အခန်း (၅၁၆)

ယန်ကျန့်ကို သတိပြန်ဝင်လာစေသောအရာမှာ သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေသော လော့ယုံးလည်းမဟုတ်၊ အိပ်ရာဝင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ဝမ်တဲလုလည်းမဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဖုန်းမှလာသော အသိပေးချက်အသံတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဌာနချုပ်မှ ပုံမှန်ထုတ်ပေးသော ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြ မိုဘိုင်းဖုန်းဖြစ်ပြီး၊ အော်ပရေတာများက တစ္ဆေဆရာများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် အများအားဖြင့် အသုံးပြုသည်။

"ဟင်။" စာတိုကို ဖွင့်ဖတ်ပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်သည် အလွန်တိုတောင်းသော စာတစ်စောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီဝက်က၊ မင်းရဲ့မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကလူတွေက အစည်းအဝေးမှာ မင်းကို ရှင်းပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်၊ အထူးသတိထားပါ။"

သတင်းအချက်အလက်တွင် လူစိမ်းတစ်ဦး၏ အမည်ကို ပြသထားသော်လည်း၊ ဤဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းဖြင့်၊ ယန်ကျန့်သည် ဤလူစိမ်း၏ အထောက်အထားအချက်အလက်၊ သူတို့၏အိမ်လိပ်စာနှင့် သူတို့၏လက်ရှိနေထိုင်ရာနေရာကိုပင် တိုက်ရိုက်စစ်ဆေးနိုင်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ဤနံပါတ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော အချက်အလက်သည် သေချာပေါက် လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦး၏ အချက်အလက်ဖြစ်ပြီး၊ ဤစာတိုကို ပေးပို့သူမှာ လီယောင်ဖြစ်ရမည်ကို သိသည်။

"ဒါဆို သူတို့က စားပွဲကို လှန်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား။ ဒီအရင်းရှင်တွေက တကယ်ပဲ ရူးသွပ်ပြီး သွေးအေးလွန်းတာပဲ။ မင်းကို မစည်းရုံးနိုင်ရင်၊ မင်းကို ရှင်းပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်၊ ဟက်၊ သူတို့က ငါ့ကို ဘာမှတ်နေလဲ။ ငါက သူတို့ကြိုက်သလို ကန်ထုတ်လို့ရတဲ့ အတားအဆီး တစ်ခုလောက်ပဲလို့ တကယ်ထင်နေတာလား။ သူတို့ခြေထောက် ကျိုးသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား။"

ယန်ကျန့်က စာတိုကို ဖျက်လိုက်သည်၊ သူ၏အကြည့်က အေးစက်နေသော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာတွင်မူ မည်သည့်အမူအရာမှ မပြပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ သူသည် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီး၊ လီယောင်ကို သူတို့၏မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းထဲသို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက၊ အကယ်၍ အခြေအနေများ အမှန်တကယ် စတင်လှုပ်ရှားလာပါက သူသည် အလွန်အမင်း တုံ့ပြန်မှုနည်းပါးသွားလိမ့်မည်။

"ပြောရရင်၊ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က တော်တော်လေး မြင့်မားတယ်။ လီယောင်က ဒီမနက်မှ ဖိန်အန်းဟိုတယ်ကနေ ထွက်သွားတာ၊ ဒီနေ့လည်ရောက်တော့ သူတို့က ငါ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့အစီအစဉ်တွေ ချမှတ်ပြီးသွားပြီ။ ဒီလိုကြည့်ရတာ၊ သူတို့က ငါ့ကို အလျင်အမြန် ကိုင်တွယ်ချင်နေပုံပဲ... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်စီမံကိန်းကြောင့်လား။ ငါသံသယဝင်ခဲ့သလိုပဲ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်စီမံကိန်းမတိုင်ခင်မှာ သူတို့ ငါ့ကို ကိုင်တွယ်ချင်နေတာ။"

"ဒီလိုတွေးကြည့်ရင်၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို လောလောဆယ် ခေတ္တရပ်ထားရတော့မယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို ဖုန်းမှ ရွှေ့လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ရှေ့မှ လော့ယုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

