လီယောင်၏ သတင်း

ယန်ကျန့်သည် ညက ကောင်းကောင်းမအိပ်လိုက်ရပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများက အလွန်များပြားပြီး သူစဉ်းစားဆုံးဖြတ်ရမည့် အရာများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘဝအတွေ့အကြုံနည်းပါးသော အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူ့အတွက် ဤသည်မှာ အနည်းငယ် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဌာနချုပ်၏ ပဋိပက္ခ၊ ချောင်ယန်ဟွာ၏ အကြံပြုချက်၊ အခြေအနေကို သုံးသပ်ခြင်းကဲ့သို့သော အချို့ကိစ္စရပ်များသည် လူတစ်ဦး၏ စရိုက်လက္ခဏာအတိုင်း ရိုးရှင်းစွာ ကိုင်တွယ်၍မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအရာများသည် ကျောင်းမှ ဆရာများက သင်ကြားပေးမည့်အရာများ မဟုတ်သလို၊ ဤနေရာသည်လည်း ကျောင်းမဟုတ်ပေ။

အချို့သော ရွေးချယ်မှုများသည် မှန်သည်၊ မှားသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မသိပေ။ ယန်ကျန့် လုပ်နိုင်သမျှမှာ မည်သည့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုမဆို မချမီ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားကို အမြဲတမ်း သေချာစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

"အရှုံးပေးခြင်းသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြစ်သည်" ဆိုသော စကားသည် အခြားသူများကို နှစ်သိမ့်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ... ယန်ကျန့်ကဲ့သို့သော လူများအတွက်၊ အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းသည် သေခြင်း သို့မဟုတ် အပြတ်ရှင်းခံရခြင်းကိုပင် ဦးတည်သွားနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ ကလေးကစားစရာမဟုတ်ဘဲ၊ ရှင်သန်ရေးကစားပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။

နံနက်ခင်း။

ဖုန်းခေါ်သံတစ်ခုက ယန်ကျန့်အား နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးထစေခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဖုန်းဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးဖုန်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးခဲ့သော်လည်း၊ သူ့တွင် အပိုများစွာရှိသည်။ SIM ကတ်ကို ပြောင်းထည့်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်လုံးကို ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်သည်။ သူ၏ လက်ရှိဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေအရ၊ သူ တတ်နိုင်ပေသည်။

"ဟယ်လို၊ ယန်ကျန့်လားခင်ဗျ။" ဖုန်းတစ်ဖက်မှ အသံသည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ပြီး၊ ယဉ်ကျေးကာ အနည်းငယ် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ပြောဆိုနေသည်။

ယန်ကျန့်က အသံကို မမှတ်မိပေ။ သူ ဖုန်းခေါ်သူ၏ နံပါတ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဂျေမြို့သို့ လေယာဉ်ဖြင့် လာစဉ်က တွေ့ဆုံခဲ့သော အမျိုးသားကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

ဝမ်တဲလုဟု အမည်ရပြီး ဝမ်တဲအုပ်စု၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သည်။ သူသည် လေယာဉ်ပေါ်မှ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ပါဝင်ပတ်သက်လာခဲ့သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌဝမ်လား။ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။"

ဝမ်တဲလု၏ အသံက ဖုန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟဲဟဲ၊ ညီလေးက တကယ်ပဲ အရာရာကို မေ့လွယ်တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ပဲနော်။ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက ညီလေး ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီရှေးဟောင်းပစ္စည်းအကြောင်း စုံစမ်း ခိုင်းထားတယ်မလား။ အင်း၊ ကျွန်တော် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ အတော်လေး အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရတယ်၊ လူတော်တော်များများနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ အချက်အလက်တချို့ ရလာပြီ။ ညီလေး ဘယ်တော့လောက်အားမလဲ၊ တွေ့ပြီး ထမင်းအတူစားကြမလား။"

"ဝိညာဉ်ပုလင်းကိစ္စလား။"

ယန်ကျန့်၏ စိတ်ဓာတ်က အနည်းငယ် တက်ကြွလာသည်။ သူသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်ကို သတိရသွားသည်။

