အခန်း ၁၆၆-၁၆၇

အခန်း ၁၆၆

လန်နိုင်ငံ၏ တရားရုံးတွင် လေထုသည် ရုတ်တရက် နူးညံ့သိမ်မွေ့ သလိုလိုနှင့်သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

ယင်ကျိ၏ ဟိန်းဟောက်သံက မိဖုရားကျိုးကို နောက်ဆုတ်စေခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများ၏ သဘောထားများလည်း ထူးခြားလာခဲ့သည်။ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေကြသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် သူတို့သည် အခြေအနေ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က ယဲ့ယွီကို အတော်လေး မကျေမနပ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် မင်းတို့ အားလုံး လန်နိုင်ငံ၏ အရာရှိတွေပဲ။

ဒီလောက်တောင် ရှက်ဖွယ်ကောင်းတာလား? ငါ့နောက်မှာ ပြွတ်သိပ်နေကြတာလား?

ငါက ဒီမှာ တကယ်ကို ပြင်ပလူပဲ!

ဤအခြေအနေကို မြင်သော် မိဖုရားကျိုးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဒီ မသိနားမလည်တဲ့ တောသူမလေး ပေါ်လာပြီးကတည်းက လန်နိုင်ငံဟာ ဂယက်ထနေခဲ့တာပဲ။ မင်း၊ လန်နိုင်ငံရဲ့ အုပ်စိုးရှင်တောင် ဒီလိုမိုက်မဲတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ချဖို့ ဖမ်းစားခံထားရတယ်။"

"ကျွန်မက အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေမဲ့ လန်နိုင်ငံရဲ့ မိဖုရားပါပဲ။ အမတ်ချုပ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီမကောင်းဆိုးဝါးကို ဖယ်ရှားပြီး တရားရုံးကို သန့်စင်ပေးပါ။"

ဒီစကားတွေ ကြားတာနဲ့ ဝူရမ်ဘီ ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာခဲ့တယ်။

"မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါတယ်!"

သူ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ တရားရုံး အကြံပေးဆယ်ဦးကျော် အပြင်ဘက်ကနေ ပြေးဝင်လာခဲ့တယ်။

သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ယင်ဖေးကျင်းကို အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။

မိဖုရားကျိုးရော အမတ်ချုပ် ဝူရမ်ဘီပါ ဧကရာဇ်ယင်ကျိကို လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်အောက်မှာ ဘာမှ လုပ်မရဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ယင်ဖေးကျင်းကို သတ်လို့တော့ ရတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်ကမှန်းမသိဘူး။ ပြီးတော့ အခု ပထမမင်းသားရဲ့ ထီးနန်းကို လိုချင်နေတာလား?

ဒါက လူအများကြီးရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေမှာဖြစ်ပြီး အဆင်ပြေတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုက သူ့သေဆုံးမှုကို တရားမျှတစေနိုင်တယ်။

"တရားရုံးကို သန့်စင်ခြင်း" ဟာ သင့်လျော်တဲ့ အကြောင်းပြချက်ပဲ။

ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားခဲ့တယ်။

သူ ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာမယ်လို့ တကယ် မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ယင်ဖေးကျင်းက ဘယ်တော့မှ ဆန္ဒအလျောက် လက်နက်ချမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ လက်ရှိမှာ သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတယ်။

အဲဒါကတော့ သွေးစွန်းတဲ့ လမ်းကို ဖောက်ထွက်သွားဖို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ လန်နိုင်ငံရဲ့ အမတ်ချုပ် ဝူရမ်ဘီက ဝင်ပေါက်မှာ ရပ်နေတာ။

ယင်ဖေးကျင်းက ပေါင်းစည်းခြင်းဘုံက ဖွဲ့စည်းပုံမာစတာကို ဖောက်ထွက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မယုံကြည်ဘူး။

သူ ဖုံးကွယ်ပုတီးကို မဖယ်ရှားဘဲ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံစံကို မပြန်ရင်တော့ အသက်ရှင်နိုင်ခြေ နည်းပါတယ်။

အဲဒါမှလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံစံကို ပြန်ရင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က နိုင်ငံတော်ကို ဖျက်ဆီးနေတယ်ဆိုတာ အတည်ပြုလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား?

ဘာလုပ်ရမလဲ?

