အခန်း ၁၃၈-၁၃၉

အခန်း ၁၃၈

ဒီနေ့။

တိမ်ပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်း အပေါ်မှာ မကြုံစဖူး မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ် **လော့ဇယ် ** သည် သူ့မှော်ဓား ကို ကိုယ်တိုင်ကိုင်စွဲကာ **ယဲ့ယွီ ** ကို လိုက်လံရှာဖွေနေသည်။

ဒါကို မြင်တော့ အကြီးအကဲတချို့ ချက်ချင်း ရှေ့တိုးပြီး ယဲ့ယွီ ဟာ ဆိုးယုတ်တဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာလားဆိုတာ စုံစမ်းမေးမြန်းကြတယ်။

လော့ဇယ် မှာ ပြန်ဖြေစရာ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိခဲ့တယ်။

"ထွက်သွား။ ဒါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးပဲ၊ ဝင်မစွက်ဖက်နဲ့!"

ဒါကို ကြားတော့ အကြီးအကဲတွေ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားကြတယ်။

အော်၊ ဒါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးပါလား။

ဒါဆိုရင် ဘာမှ ဆိုးဆိုးရွားရွား မဟုတ်တော့ဘူး။

မင်းတို့ ဆက်လုပ်ကြ။

သို့သော်လည်း လော့ဇယ် ရဲ့ စကားတွေက စပ်စုတတ်တဲ့ တပည့်အချို့ နားထဲ ရောက်သွားပြီး မကြာခင်ပဲ အဆုံးမဲ့ ကောလာဟလတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။

တိမ်ပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် လော့ဇယ် ဟာ မဟာဘုံငါးပါး ထဲက တစ်ပါးဖြစ်ပြီး အလွန်မြင့်မားတဲ့ ရာထူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။

ဘယ်လိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့ သူ့ကို ဒီလောက် အရှက်အကြောက်မရှိ တပည့်တစ်ယောက်ကို လိုက်ဖမ်းနေရတာလဲ?

ဒီနေရာမှာ မှတ်သားရမှာက ကောလာဟလပြောသူတွေရဲ့ စိတ်က အလွန် ရှင်းလင်းပြီး ထူးထူးခြားခြား တီထွင်ဖန်တီးနိုင်တယ်။

မကြာမီ လူတစ်ဦးက လော့ဇယ် နဲ့ ယဲ့ယွီ ကြားက အရေးကြီးတဲ့ ဆက်စပ်မှုကို တွေးမိခဲ့တယ်။

တိမ်ပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်း ရဲ့ နတ်သမီး (သူတော်စင်မလေး) **ယွင်ရိုမူ **။

သူမဟာ လော့ဇယ် ရဲ့ တပည့်လည်းဖြစ်သလို ယဲ့ယွီ ရဲ့တာအိုလက်တွဲဖော်လည်း ဖြစ်တယ်။

ဒါကြောင့် သူမကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာက လော့ဇယ် နဲ့ ယဲ့ယွီ ကြား ရန်ငြိုးဖြစ်ရခြင်းရဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?

ယုတ္တိရှိရှိ စဉ်းစားကြည့်ရင်။

ယဲ့ယွီ နဲ့ ယွင်ရိုမူ ရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုတွေက တိမ်ပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပေမဲ့ လော့ဇယ် က ဘယ်တုန်းကမှ လူသိရှင်ကြား ဘာလုပ်ရပ်မှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။

ဒါက လော့ဇယ် ဟာ သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထောက်ခံနေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။

ဒါဆို လော့ဇယ် ကို ဒီလောက် ဒေါသထွက်စေဖို့ ဘာများ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ?

တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အဖြေကတော့- နတ်သမီး ကို မတရားပြုခံရတာပဲ!

