ထိတွေ့ခြင်း

နာရီဝက်ကြာ ငှားရမ်းခြင်းဖြင့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်နှင့် လဲလှယ်ခြင်းသည် ယန်ကျန်းအတွက် ရှင်းလင်းစွာ အမြတ်အစွန်းရှိသော သဘောတူညီမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝမ်ရှောင်မင်၏ လူ့အရေပြားစာလိပ်ကို သုတေသနပြုလိုသော ပြင်းပြသည့်ဆန္ဒကို ခံစားမိနေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤပစ္စည်းကို သူ၏စည်းစိမ်ကို စောင့်နေသော နှမြောတွန့်တိုသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်လက်ကာကွယ်နေပြီး သတင်းအချက်အလက် အရိပ်အမြွက်မျှပင် မဖော်ပြပါက၊ ဝမ်ရှောင်မင်၏ သုတေသနလုပ်ငန်း လမ်းဆုံးသွားသည့်အခါ သူသည် ယန်ကျန်းကိုယ်တိုင်ကို ပစ်မှတ်ထားလာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ယန်ကျန်းသည် လူ့အရေပြားစာလိပ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် သင့်တော်သော ဈေးနှုန်းဖြင့် လဲလှယ်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ မဟုတ်သေး။

သူသည် မသိသေးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအချို့ကို နားလည်ရန်အတွက် စာလိပ်မှ ပံ့ပိုးပေးသော သတင်းအချက်အလက်ကို လိုအပ်နေသေးသည်။

၎င်းသည် သူ၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေကို တိုးမြှင့်ရန် ကူညီနိုင်သည်။ ... ယန်ကျန်း၏ အဆင့်တွင်၊ သူကြုံတွေ့ရသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များသည် သာမန်အသေးအဖွဲကိစ္စများ မဟုတ်တော့ပေ။ တစ်ခုချင်းစီသည် ဖြေရှင်းရန်နီးပါး မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ၊ ခြေတစ်လှမ်းမှားလိုက်ရုံဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည်။

စာလိပ်၏ ထူးဆန်းသော သဘာဝနှင့် စာကြောင်းများကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထောင်ချောက်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ဤစိုးရိမ်မှုများက ဘာများအရေးကြီးမည်နည်း။

ယန်ကျန်းက "မင်းက ငါ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းကို လေ့လာချင်တယ်ဆိုတာကို ငါမကန့်ကွက်ပါဘူး။ ဒီမှာရှိတဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေအားလုံးလိုပဲ၊ ငါ့ဆီမှာရှိတဲ့ တစ်ခုကလည်း အန္တရာယ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအန္တရာယ်က သူပေးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကနေ လာတာ၊ တိုက်ရိုက်ထိခိုက်မှုကနေ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ဘာမှမလုပ်ရင် ဘာမှထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။"

စကားပြောပြီးနောက်၊ ယန်ကျန်းသည် သူနှင့်အတူ သယ်ဆောင်လာသော သေတ္တာငယ်လေးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

သေတ္တာကို ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ၎င်းသည် သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုများကို ထိရောက်စွာ တားဆီးနိုင်သည်။

သူသည် လူ့အရေပြားစာလိပ်ကို ဘယ်သောအခါမှ အစောင့်အရှောက် လျှော့ချခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

ချောင်ယန်ဟွာသည် ထိုအချိန်တွင် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဝမ်ရှောင်မင်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ငါတို့ အဖိုးကြီးချင်ကို အရင်စစ်ဆေးခိုင်းသင့်တယ်။" သူသည် ဝမ်ရှောင်မင်အား မသိသော သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ခွင့် မပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရှောင်မင်သည် သာမန်လူတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး၊ အသေးအဖွဲ မူမမှန်မှုတစ်ခုခုကပင် သူ့အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က စကားဝင်ပြောသည်။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ရွှေသေတ္တာက ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။ ပြီးတော့ ယန်ကျန်းက ခုနကပဲ ပစ္စည်းနဲ့ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ရုံနဲ့ ဘာအန္တရာယ်မှမရှိဘူးလို့ ပြောသွားတယ်။ သူကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ပြီးသားဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ အပိုကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေ လုပ်စရာမလိုပါဘူး။"

