အခန်း ၁၆၈-၁၆၉

အခန်း ၁၆၈

ယွန်းဝူချီ၊ ကွေးယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်။

အိပ်မက်ထဲတွင် လက်စားချေရန်အတွက် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသုခဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတ်ဖြတ်ရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။ ယန်နတ်ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်သော ယဲ့ယွီကို သိမ်းယူရန်ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် နှစ်ဦးသား ချစ်ကြိုက်ခဲ့ကြသည်။

ယွန်းဝူချီသည် အောင်မြင်စွာ လက်စားချေနိုင်ခဲ့ပြီး ကွေးယွမ်ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်တည်ထောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူမ ယဲ့ယွီသည် သူ့တစ်ဦးတည်းသာမက ပူလင်ဖေးနှင့်လည်း ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒေါသတကြီးဖြင့် ယွန်းဝူချီသည် ပူလင်ဖေးနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မှားယွင်းစွာပင် ထိုနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။

အိပ်မက်မှ နိုးထလာပြီးနောက် ယွန်းဝူချီသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နောင်တရခဲ့သည်။

သူမသည် ပူလင်ဖေးနှင့် သဘောတူညီမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယဲ့ယွီကို ရှာတွေ့ပြီး သူသည် သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ဆက်လက် နှစ်သက်နေပါက ၎င်းကို လက်ခံမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယွန်းဝူချီနှင့် ပူလင်ဖေးတို့သည် ယဲ့ယွီကို ရှာဖွေရန် လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီး ဗဟိုတိုက်ကြီးမှပင် ထွက်ခွာကာ အခြားတိုက်ကြီးများကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ပူလင်ဖေးသည် ယွန်းဝူချီထက် ကံကောင်းခြင်းများစွာ ရှိခဲ့သည်။

သူမ ဗဟိုတိုက်ကြီးမှပင် မထွက်ခွာသေးမီ ပူမိသားစုတွင် ယဲ့ယွီနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံဆည်းခဲ့သည်။ နှစ်ဦးသားသည် စာရေးနည်းကို လေ့လာရင်း အချိန်အနည်းငယ်ပင် ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ပူလင်ဖေးတွင် သေးငယ်သော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဆန္ဒတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ယွန်းဝူချီအား ယဲ့ယွီကို ရှာတွေ့ကြောင်း အကြောင်းကြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သနားစရာ ယွန်းဝူချီသည် မြောက်ပိုင်းတောနတ်ဘုံတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ယဲ့ယွီ၏ ခြေရာကို မတွေ့သေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို အသုံးပြု၍ ပူလင်ဖေးကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး ယဲ့ယွီနှင့်ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း ရှိမရှိ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးပေါ်ရှိ အနည်းငယ်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော အသံကို နားထောင်ရင်း ပူလင်ဖေးသည် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

သူမ စကားတစ်လုံးတည်းဖြင့်သာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

"ခန့်မှန်းကြည့်!"

ဒီအဖြေက ယွန်းဝူချီကို ချက်ချင်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီလို့ ခံစားမိစေခဲ့တယ်။

သူတို့ နောက်ဆုံးတွေ့တုန်းက ပူလင်ဖေးက ယဲ့ယွီရဲ့ ခြေရာခံတွေကို ရှာမတွေ့နိုင်လို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့တယ်။ သူ့စိတ်အခြေအနေက နိမ့်ကျနေခဲ့တယ်။

အခုတော့ သူက ပြုံးစစနဲ့ စနောက်နေတာ။

ဒါက ပူလင်ဖေး ယဲ့ယွီကို ရှာတွေ့ပြီလို့ အများဆုံး အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်တယ်။

ပြီးတော့ သူတို့ အတူတူရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒီလိုတွေးရင်း ယွန်းဝူချီ ဒေါသထွက်နေခဲ့တယ်။

သူ ချက်ချင်းပဲ ဗဟိုတိုက်ကြီးကို အရှိန်အပြည့်နဲ့ ပြန်လာခဲ့တယ်။

လက်ရှိမှာ သူ သုံးရက်ဆက်တိုက် ပျံသန်းနေတာ၊ ပင်ပန်းတာကို ဂရုမစိုက်ဘူး။

သူ့စိတ်ထဲမှာ အဲဒီစကားလုံးကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေခဲ့တယ်။

"ခန့်မှန်းကြည့်!"