ဒီအချိန်မှာ ယင်ဖေးကျင်းက နှစ်ခွဒွိဟ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယင်ကျိရဲ့ အေးစက်တဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်- "ရဲရင့်လိုက်တာ! မင်းတို့ ကိုယ့်ဘယ်သူဘယ်ဝါဖြစ်မှုကို မှတ်မိကြသေးလား? မင်းတို့က လန်နိုင်ငံရဲ့ အကြံပေးတွေ! မိဖုရားရဲ့ ခွေးတွေ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ ဘယ်သူလုပ်ရဲလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"

ဒီစကားတွေက အင်အားကြီးမားစွာ ပြောဆိုခဲ့တယ်။

ပြေးလာခဲ့ကြတဲ့ အကြံပေးတွေက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး အချင်းချင်း ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေကို ဝူရမ်ဘီဆီ လှည့်လိုက်ကြတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီစစ်ဆင်ရေးအတွက် သူတို့ ဝူရမ်ဘီရဲ့ အမိန့်နဲ့ လာခဲ့ကြတာ။

သူက စံနမူနာပြစေချင်တာ သဘာဝပဲ!

ဝူရမ်ဘီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်နေခဲ့တယ်။

သူ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးလာခဲ့တယ်။

နှစ်လှမ်းလှမ်းပြီးနောက် ကြယ်ရောင်လက်နေတဲ့အစီရင်ကွက်တွေ ကြမ်းပြင်မှာ ရွေ့လျားသွားခဲ့တယ်။

တုံ့ပြန်မှုမရှိတဲ့ ယင်ဖေးကျင်းကို နဂါးပလ္လင်ဘေးကနေ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူ့ကို ရွှေရောင်အလင်းနဲ့ ဝန်းရံလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလို အလင်းက သူ့ကို ဖုံးအုပ်သွားပြီး သူ ရုန်းကန်လို့ မရတော့ဘူး။

လှုပ်ရှားမှုတွေ အားလုံးက ချောမွေ့ပြီး ချွတ်ယွင်းချက်မရှိဘူး။ ဖွဲ့စည်းပုံမာစတာရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို ချီးကျူးမနေနိုင်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ဝူရမ်ဘီရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ထူးထူးခြားခြား မရှိဘူး။

ဖွဲ့စည်းပုံ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနဲ့ ကောင်းကင်နှောင်ကြိုးနဂါး ချည်နှောင်ခြင်းက အတော်လေး အခြေခံ ဖွဲ့စည်းပုံတွေပဲ။ ထူးထူးခြားခြား မရှိဘူး။

မြင်ကွင်း ကတော့ ကြည့်ရတာ တကယ် ကောင်းပါတယ်။ အနှစ်သာရ အရည်အသွေးကတော့သိပ်မရှိလှဘူး။

ဒီ လန်နိုင်ငံရဲ့ မဟာဖွဲ့စည်းပုံမာစတာဟာ ပျမ်းမျှ အရည်အချင်းပဲ ရှိပေမဲ့ လူအထင်ကြီးအောင် ပြသနိုင်စွမ်းတော့ ရှိပုံရတယ်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဝူရမ်ဘီသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထူးခြားသော မိုးကြိုး သ‌‌ေင်္က တ တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မိုးခြိမ်းသံများ တရားရုံးခန်းမအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

လျှပ်စီးကြောင်းများစွာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

သံသယမရှိ၊ ဝူရမ်ဘီသည် အမှန်တကယ်ပင် အကြမ်းဖက်မှုဘက်သို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယင်ကျိသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ယင်ဖေးကျင်းကို အပေါ်မှ ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး လျှပ်စီးချက်များကို တိုက်ရိုက်ခံယူခဲ့သည်။

ထို့နောက် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ယင်ဖေးကျင်းပတ်လည်ရှိ ချည်နှောင်မှုများကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

ပြန်လှန်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ဝူရမ်ဘီကို ယင်ကျိက ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

စိတ်ကူးရခက်သည်... ဝဖြိုးသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ဤမျှ ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများကို လုပ်ဆောင်ကာ ပေါင်းစည်းခြင်းဘုံ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ကန်ထုတ်နိုင်သည်မှာ။

ယင်ကျိ၏ ခွန်အားသည် အတော်လေး ထူးခြားသည်ဟု မှန်းဆနိုင်ပါသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ထိုအဘိုးအို လော်ဇဲ့၏ တစ်ခေတ်တည်း သူငယ်ချင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားသည် သိပ်အားနည်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယဲ့ယွီ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

