အခန်း ၁၆၄-၁၆၅

အခန်း ၁၆၄

နန်းတော်နံရံအပြင်ဘက်တွင် ယဲ့ယွီနှင့် ယင်ဖေးကျင်းတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။

တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ စကားမပြောဘဲ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စောင့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယင်ဖေးကျင်းသည် သည်းခံနိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ စတင်စကားပြောခဲ့သည်။

"တာအိုမာစတာ၊ ရှင့်ကိုကျမစိတ်ထဲ တော်တော် ရင်းနှီးပုံရနေတယ်။ ကျွန်မတို့ အရင်က တွေ့ဖူးလား?"

ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။

သူ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်- "ခုမှ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား? အဲဒီတုန်းက မင်းက ဝတ်ရုံခြုံထားတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းသမီးလို ဝတ်ထားတာပဲ။"

"မင်း၊ နတ်ဆိုးမလေးရေ၊ ဘာတွေကို ကြံစည်နေတာလဲ?"

ယင်ဖေးကျင်းလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။ သူ ယဲ့ယွီဘက်ကို လှည့်လိုက်တယ်။

စကားမပြောခင်မှာတောင် သူက အသံလုံပိတ်ကာကွယ်မှုတစ်ခုကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီးသား။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့ ဘယ်သူဘယ်ဝါဖြစ်မှုကို ခန့်မှန်းမိသွားပြီ။

ဒါက သူ့ရဲ့ လျစ်လျူရှုမှုပဲ။ သူ ဖုံးကွယ်ပုတီးကို သေချာ မဖုံးကွယ်ခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ၊ သူ ယဲ့ယွီကို ဒီမှာ ထပ်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့။

ယင်ဖေးကျင်းက- "ကျွန်မ လုပ်ချင်တာက ကျွန်မ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အရာကို ပြန်ယူဖို့ပါပဲ။ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်မ ဒီမှာ အရမ်းရိုးသားပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ကျွန်မအတွက် ထိန်းသိမ်းပေးပါ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ယွီက အလျင်စလို သဘောမတူခဲ့ပေ။

ယင်းအစား သူ ကောင်းကင်ယံရှိ တောက်ပသော လရောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသို့မြင်သော် ယင်ဖေးကျင်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ထင်ရှားလာသည်။

သူမ ချက်ချင်းပင် ပိုမိုပေးကမ်းရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

"ရှင် ကျွန်မရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးဖို့ သဘောတူရင်၊ ထပ်ဆောင်းလျော်ကြေးအဖြစ် တစ်ခုခု ပေးပါမယ်!"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ ဖြည်းဖြည်းချင်း အကြည့်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး- "အင်း၊ မင်းက ကိုယ့်ဆန္ဒအလျောက် ပေးတာဆိုတော့ ငါက အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘူး၊ ယဲ့ယွီက ယင်ဖေးကျင်းကို မြင်တိုင်း သူ့ကို လှောင်ပြောင်ချင်တယ်။

ဒီနတ်ဆိုးမက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။

ယင်ဖေးကျင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့တယ်။ ယဲ့ယွီနဲ့ တွေ့ဆုံမှုတိုင်းက သူ့ကို နစ်နာစေခဲ့တယ်။

ဒီအချက်က သူ့ကို လွန်စွာ မကျေမနပ်ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး- စောင့်နေပါ။ အဲဒီပစ္စည်းကို ရတာနဲ့ တစ်နေ့ကျရင်။ မင်းကို နောင်တရစေရမယ်!

ယင်ဖေးကျင်း အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။

ပြန်ရောက်လာတော့ သူ့ဖခင် ယင်ကျိက တံခါးမှာ စောင့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ သူ အံ့ဩသွားတယ်။

ဤသို့မြင်သော် ယင်ဖေးကျင်းသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တက်ကာ လျင်မြန်စွာ ဂါရဝပြုခဲ့သည်။

သို့သော် ယင်ကျိက ပြုံးလျှက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဖခင်နဲ့သမီးကြားမှာ ဒီလိုမျိုး အခမ်းအနားတွေ မလိုပါဘူး။ ဒါဆို သမီး ခုနက အဲဒီလူကို ဘယ်လိုထင်လဲ?"

