အခန်း ၁၅၀-၁၅၁

အခန်း ၁၅၀

ကျန့်လန်၏ စကားများကြောင့် ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး အချင်းချင်းမျက်စိများပြူကျယ်သွားပြီး တဉီးကိုတဉီး ကြည့်နေကြသည်။

အလကားလား?

ခုနက ဈေး ဘယ်လောက်အထိ ရောက်သွားလဲ သိလား?

အလယ်အလတ်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုအပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်ငါးရာ။

ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို မလိုချင်ဘူးလား?

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? အကုန်လုံးဘာပြောရမလို အချင်းချင်းပြေးဖက်ရမလိုကိုးယိုးကားယားဖြစ်နေကြသည်မှာ မျောက်တအုပ်ကြားထဲ ငှက်ပျောသီးတဖီးပစ်ချလိုက်သလိုပင်။

ရှိနေတဲ့လူတိုင်းက ကျန့်လန်ဟာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ခြစ်ခြစ်ကုပ်ကုပ်လူဆိုတာ သိကြတယ်။ သူက အလကားလို့ ပြောနေတယ်ဆိုရင် တစ်ခုခု မသင်္ကာစရာ ရှိနေရမယ်!

ချက်ချင်းပဲ လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလာတယ်။

ကျန့်လန်က သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို အနည်းငယ်မျှပင် အံ့ဩခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူသည် ရေကန်ပေါ် လက်တင်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်- "သုံးရက်အကြာက ပင်လယ်ထဲမှာ သွေးကွက်တွေ အများကြီး တွေ့ခဲ့တယ်။ သိချင်စိတ်နဲ့ ငါ ဆင်းပြီး စစ်ဆေးခဲ့တယ်။"

"အံ့ဩစရာကောင်းစွာနဲ့ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တခြား ပင်လယ်နတ်ဆိုးတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာ တွေ့ခဲ့ရတယ်။"

"ဒါကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ကြားက ဒီသတိမေ့နေတဲ့ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့တယ်။"

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူတို့ ဒီလောက် အများကြီး ရုတ်တရက် ဘယ်လို ပေါ်လာနိုင်တာလဲဆိုတာ ငါလည်း အံ့ဩမိတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာ ငါ နားလည်သွားတယ်။ ဒါက ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ ငါ လက်ခံသင့်တယ်။ ငါ့ မိတ်ဆွေ တာအိုမိတ်ဆွေတွေအနေနဲ့ မင်းတို့လည်း ဒီအခွင့်အရေးကို ခံစားသင့်တယ်။"

အရပ်ရှည်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်- "ကျွန်းသခင်ကျန့်က ငါတို့ကို ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ ထပ်ဖမ်းခိုင်းချင်တာလား?"

ကျန့်လန်က ပြုံးပြီး- "ဒီလောက် ဒုက္ခပေးစရာ မလိုပါဘူး။ မနေ့က ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေအချို့က သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို ဒီမှာ တွေ့ရှိပြီး ကယ်ဆယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက တိုက်ထုတ်လိုက်တယ်။"

"သူတို့ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ကို ဒီအခွင့်အရေးကို ဝေမျှဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ။"

"ငါတို့ စည်းလုံးပြီး ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေကို အနိုင်ယူနိုင်သရွေ့ မင်းတို့ သေချာပေါက် သူတို့ထဲက အချို့ကို အိမ်ခေါ်သွားနိုင်မှာပဲ၊ ဘယ်လိုလဲ?"

ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက် ရှိရှိသမျှ လူတိုင်း နားလည်သွားကြတယ်။

ကျန့်လန်က သူတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေကို ကြည့်ဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခုခံဖို့ ကူညီပေးဖို့ပဲ!

ဒါက လူတွေကို အမြောက်ပစ်မှတ်ကိုကာဖို့ လူသားဒိုင်းအဖြစ် အသုံးချတာ မဟုတ်ဘူးလား?

ယဲ့ယွီ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုံ့လိုက်တယ်။

နေ့ဘက် ပင်လယ်ထဲက အစိမ်းရောင်လှိုင်းနဲ့ အရိပ်တွေက ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ ဖြစ်နေမလား?