အခြေအနေ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ယင်ကျိသည် ယင်ဖေးကျင်းနှင့်အတူ ထွက်မသွားခဲ့ပေ။

ယင်းအစား သူတို့သည် ယဲ့ယွီဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"ဟ ဟ ငါ့ဆီမလာကြနဲ့လေ "

ယဲ့ယွီ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ သူတို့သည် တယ်လီပို့ရှင်း အစီရင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ပုံရိပ်သုံးခု ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လီနျန်အန်း ဤသို့မြင်သော် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ယဲ့ယွီကို ခေါ်သွားတာလား? ဘာလို့လဲ?

မိဖုရားကျိုးရဲ့ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

သူမ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်တယ်- "မြန်မြန် ရှာပါ။ သူတို့ သိပ်အဝေးကို ရောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး! ပြီးတော့ ခုနက လူငယ်လေးက ဘယ်သူလဲ? ဘယ်သူပြောပြနိုင်မလဲ?"

ဝန်ကြီးတစ်ဦး ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး ယဲ့ယွီရဲ့ ဘယ်သူဘယ်ဝါဖြစ်မှုကို တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်တယ်။

ကျိုးရူယွန်းက မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်တယ်။

ယင်ဖေးကျင်းက ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပတ်သက်နိုင်တာလဲ?

ဒီလိုတွေးရင်း ကျိုးရူယွန်းက အလိုလို လီနျန်အန်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။

လီနျန်အန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်- "ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ လီနျန်အန်းပါ။ ခုနက ယင်ကျိနဲ့ ထွက်သွားတဲ့ လူငယ်က ကျွန်တော့်ဂိုဏ်းက တပည့် ယဲ့ယွီပါ။ မင်းတို့ လန်နိုင်ငံမှာ ဘာလုပ်ချင်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီကို လက်ဖျားနဲ့တောင် မထိမိဖို့ အားလုံးကို အကြံပေးချင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းက မင်းတို့နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းဉပဒေများကို သေချာပေါက် ဆွေးနွေးလိမ့်မယ်!"

ဒီထုတ်ပြန်ချက်က ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ အပြည့်အဝပါပဲ။

ကျိုးရူယွန်းရဲ့ မျက်နှာ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့တယ်။

သူမ စကားပြောတော့မလို့ရှိတုန်းမှာ ဝူရမ်ဘီက တားလိုက်တယ်။

ဝူရမ်ဘီက ကျိုးရူယွန်းကို ခေါင်းအနည်းငယ် ခါပြလိုက်တယ်။

"မိဖုရားခေါင်ကြီး၊ အခြေအနေက အရေးကြီးဆုံးပဲ!"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ကျိုးရူယွန်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားခဲ့တယ်။

ဝူရမ်ဘီက လီနျန်အန်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့တယ်။

ဆိုရိုးစကားရှိသလိုပါပဲ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက သစ်ပင်ရဲ့ အရိပ်လိုပါပဲ။

ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းဟာ ဗဟိုတိုက်ကြီးရဲ့ မဟာမြင့်မြတ်သော နယ်မြေကြီးငါးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်ရုံသာမကဘဲ အထူးထူးခြားခြား နာမည်ပြောင်တစ်ခုလည်း ရှိတယ်။

အဲဒါကတော့ မိမိလူကို ကာကွယ်သော ဂိုဏ်းပဲ။

အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ "မိမိလူကို ကာကွယ်သော ဂိုဏ်း" ဆိုတဲ့ နာမည်ပြောင်က ဗဟိုတိုက်ကြီးတစ်လျှောက်မှာ နာမည်ကြီးခဲ့တယ်။

ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းချုပ် လော်ဇဲ့က ထူးခြားဆန်းပြားပုံရပေမဲ့ လိုအပ်ရင် တကယ်ကို လုပ်ဆောင်တတ်တယ်။

အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်ဖြစ်၊ ရိုးရိုးတပည့်တွေ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းက ဖြစ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ အပြင်မှာ အနိုင်ကျင့်ခံရရင် လော်ဇဲ့က ဦးဆောင်ပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက သူတို့အတွက် ရပ်တည်ပေးလိမ့်မယ်။

သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းဟာ အဓိက ဥပမာပဲ။

မင်း ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရဲသမျှ၊ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်း ပျက်စီးဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်။

ခုလာမယ့် ကြက်သွေးရောင် ယင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းလဲအပါအဝင်ပဲ။

လော်ဇဲ့က သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ တကယ် ရည်ရွယ်နေတာ။

ဒါကြောင့် လီနျန်အန်းဟာ လန်နိုင်ငံမှာ ဒီလောက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုဖို့ ယုံကြည်ချက်ရှိခဲ့တာ။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ၊ လော်ဇဲ့က ကိစ္စတွေကို တကယ် ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရလဲဆိုတာ သိတဲ့သူပဲ!

