အခန်း ၈၈-၈၉

အခန်း ၈၈

"လွှတ်!"

လော့ဇယ် က ဒေါသအပြည့်နဲ့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ အပြာရောင်တိမ်တိမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားလုနီးပါးပဲ။

ယဲ့ယွီ နဲ့ ဝေအော့ရှု နှစ်ယောက်လုံး နေရာမှာ တောင့်ခဲသွားပြီး လော့ဇယ်ကို နည်းနည်း ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။

ခဏလေး၊ သူက အလွန်နူးညံ့ပြီး အမြဲတည်ငြိမ်နေတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်၊ စိတ်ခံစားမှုတည်ငြိမ်ခြင်းဘုရင် လို့ နာမည်ပြောင်ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလား?

ဘာလို့ အခုလောက် စိတ်တိုနေရတာလဲ?

"ဘာလို့ မလွှတ်သေးတာလဲ? မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ? ဒီနေရာက မင်းတို့ ချစ်ကြိုက်ဖို့ နေရာလား?"

လော့ဇယ် ထပ်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ့အသံက ဟိန်းထွက်လာတယ်။

ဝေအော့ရှုက ယဲ့ယွီရဲ့ လက်ကို ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်ပြီး ယဲ့ယွီလည်း အမြန် ပြန်ထိုင်လိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာ သူက အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက ဆရာကြီးက သူ့ဘေးက မိန်းကလေးသူငယ်ချင်းနဲ့ ချစ်ကြိုက်နေတာ ဖမ်းမိခံရသလို ခံစားနေရတယ်။

အာ...

နောက်ထပ် မိဘတွေကို ဖုန်းဆက်မှာလား?

ခဏလေး!

ဒါက စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာ။

ဒါက အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း။

မိဘတွေကို ဖုန်းဆက်မယ်?!

ယဲ့ယွီက ချက်ချင်း မေးလိုက်တယ်၊ "ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဂိုဏ်းထဲမှာ ဆက်ဆံရေးရှိတာနဲ့ တောက်အဖော် (တာအိုလက်တွဲဖော်) ရှိတာကို တားမြစ်ထားတဲ့ စည်းကမ်း ရှိလား?"

ဒီမေးခွန်းကို ကြားတော့ လော့ဇယ်ရဲ့ မျက်နှာ အေးခဲသွားတယ်။

ဝါဂွမ်းကို ထိုးလိုက်သလိုမျိုး။

တကယ်တော့ အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း က ဆက်ဆံရေးရှိတာနဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် ရှိတာကို မတားမြစ်ထားရုံသာမက တကယ်တမ်း အားပေးခဲ့တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကြွယ်ဝမှုနဲ့ အဖော်အပေါင်းက အရေးကြီးတယ်။

တာအိုလက်တွဲဖော် တွေက ဒုတိယ အရေးအကြီးဆုံးပဲ။

နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ် တွေ ဘေးဖယ်ထားရင်တောင် ကောင်းတဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်တစ်ယောက်က ကြီးမားတဲ့ အကူအညီတွေ ပေးနိုင်တယ်။

လော့ဇယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်မိတယ်။

ယဲ့ယွီရဲ့ မေးခွန်းက သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတယ်။

ခွေးကောင်!

သူ့ရဲ့ တပည့်ကို အခွင့်ကောင်းယူရုံသာမက အခုတော့ ဒီမှာ အရှက်မရှိ ပြဿနာရှာနေတယ်။

မင်းရဲ့ ဆရာက ဟုန်လွမ်း မဟုတ်ရင် မင်းကို ဒီမှာ ချက်ချင်း သွေးထွက်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်ပြီ။ နားလည်လား?

