အခန်း ၁၄၆-၁၄၇

အခန်း ၁၄၆

သစ်သားအိမ်အတွင်း၌။

အသက် ၅ နှစ်အရွယ်တွင် ယဲ့ယွီသည် ပဒုမ္မာဂိုဏ်းအတွင်း၌ ထိုင်နေခဲ့သည်။

သူသည် ဝေးလံသော အရပ်သို့ တွေတွေငေးငေး ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ဘေးတွင် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် အစီရင်ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်ခန့်က ထိုညတွင် ထိုအဖိုးအိုသည် ယဲ့ယွီကို အန္တရာယ်မပြုခဲ့ရုံသာမက သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာပြီး အသေးစိတ် ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ယဲ့ယွီသည် ထိုအဖိုးအိုကို ဂန့်ဟိုင်ရှန်ဟု ခေါ်သည်ကို သိလာခဲ့သည်။

တံငါသည်ပုံစံ နာမည်တစ်လုံး။

ဟိုင်ရှန်၊ ပင်လယ်က မွေးဖွားသူ။

ရိုးရှင်း၊ တိုက်ရိုက်၊ နားလည်ရလွယ်သည်။

ဂန့်ဟိုင်ရှန်သည် ထိုနာမည်ကို သိပ်မကြိုက်ပုံရပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယဲ့ယွီ အပြင်ထွက်လျှင် သို့မဟုတ် ဧည့်သည်များ ရှိလျှင် သူ့ကို သခင်ကြီးဂန့်ဟု ခေါ်ရမည်ဟု မကြာခဏ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

၎င်းက နည်းနည်း ပိုမို ဂုဏ်သိက္ခာကို တိုးလာစေပုံရသည်။

ဂန့်ဟိုင်ရှန်သည် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပေ၊ သူသည် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းမှ လာသူ ဖြစ်သည်။

သူသည် ငယ်စဉ်က ဂိုဏ်းငယ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း အထက်အရာရှိများကို စော်ကားမိပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် မအောင်မြင်နိုင်တော့ဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူ၏ အရည်အချင်းကို အလွန်သာမန်ဟုသာ ဖော်ပြနိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်း ၂၈၀ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူသည် အခြေတည်အဆင့်နှောင်းပိုင်းတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးသော်လည်း သူ၏ ရည်မှန်းချက်များမှာ မြင့်မားခဲ့သည်။

ဆယ်နှစ်ခန့်က ဂန့်ဟိုင်ရှန်သည် ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး တောင်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် သိမ်းယူကာ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းကို ပဒုမ္မာဂိုဏ်းဟု နာမည်ပေးခဲ့သည်။

သူသည် ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ပြီး ၎င်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဆယ်နှစ်ကြာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီးနောက် သူသည် တပည့်နှစ်ဦးကိုသာ လက်ခံခဲ့သည်။ တစ်ဦးမှာ ယဲ့ယွီရှေ့ရှိ မိန်းကလေးငယ် ဆူယောင်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဦးမှာ ယဲ့ယွီ ဖြစ်သည်။

အသက်မပြည့်သေးသော ကလေးနှစ်ဦးနှင့် အသက် နှစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်အရွယ် အခြေတည်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး။ ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

ပြောရလျှင် တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

ပြီးတော့ ဒီငါးနှစ်တာကာလအတွင်း ယဲ့ယွီသည် ဘာမှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

သူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမည့်သူကို မစဉ်းစားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။

သို့သော် သူ့မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံစရာ ဘာမှ မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့မှာ ထိုမနက်က မစားရသေးသော ပေါင်မုန့်တစ်လုံးမှလွဲ၍ ဘာမှ မရှိခဲ့ပေ။

အသက် ၅ နှစ်သာ ရှိသေးသော ယဲ့ယွီသည် အစာမရှိဘဲ မိမိကိုယ်မိမိ မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် အခုထိတိုင် ဆူယောင်သည် သူ့အတွက် ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်ပေးနေခဲ့သည်။

ဆူယောင်၏ ချက်ပြုတ်စွမ်းရည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

ဂန့်ဟိုင်ရှန်သည် အခြေတည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး အစာမရှိဘဲ မိမိကိုယ်မိမိ ထိန်းနိုင်သော်လည်း သူတို့နှင့်အတူ မကြာခဏ လာရောက် စားသောက်တတ်သည်။

သို့သော် ပေါင်မုန့်သည် မည်မျှပင် အရသာရှိစေကာမူ ၎င်းသည် ပေါင်မုန့်တစ်လုံးသာ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှု မဟုတ်ပေ။

၎င်းက ယဲ့ယွီကို အတော်လေး မလုံခြုံဟု ခံစားရစေခဲ့သည်။

ခဏလေး၊ ပေါင်မုန့်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ?

