အခန်း (၅၃၈)

ဒုတိယအကြိမ် တံခါးဖွင့်ရန် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်မှာ စက္ကန့်သုံးဆယ်သာဖြစ်ပြီး အချိန်မကုန်ဆုံးသေးသော်လည်း တံခါးနောက်ကွယ်မှ မူမမှန်မှုသည် အခန်းထဲမှ လူတိုင်းကို တင်းမာသွားစေသည်။

ခြေသံနှစ်စုံ။

ထပ်တူကျနေပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ ခွဲခြားမရနိုင်သော်လည်း သဘာဝလွန်နှင့် မကြာခဏ ဆက်ဆံရသူများအတွက်မူ ထိုသို့သော မူမမှန်မှုများကို အလွန်လွယ်ကူစွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

လီကျွင်း၏ နောက်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် လိုက်ပါလာသလော။

၎င်းသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲမှ အတွေးဖြစ်ပြီး ထို့နောက် လွန်ခဲ့သော ခဏက အုတ်အိမ်အဟောင်းထဲတွင် သူတို့ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အလောင်းကောင်ထံသို့ ပြောင်းသွားသည်။

သို့သော်… ... လျိုစန်း၏ အကြည့်သည် သိမ်မွေ့စွာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူ့အတွက်မူ အခြားဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခု ရှိသေးသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တံခါးနောက်ကွယ်တွင် လီကျွင်းနှင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး လီကျွင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

တတိယဖြစ်နိုင်ခြေမှာမူ…

လျိုစန်းသည် သူ၏အကြည့်ကို အခန်းအပြင်ဘက် စင်္ကြံအဆုံးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ရှောင်မင်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ပါမောက္ခဝမ် ယခင်က ပေးခဲ့သော သတင်းအချက်အလက် မှန်ကန်ခဲ့ပါက မယုံနိုင်စရာအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

စက္ကန့်များသည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။

တံခါးနောက်ကွယ်မှ ခြေသံများသည် ကြားတွင် မည်သည့်ရပ်တန့်မှုမှမရှိဘဲ ပို၍ရှင်းလင်းလာသည်။

ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့သော အနီရောင်တံခါးဘောင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုက နောက်ကွယ်မှ မှီနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"တစ်ခုခု ထွက်လာတော့မယ်။" စုဖန်က သူ၏ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်ပြီး လူတိုင်းကို သတိပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဖုန်း၏ ဖန်သားပြင်တွင် မည်သည့်သတိပေးချက်မှ မပြပေ။ မှိန်ဖျော့စွာ လင်းနေသော တံခါးဘောင်နောက်ကွယ်မှ ထပ်နေသော အရိပ်နှစ်ခုသာရှိပြီး အန္တရာယ်ကိုလည်း အချက်မပြသလို ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး၏ သေဆုံးခြင်းကိုလည်း အနီရောင်စာလုံးများဖြင့် မပြပေ။ သာမန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မည်သည့်ရှင်းလင်းသော မြင်ကွင်းကိုမဆို ဖုံးကွယ်ထားသော တံခါးဘောင်နောက်ကွယ်မှ အမှောင်ထုထဲမှ လူ့ခြေထောက်တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခြေထောက်သည် ညစ်ပတ်ပြီး အနည်းငယ် စုတ်ပြဲနေသော ဘောင်းဘီရှည် ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အထည်၏ စုတ်ပြဲနေသော နေရာမှတစ်ဆင့် ခြေထောက်၏ အရေပြားသည် သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ သဘာဝအရောင်အဆင်း မဟုတ်တော့သည်ကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် အရောင်ပြောင်းနေပြီး မည်းမှောင်ကာ စိမ်းနေသည်၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ မကြည့်ရှုဘဲ ထားခဲ့သော အလောင်းကောင်တစ်ခုနှင့် များစွာတူညီသည်။

ခြေထောက်တစ်ချောင်းမျှသာ သေသူများထဲမှ တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သေးငယ်သော အခန်းကို လွှမ်းမိုးသွားသော ပုပ်သိုးနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်လော။

တစ်ခဏအတွင်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာရောင်သည် ပြာနှမ်းသွားသည်။

အဆိုးဆုံးအခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ပထမဆုံး ထွက်ပေါ်လာသူမှာ လီကျွင်းမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လီကျွင်းသည် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ဖြစ်နိုင်ပြီး ခြေသံများသည် လှည့်စားမှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လီကျွင်းနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ကျန်ရှိနေသော ခြေသံများသည်လည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ခြေသံများဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။

"အမြန်လုပ်။ တံခါးကို ပိတ်လိုက်!"