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ယဲ့ယွီ၊ ယင်ဖေးကျင်း၊ နှင့် ယင်ကျိတို့သည် မြေအောက်ခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော်လည်း အလွန်သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သည်။

ယင်ဖေးကျင်းက စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်- "ဒါ ဘယ်နေရာလဲ?"

ယင်ကျိ ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်လိုက်သည်။

အဲဒီအခါမှပဲ ယဲ့ယွီနဲ့ ယင်ဖေးကျင်းတို့ သတိထားမိလိုက်တယ်၊ ယင်ကျိရဲ့ မျက်နှာက သေလောက်အောင် ဖြူဖျော့နေတယ်။

သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ သွေးစွန်းထင်းမှုတွေ ကျန်နေသေးတယ်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ယင်ကျိသည် လျှပ်စီးချက်များကို မြင်ရသည်ထက် မလွယ်ကူခဲ့ကြောင်း သိသာသည်။

ယင်ဖေးကျင်း ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာခဲ့တယ်။

ယင်ကျိကို ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ မြင်တော့ သူ စိတ်ထဲမှာ မသက်မသာ ခံစားရတယ်။

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူ မေးလိုက်သည်- "ဘာလို့ ကျွန်မကို ဒီလောက် ကောင်းနေတာလဲ?"

ယင်ကျိက ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်တယ်။

ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်က ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ကို ကြည့်ရင်း သူ မသင့်တော်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်- "သူမ... အဆင်ပြေရဲ့လား?"

၁၆၇ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၁၆၇

ယင်ဖေးကျင်းသည် ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။

သူမသည် တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး သူမ၏ အဒေါ် ကျိုးရွှမ်နှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သည်။

ကလေးဘဝကတည်းက ယင်ဖေးကျင်းသည် ကျိုးရွှမ်၏ နတ်ဆိုးဝတ်ရုံနက်ကြီးဖြင့် အမြဲခြုံထားခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

ကျိုးရွှမ်၏ အကြိမ်အများဆုံး ပြောလေ့ရှိသော စကားမှာ- "မင်း အကြွင်းမဲ့စွမ်းအား မပိုင်ဆိုင်သေးသရွေ့ အလှအပကိုယ်တိုင်က အပြစ်တစ်ခုပဲ။"

ထိုအချိန်က ယင်ဖေးကျင်း နားမလည်ခဲ့ပေ။

သူမသည် မိဘများရှိသည့် အခြားနတ်ဆိုးများကို ကြည့်ကာ မနာလိုဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမသည် ကျိုးရွှမ်အား သူမ၏ မိဘများ ဘယ်မှာရှိသည်ဟု မေးခဲ့သည်။

ကျိုးရွှမ်က သူမ၏ မိဘများသည် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ အဒေါ်သည် သူမနှင့် အမြဲတမ်း ရှိနေမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ငယ်ရွယ်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော ယင်ဖေးကျင်းသည် လမ်းပျောက်နေခဲ့သည်။

ကြီးပြင်းလာမှသာ သူမ နားလည်ခဲ့သည်။

ဝေးကွာသော နေရာဆိုသည်မှာ သေခြင်းတရားကို ဆိုလိုသည်။

ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ ဖခင်ဟာ ချင်ကျူ မြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့ အရင်ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့မိခင်က လျှို့ဝှက်ဘုံတစ်ခုကို စူးစမ်းရင်း သေဆုံးခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ငယ်ရွယ်တဲ့ ယင်ဖေးကျင်းဟာ သူ့အဒေါ် ကျိုးရွှမ်အပေါ်ပဲ အားကိုးခဲ့ရတယ်။

နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာကြာပြီးနောက်။

ယင်ဖေးကျင်းဟာ နတ်ဘုံအသွင်ပြောင်းခြင်းဘုံရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ရှိလာတာကို မြင်တော့ ကျိုးရွှမ်က သူ့အတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု စီစဉ်ခဲ့တယ်။