ဒီအကြောင်း စဉ်းစားမိတော့ ယဲ့ယွီသည် ချက်ချင်း ခေါင်းလှည့်ကာ ဆူယောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီမိန်းကလေးငယ်လေးဟာ ငယ်သေးပေမဲ့ ထူးခြားလှပတဲ့ အလှပဂေးတစ်ဦး ဖြစ်လာမယ့် အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်နေပြီ။

နောင်တစ်ချိန်မှာ အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ သူ တကယ်ကို အလှပဂေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။

ကောင်းပြီ၊ မင်းကို ရွေးမယ်!

ယဲ့ယွီ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီး ဆူယောင်ကို သူ့ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခံရသူအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ချိတ်ဆက်လိုက်တယ်။

ဒါက ဆူယောင်နဲ့ တစ်ခုခု ဖြစ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိနေတာဆိုတော့ ဘာလို့ မျက်စိပသာဒဖြစ်တာကို မရွေးရမှာလဲ?

ဒီလိုဆိုရင် သူ့ကို ကြည့်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေအတွက် ပိုကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ရလိမ့်မယ်။

ချိတ်ဆက်မှုကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း ဆူယောင်နားကို လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်တယ်- အစ်မကြီး၊ ပင်ပန်းလိုက်တာ။ ပေါင်မုန့်စားပါ၊ ရေလေးသောက်ပြီး အနားယူလိုက်ပါဦး။

ဆူယောင် ကျေနပ်တဲ့ အပြုံးတစ်ပွင့် ပြုံးလိုက်တယ်။

ပေါင်မုန့်နဲ့ ရေသန့်ဘူးကို ယူပြီး သူ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျူနီယာလေး လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဆူယောင် ဒူးထောက်ထိုင်ပြီး ပေါင်မုန့်ကို အမြန်စားပြီး ရေအနည်းငယ် သောက်လိုက်တယ်။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြီးစီးပြီ- ပေါင်မုန့်နှင့် ရေ!

ဒီအကြောင်းကြားတော့ ယဲ့ယွီရဲ့ စိတ်ခံစားချက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့တယ်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဘယ်အရာမဆို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ ပေါင်မုန့်နဲ့ ရေတောင် မချွင်းချက်ပဲ။

ယဲ့ယွီ စိတ်ထဲကနေ မျှော်လင့်နေခဲ့တယ်။

ဘာ ဆုလာဘ်ရမလဲ?

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြီးစီးပြီ၊ သုံးဆပြန်အမ်းငွေ။

ပေါင်မုန့် သုံးလုံးနဲ့ ရေ နှစ်လီတာ။ယဲ့ယွီအစာအိမ်ထဲတွင်ပြည့်လာနေသည်။

နောက်တစ်ခဏမှာ ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် အပြည့်အဝ ပြည့်နေတဲ့ ခံစားမှု ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ ချက်ချင်း မြေကြီးပေါ် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာ နီရဲနေတယ်။

ပြည့်နေတာပဲ!

ယဲ့ယွီရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေကို သတိထားမိတော့ ဆူယောင် အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးပြီး မေးလိုက်တယ်- ဂျူနီယာလေး၊ ဘာဖြစ်တာလဲ?

အစ်မကြီး၊ ငါ... ဟစ်... အဆင်ပြေပါတယ်!

ယဲ့ယွီ ဆက်တိုက် အော်ပစ်လိုက်တယ်။

သူ အရမ်းကို မသက်မသာ ခံစားနေရတယ်။

တကယ်တော့ ဒီအရည်အချင်းမှာ ချို့ယွင်းချက်မရှိဘူး!

ကံကောင်းလို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ပေါင်မုန့်တစ်လုံးပဲ။ နှစ်လုံးသာဆိုရင် အစားများပြီး သေပြီပေါ့?