အဲဒီ အရေအတွက်က တကယ်ပဲ အများကြီးပဲ။

ကျောက်မူချွမ်း ဒေါသတကြီးနဲ့ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်တယ်။ သူက ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်- "ကျန့်လန်၊ မင်းဟာ မျက်နှာပြောင်တိုက်တာပဲ။"

ကျန့်လန်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်- "ငါ ဘယ်နားမှာ မျက်နှာပြောင်တိုက်နေတာလဲ? ဒါက လူတိုင်းရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် ငါ လုပ်နေတာ။"

"အခုတော့ တာအိုမိတ်ဆွေတွေ အများကြီး ဒီမှာရှိနေပြီ။ ငါတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေကို တိုက်ထုတ်ဖို့ပဲလား?"

"မဟုတ်ဘူး!"

"ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်က ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေကို အရှင်ဖမ်းပြီး ငါတို့ဘေးမှာ အစေခံတွေ၊ အိမ်ဖော်တွေအဖြစ် ထားဖို့ပဲ!"

"ကျောက်မူချွမ်း၊ မင်း ကြောက်နေတာလား?"

"မင်း ကြောက်ရင် အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ! ငါ မတားဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်ပါစေနဲ့။"

"**တာအိုမိတ်ဆွေအားလုံးအတွက်လည်း ဒီလိုပါပဲ!"

"မင်း သေမှာ ကြောက်ရင် ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်သွားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေကို ဖမ်းချင်ပြီး နေဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့သူတွေ၊ ငါနဲ့အတူ ဒီအခွင့်အရေးကို လာယူကြ!"

ကျန့်လန်ဟာ လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူဟာ ရှိရှိသမျှလူတွေရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို ဘယ်လို လှုံ့ဆော်ရမလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိတယ်။

သူ့ရဲ့ စကားအပြီးမှာ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်က သူတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေကို ပြောင်းလဲသွားကြတယ်။

ဟုတ်ပါတယ်။

လူတွေကို အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေတစ်ဦးကို အိမ်ခေါ်သွားနိုင်သရွေ့ ကျန်တာ ဘာမှ အရေးမကြီးဘူး!

ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံသူအများစုက ဒီမှာပဲ နေမယ်လို့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျန်တဲ့ အနည်းငယ်ကတော့ တုံ့ဆိုင်းနေကြတယ်။

သူတို့ဟာ ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးတွေကို စဉ်းစားနေခဲ့ကြတယ်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်မူချွမ်း၏ မျက်နှာသည် အလွန်ပင် မည်းမှောင်နေသည်။

သူသည် ကျန့်လန်၏ အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချခံရပြီး နေလိုစိတ်မရှိပေ။ သို့သော် ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အလှက သူ့ကို အလွန်ဆွဲဆောင်နေသည်။

ခဏတာမျှပင် သူသည် ဒွိဟဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ယွီ ထရပ်ပြီး သူ့ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောတော့မည် ပြုလိုက်သည်။

အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု နားကွဲမတတ်အသံပြုကာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ပင်မနေရာတွင် ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ရပ်နေသော ကျန့်လန်သည် နောက်သို့အရှိန်ပြင်းစွာလွင့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းလဲကျသွားခဲ့သည်။

သူ့ရင်ဘတ်တွင် အပြာရောင် လှံတစ်ချောင်း စိုက်ဝင်နေသည်။

ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုက လူတိုင်းကို အသင့်ပြင်ဆင်မထားမိစေခဲ့ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပစ္စည်းကိရိယာများ ကိုင်ဆောင်ထားသော ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေနှင့်ရေသူထီး သုံးဆယ်ကျော်သည် အပြင်ဘက်မှ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့၏ လူ့ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် ငါးအမြီးများသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်စေခဲ့သည်။

ပြပွဲခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့်တိုင် သူတို့သည် မြေပြင်နှင့် အမြီးများ ဝဲလည်နေပြီး အကွာအဝေးကို ထိန်းထားသည်။

ဤရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေများထဲတွင် နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးသာ အမျိုးသားဖြစ်ပြီး ကျန်သူများမှာ အမျိုးသမီးများသာ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ပိုမို တင်းမာလာစဉ် ယဲ့ယွီသည် ကျောက်မူချွမ်းဆီမှ စိတ်ထဲတွင် သတင်းစကားတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

"ကြည့်၊ ဒုတိယတန်းရဲ့ အဝေးဆုံး ဘယ်ဘက်က ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေက တကယ်လှတာပဲ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အရမ်းလှတယ်။ ငါ ချစ်မိသွားပြီထင်တယ်။"

"အခု ငါ ဝန်ခံလိုက်ရင် သူ သဘောတူမယ်လို့ မင်းထင်လား?"