အခန်းအပြင်ဘက်မှ ချောင်ယန်ဟွာသည် အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာတွင် ချွေးစေးများ စို့နေသည်။

အမှန်စင်စစ် တံခါးကို ဒုတိယအကြိမ် ဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် စက္ကန့်သုံးဆယ်အတွင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပထမဖွင့်လှစ်မှုတွင် ထိုအချိန်ဘောင်အတွင်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘဲ မူမမှန်မှုသည် တစ်မိနစ်နီးပါးတွင်မှ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။

"စောင့်ဦး။" ဝမ်ရှောင်မင်က ဝင်ပြောပြီး လုပ်ဆောင်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ။"

ချောင်ယန်ဟွာက သူ့ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်သည်။

" ရူးနေတာလား။ တံခါးနောက်ကွယ်က အရာကို အခန်းထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်စေချင်တာလား။ ဒါက ဌာနချုပ် တစ်ခုခုမှားသွားရင်…"

"ကျွန်တော်သိတယ်။ အဲ့ဒါကို ထွက်လာခွင့်ပေးလိုက်ပါ။" ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ပြဿနာတစ်ခုခုရှိရင် ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ယူခိုင်းပါ။"

"မင်း တကယ်တမ်း ဘာကြံစည်နေတာလဲ။" ချောင်ယန်ဟွာသည် ယခင်က သူ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ သူ့ကို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်၏ အမူအရာက ပါမောက္ခသည် နောက်ကွယ်တွင် တစ်ခုခု စီစဉ်ထားရမည်ဟု သူ့ကို အကြံပြုနေသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်မှာ ရလဒ်တစ်ခု လိုအပ်တယ်။ အဲ့ဒါက အရေးကြီးတယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်က ရှားပါးစွာ လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"အခန်းထဲက လူ့အသက်တွေထက် ပိုအရေးကြီးလို့လား။"

ဝမ်ရှောင်မင်က တိုတိုတုတ်တုတ်နှင့် ခိုင်မာစွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဟုတ်တယ်။"

သူတို့၏ ငြင်းခုံသံသည် အင်တာကွန်မှတစ်ဆင့် အခန်းထဲမှ စုဖန်၊ လျိုစန်း၊ ရွှီယိဖိန်၊ အာဟုန်နှင့် အဖိုးကြီးချင်တို့၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦး၏ အမိန့်ကို လျစ်လျူရှုပြီး တံခါးကို ရိုးရှင်းစွာ ပိတ်လိုက်နိုင်သည်။

တစ္ဆေဆရာများအနေဖြင့် လျင်မြန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် သူတို့ချမှတ်ရမည့်အရာဖြစ်ပြီး ပြောဆိုချက်တစ်ခုမျှဖြင့် ရပ်တန့်မနေသင့်ပေ။

သို့သော် သူတို့ တွန့်ဆုတ်နေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တုတ်တစ်ချောင်းကို မှီပြီး မျက်နှာတွင် အသက်အရွယ်ကြောင့် အစက်အပြောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော လူအနည်းငယ်ကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏတာ အတားအဆီး၊ ဆယ်စက္ကန့်မျှသာဖြစ်သော်လည်း ရလဒ်မှာမူ ရှင်းနေပြီဖြစ်သည်။

နောက်ကွယ်မှ ပုပ်သိုးနေသည့် ခြေထောက်၏ ပိုင်ရှင်သည် အမှောင်ထုကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရှေးဟောင်းတံခါးဘောင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဤအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အခန်းအတွင်းမှ အလင်းရောင်သည် ချက်ချင်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး လေထုသည် သေမင်း၏ အနံ့အသက်ဖြင့် ပို၍ထူထဲလာသည်။

အနည်းငယ် ပိန်လှီသော အလောင်းကောင်တစ်ခု၊ အရေပြားမည်းမှောင်ပြီး မျက်လုံးများ သေနေသော ပြာရောင်ဖြစ်ကာ အုပ်စုရှေ့တွင် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

မှောင်မိုက်သော အဝါရောင်မှန်မှတစ်ဆင့် ချောင်ယန်ဟွာသည် ထွက်ပေါ်လာသော အလောင်းကောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မယုံနိုင်စရာ အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်သည်။

"ဒါက နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူ ပြန်အသက်ရှင်လာတယ်…?"

