အခန်း ၁၇၄-၁၇၅

အခန်း ၁၇၄

ယွမ်မုချီ၏ စကားများသည် လီနျန်အန်းကို အံ့အားသင့်စေရုံသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖြောင့်မတ်သော ကျင့်ကြံသူများကိုပါ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ကွေးယွမ်ဂိုဏ်းသည် သက်တမ်းတိုသော်လည်း မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ကျင့်ကြံသူလောကတွင် ၎င်း၏ဩဇာကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။

ကွေးယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကပ်ဘေးဆိုးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

ကပ်ဘေးဆိုးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်သည် ကျင့်ကြံသူအားလုံးအတွက် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်နေသော ခေတ်တွင် ထိုသို့သော ကြီးမားသည့် ခွန်အားနှင့် ကောင်းကင်အလှမယ်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် ထိုသို့သော ပြီးပြည့်စုံသူတစ်ဦးသည် ချင်ယွင်ဂိုဏ်း၏ သာမန်တပည့်တစ်ဦးကို အဘယ်ကြောင့် စွဲလမ်းမိရမည်နည်း။

အထူးသဖြင့် ကိုင်ရှန်ရွာနှင့် ရွှမ်ဒူဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ။

ယွမ်မုချီ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှကို ကြည့်ရင်း သူတို့သည် ယဲ့ယွီကို မနာလိုဖြစ်မိကြသည်။

ချင်ယွင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များလည်း ထိုနည်းတူပင် ခံစားခဲ့ရသည်။

ပထမဆုံး မယ်တော်နတ်သမီးယွန်းရိုမူ၊ အခုကျတော့ ကပ်ဘေးဆိုးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်က ဂိုဏ်းချုပ်။

ယုတ္တိနည်းအရ သူတို့ ဒီလိုကိစ္စတွေကို အိပ်မက်တောင် မမက်ရဲဘူး!

ယွမ်မုချီက တော်တော် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး လူတိုင်းရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး။

သူမက အမြန်မေးလိုက်တယ်- "ပြောစမ်းပါ၊ ကျွန်မခင်ပွန်း ဘယ်မှာလဲ?"

လီနျန်အန်းက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ယဲ့ယွီ မရှိတော့တာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။

"အင်း? သူ ခုလေးတင် ဒီမှာပဲ ရှိတာလေ၊ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ? ထွက်သွားတာလား?"

သူ့ရဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်က ယွမ်မုချီရဲ့ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားစေခဲ့တယ်။

အိပ်မက်ထဲမှာ သူမ ယဲ့ယွီကို အရမ်းနာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့မိလို့ အခု သူ သူမကို ရှောင်နေတာလား။

ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားမိတော့ သူမ မျက်ရည်တွေ ဝဲလာခဲ့တယ်။

ထိုအချိန်မှာ ယွမ်မုချီက ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။

ယဲ့ယွီ သူမဘေးကို ပြန်လာသရွေ့ သူ ဘယ်နှစ်ယောက်နဲ့ပဲ တာအိုလက်တွဲဖော် ရှိနေပါစေ သူမ ဂရုမစိုက်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ တစ်ခုတည်းသော တောင်းဆိုချက်က ယဲ့ယွီ သူမကို မပုန်းသင့်ဘူး!

ထိုစဉ် ကွေးယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးက လူအုပ်ထဲမှ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ "ဂိုဏ်းချုပ်!

ယဲ့ယွီနဲ့ ဖန်ယင်ကျွမ်းတို့ကို နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ခေါ်သွားတာ ခုလေးတင် ကျွန်တော် မြင်လိုက်တယ်။"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယွမ်မုချီတစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားတယ်။

သူမ ချက်ချင်း အဲဒီတပည့်ရှေ့ကို ပေါ်လာခဲ့တယ်။

အေးစက်စွာ သူမ မေးလိုက်တယ်- "မင်း သေသေချာချာ မြင်လား?

ယဲ့ယွီကို နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူက ခေါ်သွားတာလား?"

တပည့်က ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်တယ်။ "လုံးဝ အမှန်ပါ။

ကျွန်တော် ခုပဲ ပြောဖို့ပြင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ လူတွေ အရမ်းများလွန်းလို့ တိုးမဝင်နိုင်ခဲ့ဘူး!"

