အခန်း ၁၄၈-၁၄၉

အခန်း ၁၄၈

【ကောင်းကင်ဘုံကို စဉ်းစားမိတော့ ယဲ့ယွီ စိတ်အရမ်းတိုသွားတယ်။】

【ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက သူ့ရဲ့ ရွှေရောင်အရည်အချင်းရဲ့ အကူအညီနဲ့ သူ ကောင်းကင်ဘုံထဲကို ဖျစ်ညှစ်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမဲ့ ခြေချပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို မလေ့လာရသေးခင်မှာပဲ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ချက်ချင်း သုတ်သင်ပီးထုတ်ပယ်လိုက်တယ်။】

【ဒီအခြေအနေက ဘယ်သူ့ကိုမဆို အရမ်း စိတ်ဆိုးစေမှာပဲ။】

【ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီဟာ ကြိုတင်စီစဉ်မှုတွေ စလုပ်နေပြီ။】

【သူ ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းတွေ ပိုရှာပြီး ဆူယောင်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။】

【ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ပြန်ရတာက အဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအချို့ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။】

【ဟုတ်ပါတယ်၊ တစ်ပိုင်း-နတ်ပစ္စည်းတစ်ခု ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ပိုတောင် ကောင်းတာပေါ့။】

【ဒီတစ်ခေါက်မှာ ယဲ့ယွီဟာ ကောင်းကင်ဘုံကို ထပ်မံမသွားခင် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီးသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။】

【ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် အရေးအကြီးဆုံးအလုပ်က ဆူယောင်အတွက် ပိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းဖို့ပဲ။】

【ဒီလိုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူ ပိုသန်မာလာမှာ ဖြစ်ပြီး ဒါက အရေးအကြီးဆုံးပဲ။】

【ယဲ့ယွီရဲ့ ခွန်အားတွေ ပိုပိုပြီး သန်မာလာတာနဲ့အမျှ သူ ရယူနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းတွေ၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာတွေ၊ ပစ္စည်းတွေက ပိုပြီး အဆင့်မြင့်လာတယ်။】

【ဒီခရီးစဉ်အတွင်းမှာ ယဲ့ယွီဟာ နှစ်တစ်ထောင်သား ရုပ်ကြွင်းကျောက်ဖြူသီးနဲ့ အဆင့်မြင့် ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ရရှိခဲ့တယ်။】

【ဒီပစ္စည်းနှစ်မျိုးကို ရဖို့ အားထုတ်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့ရတယ်။】

【ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ သူတို့ကို ရတာနဲ့ ချက်ချင်း ပဒုမ္မာဂိုဏ်းကို အလျင်အမြန် ပြန်လာပြီး ဆူယောင်ကို ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။】

【အပြန်လမ်းမှာ ယဲ့ယွီဟာ သူ့ သခင်ကြီးဂန့်နဲ့ မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။】

【ဒီ ရိုးရှင်းတဲ့ သူ့သခင်ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် သူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အသေးစားဘုံတစ်ခုပဲ တိုးတက်ခဲ့တယ်။】

【ဒီလို နှေးကွေးတဲ့ အရှိန်က ယဲ့ယွီအတွက် အံ့ဩစရာလို ဖြစ်နေခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာ ကျင့်ကြံမှုလောကမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ဟာ သခင်ကြီးဂန့်လိုပဲ ဖြစ်ကြတယ်။】

【ဇွဲရှိရှိ ကြိုးစားအားထုတ်မှသာ အနည်းငယ်လေး ရှေ့တိုးနိုင်ကြတယ်။】

【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းက စနစ်ရော မွေးရာပါ အရည်အချင်းပါ ကံကောင်းတဲ့ ယဲ့ယွီလို မဟုတ်ကြဘူးလေ။】

【ဒါတောင်မှ သခင်ကြီးဂန့်ဟာ ခရီးထွက်ပြီး ပြန်လာတဲ့အခါတိုင်း ယဲ့ယွီနဲ့ ဆူယောင်အတွက် ပစ္စည်းအချို့ အမြဲ ပြန်ယူလာတတ်တယ်။】

