုးကြီးချင်ကို သတိထားနေသည်။

သူက အဘိုးကြီးချင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်တာကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးပေမယ့် ဌာနချုပ်အတွင်းမှာ J မြို့၏နံပါတ်တစ်တစ္ဆေဆရာသည် အဘိုးကြီးချင်ဖြစ်သည်ဟူသောစကားတစ်ခွန်း အမြဲရှိခဲ့သည်။

သူ၏တည်ရှိမှုကြောင့်ပင် J မြို့သည် အမှန်တကယ် အပြည့်အဝ ဖြစ်ပွားသော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဘယ်တုန်းကမှ မခံစားခဲ့ရပေ။

ဤသည်မှာ မြို့ကြီးတစ်မြို့အတွက် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သောအရာဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ အခြေအနေအရကြည့်လျှင် အဓိကမြို့ကြီးအားလုံးသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို အနည်းနှင့်အများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး J မြို့သည် ခြွင်းချက်မဖြစ်သင့်ပေ။

"အစည်းအဝေးကို ဆက်ကြရအောင်၊ အငြင်းပွားမှုကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်၊ ပြီးတော့ ဒီအဘိုးကြီးကို မျက်နှာသာနည်းနည်းပေးလိုက်။"

အဘိုးကြီးချင်က ထို့နောက် ဖြည်းညင်းစွာပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းတိတ်ဆိတ်နေကြသည်၊ သူတို့အတွင်းရှိတစ္ဆေများပင်လျှင် ငြိမ်သက်သွားသကဲ့သို့။

"သူက တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်မလား။" ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများက တဖျပ်ဖျပ်ဖြစ်သွားသည်

"ဒီအဘိုးကြီးက တကယ်ပဲ အရမ်းထူးခြားတယ်၊ ထူးခြားသူများထဲမှ ထူးခြားသူတစ်ဦးပဲ။"

အဘိုးကြီးက ဖျန်ဖြေရန်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သောကြောင့် သူသည် ယခင်အငြင်းပွားမှုကို ဆက်မလုပ်တော့ပေ၊ နောက်ဆုံးတော့ ပြောရန်လိုအပ်သည်များကို ပြောပြီးဖြစ်၍ ကျန်သည်မှာ ဌာနချုပ်က ဆုံးဖြတ်ရန်သာဖြစ်သည်။

သူသည် ကျန်းရှန်ဘိုင်၏အစီအစဉ်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့လျှင် သူနုတ်ထွက်မည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုမတိုင်မီ သူသည် ယခင်ကုန်ကျစရိတ်များနှင့် ဤတစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်အတွက် အချိန်ပိုလုပ်ခကို ပြန်လည်တောင်းခံရန် ချောင်ယန့်ဟွာကို ရှာဖွေရန်လိုအပ်နေသေးသည်...

"အဟမ်း အဟမ်း။"

ချောင်ယန့်ဟွာက ဤအချိန်တွင် အဆင်မပြေစွာ နှစ်ကြိမ်ချောင်းဆိုးလိုက်သည်- "ဒါဆိုရင် ယခင်အကြောင်းအရာကို ဆက်ကြရအောင်၊ ကျန်းရှန်ဘိုင်ရဲ့အစီအစဉ်ကို လောလောဆယ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှာမဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝလိုအပ်မှသာ၊ ဒါကြောင့် လူတိုင်းက တခြားဖြေရှင်းချက်တွေကို စဉ်းစားပေးဖို့ ကျွန်တော်မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ငါတို့တစ္ဆေရဲ့ပုံစံတွေနဲ့ သတ်ဖြတ်မှုနည်းလမ်းကို ရှင်းလင်းပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ထဲကဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို စိတ်ပျက်အောင်လုပ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်၊ ဒါကြောင့် တစ္ဆေစေတမန်တွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့အစီအစဉ်တွေကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြရအောင်။"

လူတိုင်းက ဆွေးနွေးမှုသည် သေလမ်းသို့ ရောက်သွားမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း အယူအဆတစ်ခုကို တင်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက အသုံးမဝင်ဘူး၊ ဒီတစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါတို့အတွင်းပိုင်းကနေ မထိန်းသိမ်းရဘူး၊ ငါတို့သာ တစ္ဆေစေတမန်ရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲကို ကျရောက်သွားခဲ့ရင် သေခြင်းပဲရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့သာ ဒါကို ထိန်းသိမ်းရမယ်ဆိုရင် ငါတို့အပြင်ဘက်ကနေ စတင်ရမယ်၊ အဲ့ဒီအခါမှသာ ငါတို့တစ္ဆေစေတမန်ကို အဆက်မပြတ်ပြန်လည်စတင်ခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်မှာ။" ယန်ကျန့်ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏မျက်နှာကို သူသိပ်မမှတ်မိနိုင်သော လီလဲ့ဖิงက ပြောလိုက်သည်။

"တစ္ဆေစေတမန်လို့ခေါ်တဲ့အရာ၊ ငါဒေတာအများကြီးကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့တယ်၊ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းမဟုတ်ဘူး၊ တိတိကျကျပြောရရင် ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုလုံးဖြစ်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေက တစ္ဆေပဲဆိုတာကို ငါကောက်ချက်ချနိုင်တယ်။"

"တစ္ဆေစေတမန်နဲ့ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါတို့တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ထိန်းသိမ်းဖို့လိုတယ်၊ ဌာနချုပ်မှာ တခြားဘယ်သူက အလားတူသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးလဲ။ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ဘယ်သူမဆို ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့အတွေးအခေါ်တွေကို မျှဝေပေးပါ။"

ဟင်?

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းသည် လီလဲ့ဖင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ထူးဆန်းသောအတွေးတစ်ခု သူတို့၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။

သူက ရင်းနှီးနေပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါသူ့ကို မမှတ်မိဘူး။