"ဟုတ်တယ်မလား၊ ယန်ကျန့်။"

ယန်ကျန့်က သေတ္တာကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။ "အနည်းဆုံးတော့ ငါ့လက်ထဲမှာတော့ အန္တရာယ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လုံးဝအန္တရာယ်ကင်းတယ်လို့တော့ ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး။ ဒါက အရမ်းထူးခြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ နာရီဝက်ပဲ အချိန်ရှိတယ်။"

သေတ္တာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်၊ ဝမ်ရှောင်မင်က ဖြည်းညှင်းစွာ "မင်း အခု အချိန်စမှတ်လို့ရပြီ။ အကယ်၍ မင်းမှာ အချိန်ရှိရင်၊ ဒုဝန်ကြီး ခုနကပြောသွားတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဆိုပြုချက်ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ချင်ရင် စဉ်းစားလို့ရပါတယ်။"

"ငါက ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ခိုင်မာတယ်၊ ပြန်စဉ်းစားစရာမလိုဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်သည် စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ ရွှေသေတ္တာကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ၊ ချောင်ယန်ဟွာ၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်သည်။

အတွင်းထဲတွင် အဝါရောင်သန်းနေသော စာရွက်ဟောင်းတစ်ထပ် ရှိနေသည်။

၎င်းတို့သည် တမင်တကာ ရှေးကျအောင် ပြုလုပ်ထားသော သားရေချပ်စာလိပ်များကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ ဝမ်ရှောင်မင်က ၎င်းတို့သည် သိုးသားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိသည်။ အကြောင်းမှာ သိုးသားရေသည် ဤမျှ နူးညံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ပါးလွှာခြင်းမရှိသလို၊ သားရေ၏ အသားအရေမှာလည်း မကိုက်ညီသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် လူ့အရေပြားဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်သည် ပစ္စည်း၏ ကုန်ကြမ်းကို ချက်ချင်းနီးပါး အတည်ပြုလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ ၎င်းသည် သာမန်ပစ္စည်းမဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ လူ့အရေပြားစာလိပ်တစ်စောင် ဖြစ်သည်။

ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေ၏ အရေပြားလား။ ဒီမှာရှိတဲ့ လူ့အရေပြားမီးအိမ်နဲ့ ဆင်တူသလား။

လူ့အရေပြားနှင့် ပတ်သက်သော သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများစွာသည် ဝမ်ရှောင်မင်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ ထိုအထဲတွင် 'တစ္ဆေလိမ်လည်သူ' မှ ထိန်းချုပ်ထားသော ကြမ်းတမ်းသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်လည်း လူ့အရေပြားနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

သူ့မှာ နာရီဝက်သာ အချိန်ရှိသော်လည်း၊ သူသည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်မရှည်ခြင်းမရှိဘဲ ယခုအခါ လူ့အရေပြားစာလိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် သူ့ဘာသာသူ အဖြေရှာမနေဘဲ၊ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူ ယန်ကျန့်ကို တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။ "ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲ။"

နောက်ဆုံးတွင်၊ ယန်ကျန့်သည် ဤပစ္စည်း၏ တည်ရှိမှုကို အသိဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

"မင်း အခု သုံးနေပြီပဲ။"

ဝမ်ရှောင်မင်၏ မျက်လုံးများက တချက်လက်သွားသည်။ "ဒါဆို ထိတွေ့မှုအပေါ် အခြေခံတဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းပေါ့။ မင်း ခုနက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ သတင်းအချက်အလက်အကြောင်း ပြောခဲ့တယ်... ငါထင်တယ်၊ ဒီပစ္စည်းရဲ့ ယေဘုယျလုပ်ဆောင်ချက်ကို ငါ ခန့်မှန်းနိုင်လောက်ပြီ။"

လျင်မြန်စွာပင်။

ဗလာဖြစ်နေခဲ့သော လူ့အရေပြားစာလိပ်ပေါ်တွင် ယခုအခါ ထူးဆန်းစွာ စာလုံးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ စာလုံးများ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံမှာ စနစ်တကျရှိပြီး၊ မမြင်ရသော လူတစ်ဦးက ဘောပင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ စာလိပ်ပေါ်တွင် စေ့စပ်သေချာစွာ ရေးသားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အနက်ရောင်စာလုံးများသည် သပ်ရပ်ခြင်းမရှိဘဲ အနည်းငယ် ကောက်ကွေ့နေသော်လည်း၊ သာမန်လူတစ်ဦး ဖတ်ရှုရန် အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ပေ။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ယန်ကျန်းပါ၊ ခင်ဗျား ဒီစာကြောင်းကို ဖတ်မိတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော် သေဆုံးပြီးနေလောက်ပါပြီ..."