ဗဟိုတိုက်ကြီးမှာ လန်နိုင်ငံလို့ ခေါ်တဲ့ လူသားနိုင်ငံတစ်ခု ရှိတယ်။

အရင်က ကျိုးရွှမ်ဟာ အဲဒီမှာ လက်စွပ်တစ်ခု ထားခဲ့ပြီး ယင်ဖေးကျင်းကို ပြန်ယူခိုင်းခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းချက်တစ်ခုနဲ့။

လန်နိုင်ငံမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ညှို့ယူမထားရဘူး၊ ဖြစ်နိုင်ရင် လူမသတ်ရဘူး။

လက်စွပ်ကို ရှာရုံပဲ!

ထို့နောက် ကျိုးရွှမ်က လက်စွပ်ရဲ့ ပုံကြမ်းကို ဆွဲပြီး ယင်ဖေးကျင်းကို ပေးလိုက်တယ်၊ လက်စွပ်ကို ပြန်ယူလာနိုင်ရင် ယင်ဖေးကျင်းဟာ ချင်ကျူ မြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အသစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။

ဒီလို ဆုလာဘ်နဲ့ လှုံ့ဆော်ခံရတော့ ယင်ဖေးကျင်း ချက်ချင်း ဗဟိုတိုက်ကြီးကို ရောက်လာခဲ့တယ်။

သူ ဖုံးကွယ်ပုတီးကို ရယူခဲ့ပြီး အစေခံမိန်းကလေးအဖြစ် အယောင်ဆောင်ကာ နန်းတော်ထဲမှာ လက်စွပ်ရဲ့ နေရာကို ရှာဖွေခဲ့တယ်။

တစ်နေ့တွင် ယင်ဖေးကျင်းသည် ကျင်ရှင်ခန်းမကို ရှာဖွေနေစဉ် ရုတ်တရက် အုပ်စိုးရှင် ယင်ကျိနှင့် တိုက်မိခဲ့သည်။

အစောင့်အရှောက်များက ချက်ချင်းပင် ယင်ဖေးကျင်းကို ခိုးသူအဖြစ် ထိုနေရာမှာပင် ကွပ်မျက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယင်ကျိက တားဆီးခဲ့သည်။

သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က နန်းတော်ပြင်ပတွင် မွေးဖွားခဲ့သော တရားမဝင်သမီးတစ်ဦး ရှိခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း သူ သေချာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ယင်ကျိသည် ယင်ဖေးကျင်းသည် သူ၏ ပျောက်ဆုံးသွားသော တရားမဝင်သမီး ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမကို မင်းသမီးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသင့်သည်။

ထိုအချိန်က ယင်ဖေးကျင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး လူသားတစ်ဦး၏ တရားမဝင်သမီး ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?

ယင်ဖေးကျင်းသည် ယင်ကျိသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို မှားယွင်းစွာ သိရှိနေကြောင်း ထောက်ပြရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူမ စဉ်းစားမိသည်။ မင်းသမီးတစ်ပါးသည် နန်းတော်တွင် နေထိုင်သင့်သည်။

ဤအချက်က ယင်ဖေးကျင်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အမှားနှင့်အတူ လိုက်လျောခဲ့ပြီး ထိုကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို လက်ခံခဲ့သည်။

ယင်ကျိသည် ယင်ဖေးကျင်းသည်လည်း ယင်ဟု အမည်ခံထားသည်ကို သိသောအခါ သူ ချက်ချင်း မျက်ရည်ကျခဲ့သည်။

ဤအချက်က ယင်ဖေးကျင်းကို လုံးဝ ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ သူမသည် အခြေအနေ မည်သို့ဖြစ်သည်ကို အလျင်အမြန် မေးမြန်းခဲ့သည်။

ယင်ကျိကမူ သူ၏ လက်များကို ဆက်လက် ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့သည်။

ယင်ဖေးကျင်းသည် သူသည် သူ၏ ပျောက်ဆုံးနေသော သမီးကို ပြန်တွေ့ရ၍ ပျော်ရွှင်မှု လွန်ကဲနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သောကြောင့် သူမ သူ့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။

ဒီအချိန်အထိ ယင်ဖေးကျင်းသည် ယင်ကျိသည် သူ့ကို အခြားတစ်ယောက်နှင့် မှားယွင်းနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီလိုမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

ယင်ဖေးကျင်းက ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့အဒေါ် ကျိုးရွှမ်က မထွက်ခွာခင် သူ့ကို ပေးခဲ့တာ။

ယင်ကျိရဲ့ မေးခွန်းကို ကြားတော့ ယင်ဖေးကျင်းက စမ်းတဝါးဝါး ပြောလိုက်တယ်- "အဖေ ဒါကို သိလား?"