အသက် ၁၈ နှစ်တွင် ယဲ့ယွီသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ ဖြစ်နေပြီ။

ပြီးတော့ အစ်မကြီး ဆူယောင်သည် ပိုလို့ပင် လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလာကာ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးရှိတဲ့ အလှကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

သူမ ညင်သာစွာ စကားပြောတတ်ပြီး ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသည်။

သခင်ကြီးဂန့် သင်ပေးထားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်တွေကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သွားပြီ။

ပြီးခဲ့တဲ့လက သူမ တိုက်ရိုက် အခြေတည်အဆင့်ကိုတောင် တက်သွားခဲ့တယ်။

ဒါက သခင်ကြီးဂန့်ကို အတော်လေး ကျေနပ်စေခဲ့တယ်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယဲ့ယွီကတော့ နည်းနည်းသာမန်ပုံစံ။

သူချီသန့်စင်နယ်ပယ် ဘုံရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ကျင်လည်နေတုန်း။

ဒါပေမဲ့ သူ စိတ်ဓာတ်မကျဘူး။

သူ့မှာ အရည်အချင်းရှိနေတာဆိုတော့ အလျင်လိုစရာ မလိုဘူး။

သူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်တဲ့ တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့တာနဲ့ သူ သေချာပေါက် ကြီးမြတ်လာမှာပဲ။

အသက် ၁၉ နှစ်တွင် ယဲ့ယွီသည် သခင်ကြီးဂန့်ကို စိတ်ဓာတ်ကျစေကာ ဝိညာဉ်ကျောက်များ ပေးခိုင်းခဲ့သည်။

သခင်ကြီးဂန့် မချင့်မရဲဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် သုံးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယဲ့ယွီကို ပေးအပ်ပြီးနောက် သူက စိတ်ရှည်စွာ အကြံပေးဖို့ မမေ့ခဲ့ဘူး-

ကျင့်ကြံမှုမှာ အခက်အခဲ ရောက်တဲ့အခါမှ သုံးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီပစ္စည်းတွေက ရှာရခက်တာ။

တကယ်တော့ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် သုံးလုံးဟာ သူ့မှာ ရှိသမျှ အားလုံး ဖြစ်နိုင်တယ်။

ယဲ့ယွီက သတိထားပြီး သုံးမယ်လို့ ရိုးသားစွာ ကတိပေးခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ချက်ချင်း လှည့်ပြီး ဆူယောင်ကို ရှာကာ ဝိညာဉ်ကျောက် သုံးလုံးကို သူ့ဆီ ပေးလိုက်တယ်။

အစတုန်းက ဆူယောင်က လုံးဝ လက်မခံဘူးလို့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ငြင်းခဲ့တယ်။ ဒါတွေက သခင်ကြီး အပ်ထားတာ၊ မမ ဘယ်လိုလုပ် ယူနိုင်မှာလဲ?

ယဲ့ယွီ နေရာမှာတင် စိတ်ပူသွားတယ်။

မင်း မယူရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ ထပ်ရမှာလဲ?

မမ၊ အခြေအနေကို မေ့ပြီး ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုလမ်းကို ပိတ်ဆို့မနေနဲ့လို့ သတိပေးပါရစေ!*

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီစကားတွေက ယဲ့ယွီ ဘယ်တော့မှ ကျယ်လောင်စွာ မပြောနိုင်တဲ့ စကားတွေပဲ။

နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ စည်းရုံးဖို့ ကြိုးစားတာကလွဲလို့ တကယ်တမ်း တခြား ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း မရှိခဲ့ဘူး။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ဆူယောင်က ဝိညာဉ်ကျောက် သုံးလုံးကို လက်ခံလိုက်တယ်။

သူမ နောင်တစ်ချိန်မှာ တောင်အောက်ဆင်းတဲ့အခါ ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ ပိုရှာပြီး ယဲ့ယွီကို ပြန်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ ဒါကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူး။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြီးစီးပြီ၊ ရှစ်ဆယ်ဆ ပြန်အမ်းငွေ။

ဒီဂဏန်းက ယဲ့ယွီကို အပျော်တွေ ကြီးစွာ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

ဒါ့အပြင် ပြန်အမ်းငွေ အဆက ပုံသေမဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း သက်သေပြလိုက်တယ်။

အယ် အယ် အယ်၊ ဒါက တကယ်ကို ကံကောင်းခြင်းပဲ။

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၂၄၀ လုံး။ အခုပဲ ဖော်ပြချင်လား?

