ချန်ယိ၏ ဖြစ်ရပ်

လမ်းပေါ်တွင် ယာဉ်ကြောမှာ ထူထပ်ပြီး လမ်းများက အနည်းငယ် ပိတ်ဆို့နေသည်။

သို့သော် ထိုအခြေအနေကို ယန်ကျန့်က ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုနေရာသည် လူအများအပြား သွားလာနေသော ဂျေမြို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကားထဲတွင် ဝမ်တဲလုနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည်ပြောနေသည်။

ဝမ်တဲလုသည် သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်း၏ ကိစ္စရပ်များအပေါ် အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် အနာဂတ်အခြေအနေနှင့် အလားအလာများကိုသာ အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးနှင့် ကံကြမ္မာကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

သို့သော် ဤအရာသည် ယန်ကျန့် အမှန်တကယ် ရှင်းလင်းစွာ အဖြေမပေးနိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ကျောင်းတက်နေစဉ်ကာလက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သဘာဝလွန်ပြန်လည်ထကြွမှု၏ အစဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ယခုအခါတွင် အလယ်ပိုင်းအဆင့်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များသည် အရေအတွက်အားဖြင့် တဖြည်းဖြည်း တိုးများလာနေပြီး၊ အနာဂတ်တွင် အရေအတွက် ကျဆင်းသွားနိုင်သလို၊ ဤသည်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးသည့် အစသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ... ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ပေ။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရှုထောင့်ကကြည့်ရင်၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ စဉ်ဆက်မပြတ် ပေါ်ပေါက်နေပေမယ့်၊ မြို့တစ်မြို့လုံး၊ မြို့နယ်တစ်ခု၊ ရပ်ကွက်တစ်ခု၊ ဒါမှမဟုတ် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီအပေါ် ဖြန့်ကျက် ကြည့်လိုက်ရင်၊ ဖြစ်နိုင်ခြေက အတော်လေး နည်းပါတယ်။ ကံမကောင်းတဲ့လူအများစုက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေထဲကို မသိလိုက်ဘဲ ရောက်သွားတတ်ကြတာပဲ။ ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ ရှိနေတဲ့သူတွေကတော့ လူနည်းစုပဲ၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှာ လူတွေက စက္ကန့်တိုင်း သေဆုံးနေသလိုပေါ့၊ ရောဂါကြောင့်ဖြစ်ဖြစ်၊ ကားတိုက်မှုကြောင့်ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်အပေါ်မှာ ဖြစ်ပျက်လာနိုင်ခြေက ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ။"

ယန်ကျန့်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်တဲလုက ခေါင်းညိတ်သဘောတူသည်။

"ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ အဲ့ဒီလို ကံဆိုးတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေသာ နေရာတကာမှာ ဖြစ်နေရင်၊ အခြေအနေတွေက အစောကြီးကတည်းက ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။"

သူ၏စိတ်ထဲတွင် များစွာ ပေါ့ပါးသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်အတွက်တော့ ဘယ်သူမှ သေချာမပြောနိုင်ဘူး။ အခြေအနေတွေသာ ပိုဆိုးလာရင်၊ တကယ်တမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ သူတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထိတ်လန့်မှုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။" ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။ "မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူတွေ ဒီလောက်များတာ၊ ထိတ်လန့်မှုတွေ စလာတာနဲ့၊ ထိန်းချုပ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။"

ဤသို့ကြားသောအခါ ဝမ်တဲလု ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာရောင် ပြောင်းသွားသည်။

ယန်ကျန့်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောသော်လည်း၊ သူသည် "ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထိတ်လန့်မှု" ဆိုသော စကားလုံးများနောက်ကွယ်မှ ဆိုလိုရင်းများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို နားလည်သည်။

သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များသည် ကြောက်စရာမကောင်းနိုင်သော်လည်း၊ လူလုပ်ဘေးအန္တရာယ်များမှာ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

သမိုင်းက ဤအချက်ကို အကြိမ်ကြိမ် သက်သေပြခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီအခြေအနေအထိတော့ မရောက်လောက်ပါဘူးနော်။" ဝမ်တဲလုက ညည်းညူစွာ ပြောနိုင်ရုံသာ ရှိသည်။