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း စကားမဲ့သွားခဲ့သည်။

သူ ကျောက်မူချွမ်းကို သူ့ရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ အထက်တန်းကျောင်းက ခုံဖော်နဲ့တောင် ဆင်တူတယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။ သူ လှပတဲ့ ကောင်မလေးကို မြင်တိုင်း ချက်ချင်း ချစ်မိသွားပြီလို့ ယုံကြည်တတ်တယ်။

"ဂျုနီယာလေး၊ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒုက္ခသက်သာအောင် လုပ်လို့မရဘူးလား? မင်း အခု ဝန်ခံလိုက်ရင် သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး သေသွားမှာ။ ငါ့စကားကို မယုံရင် စမ်းကြည့် - သွား၊ စမ်းကြည့်ရင် သေလိမ့်မယ်!"

ယဲ့ယွီ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြားသောအခါ ကျောက်မူချွမ်းမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီက သူ့ကို ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ များသည် တကယ်ပင် လှပသည်။ ပြီးတော့ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံများကလည်း ထူးခြားသည်။

ဒါပေမဲ့ လူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ငါးအမြီးက…

ကောင်းပြီ… တကယ်တော့ တော်တော်ကောင်းပါတယ်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန့်လန်သည် လုံးဝမသေသေးဘဲ သူ့ရင်ဘတ်မှ လှံကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် သူသည် အမျိုးသမီးရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေတစ်ဦး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရသည်။

သူမ ရုတ်တရက် စိတ်ဝိညာဉ်ချီကို အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် လှံမှ အပြာရောင် နက်မှောင်သော အလင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန့်လန်ကိုယ်ခန္ဓာကို ချက်ချင်းတစစီဖွာထွက်ကာ သေစေခဲ့သည်။

ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေများပေါ်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းနှုန်းများအရ သူတို့သည် ပေါင်းစည်းခြင်းဘုံမှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

သူမသည် လှံကို ဆွဲထုတ်ပြီး လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်- "ငါတို့ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေက မင်းတို့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ မလိုချင်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ အဖော်တွေကိုပဲ ကယ်တင်ချင်တာ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ကို အကျဉ်းချချင်ရင်တော့ ငါတို့ အဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်မယ်!"

ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ သုံးဆယ်ကျော်သည် အတူတူရပ်နေကြပြီး သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို ဂရုတစိုက် လေ့လာနေကြသည်။

အခုဆို တစ်နေရာလုံး တစပြင် ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

လေထုက အစောပိုင်းက ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေနဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး။

ဒီနေရာက လူအများစုက ကျန့်လန်နဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တူညီကြတယ်။

ကျန့်လန်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်ရင် သူတို့လည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီအခြေအနေမှာ ဘယ်လူမိုက်မှ ရှေ့ထွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေရဲ့ ခွန်အားက သူတို့ကို အရမ်း သတိထားစေတယ်။

ယဲ့ယွီက သူ့လက်တွေကို နောက်ပြန်ပစ်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တယ်။

သူ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ မပါဝင်ချင်ဘူး။

ပေါင်းစည်းခြင်းဘုံက ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ ရှိနေတာဆိုတော့ သူတို့ထဲမှာ မဟာအခက်အခဲ ကျော်လွှားခြင်းဘုံ(ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်)က ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူ အာမခံနိုင်မလဲ။

ဒါ့အပြင် အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆီးတာက မနှစ်လိုဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူ ဒီလိုကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး။

မကြာခင်မှာပဲ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေက သူတို့ရဲ့ အဖော်ကို ရေကန်ထဲကနေ ကယ်တင်ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ခွာတော့မလို့ ရှိတုန်းမှာပဲ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ရုတ်တရက် ယဲ့ယွီရှေ့မှာ ရပ်လိုက်တယ်။

အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး သူမက သူ့ကို သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။

*****

အခန်း ၁၅၁

【ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမ ကျန်းယွဲ့သည် ယဲ့ယွီကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။】

【နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် မိခင်ကြီး၏ အခန်းထဲရှိ ပုံတူပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို မြင်ဖူးသည်ကို သတိရသွားသည်။】

【ပုံတူပန်းချီကားထဲရှိ လူမှာ သူမရှေ့မှ အမျိုးသားနှင့် အတိအကျတူညီသည်။】

【သို့သော် ဤလူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် ရှိနေရသနည်း။】