【ယဲ့ယွီ ဒီပစ္စည်းတွေကို မလိုအပ်တော့ဘူးဆိုပေမဲ့ သခင်ကြီးဂန့်က ပေးတဲ့အခါတိုင်း သူ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် လက်ခံပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုးကြီး!" လို့ နွေးနွေးထွေးထွေး ခေါ်တတ်တယ်။】

【သခင်ကြီးဂန့်ကလည်း ပြုံးပြီး ယဲ့ယွီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆူတတ်တယ်။】

【တကယ်တမ်းမှာ ယဲ့ယွီ ကောင်းကောင်းသိတယ်။ သခင်ကြီးဂန့် ပေးသမျှ အားလုံးဟာ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာဖွေရရှိထားတာတွေပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ အရေးမပါဘူးလို့ ထင်ရပါစေ၊ သူ လက်ခံရမယ်။】

【အဲဒီလိုမှသာ ဒီသခင်က သူ့ကိုယ်သူ အသုံးဝင်တယ်လို့ ခံစားရမှာဖြစ်ပြီး ဒါက သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေပြီး ဆက်ပြီး ကြိုးစားအားထုတ်ဖို့ အားပေးလိမ့်မယ်။】

【မဟုတ်ရင်သာ စိတ်ဓာတ်ကျသွားရင် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ဒါဟာ ပျက်စီးရာလမ်းပဲ။ ဒီဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ တိုးတက်ခွင့်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။】

【အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းက အရမ်းမရှည်ဘူးဆိုတာ သိထားဖို့ အရေးကြီးတယ်။】

【သူ ရွှေအူတိုင်နယ်ပယ်ကို မရောက်နိုင်ရင် သခင်ကြီးဂန့်ဟာ ယဲ့ယွီနဲ့ အကြာကြီး အတူနေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။】

【သူတို့နှစ်ဦး ပဒုမ္မာဂိုဏ်းကို အတူတူ ပြန်လာခဲ့ကြတယ်။】

【ရောက်ရောက်ချင်း ပထမဆုံးလုပ်တာကတော့ ဆူယောင်ရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်တာပဲ။】

【ဒါပေမဲ့ ဘာတုန့်ပြန်သံမှ မလာခဲ့ဘူး။】

【ဒါက ယဲ့ယွီနဲ့ သခင်ကြီးဂန့်ကို တစ်ခုခု မှားနေပြီလို့ ခံစားရစေတယ်။】

【ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာအတွင်းမှာ သူတို့ ဘယ်နှစ်ကြိမ် အပြင်ထွက်ထွက် ဆူယောင်ဟာ ပဒုမ္မာဂိုဏ်းထဲမှာပဲ အမြဲနေပြီး ကျင့်ကြံနေခဲ့တာ၊ ဘယ်တော့မှ မထွက်ခွာခဲ့ဘူး။】

【အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ယဲ့ယွီနဲ့ သခင်ကြီးဂန့်တို့မှာ သူတို့ ဘယ်အချိန် ပြန်လာလာ ဆူယောင်ဟာ အဲဒီမှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် စောင့်နေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မှတ်နေခဲ့ကြတယ်။】

【ဒါဆို ဒီတစ်ခါကျ ဘာလို့ အဖြေမရတာလဲ?】

【ယဲ့ယွီနဲ့ သခင်ကြီးဂန့် ချက်ချင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေစူးစမ်းခဲ့ကြတယ်။】

【နောက်ဆုံးတော့ ဆူယောင်ရဲ့ အခန်းထဲမှာ စာနှစ်စောင် တွေ့ခဲ့တယ်။】

【သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေဖြစ်တဲ့ ယဲ့ယွီနဲ့ ဂန့်ဟိုင်ရှန်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားတာကို တွေ့ရတယ်။】

【နူးညံ့တဲ့ လက်ရေးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဆူယောင်ရဲ့ လက်ရေးဖြစ်တာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိဘူး။】

【ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း သူ့စာအိတ်ကို ကောက်ယူပြီး ဖတ်တော့တယ်။】

