ကျန်းဟွေး၏ သေဆုံးခြင်း

အောက်ထပ်ရှိ ဖိန်အန်းဟိုတယ်တွင် ဝမ်တဲလုက ကားကို အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် သူ လှေကားမှ ဆင်းလာစဉ်တွင်၊ သူတို့သည် ကျန်းလေ့၊ ဝမ်ကျန်းနှင့် ဟွမ်ဇီယာတို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဌာနချုပ်ဝန်ထမ်းအချို့၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားနေပုံရပြီး၊ တစ်စုံတစ်ခုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေပုံရသည်။

ကျန်းလေ့က နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ဌာနချုပ်ကို အစည်းအဝေးသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်လာတာလဲ၊ ပြီးတော့ အခု ဘယ်သွားမလို့လဲ။"

"ထမင်းသွားစားမလို့ပါ၊ မင်းတို့ ဒီမှာစုပြီး ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား။" ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားရင်း တစ်ဆက်တည်း မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ကျန်းက "အတော်လေး ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ ကျန်းဟွေး သေသွားပြီလို့ ကြားတယ်။ ဒါကြောင့် ဌာနချုပ်က တစ်ယောက်ယောက်က အခုပဲ လာပြီး စုံစမ်းမေးမြန်းနေတာ၊ သဲလွန်စတစ်ခုခု ရနိုင်မလားလို့။"

ကျန်းဟွေးလား။ ... ယန်ကျန့် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။

"သူက ဘယ်သူလဲ။"

"မင်းက တကယ်ပဲ အရေးကြီးတဲ့လူတွေကို မေ့လွယ်တာပဲ။"

ကျန်းလေ့က ပြန်ဖြေသည်။

"သူက ငါတို့နဲ့အတူ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေထဲက တစ်ယောက်လေ။ ငါ သူ့ဖိုင်ကို အရင်က ကြည့်ဖူးတော့၊ သူ့ကို နည်းနည်းရင်းနှီးတယ်။"

"အော်၊ သူလား။ ဒါပေမဲ့ ငါ သူ့ဖိုင်ကို မစစ်ကြည့်မိဘူး။" ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။ "သူ သေသွားပြီ ဟုတ်လား။ တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"

"ငါလည်း မသိဘူး၊ သတင်းကို ခုနကမှ ရတာ။ သူက ဒီနေ့မနက်၊ ခြောက်နာရီလောက်မှာ သေသွားတယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလောင်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နာရီကမှ တွေ့တာ။ အခုတော့၊ အဲ့ဒီနေရာကို ချန်ယိက တာဝန်ယူထားပြီ။ မင်း ချန်ယိကို သိတယ်မလား။ ဂျေမြို့ကို တာဝန်ယူထားတဲ့ လူသုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်လေ။" ကျန်းလေ့က ပြောသည်။

"ငါ အရင်က ဂျေမြို့ကို လာတုန်းက လေဆိပ်မှာ ဒီချန်ယိနဲ့ တွေ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲ နည်းနည်း ထူးဆန်းပုံရတယ်။ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာက ပြဿနာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းဟွေးကလည်း ဖိန်အန်းဟိုတယ်မှာ တည်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ ဆင်းလာတုန်းက ဘာမှမတွေ့မိဘူး။"

"သူက ဖိန်အန်းဟိုတယ်မှာ သေတာမဟုတ်ဘူး။ အပြင်က ဟိုတယ်ငယ်လေးတစ်ခုမှာ သေတာ။" ဟွမ်ဇီယာက ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ရက်အနည်းငယ်က၊ ကျန်းဟွေးက ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ၊ ဖိန်အန်းဟိုတယ်ကနေ အလျင်အမြန် ထွက်သွားတယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီကတည်းက ပြန်မလာတော့ဘူး၊ သူ့သေဆုံးတဲ့သတင်း ရောက်လာတဲ့အထိပဲ။"

"ချန်ယိက ဒီကိစ္စက ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ထင်တယ်၊ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတာက သဲလွန်စတစ်ခုပေါ့၊ ဒါကြောင့် သူက တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး ငါတို့ကို လာမေးခိုင်းတာ။"

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးများကို မှေးမှိတ်လိုက်သည်။ "ချန်ယိက လူသတ်မှုလို့ သံသယဝင်နေတာလား။"

"လောလောဆယ်တော့၊ ဖြစ်နိုင်ခြေကို မပယ်ချထားဘူး။ နောက်ဆုံးတော့၊ ဒီဖြစ်ရပ်မှာ သူတစ်ယောက်တည်း သေဆုံးသွားတာ၊ ပြီးတော့ ဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ သဘာဝလွန်လှုပ်ရှားမှု ဘာမှမရှိခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ချန်ယိကလည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကိုင်တွယ်ခဲ့တယ်။" ကျန်းလေ့က တွေးတောနေသည်။

"တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်မှုမရှိ၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မရှိ၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်းဟွေးက ထူးဆန်းတဲ့အခြေအနေအောက်မှာ သေဆုံးသွားတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးအောက်မှာ၊ လူသတ်မှုဖြစ်နိုင်ခြေက အရမ်းများတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဂျေမြို့မှာ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို ဘယ်သူက လုပ်ကြံရဲမှာလဲ။" ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သေဆုံးသူ ကျန်းဟွေးသည် သူတို့နှင့် အတူ အချိန်အနည်းငယ် ဖြတ်သန်းခဲ့သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ、 ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ သူ ပို၍စိုးရိမ်လာသည်။

သတိရှိခြင်းက ပို၍ကောင်းသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် မသိသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပါက၊ သူတို့လည်း ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်သည် သို့မဟုတ် တူညီသော အန္တရာယ်နှင့်ပင် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ငါ ဂျေမြို့မှာ မနေတာ မကြာသေးတော့ ဒီကအခြေအနေနဲ့ ရင်းနှီးမှုမရှိဘူး။ သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါးအင်အားစုတချို့က လှုပ်ရှားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တစ္ဆေဆရာအသိုင်းအဝိုင်းက ကြီးမားပြီး ရှုပ်ထွေးတယ်၊ ပြီးတော့ သဘာဝလွန်နဲ့ ဆက်ဆံရတာတွေနဲ့ဆိုတော့ ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်တာပဲ။"

ကျန်းလေ့က ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။

ဤသို့ကြားသောအခါ ယန်ကျန့်က ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုကို အေးအေးဆေးဆေးလုပ်ကြ။ ငါတော့ သွားတော့မယ်။"

ကျန်းဟွေး၏ သေဆုံးမှုအပေါ် ထပ်မံ၍ အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ၊ သူ့တွင် ကိုင်တွယ်ရန် ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများစွာ ရှိနေသည်။ သူသည် အခြားသူများ၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို စိုးရိမ်ပူပန်နေ၍မရပေ။

"ဥက္ကဋ္ဌဝမ်၊ သွားကြစို့။"

ဝမ်တဲလုက အဝေးတစ်နေရာတွင် ရပ်နေပြီး၊ ထိုသို့သော စကားဝိုင်းများတွင် ဝင်မပါဝင်ရဲပေ။ ယန်ကျန့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားသည်။

ဇိမ်ခံကားတစ်စီးသည် အဝင်ဝတွင် ရပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ဝမ်တဲလုက အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးပြီး ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးကာ ပြုံးလျက် "ညီလေး၊ နောက်ခန်းမှာ ထိုင်ပါ၊ ကျွန်တော် ရှေ့မှာ ထိုင်ပါ့မယ်။"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် နားမလည်ဖြစ်သွားသော်လည်း၊ သူ ကားထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင်၊ နောက်ခန်းတွင် ထိုင်နေသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခြေတံရှည်အလှမယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်ထားပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့်၊ သူမက ချိုသာသောအသံဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ဥက္ကဋ္ဌယန်။"

သူသည် လှပသောအမျိုးသမီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် သူမ၏မျက်နှာကို ခဏမျှ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"သူမက ဘယ်သူလဲ။ နည်းနည်း ရင်းနှီးသလိုပဲ... ကြော်ငြာတစ်ခုခုမှာ ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ရှင်ထဲမှာ မြင်ဖူးသလိုပဲ။"

ယန်ကျန့်က ပြန်လည်သတိရရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ဘာမှမစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ကြော်ငြာများ သို့မဟုတ် ရုပ်ရှင်များ ကြည့်ခြင်းနှင့် လူအစစ်ကို မြင်ခြင်းကြားတွင် ခြားနားချက်ရှိသည်၊ သူက ရင်းနှီးသလို ခံစားရုံသာ ခံစားရသည်။

ဝမ်တဲလုက ပြုံးလျက် "ညီလေး၊ ကားထဲအရင်ဝင်ပါ၊ လမ်းပေါ်ရောက်မှ ဘာမဆို ပြောလို့ရပါတယ်။"

ယန်ကျန့်သည် မတုံးအပေ၊ ဤသည်မှာ ဝမ်တဲလုက စီစဉ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်ကို သူ နားလည်သည်။ သို့သော် သူ၏ကြွယ်ဝမှုဖြင့်၊ ဒုတိယတန်း သို့မဟုတ် တတိယတန်းအဆင့် ကျော်ကြားသူ တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးကို အဖော်ပြုရန် ငှားရမ်းခြင်းသည် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ပေ။

ကားထဲသို့ ရောက်ပြီး၊ ကားမောင်းနေစဉ်တွင်၊ ခြေတံရှည်အလှမယ်က ပြုံးလျက် ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ၊ စတင်ဆက်သွယ်လာသည်။

ယန်ကျန့်က မတုန်မလှုပ်ဘဲ ရိုးရှင်းစွာ "တကယ်တော့၊ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စတွေမှာ သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး။ ဥက္ကဋ္ဌဝမ် ဒီလောက်အထိ လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီလိုပြောတာက ကျွန်တော်က အရမ်းသီလရှိတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ထူးထူးခြားခြား ဖြောင့်မတ်တဲ့သူမို့လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့လိုလူတွေက ပုံမှန်မဟုတ်လို့ပါ။ ဥက္ကဋ္ဌဝမ်သာ နောက်ပိုင်းမှာ တခြားသူတွေနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အရေးရရင် နားလည်လာပါလိမ့်မယ်။"