【ကျန်းယွဲ့၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် အခြားရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေများလည်း ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ အေးစက်စက် အမူအရာများဖြင့် သူတို့သည် ယဲ့ယွီကို ကြည့်နေကြသည်။】

【သူတို့သည် ဤလူသားကျင့်ကြံသူသည် သူတို့မျိုးနွယ်ကို ယခင်က အန္တရာယ်ပြုခဲ့သည်ဟု အလိုလို ယုံကြည်နေကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျန်းယွဲ့ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြာအောင် တုံ့ဆိုင်းနေရမည်နည်း။】

【ယဲ့ယွီ တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူသည် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။】

【ဤ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ များက တိုက်ခိုက်လိုသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ ပြသသည်နှင့် သူတို့အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် အစီရင်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု သေချာပေါက် တည်ဆောက်မည်ဖြစ်သည်။】

【ဟုတ်တယ်၊ ယဲ့ယွီအတွက် ပေါင်းစည်းခြင်းဘုံ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး!】

【နည်းနည်း ပိုပြီးတော့သာ ဒုက္ခများမယ်။】

【ယဲ့ယွီရဲ့ ညာလက်က သူ့နောက်ကျောမှာ ဝှက်ထားပြီး အစီရင်အဆောင်အယောင်တစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်တယ်။ ဒီအချိန်မှာ ကောင်းကင်က ကြယ်တွေလည်း တောက်ပစွာ လင်းလက်လာတယ်။】

【အရာအားလုံးက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ။】

【နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျန်းယွဲ့က သူမရဲ့ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး ငြိမ်သက်စွာ ပြောလိုက်တယ်- "သွားကြစို့။"】

【ဒီစကားကို ကြားတာနဲ့ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ သုံးဆယ်ကျော်ဟာ စနစ်တကျ ထွက်ခွာသွားကြတယ်။ သူတို့ အရှေ့ပင်လယ်ထဲကို ခုန်ဆင်းသွားကြတယ်။】

【အရာအားလုံးက ပြန်ပြီး ငြိမ်သက်သွားခဲ့တယ်။】

【မြေပြင်ပေါ်က ကျန့်လန်ရဲ့ အလောင်းက အထူးတလည် ထင်ရှားနေခဲ့တယ်။】

【ကျင့်ကြံသူအချို့က ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ခွာသွားကြတယ်။】

【ဒီလိုမြင်တော့ ယဲ့ယွီဟာ သူ့ဘေးက ကျောက်မူချွမ်းကို ကြည့်ပြီး သူ့နဲ့အတူ ထွက်ခွာဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်တယ်။】

【ဒါပေမဲ့ သူ သတိထားမိတာက ကျောက်မူချွမ်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက မကျေမနပ်ဖြစ်နေတယ်။】

【သူက ပြောလိုက်တယ်- "အဲဒီ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေမင်းကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား? ရိုးရိုးသားသားပြောစမ်း!"】

【"မင်းတို့နှစ်ယောက် ခုနက အကြည့်ချင်း ဖလှယ်တုန်းက စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်နေကြတာလား?"】

【ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ စကားမဲ့သွားတယ်။】

【ကျောက်မူချွမ်း၊ ကျောက်မူချွမ်း၊ မင်းက ဒါပဲ စဉ်းစားတတ်တာလား?】

【တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ကြွေသွားတယ်? ဒါ ဘယ်လို လော့ဂျစ်လဲ!】

【ယဲ့ယွီရဲ့ ကျောက်မူချွမ်းအပေါ် နားလည်မှုအရ သူ အခု ဝန်မခံဘူးဆိုရင်တောင် ဒီကောင်က ယုံမှာ မဟုတ်ဘဲ ဆက်မေးနေလိမ့်မယ်။】

【ဒါကြောင့် ဒုက္ခသက်သာစေဖို့နဲ့ သူ့ကို စနောက်ဖို့အတွက် ယဲ့ယွီက ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်- "ဟုတ်တယ်၊ သူ ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားတယ်။ ပြီးတော့ ဒီည တွေ့ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။"】

【ကျောက်မူချွမ်းရဲ့ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားတယ်။】

【သူ တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်တယ်- "မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ? ငါတို့ အတူတူ လာတာလေ၊ မင်းက တစ်ယောက်တည်း စားနေတာလား?"】

【"မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ငါ့ကို ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ… ငါ မင်းနဲ့ ညီအကိုအဖြစ်ကနေ ဆက်သင့်ရဲ့လားဆုံးဖြတ်ရမယ်!"】

