အချိန်အခါမှန်

"ငါတို့ ဒီတစ္ဆေသရဲဆန်တဲ့နေရာကနေ ထွက်ဖို့ အချိန်အခါမှန်မှာ တံခါးမှန်ကို ဖွင့်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဒီမှာ ပိတ်မိပြီး အရှင်လတ်လတ် သေသွားလိမ့်မယ်။"

၎င်းသည် ဟွမ်ကန်းရွာ၏ တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေသေးသည်ဟု ထင်ရသည်။

ခေါင်းဆောင် လီကျွင်း၏ မျက်နှာတွင် အထူးလေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူသည် တစ္ဆေတမန်တော်ကို မည်သို့အကျဉ်းချရမည်ကို မစဉ်းစားတော့ဘဲ ဤလူများကို အသက်ရှင်လျက် မည်သို့ထုတ်ဆောင်ရမည်ကိုသာ စဉ်းစားနေသည်။ ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေ၏ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုသည် သူတို့ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်မထားခဲ့ပါကနှင့် အဖွဲ့ဝင်များ လုံလောက်စွာ အားမကောင်းခဲ့ပါက သူတို့ကို ချေမှုန်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အကျပ်အတည်းတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် သူတို့ ဘေးကင်းသွားပြီဟု မဆိုလိုပေ။

သူတို့သည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့ လုံးဝ ပိတ်မိနေသည်။

ဤတစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင် ပိတ်မိနေသည်။ ... ထို့အပြင် သူတို့သည် အပြင်လောကနှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေသည်။

"အချိန်အခါမှန်၊ တံခါးမှန်လား။"

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော လျိုစန်းသည် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသည်။

"ဒါဆို နောက်တစ်ကြိမ် တံခါးဖွင့်ရမယ့် အချိန်အခါမှန်က ဘယ်တော့လဲ။"

လီကျွင်းက အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ "ဆယ်မိနစ်အတွင်းပဲ။ ငါ ပါမောက္ခဝမ်နဲ့ သုံးကြိမ် ချိန်းဆိုထားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို လွဲချော်သွားခဲ့ပြီ။ ငါတို့မှာ နောက်ထပ်နှစ်ကြိမ် ကျန်သေးတယ်။ အဲ့ဒီအခွင့်အရေးနှစ်ကြိမ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါတို့သာ တံခါးဖွင့်ပြီး ဒီကနေ မထွက်သွားနိုင်ရင်၊ ငါတို့ လုပ်နိုင်တာက လက်လျှော့ဖို့ပဲ… ပြီးတော့ လက်ရှိအခြေအနေအရ၊ တခြားတစ္ဆေဆရာတွေဆီက အထောက်အပံ့ကို မျှော်လင့်တာက လက်တွေ့မကျဘူး။"

"တကယ်ပဲ။ ငါတို့တောင် ဒီကနေ မထွက်သွားနိုင်ရင်၊ အထောက်အပံ့က သိပ်ထူးခြားမှာမဟုတ်ဘူး။ အချိန်မီ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ဖြတ်တောက်တာက အရေးအကြီးဆုံးပဲ။"

စုဖန်က သူ၏စီးကရက်ကို ဖွာရှိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အတော်လေး ရက်စက်သော လက်တွေ့ဘဝတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် အခွင့်အရေးနှစ်ကြိမ်ပဲ ကျန်တော့တာလား။ ဒါက လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ငါထင်ထားတာထက် ပိုကောင်းတယ်။"

လျိုစန်းက ဤအချိန်တွင် ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ မင်းက ရယ်နိုင်သေးတယ်လား။"

ရွှီယိဖိန်ဟု အမည်ရသော တစ္ဆေဆရာ၏ ပါးစပ်သည် ပြင်းထန်စွာ မဲ့သွားသည်။

"ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်က အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်ဦး။ တစ်လှမ်းမှားလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ ဒီမှာ ချေမှုန်းခံရနိုင်တယ်။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက ပိုအားကောင်းလာနေပြီ၊ မကြာခင် ငါတို့ ထွက်ပြေးစရာနေရာတောင် ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် အရပ်လေးမျက်နှာရှိ အိမ်များ၏ နံရံများပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပုံတူများကို ကြည့်ကာ၊ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ခန့်မှန်းနေကြသည်။ ဤနံရံများနှင့် တံခါးများရှေ့မှ ပုံတူများသည် အကောင်းဆုံးသက်သေပင်ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ကန်းရွာသည် တစ္ဆေတမန်တော်၏ တစ္ဆေနယ်မြေအောက်တွင် ရှိသင့်သော်လည်း၊ ယခုအခါ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဟုခေါ်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံနေရပုံရသည်။