ဝမ်တဲလုက ရယ်မောရင်း "ညီလေး ပြောတာမှန်ပါတယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပေါ့ဆမှုပါ" သူ၏လေသံက အလွန်ယဉ်ကျေးသည်။

ယန်ကျန့် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့၊ ဒီနေ့ကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင်၊ ဥက္ကဋ္ဌဝမ် ဂျေမြို့ကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသင့်တယ်။"

"ဂျေမြို့ကနေ ထွက်ခွာရမယ် ဟုတ်လား။" ဝမ်တဲလု တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။

"တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား။"

"အထူးတလည်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ အကြံဉာဏ်တစ်ခုပေးတာပါ။ ခင်ဗျား နေဖို့ အကြောင်းရင်းတွေ ရှိရင်လည်း၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော် ခံစားရတာက ဂျေမြို့က မကြာခင်မှာ သိပ်ငြိမ်းချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး။"

တစ္ဆေတမန်တော်ဖြစ်ရပ်၊ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်—ဤသည်တို့မှာ မြို့၏အစွန်အဖျားတွင် ထိပ်တိုက်တွေ့တော့မည့် S အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြေအနေများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားပါက၊ အကျိုးဆက်များမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားနိုင်ပေသည်။

ဝမ်တဲလု၏ နှလုံးသားသည် ဤသို့ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် "ဂျေမြို့ကနေ ထွက်ခွာပြီးရင်၊ ကျွန်တော် ဘယ်ကိုသွားသင့်လဲ။ ညီလေး၊ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင်၊ လမ်းညွှန်မှုအချို့ ပေးပါဦး။"

"အခြေအနေအရတော့၊ တာချန်းမြို့က မဆိုးပါဘူး။"

"နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်မှာ၊ တာချန်းမြို့ကလူတွေအားလုံး ပြောင်းရွှေ့ကုန်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု တာချန်းမြို့မှာ လူတစ်ယောက်မှတောင် မရှိတော့ဘူး။" ဝမ်တဲလုက အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ "အခု အဲ့ဒီကိုသွားတာ မကောင်းဘူးမဟုတ်လား။"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ "အဲ့ဒီမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လို့ပဲ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်နိုင်ခြေက အရမ်းနည်းသွားတာ၊ အနည်းဆုံးတော့ တခြားနေရာတွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်။ ဒါ့အပြင်၊ ကျွန်တော် တာချန်းမြို့မှာ နေတာ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လိမ်ညာပါ့မလား။"

"နားလည်ပါပြီ၊ နားလည်ပါပြီ၊ အကြံဉာဏ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီလေး။"

ဝမ်တဲလု ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူသည် ဂျေမြို့သည် မလုံခြုံတော့ကြောင်း၊ အခြားမြို့များလည်း မလုံခြုံသလို၊ နိုင်ငံခြားနေရာများလည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ၊ တာချန်းမြို့သည် လုံခြုံမှုညွှန်းကိန်းမြင့်မားသော မြို့တစ်မြို့ကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဤသည်မှာ ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်ထံမှ လာသောကြောင့်၊ ယုံကြည်စိတ်ချရသည်။

စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ရောက်လာသော မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမဆို ဆုပ်ကိုင်ထားသင့်သည်။

ထို့အပြင် ဤသည်မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဝမ်တဲလုသည် ပြန်ရောက်ပြီးနောက်၊ ကုမ္ပဏီဌာနချုပ်နှင့် မိသားစု၊ ဆွေမျိုးများကို တာချန်းမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် စီစဉ်ထားသည်။

သူ၏ ဘဏ္ဍာရေးအင်အားအရ၊ ဤသည်မှာ လုံးဝ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင်၊ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အလှမယ်နှင့် ယာဉ်မောင်းနှစ်ဦးလုံးသည် ဤစကားများကို သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်ကြသည်။

ဤသည်မှာ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ထိပ်တန်းအလွှာများကြားမှ စကားဝိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် စာရင်းဝင်ကုမ္ပဏီများ၏ ဥက္ကဋ္ဌများပင် အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ယန်ကျန့်နှင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောလူတစ်ဦးမှ ဖော်ပြလိုက်သော သတင်းအချက်အလက်သည် အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်သော အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းသတင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ တစ်ခုခု သောက်မလား။ ကျွန်မ တစ်ခွက်လောက် အတူတူသောက်ပေးရမလား။"

သူ့ဘေးမှ အလှမယ်သည် စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထုတ်လွှတ်ကာ၊ ဈေးကြီးသော ဝိုင်နီတစ်ပုလင်းကို ကောက်ယူပြီး မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြုံးလိုက်သည်။