ကောင်းပြီ၊ ပူလင်ဖေး၊ မင်း ငါ့ကို စနောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား?

ငါတို့ တွေ့တဲ့အထိ စောင့်နေ။

တွေ့ပြီးရင်တော့ ငါတို့ သေချာပေါက် ဆွေးနွေးရမယ်!

ယွန်းဝူချီက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး တစ်ဖန် ပြန်၍ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်!

ကောင်းကင်ယံတစ်လျှောက် တောက်ပသောအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

......

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

တစ်ချိန်က ကျယ်ဝန်းသော လျှို့ဝှက်ခန်းမသည် မိဖုရားကျိုးနှင့် ဝူရမ်ဘီတို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် အနည်းငယ် ပြည့်ကျပ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သော် ယင်ကျိသည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"ဒီနေရာကို မင်းတို့ ဘယ်လို ရှာတွေ့တာလဲ?"

ဤလျှို့ဝှက်ခန်းမကို ယင်ကျိက သေသေချာချာ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်သော နေရာတွင် ဝှက်ထားရုံသာမက နေရာလွတ် အသိအာရုံ ဖွဲ့စည်းပုံဖြင့်လည်း ကာကွယ်ထားသည်။ ဤနေရာသို့ မည်သူမဆို အရင်က မရောက်ဖူးပါက ၎င်းကို လုံးဝ ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါဆို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် လိုက်ဖမ်းနိုင်ခဲ့တာလဲ?

မိဖုရားကျိုး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အေးစက်နေသည်။ သူမ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်- "ယင်ကျိ၊ မင်း လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ချွတ်ယွင်းချက်မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား? ဒီနေရာကို လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက တည်ဆောက်ထားတာ။ အဲဒီမြေခွေးနတ်ဆိုးကို အမှတ်ရဖို့အတွက် မဟုတ်လား!"

ဒီလိုပြောပြီး ကျိုးရူယွန်းက သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ပုလဲတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်တာနဲ့ တစ်ခန်းလုံး ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားခဲ့တယ်။

အခုမှပဲ ယဲ့ယွီ အမှန်တကယ် မြင်နိုင်ခဲ့တယ်- ခန်းမနံရံတွေမှာ ပုံတူပန်းချီကားမြောက်မြားစွာနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

ပုံတူပန်းချီကားတိုင်းမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ပုံဖော်ထားတယ်။

သူမက အလွန်လှပပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတယ်။

တစ်ခါတစ်ရံ ငြိမ်သက်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လှုပ်ရှားနေတယ်။

တစ်ခါတစ်ရံ ပျော်ရွှင်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မျက်မှောင်ကြုတ်နေတယ်။

ဒီလိုပါပဲ...

ဒီအမျိုးသမီးက ယင်ကျိရဲ့ နှလုံးသားထဲက ဖြူစင်တဲ့လရောင်ပဲ။

ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ အဒေါ်။

ကျိုးရွှမ်။

ယင်ကျိ မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

မိဖုရား ကျိုးရူယွန်း ရှေ့တိုးလာကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်- "ယင်ကျိ၊ရှင်က လူယုတ်မာပဲ! ရှင် မင်းသားဘဝတုန်းကတည်းက ငါ့ လန်မိသားစုက မင်းကို ထီးနန်းရဖို့အတွက် အစွမ်းကုန် ထောက်ခံခဲ့တာ။"

"ကျမက ရှင့်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရပေမဲ့ မင်းက မြေခွေးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ပိုပြီး နှစ်သက်ခဲ့တယ်။ မင်း ငါ့ကို တကယ် တန်ဖိုးမထားခဲ့ဘူး!"

ယင်ကျိက တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်- "မင်း ချစ်တာက ငါ မဟုတ်ဘူး၊ မိဖုရားရာထူးပဲ။"

အဲဒီတုန်းက ကျိုးရွှမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျိုးရူယွန်းကို ယင်ကျိရဲ့ ဖခင်က လက်ထပ်ထိမ်းမြားပေးခဲ့တာ။

ယင်ကျိက အဲဒါကို အကြီးအကျယ် ဆန့်ကျင်ခဲ့တယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ ကျိုးရူယွန်းက ကြင်နာမှု အမျိုးမျိုးကို ပြသခဲ့ပြီး ယင်ကျိက တဖြည်းဖြည်း သူ့ရဲ့ တင်းမာမှုတွေကို လျှော့ချခဲ့တယ်။