【"ဂျုနီယာမောင်လေး၊ ငါ ခဏလောက် ခရီးထွက်ရမယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ အကူအညီတွေ အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"】

【"ငါ ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ပြန်လာပြီး မင်းကို လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောပြမယ်။ ငါ့ကို စောင့်နေပေးပါနော်?"】

【စာကို ဖတ်ပြီးတာနဲ့ ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုံ့သွားတယ်။】

【ဆူယောင် ခရီးထွက်သွားပြီလား?】

【ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?】

【အခု သူ ဘယ်လို ဆက်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလမ်းကို သွားရတော့မှာလဲ?】

【ဒါ တကယ်ပဲ အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်နေတာပဲ!】

ထိုအချိန်တွင် သခင်ကြီးဂန့် ရုတ်တရက် အနားသို့ ငုံ့ကြည့်လာပြီး သူ့စာထဲက အကြောင်းအရာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက စိတ်ခုသည့် လေသံဖြင့်- "အာ၊ မင်းအတွက် သူရေးတဲ့စာက တော်တော်ရှည်သားပဲ။"

ယဲ့ယွီက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်- "ဒါကို ရှည်တယ်လို့ ယူဆလား?"

သခင်ကြီးဂန့် ဘာမှမပြောဘဲ သူ့စာကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ဖွင့်ပြီး ယဲ့ယွီကို ပြလိုက်သည်။

ယဲ့ယွီ ဖတ်ပြီးနောက် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သခင်ကြီးဂန့်အတွက် စာထဲမှာ ရိုးရှင်းတဲ့ စကားလုံး အနည်းငယ်သာ ရှိနေခဲ့လို့ပဲ။

"ကျွန်မ ခရီးထွက်သွားပါပြီ။ စိတ်မပူပါနဲ့။"

ပြောရရင် သခင်ကြီးဂန့်အတွက် စာက တကယ်ကို တိုရှင်းပြီး အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝတယ်။

ယဲ့ယွီသည် စာအိတ်ကို ကိုင်ကာ အပြင်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရင်းနှီးသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ ခံစားချက်တွေ ရှုပ်ထွေးနေတယ်။

ဆူယောင် ထွက်ခွာသွားတာက သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်အားလုံးကို လုံးဝ ပျက်စီးစေခဲ့တယ်။

အဓိက ပြဿနာက သူမက အချိန်ကာလကိုတောင် သတ်မှတ်မထားတာပဲ။

ဒါက အခြေအနေက လွန်စွာ ခန့်မှန်းရခက်တာကို ပြသနေတယ်။

ရက်အနည်းငယ် ဖြစ်နိုင်သလို၊ လအနည်းငယ်၊ နှစ်များပင် ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒီအချိန်တွေအတွင်းမှာ ယဲ့ယွီ ဘာလုပ်ရမလဲ?

သူ သခင်ကြီးဂန့်ဆီကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်၊ အခြားသူတစ်ဦးဆီကို ဆက်စပ်မှု ပြောင်းလို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့။

နောက်တစ်ခဏမှာ အသိပေးသံ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ဆက်စပ်မှု ပြုလုပ်၍မရပါ။

တကယ်ပဲ စည်းမျဉ်းတွေပြင်ပက ကိစ္စတွေက ချို့ယွင်းချက်ကို လုံးဝ ခွင့်မပြုဘူး။

သူ တစ်ယောက်တည်းကိုသာ ဆက်စပ်နိုင်ပြီး လမ်းတစ်ဝက်မှာ ပြောင်းလို့မရဘူး။

အာ၊ ဒါ တကယ်ပဲ ရင်နာစရာပဲ!

သခင်ကြီးဂန့်က ခြေချိတ်ထိုင်ပြီး အနီးနားမှာ ငြိမ်သက်စွာ ပြောလိုက်တယ်- "တစ်ခါတလေ လူတွေ ဘေးနားမှာရှိနေတဲ့အခါ ငါတို့က အဲဒီလူကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားမိတတ်တယ်၊ အချိန်တွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ထင်မိတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူ ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါကျမှ အချိန်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဆိုတာ သိလာရတာပဲ။"

"မပြောလိုက်ရတဲ့ စကားတွေက စိတ်ထဲမှာပဲ ဖုံးကွယ်နေရတော့တာ။ ဒီခံစားချက်က အရမ်း ခံစားရခက်တယ်။"

ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ထူးဆန်းသွားတယ်။

သခင်ကြီး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?