ဒါက မှန်တယ်။

အရင်က ယဲ့ယွီ နဲ့ ယွင်ရိုမူ က ဂိုဏ်းမှာ မရှိခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့် သူတို့ အပြင်ထွက်သွားပြီး တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

အခုအချိန်အထိ ဒီအဖြေက လော့ဇယ် ကို ဒီလောက် ဒေါသထွက်စေဖို့ အဖြစ်နိုင်ဆုံးပဲ။

ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် တာအိုခူးဆွတ်ခြင်းတောင်ထိပ်ရဲ့ တပည့်တွေဟာ တစ်ဖန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် စာတွေ ရေးကြပြန်တယ်။ အသစ်ထွက်လာတဲ့ လူကြီးစာပေ သုံးအုပ်နာမည်တွေကတော့

【ကျွန်တော်နဲ့ နတ်သမီး ရဲ့ မပြောမပြခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်း 2】, 【တန်ဖိုးမထားခဲ့တဲ့ ရက်များ】, 【သနားပါဦး ယောက်ျား】…

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် လော့ဇယ် နဲ့ ယဲ့ယွီ နောက်ဆုံးတော့ ရပ်တန့်လိုက်ကြတယ်။

အမှန်တရား အပြည့်အစုံကို သိလိုက်ရတော့ လော့ဇယ် ဘာမှ မတွန့်ဆုတ်တော့ဘူး။

သူ ချက်ချင်းဝူကျီတောင်ထိပ်အပေါ်က ဝိညာဉ်လှေ ဆီ ပြေးသွားခဲ့တယ်။

ယွင်ရိုမူ ကို အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ နဲ့ မြင်တော့ သူ့မျက်နှာအမူအရာ အရမ်း ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။

သူ စကားစပြောတော့မလို့ ရှိသေးတယ်။ ယွင်ရိုမူ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်ဖို့ အမူအရာ ပြလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူ အခန်းထဲက **ရှဲ့မူလင် ** ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။

လော့ဇယ် လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

သူ ရှဲ့မူလင် ယဲ့ယွီရဲ့ ခေါင်းအုံးကို ဖက်ပြီး သူ့မျက်နှာကို ဖိထားကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ထိုအချိန်မှာ လော့ဇယ် လုံးဝ မှင်တက်သွားတယ်။

သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ?

ဘယ်သူက ခေါင်းအုံးကို ဖက်ပြီး အဲဒီလို ရှူရှိုက်မလဲ?

လော့ဇယ် တိုက်ရိုက် အတွေးတစ်ခုကို ပို့လိုက်သည်- "တပည့်မ၊ သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

"ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး။ ဒါက ယဲ့ယွီ ရဲ့ အခန်းပါ။ သူ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ရှာဖို့ သွားပြီးနောက် ရှဲ့မူလင် ဒီကို ပြေးဝင်လာခဲ့တာ။ သူ ဒီမှာ အကြာကြီး နေခဲ့တယ်၊ အမြဲတမ်းပဲ... လိုက်နမ်းရှုံ့နေတာ။"

"သူမက ကျင့်ကြံနည်း တစ်ခုခု ကျင့်နေတာများလား?"(မောင်လေးရနံ့ရှုကျင့်ကြံနည်းစနစ်)

ယွင်ရိုမူ ဒီစကားတွေ ပြောလိုက်ပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်တောင် မယုံနိုင်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ တခြား ဘယ်လို ရှင်းပြချက် ရှိနိုင်မှာလဲ?

လော့ဇယ် သူ့မျက်မှောင်ကို တင်းတင်း ကြုံ့လိုက်တယ်။

မိုက်မဲတဲ့ တပည့်မ၊ ဘယ်ကျင့်ကြံနည်းက ဒီလို ကျင့်တာလဲ?

သူမနဲ့ ယဲ့ယွီ ကြားမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတာ ရှင်းနေတယ်။

ချက်ချင်းပင် လော့ဇယ် ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ချစ်ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်- နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်ခင်ကြသောတာအိုလက်တွဲဖော်စုံတွဲတစ်တွဲ။

အမျိုးသားက အကြာကြီး ခရီးထွက်နေခဲ့ပြီး ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်တောင် သူ့နဲ့ အချိန်မဖြုန်းခဲ့ဘူး။

အမျိုးသမီးက လွမ်းဆွတ်မှု ဝေဒနာကို မခံနိုင်တော့တာကြောင့် သူ့ရဲ့ ရနံ့ကို နမ်းရှုံ့ခြင်းဖြင့် သူ့လွမ်းဆွတ်မှုကို ဖြေလျော့နေရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။

စောက်ပတ်။ ယဲ့ယွီ၊ မင်းက ကိုယ်တိုင်ဂိုဏ်းတူ အစ်မကြီးကိုတောင် မချန်ဘူးလား?

