အခန်း (၅၃၅)

ပြောင်းလဲမှုအားလုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

ချန်ယိသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသည်။ သူသည် ဖယောင်းတိုင်မီးတောက်ကို ငြိမ်းသတ်ပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အသစ်ကို တစ်ဆက်တည်း လှုပ်ရှားမှုဖြင့် မီးညှိရန် ကြိုးစားသည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်ကို သုံးစက္ကန့်ထက်မနည်းသော အချိန်အတွင်း ပြီးမြောက်နိုင်သည်။ သို့သော် အလျင်မြန်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုပင်လျှင် မမျှော်လင့်ထားသောအရာကို မကာကွယ်နိုင်ပေ။

သူ၏မီးခြစ်ပေါ်မှ မီးတောက်သည် သူ အလောင်းကောင်၏ အရေပြားကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သော တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို သူ၏လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ်မှာပင် ငြိမ်းသွားခဲ့သည်။

မှိန်ဖျော့သော ပုပ်သိုးနံ့နှင့်အတူ လေဖြတ်သွားစေနိုင်သော အအေးဓာတ်တစ်ခု သူ့အပေါ်သို့ တိုးဝင်လာပြီး ချန်ယိ၏ အာရုံများကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည်။ သူ၏ရှေ့မှ တစ္ဆေသည် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးနေကြောင်း သူ နက်နက်နဲနဲ နားလည်သည်။ ဤအအေးဓာတ်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ယိကိုယ်တိုင်သည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်သည် သဘာဝအတိုင်း နိမ့်ကျနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ရေခဲသေတ္တာထဲတွင် ရှိနေလျှင်ပင် သူ မသက်မသာဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ချန်ယိသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အေးခဲတော့မည်ကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ... သို့သော် မြေပြင်နှင့် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပြောင်းလဲမှုလက္ခဏာများ မပြပေ။ ရေခဲခြင်း၏ သက်သေအထောက်အထား မရှိပေ။

ကောင်းဖန် လှည့်လာသော ထုံကျင်ပြီး ဖြူဖျော့သော မျက်နှာတွင် အမူအရာမရှိပေ။ တကယ့်အလောင်းကောင်၏ မျက်နှာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အေးစက်သော အငွေ့အသက်သည် ဤသည်မှာ လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး အခြားသာမန်လူများနှင့် မတူကြောင်း အခြားသူများကို သက်သေပြနေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအပိုင်း မဟုတ်ပေ…

ခဏမျှ ထိတ်လန့်ပြီးနောက် ချန်ယိသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ သူ၏မျက်ဆံများက ကျုံ့သွားပြီး သူ ရုတ်တရက် နောက်သို့ဆုတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လဲလှယ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထား။"

"လက်ခံရရှိပါတယ်။" မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်မှ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့သည် ဌာနချုပ်မှ စီစဉ်ထားသော အခြားတစ္ဆေဆရာများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ် တစ္ဆေကို ဦးဆောင်သည့်အစီအစဉ်သည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ ဖယောင်းတိုင်လဲလှယ်စဉ်အတွင်း ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားပြီး အရန်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

"ပြီးသွားပြီ။"

ဤသို့ကြားသောအခါ ကျုံးရှန်း၏ မျက်နှာသည်လည်း ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိတ်လန့်နေသည်။

နောက်ပြန်မကြည့်ဘဲ သူ၏နောက်မှ အခြေအနေကို သူ မသိရှိပေ။ သူသိသည်မှာ ချန်ယိ၏ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို အစားထိုးရန် အလှည့်ကျခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒုတိယတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို လွှဲပြောင်းမှုသည် ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပျက်သွားမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အကြောက်ဆုံးအရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

ကျုံးရှန်းသည် ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှည့်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်ဆံများ ချက်ချင်း ကျုံ့သွားသည်။