ရိုးရှင်းတဲ့ အဖိုးအိုမျက်နှာက ရုတ်တရက် ဒီလောက် စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာကြွယ်ဝတဲ့ စကားမျိုး ပြောတာ တကယ်ပဲ ဆန့်ကျင်ဘက် ခံစားချက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေးတယ်။

သခင်ကြီး၊ ဒါသာ ကမ္ဘာပေါ်မှာဆိုရင် သခင်ကြီးကို ချက်ချင်း ပွဲထုတ်ဖို့ အကြံပြုပါရစေ၊ သခင်ကြီး သေချာပေါက် နာမည်ကြီးသွားမှာ!

ယဲ့ယွီရဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အကြည့်ကို မြင်တော့ သခင်ကြီးဂန့်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ပိုပြီး အေးစက်လာပြီး ပြောလိုက်တယ်- "ငါ့ကို ဒီလို မကြည့်နဲ့။ ငယ်ဘဝကို မဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလဲ?"

"ငါ့ ငယ်ဘဝတုန်းကလည်း အချစ်က ပြင်းပြပြီး စိတ်အားထက်သန်ခဲ့တာပဲ။"

"အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ယောက်ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ မင်းကို အကြံပေးရရင်၊ မင်း ဆူယောင်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးကို ထပ်တွေ့ရင် သတ္တိရှိရှိ မင်းခံစားချက်တွေကို ဖွင့်ပြောလိုက်။"

"သူမက မင်းရဲ့ ဝန်ခံမှုကို အကြာကြီး စောင့်နေခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။

ဘာလို့ ဒါက ဝန်ခံခြင်းအကြောင်း ထပ်ဖြစ်ရတာလဲ? သခင်ကြီး၊ ဒီလိုမဆိုင်တာတွေကိုလိုက်ပြီး မချိတ်ဆက်ပါနဲ့!

သခင်ကြီးဂန့် ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်တယ်- "ငြင်းနေသေးတာလား?"

"မင်း ဆူယောင်ကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင် ငယ်ငယ်ကတည်းက ရရှိခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို သူ့ကို ဘာလို့ ပေးပြီး မင်းကိုယ်တိုင် ဘာမှ မသိမ်းဆည်းခဲ့တာလဲ?"

"အပေါင်းအသင်းချစ်ကြည်ရေးအကြောင်း မပြောပါနဲ့၊ ငါ မယုံဘူး။"

"ကြိုက်တယ်ဆို ကြိုက်တာပဲ၊ ဝန်ခံဖို့ ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ? ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်။"

"မင်း ဘေးနားမှာရှိနေတဲ့အခါတိုင်း ဆူယောင်ရဲ့ အကြည့်က မင်းဆီကနေ ဘယ်တော့မှ မခွာဘူးဆိုတာ ငါ လျှို့ဝှက်လေ့လာခဲ့တယ်။ အဲဒီကောင်မလေးကလည်း မင်းကို သေချာပေါက် ကြိုက်တယ်။"

"သူမက မင်းရဲ့ ဝန်ခံမှုကို စောင့်နေတာ!"

"ငါ မင်းကို ပြောချင်တာ တစ်ခုပဲ- အချို့အရာတွေ၊ နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားသည်အထိ မစောင့်ပါနဲ့!"

ယဲ့ယွီ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တယ်။

တကယ်ပဲ ဒီလိုဖြစ်နိုင်လား?