ဟုတ်ပါတယ်၊ လော့ဇယ် က ဒီလိုအရာတွေကို စဉ်းစားရဲရုံပဲ။

ဟုန်လွမ်း ဘယ်လောက်ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်ဆိုတာ သူ သိတယ်။

သူမ တကယ် အရူးထသွားရင် အပြာရောင်တိမ်တိမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မယ်။

ဂရုတစိုက် စဉ်းစားပြီးနောက် လော့ဇယ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်တယ်။

"ဂိုဏ်းထဲမှာ ဆက်ဆံရေးရှိတာနဲ့ တောက်အဖော် (တာအိုလက်တွဲဖော်) ရှိတာကို တားမြစ်ထားတဲ့ စည်းကမ်း မရှိဘူးဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေရာက ဒီလို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ဖို့ နေရာမှန်လား?"

ယဲ့ယွီ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်တယ်။

ဘာလို့ ဂိုဏ်းချုပ်က ရုတ်တရက် သူ့အပေါ် မရှင်းပြနိုင်တဲ့ ရန်လိုမှုတွေ ရှိနေပုံရတာလဲ?

သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးသက်သက်ပဲလား?

ဒီလိုမြင်တော့ သူ့ဘေးက ဝေအော့ရှု က ချက်ချင်း အရိုအသေပြုပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ယဲ့ယွီရဲ့ ဖိနပ်ကို သတိမပြုမိအောင် ခြေထောက်နဲ့ ကန်လိုက်ပြီး လော့ဇယ်နဲ့ စကားများခြင်း မပြုဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။

ဒီလို၊ ဒီ ထင်ပေါ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ လူကြီးက ဗဟိုတိုက်ကြီး ရဲ့ ဂိုဏ်းကြီးငါးခုထဲက တစ်ခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ။

တကယ်ကို ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူတစ်ယောက်။

သူလိုလူမျိုးနဲ့ စကားများတာက ကျားကိုအမြီးဆွဲပြီး အကူအညီတောင်းသလိုပဲ - သေဖို့ သေချာတဲ့ လမ်းပဲ!

လော့ဇယ်က ဝေအော့ရှုကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ "ယဲ့ယွီ၊ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့၊ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာတစ်ခု ရှိတယ်"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီနဲ့ ဝေအော့ရှုတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်မျက်လုံးထဲမှာ တစ်ယောက် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

ဂိုဏ်းချုပ်က အတွင်းတပည့်တစ်ယောက်ကို စကားပြောဖို့ ခေါ်တာလား?

ဒါက တော်တော် ထူးဆန်းတယ်။

ဒါပေမယ့် လော့ဇယ်က ယဲ့ယွီကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်အများကြီး မပေးခဲ့ဘူး။ သူ လှည့်ပြီး ဝေးလံတဲ့ နေရာကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ မနှောင့်နှေးရဲတော့ဘဲ ချက်ချင်း လိုက်သွားခဲ့တယ်။

သို့သော် ဝေအော့ရှုရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ စိုးရိမ်စိတ်တွေ ဝင်လာခဲ့တယ်။ ယဲ့ယွီ တစ်ခုခု ဖော်ထုတ်ခံရတာများလား?ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ ရဲ့ အယောင်ဆောင်သူလျှိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ကောင်းပေမယ့် တစ်ခါတစ်ရံမှာ သူမက အဆိုးဆုံးကို စဉ်းစားမိနေတယ်။

ယဲ့ယွီ အဆင်ပြေပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လော့ဇယ်က ယဲ့ယွီနဲ့အတူ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံသန်းနေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ဘူး။

ဒါက ယဲ့ယွီရဲ့ သိချင်စိတ်ကို ပိုပြီး နက်ရှိုင်းစေခဲ့တယ်။

ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ် ဘာဆွေးနွေးချင်တာလဲ?