ယန်ကျန့်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါက တာချန်းမြို့အတွက်ပဲ တာဝန်ယူတယ်။ တခြားနေရာတွေအတွက် ငါ ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါအသက်ရှင်နေသမျှတော့၊ တာချန်းမြို့မှာ ပြဿနာတွေ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီအတွက်၊ ငါက ပြင်ဆင်မှုတချို့ လုပ်ထားတယ်၊ ကုမ္ပဏီတစ်ခုတောင် စထောင်ထားတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌဝမ်သာ စိတ်ဝင်စားရင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလို့ရတယ်။"

"အိုး၊ ညီလေး တည်ထောင်တဲ့ ကုမ္ပဏီလား။ ကျွန်တော် အရမ်းစိတ်ဝင်စားတယ်။ အဲ့ဒီအကြောင်း နည်းနည်းလောက် ပြောပြလို့ရမလား။ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်လောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရင် သင့်တော်မလဲ။"

ဝမ်တဲလု၏ စိတ်ဓာတ်က တက်ကြွလာသည်၊ ဤသည်မှာ သူ ပို၍ ယုံကြည်မှုရှိသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"အသေးစိတ်တော့ ပြောလို့မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကုမ္ပဏီကို ကျွန်တော် စီမံခန့်ခွဲနေတာ မဟုတ်ဘူး။ စီးပွားရေးဘက်ကို ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ အနာဂတ်လုံခြုံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားတာ၊ ကဏ္ဍအမျိုးမျိုးကို လွှမ်းခြုံထားတယ်၊ အဓိကအားဖြင့်တော့ တာချန်းမြို့အတွင်းမှာ လည်ပတ်နေတာ။"

ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး "ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက်တော့၊ ဥက္ကဋ္ဌဝမ်၊ ခင်ဗျားဘာသာခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကြိုတင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားရမယ်၊ ဒီလိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမျိုးက အကျိုးအမြတ် ပြန်ရမှာမဟုတ်ဘူး၊ အခြေခံအားဖြင့်တော့ ပိုက်ဆံရှုံးတာနဲ့ တူတူပဲ။ အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်... စိတ်ဝင်စားရင်တော့၊ တာချန်းမြို့ကို သွားပြီး ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေစုံစမ်းနိုင်ပါတယ်။"

"ကောင်းပါပြီ၊ အချိန်ကျရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လာနှောင့်ယှက်ပါ့မယ်။"

မကြာမီ

ကားဆက်လက်မောင်းနှင်ပြီး လမ်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်စဉ်တွင်၊ ယာဉ်မောင်းက ရုတ်တရက် "သူဌေး၊ ရှေ့ကလမ်း ပိတ်ထားတယ်၊ ငါတို့ နောက်ပြန်လှည့်ရမယ်။"

"လမ်းပိတ်ထားတယ် ဟုတ်လား။" ဝမ်တဲလုက မော့ကြည့်လိုက်တော့ အမှန်ပင် ရှေ့မှကားများ စဉ်ဆက်မပြတ် နောက်ပြန်လှည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ယာဉ်ကြောတွေ ဒီလောက်ဆိုးနေတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့်ကိုး။ ဒါဆိုရင် အမြန်နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ဟိုတယ်ကိုပြန်ဖို့ တခြားလမ်းကြောင်းရှာ၊ အချိန်ကိုလည်း ဂရုစိုက်၊ နောက်မကျစေနဲ့။"

"ဟုတ်ကဲ့ သူဌေး။"

သို့သော်၊ ကားသည် နောက်ပြန်လှည့်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လမ်းဆုံသို့ ရောက်သောအခါ၊ ထိုနေရာရှိ အလုပ်သမားများက ကားကို လမ်းဘေးသို့ ရပ်တန့်ရန် လမ်းညွှန်လိုက်သည်။

ယာဉ်မောင်းသည် သူ ယာဉ်စည်းကမ်းတစ်ခုခုကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည်ဟု မခံစားရသောကြောင့် နားမလည်ဖြစ်သွားသည်။

မကြာမီ ကုတ်အင်္ကျီဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက လျှောက်လာပြီး ပြတင်းပေါက်ကို ခေါက်လိုက်သည်။

"တဆိတ်လောက်ခင်ဗျာ၊ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလို့လား။"

"ငါက မင်းကို ရှာနေတာမဟုတ်ဘူး။ ယန်ကျန့် ကားထဲမှာ ရှိတယ်မလား။ သူ့ကို ဆင်းခဲ့ဖို့ပြော၊ ငါ သူနဲ့ စကားပြောစရာရှိတယ်။"

ကုတ်အင်္ကျီဝတ်အမျိုးသားက စိတ်မရှည်စွာ ပြောသည်။

ကားအတွင်းတွင် ယန်ကျန့်က မှန်မှတစ်ဆင့် အပြင်မှလူကို မြင်ပြီး ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။