မူလက သူ၏အစီအစဉ်အရ၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တာချန်းမြို့မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ သူသည် ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေနှင့် သူကိုယ်တိုင် အဆက်အသွယ်လုပ်ရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဘိုးအို၏ အလောင်းကောင်အိတ်ကပ်ထဲမှ သူလိုချင်သောအရာကို ရှာတွေ့နိုင်မလား ကြည့်ရှုရန်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏လက်ရှိစွမ်းရည်များသည် အေ အတန်းအစား သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ မကိုင်တွယ်နိုင်လျှင်ပင်၊ သူသည် မလဲကျဘဲ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤမမျှော်လင့်ထားသော စာတိုက သူ့အား သူ၏မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းနှင့် ကိစ္စရပ်များသည် ပို၍အရေးကြီးပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေကြောင်း ပြောပြနေသည်၊ ၎င်းသည် အမှန်တရားကို ရှာဖွေခြင်းထက် များစွာ ပိုအရေးကြီးသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့အတွက် မေးမြန်းစရာက ဒီလောက်ပါပဲ။" ယန်ကျန့်က ထိုအချိန်တွင် ပြောလိုက်သည်။

"အရာရှိ၊ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အဆင်ပြေပြီလားခင်ဗျ။" လော့ယုံးက စိုးရိမ်ပူပန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ဒါက မင်းရဲ့ပျောက်ဆုံးနေတဲ့အဘိုးနဲ့ ပတ်သက်တယ်၊ ငါက မင်းကို သဲလွန်စတချို့ မေးနေတာပဲ။ မင်း အခု အဆင်ပြေသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့စကားဝိုင်းက အရမ်းထူးခြားတယ်၊ မင်း ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားတာ ပိုကောင်းမယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို မင်းတို့မိသားစုရဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေအကြောင်း မေးရင်၊ အကုန်ရောင်းလိုက်ပြီလို့ပဲ ပြောလိုက်။ မင်းအဘိုးရဲ့ကိစ္စတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့၊ မင်း ဘာမှမသိဘူးလို့ ပြောလိုက်။ မင်းသာ သတင်းအချက်အလက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပေါက်ကြားစေရင်၊ ဒီနေ့လို မေးမြန်းရုံနဲ့ ပြီးမှာမဟုတ်ဘူး၊ အသက်အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။"

"နားလည်ပါပြီ၊ နားလည်ပါပြီ၊ ကျွန်တော် လျှောက်မပြောဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်။" လော့ယုံးက ချွေးများဖြင့် ကြောက်ရွံ့ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို အတင်းပြောခိုင်းရင်၊ ငါ့အပေါ်မှာပဲ အပြစ်တင်လိုက်။ အရာအားလုံးကို တာချန်းမြို့ကို တာဝန်ယူထားတဲ့ ယန်ကျန့်က စီစဉ်ခဲ့တာလို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်။ ဒါ့အပြင်၊ ငါ မင်းကို ငါ့ဖုန်းနံပါတ် ချန်ထားခဲ့မယ်၊ အရေးပေါ်အခြေအနေရှိရင် ငါ့ကို ဆက်သွယ်။"

ယန်ကျန့်က လုံခြုံမှုရှိစေရန်အတွက် လော့ယုံးအတွက် ဤအပိုအစီအစဉ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူသည် ဤသဲလွန်စ ပြတ်တောက်သွားမည်ကို မလိုလားပေ၊ ၎င်းသည် အမှန်တရားဆီသို့ ဦးတည်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော သဲလွန်စဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းပြီး အဘိုးအို၏ အလောင်းကောင်အိတ်ကပ်ထဲတွင် ဘာမှမရှိခဲ့ပါက၊ သူသည် လော့ယုံး၏ ဇာတိမြို့သို့ သူကိုယ်တိုင် ခရီးထွက်ရပေလိမ့်မည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရာရှိ။ ကျွန်တော် အခု သွားလို့ရပြီလား။" လော့ယုံးက သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါ့နံပါတ်ကို ချရေးလိုက်၊ ပြီးရင် မင်း သွားလို့ရပြီ။ သတိထား၊ လောလောဆယ် မင်းဇာတိကို မပြန်နဲ့ဦး။ နေဖို့ တခြားနေရာရှာလိုက်။ ဥက္ကဋ္ဌဝမ်၊ အိပ်နေတာလား။"

"ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် အိပ်နိုင်မှာလဲ ညီလေး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ဝမ်တဲလုသည် ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး သူ၏အိပ်ချင်စိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က ညွှန်ပြသည်။

"လော့ယုံးအတွက် နေစရာနေရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးလိုက်။ သူ့အတွက် နေဖို့တစ်နေရာရှာပေး၊ ပြီးတော့ အခြေချကြေးအတွက် နှစ်သန်းပေးလိုက်။ ငါ နောက်မှ မင်းကို ပြန်ပေးမယ်။"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ မင်း သွားလို့ရပြီ။" ယန်ကျန့်က လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ လော့ယုံးသည် ပုဂ္ဂလိကအခန်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း နှစ်မျိုးလုံးကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် တာချန်းမြို့သို့ ခရီးစဉ်တစ်ခုက သူ့ကို ငွေအမြောက်အများ ရရှိစေမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ၊ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မှ ကျလာသော မုန့်တစ်လုံးနှင့် တူသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင်၊ ယန်ကျန့်က ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြ မိုဘိုင်းဖုန်းကို အသုံးပြု၍ လျိုရှောင်ယွိနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"လျိုရှောင်ယွိ၊ ငါ ယန်ကျန့်ပါ။"

