ပြုတ်ကျလာသော ကြိုး

ထိုအချိန်တွင် ဌာနချုပ်၏ တစ်နေရာ၌ တံခါး ပထမဆုံးအကြိမ် ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် ရှစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး အစီအစဉ်အရ ဒုတိယအကြိမ် ဖွင့်လှစ်ရန် အချိန်အထိ နှစ်မိနစ်သာ ကျန်တော့သည်။

ချောင်ယန်ဟွာသည် အခန်းအပြင်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်လေးနက်နေသည်။

ဒုတိယအကြိမ် ဖွင့်လှစ်မည့်အချိန်သည် လီကျွင်း၏ အဖွဲ့၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို နီးပါး ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုအချိန်အထိ တံခါးမှ ထွက်မလာခဲ့ပါက သူတို့သည် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ၏ တစ္ဆေနယ်မြေတွင် ချေမှုန်းခံခဲ့ရသည်ဟု နီးပါး သေချာနိုင်သည်။ တတိယအကြိမ် ဖွင့်လှစ်ခြင်းမှာမူ… ၎င်းသည် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်အစွန်းအစဖြင့် ပြုလုပ်သော နောက်ဆုံးစစ်ဆေးမှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့တွင် ၎င်းသည် အလွန်အရေးမကြီးပေ။ ... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသူများ သိကြသည့်အတိုင်း တစ္ဆေများ၏ ပစ်မှတ်ထားခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ္ဆေဆရာများဖြစ်စေ၊ သာမန်လူများဖြစ်စေ တစ်ဦးသည် ထွက်ပြေးသည် သို့မဟုတ် အသတ်ခံရသည်။

တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှင်သန်နေခြင်းသည် နီးပါး မဖြစ်နိုင်သောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ချောင်ယန်ဟွာသည် သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ လေးနက်စွာ "တစ်မိနစ်နဲ့ စက္ကန့်သုံးဆယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အဆင်သင့်ပြင်ပါ အဖိုးကြီးချင်။ ဒီတစ်ခေါက်က အထူးသဖြင့် အရေးကြီးတယ်။"

အခန်းထဲမှ အဖိုးကြီးချင်က သူ၏အသံမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ထူးဆန်းစွာ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် အနီးကပ်အာရုံစိုက်ထားပါ့မယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ချောင်ယန်ဟွာက ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် လှည့်ကာ "ပါမောက္ခဝမ်၊ ဒီကြိုးပမ်းမှုသာ ကျရှုံးခဲ့ရင် ခင်ဗျားမှာ အရန်ကယ်ဆယ်ရေးအစီအစဉ် ရှိပါသလား။ ဒီအချိန်မှာ ခင်ဗျား ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင် စကားမပြောပေ။ သူ၏မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ထိုင်းမှိုင်းနေသည်။

ချောင်ယန်ဟွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ ပါမောက္ခဝမ်ကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။

ဤလူသည် သူ၏အစီအစဉ်များအတွင်း အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်အချို့ ဖုံးကွယ် ထားတတ်သည်။ အကယ်၍ အခြားအချိန်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ချောင်ယန်ဟွာသည် စုံစမ်း မေးမြန်းမည်မဟုတ်ပေ။ အဓိကပြဿနာများ ဖြေရှင်းပြီးသမျှ ကာလပတ်လုံး အသေးအဖွဲ လုပ်ဆောင်မှုအချို့ကို သည်းခံနိုင်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဌာနချုပ်၏ ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာအဖွဲ့၏ သေခြင်း ရှင်ခြင်းနှင့်ဆိုင်ပြီး မည်သည့်မှားယွင်းမှုမဆို အလွန်ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

စက္ကန့်သုံးဆယ်နီးပါး ကုန်လွန်ပြီးမှ ဝမ်ရှောင်မင် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော် တစ္ဆေတွေ ထုတ်ဖော်ပြသတဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို ယုံကြည်သင့်တယ်လို့ ထင်လား။ မထင်ဘူးလား။"

"ခင်ဗျား ဒါနဲ့ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

သူ၏လေသံအရ ချောင်ယန်ဟွာသည် ဤလူ တစ်ခုခု စီစဉ်နေသည်ကို ချက်ချင်း အတည်ပြုနိုင်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ဘဲ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ တွေ့ရှိမှုတစ်ခု လုပ်လိုက်လို့ပါ။ အဲ့ဒါက စမ်းသပ်ကြည့်ရကျိုးနပ်တယ်လို့ ထင်တယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်။