သူသည် ကောင်းဖန်နှင့် ချန်ယိတို့ကို အတူတကွ တွေ့လိုက်ရပြီး ချန်ယိသည် မီးမညှိရသေးသော တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သို့သော် သူ့ကို ပို၍ကြောက်ရွံ့စေသောအရာမှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ အဝေးဆုံးနောက်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားမှုများ ညီညာပြီး ထူးဆန်းစွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေငါးကောင်သည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ့ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်လာနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"သေစမ်းကွာ။ ချန်ယိ၊ မင်း ငါ့ကို အသေသတ်မလို့လား။" ကျုံးရှန်းသည် ထိုအချိန်တွင် ကျိန်ဆဲချင်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် "ကောင်းဖန်" ပေါ်မှ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ငြိမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း သူ၏လက်ထဲမှ တစ်တိုင်မှာမူ လင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဖယောင်းတိုင်လဲလှယ်မှုတွင် ပြဿနာရှိနေသောကြောင့် သူသည် ကောင်းဖန်၏ အခန်းကဏ္ဍကို လွှဲပြောင်းယူခဲ့ပြီး တစ္ဆေများအတွက် "မီးရှူးတိုင်" ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ငါ ဒီမှာ သေလို့မဖြစ်ဘူး။"

ကျုံးရှန်းသည် တစ္ဆေများ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းခွင့် မပေးနိုင်တော့ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း အသတ်ခံရနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အစီအစဉ်အရ လမ်းပြသည် ကောင်းဖန် ဖြစ်သင့်သည်။

သူတစ်ဦးတည်းသာလျှင် တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်နိုင်ပြီး ဤလမ်းကို ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤလူသည် အစကတည်းက ပြဿနာများ ရှိနေသည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့ ဤသို့သော ရှုပ်ထွေးမှုထဲသို့ ရောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ချက်ချင်းပင် ကျုံးရှန်းသည် သူ၏လက်ထဲမှ အဖြူရောင်ဖယောင်းတိုင်၏ တိုတောင်းသော မီးစာကို ကြည့်ပြီး ၎င်းကို မှုတ်ငြိမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ မင်း အခု တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မှုတ်ငြိမ်းလို့မဖြစ်ဘူး။ မင်းသာ လုပ်လိုက်ရင် တစ္ဆေက လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားလိမ့်မယ်။"

ချန်ယိက ကျုံးရှန်း၏ အကျပ်အတည်းကို သတိပြုမိပြီး အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ ဒီအဆင့်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ဘူး။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို လောင်ကျွမ်းခွင့်ပေးတာက ငါ့ကို သေမင်းဆီ ပို့တာနဲ့ တူတူပဲ။"

ကျုံးရှန်းက စိုးရိမ်ပူပန်စွာ ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် ငါသာ ခံနိုင်ရင်တောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ အခြေအနေက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေပြီ။ မင်း နားလည်သင့်တယ်… သတိထား။"

သူ၏စကားမဆုံးမီ သူ၏လေသံသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်မှုဖြင့် အရောင်ခြယ်သွားသည်။

လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာနေသော ချန်ယိသည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

အသက်မဲ့ပြီး အေးစက်သော လက်တစ်ဖက်က သူ၏လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အလောင်းကောင်မှ အအေးဓာတ်သည် အထည်ကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ၏အရေပြားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ယိသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သူနှင့်မသက်ဆိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားမိပြီး ထိန်းချုပ်မှုအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားကာ အခြားအသက်မဲ့သော အလောင်းကောင်တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်၊ သူ၏အသိစိတ်နှင့် အတွေးများသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည့်အရေး ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

ကောင်းဖန်၏ တစ္ဆေသည် ထိုအချိန်တွင် ချန်ယိကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ အရေးမပါတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေသည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"သေစမ်းကွာ။" ချန်ယိက ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသ ရောနှောကာ တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ အနည်းငယ် လျော့ရဲနေသော အရေပြားသည် ဟောင်းနွမ်းပြီး စုတ်ပြဲနေသော အထည်ကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသည်။ ညိုမဲစွဲသကဲ့သို့ အနက်ရောင်နှင့် အပြာရောင် အစက်အပြောက်များ ထင်နေသည် သို့မဟုတ် ပုပ်သိုးခြင်း၏ အမှတ်အသားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် အားလုံးထက် အရေးကြီးဆုံးမှာ ၎င်းသည် ဖယ်ရှားမရနိုင်သော ပုပ်သိုးခြင်း၏ အစက်အပြောက်များ ဖြစ်သည်။

တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချန်ယိသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ တစ္ဆေနှင့် ထိတွေ့သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပါက သူသည် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးမရှိဘဲ သေဆုံးနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုပင်လျှင် သူ မသေသေးသော်လည်း သူသည် အလွန်နာကျင်နေသည်။

ချန်ယိ၏ အရေပြား၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပို၍ပို၍ ထင်ရှားလာသည်၊ သူ၏အောက်တွင် အခြားလူတစ်ဦး တွဲကပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လက်များ၊ ခြေထောက်များနှင့် မျက်နှာအသွင်အပြင်များ၏ ပုံသဏ္ဌာန်များသည် အရေပြားအောက်တွင် ထင်ရှားလာသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဤအရေပြားသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်ပေ။

မဟုတ်ဘူး။ တိတိကျကျပြောရလျှင် ချန်ယိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရေပြားအများစုသည် သူ၏ဟာမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။

တစ္ဆေအရေပြား ချန်ယိ။

၎င်းသည် သူ၏ကုတ်နံပါတ်ဖြစ်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ လူ့အရေပြားသည် ဆက်လက်တွန့်လိမ်နေစဉ်တွင် ချန်ယိသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း အာရုံခံစားမှု ပြန်လည်ရရှိလာသည်ကို ခံစားမိပြီး အေးစက်သော ခံစားချက်သည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

သို့သော် ထိုတောင့်တင်းပြီး အလောင်းကောင်ကဲ့သို့သော လက်သည် သူ၏လက်မောင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

"အား!"

ချန်ယိ၏ မျက်နှာသည် ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာသို့ မဲ့ရွဲ့သွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

တစ္ဆေအရေပြားသည် ကောင်းဖန်၏ တစ္ဆေသရဲဆန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် သိသာထင်ရှားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရသည် သူ၏အရေပြားသည် မှိန်ဖျော့လာပြီး အပြာရောင်သို့ ဖျော့တော့သွားကာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော နှုန်းဖြင့် သေမင်းတမန်အကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။ တစ္ဆေအရေပြားသည် ချန်ယိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုတိုက်စားလာပြီး သူ၏အရေပြားကို တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ဖြဲခံနေရသည့် ခံစားချက်ကို ပေးသည်။

ဤနာကျင်မှုသည် သက်ရှိလူတစ်ဦးက သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အရေပြားကို အတွင်းမှအပြင်သို့ လှန်လှောနေသည်နှင့် တူညီပြီး နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သည်။

သို့သော် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုသည် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို မဆောင်ကြဉ်းပေ။ သာမန်အခြေအနေများ အောက်တွင် ချန်ယိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ တစ္ဆေအရေပြားသည် ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ထိတွေ့သည့်အခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေကို ယာယီ ဆုတ်ခွာသွားစေပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်စေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခု ကောင်းဖန်က လွှတ်ထုတ်လိုက်သော တစ္ဆေသည် သူ့ကို ဆက်လက်တွယ်ကပ်နေပြီး လွှတ်မပေးပေ။ တစ္ဆေအရေပြားသည် ၎င်းနှင့် ယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ဤအတိုင်းဆက်သွားပါက ချန်ယိသည် ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်လာမှုကြောင့် မကြာမီ သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

မျှော်လင့်ချက်မရှိပေ။

သို့သော် ကောင်းဖန်၏ တစ္ဆေသရဲဆန်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ ရင်ဆိုင်နေရသော အကျပ်အတည်းများထဲမှ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

ချန်ယိသည် အသည်းအသန် ခုခံနေစဉ်တွင် အခြားတစ္ဆေငါးကောင်သည် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီ…

