ယန်ကျန့်၏ လှုပ်ရှားမှု

ဖိန်အန်းဟိုတယ်၏ အဝင်ဝတွင် အနီရောင်အားကစားကားတစ်စီးသည် လမ်းဘေးတွင် ထင်ရှားစွာနှင့် ရဲတင်းစွာ ရပ်ထားသည်။ နေကာမျက်မှန်တပ်ထားသော အရပ်ရှည်ပြီး လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကားခေါင်းဖုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏အကြည့်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ဟိုတယ်၏ လားရာဘက်သို့ စူးစိုက်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် လီယောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ သူ နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏သေသပ်စွာ မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်ထားသော မျက်နှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏အနက်ရောင်မျက်လုံးများသည် ဟိုတယ်အဝင်ဝမှ ယခုလေးတင် ထွက်လျှောက်လာသော ယန်ကျန့်ဘက်သို့ ကြည့်နေသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို အရမ်းကြာကြီး မစောင့်ခိုင်းဘူးပဲ။ ရှင် ထင်ထားတာထက် ပိုအချိန်တိကျတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပတ်လည်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ပစ္စည်းလာပို့ခိုင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ မင်းကိုယ်တိုင် လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ မင်းရဲ့အထောက်အထား ဒီလောက်မြန်မြန် ပေါ်သွားရင် ဒုက္ခရှာတာနဲ့ မတူဘူးလား။"

ယန်ကျန့် သူ၏မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းအတွင်း ထည့်သွင်းထားသော ဒေါက်ဖိနပ်တစ်ခုအနေဖြင့် လီယောင်သည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရပါက သူ၏တန်ဖိုး ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ... သို့သော် လီယောင်သည် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ၏ရှည်လျားပြီး အချိုးကျသော ခြေထောက်များက သူ့ကို သယ်ဆောင်လာသည်။ သူသည် ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက် ချိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရရင် ဘာဖြစ်လဲ။ အဆိုးဆုံးကတော့ ရှင်နဲ့အတူ တာချန်းမြို့ကို ပြန်သွားမှာပေါ့။ ရှင့်မှာ ကုမ္ပဏီတစ်ခု မရှိဘူးလား။ လှပတဲ့အတွင်းရေးမှူးတစ်ယောက် လိုအပ်လား။ ကျွန်မ အလကား အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်တယ်၊ အခန်းနဲ့ အစားအသောက်ပဲ ပံ့ပိုးပေး။"

"ငါ့မှာ အလကားရတဲ့အတွင်းရေးမှူးတစ်ယောက် ရှိပြီးသား။ သူက တော်တော်လေး အသုံးဝင်တယ်။ ငါ သူ့ကို အစားထိုးဖို့ စီစဉ်မထားဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် လီယောင်၏ မြှူဆွယ်မှုကြောင့် မတုန်လှုပ်ဘဲ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

"ရှင်က ဒီလို ကစားသမားတစ်ယောက်မှန်း ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး။"

လီယောင်က သူ၏မျက်လုံးများကို နောက်ပြောင်စွာ မှေးမှိတ်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ နောက်တစ်ယောက် ထပ်ထည့်လိုက်ပေါ့။ ကျွန်မ စိတ်မရှိပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ အဆုံးမှာတော့ ရှင် ကျွန်မကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်မှာပါ။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့အထောက်အထား တကယ်ပဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရရင် မင်း ငါနဲ့အတူ တာချန်းမြို့ကို သွားဖို့ အသက်ရှင်နေဦးမယ်လို့ မင်းထင်လား။ ငါတို့လိုလူတွေအတွက် လူတစ်ယောက်ကို ဒီလောကကြီးကနေ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်တာက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းတာထက် ပိုလွယ်တယ်။"

"ကျွန်မက စနောက်နေတာပါ။"

လီယောင်က သူ၏အပြုံးကို အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့လိုက်သည်။

"ကျွန်မ အဲ့လောက် မတုံးပါဘူး။ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက ဌာနခွဲအကြီးအကဲအများအပြားက ကျွန်မလို အရေးမပါတဲ့လက်ထောက်တစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ အရမ်းအလုပ်များနေလို့ပါ။ နောက်ဆုံးတော့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် ဘယ်လောက်ပဲ သေးငယ်ပါစေ ကောင်းကောင်းပုန်းနေရင် အဆုံးထိ ရှင်သန်နိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။"

"ကားထဲဝင်။ အပြင်မှာ တော်တော်လေး အေးတယ်။"

ယခုအခါ ဆောင်းရာသီဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်မှ အပူချိန်သည် မမြင့်မားပေ။ မကြာမီ နှင်းစတင်ကျတော့မည်ဖြစ်သည်။