"သမီး သူ့ကို ကြိုက်ရင် မင်းအဖေက မင်းအတွက် မင်္ဂလာပွဲ စီစဉ်ပေးလို့ရတယ်!"

ယင်ဖေးကျင်း၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

သူမ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါရင်း- "အဖေ၊ အဖေ ဒီလိုမျိုး သတို့သားရွေးချယ်မှုတွေ မလုပ်ရဘူး! ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို ကြိုက်နိုင်မှာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယင်ကျိက ရယ်လိုက်သည်- "သမီး သူ့ကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ညဘက် ဝိညာဉ်အသီးတွေ ပေးဖို့ အပြင်ထွက်တာလဲ? ပြီးတော့ ဘာလို့ သူ့တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လမ်းလျှောက်ထွက်တာလဲ? ဒါက တစ်ခုခုကို ပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား?"

ယင်ဖေးကျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူမ ငြင်းခုံချင်သော်လည်း သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ခဏကြာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် သူမသည်- "အဖေ၊ အဖေ ထင်သလို မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မနဲ့ အဲဒီလူ... အဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ သူ့ကို ချစ်မိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။" ဟုသာ တိုးတိုးလေး ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

"သမီး ဘယ်တော့မှ မကြိုက်နိုင်ဘူးလို့ ထင်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ချစ်မိသွားတဲ့အခါ။ အဲဒါက အန္တရာယ်အရှိဆုံး ချစ်ခြင်းမျိုးပဲ!"

ယင်ကျိ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်- "နားလိုက်တော့။ မနက်ဖြန် သမီးကို လက်ဆောင်ပေးမယ်!"

စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခြေဆောင့်ပြီးနောက် ယင်ဖေးကျင်းသည် ယင်ကျိနှင့် ငြင်းခုံခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ ဤကိစ္စသည် ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာရုံသာရှိပြီး ရှင်းလင်းရန် နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာ။

ယင်ကျိသည် သူ၏ အဆီအအိန့် အဆီဖုံးသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆွဲဆန့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လရောင်အောက်တွင် သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးကြီးသည် အလွန် အထီးကျန်ပုံရသည်။

လျှို့ဝှက်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သော် ယင်ကျိသည် ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလာပြီး သွေးများပင် ပါလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤသို့ဖြစ်လင့်ကစား ယင်ကျိသည် အကူအညီတောင်းရန် မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

ယင်းအစား သူသည် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို တည်ငြိမ်စွာ သုတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်- "သမီးကောင်းလေး၊ မင်းအဖေမှာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းအတွက် အားလုံး စီစဉ်ပေးမှာ သေချာပါတယ်။"

......

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

မြောက်ပိုင်းတောနတ်ဘုံ တိုက်ကြီး၌။

ဒိုင်ယုံးမင်းဆက်အတွင်းပိုင်း ဧရိယာသည် မီးလောင်နေသည်။

အလင်းရောင်ရှိသော သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော အလွန်လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် နန်းတော်ရှေ့ရှိ လှေကားထစ်များကို တက်လာခဲ့သည်။

ဒီအမျိုးသမီးက ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီပဲ။

သတ္တမ အိပ်မက်ဘုံတွင်။

ပါရမီရှင်မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိခဲ့သော ယဲ့ယွီသည် ဒိုင်ယုံးမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ့လက်အောက်ခံ အမျိုးသမီးဗိုလ်ချုပ် ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီကို လက်ထပ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အိပ်မက်ကနေ နိုးလာတော့ ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီက ယဲ့ယွီကို မတွေ့ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား သူက ဒိုင်ဆယ့်ငါးမင်းသား ယဲ့အန်မင်ကို လက်ထပ်ဖို့ ဧကရာဇ်အမိန့်ကို ရခဲ့တယ်။

ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီက သူ့ငြင်းဆန်မှုက အချည်းနှီး ဖြစ်နေတာကို တွေ့တော့ ဒေါသတကြီး ပုန်ကန်ခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးတော့ အိပ်မက်ဘုံက အတွေ့အကြုံအရ ပုန်ကန်တာက ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီအတွက် တော်တော် ရင်းနှီးနေပြီ။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့။