【ကျောက်မူချွမ်း သူ့အသံကို မနှိမ့်ခဲ့ဘူး။ ဒီစကားတွေကြောင့် မထွက်ခွာသေးတဲ့လူတိုင်း သူတို့ဆီကို အာရုံစိုက်လာကြတယ်။】

【အချို့က ယဲ့ယွီကို မနာလိုတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်ကြတယ်။】

【ဘာလို့ မင်းကို ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေက မြင်ရတာလဲ? ပြီးတော့ ဒီည တွေ့ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ?】

【မင်းရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက ဒီလောက်ကြီးတာလား?】

【ယဲ့ယွီ အလွန်အမင်း အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်ပြီး ကျောက်မူချွမ်းကို တိုက်ရိုက် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့တယ်။ ဒီကောင်က တကယ်ပဲ ဘာမဆို ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းမရှိ ပြောတာပဲ။】

【စနောက်တာတောင် အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ သူက တကယ် အတည်ယူတာ!】

【ဘယ်လောက်တောင် ဒေါသထွက်စရာကောင်းလိုက်လဲ!】

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင်လယ်အောက်၌ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ ကျန်းယွဲ့သည် သူမ၏ အဖွဲ့နှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။

အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူမသည် ကျောက်တန်းတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်သို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူမသည် လက်များကို ယှဉ်ကာ ပြောလိုက်သည်- "မိခင်ကြီး၊ အဖော်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒါ့အပြင် မိခင်ကြီးရဲ့ ပုံတူပန်းချီကားထဲက လူနဲ့ အတိအကျတူတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့ပါတယ်။"

ခဏအကြာတွင် ကျောက်တန်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယဲ့ယွီသာ ထိုနေရာတွင် ရှိခဲ့ပါက သူမကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိမ့်မည်။

ဤလူသည် သူ အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေနေခဲ့သော အစ်မကြီးဆူယောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဆူယောင်၏ ရုပ်သွင်သည် ပဒုမ္မာဂိုဏ်းမှ သူမ၏ ပုံရိပ်နှင့် အတော်လေး ကွဲပြားနေသည်။ သူမတွင် စွဲဆောင်မှုရှိသော ငါးအမြီးတစ်ခု ပါရှိသည်။

ဆူယောင်သည် ကျန်းယွဲ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်- "တကယ်လား၊ မင်း ငါ့ပုံတူပန်းချီကားထဲက လူကို တကယ် မြင်ခဲ့တာလား?"

ပဒုမ္မာဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဆူယောင်သည် ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

လုံးဝ အဖြေမရဘဲ အချိန်အတော်ကြာခဲ့သည်။

ဘာမှ လုပ်စရာမရှိသဖြင့် ဆူယောင်သည် ယဲ့ယွီ၏ ပုံတူပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ဆွဲခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ လွမ်းဆွတ်မှုကို ပြေပျောက်စေရန် နေ့ရောညပါ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ကျန်းယွဲ့လည်း ထိုပုံတူပန်းချီကားကို မြင်ဖူးသောကြောင့် ယဲ့ယွီသည် ပုံထဲမှ လူဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။

သူမသည် ဝူချင်းကျွန်းတွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း ဆူယောင်အား အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ သူ အဝေးကြီး ရောက်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ဆူယောင်၏ မျက်နှာအမူအရာ အလွန် ရှုပ်ထွေးလာသည်။

ထို့နောက် သူမသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို ကျန်းယွဲ့အား ပြန်ပြောခိုင်းခဲ့သည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ဆူယောင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ကျန်းယွဲ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး သူမသည် သူမ၏ ကျောက်တန်းအိမ်သို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်သွားခဲ့သည်။

အသက်ရှူခြင်း အကြိမ်အနည်းငယ်အတွင်း ရေအောက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ တက်လာခဲ့သည်!

နာရီအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် အရှေ့ပင်လယ်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်လှေပေါ်တွင် ယဲ့ယွီသည် ကျောက်မူချွမ်းကို အလွန်စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူက ရှင်းပြလိုက်သည်- "မင်း ဘယ်နှစ်ခါပြောမှ နားလည်မှာလဲ? ငါ ခုနက မင်းကို စနောက်နေတာပါ။ အဲဒီ ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေက ငါ့ကို ဘာလျှို့ဝှက်သတင်းမှ မပို့ခဲ့ဘူး။"

"ပြီးတော့ တွေ့ဆုံဖို့လည်း စီစဉ်ထားတာ မရှိဘူး။ မင်း ယုံဖို့ ငါ ဘယ်နှစ်ခါ ပြောရဦးမှာလဲ!"