သူ တိုက်ခိုက်ခံနေရသောကြောင့်လော သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့်လော၊ ဤတစ္ဆေငါးကောင်သည် သူ၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ကျုံးရှန်းထံသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ဤတစ္ဆေငါးကောင်သည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော ကျုံးရှန်းကို ပစ်မှတ်ထားသောအခါ ဘာဖြစ်မည်ကို မည်သူမျှ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် ကောင်းသောအရာတစ်ခုတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

"ဂျွတ်၊ ဂျွတ်၊ ဂျွတ်" ဟု အရိုးများ ကျိုးသံကဲ့သို့သော အသံသည် လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချန်ယိ၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော တစ္ဆေသည် ယခုအခါ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ဆွဲဆောင်ခံရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောရိုးကျိုးသွားသကဲ့သို့ ထုံကျင်စွာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် လှည့်သွားကာ သူ၏ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိသော သေမင်း၏မျက်နှာကို ကျုံးရှန်းဘက်သို့ လှည့်နိုင်ရန် အတင်းအကျပ် တစ်ဝက်တစ်ပျက် လိမ်ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် လှည့်လိုက်သည်။

ကျုံးရှန်းသည် ဤတစ္ဆေ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ခံစားမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းပြားဓာတ်ပုံမှ ကောင်းဖန် လွှတ်ထုတ်လိုက်သော တစ္ဆေသည် တစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တစ္ဆေထက် ပိုအန္တရာယ်များသည်ဟုပင် ထင်မိသည်။

"ဝူး!"

မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမှ မရှိဘဲ ကျုံးရှန်းသည် သူ၏လက်ထဲမှ ကျန်ရှိနေသော တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မှုတ်ငြိမ်းလိုက်ပြီး နောက်ထပ်ကြန့်ကြာရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

ယခုအချိန်တွင်။

ယခင်က နီးပါး အောင်မြင်ခဲ့သော တစ္ဆေဆွဲဆောင်သည့်အစီအစဉ်ကို ကျရှုံးပြီဟု ကြေညာနိုင်သည်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နှစ်တိုင်လုံး ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ထပ်မံမီးညှိလျှင်ပင် တစ္ဆေများကို ယခင်ကကဲ့သို့ ချောမွေ့စွာ ရှေ့သို့ ဦးဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့၏အစီအစဉ် ဤနေရာတွင် ကျရှုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းမှ အခြားမသိနိုင်သော ဧရိယာတစ်ခုတွင်။

လီကျွင်းနှင့် အခြားသူများသည် ကြာမြင့်စွာ ထွက်ပြေးပြီး တစ္ဆေများနှင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် အလွန်အကျွံ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည့် အစွန်းသို့ မရောက်သေးသော်လည်း အကယ်၍ သူတို့သည် ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု မရှာဖွေနိုင်ပါက အဖွဲ့တစ်ခုလုံးသည် ဤတစ္ဆေသရဲဆန်သော နယ်ပယ်၏ ဟွမ်ကန်းရွာတွင် သေချာပေါက် သေဆုံးကြလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် တစ္ဆေပန်းချီကားများ ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ ယာယီခိုလှုံနိုင်သည့် ဟွမ်ကန်းရွာမှ နေရာများသည် ပို၍ပို၍ နည်းပါးလာနေသည်။

"ဒါက နောက်ဆုံးအိမ်ပဲ။ ငါတို့ ရွာအဝင်ဝကို ပြန်ရောက်လာပြီ။" စုဖန်သည် အနည်းငယ် အသက်ရှူမဝဖြစ်ကာ သူ၏မိုဘိုင်းဖုန်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် အလွန်ဖြူဖျော့နေသည်။

ရွာကို ပတ်ပြီးနောက်နှင့် အကြိမ်များစွာ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် အုပ်စုသည် သူတို့၏ ကနဦးဝင်ရောက်သည့်နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူတို့ရှေ့တွင် အုတ်နှင့်ဖြင့် ဆောက်ထားသော အိမ်အိုကြီးတစ်လုံး ရပ်နေသည်။

အိမ်၏ ရှေ့တံခါးသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်ထားပြီး မှိန်ဖျော့စွာ လင်းနေသော အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်နေသည်။ မှောင်မိုက်သော ခန်းမမှတစ်ဆင့် ယက်မမှ ချိတ်ဆွဲထားသော ကောက်ရိုးကြိုးအဟောင်းတစ်ခုနှင့် ၎င်းမှ တွဲလောင်းကျနေသော အလောင်းကောင်တစ်ကောင်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