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှေ့ပင်လယ်ကုန်းမြေ၏ အစွန်းတွင် ဆူယောင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ကို ကြည့်နေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း တည်ကြည်ကာ နေသည်။

*****

အခန်း ၁၄၉

【အသက် ၂၃၀ ရောက်သည့်တိုင် ယဲ့ယွီသည် ဝိညာည်သန္ဓေတည်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ပင် ရပ်တန့်နေဆဲဖြစ်သည်။】

【ဆူယောင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။】

【ယဲ့ယွီသည် ပဒုမ္မာဂိုဏ်းတွင် စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့ပြီး ဆူယောင် ပြန်လာလျှင် ထိုနေရာတွင် သူ့ကို စောင့်ရန် ပြောကြားခဲ့သည်။】

【နှစ်ကုန်တိုင်း ယဲ့ယွီ ပြန်သွားလေ့ရှိသည်။】

【သို့သော် ပဒုမ္မာဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဆူယောင်၏ အရိပ်အယောင်သည် တစ်ခါမျှ ပြန်မပေါ်လာတော့ပေ။】

【ဒါက ယဲ့ယွီကို အလွန် စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။】

【သို့တိုင် သူသည် ကောင်းကင်ပစ္စည်းနှင့် မြေကြီးရတနာများကို ရှာဖွေခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။】

【သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တစ်နေ့နေ့၌ ဆူယောင်နှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံနိုင်ဦးမည်ဟု မျှော်လင့်နေဆဲဖြစ်သည်။】

【ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဤအရာအားလုံးကို သူမအား တစ်ဖန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။】

【သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ရလဒ်မှာ သတင်းအစအန လုံးဝမရှိသေးပေ။】

【ဆူယောင်သည် ကမ္ဘာမြေပြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။】

【လရောင် ထွန်းလင်းသောအခါတိုင်း ယဲ့ယွီသည် ဆူယောင်ကို သတိရမိသည်။】

【သူသည် ပဒုမ္မာဂိုဏ်းရှိ နေ့ရက်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိသည်။】

【ထို့ထက်မက ဆူယောင် သူ့ကို ကျွေးခဲ့သော ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲကို အမှတ်ရမိသည်။】

【"အစ်မကြီး၊ အစ်မကြီး၊ အစ်မ ဘယ်မှာလဲ အတိအကျပြောပြပါလား?"】

【"ကျွန်တော် အစ်မကို ရှာမတွေ့ဘူး၊ နှစ်တွေကြာအောင် စုဆောင်းထားတဲ့ ကောင်းတာတွေ အားလုံးကို ဘယ်သူ့ကို ပေးရမှာလဲ?"】

【ယဲ့ယွီသည် ကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်သည်။】

【ဒီလို ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရင်၊ အဲဒီတုန်းက သူ အပြင်ထွက်တုန်းက ဆူယောင်ကို ခေါ်သွားခဲ့သင့်တာ။】

【ဒီလိုဆို သူမ စကားမပြောဘဲ ထွက်သွားတဲ့ ဒီအခြေအနေမျိုးနဲ့ အဆုံးသတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။】

【အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်နိုင်ရင် ယဲ့ယွီက ဆူယောင်ကို သူ့ခါးပတ်နဲ့ ချည်နှောင်ထားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။】

【သူတို့နှစ်ဦး ဘယ်တော့မှ မခွဲဘဲ သူ့ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အရည်အချင်းကို မဖြုန်းတီးမိစေဖို့ပဲ။】

【အာ၊ အခုတော့ ဘာပြောပြော နောက်ကျနေပြီ။】

【ယဲ့ယွီ ညည်းတွားနေစဉ် အပြာရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ့ဆီသို့ လေထဲမှ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။】

【သူက ရယ်မောရင်း စနောက်လိုက်သည်- "ဘာလဲ၊ မင်း အစ်မကြီးအကြောင်း ထပ်တွေးနေပြန်ပြီလား?"】

【ယဲ့ယွီက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်- "မင်းကိစ္စ မဟုတ်ဘူး!"】

【ဤလူမှာ ကျောက်မူချွမ်း အမည်ရှိပြီး အရှေ့ပင်လယ်ကုန်းမြေရှိ မြင့်မြတ်သော နေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ထျန်ရှိမန်ရှင်း၏ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။】