"ဖိန်အန်းဂရန်းဟိုတယ်ကို ကျွန်တော့်ဆီလာခဲ့၊ ခင်ဗျား အရင်က ဒီကိုလာဖူးတော့ လိပ်စာထပ်မပြောတော့ဘူး။"

"ကောင်းပါပြီ၊ အခုပဲ လာခဲ့ရမလား။" ဝမ်တဲလုက မေးသည်။

"ရတယ်၊ ကျွန်တော် ဒီနေ့ အားတယ်၊ ခင်ဗျား ဘယ်အချိန်လာလာရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို အရမ်းအကြာကြီးတော့ မစောင့်ခိုင်းနဲ့။"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ညီလေး၊ ကျွန်တော် မကြာခင် ရောက်လာပါ့မယ်၊ ခဏလေးစောင့်ပေးပါ" ဟု ဝမ်တဲလုက စိတ်အားထက်သန်စွာနှင့် အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ပြောသည်။

"ဒါဆို လောလောဆယ် ဒီလောက်ပဲ၊ တစ်ခုခုရှိရင် ဆက်သွယ်လိုက်" ဟု ယန်ကျန့်က ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ပုလင်းတွေထဲက တခြားတစ္ဆေလား။ ဒါက တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အိမ်အိုကြီးတစ်လုံးကနေ ကျန်ခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုလိုပဲ။"

သူ လှည့်ပြီး ညအိပ်စားပွဲပေါ်မှ ရွှေပုလင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ပုလင်းက ဗလာဖြစ်နေသည်။

အတွင်းမှ တစ္ဆေသည် လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး ယခုအချိန်အထိ ယန်ကျန့်သည် ၎င်း၏ ခြေရာခံကို မတွေ့ရှိသေးပေ။

သို့သော် တစ်ခုတည်းသော ရရှိမှုအဖြစ်၊ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေထံမှ လက်တစ်ဖက်ကို ယူခဲ့ပြီး တစ္ဆေအရိပ်မှတစ်ဆင့် သူကိုယ်တိုင်နှင့် တွဲဆက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဤတွဲဆက်မှုသည် သူ လိုလိုလားလား မြင်တွေ့လိုသောအရာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က လွှမ်းမိုးသွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တစ္ဆေအရိပ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားစေသည်။ ဤထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးခြင်းက သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဆုံးရှုံးသွားစေသည်။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ၊ ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ပို၍ပို၍ တူလာနေသည်။

တစ်ခုတည်းသော စိတ်သက်သာရာရမှုမှာ သူသည် အသိစိတ်ရှိနေသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ပြောရရင်၊ ငါ ဒီတစ္ဆေလက်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို တကယ်တမ်း မစူးစမ်းရသေးဘူး။ ငါသိတာက ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေနိုင်တယ်၊ သာမန်လူတွေ မမြင်နိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ ဒါက တခြားတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပုံရတယ်၊ ဒီစွမ်းအားကို ဘယ်လိုအသုံးချရမလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး" ဟု ယန်ကျန့်က တွေးတောနေသည်။

သူသည် သူ၏ ဤတတိယလက်ကို အပြည့်အဝ အသုံးမချရသေးသလို၊ ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကိုလည်း နက်နက်နဲနဲ မတူးဖော်ရသေးပေ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် ၎င်းကို သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရရှိထားသည်မှာ မကြာသေးသလို၊ မကြာသေးမီက သူ စမ်းသပ်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

သူ တစ္ဆေမျက်လုံးကို ပထမဆုံး ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင်၊ အချို့သော စွမ်းရည်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် စမ်းသပ်ခြင်းမှတစ်ဆင့်သာ ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး၊ ပထမဆုံး ဖမ်းယူရရှိသည်နှင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သောအရာများ မဟုတ်ပေ။

ဝမ်တဲလု လာမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ယန်ကျန့်သည် သူ၏လစာအတွက် ချောင်ယန်ဟွာကို ဖိအားပေးရန် ဌာနချုပ်သို့ ယနေ့ မသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူထပြီး ရေချိုးကာ မှန်ထဲရှိ သူ၏ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည် — ကျန်းမာသော အသားအရေနှင့် ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်စုံသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်။ သူ၏ ခြေရင်းမှ အနက်ရောင်အရိပ်သည် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အတော်လေး မသက်မသာဖြစ်စေသော်လည်း၊ ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဘဝတွင် အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် ရှိနေနိုင်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

သူသည် ဤအခြေအနေသည် မည်မျှကြာရှည်ခံမည်ကိုသာ မသိပေ။

ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်၏ စွမ်းရည်သည်လည်း ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိရမည်။ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် တစ္ဆေ၏ တိုက်စားမှု ပြင်းထန်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ တစ္ဆေလိမ်လည်သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

"ဒင်ဒေါင်!"

