စားသောက်ပွဲ

လော့ယုံး၏ ပေါ်လာခြင်းက ယန်ကျန့်ကို အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ထိုသို့သော ကြောက်ရွံ့မှုမျိုးကို အခြားသူများ နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အမှန်တရားတစ်ခု၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှန်တရားတစ်ခုနှင့် ပတ်သက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယန်ကျန့်က ဤသဲလွန်စကို ဆက်လက်လိုက်လံရှာဖွေပါက၊ သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တစ်ကောင် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကိုပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။

လူတိုင်းက သဘာဝလွန်ကို စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေနေသည့် ခေတ်ကာလတွင်၊ ထိုသို့သော သတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိခြင်းသည် အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

သို့သော်၊ လော့ယုံးက ဤကိစ္စများကို မသိရှိပုံရသည်။ သူသည် ကလပ်မှထွက်ခွာပြီး ကားဖြင့် သူ၏ဇာတိမြို့သို့ ပြန်ရန် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေသည်။ ဝမ်တဲလုနှင့် သူ၏လူများသည် လိမ်လည်သူများဖြစ်ပြီး သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုရန် ကြံစည်နေသည်ဟု သူ စိုးရိမ်နေသည်။

ဤအတွေးအခေါ်က အလွန်ပုံမှန်ကျသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ကံကောင်းမှုတစ်ခု ရရှိသူတိုင်းသည် သူတို့၏ကံကြမ္မာကို သံသယဝင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဂျေမြို့သို့ ခရီးစဉ်တစ်ခုအတွက် ဒေါ်လာ သောင်းပေါင်းများစွာ ရရှိခြင်းကဲ့သို့သော မကြုံစဖူးကိစ္စမျိုးဆိုလျှင် ပို၍ပင်ဖြစ်သည်။ ... ဝမ်တဲလုက လျှောက်သွားပြီးနောက် အခြေအနေကို အလျင်အမြန် ထပ်မံရှင်းပြသော်လည်း၊ စကားလုံးများချည်းသက်သက်မှာ အသုံးမဝင်ပေ။ သူသည် နောက်ထပ် ယွမ်ငါးသောင်း ထပ်ပေါင်းပေးခြင်းဖြင့် လော့ယုံး၏ စိတ်အာရုံများကို ငြိမ်သက်စေခဲ့ပြီး၊ လူတိုင်းရှေ့တွင် ငွေပေးချေမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

"နောက်ထပ် နှစ်နာရီလောက်ပဲ နေပေးပါ၊ အဲ့ဒီနောက်၊ မင်းသာ ထွက်သွားချင်ရင် ထွက်သွားလို့ ရတယ်။ ငါတို့ လုံးဝ မတားဘူး။ စိတ်ချပါ၊ ငါတို့မှာ ဘာမကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို မင်းတို့မိသားစုရဲ့ အိမ်ဟောင်းကြီးအကြောင်း တိုင်ပင်ချင်လို့ပါ၊ ခဏလေးနဲ့ ပြီးသွားမှာပါ၊ ပြီးတော့ မင်းကို လုံးဝ မထိခိုက်စေပါဘူး။"

ဆက်တိုက် ဖျောင်းဖျပြီးနောက်၊ ဝမ်တဲလုက သူ၏ကိုယ်ရံတော်များကို လော့ယုံးအား အနားယူခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားစေပြီး၊ သူ နောက်မှ လိုက်လာမည်ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း မေးခွန်းများ မေးရန် အလျင်မလိုပေ။ လော့ယုံးသည် သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြေအနေကို အချိန်မရွေး စုံစမ်းမေးမြန်းနိုင်ပြီး၊ အကယ်၍ လော့ယုံးက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဆန္ဒမရှိပါက၊ ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်မှ လူများကိုလည်း စုံစမ်းခိုင်းနိုင်သည်၊ သို့သော် အချိန်နှင့် အားစိုက်ထုတ်မှု အနည်းငယ် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ကိစ္စကို ငွေအနည်းငယ်ဖြင့် ပုဂ္ဂလိကအနေဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်ပါက၊ ၎င်းသည် အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