ပထမစာကြောင်းသည် ဤနေရာတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ဦးက အမြန်ဖျက်နေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသောပုံစံဖြင့် မှိန်ဖျော့သွားပြီး၊ မကြာမီ စာလုံးများအားလုံးသည် တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စာလုံးအသစ်များက ၎င်း၏နေရာကို အစားထိုးဝင်ရောက်လာပြီး ဝမ်ရှောင်မင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည် "ကျွန်တော့်နာမည်က ဝမ်ရှောင်မင်ပါ၊ အကယ်၍ ခင်ဗျား ဒီစာကြောင်းကို ဖတ်နေတယ်ဆိုရင်၊ ဒါက စမ်းသပ်မှု ကျရှုံးသွားပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ..."

"ဟင်။"

ဝမ်ရှောင်မင်၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တုန်သွားသည်။ စာလိပ်မှ ဖော်ပြလိုက်သော သတင်းစကားအချို့က သူ့ကို ထိခိုက်သွားပုံရသည်။

ယန်ကျန်းသည် စာလိပ်ပေါ်ရှိ စာလုံးများကို မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ စာလိပ်သည် ဝမ်ရှောင်မင်အား အလွန်အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် သဲလွန်စအချို့ကို ဖော်ပြနေပြီး သူ့ကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားနေမည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။ ၎င်းသည် သတင်းအချက်အလက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းထဲတွင် စာလိပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်အချို့ တည်ရှိနေသည်။

စာလိပ်နှင့် အသစ်ထိတွေ့သူများသည် အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးခံရဆုံးဖြစ်သည်။

သို့သော် သင်သတိထားမိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ၎င်းပေါ်ရှိ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း ဘာမှမလုပ်လျှင် အများကြီး ပိုကောင်းသွားသည်။

စာလိပ်မှ လမ်းညွှန်သော ခြေလှမ်းတိုင်းသည် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဤထောင်ချောက်များ အတူတကွ ချိတ်ဆက်မိသွားသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် စာလိပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ စာလိပ်ကို အားကိုးခဲပြီး၊ အထူးအခြေအနေများအောက်တွင်သာ ၎င်းပေါ်ရှိ လမ်းညွှန်ချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်သည် အကြောင်းအရာများကြောင့် စွဲလန်းနေပုံရပြီး၊ သူ၏အကြည့်သည် စာလိပ်ပေါ်တွင် စူးစိုက်နေကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပုံရိပ်သည် ဆက်လက်ပေါ်ထွက်နေသည်။

ယန်ကျန်းက ခေတ္တမျှသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ အနည်းငယ် အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ၊ စာလိပ်သည် ယခုအချိန်တွင် ထူထပ်သော စာလုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကြီးမားသော သတင်းအချက်အလက်ပမာဏကို ဖော်ပြလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည် — ၎င်းသည် သူစာလိပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားစဉ်ကာလအတွင်း တစ်ခါမှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးသော အရာဖြစ်ပြီး၊ စာလိပ်သည် ဤမျှလောက်သော သတင်းအချက်အလက်ကို တက်ကြွစွာ ထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

၎င်းထုတ်ဖော်ခဲ့သော သတင်းအချက်အလက် အများဆုံးမှာ Z မြို့တွင် ဖြစ်ပြီး၊ တစ္ဆေမှန်ရှေ့တွင် ကြိုးဆွဲချသည့် နည်းလမ်းကို ဖော်ပြခဲ့စဉ်က ဖြစ်သည်။

ထိုတစ်ကြိမ်မှလွဲ၍၊ နောက်တစ်ကြိမ် မဖြစ်ခဲ့တော့ပေ။ စာလိပ်ကိုယ်တိုင် ခြိမ်းခြောက်ခံရသည်ဟု ခံစားရမှသာ သတင်းအချက်အလက် လမ်းညွှန်မှုအချို့ကို မတက်ကြွစွာ တင်ပြသည်။