ယွမ်မုချီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ မဲမှောင်သွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ အဲဒါကို စဉ်းစားဖို့ သူ့မှာ အချိန်မရှိတော့ဘူး။

ယွမ်မုချီက နက်ရှိုင်းတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်- "ကွေးယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်အားလုံး နားထောင်!

ချက်ချင်း စုရုံးပြီး ချီယင်တောင်ကမ်းပါးကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါ။

ယဲ့ယွီရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာစေရမယ်!"

အကြီးအကဲ ရွှီဇီက ရှေ့တိုးလာပြီး သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ကိုင်ရှန်ရွာကို ဦးဆောင်တဲ့ အကြီးအကဲက ရှေ့ထွက်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်- "ဂိုဏ်းချုပ် ယွန်း။

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးမှာ ကျူထျန်တောင်တန်းမှာ ခိုင်မာတဲ့ ခံစစ်ကြီးမားတဲ့ အခြေခံရှိတယ်။

တောင်တွေရဲ့ အများစုကို ဖွဲ့စည်းပုံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်ထားပြီးသား။

ကျွန်တော်တို့ ရမ်းကားစွာ တိုက်ခိုက်ရင် ထိခိုက်မှုတွေ အများကြီး ရှိနိုင်တယ်။

ဒီကိစ္စကို သေချာ စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်!"

ယွမ်မုချီက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်တယ်။ "သေရမှာ ကြောက်ရင် နောက်မှာ နေခဲ့။

ဘယ်သူမှမင်းကို အတူတူ လာဖို့ အတင်းအကြပ်မခိုင်းဘူး။

ဖွဲ့စည်းပုံကိစ္စကတော့ငါတို့ တောင်ကို စိစိညက်ညက်ကြေတဲ့အထိ ပြားအောင် လုပ်လိုက်ရုံပဲ!"

ပြောပြီးနောက် ယွမ်မုချီသည် လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားကာ ကျူထျန်တောင်တန်း၏ အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူမ၏ လက်များဖြင့် အစီရင်အလံတိုင်များ ဖန်တီးလိုက်သည်နှင့် ကြည်လင်သော ညကောင်းကင်သည် ရုတ်တရက် မကောင်းသော တိမ်တိုက်များဖြင့် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် မိုးခြိမ်းသံအစား ပြင်းထန်သော ပူပြင်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မီးနီရောင် မီးတောက်များ ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပစ္စုပ္ပန်ရှိ လူတိုင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

ဒါက လျှပ်စီးပညာရဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတ် မဟုတ်ဘူးလား?

ဘာလို့ ဒီလောက် ပူနေရတာလဲ?

နှစ်ကြိမ် အသက်ရှူပြီးနောက် ယွမ်မုချီသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို လူတိုင်းအား ပြသခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မှ ဧရာမမီးလျှံများ ကျဆင်းလာပြီး ကျူထျန်တောင်တန်းဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးကျလာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မီးဥက္ကာခဲများ!

တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားသက်သက်သည် ဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်ရေးအစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်မီးဥက္ကာခဲများ ကျဆင်းလာကာ မြေပြင်နှင့် တောင်များကို မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည် တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။

ကျူထျန်တောင်တန်း၏ တောင်ထိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာမက ဆင်းသက်ရာနေရာတိုင်းသည် မီးပင်လယ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်!

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ပစ္စုပ္ပန်ရှိ လူအားလုံးရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

ဒါက ကပ်ဘေးဆိုးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်လား?

သူမ တောင်ကို တကယ် ပြားအောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်တာလား?

ကျူထျန်တောင်တန်းလို တောင်ထိပ်ပေါင်းများစွာရှိတဲ့ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ခဏလေးအတွင်း မီးပင်လယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တာ အံ့မခန်းပဲ!

ဒီလို ခွန်အားမျိုးက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ချီယင်တောင်ကမ်းပါးအတွင်းမှာ တန်ယွမ်ချောင်းက ဝမ်ဘော့ရှန်ကို အရာအားလုံး အစီရင်ခံတာ ပြီးသွားခဲ့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ နောက်ပိုင်းလူက မယုံနိုင်စရာ မျက်နှာအမူအရာနဲ့ သူတို့ရဲ့ အချက်ပြစကားလုံးကို ဘယ်လိုသိလဲဆိုတာကို ယဲ့ယွီနဲ့ ဖန်ယင်ကျွမ်းတို့ကို မေးဖို့ ပြင်နေခဲ့တယ်။