လော့ဇယ် ရဲ့ ဒေါသ ထပ်ပြီး တက်လာခဲ့တယ်။

သို့သော် သူ ရှဲ့မူလင် ကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ကိုယ်ပိုင်တပည့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကိုတောင် မစီမံနိုင်ဘူး။ တခြားသူရဲ့ ကိစ္စကို ဘာလို့ ဝင်စွက်ဖက်ရမှာလဲ?

လော့ဇယ် ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

သူ ယွင်ရိုမူ ကို ဘေးသို့ ခေါ်သွားပြီး သူ့နည်းစနစ် ကို အသုံးပြုပြီး သူ့နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို တစ်ဖန် ပြန်ပိတ်လိုက်တယ်၊ သူ့ကို မူလပုံပန်းသဏ္ဍာန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်စေတယ်။

ထိုအချိန်မှာ ယဲ့ယွီ လည်း ရောက်လာခဲ့တယ်။

ယွင်ရိုမူ ရဲ့ လိပ်ပြာတောင်ပံတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို မြင်တော့ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ လော့ဇယ် မှာ ယွင်ရိုမူ ရဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို လုံးဝ ပိတ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်။ ဒါက မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေကိုလည်း အများကြီး သက်သာစေတယ်။

ဒါပေမဲ့ ယွင်ရိုမူ ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ရှုပ်ထွေးနေတယ်။

သူ့ဆရာက တစ်ချိန်လုံး ဘာအံ့သြမှုမှ မပြခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ သူ့ရဲ့ တစ်ဝက်နတ်ဆိုး မျိုးရိုးကို အစကတည်းက သိခဲ့ရမယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူ မဖော်ထုတ်ခဲ့တာလဲ?

ယွင်ရိုမူ မမေးခင်မှာပင် လော့ဇယ် က ဦးဆောင်ပြီး ယဲ့ယွီ ကို ပြောသည်- "မင်း၊ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့။"

ယဲ့ယွီ နည်းနည်းတော့ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ယွင်ရိုမူ ရှေ့မှာ လော့ဇယ် ကို မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ဘူး။ အစား သူ သူ့နောက်ကနေ လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာတစ်ခုဆီ ပျံသန်းသွားကြတယ်။

သူတို့ နေရာရပြီးနောက် လော့ဇယ် က အသံလုံအကာ တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်တယ်။

သူ ယွင်ရိုမူ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းကို စပြီး ပြန်ပြောပြခဲ့တယ်။

အဲဒီနှစ်က လော့ဇယ် သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကို သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး အဲဒီတုန်းက အသက် ၅ နှစ်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ယွင်ရိုမူ နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်။

သူမ မိသားစုနဲ့ ကွဲကွာနေပြီး တစ်ယောက်တည်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အလားအလာကို မြင်တော့ လော့ဇယ် ဟာ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ စိတ်ကူးခဲ့တယ်။

အဲဒီကတည်းက ယွင်ရိုမူ တိမ်ပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်း ကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး လော့ဇယ် ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂရုတစိုက် သင်ကြားပေးပြီးနောက် လော့ဇယ် ဟာ ယွင်ရိုမူ ကို အရမ်း ကျေနပ်ခဲ့တယ်၊ တစ်နေ့နေ့မှာ သူ သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့တောင် ယုံကြည်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ အသက် ၁၂ နှစ် ရှိလာတဲ့အခါ လော့ဇယ် ရုတ်တရက် ယွင်ရိုမူ က နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ထွက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ နဲ့ စစ်ဆေးကြည့်တော့ ယွင်ရိုမူ ဟာ တကယ်တော့ တစ်ဝက်နတ်ဆိုး တစ်ကောင်ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ပြီးတော့ အလွန်ရှားပါးတဲ့ အာရုံမှားကသောင်းကနင်းလိပ်ပြာ အမျိုးအစားပဲ။