ယဲ့ယွီ ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ မလုပ်ဘူးလို့ ရွေးချယ်လိုက်တယ်။

ဒီလောက်များတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တွေက ပဒုမ္မာဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးအတွက် ကြီးမားတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုပဲ။

ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ ယဲ့ယွီမှာ သိုလှောင်လက်စွပ် မရှိဘူး။

ဝိညာဉ်ကျောက် ၂၄၀ လုံး ပေါ်လာတာနဲ့ ဆူယောင်ရဲ့ သံသယကို သေချာပေါက် နှိုးဆွလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း တောင်အောက်ဆင်းပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှည့်ပတ်သွားလာခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သခင်ကြီးဂန့်ရဲ့ အိပ်ရာခင်းကို ယူပြီး ဝိညာဉ်ကျောက် ၂၄၀ လုံးကို ထုပ်လိုက်တယ်။

အဲဒီနောက် တောင်ပေါ်ကို ပြန်ဆွဲတင်ခဲ့တယ်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူတို့က တကယ် လေးတယ်။

ယဲ့ယွီ လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားခဲ့တယ်။

သူ သခင်ကြီးဂန့်ရဲ့ အိပ်ရာခင်းကိုလည်း အောင်မြင်စွာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တယ်။

သခင်ကြီးဂန့်နဲ့ ဆူယောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ အများကြီးကို မြင်တော့ သူတို့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားတယ်။

သူတို့ ဘယ်ကရလာတာလဲလို့ မေးကြတယ်။

ယဲ့ယွီက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာနဲ့ တောင်ခြေရင်းမှာ ကောက်ရတာလို့ ပြောလိုက်တယ်။

မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မထင်ပါနဲ့၊ ငါက ကံကောင်းခြင်းရဲ့ သား ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဆူယောင် ဒီစကားကြောင့် ပျော်ရွှင်သွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးဂန့်ကတော့ မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်တယ်။

အပြစ်ကင်းတဲ့သူက အပြစ်မရှိနိုင်ပေမဲ့ ကျောက်မျက်ရတနာ ပိုင်ဆိုင်ရင်တော့ ဒုက္ခရောက်တတ်တယ်။

ဒီနိယာမကို သူ ကောင်းကောင်း နားလည်တယ်။

ဒါကြောင့် သူ ယဲ့ယွီကို ရှာတွေ့တဲ့နေရာကို ပြန်ထားခိုင်းခဲ့တယ်။ သူများတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်ရှားဖို့။

ယဲ့ယွီရဲ့ နဖူးမှာ ရုတ်တရက် အနက်ရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်း ပေါ်လာတယ်။

အဘိုးကြီး၊ မင်း့လိုလူတွေက ချမ်းသာလာမှာ မဟုတ်ဘူး။

ငါ ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ အများကြီး သယ်လာပြီးပြီ၊ ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ?

အကယ်၍ မင်း သုံးဖို့ မရဲဘူးဆိုရင်၊ စကားမပြောပါနဲ့။

ကျွန်တော့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလမ်းကို ပိတ်ဆို့မနေနဲ့!

၁၄၇ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၁၄၇

【နောက်ပိုင်းတွင် ယဲ့ယွီသည် သခင်ကြီးဂန့်ကို အကြိမ်ကြိမ် အာမခံခဲ့သည်။】

【သူ ဝိညာဉ်ကျောက်များ တွေ့ရှိခဲ့သည့် နေရာတစ်ဝိုက်တွင် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူ၏ ခြေရာမှ မရှိကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောကြားခဲ့သည်။】

【လုံးဝ ဘေးကင်းပြီး စိတ်ပူစရာ မရှိကြောင်း။】

【ထို့ပြင် ကောင်းကင်မှ ရသော ဆုလာဘ်ကြီးဖြစ်သည့်အတွက် ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အဘယ်ကြောင့် အသုံးမပြုရမည်နည်းဟုလည်း ပြောဆိုခဲ့သည်။】

【နောက်ဆုံးတွင် သခင်ကြီးဂန့်သည် ယဲ့ယွီ၏ စကားများကို ယုံကြည်သွားပြီး ဤကိစ္စတွင် ဆက်မပါဝင်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။】

【သူက ထပ်မံပြောကြားခဲ့သည်။ ဤဝိညာဉ်ကျောက်အစုအဝေးကို ယဲ့ယွီ ပြန်ယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်အားလုံးသည် ယဲ့ယွီ၏ လက်ထဲတွင် ရှိမည်ဖြစ်သည်။】