"ကယ်ဆယ်ရေးအစီအစဉ်အတွက်တော့ ကျွန်တော့်မှာ အရန်တစ်ခု တကယ် ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထွက်ပေါက်အတွက် ဒီကြိုမခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ တံခါးကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ အားကိုးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါက လူတိုင်းအတွက် တာဝန်မဲ့ရာကျလိမ့်မယ်။"

"ကျွန်တော် အစီအစဉ်ဆွဲတုန်းက ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအစီအမံတွေ ထည့်သွင်းထားခဲ့တယ်။"

"ဟင်။"

ချောင်ယန်ဟွာ၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲချင်စိတ်တစ်ခု ခံစားနေရသည်။

ဤလူသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိဘဲ တစ်ချိန်လုံး ဤမျှတည်ငြိမ်နေခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

"ဘာလို့ အခုမှ ဒါကို ပြောရတာလဲ။" ချောင်ယန်ဟွာက သူ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ပြီး သွားကြိတ်ကာ ပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ လက်တွေ့အခြေအနေတစ်ခုက စွန့်စားရကျိုးနပ်လို့ပဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် အခုပြောနေတာက ဒုတိယအကြိမ် ဖွင့်လှစ်မယ့်အချိန် နီးကပ်လာလို့ပဲ။ စက္ကန့်သုံးဆယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်…"

"ဒုတိယအကြိမ် ဖွင့်လှစ်မှု ကျရှုံးမှသာ ကျွန်တော် အာဟုန်ကို သူတို့ကို ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်ခိုင်းမယ်။"

အာဟုန်လား။

ချောင်ယန်ဟွာသည် ထင်ပေါ်ခြင်းမရှိဟု ထင်ရသော အမျိုးသမီးတစ္ဆေဆရာတစ်ဦး လီကျွင်း၏ အဖွဲ့ထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။

"သူမက ခင်ဗျားရဲ့ အရန်လား။"

"မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားက ကျွန်တော် အဖွဲ့ထဲမှာ အသုံးမဝင်ပုံရတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ဘာလို့ ထည့်ထားမယ်လို့ ထင်လဲ။ ဒါပေမဲ့ အာဟုန်က အကာအကွယ်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ သူမ ကျရှုံးနိုင်ခြေကို ကျွန်တော် ထည့်သွင်း စဉ်းစားထားတယ်၊ ဒါကြောင့်…"

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ဒုတိယဘေးကင်းလုံခြုံရေးအစီအမံတစ်ခု လုပ်ထားတာပေါ့။ ဘယ်သူလဲ။ လျိုစန်းလား။ စုဖန်လား။ ဒါမှမဟုတ် လီကျွင်းလား။ မဟုတ်ဘူး။ လီကျွင်းမဟုတ်ဘူး—သူ့စရိုက်ကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိတယ်။ သူက ပိုကြီးမားတဲ့ရုပ်ပုံလွှာကို ဂရုစိုက်တဲ့လူစားမျိုးပဲ။ ဒီလောက်စွန့်စားမှုရှိတဲ့ကိစ္စမျိုးမှာ ခင်ဗျားနဲ့ မပူးပေါင်းဘူး။"

ချောင်ယန်ဟွာသည် အံ့ဩပြီး မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။ ဤလူသည် အရန်များစွာ ပြင်ဆင်ထားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

သူ နာရီပေါင်းများစွာ အလဟဿ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သလား။

"အသေးစိတ်က အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက သူတို့ ဒုတိယတံခါးဖွင့်ပြီးရင် ဘေးကင်းစွာ ဆုတ်ခွာကြမှာပဲ။ ဒါဆို လုံလောက်ပြီ။" ဝမ်ရှောင်မင်၏ အကြည့်က အခန်းသို့ ရွေ့သွားသည်။

အဝါရောင်သန်းနေသော မှန်မှတစ်ဆင့် ဆေးများကွာကျနေသော အနီရောင် သစ်သားတံခါး အဟောင်းသည် အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။ ကြိုမခန့်မှန်းနိုင်သော ထူးဆန်းမှုတစ်ခုက အတွင်းမှ ဖွင့်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဆယ်စက္ကန့်ပဲ ကျန်တော့တယ်။"

"သေစမ်းကွာ။"

ချောင်ယန်ဟွာသည် ဝမ်ရှောင်မင်ကို တကယ်ပဲ ဆူပူချင်နေသော်လည်း ထိုသို့သော အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပြဿနာမရှာပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဒုတိယအကြိမ် ဖွင့်လှစ်မည့်အချိန် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ဝမ်ရှောင်မင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပျက်သွားပြီး လီကျွင်းနှင့် အခြားသူများကို ဘေးကင်းစွာ ကယ်ဆယ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်သည်။