နှစ်ဦးသား ချစ်ခင်မှု ကာလတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ယင်ကျိက ကျိုးရူယွန်းရဲ့ အချစ်က သူ့အတွက် မဟုတ်ဘဲ ထီးနန်းအတွက်ပဲဆိုတာကို နောက်ဆုံးမှာ နားလည်ခဲ့တယ်။

ဒီအချက်က ယင်ကျိကို သူ့နှလုံးသားထဲက ဖြူစင်တဲ့လရောင်ကို ပိုပြီး တောင့်တစေခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် သူ ဒီခန်းမကို မကြာခဏ လာရောက်ပြီး သူ့ရဲ့ ငယ်ဘဝကို ပြန်အမှတ်ရခဲ့တယ်။

ယင်ကျိရဲ့ အနည်းငယ် စက်ဆုပ်ရွံရှာတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တော့ ကျိုးရူယွန်း စော်ကားခံရသလို ခံစားရတယ်။

သူမ ချက်ချင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်- "ယင်ကျိ၊ ရှင်က လူယုတ်မာပဲ! ရှင် အဲဒီအမျိုးသမီးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး!"

"ကျမ ရှင့်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်၊ သူ့ကို ထွက်သွားအောင် စီစဉ်ခဲ့တာကျမပဲ။ အချိန်ကြာလာရင် ရှင်သူ့ကို မေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ မူလက ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်အထိ ရှင် သူ့ကို စွဲလမ်းနေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

"ယင်ဖေးကျင်းက ရှင်နဲ့ သူ့သမီး မဟုတ်လား? ပြီးတော့ရှင်က မြေခွေးနတ်ဆိုးရဲ့ သမီးကိုတောင် ထီးနန်းလွှဲပေးချင်နေတယ်။ ရှင် တကယ် သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်!"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယင်ကျိဟာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားခဲ့တယ်။

ကျိုးရွှမ် အရင်က အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေပေမဲ့ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ထွက်သွားရတာလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး။ ဒါတွေအားလုံးက ကျိုးရူယွန်းရဲ့ ပရိယာယ်တွေကြောင့်ပဲ!

"မင်း မိန်းမယုတ်၊ ဒါတွေအားလုံးက မင်းကြောင့်ပဲ! မင်းက ထီးနန်းကို လိုချင်သေးတယ်၊ မင်း သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်!"

ယင်ကျိ ချက်ချင်း ရှေ့တိုးပြီး ကျိုးရူယွန်းကို သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုတစ်ခု ပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်။

ယင်ကျိ နှစ်လှမ်း သုံးလှမ်းလောက် ယိုင်ထိုးသွားပြီး မလဲကျအောင် ကျောက်နံရံကို အားပြု ထောက်ထားလိုက်တယ်။

သူ ယဲ့ယွီနဲ့ ယင်ဖေးကျင်းကို မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လိုက်တယ်- "ငါ ငယ်ဘဝတုန်းက ဝှက်ထားတဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မကြာသေးခင်က လျှပ်စီးချက်တွေကြောင့် ဒဏ်ရာဟောင်းတွေ ပြန်ထလာပြီး တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး။"

"ဒီခန်းမရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ မြို့ပြင်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်တယ်။ ငါ သူတို့ကို တားဆီးထားဖို့ ကြိုးစားမယ်၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက် အရင်သွားကြ!"

ယင်ဖေးကျင်းက သူ့လက်သီးတွေကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်တယ်။

သူ့မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ အပြည့်နဲ့ ယင်ကျိကို ကြည့်နေတယ်။ ယင်ကျိက သူ့အပေါ် တကယ်ကို ကြင်နာတယ်လို့ သူ ခံစားရတယ်။

ဒီအခြေအနေမှာ ယင်ကျိက နောက်မှာ ကျန်နေခဲ့ရင် သေချာပေါက် သေဆုံးနိုင်တယ်။

ယင်ဖေးကျင်းက ဒီလိုဖြစ်တာကို မကြည့်ချင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူ ယဲ့ယွီကို မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လိုက်တယ်။

"မင်း ယင်ကျိကို ခေါ်သွား၊ ငါ သူတို့ကို တားဆီးထားမယ်!"