ချန်ယိ၊ ဂျေမြို့ကို တာဝန်ယူထားသော လူသုံးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်။

ယန်ကျန့်က ကားပေါ်မှ မဆင်းဘဲ ပြတင်းပေါက်ကို ချကာ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် "ချန်ယိ၊ မင်း ဘာပြောချင်လဲသာ ပြော။ ငါ့မှာ လုပ်စရာတွေရှိတယ်၊ မင်းနဲ့ ဒီမှာ စကားစမြည်ပြောနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ဒီလို လူတစ်ယောက်ရဲ့ကားကို ရပ်တန့်တာက မယဉ်ကျေးရာ မရောက်ဘူးလား။"

"ယန်ကျန့်၊ ငါ အလုပ်လုပ်နေတာ။ ငါနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ။"

"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရုံကိစ္စဆိုရင်တော့၊ ငါ ကိစ္စမရှိဘူး။ ပြောလေ၊ ငါ မင်းကို ဘယ်လိုကူညီနိုင်မလဲ။"

ချန်ယိက ကားတံခါးကို မှီကာ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ပြီး "ကျန်းဟွေး သေသွားပြီ၊ ရှေ့က အဲ့ဒီဟိုတယ်ထဲမှာပဲ။ ငါ စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ သံသယဖြစ်စရာ ခြေရာတွေ ဘာမှမရှိဘူး။ နောက်ဆက်တွဲကိစ္စတွေကို ငါ ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခုရှိသေးတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ မင်း အရင်က ဖိန်အန်းဟိုတယ်မှာ တည်းနေခဲ့ပြီး သူနဲ့ တွေ့ဖူးတော့ တစ်ခုခုတော့ သိသင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်၊ သူသည် ချန်ယိ၏ အလုပ်လုပ်ရာနေရာကို ဤမျှ အဆင်မပြေစွာ ဖြတ်သန်းသွားမိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ၊ သူ စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ရပ်တန့်ခံရသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

"ငါ အများကြီးမသိဘူး။ ငါ သူနဲ့ မရင်းနှီးဘူး၊ ပြီးတော့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး၊ မင်း ဖိန်အန်းဟိုတယ်ကို လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းမေးမြန်းခိုင်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်း အစီရင်ခံစာကို မကြာခင် ရလောက်မှာပါ၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကို အထူးတလည် ရပ်တန့်ပြီး မေးစရာမလိုပါဘူး။"

"ငါ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားတာကို မင်းသိတယ် ဟုတ်လား။ ကောင်းတယ်၊ ဒါဆိုရင် ကျန်းဟွေးရဲ့သေဆုံးမှုက တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်ဆိုတာကိုလည်း မင်း သိသင့်တယ်။"

"လူသတ်မှုဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။"

"ပေါက်တတ်ကရတွေ။"

ချန်ယိက သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "ဒါက လူသတ်မှု လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဂျေမြို့မှာ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို သတ်တဲ့ အရူးလိုအလုပ်မျိုးကို ဘယ်သူလုပ်မှာလဲ။ ကျန်းဟွေးလို လူသစ်တစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်ဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ ဒီလိုလုပ်တာက ဌာနချုပ်ရဲ့အာရုံစိုက်မှုကိုပဲ ရောက်စေမှာ။ ဦးနှောက်ရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒါကို မကြိုးစားဘူး။"

"ငါ သံသယရှိတာက ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ။"

"သံသယရှိရုံပဲ၊ သက်သေမရှိဘူး။ နောက်ဆုံးတော့၊ အခုထိ ကျန်းဟွေးတစ်ယောက်ပဲ သေဆုံးသေးတာ။"

"ဒါကြောင့် မင်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး ငါ့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာမှာ ကူညီရမယ်။"

"မင်းက ငါ့ကို ကျန်းဟွေးရဲ့သေဆုံးမှုအကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေရာမှာ ကူညီစေချင်တာလား။"

ယန်ကျန့်က ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်း စည်းကမ်းတွေကို ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဒါက ဂျေမြို့၊ မင်းရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ။ အများဆုံးတော့၊ ငါက ဒီမှာ ခရီးသွားတစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ ရှိနေတာ။ မင်း ငါ့အကူအညီလိုရင်၊ အရင်ဆုံး ဌာနချုပ်မှာ လျှောက်လွှာတင်၊ ပြီးတော့ ရှန်လျန်ကို ငါ့ကို အကြောင်းကြားခိုင်း၊ အဆုံးမှာတော့ ငါ သဘောတူ၊ မတူပေါ်မှာပဲ မူတည်သေးတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက အနည်းဆုံး သုံးရက်လောက် ကြာနိုင်တယ်။"