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့တယ်။

အပျက်အစီးတွေ စတင်ကျဆင်းလာခဲ့တယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန်က မယုံကြည်နိုင်စွာ အပေါ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

သူက သဘာဝအရ အရမ်းကို သတိကြီးသူပဲ။

မူလက ချီယင်တောင်ကမ်းပါးသည် ကျူထျန်တောင်တန်း၏ မြောက်ဘက်ခြမ်းရှိ တောင်ကမ်းပါးတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဘေးကင်းရေးအတွက် ဝမ်ဘော့ရှန်သည် ကျူထျန်တောင်တန်းအောက်၌ ဘုံတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ကာ သူ၏တပည့်များအားလုံးကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျူထျန်တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ကြီးမားသော ဖွဲ့စည်းပုံအဖြစ် ပုံသွင်းကာ ကမ္ဘာမြေ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် ထိုးစစ်နှင့် ခံစစ်အနေအထားဖြစ်သည်။

ဖြောင့်မတ်သော ကျင့်ကြံသူများ အများအပြား ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင်ပင် ဝမ်ဘော့ရှန်သည် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ တောင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ချီယင်တောင်ကမ်းပါး၏ မြေအောက်ဌာနချုပ်ကိုပင် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

အပြင်ဘက်ကနေ တစ်ယောက်ယောက်က တောင်ကို ချိုးဖျက်နေတာလား။

ဝမ်ဘော့ရှန်က လူတွေကို ချက်ချင်း အပြင်ထွက် စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်တယ်။

မထွက်ခွာမီ သူသည် တန်ယွမ်ချောင်းအား ယဲ့ယွီနှင့် ဖန်ယင်ကျွမ်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

သူ ထွက်သွားသည်နှင့် တန်ယွမ်ချောင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ကြီးမားသော ရန်သူ နီးကပ်လာသော်လည်း ဝမ်ဘော့ရှန် သူ့ကို အပြစ်မပေးခဲ့ဘူး။

ဒါက အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ။

သူတို့ကို သတ်ပစ်တာကရော?

ဒါက အလွန်လွယ်ကူတယ်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ အပြစ်တင်ချင်ရင် ကိုယ့်ကံဆိုးတာကိုပဲ အပြစ်တင်လိုက်။

ငါတို့ရဲ့ အချက်ပြစကားလုံးကို ဘယ်လိုသိလဲဆိုတာကရော?

အရေးမကြီးတော့ဘူး။

မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး သေတော့မှာပဲ၊ မဟုတ်ဘူးလား?"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ဖန်ယင်ကျွမ်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားခဲ့တယ်။

သူ အမြန်မေးလိုက်တယ်- "အစ်ကို-အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ?"

ယဲ့ယွီ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး တန်ယွမ်ချောင်းကို စနောက်တဲ့ပုံစံနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။

ဒါက တန်ယွမ်ချောင်း ကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့တယ်။

သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သားကောင်လို ပစ်မှတ်ထားခံနေရတယ်လို့တောင် ခံစားရတယ်။

ဒါက တန်ယွမ်ချောင်းကို အလွန် စိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်စေခဲ့ပြီး သူ ရှေ့တိုးလာကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်- "မင်း ကောင်လေး၊ မင်း သေတော့မှာတောင် ငါ့ကို ဒီလို ကြည့်ရဲသေးလား?

မင်း တကယ်ကို ဒုက္ခရှာနေတာပဲ!"

တန်ယွမ်ချောင်းက ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ယဲ့ယွီကို လည်ပင်းကနေ ဖမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့လက်ကောက်ဝတ် မြှောက်လိုက်တာနဲ့ ယဲ့ယွီက အဲဒါကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။

တန်ယွမ်ချောင်း ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းကန်ရုန်းကန် အသုံးမဝင်ခဲ့ဘူး။

"တကယ်တော့ ခင်ဗျား မှားနေပြီ။

ငါတို့နဲ့ လာတိုးတာ ခင်ဗျား ကံဆိုးတာပဲ!"

ယဲ့ယွီရဲ့ အတွေးတွေ လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ဓားသံပေါင်းများစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့တယ်။

ဟာအိုရမ် နှလုံးဓား ပေါ်လာပြီး တန်ယွမ်ချောင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ဆန်ကာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အဆီနှစ်က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်ပေါင်းတစ်သောင်းပညာကို အသုံးပြုပြီး ဖမ်းဆီးလိုက်တယ်။

အရာအားလုံးဟာ မြန်ဆန်လွန်းတာကြောင့် ဖန်ယင်ကျွမ်းတောင် ဘာမှ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး၊ အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီ။

ယဲ့ယွီက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးတယ်- "ကြောက်သွားလား?"