ယင်ကျိက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး- "ဒါကို ငါဝယ်ပြီး သူ့ကို ပေးခဲ့တာ။ မင်းအမေ ကျိုးရွှမ် အဆင်ပြေရဲ့လား?"

သူတို့ရဲ့ စကားပြောဆိုမှုကို နားထောင်ရင်း ယဲ့ယွီက အကြီးအကျယ် ဖော်ထုတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။

ယင်ဖေးကျင်းက တစ်ဝက်နတ်ဆိုးပဲလား?

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။

သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံတုန်းက ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ ကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က ခိုင်မာနေခဲ့တယ်။ တစ်ဝက်နတ်ဆိုးတစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်လို့မရလောက်အောင် အများကြီး သာလွန်တယ်။

ဒါဆို သူက တစ်ဝက်နတ်ဆိုး မဟုတ်ရင် တိတိကျကျ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?

ယင်ဖေးကျင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်- "ကျိုးရွှမ်က ကျွန်မ အမေ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူက ကျွန်မ အဒေါ်ပါ!"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယင်ကျိ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။

ထို့နောက် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် နီမြန်းမှုတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သူမက မင်းအမေ မဟုတ်ဘူးလား? သူ တကယ် မင်းအမေ မဟုတ်ဘူးလား?"

ယင်ဖေးကျင်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

ယင်ကျိက ထပ်မေးလိုက်တယ်- "ဒါဆို မင်းအဒေါ်မှာ တာအိုမိတ်ဖက် ရှိလား?"

ယင်ဖေးကျင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြန်တယ်။

တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အဖြေနှစ်ခုက ယင်ကျိကို အသက်သစ်တစ်ခု ရစေခဲ့ပုံရတယ်။

အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံကနေ အခု သူ့မျက်နှာ နီရဲလာပြီး အင်အားအပြည့် ဖြစ်နေတယ်။

သူ ပြန်ထရပ်လိုက်တယ်။

ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ထူးဆန်းနေခဲ့ပြီး သူ တစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်လိုက်တယ်။

"ဘာလို့ ဒီလိုအရာတွေ မေးနေတာလဲ?"

ထို့နောက် ယင်ကျိသည် ကျိုးရွှမ်နှင့် သူ၏ ဇာတ်လမ်းကို ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။

နှစ်တစ်ထောင်ခန့်က ယင်ကျိသည် လန်နိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးရှင် မဖြစ်သေးဘဲ မင်းသားတစ်ပါးသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် ကျိုးရွှမ်သည် ထိုနေရာမှ ဖြတ်သွားခဲ့ပြီး ရဲဝံ့စွာ ကယ်တင်ခဲ့သည်။

အလှပဂေးတစ်ဦးက သူရဲကောင်းကို ကယ်တင်သည့် မြင်ကွင်းက ယင်ကျိကို ချက်ချင်းပင် သူမကို ချစ်မိစေခဲ့သည်။

ချိုသာသော စကားလုံးများ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျိုးရွှမ်သည် လျင်မြန်စွာ အရှုံးပေးခဲ့သည်။

နှစ်ဦးသား ချစ်မိခဲ့ကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင်။

ယင်ကျိသည် လန်နိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသောကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် နားလည်မှုလွဲမှားမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ကျိုးရွှမ်သည် ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယင်ကျိသည် လောကအဆုံးအထိ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ခြေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ နောင်တရခြင်းဖြင့် နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာက သူ ယင်ဖေးကျင်းသည် ထိုကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ကို ဝတ်ဆင်၍ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်ကျိသည် ယင်ဖေးကျင်းသည် ကျိုးရွှမ်နှင့် သူ့သမီး ဖြစ်ကြောင်း အလိုလို ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ယင်ဖေးကျင်းသည်လည်း ယင်ဟု အမည်ခံထားသည်ကို သူ သိသောအခါ ဤယုံကြည်ချက်ကို ပို၍ပင် ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

ကျိုးရွှမ်သည် သူ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိနေသေးသည်ဟုလည်း သူ ထင်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏ သမီးကို သူ့ထံ စေလွှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယင်ကျိသည် ဤကိစ္စကို ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် ယင်ဖေးကျင်း နန်းတက်ပြီးနောက်မှ သူမအား ဝန်ခံရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးရွှမ်ကို ရှာဖွေရန်လည်း ပိုမိုလွယ်ကူလိမ့်မည်။

ယင်ကျိရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးတော့ ယင်ဖေးကျင်းနဲ့ ယဲ့ယွီတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက တော်တော် ထူးဆန်းသွားခဲ့တယ်။

ဒါဆို ဒါတွေအားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာလား?