ဒီလို မျိုးရိုးက... သူက တစ်ဝက်နတ်ဆိုးပဲ ဖြစ်ဦးတော့၊ သူ့ကို ကျင့်ကြံသူမျိုးစုံက လိုက်လံရှာဖွေ ဖမ်းဆီးကြမှာပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အာရုံမှားကသောင်းကနင်းလိပ်ပြာ တွေက အရမ်း တန်ဖိုးရှိပြီး အရမ်း အစွမ်းထက်လို့ပဲ။

ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ လော့ဇယ် ဟာ ယွင်ရိုမူ ကို တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးကို ပို့ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်၊ အဲဒီနေရာက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေအတွက် ဘေးမဲ့ဇုန် ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးတော့ မပို့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ဝက်နတ်ဆိုးတွေဟာ ထူးခြားတဲ့သူတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် သွေးသန့်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေကြားမှာ အလွယ်တကူ ကန့်သတ်ခံရနိုင်တယ်။

လော့ဇယ် ဟာ ယွင်ရိုမူ မတရားပြုခံရတာကို မမြင်ချင်ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူ့ဘေးမှာ ရှိနေခဲ့တာကြောင့် သူ သူ့ကို ကိုယ်ပိုင်သမီးလိုပဲ သဘောထားခဲ့တာ ကြာပြီ။

ဒါကြောင့် အများကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် သူ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေနဲ့ အစီရင် တွေကို အသုံးပြုပြီး ယွင်ရိုမူ ရဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို လုံးဝ ပိတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

လက်နက်တွေ မပျက်စီးသရွေ့တော့ ဘယ်သူမှ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်အထောက်အထားကို ခွဲခြားသိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

နောက်ပိုင်းမှာ သူ ယွင်ရိုမူ ကို နတ်သမီး ရာထူးအထိ တွန်းတင်ဖို့ ဆန့်ကျင်မှုတွေကိုတောင် ကျော်လွှားခဲ့တယ်။

ဒါကလည်း သူ့ကို ကာကွယ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ မဟာဘုံငါးပါးကြားက နတ်သမီး ဘွဲ့က တော်တော်လေး ဂုဏ်သိက္ခာရှိတယ်။

သူက ဗဟိုတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ လေးစားမှု ခံခဲ့ရတယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊သွေးနတ်ဆိုးရဲ့ ခေါင်းဆောင် **ချွဲယွင် ** လို အရူးတွေ ပေါ်လာနိုင်ခြေကိုတော့ ဒါက မပယ်ချနိုင်ဘူး။

ဒီလို လူတွေက ရှားပေမဲ့ သူတို့ ပေါ်လာရင်တော့ တကယ်ကို ခေါင်းကိုက်စရာပဲ။ ချွဲယွင် က ယွင်ရိုမူ ကို ဘာလို့ ဒီလောက် ရန်ငြိုးထားခဲ့တာလဲဆိုတာကလည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစရာပဲ။

ဒါကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်တယ်။

တခြားဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ?

ချွဲယွင် ဟာ ယွင်ရိုမူ ရဲ့ အစစ်အမှန်အထောက်အထားကို တွက်ချက်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ရှာခဲ့ပြီး သူ့ကို လက်နက်ဝိညာဉ် အဖြစ် ပြုပြင်ပြီး သူ့လက်နက်ရဲ့ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ချင်ခဲ့တာ။

သဘာဝအတိုင်းပဲ ယဲ့ယွီ ဒါကို ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ပြောလိုက်တာနဲ့ လော့ဇယ် က သူတို့ ချွဲယွင် နဲ့ ဘယ်မှာ ဆုံခဲ့တာလဲ၊ ဘယ်လို ထွက်ပြေးခဲ့တာလဲဆိုတာကို သေချာပေါက် မေးလိမ့်မယ်၊ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ထွက်လာလိမ့်မယ်။

စနစ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လုံခြုံအောင် ထားဖို့ ယဲ့ယွီ သဘာဝအတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တယ်။

လော့ဇယ် သက်ပြင်းချပြီး တည်ကြည်တဲ့ အမူအရာနဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တာ မြန်လိုက်တာလို့ ပြောလိုက်တယ်။ သူ ယွင်ရိုမူ ကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သမီးလိုပဲ သဘောထားခဲ့တာ ကြာပြီ။

