ငါးနှစ်အကြာက ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ

ဝမ်တဲလုသည် ယခုတစ်ကြိမ် ယန်ကျန့်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ရောက်လာသည့်အခါ ယခင်တစ်ကြိမ် လေယာဉ်ပေါ်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကထက် များစွာ ပို၍ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိနေသည်။ ယခင်က သူသည် စာရင်းဝင်ကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ သူဌေး၊ အုပ်စုတစ်ခု၏ ဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ အဆင့်အတန်းနှင့် ရာထူးအရ သူသည် အခြားသူများထက် သာလွန်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသောကြောင့် သူ၏လေသံနှင့် ယုံကြည်မှုမှာ ပိုမိုခိုင်မာခဲ့သည်။ သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းမှ လူများနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်မှာပင် သူသည် အထူးတလည် ဘာမှမခံစားရပေ။ အများဆုံးမှာ ဤလူများသည် အချို့သော အခွင့်ထူးများ ရရှိထားသူများဟုသာ သူ ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ယခင်တစ်ကြိမ်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဖြစ်ရပ်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ရုံသာမက တစ္ဆေဆရာများအကြောင်းကိုလည်း အာရုံစိုက် သုတေသနပြုခဲ့သည်၊ အထူးသဖြင့် တာချန်းမြို့နှင့် ယန်ကျန့်တို့မှာ သူ၏ အဓိက အာရုံစိုက်ရာများ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူသည် ငွေများစွာသုံးစွဲခဲ့ပြီး အဆက်အသွယ်များစွာကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူတွေ့ရှိခဲ့သော အမှန်တရားသည် ဝမ်တဲလုအား တိုး၍တိုး၍ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် မအီမသာဖြစ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များသည် ကမ္ဘာအနှံ့ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားနေခဲ့ပြီး၊ တာချန်းမြို့ရှိ နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်သည် ရိုးရှင်းသော ဓာတုဗေဒယိုစိမ့်မှုမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေခြောက်လှန့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤသတင်းအချက်အလက်သည် အင်တာနက်ပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ ပို၍ပျံ့နှံ့လေလေ၊ ပို၍ထူးဆန်းလာလေလေဖြစ်ကာ၊ လူများအတွက် အမှန်နှင့် ကောလာဟလကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲစေသည်။

သို့သော် ငြင်းမရသောအချက်မှာ၊ ယန်ကျန့်သည် ထိုဖြစ်ရပ်တွင် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

အမှန်တရားအချို့ကို သိရှိပြီးနောက်၊ ဝမ်တဲလုသည် တည်ငြိမ်နေရန် အလွန်ခက်ခဲသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံနှင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများက သူ့အား တိုး၍တိုး၍ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် မတည်ငြိမ်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ... ယန်ကျန့်က ဝမ်တဲလုအား ထိုင်ရန် အချက်ပြပြီးနောက် တိုက်ရိုက် အဓိကအကြောင်းအရာသို့ ရောက်သွားသည်။

"ပြောပါဦး၊ မင်းကို အရင်တစ်ခေါက် စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သတင်းထူးသေးလား။"

ယဉ်ကျေးဖော်ရွေစွာ နှုတ်ဆက်စကားပြောဆိုခြင်း သို့မဟုတ် အသေးအဖွဲ စကား ပြောဆိုခြင်းများအတွက် အချိန်မရှိပေ။

ဝမ်တဲလုသည် ထိုအချိန်တွင် အနည်းငယ် အမ်းနေပုံရပြီးနောက်၊ သူ၏စကားလုံးများကို စုစည်းကာ "အရင်တစ်ခေါက်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကိစ္စကို ကျွန်တော် သေသေချာချာ စုံစမ်းပြီးပါပြီ။ ဒါက ကျွန်တော် လောလောဆယ် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ သက်ဆိုင်ရာအချက်အလက်တွေပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ပေးပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ဖိုင်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ၎င်းကို ကောက်ယူပြီး စတင်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဖိုင်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ကျုံးအန်းမြို့ရှိ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလမ်းတစ်ခုမှ ရရှိခဲ့ကြောင်း ပြသသည့် သတင်းအချက်အလက်နှင့် ဓာတ်ပုံများ ပါဝင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ မူလဇာစ်မြစ်မှာ ကျုံးအန်းမြို့အပြင်ဘက်ရှိ လင်မြို့နယ်ဟုခေါ်သော မြို့တစ်မြို့မှ ဖြစ်သည်။