ဒီဘဝမှာ ယဲ့ယွီ၊ ဧကရာဇ်၊ သူ့ကို လက်နက်ချခိုင်းဖို့ မရှိဘဲ ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီက ပိုပြီး မရပ်မနားနိုင်တော့ဘူး။

သူ့လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဘယ်ပြိုင်ဘက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။

အခုဆိုရင် သူ ဒိုင်ယုံးမင်းဆက်ရဲ့ နန်းတော်ကို တိုက်ရိုက်ကျူးကျော်ပြီးသား။

ရင်းနှီးပြီးသား ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီက ယဲ့ယွီနဲ့ သူ့ရဲ့ အချိန်တွေဟာ အိပ်မက်သက်သက် မဟုတ်ဘူးလို့ ပိုပြီး ယုံကြည်လာခဲ့တယ်။

နန်းတော်ထဲက အရာအားလုံးက သူ့အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ရင်းနှီးနေတယ်။

အိပ်မက်တစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရှင်းလင်းနိုင်မှာလဲ?

ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီသည် ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များ၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဒိုင်ယုံးမင်းဆက်၏ တော်ဝင်မိသားစုသည် လုံးဝ လက်နက်ချအညံ့ခံခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဒိုင်ယုံးမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ် ယဲ့ကွေလျန်သည် လူအုပ်၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ရှိသည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် ဒုက္ခ၏ ပုံရိပ်ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ထပ်မင်္ဂလာ အမိန့်တော်တစ်စောင် ထုတ်ပြန်ရုံမျှဖြင့် ဒိုင်ယုံးမင်းဆက်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမည်ကို သူ မည်သည့်အခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဤသို့ဖြစ်မည်ကို သူ သိခဲ့ပါက ထို ဧကရာဇ်အမိန့်ကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ပြန်ခဲ့မည်မဟုတ်။

သို့သော် ပုန်ကန်သူဗိုလ်ချုပ်၏ သမီးဖြစ်သော ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီသည် သူ၏ ဖခင်ထက်ပင် သာလွန်ထူးချွန်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူမသည် ဒိုင်ယုံးမင်းဆက်တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

ဤသို့သော စစ်ဆင်ရေးသည် အမှန်တကယ်ပင် ဒဏ္ဍာရီဆန်သည်။

ယခုမူ မင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာသည် တံဆိပ်ခတ်ပြီးဖြစ်သည်။ ဆက်လက်ဆွေးနွေးရန် အမှတ်မရှိတော့ပေ။

ယဲ့ကွေလျန်သည် ဧကရာဇ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ နောက်ဆုံးဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်သာ ကြိုးစားနိုင်ခဲ့သည်။ သူ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်- "ဗိုလ်ချုပ် ဟွမ်ဖူ၊ ကငါဘုရင်ကို သတ်မယ်ဆိုရင် မြန်မြန်လုပ်ပါ!"

ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်တယ်။

"သင်က ယဲ့ယွီရဲ့ အဖေ။ မင်းကို ငါသတ်ရင် သူ ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ကို လက်ထပ်နိုင်မှာလဲ? ဒါကြောင့် သင်းက မတော်တဆ အိမ်ထောင်ရေးစီစဉ်မိခဲ့ရင်တောင် ဘုရင်ကြီးကို ငါ မသတ်ပါဘူး!"

ဒီစကားက ယဲ့ကွေလျန်ကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

သူက အမြန်မေးလိုက်တယ်- "ယဲ့ယွီ? ယဲ့ယွီဆိုတာ ဘယ်သူလဲ?"

ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီက သိပ်အသေးစိတ် မပြောတော့ဘူး။

အိပ်မက်ကနေ နိုးလာပြီးကတည်းက သူ ယဲ့ယွီရဲ့ ခြေရာခံတွေကို ရှာဖွေဖို့ မရပ်မနား လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ရခဲ့တဲ့ အဖြေတွေ အားလုံးက အဲဒီလိုလူမျိုး မရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။

ဒီအချက်က ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီကို အရမ်း ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

အိပ်မက်နဲ့ လက်တွေ့ဘဝ ဘာလို့ ကွာခြားနေတာလဲ?