သူတို့ အသက်ရှင်နေသေးသည်မှာ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကြားတွင် ချိန်ခွင်လျှာတစ်မျိုးမျိုး ထိန်းသိမ်းထားသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကို ဤအက်ကွဲကြောင်းများတွင် ရှင်သန်ခွင့်ပေးကာ တစ္ဆေများ၏ လိုက်လံရှာဖွေခြင်းကို ခံရသည့် အခြေအနေသို့ မကျရောက်စေပေ။

သို့သော် ဤချိန်ခွင်လျှာသည် ယိမ်းယိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' လုံးဝ ကျူးကျော် လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူတို့ရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်သည် ယခုအခါထက် ဆယ်ချီ၊ ရာချီ မလွဲမသွေ ပိုများလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤ'တစ္ဆေပန်းချီကား' သည် နိုင်ငံခြားမှ တစ္ဆေဆရာအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ချေမှုန်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ကြမ်းတမ်းမှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

"ဖတ်—!"

တိတ်ဆိတ်ပြီး မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း၊ တစ်စုံတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး အသံမြည်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တင်းမာနေသော လူများသည် အသံ၏ အရင်းအမြစ်ဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

၎င်းသည် အနီးအနားမှ အရပ်ဘက်အိမ်တစ်လုံး၏ နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကြီးမားသည့် ပုံတူတစ်ချပ်ဖြစ်ပြီး၊ လူတစ်ယောက်ထက်ပင် မြင့်မားသည်။ အမည်မသိ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့်၊ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် မတည်ငြိမ်ဖြစ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ငါတို့ ရွေ့ဖို့လိုပြီ။"

စုဖန်က သူ၏ဖုန်း၏ မှိန်ဖျော့စွာ လင်းနေသော ဖန်သားပြင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောသည်။

၎င်းတွင် "သင် သေဆုံးသွားပါပြီ" ဟု ပြသနေသည်။

ဤထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုက အကယ်၍ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ပါက၊ သူတို့သည် တစ္ဆေများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

"သွားမယ် ဟုတ်လား။ အခု ဘယ်ကိုသွားမှာလဲ။ ဒီအရာတွေက ရွာတစ်ရွာလုံးမှာ ပြည့်နေတယ်၊ ငါတို့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ။ သွားစရာနေရာ မရှိတော့ဘူး… နောက်ဆုံးတော့၊ ဒီရွာထဲမှာက တစ္ဆေတမန်တော်ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်လို့ နည်းနည်း ပိုလုံခြုံတယ်။ ရွာထဲက ထွက်သွားတာနဲ့၊ ငါတို့က 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။"

အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး၊ အာဟုန်က မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက အက်စ်အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ၊ အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ဖြေရှင်းမရနိုင်တဲ့အဆင့် ဖြစ်ရပ်လို့လည်း လူသိများတယ်။ ဖြေရှင်းဖို့ မပြောနဲ့၊ ရှင်သန်ရုံလေးနဲ့တောင် အသည်းအသန် ကြိုးစားရတယ်။ ငါတို့သာ ဆက်မရွေ့ရင်၊ သုံးမိနစ်ထက်မပိုတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ ငါတို့ ထပ်တိုက်ခိုက်ခံရလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့မသေရင်တောင်၊ တစ္ဆေတွေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံတာက မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေတွေ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာကို ဦးတည်သွားနိုင်တယ်။"

စုဖန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"တာချန်းမြို့က ယန်ကျန့်က မကြာသေးခင်က ငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းခဲ့လဲဆိုတာ စိတ်ကူးကြည့်ဖို့ ခက်တယ်။ မင်းတို့ သိသင့်တယ်၊ သူ့အဖွဲ့ဖော်အားလုံး အဲ့ဒီတုန်းက သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ခဲ့တယ်။ ငါ အရင်က သူ့ကို လျှော့တွက်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါက အရမ်းရိုးရှင်းစွာ တွေးခဲ့တယ်လို့ ထင်ရတယ်။"