အလုံးစုံအခြေအနေ တည်ငြိမ်ပါက သေးငယ်သော ပြဿနာများကို လျစ်လျူရှုနိုင်သည်။

အခန်းထဲမှ အဖိုးကြီးချင်သည်လည်း ယခုအခါ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ သူ၏တိမ်ဖုံးနေသော မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ တစ်ဖန်ထရပ်ကာ သူ၏လမ်းလျှောက်တုတ်ကို မှီပြီး သစ်သားတံခါး အဟောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူ့အတွက် ဤတံခါးသည် မည်မျှပင် ထူးဆန်းစေကာမူ သူ့ကို သတ်နိုင်ခြေ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် တံခါးဖွင့်သူအဖြစ် သူ၏အခန်းကဏ္ဍသည် အသင့်တော်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမတိုင်မီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဟွမ်ကန်းရွာအတွင်း၌ ထိုနေရာသည် ရွာ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော နေအိမ်ဖြစ်ပြီး အခြားအိမ်များမှာ ပတ်ပတ်လည်တွင် တစ္ဆေပန်းချီကားများ၏ တိုက်စားခြင်းခံနေရသည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည်။ ရွာ၏ ထောင့်တိုင်းမှ မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းမှုများ ပေါ်ပေါက်လာနေသည်။ ပြုတ်ကျနေသော ပုံဘောင်များ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး အရိပ်များသည် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေကာ ပြာဖြူရောင်စက္ကူပြာပုံများသည် ကောင်းကင်မှ လွင့်မျောကျလာနေသည်။

ဤလက္ခဏာအားလုံးသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်အား တစ္ဆေပန်းချီကားများ၏ တစ္ဆေများသည် ဤနေရာကို ပစ်မှတ်ထားနှင့်ပြီဖြစ်ကြောင်း အသိပေးနေပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာမှ အရာအားလုံးသည် မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤတစ္ဆေပန်းချီကားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှင်သန်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသောအရာများမှာ လူသားများ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေများသာ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အိမ်မှာ ၈၀ ခုနှစ်များက ကျေးလက်ဒေသမှ သာမန်အုတ်ဖြင့် ဆောက်ထားသော ဘန်ဂလိုတစ်လုံးဖြစ်သည်။ အဆောက်အဦမှာ ဟောင်းနွမ်းသောကြောင့် ပင်မခန်းမသည် အခြားအိမ်များထက် များစွာ ပိုမှောင်မိုက်ပြီး ပိုထူးဆန်းနေသည်။ ၎င်း၏ ဟနေသော ပြတင်းပေါက်များသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖွင့်ထားပြီး သေမင်းတမန်တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ထူးဆန်းသည့် အငွေ့အသက်တစ်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤနေအိမ်၏ အဝင်ဝကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

ထို့အပြင် ရွာထဲသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က ဤအုတ်ဖြင့် ဆောက်ထားသော အိမ်အိုကြီးထဲတွင် တစ္ဆေများ အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည်။

အိမ်၏ ပင်မခန်းမအလယ်တွင် လျှော်ကြိုးအဟောင်းတစ်ချောင်းသည် အပေါ်မှ သစ်သားယက်မမှ တွဲလောင်းကျနေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မထင်မရှားသော အလောင်းကောင်တစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို လေထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော ပုပ်သိုးနံ့သည် လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်၊ ကြိုးဆွဲချသေဆုံးသူသည် တစ်ပတ်ကျော်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထို့ထက်ပို၍ သေဆုံးနေခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အလောင်းကောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မကောင်းသောအနံ့သည် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ရာ အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အထိတ်လန့်ဆုံးမှာ ထိုသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အနည်းငယ်မျှသော လေပြေပင် မရှိသော်လည်း ချိတ်ဆွဲထားသော အလောင်းကောင်သည် အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ရှေ့နောက် ယိမ်းထိုးနေပြီး ရံဖန်ရံခါ လည်ပတ်နေသည်။

လီကျွင်း၏ မျက်နှာသည် မီးလောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏မျက်လုံးခေါင်းများတွင် ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေသည်၊ သင်္ချိုင်းမှ တွားသွားထွက်လာသော အလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