ဒါပေမဲ့ ယင်ကျိက သူ့လက်ကို ခမ်းနားစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။

"ရတယ်၊ အဒေါ်လည်း အမေနဲ့တူတာပဲ! အချိန်တန်ရင် ငါ လန်နိုင်ငံရဲ့ ထီးနန်းကို မင်းကိုပဲ ပေးလိမ့်မယ်။ အသုံးမကျတဲ့ မင်းသားတွေက ဒါကို ကောင်းကောင်း မစီမံနိုင်ဘူး။"

ယင်ဖေးကျင်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်တယ်- "မရဘူး။ ကျွန်မက နတ်ဆိုးဖြစ်နေတော့ လူသားနိုင်ငံကို အုပ်စိုးဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

ယင်ကျိက ရယ်လိုက်တယ်- "ဘာမှ မမှားဘူး! နတ်ဆိုးတွေ လူသားနိုင်ငံရဲ့ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လို့မရဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ?"

ဒီစကားက ယင်ဖေးကျင်းနဲ့ ယဲ့ယွီတို့ကို အတော်လေး အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ၊ အသက်ရှူဖုံးကွယ်ပုတီးက မပျက်စီးသေးဘူး၊ ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က လုံးဝ မထွက်သေးဘူး။

ယင်ကျိက ဒါကို ဘယ်လိုများ သိနိုင်မှာလဲ?

သူတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေကို မြင်တော့ ယင်ကျိ ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်တယ်- "မအံ့ဩပါနဲ့။ ငါ မင်းအဒေါ် ကျိုးရွှမ်နဲ့ အတူရှိတုန်းက သူ့ရဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ဖုံးကွယ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မကြာခဏ တွေ့ဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းလည်ပင်းက ဖုံးကွယ်ပုတီးကို ငါ ရင်းနှီးတယ်။"

"မင်းကို မြင်မြင်ချင်းပဲ မင်းက နတ်ဆိုးဆိုတာ ငါ သိလိုက်ပြီ!"

ယင်ဖေးကျင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်တယ်။

"ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ဘယ်သူဘယ်ဝါဖြစ်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူးလား?"

ယင်ကျိက ယဲ့ယွီကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်- "သူလည်း အံ့ဩပုံမရဘူး၊ သူလည်း မင်းရဲ့ မြေခွေးနတ်ဆိုးဖြစ်မှုကို သိနေမှာပဲ။ သူလည်း ဂရုမစိုက်ဘူးမလား?"

"တာအိုမိတ်ဆွေလေး၊ မင်း ချင်ကျူ မြေခွေးမျိုးနွယ်ဝင်နဲ့အတူ ရှိနေတာ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။"

ယဲ့ယွီ မျက်ခုံးမွှေးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်တယ်။

ကံကောင်းတာလား?

ဘယ်အဓိပ္ပာယ်နဲ့လဲ?

ဆွေးနွေးကြရအောင်!

ယင်ဖေးကျင်းက လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်တယ်- "ကျွန်မ သူ့နဲ့ တာအိုမိတ်ဖက် ဆက်ဆံရေး မရှိပါဘူး။ အဲဒီလိုစကားတွေ မပြောပါနဲ့။"

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လျှို့ဝှက်ခန်းအပေါ်မှ ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

မိဖုရားကျိုးနှင့် ဝူရမ်ဘီတို့သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဒါဇင်ခန့်နှင့်အတူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

သူတို့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်- "နောက်ဆုံးတော့ မင်းတို့ကို ရှာတွေ့ပြီ!"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွန်းဝူချီသည် ဗဟိုတိုက်ကြီးသို့ ပြန်ရောက်ရှိပြီး ကြက်သွေးရောင် ယင်နတ်ဆိုးသို့ ဦးတည်နေသည်။