ဖန်ယင်ကျွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

သူ့မျက်နှာ နည်းနည်း နီရဲနေတယ်၊ ပြောစရာ စကားပေါင်းတစ်ထောင် ရှိနေသလိုပဲ။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီက လက်ကို မြှောက်ပြီး တခြားတစ်ဖက်ကို ညွှန်ပြလိုက်တယ်။

ဖန်ယင်ကျွမ်းက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်မှာ နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ မေ့လဲသွားခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက် ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်းကို ထုတ်ယူပြီး တန်ယွမ်ချောင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်။

သူ ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းသူနဖူးစည်းကို ခဏတာ ဂရုမစိုက်ပဲ အစာငတ်ထားခဲ့တာကြောင့် အဲဒါက အစားစာဝိညာဉ်တွေကိုစားသုံးချင်လွန်းတဲ့ တောင့်တတဲ့ ခံစားချက်ကို ဆက်တိုက် ဖော်ပြနေခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီက ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းသူကို ကောင်းကောင်းစားစေပြီး မကြာခင် တစ်ဝက်နတ်ပစ္စည်းအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ ကြိုးစားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

၁၇၅ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၁၇၅

ကျူထျန်တောင်တန်းအတွင်း၌။

ဝမ်ဘော့ရှန်သည် မြေအောက်ထွက်ပေါက်မှ သူ့လူများနှင့်အတူ ထွက်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ပူပြင်းသော လေလှိုင်းတစ်ခု ဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

မီးတောက်များဖြင့် တောက်ပနေသော ဧရာမဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခုသည် သူတို့ဆီသို့ ထိုးကျလာနေသည်။

ဝမ်ဘော့ရှန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

သူ အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်တယ်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့နဲ့အတူ ပါလာတဲ့ တခြားလူတွေကတော့ ကံမကောင်းခဲ့ကြဘူး။

မှော်ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထဲက ကံကောင်းတဲ့ အနည်းငယ်ပဲ ဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိနေခဲ့တယ်။

ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ချက်ချင်း သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ပြာမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ချမ်းစိမ့်စိမ့် ခံစားလိုက်ရတယ်။

ရုတ်တရက် သူ အေးစက်တဲ့ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတယ်။

"မင်းက ချီယင်တောင်ကမ်းပါးကလား?"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ဝမ်ဘော့ရှန် မော့ကြည့်လိုက်တယ်။

ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

သူမက ကောင်းကင်ဘုံကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်သမီးတစ်ပါးလိုပဲ။

သူမက သူ့ကို အေးစက်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ငုံ့ကြည့်နေတယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်တယ်- "ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ?"

ဒီအမျိုးသမီးက ယွမ်မုချီ။

သူမသည် အထူးသဖြင့် ယဲ့ယွီကို ရှာမတွေ့သောအခါ လျစ်လျူရှုစရာလူ မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ဘော့ရှန် တိကျတဲ့ အဖြေမပေးသည်ကို မြင်တော့ သူမ ရင်ထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမရဲ့ ညာလက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လိုက်သည်နှင့် ငွေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ဘော့ရှန် ရှောင်ရှားဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် နောက်ကျသွားပြီ။

သူ လုံးဝ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဝမ်ဘော့ရှန်ရဲ့ ပခုံးမှာ သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ဖောက်ဝင်သွားခဲ့တယ်။

ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးနှက်မှုက သူ့ကို မတည်ငြိမ်စေခဲ့ဘူး။

သူ မြေပြင်ပေါ်ကို ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားခဲ့တယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန် မသေသည်ကို မြင်တော့ ယွမ်မုချီက ပြောင်လှောင်လိုက်တယ်- "မင်း ဒီလောက် ကံကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခု မှတ်ထား၊ ငါမေးတာကို မင်း ဖြေရမယ်။ နားလည်လား?"