လင်မြို့နယ်အနီးတွင်၊ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တည်ဆောက်ခဲ့သော လော့ဟု အမည်ရသော မိသားစုတစ်စုပိုင် ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်တစ်လုံး ရှိသည်။ ၎င်းသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လူမနေဘဲ ဖြစ်နေသောကြောင့်၊ မျိုးဆက်များသည် မူလနေရာတွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့်၊ မြေအောက်ခန်းတစ်ခုကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သတင်းအချက်အလက်သည် တိကျသည်၊ ယန်ကျန့်သည် အတိတ်က တစ်စုံတစ်ယောက်က resolution နိမ့်သော ကင်မရာဖြင့် ရိုက်ကူးထားသော အိမ်ကြီးဟောင်း၏ ဓာတ်ပုံများကိုပင် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ အနည်းငယ် ဝါးနေသည်။ သို့သော် အိမ်ကြီးဟောင်းသည် အစိမ်းရောင်အုတ်များကိုလည်း အသုံးပြုထားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်၊ ဆောက်လုပ်ပြီးနောက်တွင် လေဝင်လေထွက်ပေါက်များသာ ရှိပြီး၊ ထူးဆန်းစွာပင်၊ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ပြတင်းပေါက်များ မရှိဘဲ၊ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကြီးတစ်ချပ်သာ ရှိသည်။

လျစ်လျူရှုမှုကြောင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြိုကျနေသော အိမ်ကြီးဟောင်း၏ နံရံသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အစိမ်းရောင်အုတ်များကို ဖော်ပြနေပြီး ပေါင်းပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

၎င်းသည် တာချန်းမြို့ရှိ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အိမ်ကြီးဟောင်းထက်ပင် ပို၍ကြာရှည်စွာ စွန့်ပစ်ခံထားရပုံရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့၏ အိမ်ကြီးဟောင်းတွင် ၎င်းကို စောင့်ရှောက်ပြီး နေထိုင်ခဲ့သော အဘိုးအိုတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးသည်ဟု ကြားဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များက ကွယ်လွန်သွားပြီးမှသာ ထိုအိမ်ကြီးသည် လုံးဝ အသုံးမပြုတော့ဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"တာချန်းမြို့က အိမ်ကြီးဟောင်းက နှစ်လေးဆယ်လောက် စွန့်ပစ်ခံထားရတယ်ဆိုရင်၊ ဒီတစ်ခုက အနည်းဆုံး နှစ်ခြောက်ဆယ်လောက် စွန့်ပစ်ခံထားရမှာပဲ။" ယန်ကျန့်က ဓာတ်ပုံကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးမှိတ်ကာ တွေးတောနေသည်။

ဤခန့်မှန်းချက်အရ၊ လင်မြို့နယ်ရှိ အိမ်ကြီးဟောင်း၏ ပိုင်ရှင်သည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်အတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေများသည် — လက်ရှိအခြေအနေအရ၊ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေများ ပြန်လည်ထကြွသည့် အလယ်ပိုင်းကာလလောက်တွင် ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ အဆုံးအထိ မရောက်ခဲ့ပေ။

တာချန်းမြို့ရှိ အိမ်ကြီးဟောင်း၏ ပိုင်ရှင်မှာမူ၊ ရှင်းလင်းစွာပင် ပို၍အသက်ရှည်ခဲ့သည်။

"ဒါ မမှန်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ဓာတ်ပုံကို အနီးကပ် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းထဲတွင်၊ အိမ်ကြီးဟောင်းရှေ့တွင် ကတ်ကြေးလက်ဟန်ဖြင့် ဓာတ်ပုံရိုက်နေသော ခရီးသွားတစ်ဦး ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် အဓိကအချက်မဟုတ်ပေ။ အာရုံစိုက်ရမည့်အချက်မှာ အိမ်၏ သစ်သားတံခါးဟောင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ၁၀ စင်တီမီတာခန့် အကျယ်အဝန်းရှိသော အလျားလိုက်အပေါက်တစ်ခုဖြင့် အနည်းငယ် ဟနေပြီး၊ အတွင်းတွင် ဘာမှမမြင်ရဘဲ မှောင်မည်းနေသည်။ သို့သော်၊ ဓာတ်ပုံထဲတွင်၊ အပေါက်ကြားမှ ထွက်နေသော ဝါးနေသည့် လက်တစ်ဖက်ကို မြင်နိုင်ပြီး၊ ၎င်း၏ တောင့်တင်းနေသော လက်ချောင်းအနည်းငယ်သည် တံခါးအစွန်းတွင် တင်ထားသည်။

ထို့အပြင်၊ ထိုလက်သည် အလွန်ထူးဆန်းသော နေရာတွင် ပေါ်နေသည် — တံခါး၏ အပေါ်ဆုံးတွင် ဖြစ်သည်။