"သူက တံခါးခေါက်တစ္ဆေနဲ့ အရမ်းတူတာပဲ၊ ပြီးတော့ သူ့ဇာတိမှာ ရှေးဟောင်းအိမ်တစ်လုံးရှိတယ်... အဲ့ဒီရှေးဟောင်းအိမ်က တာချန်းမြို့က တစ်လုံးနဲ့ ခေတ်အတူတူပဲဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာမရှိဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တစ်ရာက တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်က ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီလော့ယုံးက အဲ့ဒီတစ္ဆေဆရာရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။" ယန်ကျန့်က တွေးတောရင်း ပြောသည်။ "ဒါဆို၊ ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်နေတာလား။"

"တံခါးခေါက်တစ္ဆေရဲ့ တကယ့်အထောက်အထားက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တစ်ရာက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာရာကနေ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုသာဆိုရင်၊ အချိန်ဇယားက မကိုက်ညီဘူး။"

အကယ်၍ ဤယူဆချက်သည် မှန်ကန်ပါက၊ နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အချိန်ဇယားက မကိုက်ညီပေ။

တံခါးခေါက်တစ္ဆေဖြစ်ရပ်သည် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ဖိုရမ်တစ်ခုမှ တစ္ဆေဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်တွင် ပထမဆုံး ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှ၊ ကျိန်စာသည် ဖိုရမ်ကို မူလအစအဖြစ်ထားကာ မီးလောင်သကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေသည် အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားလာကာ၊ 'တံခါးခေါက်တစ္ဆေ' ဟု လူသိများသော အေအဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ယန်ကျန့်၏ အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေသည် မပေါ်ပေါက်သေးပေ၊ ၎င်းသည် ထိုအချိန်က မနိုးထသေးကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်သည်။

၎င်း၏ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းမတိုင်မီ၊ ဤသတ္တဝါသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေခဲ့သနည်း။ ၎င်းသည် သက်ရှိတစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

ဖြေရှင်းရန် လျှို့ဝှက်ချက်များ အလွန်များပြားနေသည်။

ယန်ကျန့်တွင် ယခုအချိန်တွင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် လုံလောက်သော သတင်းအချက်အလက် မရှိပေ။ သူ ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းပြီး သူ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အတွေးများကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်သည်။

ဝမ်တဲလုက ပြန်လာရင်း ပြုံးလျက် "ညီလေး၊ လော့ယုံးနဲ့ကိစ္စ ပြီးသွားပါပြီ။ ငါတို့ စားပြီးမှ ဆွေးနွေးလို့ရတဲ့ အရာတချို့ ရှိပါတယ်၊ မနောက်ကျသေးပါဘူး။ ဟင်းတွေလည်း ရောက်နေပြီ၊ ငါတို့ကိုပဲ စောင့်နေတာ။ ဒီနေ့ ဟင်းတချို့က ညီလေး တကယ်ပဲ မြည်းစမ်းကြည့်သင့်တယ်၊ ညီလေး စိတ်ကျေနပ်မှုရစေမယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်။"

လူအုပ်စုသည် အရသာရှိစွာ အလှဆင်ထားသော ပုဂ္ဂလိကအခန်းတစ်ခုသို့ သွားရောက်ကြသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် ဟင်းလျာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အချို့မှာ ထူးခြားသောပုံစံဖြင့် တင်ဆက်ထားပြီး၊ ၎င်းတို့ပတ်လည်တွင် မီးခိုးငွေ့များ ဝေ့ဝဲနေကာ၊ ပမာဏများစွာ မရှိသော်လည်း၊ ဈေးကြီးပြီး သီးသန့်ဖြစ်ပုံရသော နည်းလမ်းဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌဝမ်၊ ရောက်လာပြီလား။" ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားနှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးက ပုဂ္ဂလိကအခန်းထဲတွင် အလျင်အမြန် မတ်တပ်ထရပ်ကာ မျက်နှာချိုသွေးသော အပြုံးများဖြင့် စီးကြိုသည်။

ဝမ်တဲလုက ရယ်မောရင်း "ညီလေး၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရုံးခွဲမန်နေဂျာပါ။ သူက ဒီတစ်ခေါက် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကိစ္စကို တာဝန်ယူခဲ့တာပါ။ ညီလေးမှာ မေးခွန်းတစ်ခုခုရှိရင်၊ သူ့ကို တိုက်ရိုက်မေးလို့ရပါတယ်။"