ရုတ်တရက်၊ အခန်းအပြင်ဘက်မှ တံခါးဘဲလ် မြည်လာသည်။

"ဝမ်တဲလု ရောက်လာပြီလား။ အဲ့ဒီလူ တကယ်ပဲ အာရုံစိုက်တတ်တာပဲ။"

ယန်ကျန့် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဆယ့်ငါးမိနစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး မဟုတ်လား။

သူ အဝတ်အစားဝတ်ပြီး ရေချိုးခန်းမှ ထွက်လာသည်။ သူ တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ တံခါးဘဲလ်တီးသူမှာ ဝမ်တဲလု မဟုတ်ဘဲ၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် အရပ်ရှည်ပြီး၊ နေကာမျက်မှန် တပ်ထားကာ၊ မဂ္ဂဇင်းမျက်နှာဖုံးမော်ဒယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ — အလွန်လှပသည်။

လီယောင်လား။

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ ဤအမျိုးသမီးနှင့် ယခင်က တွေ့ဆုံဖူးသော်လည်း၊ သူ့ကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ထိခိုက်စေသောအရာမှာ သူမ၏ ရုပ်ရည် သို့မဟုတ် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် မဟုတ်ဘဲ၊ သူသည် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို သွေးစွန်းနေသော သတင်းစာဟောင်းဖြင့် ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။"

သူ၏လေသံက အေးစက်နေပြီး အနည်းငယ် သတိထားနေပုံရသည်။

လီယောင်က နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ပြုံးစစဖြင့် "အရမ်းတင်းမာမနေပါနဲ့၊ ငါတို့အဖွဲ့အစည်းကလူတွေက ငါတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးအကြောင်း သိသွားမှာမဟုတ်ပါဘူး။"

သူမ ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို လှမ်းချိတ်လိုက်သည်။

"ရက်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရတာ၊ ငါ့ကို လွမ်းနေလား။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းသွားသည်။ သူသည် လီယောင်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူတို့သည် ယခင်က သူစိမ်းများဖြစ်ရုံသာမက၊ ရန်လိုမှုရှိသော သူစိမ်းများလည်း ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့သော ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုကို အလွယ်တကူ လက်ခံရန် မလွယ်ကူပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ တစ္ဆေများ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ပြသနေသည်။

"ငါ မကြာသေးခင်က အလုပ်တချို့နဲ့ ရှုပ်နေလို့၊ မင်းကိုလွမ်းဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ မင်းရောက်လာမှတော့၊ အထဲဝင်ခဲ့။"

ယန်ကျန့်က တိုတိုတုတ်တုတ် ဆင်ခြင်လိုက်သည်။ သူ သူမကို ငြင်းပယ်၍မရပေ၊ မဟုတ်လျှင် လီယောင်နှင့် သူတို့၏ ဟန်ဆောင်ကစားပွဲကို မည်သို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။

လီယောင်က ပြုံးလျက် "ရှင် ဘာနဲ့ရှုပ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်။ ရှင်က အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ပြဿနာတွေကို ကိုင်တွယ်နေတာမလား။ ရှင်က ဌာနချုပ်မှာ ကောင်းကျိ့ချန်ကို ကိုယ်တိုင်ရှင်းပစ်ခဲ့ပြီး အစည်းအဝေးစားပွဲမှာ ကျန်းရှန်ဘိုင်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ ဌာနချုပ်ကလူတွေသာ ထိန်းမထားရင်၊ အခြေအနေက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့် ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုက သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ "မင်းရဲ့သတင်းက တကယ်ပဲ အချိန်နဲ့ကိုက်တာပဲ။ အဲ့ဒါက မနေ့ကမှ လျှို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက်၊ မင်း ဒီနေ့ သိနေပြီလား။"