မကြာခင်မှာပဲ လော့ဇယ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဝူကျိတောင်ထိပ် ရှေ့ကို ဆင်းသက်လိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှု တစ်ခုလုံးက တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ ဝဲပျံနေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်လှေ တစ်စီးဆီကိုပဲ ရောက်နေခဲ့တယ်။

အရင်က လော့ဇယ် က မဟာချင်မင်းဆက် က ယဲ့ယွီ ကို ဝိညာဉ်လှေတစ်စီး ပို့ပေးတယ်လို့ ကြားခဲ့ပေမယ့် ဒီလောက်ကြီးမားမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

ပြီးတော့ ဒါက ပြသဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူး။

ဒုက္ခခံခြင်းနယ်ပယ် (ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်)ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက ဒီအရာရဲ့ လက်ရာနဲ့ သန့်စင်မှုကို ချက်ချင်း မြင်နိုင်တယ်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် အပြာရောင်တိမ်တိမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဝိညာဉ်လှေတွေက အမှိုက်ပုံကနေ ဆယ်ယူထားတဲ့ ပုပ်နေတဲ့ သစ်သားပြားတွေလိုပဲ။

တကယ်တော့ အရည်အသွေးချင်း မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ဘူး။

ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်လှေတစ်စီးက မယုံနိုင်လောက်အောင် စျေးကြီးရမယ်။ မြင့်မြတ်တဲ့ နေရာ ရဲ့ သခင် ဖြစ်တဲ့ လော့ဇယ်တောင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မတတ်နိုင်လောက်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒီလို အဖိုးတန် ပစ္စည်းကို ယဲ့ယွီကို အလကား ပေးခဲ့တယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီရဲ့ ချင်ဧကရီ နဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပိုပြီး အတည်ပြုခဲ့တယ်။

သူဟာ တကယ်ကို ချစ်မြတ်နိုးခံရတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်!

အဲ့လိုဆိုရင် ဘာလို့ ယွင်ရို့မု ကို သူ့အိပ်ရာဆီခေါ်ဖို့လုပ်နေတာလဲ?

လော့ဇယ် စဉ်းစားလေလေ ပိုဒေါသထွက်လေလေပဲ။

သူ ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေက ဒေါသနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်။

ယဲ့ယွီက ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ သူ့ရှေ့က ဝိညာဉ်လှေကို ကြည့်နေပြီး ဒီလှေက လော့ဇယ်ရဲ့ ဒေါသကို ဖြစ်စေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ အလိုလို စဉ်းစားမိလိုက်တယ်။

အာ...လီရိုဝမ် ရဲ့ ဒီကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်လှေ လက်ဆောင်က အခု ဝူကျိတောင်ထိပ် ပေါ်မှာ ရပ်ထားပြီး အရာအားလုံးကို သူ့အရိပ်နဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားတယ်။

တော်တော်လေး ထင်ရှားနေတာတော့ မှန်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒါက ယဲ့ယွီအတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ရှီမူလန် ရဲ့ ဆက်တိုက် နှောင့်ယှက်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ယဲ့ယွီက သူ့သစ်သားအိမ်ခန်းကို ပြန်အနားယူဖို့ မရဲတော့ဘဲ ဝိညာဉ်လှေပေါ်မှာပဲ နေခဲ့ရတယ်။

ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ ရှီမူလန်က ဝိညာဉ်လှေဆီ တိုက်ရိုက် ရောက်လာပြီး သူ့ကို အတွင်းနတ်ဆိုး တွေကနေ ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ပြောရင်း သူ့ဘေးကနေ မခွာချင်ခဲ့ဘူး။

ဒီအခြေအနေမှာ ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်လှေကို သိမ်းဆည်းဖို့ အချိန်တောင် မရလိုက်ဘဲ ဝူကျိတောင်ထိပ် ကနေ ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်။

ဒါကြောင့် လက်ရှိမြင်ကွင်းက ဖြစ်ပေါ်လာတာ။

လော့ဇယ် ဒီအကြောင်းကြောင့် ဒေါသထွက်နေတယ်လို့ ယူဆပြီး ယဲ့ယွီက ချက်ချင်း ပြောလိုက်တယ်၊ "ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော် အခုပဲ သိမ်းလိုက်ပါ့မယ်။"

ယဲ့ယွီက သူ့လက်ချောင်းတွေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချွေလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ ဝိညာဉ်လှေက တောက်ပတဲ့ အလင်းနဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကာ လက်သီးဆုပ်အရွယ် သတ္တုသေတ္တာအဖြစ် ပြန်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လျှင်မြန်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်တယ်။

လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုလုံးက ရေစီးသလို ချောမွေ့တယ်။

ဒါပေမယ့် လူတစ်ယောက်ကို မကျေနပ်တဲ့အခါ သူလုပ်တာ မှန်သမျှက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာတွေချည်းပါပဲ။

လော့ဇယ် ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ယဲ့ယွီ ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ကြွားဝါမှုတစ်ခုလိုနီးပါးပဲ။

လော့ဇယ်ရဲ့ မျက်နှာက ဒေါသနဲ့ ရဲတက်လာတယ်။

သူ့လက်တွေက သူ့နောက်ကျောမှာ တင်းတင်းဆုပ်ထားတယ်။

ထိန်းထား၊ ဒေါသမထွက်နဲ့၊ ဒေါသမထွက်ရဘူး။

ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက သူ့ရဲ့ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရမှာ။ ဒီနေ့လာရောက်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မမေ့သင့်ဘူး။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် လော့ဇယ်က သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ငြိမ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ "ယဲ့ယွီ၊ ငါ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ သူတော်စင်မယွင်ရို့မု အကြောင်း ပြောချင်တာ။ တကယ်တော့..."

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ယဲ့ယွီက ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်တယ်၊ "တကယ်တော့ ကျွန်တော်နဲ့ သူတော်စင်မကြားမှာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ဘာမှ လုံးဝ မရှိပါဘူး။"

"ရိုးရိုးလေး အစ်ကို-ညီမ ဆက်ဆံရေးပဲ။"

"ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို လေးစားရုံပဲ ရှိပါတယ်၊ ရိုမန်တစ် ဆက်ဆံရေး လုံးဝ မရှိပါဘူး!"

ဒီစကားကို ကြားတော့ လော့ဇယ် ခဏတာ ရပ်သွားခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူက အဲ့ဒီမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

ဒီခွေးကလေး၊ မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ?

အဲ့ဒီနေ့ ဂူထဲမှာ ငါတို့ စောစော မရောက်လာခဲ့ရင် မင်းနဲ့ ယွင်ရို့မုက တော်တော်လေး နီးစပ်နေကြပြီ။

အခုတော့ မင်းတို့ကြားမှာ ဘာမှ မရှိဘူးလို့ ပြောနေတာလား?

စကားကို ပြောတာ မရှင်းတာ မဟုတ်ရင် ဘာလဲ?

လော့ဇယ်က ချက်ချင်း သူ့လက်စွပ်တွေကို ချွတ်လိုက်ပြီး ယွင်ရို့မုအတွက် ယဲ့ယွီကို သင်ခန်းစာ ပေးဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအခါမှာ ရုတ်တရက် သူ တောင့်ခဲသွားခဲ့တယ်။

ခဏလေး။

ယဲ့ယွီက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူပဲ။ မဟုတ်ရင် သူက အတွင်းတပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတော်စင်မကို ဒီလို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီရဲ့ စကားထဲမှာ တခြား အဓိပ္ပာယ်တွေ ရှိနေရမယ်။

လေးစားရုံပဲလား?

ရိုမန်တစ်ခံစားမှု မရှိဘူးလား?

ဒါက လက်နက်ချတဲ့ ပုံစံလား?

ယွင်ရို့မုနဲ့ သူ တူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်ပြီး ဒါကြောင့် ဒီဆင်ခြေကို တမင်တကာ ရှာပြီး ဆုတ်ခွာတာလား?

ကောင်းပြီ!

ဒါက ပြီးပြည့်စုံတယ်။

နှလုံးသားထဲက နှစ်သိမ့်မှုတွေ ပေးရမယ့် အချိန်ကို ချွေတာနိုင်လိမ့်မယ်။

သူ ဒီခရီးစဉ်နဲ့ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်နိုင်ပြီ။ ဘာလို့ အခွင့်အရေး မယူတာလဲ?