ဒါကြောင့် ယွင်ရိုမူ ကို အနိုင်ကျင့်ရဲတဲ့ ဘယ်သူမဆို သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နောင်တရစေရမယ်။

ဘာကြောင့်ရယ်လို့ မသိဘူး၊ ဒီစကားပြောတဲ့အခါ လော့ဇယ် မျက်လုံးတွေက ယဲ့ယွီ အပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်နေတယ်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် က ထင်ရှားနေတယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီ ကို တော်တော်လေး စိတ်မပျော်စေခဲ့ဘူး။

အဘိုး လော့၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလားလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်။

*******

အခန်း ၁၃၉

ခဏအကြာတွင် **လော့ဇယ် ** သည် **ယွင်ရိုမူ ** နှင့်အတူ ဝူကျီတောင်ထိပ် မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်-

တစ်ဦးက အလွန်ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေသော်လည်း အခြားတစ်ဦးကမူ လွန်စွာ နှောင့်နှေးတွန့်ဆုတ်နေသည်။

တကယ်တမ်းတော့ **ယဲ့ယွီ ** သည် အလွန်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

လော့ဇယ် သည် သူ့ကို ယွင်ရိုမူ နှင့်အတူ မနေစေလိုပါ။ အဖိုးကြီး၏ နာကြည်းမှုက သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ မကြာခဏ ပေးသော ထိထိမိမိ သွယ်ဝိုက်သော အသိပေးမှုများသည် တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်။

တကယ်တော့ ယဲ့ယွီ သည် ယွင်ရိုမူ နှင့် တကယ်တမ်း နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့အိပ်မက်ထဲက အမျိုးသမီးများနှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာပင် ခေါင်းကိုက်စရာ ဖြစ်နေပြီ။ တစ်ဝက်နတ်ဆိုး နတ်သမီး (သူတော်စင်မလေး) တစ်ပါးကို ထပ်ထည့်လိုက်ပါက? အလွန်အကျွံဖြစ်သည်။

မနေ့က ဝိညာဉ်လှေ ပေါ်တွင် ယွင်ရိုမူ၊ **လျန်ယွီ ** နှင့် **ရွမ်လျန်ယွဲ့ ** တို့ကြားက ပေါ်တင်ရော၊ လျှို့ဝှက်ပါ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပဋိပက္ခများသည် ယဲ့ယွီ ကို အောင်မြင်စွာ သတိပေးခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ဒါက လူသုံးယောက်နဲ့တင် ဒီလိုဖြစ်နေတာ။

သူ့အိပ်မက်ထဲက အမျိုးသမီးအားလုံး ပါဝင်လာခဲ့ရင်ရော?

ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်မလဲ?

ဒီအကြောင်း စဉ်းစားလိုက်ရုံနဲ့ ယဲ့ယွီ နဖူးပြင် တဆတ်ဆတ်တုန်သွားခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီအိပ်မက်ထဲက အမျိုးသမီးတွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဘယ်တော့မှ ထပ်မဆုံတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ အဲဒီအခါမှ သူ ခဏတာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဒါက တော်တော်လေး ခက်ခဲပုံရသည်။

ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ ဒီကိစ္စကို သိပ်အာရုံမစိုက်တော့ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

အချိန်တန်ရင် လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ဘုံအကြောင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်းသည် ယဲ့ယွီ ၏ ပုံစံမဟုတ်ပါ။

တစ်နေ့နေ့တွင် သူ့အိပ်မက်ထဲက အမျိုးသမီးများ သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်ကြမည်လား?

ဒီဆန္ဒက အလွန်အကျွံ တောင်းတခြင်း ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ယဲ့ယွီ ကတော့ မျှော်လင့်ချက်ကို မစွန့်လွှတ်ချင်သေးပါ။

သူလှည့်ပြီး သူ့အခန်းထဲ ဝင်ကာ အနားယူပြီးမှပုံစံတူဖန်တီးမှုအသစ်တစ်ခု စတင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ သူ တံခါးကိုပင် မပိတ်ရသေးခင်မှာ သူ့ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ဒုတိယအစ်မကြီး **ရှဲ့မူလင် ** ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယဲ့ယွီ ထိတ်ကနဲ လန့်သွားသည်။ ဒါဏ်ရာဟောင်းတွေ၊ ဘယ်လိုလုပ် သူ သူမကို မေ့နေရတာလဲ?