ကျောက်မူချွမ်း ရယ်မောပြီး- "မင်း ဘယ်နှစ်ခါပဲ ပြောပြော ငါ မယုံဘူး။ ငါ သိတယ်၊ မင်းက ငါ့ကို ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေနဲ့ တွေ့ဖို့ တမင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဝေးဝေးနေခိုင်းနေတာ မဟုတ်လား?"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းကို မနှောင့်နှေးစေရဘူး။ သူရောက်လာရင် ငါ သူ့ကို စကားနည်းနည်းပဲ ပြောပြီး ထွက်သွားမှာ။ မင်းရဲ့ ကံကောင်းခြင်းကို ငါ သေချာပေါက် အနှောင့်အယှက် မပေးဘူး။"

ယဲ့ယွီ၏ စိတ်ရှည်မှု ပျက်သွားသည်။

ဒီနေ့ခေတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? အမှန်တရားကို မယုံဘဲ၊ မုသားကိုတော့ အမှန်တရားလို့ ယူဆနေကြတယ်။

လူတွေကြားမှာ ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘူးလား?

"ဂျုနီယာလေး!"

နူးညံ့သော ခေါ်သံတစ်ခုက ယဲ့ယွီကို ချက်ချင်း အပြည့်အဝ သတိထားမိစေခဲ့သည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လရောင်အောက်တွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေနေခဲ့သော သူ့ အစ်မကြီးဆူယောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်- "အစ်မကြီး၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဘယ်ရောက်နေခဲ့တာလဲ?"

ဆူယောင် မပြောရသေးခင်မှာပဲ ကျောက်မူချွမ်းလည်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

သူ ယခင်က မြင်ဖူးသည့် ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ မဟုတ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆို ဒါက မင်းရှာနေတဲ့ အစ်မကြီးလား? ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေကရော ဘယ်မှာလဲ?"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ ဒေါသတကြီးနဲ့ ကျောက်မူချွမ်းကို အဝေးကို ကန်ထုတ်လိုက်တယ်။

"လစ်စမ်း! ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေ မရှိဘူး၊ ငါ အစ်မကြီးနဲ့ စကားပြောနေတုန်း အနှောင့်အယှက် မပေးနဲ့။"

ကျောက်မူချွမ်း နှုတ်ခမ်းအနည်းငယ် ဆူလိုက်သည်။ သူ လှည့်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အချစ်ရေးရာတွင် ဝါရင့်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျောက်မူချွမ်းသည် ချစ်သူများ ပြန်လည်ဆုံဆည်းသောအခါ သီးသန့်နေရာ လိုအပ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် တကယ်ပင် မသင့်လျော်ပေ။

ကျောက်မူချွမ်း ထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ယွီက အူကြောင်ကြောင်ပြုံးလိုက်သည်။

ကျောက်မူချွမ်းသည် ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းသော သူငယ်ချင်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း အမြဲတမ်း အဓိပ္ပာယ်မရှိ ပြောဆိုတတ်ကြောင်း သူ ရှင်းပြခဲ့သည်။

ဆူယောင်က နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်- "ရေနတ်သမီးမျိုးနွယ်ဝင်ရေသူမတွေကရော? အဲဒါ ဘာတွေလဲ?"

ယဲ့ယွီ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောလိုက်သည်- "ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ။ အစ်မကြီး၊ ကျွန်တော် အစ်မကို အရမ်း လွမ်းနေခဲ့တာ။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဆူယောင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နူးညံ့သွားသည်။

သူမ ပြောတော့မလို့ရှိတုန်းမှာပဲ ယဲ့ယွီသည် ခြေချိတ်ထိုင်နေပြီးဖြစ်သည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို အ ရူးအမူး ဆွဲထုတ်နေတော့သည်။

အမျိုးမျိုးသော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများသည် သူတို့ရှေ့ရှိ မြေပြင်ကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်သွားသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်း စာအုပ်ဆယ်အုပ်ကျော်နှင့် ပစ္စည်းအသုံးအဆောင်များစွာလည်း ပါဝင်သည်။

ဆူယွဲ့ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်မိခဲ့သည်။

"ဂျုနီယာလေး၊ မင်း ဂိုဏ်းတစ်ခုခုကိုဝင်တိုက်ခိုက် လုယက်ခဲ့တာလား?"