【သူ လိုချင်သလို သုံးစွဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။】

【ယဲ့ယွီသည် ချက်ချင်းပင် သခင်ကြီးဂန့်ရှေ့တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်အားလုံးကို အစ်မကြီးဆူယောင်ထံသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။】

【ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဆူယောင်မှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယမ်းကာ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။】

【သို့သော် ယဲ့ယွီမှာ အလွန်အမင်း စိတ်ဓာတ်မာသူဖြစ်ပြီး သူမကို ငြင်းဆန်ခွင့် လုံးဝ မပြုခဲ့ပေ။】

【သူသည် ဆူယောင်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်များကို အတင်းအကျပ် လက်ခံစေခဲ့သည်။】

【သို့သော် ဤသို့လုပ်ဆောင်အပြီးတွင် မျှော်လင့်ထားသလို စနစ်မှ ဆုချမလာခဲ့ပေ။】

【နှစ်ရာကျော်သော ဝိညာဉ်ကျောက်များသည် ခြေရာလက်ရာမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။】

【ထိုညတွင် ယဲ့ယွီသည် ကြယ်တာရာများအောက်တွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေခဲ့သည်။】

【**ယောက်ျားကြီးတန်မဲ့ မည်သူ့ကိုစိတ်ဆိုးရမှန်းမသိပဲ နှုတ်ခမ်းဆူနေခဲ့သည်။】

【ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှ ပြန်အမ်းငွေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခံရသူအား ပေးလျှင် ဆုလာဘ်မရရှိနိုင်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။】

【ချို့ယွင်းချက်များကို အသုံးချခွင့် လုံးဝမပြုပေ၊ တကယ်ပင် လွန်ကဲလှသည်။】

【ယဲ့ယွီ စိတ်ဓာတ်ကျနေစဉ်၊ ခေါက်ဆွဲပူပူတစ်ပွဲကို သူ့ရှေ့သို့ ချထားခဲ့သည်။】

【ယဲ့ယွီ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။】

【ဆူယောင် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။】

【"ဂျုနီယာမောင်လေး၊ ငါ့အပေါ် ဒီလောက် ကြင်နာပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"】

【ယဲ့ယွီ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ခေါက်ဆွဲကို စားကောင်းအောင် စားတော့သည်။】

【တကယ်ကို အရသာရှိလှသည်။】

【ကောင်းမွန်သော အစားအစာသာလျှင် စိတ်နှလုံးကို နွေးထွေးစေနိုင်သည်။】

【ခေါက်ဆွဲပူပူတစ်ပွဲကို ကုန်အောင်စားပြီးနောက် ယဲ့ယွီသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြန်လည် နိုးကြားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။】

【သူ ရိုးသားစွာ ပြောကြားလိုက်သည်- "အစ်မကြီး၊ အစ်မက အကောင်းဆုံးပဲ။ နောင်မှာ ကျွန်တော့်မှာ ဘာကောင်းတာတွေပဲ ရှိရှိ၊ အစ်မကို ပေးမယ်။"】

【လရောင်အောက်တွင် လူနှစ်ဦးသည် နီးကပ်စွာ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။】

တစ်ချိန်တည်းတွင် အိပ်မက်ပြင်ပ၌။

သစ်သားတဲလေးအတွင်း၌။

ယဲ့ယွီသည် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်ကာ "အစ်မကြီး၊ အစ်မက အကောင်းဆုံးပဲ။ နောင်မှာ ကျွန်တော့်မှာ ဘာကောင်းတာတွေပဲ ရှိရှိ၊ အစ်မကို ပေးမယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤစကားက သူ၏ဘေးတွင်ရှိနေသော ထိုပွားချီယွဲ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်။

သူမသည် ယဲ့ယွီကို မယုံနိုင်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ဂျုနီယာမောင်လေးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပြောလာရသနည်း။

သူမက ရှဲ့မူလင်နှင့် ကိစ္စတွင် ကူညီပေးခဲ့သောကြောင့် သူက သူမကို အမှန်တကယ် ကောင်းသူဟု ထင်နေခြင်းဖြစ်နိုင်သလော။

ထိုသို့ဆိုလျှင်လည်း ကောင်းပါသည်။ သို့သော် ဝါကျ၏ နောက်ပိုင်းတွင် သူ ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