ကားထဲသို့ ဝင်သည်နှင့်။

ကားအပူပေးစက်သည် အပြင်ဘက်မှ အအေးဓာတ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ လီယောင်သည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံကို ယန်ကျန့်အား ချက်ချင်း ပေးအပ်ပြီး ခရီးသည်ထိုင်ခုံကို ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ထူထဲသော အနွေးထည်အကျီကို ချွတ်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ပါးလွှာသော ညဝတ်ဂါဝန်တစ်ထည်သာ ကျန်တော့သည်။

သူမသည် ပျင်းရိစွာ သမ်းဝေပြီးနောက် ယန်ကျန့်ကို ညုတုတုလေသံဖြင့် မျက်စိမှိတ်ပြသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို အပ်နှင်းထားတဲ့ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မနေ့က တစ်ညလုံး အချိန်ပိုဆင်းခဲ့ရတယ်။ ရှင် နောက်မှ ကျွန်မကို ကောင်းကောင်း လျော်ကြေးပေးရမယ်နော်။"

ယန်ကျန့်သည် အမျိုးသမီးကို အာရုံမစိုက်ပေ။

လီယောင် လုပ်ဆောင်နေသမျှအားလုံးသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအလျောက်မဟုတ်ဘဲ ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော မှတ်ဉာဏ်များ၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်ကို သူသိသည်။

"မင်းပြောတော့ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက ဌာနခွဲအကြီးအကဲတွေအားလုံး အလုပ်များနေတယ် ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"

ယန်ကျန့်သည် သူမကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများက ထက်မြက်နေပြီး သူမ၏ယခင်ပြောစကားတွင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်ကို သတိပြုမိသည်၊ လီယောင်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကြောင့် အာရုံမပျံ့လွင့်ပေ။

"ရှင် ဌာနချုပ်ကနေ အသိပေးချက် မရဘူးလား။ ရှင့်ရဲ့လက်ရှိအဆင့်နဲ့ဆိုရင် ရှင့်ရဲ့ အဲ့ဒီလျိုရှောင်ယွိက ရှင့်ကို ညကဖြစ်ရပ်တွေအကြောင်း ပြောပြသင့်တယ်။ ဒါက တော်တော်လေး အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုပဲလေ။" လီယောင်က ပြောပြီးနောက် အချိန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့လောက် မစောသေးဘူးထင်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သတင်းက မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကနေတစ်ဆင့် ဌာနချုပ်ကနေထက် ပိုမြန်မြန် ပျံ့နှံ့တယ်။"

"ညကလား။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းသွားသည်။

"'တစ္ဆေပန်းချီကား' နဲ့ ကိစ္စလား။"

လီယောင်သည် နောက်ထိုင်ခုံသို့ လှည့်ပြီး စာရွက်စာတမ်းအိတ်တစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ညက 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကနေ တစ္ဆေငါးကောင် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ သူတို့ထဲက သုံးကောင်ကို တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မတော်တဆမှုတစ်ခုတော့ ဖြစ်သွားပြီး တစ္ဆေနှစ်ကောင် ပျောက်ဆုံးသွားတယ်။ အခုထိ သူတို့ကို ရှာမတွေ့သေးဘူး။ ဌာနချုပ်က ရှာဖွေမှုတွေ လုပ်ဆောင်နေပေမယ့် ရလဒ်မထွက်သေးဘူး။"

"နောက်ဆုံး အမှုကို ကိုင်တွယ်ခဲ့တဲ့သူက ကျန်းရှန်ဘိုင်ဆိုတော့ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက အခု အားစိုက်ထုတ်ရတော့မယ်။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' နဲ့ ဖြစ်ရပ် ပေါက်ကွဲသွားရင် တာဝန်ရဲ့ အနည်းဆုံး တစ်ဝက်က ငါတို့မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းအပေါ် ကျရောက်မှာပဲ။ အထူးသဖြင့် တစ္ဆေတွေက သူတို့လက်ထဲကနေ လွတ်သွားတာကိုး။ ဒါက ကျွန်မ အခုထိ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ဝင်အချက်အလက်အားလုံးပဲ။ ကြည့်လိုက်ပါဦး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် စာရွက်စာတမ်းအိတ်ကို ယန်ကျန့်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ယူလိုက်သည်။ "မပေါက်ကွဲသေးတဲ့ S အဆင့် သဘာဝလွန်ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုက မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကို အလုပ်များနေစေဖို့ လုံလောက်တယ်။ အထူးသဖြင့် အခုလို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာပေါ့။"

ထိုသို့ပြောရင်း သူ စာရွက်စာတမ်းအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အတွင်း၌ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဖိုင်အမျိုးမျိုး ရှိနေသည်။

"ဒီလောက်များတာလား။"

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှန်လှောကြည့်ရာတွင် ဖိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး ၎င်းသည် ယန်ကျန့်၏ မျက်မှောင်ကို တွန့်ချိုးသွားစေသည်။

မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော တစ္ဆေဆရာများသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုများနေသည်။

လီယောင်သည် အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့စွာ "ဒါက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မ ရှင့်ကို အလျင်စလို မလုပ်ဖို့ အကြံပြုတာပါ။ ရှင်သာ စာရင်းထဲက ဒီအဖွဲ့ဝင်တွေကို ပစ်မှတ်ထားစ ပြုလာရင် ရှင်က တခြားသူတွေရဲ့ ဒေါသကို နှိုးဆွနိုင်ခြေများတယ်။ ရှင် သူတို့ရဲ့ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဌာနချုပ်ကလည်း ရှင့်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ရှေ့မှ စာရင်းကို ကြည့်ပြီး နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေသည်။

အမှန်စင်စစ် လီယောင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းတွင် သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက် လူများစွာ ရှိနေသည်။ သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှင်းပစ်ရန်မှာ လုံးဝ လက်တွေ့မကျပေ။ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးချင်းစီ၏ နောက်ကွယ်တွင် အခြားသတ္တဝါများ ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်ကို မပြောနှင့်။

"ထားလိုက်တော့။ တခြားချဉ်းကပ်မှုတစ်ခု စဉ်းစားကြရအောင်။ ဒါကို အလျင်စလိုလုပ်လို့မရဘူး။ ဖြည်းဖြည်းချင်းလုပ်ရမယ်။ အကောင်းဆုံးကတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို အရင်ဆုံး ရယူဖို့ပဲ။"

"ငါသာ မလှုပ်ရှားရင် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကလူတွေက ငါ့ကို လိုက်ရှာကြလိမ့်မယ်။ သူတို့က သူတို့ရဲ့အစီအစဉ်တွေကို ချမှတ်ပြီးသွားပြီ။ ငါက သူတို့ လှုပ်ရှားတာကို စောင့်နေရမှာလား။"

ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ထဲမှ စာရွက်စာတမ်းများကို ချလိုက်ပြီး တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် "ဒါကြောင့် ငါကပဲ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားရဦးမယ်။"

"ဒါက တော်တော်လေး အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်။"

လီယောင်သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

ယန်ကျန့်က စာရင်းကို ညွှန်ပြသည်။

"ဒီစာရင်းထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်က မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကို ဆန္ဒအလျောက် အမှုထမ်းနေတယ်လို့ မင်းထင်လဲ။ အများစုက နာမည်ခံသက်သက်ပဲ။ ငါက တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့သဘာဝကို မင်းထက် ပိုနားလည်တယ်။"

"ရှင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။" လီယောင်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး သံသယဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

"အာဏာတိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တွေ ရှိတယ်မလား။ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တွေက အရမ်းများလို့မဖြစ်ဘူး။ သူတို့ကို ရှင်းပစ်လိုက်ရင် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက ပြီးသွားပြီ။"

ယန်ကျန့်က စာရင်းကို လီယောင်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မင်း အကောင်းဆုံးသိတယ်။ ငါ့ကို စစ်ထုတ်ပေး။"

"အဓိကအဖွဲ့ဝင်တွေကို ဖျက်သိမ်းမယ် ဟုတ်လား။ ဒါက တကယ်ပဲ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်ရုံနဲ့ တကယ်ပဲ ထိရောက်ပါ့မလား။ တခြားသူတွေက မထရပ်ဘူးလား။"

လီယောင်က ပစ္စည်းများကို လွှဲပြောင်းယူရင်း ပြောသည်။

"သူတို့ မထရပ်ဘူး။ ငါ စကားကို အမြန်ဖြန့်လိုက်မယ်။ တစ္ဆေဆရာအသိုင်းအဝိုင်းထဲကလူတွေကို ငါ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်က မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကလူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တော့မယ်လို့ ပြောမယ်။ မသေချင်တဲ့သူတွေက ဝေးဝေးနေတာ ပိုကောင်းမယ်။"

လီယောင်သည် ယန်ကျန့်၏ အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

သူသည် သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို အသုံးပြု၍ အခြားသူများကို ဟန့်တားပြီး သူတို့ကို မဆင်မခြင်လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ တားဆီးလိုသည်။

သို့သော် သူ အမှန်တကယ် ဟန့်တားနိုင်ပါမည်လော။

တစ္ဆေဆရာများသည် ရူးသွပ်သူတစ်စုဖြစ်သည်။ သူတို့၏အပြုအမူများကို သာမန်လူ့ယုတ္တိဖြင့် ကြိုမခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

"ငါတို့ ဒါကိုပဲ ကြိုးစားကြည့်ရမှာပဲ။"

လီယောင်သည် ရလဒ်ကို ကြိုမခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ ယန်ကျန့်ကို အစီအစဉ်စွန့်လွှတ်ရန် မဖျောင်းဖျနိုင်သောကြောင့် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ယန်ကျန့်၏ မဟာဗျူဟာကိုသာ ထောက်ခံနိုင်သည်။