【၎င်းတို့သည် အစီရင်နှင့် အဆောင်စွမ်းအားကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ကျော်ကြားသည်။】

【သူတို့သည် အစီရင်များကို သတ်ဖြတ်ရန်၊ ကာကွယ်ရန်၊ ကုသရန်၊ အရှိန်မြှင့်ရန်နှင့် အခြားအရာများအတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။】

【ချုပ်ပြောရလျှင် ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ထောက်ပံ့ခြင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသော စွယ်စုံရကျင့်ကြံသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။】

【ယဲ့ယွီသည် ယခင်က ပြည်ပခရီးထွက်စဉ် ကျောက်မူချွမ်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် စိတ်တူကိုယ်တူ ဖြစ်ကာ သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။】

【သို့သော် ကျောက်မူချွမ်းက သူနှင့် ယဲ့ယွီတို့သည် အမျိုးအစားတူ မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။】

【ယဲ့ယွီ၏ စိတ်သည် သူရှာမတွေ့နိုင်သော အစ်မကြီးအပေါ်တွင်သာ စွဲလမ်းနေသည်။】

【သို့သော် ကျောက်မူချွမ်းက မတူပေ၊ သူ့အိပ်မက်မှာ အရှေ့ပင်လယ်တစ်ခုလုံးရှိ အလှဆုံး နတ်သမီးများကို ပိုင်ဆိုင်ရန်ဖြစ်သည်။】

【ထို့အပြင် သူသည် ဤအိပ်မက်အတွက် အဆက်မပြတ် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ကာ တိုက်ပွဲဝင်နေသည်။】

【ယခုအချိန်အထိ သူသည် "ဓားချက်တစ်ရာ" ဘွဲ့ကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံမှုလောကတွင် နာမည်ကြီး ပလေးဘွိုင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။】

【သို့သော် အောင်မြင်မှုတိုင်းပြီးနောက် သူသည် ခြေရာလက်ရာမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားလိုခဲ့သည်။】

【ရလဒ်အနေဖြင့် ကျောက်မူချွမ်းသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် အမဲလိုက်ခံရလေ့ရှိသည်။】

【ယဲ့ယွီ၏ ကြားဝင်မှုမရှိခဲ့လျှင် ကျောက်မူချွမ်း၏ သင်္ချိုင်းဂူတွင် အခုဆို မြက်နုပင်များ ပေါက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။】

【ဒီလူရောက်လာတာကို ကြည့်ပြီး ယဲ့ယွီ အတော်လေး အံ့ဩသွားတယ်။】

【မင်း နတ်သမီးတွေကို လိုက်မရှာဘဲ ဘာလို့ ငါ့ကို လာရှာနေတာလဲ?】

【ကျောက်မူချွမ်း ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်တယ်- "ကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုရှိလို့ မင်းကို လာရှာတာ။"】

【ဝူချင်းကျွန်းရဲ့ ကျွန်းသခင် ကျန့်လန်က ငါ့ကို ဖိတ်စာပို့လိုက်တယ်။ သူ ရေသူမတစ်ယောက် ဖမ်းမိထားတယ်၊ လာကြည့်ဖို့ ဖိတ်တာတဲ့။】

【ဒါက တကယ်ကို ကြည့်သင့်တဲ့ ကိစ္စပဲ၊ ဒါကြောင့် သဘာဝအတိုင်း မင်းကို သတိရပြီး ခေါ်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။】

【ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ အလွန် ထူးဆန်းသွားတယ်။】

【ရေသူမ?】

【ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ရေသူမ မဟုတ်ဘူးလား?】

【လူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ငါးအမြီး၊ ခါးကနေ ပိုင်းခြားထားတာ။】

【မျက်ရည်တွေက ပုလဲတွေ ဖြစ်သွားတာ!】

【တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးမျိုးနွယ်။】

【ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုးနွယ်ကို ထောင်နဲ့ချီတဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရတော့ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ လူအတော်များများက ဒီမျိုးနွယ်စု ပျောက်ကွယ်သွားပြီလို့ ယုံကြည်ကြတယ်။】