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဖြစ်နေရင်တောင် ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီက ယဲ့ယွီ တကယ်ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်နေတုန်းပဲ။

ဒါကြောင့် သူ နန်းတော်ကို ကျူးကျော်တုန်းက။

ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီက ယဲ့ကွေလျန်ရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား။

ဘေးကင်းတာက နောင်တရတာထက် ပိုကောင်းတယ်။ ယဲ့ယွီက ယဲ့ကွေလျန်နဲ့ တကယ်ပဲ သွေးသားတော်စပ်မှုရှိခဲ့ရင် ဒီလူကို သတ်တာက သူ့ယောက္ခမကို သတ်တာနဲ့ တူလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် သူက ယဲ့ကွေလျန်ကို အသက်ရှင်လျက် ထားဖို့ စွန့်စားရတာကို ပိုကြိုက်တယ်။ သူ့ယောက္ခမကို သတ်တယ်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပိုခံချင်တာ မဟုတ်ဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီ လိုချင်တာက ယဲ့ယွီနဲ့ သူ့ရဲ့ အတိတ်ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းဖို့ပဲ။

ပြီးတော့ သူ ဒိုင်ယုံးမင်းဆက်ရဲ့ ဧကရာဇ်ရာထူးကို စိတ်မဝင်စားဘူး။

ဒီအင်ပါယာကို ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီက ယဲ့ယွီအတွက် သိမ်းပိုက်ခဲ့တာလို့ ပြောလို့ရတယ်။

သူ ဘယ်မှာပဲ ရှိနေပါစေ၊ သူ ပေါ်လာတဲ့အခါ ဟွမ်ဖူပိုင်းကျီက သူ့အတွက် အားလုံး ပြင်ဆင်ထားလိမ့်မယ်။

အိပ်မက်ထဲကအတိုင်းပဲ။

သူမက ဧကရီမ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ယဲ့ယွီက ဧကရာဇ် ဖြစ်လိမ့်မယ်!

၁၆၅ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၁၆၅

နောက်တစ်နေ့ နံနက်။

ယဲ့ယွီ နိုးထလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နန်းတော်အစေခံတစ်ဦးမှ လန်နိုင်ငံ၏ နံနက်ခင်း တရားစီရင်ရေး အစည်းအဝေးသို့ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်း၏ တာအိုမာစတာများနှင့်အတူ တက်ရောက်ရန် အကြောင်းကြားခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီသည် ဤအချက်ကြောင့် အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

သူ အလျင်အမြန် လီနျန်အန်းအား ရှာဖွေရာ နောက်ဆုံးသူလည်း ထပ်တူ ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူတို့သည် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေများမှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ သူတို့သည် လူ့အင်ပါယာများ၏ လောကီကိစ္စများတွင် ပါဝင်ခြင်း မပြုသင့်ပေ။ ၎င်းသည် ဗဟိုတိုက်ကြီးရှိ မရေးသားထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လန်နိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးရှင် ယင်ကျိအနေဖြင့် ၎င်းကို ကောင်းစွာ သိရှိသင့်သည်။

ဒါဆို သူတို့ကို ဘာကြောင့် နံနက်ခင်း တရားစီရင်ရေး အစည်းအဝေးသို့ ဆင့်ခေါ်ရတာလဲ?

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် လီနျန်အန်းသည် သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ယင်ကျိသည် နံနက်ခင်း တရားစီရင်ရေး အစည်းအဝေးတွင် တစ်ခုခု ကြေညာရန် ရည်ရွယ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား?

မကြာမီ၊ မောင်းမတော်များ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် လန်နိုင်ငံ၏ တရားရုံးခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး ဖြစ်သည်။

ယင်ကျိသည် နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် မြင့်မြတ်စွာ ထိုင်နေပြီး ယင်ဖေးကျင်းသည် သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်!

ယဲ့ယွီ၊ လီနျန်အန်း၊ နှင့် အကြီးအကဲ အချို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ယင်ကျိမှလွဲ၍ ခမ်းမအတွင်းတွင် ရှိနေသော လူတိုင်းသည် သူတို့ကို စပ်စုစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ယင်ဖေးကျင်းအပါအဝင် သူတို့ကိုမျက်စိများ ပြူးကျယ်စွာဖွင့်၍ကြည့်နေကြသည်။

"ငါဧကရာဇ်ကို မိတ်ဆက်ခွင့်ပြုပါ။ ဒီသူတော်စင်တွေက အကြီးစားမြင့်မြတ်သော နယ်မြေကြီးငါးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေပါ။ သူတို့ လန်နိုင်ငံမှာ ရှိနေတုန်းမို့ ကျွန်တော် ဒီကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပါ။"

"သူတို့က သက်သေအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးပါလိမ့်မယ်!"