ဘိုင်ကျန်းဒါအို ကို သွားရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းက ရှဲ့မူလင် ကို ရှောင်ဖို့ မဟုတ်လား?

အခု ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ သူ အရမ်း ပေါ့ဆသွားပြီ။

သူ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားပြီး သူ့အိမ်ကို ကျူးကျော်ခွင့်ပေးလိုက်တာ။

တကယ်ကို လက်ခံလို့မရဘူး!

ရှဲ့မူလင် ယဲ့ယွီ ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ပေါ် ဖိလိုက်သည်။

"မောင်လေး၊ ဘာလို့ နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားရတာလဲ? နင် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ထဲ ကျရောက်သွားပြီလားဆိုတာ ကျွန်မ ကြည့်ပါရစေ!"

ယဲ့ယွီ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။

အစ်မကြီး၊ တကယ်ပဲ ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သိက္ခာကို မသိတာလား?ကိုယ့်သိက္ခာလေးကိုထိန်းပါဉီး။

"ကျေးဇူးပြုပြီး အစ်မကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ!"

ယဲ့ယွီ ရှဲ့မူလင် ကို ခါချဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ရှဲ့မူလင် က အရပ်မရှည်သော်လည်း သူ့ရဲ့ ဆုပ်ကိုင်မှုက အလွန်အမင်း အားကောင်းသည်။

ယဲ့ယွီ သူ့ကို ထိခိုက်အောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို မသုံးချင်ပါ။

လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် သူ လျင်မြန်စွာ တွေးတောရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ ပြတင်းပေါက်ဆီ လှည့်ပြီး ထိတ်လန့်သလို ဟန်ဆောင်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်- "အစ်မကြီး၊ အမြန် လွှတ်ပေးပါဉီး၊ဟိုမှာ ဆရာ ရောက်လာတော့မယ်!"

ဒါပေမဲ့ ရှဲ့မူလင် က မလှည့်စားခံရပါ။

သူမ လှောင်ပြောင်ပြီး ပြောလိုက်သည်- "မောင်လေး၊ မမကို လာလှည့်စားဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ ဆရာက ခရီးရှည် ထွက်နေတာ၊ အများဆုံး နှစ်တစ်ရာ၊ အနည်းဆုံး လအနည်းငယ်။"

"ဒီအချိန်မှာတော့ သူ ပြန်မလာနိုင်သေးဘူး။"

ဒါကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားတယ်။

ပြီးပြီ။

ဒါဆို အခုဝူကျီတောင်ထိပ်မှာ သူနဲ့ ရှဲ့မူလင် ပဲ ကျန်တော့တာလား?

ဒါက ကယ်တင်မဲ့သူ မရှိတဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ အခြေအနေ မဟုတ်လား?

ယဲ့ယွီ ခုခံဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်းမှာပဲ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကနေ ငြိမ်သက်တဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

"လင်းအာ ၊ လွှတ်လိုက်!"

ဒီစကားတွေကို ကြားတော့ ရှဲ့မူလင် ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။

ယဲ့ယွီ ပြတင်းပေါက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်၊ သူ့မျက်လုံးတွေကို အဖြူရောင်ဖဲကြိုးနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားသည်။

သူမက မြေပေါ်ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်သမီးတစ်ပါးလိုပဲ၊ လောကီကိစ္စတွေနဲ့ မထိတွေ့သလိုမျိုး။

ယဲ့ယွီ စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်မိတယ်။

ဒီအမျိုးသမီး ဘယ်သူလဲ၊ တရားမျှတမှုကို ပြောဖို့ လာရဲတာလား?