ထိုခေတ်ဟောင်း သစ်သားတံခါးများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ရှည်လျားပြီး ကျဉ်းမြောင်းကာ၊ တံခါးတစ်ချပ်စီသည် အနည်းဆုံး သုံးမီတာမြင့်ပြီး၊ သာမန်လူတစ်ဦးအတွက် မမီနိုင်ပေ။

ထို့အပြင်၊ သစ်သားတံခါးကို တင်းကျပ်စွာ သော့ခတ်ထားပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုသာ ဖွင့်ထားသဖြင့်၊ အတွင်းတွင် နေထိုင်သူများ မရှိတော့ပေ။

သို့ဆိုလျှင် မည်သူ၏လက် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ယန်ကျန့်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်ဖဝါးကို လှမ်းကြည့်ပြီး နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ဘာမှ ကောက်ချက်မချနိုင်ပေ၊ ဓာတ်ပုံ၏ resolution မှာ အလွန်နိမ့်သဖြင့် ရှင်းလင်းသော အသွင်အပြင်များကို မမြင်နိုင်ဘဲ တစ္ဆေ၏လက် ဟုတ်၊ မဟုတ် အတည်ပြုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဒီဓာတ်ပုံက ဘယ်တုန်းက ရိုက်ထားတာလဲ။" သူ ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။" ဝမ်တဲလုက ဓာတ်ပုံကို ယူရင်း ပြန်ပြောသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကပါ။ ဒီဓာတ်ပုံက ငါးနှစ်သက်တမ်းရှိပါပြီ။ ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး အဲ့ဒီက အိမ်နီးချင်းတစ်ယောက်ဆီကနေ ဝယ်ခိုင်းထားတာပါ။ ဓာတ်ပုံထဲက အမျိုးသမီးက အိမ်နီးချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ကျောင်းနေဖက်တစ်ယောက်ရဲ့ သမီးပါ။ အဲ့ဒီတုန်းက နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ၊ သူတို့က ဒီမြို့ကို လာလည်ကြတာပါ။ မြို့ကလူတွေက ဒီလိုအိမ်ကြီးဟောင်းတွေကို ဘယ်လိုစိတ်ဝင်စားလဲဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိမှာပါ၊ ဒါကြောင့် သူမက အမှတ်တရအနေနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့၊ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ ဓာတ်ပုံက အိမ်နီးချင်းရဲ့အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့တာ..."

ယန်ကျန့်က သူ့စကားကို ဖြတ်လိုက်သည်။

"တော်ပြီ၊ အဲ့လောက်အသေးစိတ်မလိုဘူး။ မင်း တော်တော်များများ စုံစမ်းထားတာပဲ၊ ဒီလိုအသေးအဖွဲကိစ္စတွေကိုတောင် သေသေချာချာ စစ်ဆေးထားတာပဲ။"

သူ သစ်သားတံခါးဟောင်းပေါ်မှ ဝါးနေသည့်လက်ကို ညွှန်ပြကာ "မင်း ဒါကို ဘာလို့ထင်လဲ။"

ဝမ်တဲလုက သေချာကြည့်ပြီး "ဓာတ်ပုံထဲမှာ ဝါးနေတာပါ၊ အဖြူကွက်လိုမျိုး... နေဦး၊ အဲ့လိုပုံမပေါ်ဘူး။ ဒါက အဖြူကွက်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက... အိုး ဘုရားသခင်၊ ဒါက လက်တစ်ဖက်၊ တံခါးအက်ကွဲကြောင်းကနေ ထွက်နေတဲ့လက်တစ်ဖက်၊ လက်ချောင်းလေးချောင်း အကုန်ပါတယ်။ ဒီ... ဒီဓာတ်ပုံက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ရိုက်မိထားတာပဲ။"

၎င်းသည် ဘာဖြစ်သည်ကို သူ သိရှိသွားသောအခါ၊ သူ၏မျက်နှာသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဝမ်တဲလုလည်း သိသည်၊ မည်သည့်လူ့လက်မျှ ထိုမျှမြင့်မားသောနေရာသို့ မရောက်နိုင်သလို၊ အရှင်းလင်းဆုံးမှာ၊ ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော အိမ်ထဲတွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့်၊ ကောက်ချက်မှာ ရှင်းလင်းသည် — အိမ်ကြီးဟောင်းထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေသည်။