စုဖန်က သူ၏ဖုန်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်၊ သူ၏မျက်ဆံများက ကျုံ့သွားသည်။

"ဒါက လူလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေလား။"

လျိုစန်း၏ ဖျားနာနေသော ဖျော့တော့သည့် မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေသည်။

သူတို့မျက်စိရှေ့မှ အလောင်းကောင်သည် သူ အိမ်အိုကြီးမှ ယက်မပေါ်မှ ကိုယ်တိုင်ဖြတ်ချခဲ့သော တစ်ကောင်ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။ ထို့အပြင် ဤအလောင်းကောင်သည် အမည်မသိ သို့မဟုတ် မသိနိုင်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ပေ၊ ၎င်းတွင် အသက်ရှင်စဉ်က အမည်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

ဝေ့ကျင်း။

သို့သော် ဝေ့ကျင်းသည် သေဆုံးနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

သေဆုံးရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ… မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော တစ္ဆေမှာမူ သူတို့၏ယခင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၏ အဓိကဇာတ်ကောင်၊ တစ္ဆေတမန်တော်ဟု လူသိများသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တစ္ဆေသရဲပင်ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် နေရာမှာပင် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေပြီး ၎င်း၏ ဟာလာဟင်းလင်း၊ ဖြူဖျော့သော မျက်လုံးတစ်စုံသည် အခန်းထဲမှ အရာအားလုံးကို စူးစမ်းနေပုံရသည်။

လူတိုင်းသည် ဤသတ္တဝါ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသည်ဟု ခံစားမိပြီး အေးစက်သော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု သူတို့တစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သို့ဆိုလျှင် ဤခန္ဓာကိုယ်သည် ယခု အဘယ်အရာနည်း။ တစ္ဆေတစ်ကောင်လော… သို့မဟုတ် လူသားတစ်ဦးလော။

"အဟွတ် အဟွတ်!"

ထိုအချိန်တွင် နာကျင်စွာ ချောင်းဆိုးသံတစ်ခု တံခါးဘောင်အဟောင်းနောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လီကျွင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် မီးလောင်ကျွမ်းနေကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစောပိုင်းက အခန်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သော အခြားသူများနှင့် အခန်းထဲတွင် ရပ်နေသော အဖိုးကြီးချင်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏အစီအစဉ် အောင်မြင်ခဲ့သည်ကို သူ သိရှိလိုက်သည်။

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီးနောက် လီကျွင်းသည် နာကျင်မှုနှင့် အားနည်းမှုဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

တစ္ဆေ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းကြောင့် မသေဘဲ ဤအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ တစ္ဆေနယ်မြေကို အလွန်အကျွံအသုံးပြုခြင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ္ဆေမီးတောက်က ပိုမိုကျူးကျော်ဝင်ရောက်စေခဲ့ပြီး သူ မခံနိုင်တော့လောက်အောင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခုဖြစ်ကာ သူ ရပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"ကြည့်ရတာ ကျွန်တော့်ရွေးချယ်မှု မမှားခဲ့ဘူးထင်တယ်၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဝေ့ကျင်း။"

ရုတ်တရက် ဝမ်ရှောင်မင်၏ အသံသည် walkie-talkie မှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး အကျပ်အတည်းကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"ဘာ။"

နောက်တစ်ခဏတွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားပြီး ဤသတင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့ရှေ့မှ ဤလူသည် အမှန်တကယ် ဝေ့ကျင်းလော။

"မူမမှန်မှုတစ်ခုလား။"