"စာလိပ်က ဝမ်ရှောင်မင်ကို ယုံကြည်ဖို့ ဖျောင်းဖျနေတာလား။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"

ယန်ကျန်းက သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည် "ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့ ဉာဏ်ရည်နဲ့ဆိုရင်၊ စာလိပ်က သူ့ကို လှည့်စားနိုင်ခြေက အရမ်းနည်းတယ်။ သတင်းအချက်အလက်ထဲမှာ ဝမ်ရှောင်မင် လက်လွှတ်ဖို့ တွန့်ဆုတ်လောက်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးမပါဝင်ဘူးဆိုရင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါကို မဖြစ်အောင် တားဆီးမယ်။ ငါ စာလိပ်ကို ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့ လက်ထဲမှာ နေခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

သူသည် စာလိပ်တွင် ကြံစည်မှုသဘာဝအချို့ ရှိသည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရပြီး၊ အကယ်၍ ၎င်းသည် ဝမ်ရှောင်မင်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက၊ ဝမ်ရှောင်မင်သည် သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာဖြင့် ဘာကိုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

သို့သော်၊ နာရီဝက်သည် ကြာမြင့်သော အချိန်တစ်ခု ဖြစ်နေသေးသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အာရုံကို ဝမ်ရှောင်မင်အပေါ်တွင် အမြဲတမ်း မထားခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်က နောက်ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းသည် အလွယ်တကူ အထင်လွဲခံရနိုင်သည်။

"ဒုဝန်ကြီး၊ J မြို့မှာ ရုတ်တရက် တစ္ဆေတမန်တော်ဖြစ်ရပ်ကြောင့်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အချိန်ဇယားတွေ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ။ ကျွန်တော်စဉ်းစားနေတာက၊ အထူးအရေးကြီးတာမရှိရင်၊ တာချန်းမြို့ကို စောစောပြန်လို့ရမလား။ နောက်ဆုံးတော့၊ တာချန်းမြို့က အခုခေါင်းဆောင်မရှိဘဲ၊ လစ်လပ်မှုက ကြာရှည်သွားရင်၊ တစ်ခုခုမှားသွားရင် ဘယ်သူတာဝန်ယူမလဲ။"

ထိုအချိန်တွင်၊ ချောင်ယန်ဟွာက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်စီမံကိန်းက လုပ်ဆောင်နေတုန်းပဲ၊ မင်း J မြို့မှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်နေဖို့ မစဉ်းစားဘူးလား။"

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်စီမံကိန်းအတွက် ရှိနေဖို့ လိုအပ်လို့လား။ မဲပေးရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"

"တာချန်းမြို့က နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်ရဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ ငါတို့ မင်းကို ဆုမချရသေးဘူး။ ဒီကိစ္စပြီးရင်၊ မင်း တာချန်းမြို့ကို ပြန်နိုင်ပါတယ်။"

"ကျွန်တော်က တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ J မြို့ခရီးစဉ်က လူတော်တော်များများကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဆုလာဘ်အကြောင်းကို မေ့လိုက်ကြရအောင်။ နောက်မှ၊ ကျွန်တော် ကောင်းကျိ့ချန်ရဲ့ တစ္ဆေကို ယူသွားမယ်။ ဒါကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆုလာဘ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။"

ချောင်ယန်ဟွာ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းသွားသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ၊ ယန်ကျန်းသည် ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် 'တစ္ဆေလူလိမ်' ဟု လူသိများသော တစ္ဆေကို မျက်စိကျနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ကိစ္စရပ်မှာ အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် အရာများကို ရှုပ်ထွေးအောင် မလုပ်ချင်တော့ဘဲ ယန်ကျန်း၏ တောင်းဆိုမှုကို ခွင့်ပြုခြင်းက အကောင်းဆုံးဟု တွေးလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ ထူးချွန်မှုများကို ဆုမချပါက လူများကို စည်းရုံးရန် ခက်ခဲပြီး၊ ယန်ကျန်း၏ တောင်းဆိုမှုသည်လည်း အလွန်အကျွံမဟုတ်ပေ။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ချောင်ယန်ဟွာ ငြင်းပယ်လျှင်ပင်၊ ဌာနချုပ်သည် ကောင်းကျိ့ချန်၏ တစ္ဆေကို ပြန်လည်ရယူနိုင်မည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ ယန်ကျန်းသည် ယခင်က သေတ္တာကို မည်သည့်နေရာတွင် ဝှက်ထားခဲ့သည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