ဤအတွေးများနှင့်အတူ၊ သူ၏လက်ထဲမှ ဓာတ်ပုံသည် အလွန်ပူလောင်နေပြီး၊ ထိ၍ပင် မရနိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်ကတည်းက၊ တစ္ဆေက ဒီအိမ်ဟောင်းကြီးထဲမှာ ပေါ်နေခဲ့တာပဲ။"

ယန်ကျန့် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်ထကြွမှုဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တစ္ဆေသာ လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်က လွတ်မြောက်ခဲ့ရင်၊ ဘာလို့ ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိခဲ့တာလဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ မိသားစုက အိမ်ကြီးဟောင်းကို ဖြိုဖျက်တုန်းက၊ အလုပ်သမားတွေထဲမှာ သေဆုံးသူတွေ ရှိခဲ့လား။"

"မရှိပါဘူး၊ ဖြိုဖျက်တာက အဆင်ပြေပြေပဲ ပြီးသွားပါတယ်။" ဝမ်တဲလုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဘယ်သူမှ မသေဘူး။"

"ဒါက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။" ယန်ကျန့်က နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ဓာတ်ပုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က တစ္ဆေက အခုထိ လူတစ်ယောက်မှ မသတ်ရသေးဘူးလား။ ပြီးတော့ ဒီလက်က တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်လိုပဲ၊ ဒါက တူညီတဲ့တစ္ဆေလို့ ယူဆရင်၊ မေးခွန်းက ပေါ်လာတယ်၊ ဘာလို့ တစ္ဆေက နောက်ပိုင်းမှာ ပုလင်းထဲမှာ ပေါ်လာရတာလဲ။ ပုလင်းထဲက တစ္ဆေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အကျဉ်းချခံထားရတာ။"

"ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဘယ်သူကိုင်တွယ်ခဲ့တာလဲ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဌာနချုပ်မရှိဘူး၊ ယင်နဲ့ယန်ဆရာတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမယ့်၊ သူတို့က အဲ့ဒီအဆင့်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို သေချာပေါက် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။"

ခေါင်းကိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အတိတ်က သဲလွန်စများနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို သူကိုယ်တိုင် တူးဖော်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် မကိုက်ညီမှုများ အလွန်များပြားသောကြောင့် အလွန်ခက်ခဲသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဤမကိုက်ညီမှုများကို ပျောက်ဆုံးနေသော သတင်းအချက်အလက်များ၏ ရလဒ်များအဖြစ် ရှုမြင်သည်။

ဤကိစ္စကို လောလောဆယ် ခေတ္တရပ်ထားရမည်...

ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ "ဟုတ်တယ်၊ တခြားဝိညာဉ်ပုလင်းတွေအကြောင်း သတင်းထူးသေးလား။"

သူသည် တစ္ဆေများကို အကျဉ်းချထားလျှင်၊ တစ်ခုထက်ပို၍ သေချာပေါက် ရှိရမည်ဟု ခံစားမိသည်။

"နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ပုလင်းတစ်လုံး ရှိပါသေးတယ်၊ အရင်တစ်လုံးနဲ့ ကိုက်ညီပုံရပါတယ်။" ဝမ်တဲလုက ပြောသည်။

"မင်း မရသေးဘူးလား။"

ဝမ်တဲလုက အနည်းငယ် မအီမသာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်

"ကျွန်တော် မရနိုင်ဘူး။ ဝိညာဉ်ပုလင်းက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလမ်းမှာပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ကြားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလမ်းကို ပိတ်ထားပြီး၊ လောလောဆယ် လုပ်ငန်းမလည်ပတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ပုဂ္ဂလိကစုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးတစ်ယောက်ကို အခွင့်အရေးယူပြီး ဓာတ်ပုံအနည်းငယ် ခိုးရိုက်ခိုင်းထားပါတယ်၊ ကြည့်လိုက်ပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ဓာတ်ပုံအများအပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဓာတ်ပုံများသည် မူရင်းဖြစ်ပြီး ဒရုန်းဖြင့် ရိုက်ကူးထားသည်။

ဓာတ်ပုံများထဲတွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသော်လည်း လူသူကင်းမဲ့နေသည်။

"ဒါက သာမန် ပိတ်ဆို့မှုမဟုတ်ဘူး၊ တချို့ဆိုင်တွေက တံခါးတောင် မပိတ်ထားဘူး၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ၊ ဒီလူတွေက အလျင်အမြန် ထွက်သွားကြတာ။ ဒါက အရေးပေါ် ကယ်ဆယ်ရေးပဲ။"

ဓာတ်ပုံအနည်းငယ်ကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်က ၎င်းတို့ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်တင်လိုက်သည်။