အဖိုးကြီးချင်၏ အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ခံစားမှု လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ရှောင်ဝမ်၏ စကားများ မှန်ကန်ခဲ့ပါက သူတို့ရှေ့မှ ဝေ့ကျင်းသည် သူကဲ့သို့သော မူမမှန်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် သေသင့်နေပါပြီ။ ပါမောက္ခ၊ ကျွန်တော် အသိစိတ်ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိခဲ့တာလဲ။"

ထိုအချိန်တွင် သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော တောင့်တင်းပြီး ပုပ်သိုးနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝေ့ကျင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်သည်။

သူ၏အသံသည် ထူးဆန်းသည်၊ သူ အသံကြိုးများ ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လေသံသည် နွေးထွေးမှုကင်းမဲ့ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျစ်လျူရှုနေသည်။

"ကျွန်တော် တစ်ခုခုဆီကနေ မယုံနိုင်စရာ သတင်းအချက်အလက်တချို့ ရရှိခဲ့ပြီး စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်၊ စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသက်သက်ပါပဲ။"

ဝမ်ရှောင်မင်၏ အသံသည် အခန်းအပြင်ဘက်မှ ပျံ့နှံ့လာသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ဆက်လက်တည်ရှိနေမှု ဖြစ်စဉ်ကို ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်ပေမယ့် ကျွန်တော့်ခန့်မှန်းချက်ကတော့ တစ္ဆေတမန်တော်ရဲ့ အဆုံးမရှိ ပြန်လည်စတင်ခြင်းက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ရှင်သန်စေသလို ခင်ဗျားက တစ္ဆေခေါင်းတလားကြောင့် သေဆုံးခဲ့တဲ့အတွက် ခင်ဗျားကိုလည်း ပြန်လည်သတ်မှတ်ခဲ့နိုင်တယ်။ ခင်ဗျားလည်း ပြန်လည်စတင်ခံရနိုင်ခြေ ရှိတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ပြန်လည်သတ်မှတ်မှု အောင်မြင်ခဲ့တယ်လို့ ယူဆရင် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ရဲ့ ကျူးကျော်မှုနဲ့ဆိုရင် ဒီအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေတမန်တော်က 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကို ကိုင်တွယ်နေရတုန်း ခင်ဗျားကို ကိုင်တွယ်နိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ရရှိခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်အရ ခင်ဗျား အသက်ရှင်နေသေးနိုင်ခြေ တကယ်ရှိတယ်။ အဲ့ဒီသတင်းအချက်အလက်ရဲ့ အရင်းအမြစ်က အရမ်းထူးဆန်းလွန်းလို့ ကျွန်တော် နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှုတွေ ပြုလုပ်ဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်။"

"ကျွန်တော်သေဆုံးပြီးနောက်မှာ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံပဲ။" ဝေ့ကျင်းက အေးစက်စွာ ပြောသည်၊ သူ၏သေဆုံးပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များ သို့မဟုတ် တစ္ဆေတမန်တော်နှင့်ပတ်သက်သော မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ မသိရှိပေ။

သူသိသမျှမှာ သူ အသိစိတ်ပြန်လည်ရရှိသည့် အချိန်တစ်ခုတွင် သူသည် ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ယက်မမှ ချိတ်ဆွဲခံထားရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နိုးထလာပြီးနောက် ဝေ့ကျင်းသည် ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟောင်းနွမ်းပြီး ကြမ်းတမ်းသော ကြိုးသည် သူ့ပတ်လည်တွင် တင်းကျပ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တဖြည်းဖြည်း သတ်ဖြတ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ဖန်ပြန်သေဆုံးမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အေးစက်လာ၊ သေဆုံး၊ ပုပ်သိုးပြီး နံစော်လာစဉ်တွင် သူ၏အသိစိတ်သည်မူ မပျက်မစီး ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သေဆုံးသော်လည်း စိတ်သည် ရှင်သန်နေသည်။

ဝေ့ကျင်းသည် ဤနားမလည်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ချိန်ခွင်လျှာတစ်ခု ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြုတ်ချခံခဲ့ရသည်အထိဖြစ်သည်။

ဝေ့ကျင်း အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း အတည်ပြုချက်သည် လူတိုင်းကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စေသည်။