ယင်ကျိ ခဏရပ်နားလိုက်ပြီး ယဲ့ယွီကို အနည်းငယ် လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ရှေ့ထွက်ရန် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ၊ငါ့အတွက် အမိန့်ကို ကြေညာပေးနိုင်မလား?"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိန်းမစိုးတစ်ဦးက ဧကရာဇ်အမိန့်ကို မြှောက်ကိုင်ကာ ယဲ့ယွီဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ဤသို့မြင်သော် ယဲ့ယွီသည် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူ့ကို ဘာကြောင့် လန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်အမိန့်ကို ဖတ်ခိုင်းရတာလဲ?

ဒါက မမှန်ဘူး!

ယဲ့ယွီတစ်ယောက်တည်းသာမကဘဲ တရားရုံးမှာရှိတဲ့ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေလည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်။

လီနျန်အန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုံ့လိုက်တယ်။

သူ ယင်ကျိကို မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လိုက်တယ်- "ဒါ မသင့်တော်ဘူး။ ဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူတွေက လောကီနိုင်ငံရေး ကိစ္စတွေမှာ ပါဝင်မနေသင့်ဘူး!"

"ဒီလောက် မအံ့ဩပါနဲ့။ မကြာခင်မှာ ယဲ့ယွီဟာငါတို့ လန်နိုင်ငံရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် သားမက် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲ လုပ်လုပ်၊ အားလုံးကသေချာစဉ်းစားပြီးလုပ်ဆောင်ထားတာပါ။"

ယင်ကျိ၏ စကားများသည် ဆက်လက်ဆွေးနွေးမှုများကို ထိရောက်စွာ ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီသာ လန်နိုင်ငံ၏ သားမက် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ထိုနှစ်ထပ်ကွမ်း ဂုဏ်ပုဒ်အောက်တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အပြစ်ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယဲ့ယွီသည် မင်းသမီး ယင်ဖေးကျင်းနှင့် ခုမှ တွေ့ဖူးရုံမျှ ရှိသေးသည်။ သူသည် သားမက်အဖြစ် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား?

ဒါက အရမ်း လောလောဆယ်လို ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား?

ယဲ့ယွီသည် သူ့ရှေ့ရှိ ဧကရာဇ်အမိန့်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေသည်။

သူ လီနျန်အန်းအား လက်ခံသင့်မခံသင့် မေးတော့မလို လုပ်နေစဉ် ယင်ကျိက ပြုံးပြီး- "တာအိုမိတ်ဆွေ၊ ဒါကို သေးငယ်တဲ့ ကူညီမှုတစ်ခုလို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါ။ မင်းကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက် ယင်ကျိက မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အပြုံးကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားခဲ့သည်။

သူ စိတ်ထဲမှာ ထင်မြင်ချက်တွေ စတင် မှန်းဆနေခဲ့တယ်။

ဒီအမိန့်ရဲ့ အကြောင်းအရာက သူတို့ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းနဲ့ တစ်ခုခု သက်ဆိုင်နေတာများလား?

ဒါကြောင့် သူ့ကို ကြေညာခိုင်းတာလား?

ဒီလိုတွေးရင်း ယဲ့ယွီက အမိန့်ကို ယူလိုက်ပြီး ဖွင့်လိုက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ဖတ်ပြလိုက်တယ်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါဧကရာဇ် ထီးနန်း စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ။ လန်နိုင်ငံရဲ့ နန်းပလ္လင်ကို ဆဋ္ဌမမင်းသမီး ယင်ဖေးကျင်းက ဆက်ခံလိမ့်မယ်။"

ဒီစာကြောင်းကို ဖတ်ပြီးတာနဲ့ တစ်ချိန်က တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတဲ့ တရားရုံးခန်းမဟာ ချက်ချင်းပဲ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့တယ်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး!"