မြေပြင်ပေါ်လဲကျနေတဲ့ ဝမ်ဘော့ရှန်က သွေးအန်လိုက်တယ်။

သူ ထဖို့ ရုန်းကန်နေတယ်။

သူ ဒီလို မွန်းကျပ်စရာ ကဲ့ရဲ့မှုကို ဘယ်တုန်းကမှ မခံစားခဲ့ဖူးဘူး။

ရှင်းရှင်းပြောရရင်၊

သူက ပေါင်းစည်းခြင်းဘုံ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူပဲ။

သူ ကပ်ဘေးဆိုးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်နဲ့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ။

သူ ကျူထျန်တောင်တန်းကို နှစ်တစ်ထောင်ကျော် အုပ်စိုးခဲ့တယ်။

သူ ဘယ်တုန်းကမှ ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ကို အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အလွယ်တကူ ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်။

ဒါက လုံးဝကို အရှက်ရစရာပဲ!

ဒါ့အပြင် အဓိကအချက်ကတော့၊

ဒါက သူ့ရဲ့ နယ်မြေပဲ!

ဖွဲ့စည်းပုံ ပညာရှင်ကြီးများအားလုံးတွင် ဘုံအားနည်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။

သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း အထင်ကြီးတတ်ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လုံလောက်စွာ ပြင်ဆင်ထားပါက သူတို့ထက် တစ်ဆင့် နှစ်ဆင့် မြင့်သူများကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ သတ်ပစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ကြသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ မောက်မာမှုသက်သက် မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် အမှန်တရားဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းပုံကြီး အသက်ဝင်သည်နှင့် နယ်ပယ်ကျော်လွန်၍ ရန်သူကို သတ်ပစ်ခြင်းမှာ အိပ်မက် မဟုတ်တော့ပေ!

ဝမ်ဘော့ရှန်က သူ၏စိတ်ဖြင့် အနီးအနားရှိ ဖွဲ့စည်းပုံများကို အသက်သွင်းနေစဉ် အချိန်ဆွဲရန်အတွက် ပြောလိုက်သည်- "နတ်သမီး၊ ကျွန်တော်က ချီယင်တောင်ကမ်းပါးရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်ဘော့ရှန်ပါ။ ကျွန်တော့်ဆီက ဘာကို ရှာတာလဲ မေးပါရစေ?"

ယွမ်မုချီက အေးစက်စွာ မေးလိုက်တယ်- "ယဲ့ယွီ ဘယ်မှာလဲ? သူ့ကို ပြန်အပ်၊ ပြီးရင် ကျွန်မ ချက်ချင်း ပြန်မယ်!"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ဝမ်ဘော့ရှန် အံ့ဩသွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ ဘယ်သူလဲ?

သူ ဒီလောက် နာမည်ကြီးလား?

သူ့ကို ရှာတွေ့ပြီး ပြန်သွားရုံပဲလား?

ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မပြောတာလဲ?

အစောကြီးကတည်းက ပြောခဲ့ရင် ငါ သူ့ကို လွှဲပေးပြီး ဒီလို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့မှာပဲ။

ဝမ်ဘော့ရှန် ချက်ချင်း အဖြေမပေးသည်ကို မြင်တော့ ယွမ်မုချီ၏ ဒေါသ ထပ်ထွက်လာခဲ့သည်!

ကပ်ဘေးဆိုးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်၏ ဖိအားသည် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဒါက ဝမ်ဘော့ရှန်ကို မြေပြင်ပေါ် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်စေခဲ့တယ်။

"ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ? သူ့ကို ပြန်လွှတ်ပေး၊ ပြီးရင် ငါ ပြန်မယ်။ မလွှတ်ပေးရင် မင်းကို အခုပဲ သတ်ပစ်မယ်!"

သူမ၏ အေးစက်သော အသံသည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ဘော့ရှန် အသက်ရှူနှုန်း မြန်လာခဲ့တယ်။

အမြဲတမ်း မိမိကိုယ်ကို ခွန်အားကို အားကိုးခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှေ့တွင် ဒူးထောက်ရသည့် အရှက်ရမှုကို သူ မခံမရပ်နိုင်ပေ။

သူ မြေပြင်သို့ လက်သီးဖြင့် ဆောင့်ထိုးချလိုက်သည်။

ကျူထျန်တောင်တန်းသည် မီးပင်လယ်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ဖွဲ့စည်းပုံအများစုမှာ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဝမ်ဘော့ရှန်၏ လက်သီးကို ဗဟိုပြု၍ တောက်ပသောအလင်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ကျူထျန်တောင်တန်း၏ မြေပြင်တစ်လျှောက်တွင် ထူးဆန်းသော ဖွဲ့စည်းပုံပုံစံများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်၊