ဤသည်ပင်လျှင် ဖြစ်နိုင်ပါသလော။

တစ္ဆေတမန်တော်သည် ဝေ့ကျင်းကို သူ အသက်ရှင်နေသေးသည့် အချိန်သို့ မတော်တဆ ပြန်လည်သတ်မှတ်ခဲ့သလော။

"ဝေ့ကျင်း၊ မင်းကို အခု ဘာလို့ သတ်မှတ်ရမလဲ။ လူလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေလား။"

စုဖန်က သူ၏ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်ရင်း မမေးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ၊ ၎င်းသည် "အန္တရာယ်" ဟုသာ အမှတ်အသားပြုထားသည်။

ဤသည်မှာ အလောင်းကောင်ကဲ့သို့သော ဝေ့ကျင်းသည် အန္တရာယ်ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။

ဝေ့ကျင်းက ထုံကျင်သော လေသံဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။ "ငါ အခု ဘာလဲဆိုတာ မသေချာဘူး… လူတစ်ယောက်ဖြစ်မယ့်အစား ငါက တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်လာတယ်လို့ ပြောတာက ပိုတိကျနိုင်တယ်။ ငါက တစ္ဆေခေါင်းတလားရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပုံပဲ။"

သူ စကားပြောသည်နှင့် အခန်းထဲမှ အမှောင်ထုသည် ပို၍ထူထဲလာသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုက အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းစွာ မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှုတွေ ပြုလုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်က အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ပို၍လေးနက်လာသည်နှင့်အမျှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လုံးဝခြားနားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို စဉ်းစားနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒါက ငါ့ကို ဝေ့ကျင်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းအချက်အလက် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့တယ်။ ငါက ဝေ့ကျင်းကို ကယ်ဆယ်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုတာ သူသိခဲ့လို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ဝေ့ကျင်းရဲ့တည်ရှိမှုက သူ့အစီအစဉ်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလား။ ဒါမှမဟုတ် ဝေ့ကျင်းရဲ့ပေါ်ပေါက်လာမှုက 'အဲ့ဒါ' က ယုံကြည်စိတ်ချရတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့သက်သက်ပဲလား။ ထောင်ချောက်က နောက်တစ်ဆင့်မှာ ရှိနေတာလား။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဝေ့ကျင်းက ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ထောက်လှမ်းရေးသတင်းကလည်း ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်နိုင်ခြေကို ငါမပယ်ချနိုင်ဘူး။ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာပဲ။"

"ဒါက ငါ့ရဲ့စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပြီး ငါ့ရဲ့လေ့လာမှုကို ခံယူစေချင်တာလား။ ယန်ကျန့်ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့လား။"

တစ်ခဏအတွင်း ဝမ်ရှောင်မင်သည် လူ့အရေပြားစာရွက်စာတမ်း၏ အရေးပါမှုကို အတော်အတန် တွေးတောလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယန်ကျန့်ထံမှ လူ့အရေပြားစာရွက်စာတမ်းကို ငှားရမ်းခြင်းသည် သူ့အတွက် အတော်လေး အံ့ဩစရာကောင်းသော ရရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဆွေးနွေးမှုကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ကြရအောင်။ ဝေ့ကျင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စက လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်တယ်။ ဘယ်သူမှ အပြင်လောကကို ဘာမှထုတ်ဖော်မပြောရဘူး။" ချောင်ယန်ဟွာက အခြားသူများ၏ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုများကို ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဝေ့ကျင်း၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုသည် သူ့ကိုလည်း ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ချောင်ယန်ဟွာသည် ယခုအခါ ဤပြဿနာများပေါ်တွင် နေရန် အချိန်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိသည်။ ဝေ့ကျင်း အသက်ရှင်နေ၊ မနေသည် ပိုကြီးမားသော ရုပ်ပုံလွှာအပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိပေ။ ဦးစားပေးမှာ အခြားတာဝန်များကို ပြီးမြောက်ရန်ဖြစ်သည်။

ဝေ့ကျင်း၏ ပြဿနာကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အဖိုးကြီးချင်သည် ချက်ချင်း တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး အခြားထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားခြင်းမှ တားဆီးလိုက်သည်။