【ဝူချင်းကျွန်းမှာ တကယ်ပဲ ရေသူမ ရှိနေရင်တော့ တကယ်ကို သွားကြည့်သင့်တာပဲ။】

【ထို့နောက် ကျောက်မူချွမ်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ယဲ့ယွီသည် ဝူချင်းကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။】

【ကျွန်းက မကြီးပါဘူး၊ အရှေ့ပင်လယ်ကုန်းမြေရဲ့ အစွန်းမှာ တည်ရှိတယ်။】

【ကျွန်းသခင် ကျန့်လန်က အစောပိုင်း ဝိညာည်သန္ဓေတည်အဆင့်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ တစ်ခါတလေ သူ့လုပ်ရပ်တွေမှာ အနိမ့်ဆုံး စံနှုန်း မရှိဘူး။】

【ကျောက်မူချွမ်းက ဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာ မကြိုက်ဘူး။ ဒီတစ်ခါ ရေသူမ မပေါ်လာခဲ့ရင် သူ ဒီနေရာကို လုံးဝ လာမှာ မဟုတ်ဘူး။】

【ဒါကြောင့် ကျွန်းပေါ်ရောက်တာနဲ့ ကျန့်လန်ကို မြင်တော့ ကျောက်မူချွမ်းက ဘာနှုတ်ဆက်စကားမှ မပြောဘဲ တိုက်ရိုက်ပဲ- "ရေသူမ ဘယ်မှာလဲ?" လို့ မေးလိုက်တယ်။】

【ကျန့်လန်က ပြုံးပြီး- "မင်း အလျင်မလိုပါနဲ့၊ ဒီတစ်ခါ ငါ ဧည့်သည်တွေ အများကြီး ဖိတ်ထားတယ်။ ညရောက်ရင် အတူတူ ကြည့်ကြမယ်!" လို့ ပြောလိုက်တယ်။】

【ကျောက်မူချွမ်း ချက်ချင်း စိတ်အတော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေသူမကို မြင်ရဖို့ စိတ်ကို ထိန်းထားလိုက်တယ်။】

【ယဲ့ယွီကတော့ ပင်လယ်ကို မျက်နှာမူပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေခဲ့တယ်။】

【ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ ကူးပြောင်းလာပြီးကတည်းက ကုန်းမြေပေါ်မှာပဲ ပြေးလွှားနေခဲ့တာ။】

【အခုမှ ပင်လယ်လေကို ခံစားရတာက တော်တော်ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။】

【သို့သော် ယဲ့ယွီ သတိထားမိတာက ရှေ့ပင်လယ်အောက်မှာ အရိပ်တွေ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေသလိုပဲ။】

【ပိုပြီး အနီးကပ် ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှ ထူးခြားတာ မတွေ့ရဘူး။】

【ယဲ့ယွီ သူ့မျက်လုံးတွေကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်တယ်။】

【တိတ်တိတ်လေးပဲ သူ ဝူချင်းကျွန်းပတ်လည်မှာ တယ်လီပို့ရှင်း(နေရာကူးပြောင်း) အစီရင်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်တယ်။】

【ဒါက ယဲ့ယွီ အစီရင်ဖွဲ့စည်းပုံအနုပညာတွေကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ဖြစ်လာတဲ့ အကျင့်တစ်ခုပဲ။】

【သူ နေရာသစ်တစ်ခုကို ရောက်တိုင်း အဆင်ပြေသလို တယ်လီပို့ရှင်း အစီရင်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု ချန်ထားခဲ့တတ်တယ်။】

【ဒီလိုဆိုရင် ဘယ်လိုအန္တရာယ်မျိုးပဲ ဖြစ်လာပါစေ၊ သူ ဘယ်တော့မှ နောက်ဆုတ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု အမြဲရှိနေမှာပဲ။】

【ဒါပေမဲ့ ဒီထွက်ပြေးရာလမ်းကို အသုံးမပြုရပါစေနဲ့လို့ သူ မျှော်လင့်ပါတယ်။】

နောက်ပိုင်းတွင် အချက်အလက်များက ကျန့်လန်သည် လူအများအပြားကို ဖိတ်ကြားခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