"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌယန်။ အနာဂတ်မှာ ကူညီပံ့ပိုးပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" မန်နေဂျာက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "နောက်မှ ကောင်းကောင်းစကားပြောကြတာပေါ့။ အရင်ဆုံး ညစာစားကြရအောင်။ ကျွန်တော့်ကိုစောင့်နေရလို့ အားလုံး ဗိုက်ဆာနေလောက်ပြီလို့ ထင်တယ်။ ကျွန်တော်က သိပ်ပြီး တိတိကျကျ မရှိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ နေကြရအောင်။"

သူသည် လူမှုရေးတွင် သိပ်မတော်ပေ၊ နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် ယခင်က ပညာရေးမြို့တော် တစ်ခုတွင် နေခဲ့ပြီး ၎င်းနှင့် ထိတွေ့မှုများစွာ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော်၊ ပြုံးနေသောမျက်နှာကို မရိုက်ရဟူသော နိယာမအတိုင်း၊ ဤလူများသည် မြှောက်ပင့်သည်ဖြစ်စေ၊ မျက်နှာလုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ဟန်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့က သူ့ကို တမင်တကာ မစ သမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ယန်ကျန့်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် အတော်လေး ယဉ်ကျေးသည်။

"လာ၊ လာ၊ ထိုင်ပြီး အစားအစာစားကြ။ စကားမစပ်၊ ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးထားတဲ့ဝိုင်ပုလင်းကို ယူလာခဲ့လား။ အမြန်ဖွင့်လိုက်။" ဝမ်တဲလုက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌဝမ်၊ ဝိုင်ကို အသက်ရှူဖို့ အချိန်နဲ့ဆိုရင်၊ အခုက အချိန်ကိုက်ပါပဲ။" မန်နေဂျာက နှစ်အနည်းငယ်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော ဝိုင်နီတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူရင်း ပြုံးလျက် ပြောသည်။

ဝမ်တဲလုက အနည်းငယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျေနပ်စွာဖြင့် ကြွားဝါလိုက်သည်။

"ညီလေး၊ ညီလေး ဒီဝိုင်ကို သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားမှာပါ၊ နာမည်ကြီး '၈၂ လာဖိ' ပါ။ ဈေးကွက်ထဲက အားလုံးက အတုတွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်လုံးက အစစ်ပါ၊ ကျွန်တော် တခြားတစ်ယောက်ဆီကနေ ပူဆာတောင်းထားတာ။"

ဝိုင်ကို နားလည်သူများအတွက်၊ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးမဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ကျော်ကြားမှုမှာမူ ငြင်းမရပေ။

ညစာစားပွဲ၏ အိမ်ရှင်တွင် ဝိုင်ကို သိကျွမ်းသူအချို့ ရှိကြပြီး၊ သူတို့သည် အရသာထက် ကျော်ကြားမှုအတွက် သောက်ကြသည်၊ ယွမ်တစ်ရာတန် ဝိုင်နီပုလင်းနှင့် အထဲမှအရာများကို လဲလှယ်လိုက်လျှင်ပင် သူတို့ သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်တော် အရက်မသောက်ဘူး၊ ဖျော်ရည်ပဲ ရပါတယ်။" ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်ပြုံးလျက်၊ ဝမ်တဲလု၏ ကြင်နာမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

သူ မသောက်ခြင်းမှာ မသောက်နိုင်သောကြောင့် သို့မဟုတ် မသောက်ရဲသောကြောင့် မဟုတ်ပေ၊ သူ မူးယစ်မည်ကို ကြောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအတွက်၊ မူးယစ်ခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိသည်။