ဒီလိုတွေးပြီးနောက် လော့ဇယ်ရဲ့ အေးစက်တဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။

၈၉ ဆက်ရန်

အခန်း ၈၉

အကြောင်းမဲ့ ချစ်ခြင်းမရှိသလို အကြောင်းမဲ့ မုန်းခြင်းလည်း မရှိ။

အမြဲတည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေတတ်သူတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပြုံးပြလာတဲ့အခါ အဲ့ဒါက အန္တရာယ်အရှိဆုံး အချိန်ပဲ။

လော့ဇယ် ရဲ့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုက ယဲ့ယွီ ကို လုံးဝ အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်။

ပြောသင့်လား၊ မပြောသင့်လား?

လော့ဇယ်ရဲ့ ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာက တကယ်ကို လက်သီးနဲ့ ထိုးချင်စရာကောင်းတယ်။

ယဲ့ယွီ တွန့်ဆုတ်ရင်း "ဂိုဏ်းချုပ် ၊ မောင်လေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

"ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အဆင်ပြေတယ်၊ တကယ် အဆင်ပြေတယ်!"

လော့ဇယ်က အရမ်းပျော်နေတာ မသင့်တော်မှန်း သိပုံရပြီး သူ့အပြုံးကို ချက်ချင်း ထိန်းလိုက်တယ်။

သူ ဆက်ပြောတယ်၊ "ဘာမှ စဉ်းစားမနေနဲ့။ ငါ မင်းနဲ့ ယွင်ရို့မု ကို မင်း အရင်တုန်းက တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောချင်တာပဲ။"

"သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း က သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဖျက်ဆီးပြီး မြေမြှုပ်ခဲ့တာပဲ၊ ဘယ်သူမှ သူတို့ကို ကယ်တင်လို့ မရဘူး။ အများဆုံး သုံးရက်အတွင်းမှာ သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ပပျောက်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါကို ဂိုဏ်းက မင်းအတွက် ကိစ္စတွေ ရှင်းပေးတာလို့ မှတ်လိုက်!"

ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်တယ်။

တကယ်တော့ သူ အပြင်ထွက်တိုင်း သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ ကြုံနေရတာကို သူ သတိထားမိခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက ဒီအခြေအနေကို တကယ် စိတ်ကုန်နေခဲ့တာ။

အခု အပြာရောင်တိမ်တိမ်ဂိုဏ်း က လုပ်ဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာက တကယ်တော့ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။

ဒါက သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်း ကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးတာကနေ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်။

လော့ဇယ် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြီးနောက် သူ ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် ရုတ်တရက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို သူ သတိရသွားတယ်။

ခံစားချက်တွေက လူနှစ်ယောက်ရဲ့ ကိစ္စပဲ။

ယဲ့ယွီ ဒါကို နားလည်ပြီး ဒီဆက်ဆံရေးကို စွန့်လွှတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ယွင်ရို့မုက နားမလည်ဘဲ ခေါင်းမာစွာ ဆက်ပြီး ရှိနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?

မဟုတ်ဘူး၊ သူ ယဲ့ယွီနဲ့ သူမကို ခွဲထားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်၊ ဒါမှ သူတို့ တွေ့ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။

အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူတို့ရဲ့ ခံစားချက်တွေက သဘာဝအတိုင်း မှေးမှိန်သွားပြီး သူတို့ ချောချောမွေ့မွေ့ လမ်းခွဲနိုင်လိမ့်မယ်။

အင်း၊ ဟုတ်ပြီ၊ ယဲ့ယွီအတွက် ပစ်မှတ်အသစ်တစ်ခု ရှာပေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။

ယွင်ရို့မုအပေါ် သူ့ရဲ့ အတွေးတွေကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်ပစ်ရမယ်။

ခုနက မိန်းကလေး တပည့်လိုမျိုး!