သူ့တွင်ရှိသော ကောင်းသောအရာမှန်သမျှကို သူမအား ပေးမည်ဟုဆိုခြင်းလော။

သာမန် အစ်မ-မောင် အချစ်ရေးမျိုး မဟုတ်သင့်ပေ။

ထိုပွားချီယွဲ့သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

အချစ်ဝတ္ထုများကို နှစ်သက်သော အမျိုးသမီးစာဖတ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် အရာများစွာကို စိတ်ကူးနိုင်သည်။

ဤဝါကျကို လူငယ်တစ်ဦး၏ ရှက်ရွံ့သော ဝန်ခံချက်အဖြစ် မသိစိတ်က အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်အထိပင်။

သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ကောင်းသောအရာအားလုံးကို သူမတစ်ဦးတည်းအား အဘယ်ကြောင့် ပေးလိုသနည်း။

ဆရာဟုန်လွမ်ကို အဘယ်ကြောင့် မပေးရမည်နည်း။

အာ၊ ဂျုနီယာမောင်လေး၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ?

ခဏတာမျှပင် ထိုပွားချီယွဲ့သည် ထိုဝတ္ထုများထဲမှ ချိုမြိန်သော အချစ်ဇာတ်လမ်းများကိုပင် တွေးမိခဲ့သည်။

သူရဲကောင်းနှင့် နတ်သမီးတို့ ချစ်ကြိုက်ပြီးနောက် လုပ်ဆောင်ကြသည့် အရာများကိုလည်း တွေးမိခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုပွားချီယွဲ့၏ လှပသော မျက်နှာလေး နီရဲလာခဲ့ပြီး နားရွက်များပင် ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့လေး ဖြစ်သွားသည်အထိ ချစ်စဖွယ်ကောင်းလှသည်။

တကယ်ပင် ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

【နှစ်သုံးဆယ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။】

【ယဲ့ယွီသည် အခြေတည်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့သည်။】

【ထိုနောက် သူပထမဆုံးလုပ်ခဲ့သည့် အရာမှာ တောင်အောက်ဆင်းပြီး သူ၏ မူရင်းမိသားစုသို့ ပြန်သွားကာ ထိုအစေခံအမျိုးသမီး၏ သားကို သူမရှေ့တွင်ပင် သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။】

【ထို့နောက် သူသည် ထိုအစေခံအမျိုးသမီး၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များကို ချည်နှောင်ကာ ရေတံခွန်အောက်သို့ မျောပါစေခဲ့သည်။】

【အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းက ကံကြမ္မာပေါ်တွင် မူတည်သည်။】

【သို့သော် အစေခံအမျိုးသမီး၏ ကံကြမ္မာသည် အားကောင်းပုံမရပေ။ သူမ ရေတံခွန်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။】

【ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ယဲ့ယွီသည် အတော်လေး စိတ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူသည် အစက ခဏလေး ဆက်ကြည့်ချင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ မြန်မြန် ပြီးဆုံးသွားမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ မည်မျှ ပျင်းစရာကောင်းလိုက်သနည်း။】

【ဖခင်နှင့်သား ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်း စသော ရိုးအီနေသည့် မြင်ကွင်းများကို ယဲ့ယွီက အလိုအလျောက် ကျော်ဖြတ်ကာ ပဒုမ္မာဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားခဲ့သည်။】

【ဤအတောအတွင်း ဆူယောင်သည် သူမ၏ ထူးခြားသော အရည်အချင်းဖြင့် အားမထုတ်ဘဲ မနေဘဲ ရွှေအူတိုင်နယ်ပယ်သို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။】

【ယဲ့ယွီနှင့် ဆူယောင်တို့၏ တိုးတက်မှုကို မြင်သောအခါ သခင်ကြီးဂန့်သည် ကျေနပ်အားရမိခဲ့သည်။】

【ဤနှစ်တွင်ပင် ယဲ့ယွီသည် တောင်အောက်ဆင်းကာ သူ့ကိုယ်သူ နာမည်ရအောင် လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။】

【သူ့တွင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ အတွက်ကြိုးစားရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။】

【ပဒုမ္မာဂိုဏ်းတောင်ပေါ်တွင် တစ်နေကုန်နေရခြင်းသည် အခွင့်အလမ်းများ မရှိသကဲ့သို့ ဆူယောင်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ပစ္စည်းများလည်း မရှိခဲ့ပေ။】

【ထို့ကြောင့် တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ခြင်းသည် ရပ်တန့်နေခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။】