"လန်နိုင်ငံရဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ နယ်မြေကို အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဆီ ဘယ်လိုလုပ် လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မှာလဲ?"

"ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ပြန်စဉ်းစားတော်မူပါ!"

"ဆဋ္ဌမမင်းသမီးက သူ့မျိုးနွယ်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး မကြာသေးခင်ကမှ မိသားစုဆီ ပြန်ရောက်လာတာ။ အခု သူ့ကို ဧကရာဇ်လုပ်ခိုင်းချင်နေပြီလား? ဘုရင်မင်းမြတ် အမိန့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ထီးနန်းဆက်ခံသူကို မဆုံးဖြတ်ခင် သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်!"

"......"

ဝန်ကြီးများ၏ ကန့်ကွက်သံများစွာကို နားထောင်ရင်း ယဲ့ယွီသည် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

တကယ်ပါပဲ။

ယင်ဖေးကျင်းကို ဘာလို့ ရုတ်တရက် အုပ်စိုးရှင်အသစ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ရတာလဲ?

ဒါမှမဟုတ်... ယင်ဖေးကျင်းက ယင်ကျိရဲ့ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုခုကို သုံးလိုက်တာလား? ဖုံးကွယ်ပုတီးကို ရရှိဖို့ သူ့ပန်းတိုင်က လန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ဖို့လား?

ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယင်ဖေးကျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာလည်း အတော်လေး အံ့အားသင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက ဟန်ဆောင်တာမျိုး မဟုတ်ပုံရဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ့ရဲ့ စီစဉ်မှု မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူများ ဖြစ်နိုင်မလဲ?

ယင်ကျိသည် မတုန်လှုပ်ဘဲ နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး အရာအားလုံးကို လေ့လာနေခဲ့သည်။

မကြာမီ မင်းသားငါးပါးသည် နန်းဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ကာ လူအုပ်ထဲမှ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် တစ်တန်းတည်း ဒူးထောက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်- "ဖခင်၊ ပြန်စဉ်းစားတော်မူပါ!"

ယင်ကျိ နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

သူသည် စားပွဲပေါ်မှ အမှတ်တရစာ ငါးစောင်ကို ကောက်ယူကာ သူတို့ရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

"ဒါတွေက မင်းတို့ရဲ့ အုပ်စုဖွဲ့မှုနဲ့ အကျင့်ပျက်ခြစားမှု အထောက်အထားတွေ အားလုံးပဲ။ ငါ့ကို ပြန်စဉ်းစားဖို့ တောင်းဆိုဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ရဲတာလဲ?"

မင်းသားငါးပါးသည် တုန်ယင်စွာဖြင့် အမှတ်တရစာများကို ကောက်ယူလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကာ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲတော့ပေ။

ယင်ကျိသည် အရာရှိများကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်- "ငါက လန်နိုင်ငံရဲ့ အုပ်စိုးရှင်ပဲ။ ငါ ဘယ်သူ့ကို ပလ္လင်ပေးချင်လဲဆိုတာ ငါ ဆုံးဖြတ်မယ်! ယင်ဖေးကျင်းက ငါ့ရဲ့ သွေးသားပဲ။ ငါက ထိုက်တန်တဲ့ ဆက်ခံသူဆီကို ကိုယ့်ဆန္ဒအလျောက် စွန့်လွှတ်တာ ဘာမှ မှားစရာမရှိဘူး။ ဆက်ပြီး ကန့်ကွက်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ချက်ချင်း သေဒဏ်ချမှတ်မယ်!"

"ကျွန်တော် ကန့်ကွက်ပါတယ်!"

အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူအုပ်က လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဖီးနစ်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်လာပြီး သူမနောက်မှာ ပိန်ချုံးနေတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက် ပါလာတယ်။

ယဲ့ယွီ စိတ်ထဲမှာ ထူးဆန်းစွာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

ဒီ လန်နိုင်ငံကို သွားတဲ့ခရီးက ဒုက္ခပေးရုံပဲ ရှိတယ်။

သူတို့ ဘာအကူအညီမှ မရှာနိုင်ရုံသာမကဘဲ သူတို့ရဲ့ နန်းဆက်ခံမှု အငြင်းပွားမှုထဲကိုလည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ပါဝင်ပတ်သက်သွားခဲ့တယ်။