လော့ဇယ်ရဲ့ အတွေးတွေ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေခဲ့တယ်။

သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ "ယဲ့ယွီ၊ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ဂိုဏ်းထဲက ဆေးဝါးပညာ တပည့်တွေ က အသူရာချောက်နက်ပန်း , တွေ ပြတ်လပ်နေပြီလို့ ပြောခဲ့တယ်။"

"ဒါကြောင့် ငါ မင်းနဲ့ ဝေအော့ရှု ကို ဘိုင်ကျန့်တောက်ဧရိယာ ကို သွားပြီး အသူရာချောက်နက်ပန်း တချို့ ယူလာဖို့ စီစဉ်ချင်တယ်။ အများကြီး မဟုတ်ဘူး၊ အပင် ၂၀၀ လောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။"

"အဲ့ဒီမှာ အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း တပည့်တွေ ရှိနေပြီး ရိတ်သိမ်းရာမှာ ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ တာဝန်က ဒါတွေကို သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ပဲ။"

အသူရာချောက်နက်ပန်း၊ ဆေးဝါးပညာအတွက် မရှိမဖြစ် ပါဝင်ပစ္စည်းများ။

၎င်းတို့သည် အရေအတွက် နည်းပါးပြီး ရိတ်သိမ်းရန် ခက်ခဲသည်။

အသူရာချောက်နက်ပန်း အပင် နှစ်ရာ စုဆောင်းရန်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်မည်။ ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားရုံနဲ့ လော့ဇယ် ပျော်ရွှင်နေခဲ့တယ်။

မည်သည့် နားလည်မှုလွဲမှားမှုကိုမှ ရှောင်ရှားရန်အတွက် လော့ဇယ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်၊ "ယဲ့ယွီ၊ မင်းက ငယ်သေးတယ်။ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အရေးကြီးဆုံးအရာက ကမ္ဘာကို လှည့်လည်ပြီး အတွေ့အကြုံယူဖို့ပဲ၊ တစ်နေရာတည်းမှာပဲ နေပြီး မျက်စိမှိတ်ကျင့်ကြံခြင်း လေ့ကျင့်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကောင်းကျိုးအတွက်လည်း ပါပါတယ်၊ မင်း နားလည်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ယဲ့ယွီက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

ခရီးသွားရတာက ကောင်းတယ်။ ဝူကျိတောင်ထိပ် မှာ ရှီမူလန် ရဲ့ ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံနေစရာ မလိုတော့ဘူး။

ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက အနည်းငယ် ပြုံးရုံသာမက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။

...

ခရမ်းသလင်း ကောင်းကင်ဂိုဏ်း အတွင်း၌ ကျိုယင်းချွန်း က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အလွန် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

သူမက ခရမ်းသလင်း ကောင်းကင်ဂိုဏ်း ထဲက လူတိုင်းကို သိတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဒီလူတွေက မရှင်းပြနိုင်ဘဲ သူမကို မမှတ်မိကြဘူးလား?

ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီ ရဲ့ နာမည်က သူတို့အတွက် လုံးဝ စိမ်းနေပုံရတယ်။

အထူးသဖြင့် သူတို့ရဲ့ ဆရာ ကျွမ်ချန်ပီ ။

တခြားသူတွေက ယဲ့ယွီကို မေ့နိုင်ပေမယ့် သူက မမေ့သင့်ဘူး။

ယဲ့ယွီက သူ့ဘဝရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ?

ဒါပေမယ့် ကျိုယင်းချွန်းက ကျွမ်ချန်ပီဆီကနေ သူမနဲ့ ယဲ့ယွီအပေါ် စိမ်းသက်နေတဲ့ ခံစားချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိတယ်။

ဒါက အယောင်ဆောင်တာ မဟုတ်ဘူး။

ကျိုယင်းချွန်း နားမလည်နိုင်ဘူး။

အတိအကျ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

လူတိုင်း မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားတာလား?

ဒါပေမယ့် အဲ့လိုဆိုရင် ဘာလို့ သူမက ဒီလောက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေရတာလဲ?

ကျိုယင်းချွန်း ထွက်ခွာတော့မယ်ဆိုတော့ ခရမ်းသလင်း ကောင်းကင်ဂိုဏ်း က အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး တီးတိုးပြောလိုက်တယ်၊ "ယဲ့ယွီ? ဘာလို့ လူတိုင်းက ဒီယဲ့ယွီကို မကြာသေးခင်က ရှာနေကြတာလဲ?"