"ဒါဆို ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်၊ ဌာနချုပ်ရဲ့ စစ်ဆင်ရေးပြီးတဲ့အထိ စောင့်ပါ၊ ပြီးရင် မင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တာချန်းမြို့ကို ပြန်နိုင်တယ်။ ကောင်းကျိ့ချန်ရဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းရဲ့ တောင်းဆိုမှုကိုလည်း ငါ အတည်ပြုလိုက်ပါတယ်။"

သူကဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့၊ တစ္ဆေတမန်တော်ဖြစ်ရပ်က မပြီးသေးဘူး။ အကယ်၍ မင်းက တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်ကို အသုံးပြုဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင်၊ ဒီကာလအတွင်းမှာ အန္တရာယ်အချို့ရှိတယ်။ မင်းအတွက်တင် မဟုတ်ဘူး၊ တခြားလူတိုင်းလည်း J မြို့မှာ ခဏလောက် နေရဦးမယ်။"

"တာချန်းမြို့က နောက်ဆုံး ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်က ထောက်ပံ့မှု မလုံလောက်လို့ ဖြစ်ပွားခဲ့တာ။ ဒီအရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ မင်း ဒါကို သေချာစဉ်းစားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တာချန်းမြို့မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ မင်းပြန်ဖို့ ငါ ခွင့်ပြုနိုင်ပါတယ်။"

သူ၏ စကားများအရ၊ လောလောဆယ်တွင် လုံလောက်သော တစ္ဆေဆရာများသည် ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ရန် နေထိုင်ရန် လိုအပ်သည်။ မျှော်လင့်မထားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားသည့်အခါ လူအင်အား မလုံလောက်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေတမန်တော်ဖြစ်ရပ်က ဘယ်တော့ပြီးမှာလဲ။"

"အစီအစဉ်ကတော့ နောက်ဆုံးသုံးရက်အတွင်း အရေးယူဆောင်ရွက်ဖို့ဖြစ်ပြီး၊ ခုနစ်ရက်အတွင်း အပြီးသတ်ဖို့ ရည်မှန်းထားတယ်။"

ယန်ကျန်းက စဉ်းစားပြီးနောက် "ဒီလိုဆိုရင်တော့၊ ကျွန်တော် နောက်ထပ် ခုနစ်ရက် နေလိုက်မယ်။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဘယ်သူမှ ပရမ်းပတာဖြစ်တာကို မလိုချင်ပါဘူး။"

"ဒါပေမဲ့၊ နောက်စစ်ဆင်ရေးမှာတော့ ကျွန်တော် ပါဝင်မှာမဟုတ်ဘူး။" ယန်ကျန်းက ကြိုတင်ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ နောက်စစ်ဆင်ရေးအတွက် ငါ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်။ နောက်ဆုံးတော့၊ မင်းလည်း အနားယူဖို့ လိုတယ်လေ။ ငါ လျိုရှောင်ယွိကို ခွင့်ရက်အချို့ ပေးပြီး မင်းနဲ့အတူ လျှောက်ပတ်ဖို့ လိုက်ပို့ပေးရမလား။"

ယန်ကျန်းက တွေးလိုက်သည်။ "ငါ အနားယူဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုရင်၊ မင်းက လျိုရှောင်ယွိကို ဘာလို့ ခွင့်ရက်ပေးမှာလဲ။ ဒါက ငါ့အတွက် အလုပ်ပိုရှုပ်စေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"

"အာ..." ချောင်ယန်ဟွာက ယန်ကျန်းကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နားမလည်သော ပုံစံဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် ဆိုလိုရင်းကို အမှန်တကယ် နားမလည်ပုံရသည်။

သူက တကယ်ပဲ ပြဿနာများတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ၊ တစ္ဆေဆရာတွေမှာ သူတို့ရဲ့ ထူးခြားချက်တွေ ရှိကြတာပဲ။