"သတိထားပါ။ ဒီအိမ်က အရမ်းထူးခြားတယ်။ ဟွမ်ကန်းရွာတစ်ခုလုံး သက်ရောက်မှုခံနေရပေမယ့် ဒီအိမ်ကတော့ အခုထိ မထိခိုက်ဘဲ ကျန်နေတယ်။ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိရမယ်။ ငါတို့ ဒုတိယတံခါးဖွင့်မယ့်အချိန်ကို ချဉ်းကပ်လာနေပြီ။ ငါ ဒီအရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မဆုံးရှုံးချင်ဘူး။ မင်းတို့အားလုံးက ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေပဲ။ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဆုံးရှုံးရတာက ဌာနချုပ်အတွက် ကြီးမားတဲ့ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုပဲ။ နည်းနည်းလောက် ကြံ့ကြံ့ခံပြီး ဒီနေရာကနေ အတူတူ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားကြစို့။"

အခြားသူများကို သတိပေးနေစဉ်တွင် လီကျွင်းသည် လမ်းပြရန် တွန့်ဆုတ်မနေပေ။

ဤအချိန်တွင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအခြေအနေများကို စိတ်ပူရန် မလိုအပ်ပေ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အုတ်ဖြင့် ဆောက်ထားသော အိမ်အိုကြီးမှ အသက်ရှင်လျက် မထွက်သွားနိုင်ပါက သူတို့သည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

သူ၏နောက်တွင် စုဖန်၊ လျိုစန်း၊ အာဟုန်နှင့် အခြားသူများ တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြသည်။

မကြာမီ အဖွဲ့သည် အနည်းငယ် ပုပ်သိုးနေသော သစ်သားတံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အုတ်ဖြင့် ဆောက်ထားသော ဘန်ဂလိုအိုကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော အအေးဓာတ်တစ်ခု သူတို့၏ဖိနပ်ဖဝါးများမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ခြေထောက်များသို့ စိမ့်ဝင်လာပြီးနောက် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားကာ အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဧည့်ခန်းကြမ်းပြင်သည် ကွန်ကရစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အနက်ရောင်ရှိသော မြေကြီးကြမ်းပြင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် မွေးရာပါ အေးစက်သော ခံစားချက်ကို ပေးသည်။ ထိုသို့သော ကြမ်းခင်းရှိသော အိမ်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ပါက မည်သူမဆို မသက်မသာ ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော တည်ဆောက်ပုံမျိုးသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ဤနေရာတွင် တစ်လုံး ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အဖွဲ့သည် အိမ်၏ အခြေအနေကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သူတို့သည် အတွင်း၌ ဘာရှိသည်ကို ပို၍ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဧည့်ခန်းအလယ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အလောင်းကောင်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် ဆက်လက်ယိမ်းထိုးနေပြီး မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ပင် သူတို့သည် ၎င်းကို ယခုအခါ အနည်းငယ် ပို၍ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် သူတို့ မြင်နိုင်သမျှမှာ လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသော ခြေတစ်စုံသာ ဖြစ်သည်။

တောင့်တင်းပြီး ဖြူဖျော့ကာ သေဆုံးပြီးနောက် သွေးခြေဥခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အချို့နေရာများမှာ မည်းနက်ပြီး ပုပ်သိုးနေပြီဖြစ်သည်။

"လောလောဆယ် အဲ့ဒီအရာကိုပဲ စောင့်ကြည့်ထားလိုက်။ အဲ့ဒါကို အခု စိတ်မပူနဲ့ဦး။ နောက်ဆုံးတော့ အဲ့ဒါက ဘာမူမမှန်မှုမှ မပြသေးဘူး။ ငါတို့အချိန်က နီးကပ်လာပြီ။ အရေးတကြီးကိစ္စက တံခါးတစ်ချပ် ရှာဖို့ပဲ…" လီကျွင်း၏ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော မျက်နှာသည် သူ၏မျက်လုံးများမှ တစ္ဆေမီးတောက်ဖြင့် လင်းထိန်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ အမှောင်ထုသည် သူ၏အမြင်ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးပြီး တံခါးတစ်ချပ်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည်။

မည်သည့်တံခါးမဆို ဖြစ်သည်။

တွေ့ပြီ!

လီကျွင်း၏ စိတ်ဓာတ်က တက်ကြွလာပြီး သူ ဧည့်ခန်း၏ ညာဘက်တွင် မီးခိုးရောင်သစ်သားတံခါးတစ်ချပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ တံခါး၏ အောက်ပိုင်းတစ်ဝက်သည် အစိမ်းရောင်ရေညှိများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်၊ စိုစွတ်ပြီး စွန့်ပစ်ထားသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် တံခါး မပျက်စီးသရွေ့ အရေးမကြီးပေ။

"သဘောတူထားတဲ့အချိန်အထိ တစ်မိနစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒီနောက်ဆုံးတစ်မိနစ်အတွင်း ငါတို့ မထိခိုက်သရွေ့ ငါတို့ ထွက်သွားနိုင်ပြီ…" လီကျွင်းက ချက်ချင်း ပြောသည်။