အတိတ်က ဖြစ်ရပ်များသည် အန္တရာယ်များသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ ဆုတ်ခွာရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးခဲ့သည်၊ သို့သော် ယခုအခါ၊ ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

"တကယ်ပဲ၊ ရုံးချုပ်မှာ အက်စ်အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ရာမှာ အတွေ့အကြုံရှိတာက ယန်ကျန့်တစ်ယောက်ပဲ၊ အဲ့ဒါတောင် နှစ်ကြိမ်တောင်။ သူက တစ္ဆေတမန်တော် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို တိုက်ခိုက်တုန်းကလည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေတမန်တော်ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကိုတောင် တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲခဲ့တယ်၊ အခြေခံအားဖြင့် အက်စ်အဆင့် ကြမ်းတမ်းတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အားနည်းသွားစေခဲ့တယ်။ သူသာ ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ ဒီမှာရှိခဲ့ရင်၊ ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့ ဒီလောက် ဆိုးရွားတဲ့အခြေအနေမှာ ရှိနေမှာမဟုတ်ဘူး။"

လျိုစန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ လေးနက်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။

ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီးနောက် သူတို့သည် လူသစ်၊ ယန်ကျန့်၏ ထူးခြားမှုကို ပို၍ပင် သတိပြုမိလာကြသည်။

"ဌာနချုပ်က ယန်ကျန့်ကို ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ ပါဝင်ခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ယန်ကျန့်ကလည်း သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး။"

ထိုအချိန်တွင်၊ လီကျွင်းသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်ပုံရသည်။ သူ စကားပြောနေသော်လည်း၊ သူ၏စိတ်သည် နောက်မည်သည့်လမ်းကို ယူရမည်ကို စဉ်းစားရာတွင် စိတ်မအားပေ။

"ဘာလို့လဲ။"

အာဟုန်က အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ "သူ့မှာ စွမ်းရည်ရှိတာ ရှင်းနေတာပဲ…"

လီကျွင်းက သူမစကားကို ဖြတ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က အောင်ပွဲရဖို့ လူတစ်ယောက်တည်းကို အားမကိုးနိုင်လို့ပဲ။ ယန်ကျန့် ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့ရင်တောင်၊ နောက်အက်စ်အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကရော။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီနောက်က တစ်ခုကရော။ သူက သူလုပ်သင့်တာကို လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ ငါတို့လည်း ငါတို့လုပ်သင့်တာကို လုပ်ရမယ်။ ငါတို့သာ ဒီတစ်ခေါက် ဒီမှာသေသွားရင်၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေရဲ့ အတိုင်းအတာပဲဆိုတာကို သက်သေပြတာပဲ။"

"မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ လူသစ်တွေ မဟုတ်တော့ဘူး၊ မင်းတို့အားလုံး နိယာမတွေကို ကောင်းကောင်းသိကြပါတယ်။ အခု ရှစ်မိနစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ဒီအချိန်ကို အတူတူ ရှင်သန်ကြစို့။ နောက်တစ်ခါ တံခါးဖွင့်တဲ့အချိန်အထိ ငါတို့ ဒီနေရာကနေ မထွက်သွားရသေးရင်၊ တတိယဖွင့်လှစ်မှုက နာရီဝက်အကြာမှာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအထိ ရှင်သန်နိုင်ခြေက မကြီးမားဘူးလို့ ငါထင်တယ်။"

"သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

ရုတ်တရက်၊ ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေသော ရွှီယိဖိန်က သူတို့ကို အရေးတကြီး တိုက်တွန်းပြီး ခုနက ပုံတူ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သော နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သူတို့ မသိလိုက်မီ၊ မသဲမကွဲသော အရိပ်တစ်ခုသည် ပြုတ်ကျသွားသော ပုံတူပတ်လည်တွင် ဝေ့ဝဲနေစပြုပြီဖြစ်သည်။

အရိပ်သည် လူတစ်ယောက်နှင့်တူသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ပုံပျက်နေပြီး မထင်ရှားဘဲ၊ အရိပ်တစ်ခုနှင့်တူသည်။

သို့သော်၊ ဤအရိပ်ရုပ်ပုံတွင် မျက်နှာအသွင်အပြင်များ ရှိသည်။

ဝါးနေသော်လည်း၊ ပုံတူအနီးမှ တစ္ဆေသည် သူတို့ဘက်သို့ ကြည့်နေသည်ကို ခံစားနိုင်သည်။

"ဖြောက်!"