【ဤဘဝတွင် ရွှေရောင်အရည်အချင်းကို မဖြုန်းတီးမိစေရန် ယဲ့ယွီသည် ရှေ့သို့ ဆက်တွန်းအားပေးရမည် ဖြစ်သည်။】

【ထို့ပြင် သူသည် ဤအရာကို ကြာမြင့်စွာ စီစဉ်ထားခဲ့သည်။】

【သူ ယခင်က မထွက်ခွာခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။】

【အခု သူသည် အခြေတည်အဆင့်တွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အနည်းငယ်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။】

【သဘာဝအတိုင်း သူ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေ၍ မရတော့ပေ။】

【ဆူယောင်သည် ယဲ့ယွီနှင့် ကွဲကွာရမည်ကို အလွန်ပင် မလိုလားခဲ့ပေ။】

【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေ့ရောညပါ အတူတူရှိခဲ့ကြသည်။ ရုတ်တရက် ခွဲခွာရခြင်းသည် တကယ်ပင် စိတ်နှလုံးနာကျင်စရာ ဖြစ်သည်။】

【သခင်ကြီးဂန့်လည်း တောင်အောက်ဆင်းရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။】

【ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ တပည့်များအတွက် တစ်ခုခု ပြန်ယူလာရန် လိုအပ်သည်၊ ၎င်းသည် သူ၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။】

【သခင်ကြီးဂန့်နှင့် ယဲ့ယွီတို့ တောင်အောက်သို့ အတူတူဆင်းပြီးနောက် ယဲ့ယွီက အတူတူခရီးသွားရန် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းဆိုခဲ့သည်။】

【သူသည် ကိုယ်တိုင် တိုးတက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။】

【အကြောင်းပြချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်၊ သခင်ကြီးဂန့်ရှိနေလျှင် ယဲ့ယွီသည် တကယ်ပင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။】

【ဤသည်သာ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။】

【နှစ်ဦးစလုံး ပဒုမ္မာတောင်ခြေရင်းတွင် လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။】

【နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာကြာအောင် ယဲ့ယွီသည် အခွင့်အလမ်းများကို ရှာဖွေခဲ့သည်၊ ကောင်းကင်ပစ္စည်းနှင့် မြေကြီးရတနာများ၊ ပစ္စည်းအသုံးအဆောင်များ၊ နည်းစနစ်များ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်များနှင့် အခြားအရာများကို စုဆောင်းခဲ့သည်။】

【သူ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုဆောင်းမိတိုင်း ယဲ့ယွီသည် ပဒုမ္မာတောင်သို့ ပြန်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဆူယောင်အား ပေးခဲ့သည်။】

【ဆက်တိုက် စမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့် ယဲ့ယွီသည် သူ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအရည်အချင်း၏ စွမ်းရည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။】

【ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတိုင်းသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည့် ပမာဏ၏ ကျပန်းများပြားသော ပြန်အမ်းငွေကို ပြန်လည်ရရှိစေသည်။】

【ယခုအချိန်အထိ အကြီးမားဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြန်အမ်းငွေမှာ နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို "မရေမတွက်နိုင်သော ပုံစံများ အင်းကွက်အစီရင်" ဟု ခေါ်ပြီး မြင့်မားသောအဆင့် ဟွမ်း-အဆင့် နည်းစနစ်ဖြစ်သည်။】

【နည်းစနစ်အဆင့်များ (အမြင့်ဆုံးမှ အနိမ့်ဆုံးသို့)- ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ရှောင်၊ ဟွမ်း။ အဆင့်တစ်ခုစီကို မြင့်မား၊ အလယ်အလတ်နှင့် နိမ့်သောအဆင့်များအဖြစ် ထပ်မံခွဲခြားထားသည်။】

【ဤနည်းစနစ်ကို ဆူယောင်အား ပေးပြီးနောက် ယဲ့ယွီသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအပေါ် ၃၂၀ ဆ ပြန်အမ်းငွေ ရရှိခဲ့သည်။】

【သူသည် ကောင်းကင်-အဆင့် မြင့်မားသောအဆင့် နည်းစနစ်ဖြစ်သည့် ထာဝရကြယ်တာရာအင်းကွက်အစီရင်ကို ရရှိခဲ့သည်။】