အလင်းသည် ထပ်မံ ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။

၎င်းသည် ဝမ်ဘော့ရှန်၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင်တောက်ပသောအလင်းစိုင်တခုအဖြစ် တည်ငြိမ်စွာရှိနေခဲ့သည်။

"မင်း ဂုဏ်ယူသင့်တယ်။

ဒီ နဂါးသွေးကြောပျက်စီးခြင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို မူလက ချင်ယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် ရည်ရွယ်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ မင်းအပေါ် အသုံးပြုလိုက်ရတယ်။

မင်း ဒါကို ဂုဏ်ယူနိုင်ပါတယ်!"

ဝမ်ဘော့ရှန်၏ မျက်နှာတွင် ဆိုးသွမ်းသော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်၊

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖွဲ့စည်းပုံမှ နဂါးပုံရိပ်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ပတ်ချာလည်နေကြသည်။

သူတို့သည် ယွမ်မုချီကိုအစိမ်းလိုက်ဝါးစားတော့မည့် ကြိမ်းမောင်းနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဒါတင်မကသေးဘူး၊

သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာတွေ ယိမ်းထိုးလိုက်သည်နှင့် ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြယ်ရောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒီ ကြယ်ရောင်များအောက်မှာ၊

ယွမ်မုချီက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ တကယ်ကို ခဲသွားသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူမ အဲဒါကိုတောင် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘူး။

ယွမ်မုချီက မျက်ခုံးမွှေး အနည်းငယ် ပင့်လိုက်တယ်။

ဒါက ဖွဲ့စည်းပုံရဲ့ စွမ်းအားလား?

တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကနေ ကမ္ဘာမြေရဲ့ မူလစွမ်းအင်ကို တကယ်ပဲ ဆွဲထုတ်နိုင်တာလား။

စိတ်ဝင်စားစရာပဲ!

...

တစ်ဖက်တွင် ချီယင်တောင်ကမ်းပါးအတွင်း၌။

ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ဝိညာဉ်များ၏ ငိုကြွေးသံများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

၎င်းသည် ငရဲဘုံမှ မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့်တူသည်။

ဝိညာဉ်များ ဝန်းရံလျက်၊

မှော်ကျင့်ကြံသူ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ပစ်ချခံထားရပြီး ဝိညာဉ်များက တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ယဲ့ယွီသည် ချီယင်တောင်ကမ်းပါးအတွင်း၌ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားနေသည်။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေသည်။

ချီးကျူးစရာ၊ ချီးကျူးစရာ။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊

ဒီ ချီယင်တောင်ကမ်းပါးမှာ လူသိပ်မများဘူး။

နှစ်ရာလောက်ပဲ ရှိပုံရတယ်။

လူအနည်းငယ်ပဲ ရှိရင်၊

လူစန်း(ဝိညာဉ်နဖူးစည်းနာမည်) ကောင်းကောင်းစားဖို့ မလုံလောက်လောက်ဘူး။

တကယ်တော့၊

ယဲ့ယွီ မေ့နေခဲ့တာ။

ခုလေးတင် ချီယင်တောင်ကမ်းပါးရဲ့ ဒုတိယအကြီးအကဲ ချောင်းကျင့်ကဲနဲ့ တတိယအကြီးအကဲ တန်ယွမ်ချောင်းတို့ဟာ မှော်ကျင့်ကြံသူ သုံးရာကျော်ကို အပြင်ဘက်ကို ခေါ်ထုတ်ပြီး လီနျန်အန်းနဲ့ တခြားသူတွေကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တာ။

ရလဒ်အနေနဲ့ သူတို့ဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ထိခိုက်မှုတွေ ခံခဲ့ရတယ်။

တစ်ဒသမ တစ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မကျန်ခဲ့ဘူး။

ဒါ့အပြင် ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ လူတွေကို ဝမ်ဘော့ရှန်က နောက်ပိုင်းမှာ ခေါ်သွားခဲ့တယ်။

အခု ဂိုဏ်းထဲမှာ နှစ်ရာကျော် ကျန်သေးတာကတောင် တော်တော် ကောင်းနေပြီ။

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးရဲ့ မြေအောက်နေရာက သိပ်မကျယ်ဘူး။