အနီးအနားမှ နောက်ထပ်ပုံတူတစ်ချပ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။

လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ ခြိမ်းခြောက်ခံရသည်ဟု ခံစားမိသည်။

အခြေအနေသည် အမှန်တကယ်ပင် ပို၍ပို၍ မကောင်းသော နိမိတ်များ ပြလာနေသည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။"

အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်ပြီးနောက်၊ လီကျွင်းက မီးခိုးရောင်-အဖြူရောင် လမ်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး ထူးဆန်းသည့် ရွာထဲသို့ ပိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆက်လက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဆုတ်ခွာခြင်းသည် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ၊ သူတို့သည် ရွာထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော တစ္ဆေတမန်တော်နှင့် နီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်ရန်သာ ကြိုးစားနိုင်သည်။

ဤသည်သာလျှင် သူတို့ကို ဤကာလကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ လမ်းသည် မည်မျှပင် အန္တရာယ်များစေကာမူ၊ သူတို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဤနေရာတွင် ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်များကို မည်သူမျှ မရှင်းလင်းဘဲ၊ သူတို့ ရှင်သန်နိုင်မည်လောဟူ၍ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော်၊ အပြင်ဘက်တွင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ဖြင့် တစ္ဆေငါးကောင်ကို ဦးဆောင်နေသော ကျုံးရှန်းသည် နောက်အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူ၏တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သည် နီးပါး ကုန်ဆုံးနေပြီ…

ဤသည်မှာ သူနှင့်အတူ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လိုက်ပါလာသော "ကောင်းဖန်" သည် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မကြာမီ အစားထိုးရန် လိုအပ်ကြောင်း အချက်ပြနေသည်။ မဟုတ်ပါက၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် လောင်ကျွမ်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကောင်းဖန်နောက်မှ တစ္ဆေငါးကောင်သည် မမျှော်လင့်ထားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။

ဤပြောင်းလဲမှုတွင် အကောင်းအဆိုးမရှိ၊ အန္တရာယ်အဆင့် ကွဲပြားမှုသာ ရှိသည်။

ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံး လိုက်ပါလာသော ချန်ယိသည်လည်း မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်ထားသည်။

သူ၌ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်များ မရှားပါးသော်လည်း၊ သူတို့ ရှေ့ဆက်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ တစ္ဆေများနှင့် လူများကြားမှ အကွာအဝေးသည် အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော အမှတ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်၊ နောက်ဖယောင်းတိုင်လဲလှယ်စဉ်တွင် တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်ခြေမှာ… သိသာထင်ရှားသည်။

"ငါ ဒါကို ထပ်ပြီး ကြန့်ကြာအောင် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။"

သွားကြိတ်ရင်း၊ ချန်ယိသည် သူ့ကိုယ်သူ အားတင်းပြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

မလှမ်းမကမ်း ရှေ့တွင်။

အစားထိုးခံထားရသော ကောင်းဖန်သည် ထိုသတ်မှတ်ထားသော အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

ရှေ့တွင် ကျုံးရှန်း၏ လက်ထဲမှ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သည် မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေသည်။ အလင်းရောင်မရှိသော်လည်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အလွန်ကွာခြားသော အမှောင်ထုသည် အထူးသဖြင့် သိသာထင်ရှားပြီး၊ အနီးအနားမှ တစ္ဆေများသည် ၎င်းကို ဆွဲဆောင်ခံနေရသည်။

ချန်ယိသည် "ကောင်းဖန်" ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ၊ သူသည် အမှောင်ထု၏ နယ်ပယ်၊ တစ္ဆေနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ လေထုသည် အထူးသဖြင့် အေးစက်နေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိုင်းမှိုင်းသော ခြေသံများကသာ ဖြိုခွင်းနေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သွားသော ကောင်းဖန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ချန်ယိသည် အခြားတစ္ဆေများကို ပို၍ သတိထားနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယခုအခါ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ ဆိုလိုသည်မှာ၊ မည်သည့်အချိန်မဆို၊ သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။