သို့သော် သူ မပြီးခင်မှာ သူ၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ယခု သူ သူတို့အဖွဲ့ထဲမှ လျိုစန်းသည် လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အလောင်းကောင်ပေါ်သို့ နားမလည်နိုင်စွာ တက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ၏အလေးချိန်နှင့် ပြင်းထန်သော တွယ်တက်မှုကြောင့် လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းနေသည်။

သစ်သားယက်မအဟောင်းများက ကျွီကျွီမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေထဲမှ ပုပ်သိုးနံ့သည် ပို၍ပင် ထူထဲလာသည်။

"သေစမ်းကွာ။ ရွှီယိဖိန်၊ မင်း အခု ဘာလုပ်နေတာလဲ။ မင်း ငါတို့အားလုံးကို သတ်ချင်နေတာလား။ စုဖန်၊ အာဟုန်၊ မင်းတို့ သူ့ကို မတားဘူးလား။"

လီကျွင်းက ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုစန်းက "လီကျွင်း၊ မင်းမှာ မင်းရဲ့တာဝန်ရှိတယ်။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာလည်း ငါ့တာဝန်ရှိတယ်။ ဟွမ်ကန်းရွာကို ဒီလောက်ကြာအောင် ရှာဖွေပြီးနောက်မှာ ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို တွေ့ပြီ။ ငါက ပါမောက္ခဝမ်က စကားအဖြစ်ပဲ ပြောနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲ အစစ်ဖြစ်နေတယ်။ ဒါက ငါတို့ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်ပေမယ့် ငါတို့ နောက်ဆုံးတစ်မိနစ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော အာဟုန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လီကျွင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မှင်သက်သွားသည်။

သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များအရ သူတို့ ယခင်က ညှိနှိုင်းထားသည်မှာ ရှင်းနေသည်၊ မဟုတ်ပါက သူတို့ ဤမျှ ချောမွေ့စွာ အတူတကွ လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လျိုစန်းက ပါမောက္ခဝမ်ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး အာဟုန်၏ လက်ထဲမှ အနီရောင် တစ္ဆေ ဖယောင်းတိုင်သည်လည်း အစီအစဉ်တွင် မပါဝင်သော အရေးကြီးသည့် အရင်းအမြစ် တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်၏ ကိုယ်ရံတော်အနေဖြင့် လီကျွင်းသည် တုံ့ပြန်မှုနှေးကွေးလျှင်ပင် သူ ယခု နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ပါမောက္ခဝမ်သည် အခြားသူများအတွက် နောက်ထပ်တာဝန်တစ်ခု စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

အချိန်အခါမှန်တွင် အကောင်အထည်ဖော်ရန်ဖြစ်သည်။

"မင်း ငါ့ကို အစောကြီးကတည်းက ပြောပြသင့်တယ်။"

လီကျွင်းသည် ဟိန်းဟောက်ခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုအရာပေါ်တွင် နေရန် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

"ဘုန်း!"

ယက်မပေါ်မှ တစ္ဆေကြိုးသည် ချုပ်နှောင်မှုလွတ်သွားသည် သို့မဟုတ် လျိုစန်းက ဖြေလျှော့လိုက်သည်ဖြစ်စေ ရုတ်တရက် လျော့ရဲသွားပြီး လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အလောင်းကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

တစ္ဆေကြိုးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ်ကောက်သွားပြီး တစ်ချိန်က ပြန်လည်ရှင်သန်နေသော ထူးဆန်းသည့် အရာဝတ္ထုသည် ယခုအခါ ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေသည်၊ တစ်ဖက်စွန်းသည် အလောင်းကောင်ပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အလောင်းကောင်သည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပုံရပြီး လှုပ်ရှားမှုလက္ခဏာများ ပြသလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် သတိမထားမိနိုင်သော အာဟုန်သည် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိပြီးဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းသည့် ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်သည် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ၎င်း၏လောင်ကျွမ်းနှုန်းအရ တစ္ဆေများ ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အစိမ်းရောင်မီးတောက်သည် အာဟုန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ အလင်းရောင်တစ်ခု သက်ရောက်စေပြီး သူမ၏မျက်နှာတစ်ခြမ်းကို ထူးထူးခြားခြား နိုင်ငံခြားသားဆန်စေသည်… နိုင်ငံခြားသား ဆန်သည်ထက်ပို၍ ထိုမျက်နှာတစ်ခြမ်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာပင် မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဖြူဖျော့ပြီး အသက်မဲ့သော မျက်နှာဖြစ်သည်။