【ဤနည်းစနစ်သည် အရာအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ကျွမ်းကျင်ပါက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်အစီရင်ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံကိုမဆို မြင်နိုင်ရုံသာမက အစီရင်ဖွဲ့စည်းမှုပစ္စည်းများမပါဘဲ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြု၍ လိုချင်သော အစီရင်ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။】

【အယ်၊ အယ်၊ အယ်။】

【ခံစားချက်က ရိုးရိုးလေးပြောရရင် အရမ်းကို ကြည်နူးစရာကောင်းလှသည်။】

【ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက ဒီလောက်ကြီးမားမယ်လို့ ယဲ့ယွီ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး။】

【အထူးသဖြင့် တိကျတဲ့ ဆုလာဘ်က မသိသေးတဲ့အခါ၊ မသိစိတ်က မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု အမြဲရှိနေတတ်တယ်။】

【ဆုလာဘ်က မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုကောင်းနေရင်တော့ ဒါဟာ လုံးဝကို ပျော်ရွှင်ကြည်နူးစရာ အခိုက်အတန့်ပဲ။】

【ဒါ့အပြင် ဒီအရည်အချင်းရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး အချက်က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကနေ ရတဲ့ နည်းစနစ်တွေက ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံစရာ မလိုဘူးဆိုတာပဲ။】

【ဥပမာအားဖြင့်၊ ဆူယောင်က မရေမတွက်နိုင်သော ပုံစံများ အင်းကွက်အစီရင်ကို ကျင့်ကြံရင်၊ ယဲ့ယွီက ထာဝရကြယ်တာရာအင်းကွက်အစီရင်ကို ကျင့်ကြံနေသလိုပဲ။】

【သူမ ကျင့်ကြံတဲ့ ပမာဏက ယဲ့ယွီ ကျင့်ကြံတဲ့ ပမာဏနဲ့ တူညီတယ်။】

【ဆူယောင်က မရေမတွက်နိုင်သော ပုံစံများ အင်းကွက်အစီရင်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်ရင်၊ ယဲ့ယွီရဲ့ ထာဝရကြယ်တာရာအင်းကွက်အစီရင်ဟာ တစ်ရက်မှ မကျင့်ကြံဘဲ အလိုအလျောက် ပြီးပြည့်စုံသွားလိမ့်မယ်။】

【လိမ်လည်မှုဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?】(game တွေထဲမှာ ချီတာလုပ်ပြီးဆော့သလိုပဲ)

【ဒါက တကယ်ကို လိမ်လည်မှုပဲ။】

【ဒီအချက်ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် ယဲ့ယွီဟာ ဆူယောင်ဘေးမှာ တစ်လလုံးနေပြီး သူမ မရေမတွက်နိုင်သော ပုံစံများ အင်းကွက်အစီရင်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ပြီးမှ စိတ်အေးလက်အေး ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။】

【နည်းစနစ်တွေအပြင်၊ အကျေနပ်ရဆုံးအပိုင်းက ကောင်းကင်ပစ္စည်းနဲ့ မြေကြီးရတနာတွေပဲ။】

【ဆူယောင်ကို ဒီရတနာတွေ ကျွေးပြီးတာနဲ့၊ အရည်အချင်းက အောင်မြင်စွာ အလုပ်လုပ်လိမ့်မယ်။】

【သူ ပိုမြင့်တဲ့အဆင့် ဆုလာဘ်တွေ ရရှိရုံသာမက၊ ဆူယောင်ရဲ့ တိုးတက်မှုတွေကလည်း ယဲ့ယွီရဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်။】

【ယဲ့ယွီက ပိုကြီးမားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုဆုလာဘ်တွေ ရရှိလိမ့်မယ်။】

【ဒါကြောင့် နှစ်တစ်ရာအကြာမှာ ဆူယောင်ဟာ အစောပိုင်း ဝိညာည်သန္ဓေတည်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီ၊ နတ်ဘုံပြောင်းလဲခြင်းဘုံနဲ့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်။】

【ယဲ့ယွီကတော့ လမ်းကြောင်းကို ကျော်တက်တဲ့ စွမ်းဆောင်မှုကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရရှိထားပြီး နတ်ဘုံပြောင်းလဲခြင်းဘုံရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ။】

【ဒီနှုန်းအတိုင်း ဆက်သွားရင် ယဲ့ယွီဟာ နောက်ထပ် ရာစုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ နတ်ဘုံသို့တက်ခြင်းဘုံကို ထပ်မံရောက်ရှိပြီး ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကို ရောက်ရှိလာလိမ့်မယ်။】