အဘိုးအိုက လွယ်လွယ်ကူကူ ဆက်ဆံလို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ဝင်လာကတည်းက သူက သူ့လက်တွေကို သူ့နောက်ကျောမှာ ထားထားတယ်။ သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေတယ်။

သူ ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို တည်ဆောက်နေတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ။

ယဲ့ယွီ ဘယ်လို သိလဲလို့ မမေးနဲ့။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဒါကသူလုပ်နေကျအကွက်တွေပဲလေ။

တခြားသူတွေ မသိဘဲ သူက ဖွဲ့စည်းပုံတွေ တည်ဆောက်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အမြဲတမ်း တစ်လှမ်းရှေ့ကနေ သွားနေလိမ့်မယ်။

ယင်ကျိက သရော် လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်- "မိဖုရား ကျိုး၊ မင်းက ဆင့်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲ တရားရုံးကို လာခဲ့တာ။ မင်းအတွက် ဘာပြစ်ဒဏ်လဲ?"

"ပြီးတော့ မင်း ဝူရမ်ဘီ။ ဘာလို့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်း မသတင်းပို့ဘဲ မိဖုရားနဲ့အတူ ရပ်နေတာလဲ?"

ဟုတ်ပါတယ်။ ဖီးနစ်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီးက လန်နိုင်ငံရဲ့ မိဖုရား ကျိုးရူယွန်းပဲ။

ပြီးတော့ ပိန်ချုံးနေတဲ့ အဘိုးအိုက သူတို့ ဒီကို လာရတဲ့ အကြောင်းရင်း၊ လန်နိုင်ငံရဲ့ မဟာဖွဲ့စည်းပုံဆရာနဲ့ အမတ်ချုပ် ဝူရမ်ဘီပဲ!

ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရ တစ်ခုခု မှားနေပုံရတယ်။

ဝူရမ်ဘီက ယင်ကျိဘက်မှာ ရှိပုံမရဘူး!

ယဲ့ယွီ ခဏတာ စဉ်းစားပြီး အလိုလို တစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်လိုက်တယ်။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းတယ်။

သူ တိုင်းပြည်ရဲ့ အာဏာလုပွဲထဲမှာ တကယ် မပါဝင်ချင်ဘူး။

မိဖုရား ကျိုးရူယွန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်- "ဘုရင်မင်းမြတ်၊ အသက်ကြီးလို့ ရူးသွားပြီ။ တကယ့်ကို တောသူမလေးတစ်ယောက်ကို ထီးနန်းလွှဲပေးချင်နေတယ်။ သူက ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ သမီးအရင်းဟုတ် မဟုတ်တောင် ပြောလို့ မရသေးဘူး! လန်နိုင်ငံကို သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် လွှဲပေးနိုင်မှာလဲ?"

"ရှေးခေတ်ကတည်းက ထီးနန်းကို အကြီးဆုံးကို အမြဲပေးခဲ့တာ၊ အငယ်ဆုံးကို မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လန်နိုင်ငံရဲ့ ထီးနန်းက ကျွန်မရဲ့ သား ပထမမင်းသားရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သင့်တယ်။ ဘယ်လိုလုပ် ဘိုးဘေးတွေ ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ရဲတာလဲ?"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ပထမမင်းသား ယင်ရူကျဲ ပျော်ရွှင်သွားတယ်။

ယင်ကျိက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်- "လန်နိုင်ငံရဲ့ အုပ်စိုးရှင် ဘယ်သူ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်း ဆုံးဖြတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ပြောတဲ့သူက ဖြစ်လိမ့်မယ်!"

ဒီအချိန်မှာ ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေက အရမ်းရှုပ်ထွေးနေခဲ့တယ်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာမယ်လို့ တကယ် မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

မူလက ယင်ဖေးကျင်းဟာ အဲဒီပစ္စည်းကို ပြန်ယူဖို့ လန်နိုင်ငံကို ရောက်လာတာပဲ။

သူ လန်နိုင်ငံရဲ့ ထီးနန်းကိစ္စတွေမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ယင်ကျိက သူ့ကို ဘာမှ မတိုင်ပင်ဘဲ ထီးနန်းပေါ် တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ ဘာလို့လဲ?