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း ပတ်ကြည့်လိုက်တယ်။

နောက်ဆုံးမှာ သူ အခန်းတစ်ခန်းအပြင်ဘက်မှာ ရပ်လိုက်တယ်။

ဒီမှာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင် အကာအကွယ်အလွှာသုံးထပ် လုပ်ထားတယ်။

ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ၊

အသုံးပြုတဲ့ နည်းလမ်းတွေက တော်တော် ကောင်းတယ်။

လန်နိုင်ငံက အထောက်ပံ့ အကြီးအကဲ ဝူရမ်ဘီထက် အများကြီး သာတယ်။

ဒီနေရာမှာ အကာအကွယ်တွေ အများကြီး ထားနိုင်တာဆိုတော့၊

တစ်ခုခု တန်ဖိုးရှိတာ ရှိရမယ်။

ယဲ့ယွီသည် ချက်ချင်း ဖွဲ့စည်းပုံ အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးစတင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဝမ်ရှန်ချင်းချန်တု၏ ပြီးပြည့်စုံသော နယ်ပယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူ့မျက်လုံးများတွင် သူ မချိုးဖျက်နိုင်သော အတားအဆီးများ မရှိခဲ့ပေ။

ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ၊

အကာအကွယ်အလွှာသုံးထပ်လုံး ပြိုပျက်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ၊

ဒါက အခန်းတစ်ခန်းပဲ။

စင်ပေါ်မှာ သိုလှောင်လက်စွပ် ဒါဇင်ကျော်လောက် ရှိတယ်။

ယဲ့ယွီက သူတို့ကို ကြည့်ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ၊

မြေပြင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့တယ်။

အချိန်အကြာကြီးကြာပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက မကူညီနိုင်ဘဲ မော့ကြည့်လိုက်တယ်။

သူ သူ့စိတ်ထဲမှာ စဉ်းစားလိုက်တယ်- အပေါ်မှာ ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြတာလား?

မှားယွင်းစွာ ဒဏ်ရာမရအောင် အပြင်မထွက်ခင် ခဏစောင့်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။

ယဲ့ယွီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး တုန်ခါမှုကြောင့် ထွက်လာတဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေကို ရှင်းထုတ်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူ ရှေ့ကို တိုးသွားခဲ့တယ်။

သူ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကို ကောက်ယူလိုက်တယ်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းလိုက်တာနဲ့၊

သူ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။

သူ မြင်လိုက်ရတာက သိုလှောင်လက်စွပ် ဒါဇင်ကျော်ထဲမှာ၊

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့ နည်းစနစ်တွေ ပါတဲ့ တစ်ခုကလွဲရင်၊

ကျန်တာတွေက တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

အဲဒီအထဲမှာ မှောင်မိုက်နက်ရှိုင်းပန်း၊ ဝိညာဉ်ငြိမ်ဝမ်ဝါး၊ အနက်ရောင်နတ်ဆိုးမှိုတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှတယ်။

ယဲ့ယွီ ခန့်မှန်းလိုက်တယ်။

ဒီပစ္စည်းတွေ အားလုံးက ဝမ်ဘော့ရှန်က **နှစ်ရာချီပြီးကိုစုဆောင်းဖို့ အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရရှာမယ်။

ချီးကျူးစရာ၊ ချီးကျူးစရာ။

သူ နှစ်တစ်ရာကျော် ကြိုးစားပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး စုဆောင်းပြီးနောက်၊

တစ်ရက်တည်းမှာပဲ အဲဒါတွေ အားလုံး ယဲ့မိသားစုပိုင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ထင်လိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူး!

ယဲ့ယွီ တော်တော် ကျေနပ်နေခဲ့တယ်။

သူ စင်ပေါ်က သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကို ရှင်းလင်းလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ အခန်းထဲကို နည်းနည်းမွှေနှောက်ပြီး တခြား တန်ဖိုးရှိတာ ဘာမှ မရှိတော့တာ သေချာတော့မှ၊

သူ ထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်။

မမျှော်လင့်ဘဲ၊

အခန်းတံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်လာတယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန်က ခြေလှမ်းကျဲကြီးတွေနဲ့ ဝင်လာတယ်။

နှစ်ယောက်သား မျက်လုံးချင်း ဆုံမိကြတယ်။

နှစ်ယောက်လုံး အံ့ဩသွားခဲ့ကြတယ်။

ဘာပြင်ဆင်မှုမှ မရှိဘူး!