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ရှဲ့မူလင် ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး နာခံစွာ ဘေးသို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

သူမ အသံတိုးတိုးနဲ့ ရှင်းပြသည်- "အစ်မကြီး၊ ကျွန်မ မောင်လေး နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ထဲ ကျရောက်သွားပြီလို့ သံသယရှိခဲ့တယ်။ ဘေးကင်းရေးအတွက် ကျွန်မ သူ့ကို စစ်ဆေးနေခဲ့တာပါ။"

"ဒါကြောင့် နည်းနည်းလေး နီးကပ်သွားတာပါ။ တခြား ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး!"

ယဲ့ယွီ ပြန်ချေပချင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်နေပုံရတယ်။

ရှဲ့မူလင် က သူ့နဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်နေတာကို တကယ်ကြိုက်ပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်ရောက်ပြီးနောက် သူ ဆက်မလုပ်ခဲ့ဘူး။

သူမရဲ့ ချဲ့ကားတဲ့ စကားတွေနဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ မရှိခဲ့ရင်...

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ယဲ့ယွီ ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံမိမှာ မဟုတ်ဘူး။

သို့သော်လည်း ရှဲ့မူလင် ရဲ့ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ?

ယဲ့ယွီ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ခဏလေး။

သူ ခုနက ဒီအမျိုးသမီးကို အစ်မကြီးလို့ မခေါ်ခဲ့ဘူးလား?

သူမကဝူကျီတောင်ထိပ်ရဲ့ အကြီးဆုံးတပည့် **ထော်ပါချီယွဲ့ ** လား?

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကိုင်ပြီး "ကျွန်တော် ယဲ့ယွီ ပါ၊ အစ်မကြီးကို အရိုအသေပြုပါတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

"ဘာမှ တလေးတစားအခမ်းအနားလုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ မမ ခုမှ လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံမှု က ထွက်လာတာ၊ နောက်ပိုင်း မကြာခဏ တွေ့ရဦးမှာပါ။"

ထော်ပါချီယွဲ့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့လေသံ ရုတ်တရက် ပြောင်းသွားသည်။ သူ အေးစက်စွာ "လင်းအာ၊ မင်း ဘာလုပ်နေသေးတာလဲ? မြန်မြန် ပြန်သွား ကျင့်ကြံတော့!" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ရှဲ့မူလင် သူ့နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကွေးညွှန့်လိုက်တယ်။

သူ့နောက်က ယဲ့ယွီ ကို ကြည့်ပြီး သူ နှာမှုတ်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အခန်းထဲက ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ ထွက်သွားရင်း ယဲ့ယွီ ရဲ့ ခေါင်းအုံးကို ယူသွားဖို့ မမေ့ခဲ့ဘူး။

ဒါကို မြင်တော့ ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။ သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းအုံးကို ခိုးတာလား?

သူ ရှဲ့မူလင် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အပြုအမူတွေကို တကယ် နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။

သူ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး လက်ခုပ်တီးကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး၊ ကြားဝင်ပေးလို့ပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

"မင်းရဲ့ဝိညာဉ်လှေက တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။"

ထော်ပါချီယွဲ့ ဒီစကားတွေနဲ့ ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။

သူမ ကျက်သရေရှိစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။

ထော်ပါချီယွဲ့ က စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ထားတုန်းပဲ။ ခေါင်းစဉ်က "ကျွန်တော်နဲ့ နတ်သမီး ကြားက ဇာတ်လမ်းပေါင်းချုပ်" တဲ့။

ဝိညာဉ်လှေ တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။

ဝူကျီတောင်ထိပ် မှာ အစ်မကြီးနဲ့ ညီမငယ်တွေကြားမှာ မျိုးရိုးဆက်ခံမှု ဖိနှိပ်မှု တကယ်ပဲ ရှိပုံရတယ်။

ဥပမာအားဖြင့် အစ်မကြီး ထော်ပါချီယွဲ့ က ရှဲ့မူလင် ကို သူ့စကားကိုတော့နားထောင်အောင်လုပ်နိုင်သားပဲ။