သူ့အသံက နိမ့်ပေမယ့် ဒုက္ခခံခြင်းနယ်ပယ် (ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်)ကျင့်ကြံသူရဲ့ နားတွေကနေ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်မြောက်နိုင်မှာလဲ?

ကျိုယင်းချွန်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်တယ်။

အေးစက်စွာ သူမ မေးလိုက်သည်၊ "မမအပြင် ဘယ်သူတွေ ယဲ့ယွီကို ရှာနေသေးလဲ? ပြောစမ်း!"

ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခု ချက်ချင်း ကျဆင်းလာခဲ့တယ်။

ရှိနေတဲ့သူ အားလုံး အံ့အားသင့်ပြီး စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ပုံရတယ်။

ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ကျင့်ကြံသူရဲ့ ဖိအားက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ယူဆလို့ မရဘူး။

ကျွမ်ချန်ပီ သွားကို တင်းတင်း ကြိတ်လိုက်တယ်။

တိုးတိုးလေး သူ ပြောလိုက်သည်၊ "နတ်သမီး ... ငါတို့ ဒါကို စိတ်အေးအေးထားပြီး ဆွေးနွေးကြစို့။"

ကျိုယင်းချွန်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စိတ်တည်ငြိမ်လာခဲ့တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလူက တစ်ချိန်တုန်းက သူမရဲ့ ဆရာပဲ။

သူမ သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် မျက်နှာသာ မပေးဘဲ နေနိုင်မှာလဲ?

ဒါပေမယ့် အစ်ကိုကြီးဘက်ကို သူမရဲ့ အကြည့်က ရေခဲလို အေးစက်နေဆဲပဲ။

"ကျွန်တော် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာတုန်းက ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ က လူတွေလည်း ယဲ့ယွီရဲ့ တည်နေရာကို ရှာနေတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ကြားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အတိအကျ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာတော့ မသိဘူး။"

အစ်ကိုကြီးရဲ့ အသံ တုန်ရီနေပြီး စကားလုံးတွေက မြန်ဆန်နေခဲ့တယ်။ ဖြည်းဖြည်းပြောရင် ကျိုယင်းချွန်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမှာကို ကြောက်နေပုံရတယ်။

ဒီစကားကို ကြားတော့ ကျိုယင်းချွန်းက သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးပြောလိုက်တယ်၊ "ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ? အဲ့ဒါ ဘာလဲ?"

ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ အင်မော်တယ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမက အမြဲတမ်း ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကျင့်ကြံခြင်း လေ့ကျင့်နေခဲ့တာ။

သူမရဲ့ ရည်မှန်းချက်က နတ်ဘုရားနယ်ပယ် (ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်) ကို အမြန်ဆုံး ပြန်သွားဖို့ပဲ။ သူမက ဗဟိုတိုက်ကြီး ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကို မရင်းနှီးဘူး။

ကျွမ်ချန်ပီ ရှေ့တိုးလာပြီး ပြောလိုက်တယ်၊ "ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမက ဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီး မှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တစ်ခုပါ။ နှစ်တစ်ရာအကြာက သူတို့က ထိပ်ဆုံးသုံးခုထဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကြီးမားတဲ့ အင်အားရှိခဲ့တယ်။"

ကျိုယင်းချွန်းရဲ့ အမူအရာ လေးနက်လာခဲ့တယ်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းလား?

သူတို့က ယဲ့ယွီကို ဘာလိုချင်တာလဲ?

သူတို့က ယဲ့ယွီကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ ရည်ရွယ်တယ်ဆိုရင် ဒီနတ်ဆိုးဂိုဏ်း ရှိနေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး!