နှစ်ဦးသား၏ အပြန်အလှန် ပို့သော စကားသံများကို ကြားရသောအခါ ယဲ့ယွီသည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသော အပြုံးကို ပြုံးလိုက်သည်။

ထွက်ခွာရန်လား?

ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေလဲ!

မိဖုရားကျိုးသည် ဤလျှို့ဝှက်ခန်းမကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သဖြင့် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း၏ တည်နေရာကိုလည်း သိရှိနေသည်မှာ သာမန်ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့ မရောက်ရှိမီကပင် ဝူရမ်ဘီသည် အရှေ့ဘက် လမ်းကြောင်းတွင် ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ဖောက်ထွက်ရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖောက်ထွက်နေစဉ် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းက ပြဿနာဖြစ်သည်။

ကျိုးရူယွန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်- "အမတ်ချုပ်! မင်းသမီးယင်ဖေးကျင်းရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံစံက မြေခွေးနတ်ဆိုးပဲ။ ပြီးတော့ ဘုရင်မင်းမြတ်က သူ့ကို ထိန်းချုပ်ခံထားရပြီး ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ကို မတော်တဆ သတ်မိသွားတယ်။"

"ကျွန်မတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဘုရင်မင်းမြတ်ကို သတ်ပစ်ဖို့က လွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါက အမှန်တရားပဲ။"

"မင်း ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား?"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီက စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

ဒီအမျိုးသမီးက သူတို့သုံးယောက်ကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာခွင့် ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပုံရတယ်။ သူက ထိုနေရာမှာပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်။

စကားမစပ်။

ဒီလို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ စိတ်နဲ့ ဘာလို့ မိဖုရား ဖြစ်နေသေးတာလဲ?

ဝတ္ထုတွေပဲ ရေးသင့်တာ!

တစ်နေ့ သုံးနပ် အငတ်ခံရမယ့် အမျိုးအစား!

ဝူရမ်ဘီ၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ့မျက်မှောင်များ ပြင်းထန်စွာ ကြုံ့သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီအပါအဝင် အားလုံးကို သတ်ပစ်မလို့လား?

မိဖုရားခေါင်ကြီး၊ ကောင်းကင်ပြာတိမ်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ လီနျန်အန်းရဲ့ သတိပေးချက်ကို လုံးဝ မေ့သွားပြီလား?

၁၆၉ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၁၆၉

ဝူရမ်ဘီ လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ မိဖုရား ကျိုးရူယွန်းသည် နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့်- "ဘာကို စောင့်နေတာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘုရင်မင်းမြတ်၊ သူက..."

ဝူရမ်ဘီ တစ်ခုခု ပြောဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ကျိုးရူယွန်းက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်တယ်- "ဘာ 'သူ' လဲ? ဒီနေရာက လွန်စွာ လျှို့ဝှက်တယ်။ ငါတို့ ဘာလုပ်လုပ် ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးပြီး ဘုရင်လုပ်ကြံမှု သတင်း ပေါက်ကြားသွားရင် မင်း တာဝန်ယူနိုင်လား?"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ဝူရမ်ဘီ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားခဲ့တယ်။

သူ စကားဆက်မပြောတော့ဘူး။

ယင်းအစား သူ သက်ပြင်းချကာ ရှေ့တိုးလာပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အမျိုးမျိုးသောအစီရင်အလံတိုင်များကို ဖွဲ့စည်းကာ သူတို့ပတ်ပတ်လည်တွင် ကာကွယ်မှု အလွှာများစွာကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အတွက် အရာအားလုံး ချွတ်ယွင်းချက်မရှိ ဖြစ်ရမည်!

ဤအခြေအနေကို မြင်သော် ယင်ကျိသည် သူတို့ နောက်ထပ် မနှောင့်နှေးနိုင်တော့ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

သူ ချက်ချင်း ယင်ဖေးကျင်းအား အော်ဟစ်လိုက်သည်- "သွားတော့! မဟုတ်ရင် ငါတို့ အားလုံး ဒီမှာ သေလိမ့်မယ်။"

"ငါတို့ အတူတူ သွားကြမယ်!"