သူ တစ္ဆေများ၏ စွမ်းရည်များကို အလွဲသုံးစားလုပ်မိမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ ယန်ကျန့်က တစ်ခါမှ မစမ်းသပ်ဖူးသော်လည်း၊ သူကဲ့သို့သောလူများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို လုံးဝ မဆုံးရှုံးနိုင်ပေ။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ငါတို့ဆီမှာ ဖျော်ရည်လည်း ရှိပါတယ်၊ အားလုံး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ညှစ်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ညီလေးက ဝိုင်ကို စိတ်ဝင်စားရင်၊ နည်းနည်းလောက် မြည်းစမ်းကြည့်ပါ၊ မသောက်ရင် အဲ့ဒီမှာပဲ ထားခဲ့လို့ရပါတယ်။ လာပါ၊ ညီလေးအတွက် နည်းနည်းလောက် လောင်းပေးလိုက်။"

ဝမ်တဲလုက အဖော်ပြုလာသော အလှမယ်ကို အချက်ပြသည်။

အလှမယ်က အလျင်အမြန် စားပွဲထိုးတစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍကို ယူကာ၊ ယန်ကျန့်အတွက် ဝိုင်လောင်းပေးပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖျော်ရည်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးသည်။

ထိုသို့သော ဝန်ဆောင်မှုမျိုးကို အခြားမည်သူနှင့်မျှ နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

ယန်ကျန့်သည် ညစာစားပွဲမှ မြှောက်ပင့်ခြင်းနှင့် မျက်နှာလုပ်ခြင်း၏ လေထုကို မနှစ်သက်ပေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ သူသည် လေးလံသော အတွေးများဖြင့် ဖိစီးနေစေသည့် နားမလည်နိုင်သော မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားနေရသည်။

သူ၏ မသက်မသာဖြစ်မှု၏ အရင်းအမြစ်မှာ လော့ယုံးပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အမှန်တရားကို မသိမီက ထိတ်လန့်ခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ထိုခေတ်ကာလထဲသို့ ဆက်လက်တူးဆွရန် ကြောက်ရွံ့ခြင်းလော… နောက်ဆုံးတွင်၊ အမှန်တရားသည် မျှော်လင့်ချက်ကို မဆောင်ကြဉ်းဘဲ၊ အလင်းရောင်တစ်စွန်းတစ်စမျှမရှိသော ချောက်နက်ကြီးကဲ့သို့သော မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်းကိုသာ ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်း၏ အမှန်တရားကို ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက၊ ယန်ကျန့်သည် လာမည့်အရာအားလုံးကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မသိပေ။

ဖျော်ရည်ဖန်ခွက်ကို ကိုင်ထားသော လက်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ နားမလည်နိုင်သော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

"သူ ကြောက်နေတယ်…"

သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေသော အလှမယ်သည် ယန်ကျန့်၏ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိပြီး သူမထဲတွင် အမည်မဖော်နိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ကားစီးစဉ်ကတည်းက ယန်ကျန့်၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ သူမသည် ဤအမျိုးသားကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်၊ သူသည် ဥက္ကဋ္ဌဝမ်နှင့် ယုံကြည်မှုရှိရှိ စကားပြောနေသည်ဖြစ်စေ၊ ချန်ယိဟုခေါ်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေသည်ဖြစ်စေ၊ လူ့အသက်နှင့်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်ဖြစ်ရပ်များကို ဆွေးနွေးနေသည့်အခါပင်၊ သူသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်၊ အခိုင်အမာပင် ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ ဤအမျိုးသားသည် ကြောက်နေသလော။

တခြားတစ်ဖက်တွင်၊ သူကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးပင် ကြောက်ရွံ့သောအရာသည် မည်သည့်အရာ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

အလှမယ်သည် စိတ်ကူးကြည့်ရန် မဝံ့ရဲပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် သူမ ခန့်မှန်းနိုင်သော ကန့်သတ်ချက်များထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ သူမ လုပ်နိုင်သမျှမှာ ညစာစားပွဲတွင် သူမ၏ အခန်းကဏ္ဍကို အကောင်းဆုံး ကစားရန်သာ ဖြစ်သည်။

"မမ၊ ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ။ ဖျော်ရည်တွေ ဖိတ်ကုန်ပြီ။"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် သူမကို လှမ်းကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ အရမ်းတောင်းပန်ပါတယ်။"

အလှမယ်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး စားပွဲကို အလျင်အမြန် ရှင်းလင်းကာ၊ ခေါင်းမော့ကြည့်ရန် မဝံ့ရဲပေ။