"အဆိုးဆုံးတွေ ဖြစ်သွားပြီထင်တယ်။ တစ္ဆေတစ်ကောင် လွတ်သွားပြီ၊ ပြီးတော့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလမ်းမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီ။"

အမှန်စင်စစ်၊ သူတို့သည် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ယခင်က အကျဉ်းချခံထားရသော တစ္ဆေများ လွတ်မြောက်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ဤတစ္ဆေသည် အခြားဝိညာဉ်ပုလင်းတစ်ခုမှ လာဖွယ်ရှိသည်။

ယခုအခါ၊ ကျုံးအန်းမြို့ရှိ တာဝန်ရှိသူသည် အတော်လေး အလုပ်များနေရမည်ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလမ်းမှ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အကြောင်း ကြားသောအခါ၊ ဝမ်တဲလု၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်သွားသည်၊ သူသည် ဤသံသယကို ယခင်က ရှိခဲ့သော်လည်း အတည်မပြုရဲခဲ့ပေ။ သို့သော် ယန်ကျန့်၏ ပါးစပ်မှ ကြားသောအခါ၊ သူသည် ထိုနေရာနှင့် ဝေးဝေးနေရန်၊ သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။

"နှမြောစရာပဲ၊ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တချို့ ရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ တောကြက်ရိုင်းလိုက်တာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။"

ယန်ကျန့်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် အလကားရသည့် အပေးအယူတစ်ခုကို မမျှော်လင့်သော်လည်း ကြိုးစားကြည့်ခြင်းက အန္တရာယ်မရှိပေ၊ အထူးသဖြင့် ဝမ်တဲလုက သူ့အတွက် အလုပ်များ လုပ်ပေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"စကားမစပ် ညီလေး၊ ဒီစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအတွက် ကျွန်တော် မူလအိမ်ပိုင်ရှင် အဲ့ဒီ လော့ယုံးဆိုတဲ့လူကို ဂျေမြို့ကို အထူးဖိတ်ခေါ်ထားပါတယ်။ သူ့ကို တွေ့ချင်ပါသလား။"

ဝမ်တဲလုက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ "မင်း အဲ့လူကို ဂျေမြို့ကို ခေါ်လာခဲ့တာလား။"

"ဒီကိစ္စကို ရှင်းလင်းဖို့ပါ၊ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် ပေါ့ဆရဲမှာလဲ။" ဝမ်တဲလုက ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"အိမ်ဟောင်းရဲ့ ပိုင်ရှင်လား။ သူ ဒီမှာရှိနေမှတော့၊ တွေ့ကြတာပေါ့။"

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ယင်နဲ့ယန်ဆရာတစ်ဦး၏ မျိုးဆက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူသည် အသုံးဝင်သော သဲလွန်စအချို့ကို ချန်ထားခဲ့နိုင်ပေသည်။ ယန်ကျန့်သည် ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေ၏ ပြန်လည်ထကြွမှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖြေရှင်းလိုနေသေးသည်၊ အကယ်၍ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ပါက သူတို့သည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့နိုင်ပေသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က အဲ့ဒီအုပ်စုက အဲ့ဒီတုန်းက ကျရှုံးခဲ့တယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း၊

သို့သော် ထိုအုပ်စုသည် ရာစုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ငြိမ်းချမ်းမှုကို အာမခံခဲ့ပြီး၊ တစ္ဆေမှန်နှင့် တစ္ဆေဗီရိုကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများသည် ထိုခေတ်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့တွင် ပို၍အရေးကြီးသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည်။

"ဒါ အရမ်းကောင်းတယ်၊ ကျွန်တော် အောက်ထပ်မှာ ကားတစ်စီး စီစဉ်ထားပြီး နေ့လည်စာ အတူတူစားကြရင်ရော။ ကျွန်တော် စားသောက်ဆိုင်ကို စီစဉ်ပြီးပါပြီ။" ဝမ်တဲလုက လျင်မြန်စွာ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြုံးလျက်။

"ပြဿနာမရှိဘူး၊ ဒါဆို နေ့လည်စာ အတူတူစားကြတာပေါ့။" ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဝမ်တဲလု ဘာကြောင့် ဤမျှ စိတ်အားထက်သန်နေသည်ကိုလည်း သိသည်၊ နောက်ဆုံးတွင်၊ သာမန်လူများသည် အမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် မလုံခြုံဟု ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယင်နဲ့ယန်ဆရာတစ်ဦးနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်းသည် အကျိုးမရှိခြင်းထက် ပို၍အကျိုးရှိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အရေးကြီးသောအချိန်တွင် လူတစ်ဦး၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။