အလောင်းကောင်သည် တံခါးကို ကျောခိုင်းထားပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက်အလင်းရောင်တွင် အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးနေကာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော ထူးဆန်းမှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သံသယဖြစ်စရာမရှိ ဤနောက်ဆုံး မစူးစမ်းရသေးသော အိမ်အတွင်းတွင် တစ္ဆေများ ရှိနေသည်။

ယခု သူတို့သည် ခက်ခဲသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

"အခု ဘယ်အချိန်ရှိပြီလဲ။" လီကျွင်းက မေးလိုက်သည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးလောင်ကျွမ်းနေသော အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ မီးလောင်နံ့ ထွက်နေပြီး သူ၏အသံသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းလာသည်။

"နောက်စီစဉ်ထားတဲ့ တံခါးဖွင့်ချိန်အထိ သုံးမိနစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။" အချိန်ကို မှတ်သားထားသော လျိုစန်းက ပြောသည်။ သူ၏ ဖျော့တော့သော မျက်နှာသည် မည်သည့်အရေးတကြီးဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်မှ မရှိဘဲ ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေသည်။

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပဲ။ အဲ့ဒီအိမ်က တစ္ဆေပန်းချီကားကြောင့် မပျက်စီးသေးဘူး၊ ပြီးတော့ တံခါးတစ်ချပ် ရှိနေတုန်းပဲ။ ငါတို့ တခြားဘယ်ကိုမှ သွားလို့မရဘူး။ ငါတို့ ဒီတစ္ဆေခြောက်သောအိမ်ကို ဖြတ်ကျော်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှာ သေချာပေါက် သေသွားလိမ့်မယ်။ တစ္ဆေတမန်တော်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်ခြေလည်း မြင့်မားတယ်။ သူက သူ့အလိုလို လူတွေကို မသတ်ပေမယ့် မမေ့နဲ့၊ သူက ပြန်လည်စတင်နိုင်တယ်။" တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော ရွှီယိဖိန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။

လီကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လေးနက်သွားပြီး သူ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာလိုက်သည်။

ကောင်းကင်တွင် မီးခိုးရောင်၊ ပြာကဲ့သို့သော အရာဝတ္ထုများ လွင့်မျောနေသည်။ သူ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနီးကပ်စစ်ဆေးရန် ခဏမျှ အချိန်ယူလိုက်သည်။

မြေပြင်သည် သူတို့၏မူလဇာစ်မြစ်ကို မသိသော ပုံများဖြင့် ပို၍ပို၍ ပြည့်နှက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် သူတို့ မရောက်မီကတည်းက ရှိနေခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ယခင်က သတိမထားမိခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤပုံများအတွင်းမှ ပုံဖော်မှုများသည် ပို၍ထူးဆန်းလာသည်—လိမ်ကောက်နေသော အရိပ်များ၊ အေးစက်သော အလောင်းကောင်များ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေသရဲများ… ပန်းချီကားတိုင်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ကိုယ်စားပြုပုံရသည်။

များပြားလှသော အရေအတွက်သည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သည့် ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အမှောင်တိုက် တစ္ဆေခြောက်သောအိမ်၊ မီးခိုးရောင် မှောင်မိုက်သော လမ်း။

အနက်နှင့် အဖြူရောင်ကမ္ဘာတစ်ခုသည် ရွာတစ်ခုလုံးကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

ယခုအချိန်အထိ ရှင်သန်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသော လူများသည် ငရဲတံခါးဝတွင် လှည့်လည်နေသော ဝိညာဉ်များနှင့်တူပြီး ၎င်း၏နက်ရှိုင်းမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ သူတို့ မည်သည့်ငရဲထဲသို့ မြှုပ်နှံခံရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ရှင်သန်နိုင်ခြေ ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် နည်းပါးပြီး ထို့အပြင် ၎င်းသည် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။