ညရောက်သည်အထိ လူဆယ်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများသည် ဝူချင်းကျွန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ရေသူမများ၊ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် အလွန်ရှားပါးသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းကို မြင်တွေ့ခွင့်ရခြင်းသည် သူတို့ သဘာဝအတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပါဝင်လိုကြသည်။

ဧည့်သည်အများစု ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ကျန့်လန်က ပွဲတော်ကို စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူသည် လူတိုင်းကို ကြီးမားသော ပြပွဲခန်းမတစ်ခုသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

ဧည့်သည်များသည် စက်ဝိုင်းပုံစံ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။

ကျန့်လန်၏ အချက်ပြမှုဖြင့် အစေခံအမျိုးသမီး တစ်ဒါဇင်ခန့်သည် အနက်ရောင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ကြီးမားသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို အခန်းထဲသို့ တွန်းပို့လာခဲ့ကြသည်။

အနက်ရောင်အဝတ်ကို မတင်လိုက်သောအခါ ကြီးမားသော လေးထောင့်ရေကန်ကြီးတစ်ခု လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းအတွင်းတွင် ရေသူမတစ်ဦးရှိပြီး ကြောက်လန့်တကြား ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေသည်။

သူမသည် ပါးလွှာသော ပိတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ရင်ဘတ်တွင် ခရုခွံနှစ်ခုရှိသည်။ သူမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လှပသည်။ သူမတွင် လူ့ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းနှင့် ငါးအမြီး၏ စစ်မှန်သော ပုံစံရှိသည်။

ယဲ့ယွီသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပြူးကျယ်မိခဲ့သည်၊ တကယ်ပင် ရေသူမ များ တည်ရှိနေခဲ့သည်။

ဤ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် မျိုးသုဉ်းမသွားခဲ့ပုံရပေ။

သူ၏ ဘေးတွင် ကျောက်မူချွမ်း၏ မျက်လုံးများလည်း ရေသူမအပေါ် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်- "လှလိုက်တာ၊ တကယ်ကို လှပလွန်းတယ်!"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်- "ကျွန်းသခင်ကျန့်၊ ဒီ ရေသူမကို ဘယ်က ရတာလဲ? ရောင်းဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိလား?"

ဒီမေးခွန်းက လူတိုင်းရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်တယ်။

ရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဈေးစတင်ပေးကြပြီး ဈေးနှုန်းက အဆမတန် မြင့်တက်သွားတယ်။

ကျောက်မူချွမ်းတောင် တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။

သူ ယဲ့ယွီဘက်လှည့်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ ချေးဖို့ တောင်းဆိုတယ်၊ ဒီလိုလှတဲ့ ရေသူမကို ဒီလိုယုတ်ညံ့တဲ့ ယောက်ျားကျင့်ကြံသူတွေလက်ထဲ ကျရောက်တာကို မကြည့်ရက်ဘူးလို့ ပြောတယ်။

သူပြောတဲ့ ပုံစံက ယဲ့ယွီကို ပြန်ပြောဖို့ ခက်ခဲစေတယ်။မင်းတော်တော်မျက်နှာပြောင်တဲ့ကောင်။

အာ၊ မင်းက ဒီလောက် မြင့်မြတ်တာလား! ဘယ်လောက် အထင်ကြီးစရာကောင်းလိုက်လဲ!

ယဲ့ယွီ ဘာမှ မပြောရသေးခင်မှာပဲ ကျန့်လန် ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး- "အားလုံးပဲ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တိတ်ဆိတ်ပေးကြပါ။ ရေသူမက အလှအပရဲ့ သင်္ကေတပဲ။"

"သူတို့မှာ နူးညံ့တဲ့ အသံတွေနဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိတယ်၊ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို အိမ်ခေါ်သွားနိုင်ရင် သေချာပေါက် ကောင်းမှာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်အကြောင်း ဆွေးနွေးတာက တော်တော်လေး သာမန်ဆန်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်၊ သူ့ကို အလကား ပေးမယ်။"