ယင်ဖေးကျင်းသည် ယင်ကျိနှင့် ယဲ့ယွီကို သူမနှင့်အတူ ခေါ်သွားရန် ဆန္ဒရှိနေသေးသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုက ယဲ့ယွီကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ဒီ မြေခွေးနတ်ဆိုးမဟာ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာတောင် သူတို့ လူသားတွေကို စဉ်းစားနေလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ဒါက တော်တော်ရှားပါတယ်။

ယဲ့ယွီသည် ယင်ဖေးကျင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့်- "ထွက်ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ ပိတ်ထားပြီးပြီ။ ငါတို့ အသက်ရှင်ချင်ရင် သူတို့ကို သတ်ရမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒီစကားတွေ ကြားတော့ ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ အံ့ဩတကြီး ပြူးကျယ်သွားခဲ့တယ်။

ထွက်ပြေးတဲ့ လမ်းကြောင်းကိုပါ ပိတ်ထားတာလား?

ဒါပေမဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး ထွက်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက် ခက်ခဲတဲ့ စိန်ခေါ်မှုလဲ။

ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဖွဲ့စည်းပုံဆရာ တစ်ယောက်တည်းကို ကိုင်တွယ်တာနဲ့တင် သူတို့ အားလုံး ပျက်စီးဖို့ လုံလောက်နေပြီ။ ဒီအခြေအနေမှာ ရန်သူအများကြီးကို ဘယ်လိုများ သတ်နိုင်မှာလဲ?

ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ ဖြူဖျော့နေတဲ့ မျက်နှာကို မြင်တော့ ယဲ့ယွီက လေးနက်တဲ့ လေသံနဲ့- "ငါ့ကို ပေးစရာရှိတာကို ပိုပြီး ပေးဖို့ မမေ့နဲ့!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယင်ဖေးကျင်းနဲ့ ယင်ကျိတို့ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ယဲ့ယွီ ဘာကြောင့် ဒီလို ရုတ်တရက် ပြောလိုက်တာလဲဆိုတာ နားမလည်ခဲ့ကြဘူး။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့၏ အကြည့်အောက်၌ ယဲ့ယွီသည် ပြတ်ပြတ်သားသား ရှေ့သို့ ရွေ့သွားခဲ့သည်။

ဤသို့မြင်သော် ဝူရမ်ဘီလည်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ဒီလူ သေချင်နေတာလား?

ဒီလိုဆိုရင် သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ဘာခက်ခဲမှုမှ မရှိဘူးလေ။

ဝူရမ်ဘီ ရပ်တန့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကွဲပြားခြားနားသော အစီရင်အလံတိုင်များကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီပတ်ပတ်လည် လေးဘက်လေးလည် ချက်ချင်းပင် တောက်ပသောအလင်းများဖြင့် လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။

ပူပြင်းသော အငွေ့အသက်များ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာခဲ့သည်။

မကြာမီ၊ အသက်ဝင်သော မီးနဂါးလေးကောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ယဲ့ယွီကို ဝန်းရံထားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဒေါသဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။

လူတိုင်းက ယဲ့ယွီသည် ထိုနေရာတွင်ပင် မီးနဂါးများ၏ ဝါးမျိုခံရတော့မည်ဟု ယုံကြည်နေချိန်တွင် သူ ရုတ်တရက် ဘယ်ဘက်သို့ လှမ်းသွားကာ နက်နဲသော နှလုံးဓားပညာရပ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်တန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ရှေ့သို့ ခုတ်မောင်းသွားသည်။

ဖွဲ့စည်းပုံသည် ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး အရှေ့ဘက်ခြမ်းရှိ အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ့ပတ်ပတ်လည်ရှိ မီးနဂါးလေးကောင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဝူရမ်ဘီ သွေးအန်ပြီး နောက်သို့ နှစ်လှမ်းသုံးလှမ်း ယိုင်ထိုးသွားခဲ့သည်။

ဒါက ဖွဲ့စည်းပုံ ကျိုးသွားခြင်းရဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ။

ပတ်ပတ်လည်က ဆယ်ဦးကျော် အစောင့်အရှောက်တွေ ချက်ချင်း ရှေ့တိုးပြီး သူ့ကို ကူတွဲပေးခဲ့ကြတယ်။

သို့သော် ဝူရမ်ဘီသည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယဲ့ယွီကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေရင်း- "မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး! မင်း ငါ့ဖွဲ့စည်းပုံရဲ့ အဓိကအချက်ကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ?" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အစီရင်အလံတိုင်များကို ဖွဲ့စည်းကာ မြေပြင်ကို ဖိလိုက်သည်။

"နဂါးလေးကောင် ဖျက်ဆီးရေးအစီအစဉ်မှာ သေစေနိုင်စွမ်း အလွန် မြင့်မားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံမာစတာရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကလည်း အလွန် မြင့်မားဖို့ လိုအပ်တယ်။ မင်းက သူ့ရဲ့ ပုံစံကိုပဲ နားလည်ပြီး သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရကို မနားလည်သေးဘူး။ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ပေါင်းစည်းခြင်းဘုံကို ရောက်လာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် မသိဘူး!"