မကြာမီ သူသည် သူ၏လက်ထဲမှ ပစ္စည်းများမှ စာရင်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒီမှာ။ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တွေက တကယ်ပဲ နည်းတယ်။ ရှင်သာ လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင် ဒီလူနဲ့ စတင်ဖို့ ကျွန်မ အကြံပြုတယ်။ သူက ဖိန်အန်းတာဝါရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌပဲ။ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက လူတွေသာ ရှင့်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့အစီအစဉ်တွေ ချမှတ်ရင် သူက အစီအစဉ်တွေ ချမှတ်တဲ့သူ သေချာပေါက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်က စာရင်းကို ယူပြီး ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သာမန်လူတစ်ယောက်လား။"

"ဟုတ်တယ်။ ဥက္ကဋ္ဌဖေးက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် သူက အရာများစွာမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ပြီး အလုပ်တွေကို သူလုပ်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေဆရာအများစုရဲ့စိတ်တွေက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဒီလိုလူတွေရဲ့လက်ထဲမှာ ထားခဲ့လို့မဖြစ်ဘူး။ ဟုတ်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌဖေးက ကိုင်တွယ်ရမခက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ကိုယ်ရံတော်တွေ ရှိတယ်။"

လီယောင် စကားပြောပြီးနောက် နောက်ထပ်စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက တစ်ယောက်ပဲ။ ကျန်းကျန့်။"

"သူတို့ အခု ဘယ်မှာလဲ။"

"ဥက္ကဋ္ဌဖေးက အခု ရုံးခန်းထဲမှာ သေချာပေါက် ရှိနေမှာ။ ရှင် ဖိန်အန်းတာဝါထဲမှာ လှုပ်ရှားလို့မရဘူး။ ဒါကြောင့် ရှင် ကျန်းကျန့်ကို အရင်ဆုံး ရှာရမယ်။ ဒီအချိန်မှာ သူက ဘားတစ်ခုမှာ ရှိသင့်တယ်။ ဖိန်အန်းတာဝါရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်လမ်းပေါ်မှာ။"

"ငါ့ကို လမ်းညွှန်ပေး။"

ယန်ကျန့်သည် ကျန်းကျန့်၏ အချက်အလက်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်ပြီးနောက် ကားကို စတင်မောင်းနှင်လိုက်သည်။

"ကျန်းကျန့်က ပုံမှန်အချိန်တွေမှာ ရုံးခန်းမှာ မပေါ်ဘူး။ ဥက္ကဋ္ဌဖေး အလုပ်ကနေ အိမ်ပြန်မှပဲ ကျန်းကျန့်က သူ့နောက်ကနေ လိုက်မောင်းပြီး လမ်းတစ်လျှောက် လျှို့ဝှက်ကာကွယ်ပေးတယ်။ ကျန်းကျန့်ကို အရင်ရှင်းပစ်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ ငါတို့က ကျန်းကျန့်ရဲ့ကားကို မောင်းပြီး သူ အသက်ရှင်နေသေးသလို ဟန်ဆောင်ပြီး ဥက္ကဋ္ဌဖေးနောက်ကို အိမ်အထိ လိုက်လို့ရတယ်…"

လမ်းပေါ်တွင် လီယောင်သည် လုပ်ဆောင်မှုစဉ်ဆက်တစ်ခုကို တွေးတောပြီးဖြစ်သည်။

"ငါတို့ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ဆိုရင် လုပ်ဆောင်မှု ချောမွေ့သွားသရွေ့ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကလူတွေက အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ သတိပြုမိတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့ အလုပ်ကို နီးပါး ပြီးမြောက်နေသင့်ပြီ။"

"ငါတို့ ရောက်ပြီ။"

ခဏအကြာတွင် ယန်ကျန့်သည် ဘားတစ်ခု၏ အဝင်ဝရှေ့တွင် ကားဆွဲရပ်လိုက်သည်။

ဘား၏ တံခါးသည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး 'လုပ်ငန်းပိတ်သည်' ဟု ရေးထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။

"သူ ဒီမှာမရှိဘူးလား။"

"ဘားက ကျန်းကျန့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။ သူက အများပြည်သူကို မဖွင့်ဘူး။ ရှင် နောက်တံခါးကနေ ဝင်ရလိမ့်မယ်။ ကျွန်မ အခု မျက်နှာပြလို့မဖြစ်ဘူး။ ရှင်နဲ့အတူ မလိုက်နိုင်ဘူး။ အပြင်ဘက်ကနေပဲ ရှင့်ကို စောင့်နေနိုင်တယ်။"

"ကောင်းပြီ။"

ယန်ကျန့်သည် ကားထဲမှ ထွက်ပြီး ပိတ်ထားသော တံခါးများဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။