"လက်ခံရရှိပါတယ်၊ ကျွန်မ ကူညီပေးရမယ့်အရာတစ်ခုခု ရှိပါသလား။"

ဌာနချုပ်၏ အော်ပရေတာအခန်းအတွင်း၊ လျိုရှောင်ယွိ၏ အသံသည် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့နာမည်ကိုသုံးပြီး၊ နေရာတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့ပေး၊ အဲ့ဒါက လင်မြို့နယ်က လော့ယုံးဆိုတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ဟောင်းပဲ။ အရေးအကြီးဆုံးက၊ သူ့မိသားစုရဲ့ အိမ်ဟောင်းကြီး၊ အဲ့ဒီနေရာမှာ ပြဿနာရှိတယ်။"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ မှတ်သားထားလိုက်ပါပြီ။"

လျိုရှောင်ယွိက သတင်းအချက်အလက်ကို လျင်မြန်စွာ ချရေးလိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ ဒုဝန်ကြီး ချောင်ယန်ဟွာကို ငါ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ လိုချင်တယ်လို့ ပြောပေး၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကို အမြန်ဆုံး ပို့ပေးဖို့ သူ့ကို တောင်းဆိုလိုက်။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူသည် အချိန်တိုအတွင်း သူ၏ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းရွေးချယ်မှုကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဇက်မြို့ရှိ ထိုဟိုတယ်မှ ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေနှင့် အလောင်းပတ်ပုဆိုးဖြင့် စွန့်စားမည့်အစား၊ သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည့်အရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခြင်းက ပိုကောင်းပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဇက်မြို့သို့ သွားခြင်းသည် စွန့်စားမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ သူ ကျရှုံးပါက၊ သူသည် ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ယခုအခါ သူသည် လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းနှင့် အဆက်အသွယ်လုပ်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် သူ၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် တစ်ခုခု လုံးဝလိုအပ်ပြီး၊ ၎င်းသည် လုံလောက်စွာ အစွမ်းထက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအဖွဲ့အစည်းမှ မည်သို့သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ လီယောင်ထံမှ သတင်းအချက်အလက်သည် ထိုမျှလောက် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာမည်မဟုတ်ဘဲ၊ သူသည် မသေချာမရေရာစွာ စောင့်ဆိုင်းနေ၍မရပေ။

သူသည် အလောင်းပတ်ပုဆိုးကဲ့သို့သော ပို၍တည်ငြိမ်သော သဘာဝလွန်ပစ္စည်းကို ပိုနှစ်သက်သော်လည်း၊ လက်ရှိအခြေအနေက ၎င်းကို ခွင့်မပြုပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာလား။" လျိုရှောင်ယွိသည် ဤပစ္စည်းအကြောင်း ကြားသောအခါ မှင်သက်သွားသည်။

"ဒါက ဘာလဲ။ အသေးစိတ်ပြောပြလို့ရမလား။"

"အသေးစိတ်မလိုဘူး၊ မင်း ဒုဝန်ကြီးကို သတင်းပို့ပြီးရင်၊ သူ နားလည်သွားလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်သည် လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းအကြောင်း ချောင်ယန်ဟွာအား အသိပေးသင့်သလား စဉ်းစားသော်လည်း၊ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းမှ လူများသည် သူ လီယောင်ထံမှ စာတိုတစ်စောင် ရရှိပြီးသားဖြစ်သည်ကို မသိကြပေ။ အကယ်၍ သတင်းပို့လိုက်ပြီး သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကြားသွားပါက၊ သတင်းပေးသူ လီယောင်သည် ဖမ်းမိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

တကယ့်တိုက်ပွဲ စတင်သည့်အခါ၊ ချောင်ယန်ဟွာသည် သဘာဝအတိုင်း သတင်းရရှိလိမ့်မည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ ဒုဝန်ကြီးကို ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်။"

"ဒါဆို ရပြီ။"

"ဟေး၊ ယန်ကျန့်၊ စောင့်ဦး၊ ဖုန်းမချလိုက်နဲ့ဦး။" ရုတ်တရက်၊ လျိုရှောင်ယွိက အရေးတကြီး ပြောသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

လျိုရှောင်ယွိက တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် "နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ကောင်းကျိ့ချန်နဲ့ လုပ်ခဲ့တာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မကြာသေးခင်က အချိန်ရလား။ ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ရှင့်ကို ထမင်းတစ်နပ် ကျွေးချင်လို့၊ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်ပြီးရင် ကျွန်မ ရှင့်ဆီကို လာရှာရမလား။ ရှင် အခု ဘယ်မှာလဲ။"

"ငါ အလုပ်များနေတယ်၊ ဒီလောက်ပဲ။" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"..."