"ဌာနချုပ်က ပိုအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်များနေတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့မှာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေအတိုင်း လိုက်လုပ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က အဲ့ဒီအရာက အနီးအနားမှာပဲ ရှိနေတယ်လို့ ခံစားရနေတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းသာ ငါနဲ့ပူးပေါင်းရင်၊ ငါ့ရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့၊ ငါတို့ အဲ့ဒါကို အမြန်ရှာတွေ့နိုင်တယ်။"

"မင်းရဲ့ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က မှန်၊ မမှန်ဆိုတာကို ဘေးဖယ်ထားပြီး၊ ငါသာ မင်းကို အဲ့ဒီအရာကို ရှာတွေ့အောင် ကူညီပေးခဲ့ရင်ကော။ အဲ့ဒီနောက် ဘာဖြစ်မှာလဲ။"

" မင်းက ငါ့ကို အဲ့ဒါကို ကိုင်တွယ်ရာမှာ ကူညီရမှာပေါ့။" ချန်ယိက ချက်ချင်းပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ မင်းအတွက် အခြေအနေကို အတည်ပြုပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုင်တွယ်ရာမှာ ငါ့အကူအညီတောင်းတာတော့၊ ငါ သဘောမတူနိုင်ဘူး။ ဒါတွေက ဘယ်သူ့နယ်မြေမှာဖြစ်လဲဆိုတာက အဲ့ဒီလူရဲ့ တာဝန်ပဲ။ ငါ မင်းကို အဲ့ဒါကို သတိပေးဖို့ တကယ်လိုအပ်လို့လား။"

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်။" ယန်ကျန့်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ယိ ဒေါသထွက်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ဆိုလိုရင်းက အရမ်းရှင်းပါတယ်။ မင်း ငါပြောတာကို သေချာမကြားလိုက်ရင်၊ ငါ ထပ်ပြောပြလို့ရတယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ထွက်သွားတော့။ ငါ မင်းအကူအညီမလိုဘူး။" ချန်ယိက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"ဒေါသထွက်စရာမလိုပါဘူး။ မင်း တခြားဘယ်သူ့ကိုမေးမေး၊ မင်းကို ငြင်းမှာပဲ။ ဘယ်သူမှ ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ ဆန္ဒအလျောက် ပါဝင်ပတ်သက်ချင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတုန်းက၊ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို လာမကယ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကိုးခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ၊ ငါ တာဝန်ရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ယောက်ကိုမှ အပြစ်မတင်ခဲ့ဘူးမလား။"

"ဒါကြောင့်၊ ကျန်းဟွေးရဲ့ဖြစ်ရပ်က ငါနဲ့ တစ်ခုခုပတ်သက်နေရင်တောင်၊ ငါက မဖြစ်မနေ ကူညီရမယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒါက တစ်ယောက်ယောက်က တမင်တကာလုပ်တာ မဟုတ်ရင်၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်စရာမရှိဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားတဲ့နေရာကို တာဝန်ယူထားတဲ့ ဘယ်သူမဆို ကိုင်တွယ်သင့်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တခြားသူတွေမှာလည်း သူတို့ရဲ့အလုပ်တွေ ရှိကြတာပဲ မဟုတ်လား။"

"ယာဉ်မောင်း၊ သွားကြစို့။ ရှေ့ကိုပဲ မောင်းသွား၊ နောက်ပြန်လှည့်စရာမလိုဘူး။"

ယာဉ်မောင်းသည် စိုးရိမ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊ ကားကို စတင်ပြီး ရှေ့သို့ မောင်းနှင်သွားသည်။

ကားအပြင်ဘက်တွင်၊ ချန်ယိ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ သူသည် ယန်ကျန့် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏စကားများကို ချေပရန် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုမှ ရှာမတွေ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်ဖြစ်စေ၊ တာချန်းမြို့ရှိ ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ဖြစ်စေ၊ သူသည် ယန်ကျန့်ကို မကူညီခဲ့ပေ။

ထိုနည်းတူစွာ၊ ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို ကူညီရန် တာဝန်မရှိသလို၊ အကူအညီကို ဌာနချုပ်မှ တောင်းဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ ဤငြင်းပယ်မှုတွင် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။