အယ် အယ် အယ်။ ဘယ်လို ကောင်းတဲ့အမကြီးလဲ။

သူ့ရဲ့ အကြီးဆုံးအမကြီးနဲ့ သူ့ကံကြမ္မာအကြောင်း ပြောရရင် ဒါထက်ပိုပြီး ရှိတယ်။

သူဝူကျီတောင်ထိပ်ကို ပထမဆုံး လာတုန်းက သူနေခဲ့တဲ့ အခန်းက တကယ်တော့ ထော်ပါချီယွဲ့ ရဲ့ အခန်းပဲ။ ပြီးတော့ သူ စာအုပ်အများကြီး တွေ့ခဲ့တယ်။

"မာနကြီးတဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ ချစ်စရာ ညီမငယ်လေးရဲ့ ဇာတ်လမ်းများ"၊ "ခွေးပေါက်လေး မောင်လေး၊ မပြေးပါနဲ့"၊ "ဖြောင့်မတ်သူနဲ့ ဆိုးယုတ်သူကြားက အချစ်" စသည်ဖြင့်။

ဒီစာအုပ်တွေအကြောင်း၊ သူတို့ရဲ့ ကြက်သီးထဖွယ် ခေါင်းစဉ်တွေနဲ့တင် စဉ်းစားလိုက်ရုံနဲ့ ယဲ့ယွီ အရမ်း ရှက်ရွံ့သွားခဲ့တယ်။

အကြီးဆုံး အစ်မကြီးက တကယ်ကို လက်တွေ့ကျတဲ့သူပဲ။

အာ...

ယဲ့ယွီ တုန်ရီသွားတယ်။

သူ ထော်ပါချီယွဲ့ ကို ဒီလို အမျိုးသမီးဆန်တဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုတွေ ဖတ်တဲ့ မိန်းကလေးတွေနဲ့ တကယ် မတွဲနိုင်ဘူး။

ဒီထက်ပိုပြီး ထော်ပါချီယွဲ့ က မျက်စိကို ဖဲကြိုးနဲ့ စည်းထားတာ မဟုတ်လား?

မျက်မမြင်တစ်ယောက်လိုပဲ။

ဒါဆို သူ ဘယ်လို စာဖတ်တာလဲ?

ယဲ့ယွီ စဉ်းစားလေ၊ ပိုထူးဆန်းလေပဲ။

မဟုတ်ဘူး။

တကယ်တော့ ပိုထူးဆန်းလေ၊ဝူကျီတောင်ထိပ်မှာ ပိုပုံမှန်ဖြစ်လေပဲ။

အမြဲတမ်း လောင်းကစားမှာ ရှုံးတဲ့ ဆရာတစ်ဦး။

မျက်မမြင်ပေမဲ့ အချစ်စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုတွေ ဖတ်တဲ့ အကြီးဆုံး အစ်မကြီး။

သူများသီးသန့်နေရာ ကို ကျူးကျော်ရတာ ကြိုက်တဲ့ အေးစက်တဲ့ ဒုတိယအစ်မကြီး။

ပုံမှန်လူလို့ထင်ံရပေမဲ့ တကယ်တမ်း နတ်ဆိုးစွမ်းရည် နဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်း ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ မောင်လေး။

ဝူကျီတောင်ထိပ် က တကယ်ပဲ အလုပ်မရှိတဲ့သူတွေကို လက်ခံမထားဘူး။ တစ်ဦးချင်းစီက သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့ ထူးခြားကြတယ်။

ယဲ့ယွီ ညင်သာစွာ ရယ်လိုက်မိတယ်။

ထို့နောက် သူ ဝိညာဉ်လှေကို သိမ်းလိုက်တယ်။

သူက အရမ်းကြီးပြီး အရမ်း ထင်ရှားတယ်။

အပြင်မှာ ထားခဲ့ရင် ရှဲ့မူလင် ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သိမ်းဆည်းထားတာက ပိုကောင်းတယ်။

ဒီအချိန်လေးမှာ ယဲ့ယွီ မသိခဲ့ဘူး။

ချင်ကျိုး က မြေခွေးနတ်ဆိုး တစ်ကောင်ဟာ တိမ်ပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်း ရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ရောက်ရှိနေပြီ။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ယင်ဖေးကျင်း ဟာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ တောင်တံခါးကို စိုက်ကြည့်နေတယ်၊ သူ့မျက်လုံးတွေမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ရဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်နေတယ်။