ဆက်သွယ်ရေးအခန်းထဲတွင် လျိုရှောင်ယွိ၏ မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားသည်။

"သေစမ်းကွာ။"

မကြာမီ၊ မကျေမနပ်ဖြစ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ညီလေး၊ တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မှာလား။"

ဥက္ကဋ္ဌဝမ်တဲလုသည် ယန်ကျန့်၏ လျင်မြန်သော စာတိုများနှင့် ဆက်သွယ်မှုများကို သတိပြုမိပြီး — အားလုံးသည် အထူးဖုန်းမှတစ်ဆင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ခံစားမိသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌဝမ်၊ ခင်ဗျားရဲ့အလုပ်က ဒီနေ့ကစပြီး ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဂျေမြို့ကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာပါ။ လောလောဆယ် ကျွန်တော် ဒီလောက်ပဲ ပြောနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင်၊ ဒီနေ့ကိစ္စတွေကို လျှို့ဝှက်ထားပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘယ်ပေါက်ကြားမှုမဆို အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်လို့ပဲ။ အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်မှုကတော့ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းမရှိအောင် ကြိုးစားဖို့ပဲ။"

"ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်လို့လား။" ဝမ်တဲလု ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ခင်ဗျားထင်တာထက် ပိုပြင်းထန်လိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သူ၏ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းသည်။

"ကျွန်တော် အခု သွားတော့မယ်။ တစ်ခုခုရှိရင် နောက်တစ်ခါ ဆက်သွယ်ပါ ဥက္ကဋ္ဌဝမ်။ ခင်ဗျားဆီမှာ ကျွန်တော့်နံပါတ် ရှိသင့်တယ်။"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ။" ဝမ်တဲလုက နားမလည်နိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

သူ၏ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က သူ့ကို ဂျေမြို့တွင် ကြီးမားသောအရာတစ်ခု ဖြစ်တော့မည်ဟု ပြောနေသည်။

ယန်ကျန့် ပုဂ္ဂလိကအခန်းမှ ထွက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျော်ကြားသူအဆင့် အလှမယ်သည် နားနေကုလားထိုင်မှ လျင်မြန်စွာ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးဖြင့် သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်။"

"ဥက္ကဋ္ဌယန် အခု ထွက်ခွာရတော့မယ်၊ သူ့ကို လိုက်ပို့ဖို့ ကားအဆင်သင့်လုပ်လိုက်။"

ဥက္ကဋ္ဌဝမ်က ချက်ချင်း ယာဉ်မောင်းကို စီစဉ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အလှမယ်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး "မင်း လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေတာက ငါ့ကို နည်းနည်း အနေရခက်စေတယ်။ မင်းအတွက် အကြံဉာဏ်တစ်ခုပေးမယ်၊ မင်း မဖြစ်မနေမှပဲ ဂျေမြို့မှာနေ။ မင်းလို လှပတဲ့လူတစ်ယောက် မတော်တဆ သေဆုံးသွားရတာ နှမြောစရာပဲ။ ကောင်းပြီ အလှမယ်၊ မင်း ငါ့ကို လိုက်ပို့စရာမလိုဘူး။"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ပုဂ္ဂလိကကလပ်မှ ထွက်ခွာပြီး၊ ဥက္ကဋ္ဌဝမ်၏ ကားထဲသို့ ဝင်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဘေးကင်းပါစေ ညီလေး၊ တစ်ခုခုလိုရင် အသိပေးပါ။" ဝမ်တဲလုက စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်က အဲ့ဒါနဲ့ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

ကျော်ကြားသူအဆင့် အလှမယ်က အနေရခက်သော အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဥက္ကဋ္ဌဝမ်က "သူက သူပြောတဲ့အတိုင်းပဲ ဆိုလိုတာ။ ဒီစာချုပ်ကို လောလောဆယ် ဆိုင်းငံ့ထားတယ်။ ဘဏ္ဍာရေးဌာနကို မင်းရဲ့အကောင့်ထဲကို ငွေလွှဲခိုင်းလိုက်မယ်။"

"ကျွန်မကို စောင့်ရှောက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌဝမ်။"

"ကောင်းပြီ၊ မင်း သွားလို့ရပြီ။" ဝမ်တဲလုက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး သူမကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။