"ငါ့မှာ ဒီမှာ နဂါးလေးကောင် ဖျက်ဆီးရေး အစစ်အမှန် ရှိတယ်။ သေချာ ကြည့်ပြီး နောင်ဘဝအတွက် သင်ယူလိုက်!"

ယဲ့ယွီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ့လက်ဖဝါးမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မီးတောက်မီးလျှံများ တအိအိ ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကြီးမားသော မီးနဂါးကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားသော အရွယ်အစားကြောင့် လျှို့ဝှက်ခန်းမ၏ ကျောက်မျက်နှာကျက်ကို ချက်ချင်း ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့သည်။

တောက်ပသော နေရောင်ခြည်များ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

မီးရောင်ခြည်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကျိုးရူယွန်းနှင့် အစေခံတစ်ဒါဇင်ခန့်သည် မျက်လုံးများကိုပင် ဖွင့်မရတော့ပေ။

ဝူရမ်ဘီ၏ မျက်နှာမှာမူ သေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေခဲ့သည်။

မကြာမီ၊ အခြားမီးနဂါးသုံးကောင်လည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အကြေးခွံများမှာ ထင်ရှားစွာ မြင်ရဆဲဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ စစ်မှန်သောနဂါးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

နဂါးလေးကောင် အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်သည် ကမ္ဘာတစ်ခွင် ကွာခြားနေခဲ့သည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအင်ကို ခံစားမိသောအခါ ဝူရမ်ဘီက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်- "နဂါးလေးကောင် ဖျက်ဆီးရေးတွင် အဓိကကျသည်မှာ နဂါးလေးကောင်တွင် မဟုတ်ဘဲ 'ဖျက်ဆီးရေး' ဟူသော စကားလုံးတွင် ဖြစ်သည်!"

"အခု နားလည်ပြီ! တကယ် နားလည်ပြီ!"

ယဲ့ယွီ၏ စိတ်ထဲမှ အတွေးတစ်ခုဖြင့် မီးနဂါးလေးကောင်သည် ဝူရမ်ဘီ၊ ကျိုးရူယွန်းနှင့် အစေခံတစ်ဒါဇင်ကို ချက်ချင်း ဝါးမျိုပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် နဂါးလေးကောင်သည် ဘောလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ပေါင်းစည်းကာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး မီးသဲမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ကြီးမားပြီး အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အပူလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ယင်ကျိနှင့် ယင်ဖေးကျင်းတို့သည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် ယဲ့ယွီမှလွဲ၍ အခြား မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်မနေတော့ပေ။

ဧရာမတွင်းကြီးသည် မီးလောင်ထားသော မြေကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မြင်ကွင်းသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆိုးကြီးကဲ့သို့ပင်!

ယင်ကျိနှင့် ယင်ဖေးကျင်းတို့ နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ယဲ့ယွီသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း **နတ်ဘုံအသွင်ပြောင်းခြင်း(နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်း)**အဆင့်ဖြင့် ပေါင်းစည်းခြင်းကျွမ်းကျင်သူ ဝူရမ်ဘီကို မည်သို့ အောင်နိုင်ခဲ့သနည်း။

၎င်းသည် ရိုးရှင်းစွာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ယဲ့ယွီ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လာပြီး ယင်ဖေးကျင်းရဲ့ ဟသွားတဲ့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ဖို့ လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်တယ်။

"ဘာမှ မပြောနဲ့။ ပေးရမယ့် ပိုက်ဆံကို မှတ်ထား။ ငါ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကိုပဲ လက်ခံတယ်။"

......

နောက်တစ်နေ့။

ယင်ကျိသည် လန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ကျိုးရူယွန်းနှင့် ဝူရမ်ဘီတို့အပြင် အခြား အကြံပေးများစွာကို သစ္စာဖောက်များအဖြစ် စာရင်းသွင်းခဲ့ရုံသာမက လန်နိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးများကိုလည်း သွေးစွန်းသော ရှင်းလင်းမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ကျိုးရူယွန်း သို့မဟုတ် အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် နီးစပ်သူ မည်သူမဆို သေဒဏ်ချမှတ်ခံရသည်!