ဌာနချုပ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အပြင်သို့ မပေါက်ကြားပေ၊ အထူးသဖြင့် ဤသို့သော မလိုလားအပ်သည့် သတင်းမျိုးဆိုလျှင် ပို၍ပင်ဖြစ်သည်။

လီယောင်က ယန်ကျန့်အနားသို့ တိုးကပ်ကာ၊ သူ၏လည်ပင်းကို ဖက်ထားပြီး ချစ်ခင်မှုကို တောင်းခံနေသော ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူမက ချိုသာသောအသံဖြင့် စနောက်လိုက်သည်။ "ရှင် ကျွန်မကို ချီးကျူးမှာမဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မက ပိုအရေးကြီးတဲ့ အရာတချို့ကိုတောင် သိနေနိုင်တယ်။"

"ဘာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ အရာတွေလဲ။" ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို သူမအပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထားလျက် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မကို နမ်းပါ၊ ဒါဆိုရင် ပြောပြမယ်။" လီယောင်က သူမ၏မျက်နှာကို မော့လိုက်ပြီး ရယ်ကျဲကျဲဖြင့်။

"မင်းမပြောလည်း ရတယ်။ ငါ သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး။"

လီယောင်က ယန်ကျန့် စိတ်ဆိုးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပုံရသည်။ သူမ ချက်ချင်း အလျှော့ပေးလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မက စနောက်နေတာပါ။ ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို ရှင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် မပြောဘဲနေမလဲ။ ကျွန်မ ဒီနေ့ အလုပ်ပျက်ပြီး အထူးတလည် ဒီကိုလာခဲ့တာ၊ မနက်စာတောင် စားဖို့ အချိန်မရခဲ့ဘူး။ ရှင် နောက်မှ ကျွန်မကို အစားကောင်းကောင်းတစ်နပ် ကျွေးရမယ်နော်။"

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူမ၏အသံသည် စွဲကပ်နေသော နတ်ဆိုးငယ်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပျို့အန်ချင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ချိုမြိန်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က မတုန်မလှုပ်ဘဲ၊ သူမကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေရုံသာ။

လီယောင်က ပိုနီးကပ်စွာ တိုးကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး "မနေ့ညကပဲ၊ အဖွဲ့အစည်းက လူတချို့ ရှင်နဲ့ပတ်သက်ပြီး အရေးပေါ်အစည်းအဝေးတစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်၊ ရှင့်ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးဖို့။"

"အိုး။ ဒါဆို သူတို့က ငါ့ကို ရှင်းပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလား။" ယန်ကျန့်က မျက်လုံးများကို မှေးမှိတ်လိုက်သည်။ သူသည် သတင်းကြောင့် အထူးတလည် အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိပေ။

လီယောင်က ယန်ကျန့်၏ နားနားကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး "မာထျန်းရှုံးဆိုတဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က အဲ့ဒီလိုအစီအစဉ်ကို အဆိုပြုခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေ၊ အထူးသဖြင့် ကျန်းရှန်ဘိုင်က ကန့်ကွက်ခဲ့တယ်။ သူက ရှင်က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်လို့ ထင်ပြီး လုံးဝမလွှဲမရှောင်သာမှပဲ စားပွဲကို လှန်ချင်တယ်။"

သူမသည် အသံကျယ်ကျယ် မပြောရဲပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြားဖြတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်သည် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်က အသံဖမ်းစက်များကို ဖယ်ရှားခဲ့သော်လည်း၊ သူ မရှိခိုက်တွင် တစ်ခုခု တပ်ဆင်ထားခြင်း ရှိ၊ မရှိ မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

"သူတို့က စားပွဲကို မလှန်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ မလှန်ရဲတာ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ငါ့မှာလည်း လှန်နိုင်တဲ့စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာ သိလို့ပဲ။ ငါသာ နည်းနည်းလေး အားနည်းခဲ့ရင်၊ သူတို့က မနေ့ညကတည်းက လှုပ်ရှားလောက်ပြီ။"

တစ္ဆေခေါင်းတလားဖြစ်ရပ်သည် ကျန်းရှန်ဘိုင်အား သူ၏စွမ်းရည်များကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပုံရသည်။