ဒီအချိန်မှာ ကျိုယင်းချွန်းပတ်ပတ်လည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူမရဲ့ ပုံရိပ်က လျှပ်စီးလက်ပြီး သက်တံအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် ခရမ်းသလင်း ကောင်းကင်ဂိုဏ်း က လူတိုင်းက သက်ပြင်းချမိခဲ့တယ်။

တပည့်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်၊ "ဒီအမျိုးသမီးက အတိအကျ ဘယ်သူလဲ? ဘာလို့ သူမက ငါတို့ ခရမ်းသလင်း ကောင်းကင်ဂိုဏ်း ကို လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ လာတာလဲ?"

ကျွမ်ချန်ပီ မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်တယ်။

"ဒီအမျိုးသမီးကကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အလွန် မြင့်မားတယ်။ ငါတို့ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားရင်တောင် ဒီလောက် အမြင့်ကို ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်!"

...

နောက်တစ်နေ့၊ ယဲ့ယွီ အမြန် အထုပ်အပိုးပြင်ဆင်လိုက်တယ်။

မိုးမလင်းခင်မှာ သူက ဝေအော့ရှု ကို ဝိညာဉ်လှေ ပေါ် ခေါ်သွားပြီး အဝေးကို ထွက်ခွာခဲ့တယ်။

ဒီလို အံ့မခန်း ထက်သန်နေတဲ့ စိတ်ဓာတ်က ဝေအော့ရှုကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

မောင်လေး ၊ နင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီလောက်တောင် တွန်းအားပေးဖို့ လိုသေးလား? ဂိုဏ်းချုပ် က ဒီကိစ္စ အရေးမကြီးဘူးလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့တာ။ ဘာလို့ မောင်လေးက နေ့ရောညပါ ခရီးထွက်ဖို့ အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုနေရတာလဲ?

တစ်ယောက်ယောက်က မောင်လေးကို လိုက်ဖမ်းနေတာလား?

တကယ်တော့ ယဲ့ယွီ ရဲ့ အမြင်မှာ ရှီမူလန် ရဲ့ ကပ်တွယ်မှုက လိုက်ဖမ်းခံရတာထက် ပိုအန္တရာယ်များတယ်။

အဲ့ဒါကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြိုးစားမှာလဲ? နည်းနည်းလေး ပိုအိပ်ရတာ ဒါမှမဟုတ် အိပ်မက်ပုံစံတူခြင်း လုပ်ရတာ ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား?

ဒါပေမယ့် ဒါကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှင်းပြလို့ မရဘူး။ မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန်ကျရင် အပြာရောင်တိမ်တိမ်ဂိုဏ်း မှာ ဝတ္ထုအသစ်တစ်ခု ထွက်လာလိမ့်မယ်။

ခေါင်းစဉ်ကိုတောင် စဉ်းစားစရာ မလိုဘူး။ "ကျွန်တော့်အစ်မကြီးနဲ့ ကျွန်တော့်ကြားက မဖော်ထုတ်ရသေးတဲ့ ဇာတ်လမ်း" လိုမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်။

အဲ့ဒီ!

ဒီလို စာရေးဆရာ အစ်ကိုကြီးတွေက ကောင်းမွန်တဲ့ စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ပေးမယ့် အရာတစ်ခုခုကို အလေးအနက် ရေးလို့ မရဘူးလား?

ယဲ့ယွီ ညည်းညူရင်း သူ့အတွေးတွေကို ဝိညာဉ်လှေကို လျင်မြန်စွာ ရှေ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အာရုံစိုက်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် နေ့လယ်ရောက်တော့ လမ်းတစ်ဝက်မှာ ဝေအော့ရှုက ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။

"ဂျူနီယာမောင်လေး၊ ငါတို့ ဘိုင်ကျန့်တောက် ကို သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား? ဘာလို့ တောင်ဘက်ကို ဦးတည်နေတာလဲ?"

"လမ်းကို မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် မမ ဘာမှ မပြောတော့ လမ်းကြောင်း မှန်တယ်လို့ ယူဆလိုက်တာ။"

ယဲ့ယွီက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ ဝိညာဉ်လှေကနေ ဟိန်းသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာတယ်။

"ဂျူနီယာမောင်လေး၊ နင် ဟာလေ......!"