ချက်ချင်းဆိုသလို လန်နိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးများ အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ကြသည်။

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ယင်ဖေးကျင်း၏ နန်းတက်မှုကို ကန့်ကွက်ရဲခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူတို့အားလုံး မြင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်က တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိခဲ့သော ယင်ကျိသည် ယခုအခါ သံလက်သီးနည်းလမ်းများကို ကျင့်သုံးနေပြီဖြစ်သည်။

သူ သတ်မည်ဟု ပြောသောအခါ သူ အမှန်တကယ်ပင် သတ်သည်!

သို့သော်လည်း ယင်ကျိသည် ရုတ်တရက် ထီးနန်းစွန့်လွှတ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာပင်။

၎င်းသည် သူ မရိုးသားခြင်း သို့မဟုတ် တံတားကို မီးရှို့ရန် ကြံစည်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ယင်ဖေးကျင်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် လူသားနိုင်ငံတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ထိုသို့သော ကိစ္စများကို ယင်ကျိ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ယင်ဖေးကျင်း၏ ရည်မှန်းချက်မှာ တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ပြန်သွားကာ ချင်ကျူ မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ အဒေါ် ကျိုးရွှမ်အား လန်နိုင်ငံသို့ လာရောက်ရန် တိုက်တွန်းမည်ဖြစ်ပြီး ယင်ကျိနှင့် သူမ၏ အတိတ်ကို ပြန်လည်ဆက်သွယ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဒီအဆိုပြုချက်ကို ကြားတော့ ယင်ကျိ ပျော်ရွှင်လွန်းလို့ ပြုံးမစဲ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ထိုနေရာမှာပင် သူ လန်နိုင်ငံရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက် တစ်ဝက်ကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်ပြီး ယင်ဖေးကျင်းကို ပေးလိုက်တယ်။

သူက "အနာဂတ် ဖခင်ရဲ့ နှုတ်ဆက်လက်ဆောင်" လို့တောင် ခေါ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ယင်ဖေးကျင်းက ဒီပစ္စည်းတွေကိုတောင် မပူသေးခင်မှာပဲ ယဲ့ယွီက ထိုနေရာမှာပဲ ယူသွားခဲ့တယ်။

ဘာများ နောက်ပြောင်ရမှာလဲ။

သူ တကယ် ပေးချေမှုအကြောင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား?

သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို မင်းတို့ အသက်ကယ်တင်ခအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်။

ယဲ့ယွီ အနည်းငယ် အရှုံးခံလိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ အရင်က သဘောတူထားတဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း မလိုတော့ဘူး။

ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ!

ဒီကြေညာချက်က ယင်ဖေးကျင်းကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့တယ်။

အနည်းငယ် အရှုံးခံတာလား?

ဒီလက်စွပ်ထဲမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခု၊ အဆင့်မြင့်ပစ္စည်း ရှစ်ခု၊ နဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပါဝင်တယ်။

တန်ဖိုးက တုနှိုင်းစရာမရှိအောင်များတဲ့ ပမာဏ!

သူ ဘယ်လိုလုပ် အရှုံးခံတယ်လို့ ပြောနိုင်လဲဆိုတာ သူ နားမလည်ခဲ့ဘူး။

ယင်ဖေးကျင်းက ပြန်လုချင်ခဲ့ပေမဲ့၊

သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေကို စိတ်ထဲမှာ ပြန်သုံးသပ်ပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးမှာ ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်တယ်။

သူ ယဲ့ယွီကို လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်- "ပစ္စည်းတွေ မင်း ယူလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဖြေဆေးက ဘယ်လိုလဲ?"

"ဖြေဆေး?"

ယဲ့ယွီ ခဏတာ သတိမေ့သွားခဲ့တယ်။

ထို့နောက် သူ ယင်ဖေးကျင်းကို စနောက်ခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့တယ်။ သူ ချက်ချင်း ပြောလိုက်တယ်- "ဪ၊ နှလုံးဖုံးကွယ်ဆေးလုံးကို ပြောတာလား?"

ယင်ဖေးကျင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်- "အဲဒီဆေးလုံးလား? ဖြေဆေးမရှိဘူး!"