အခန်း ၁၇၆-၁၇၇

အခန်း ၁၇၆

အခန်းထဲရှိ ယဲ့ယွီကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ဘော့ရှန် လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

သူ ဒီနေ့ဟာ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပဲလို့ ထင်ခဲ့တယ်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ သေသေချာချာ စီစဉ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်က ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တယ်။

သူ စေလွှတ်ခဲ့တဲ့ တပည့်တွေဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ထိခိုက်မှုတွေ ခံခဲ့ရတယ်။

ပြီးတော့ ကျူထျန်တောင်တန်းတစ်ခုလုံးဟာ မကြုံစဖူး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန်က ထွက်ကြည့်လိုက်တော့၊

တိုက်ခိုက်နေတာ ချင်ယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ တွေ့လိုက်ရတယ်။

အစား သူ့ဘာသာသူ တောင်ကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးပဲ။

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးနဲ့ တကယ်ပဲ နက်ရှိုင်းတဲ့ ရန်ငြိုးရန်စ ရှိခဲ့ရင်၊

ဝမ်ဘော့ရှန်က လက်ခံနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအမျိုးသမီးက တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာဖို့ပဲ လာတာ။

ဒါက နည်းနည်း လွန်တာပေါ့!

ဝမ်ဘော့ရှန်က သူ့ဂုဏ်သတင်းကို ဂရုမစိုက်ဘူးလား?

သူမက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ အရင် ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်၊

အဲဒီနောက်မှ သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

ဒါက လုံးဝကို အရှက်ရစရာ မဟုတ်ဘူးလား?

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ချီယင်တောင်ကမ်းပါးရဲ့ သခင်ပဲ။

သူက အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်တော့မယ့်သူပဲ။

သူ့ကိုယ်သူ ဒီလို အနိုင်ကျင့်ခံရတာကို ဘယ်လို ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ။

ဒီလိုနဲ့ ဝမ်ဘော့ရှန် ချက်ချင်း ဖွဲ့စည်းပုံကြီးကို အသက်သွင်းလိုက်တယ်။

သူ အရင်က တွက်ချက်ထားတာတွေအရ၊

ကပ်ဘေးကျော်လွန်ခြင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အောက်က ဘယ်ကျင့်ကြံသူမဆို ဒီဖွဲ့စည်းပုံထဲ ဝင်လာရင် သေဆုံးရမှာ သေချာတယ်။

မင်း သိထားရမှာက ဒါက ကျူထျန်တောင်တန်းတစ်ခုလုံးရဲ့ မြေပြင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုတာ။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်တာက ကိတ်မုန့်တစ်ပိုင်းလောက် လွယ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်ဘော့ရှန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့တာက၊

ယွမ်မုချီ ဒီလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ပဲ။

မှော်စက္ကူပန်ကာလေးတစ်ခုနဲ့တင်၊

သူမ မြင့်မားတဲ့ မီးတောင်ကြီးတစ်လုံးကို ဆင့်ခေါ်််ပြီး မြေကြီးနဂါးရဲ့ အနှစ်သာရရဲ့ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးကို တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲစေခဲ့တယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန်က ဉာဏ်ကောင်းတယ်။

မြေကြီးနဂါးရဲ့ အနှစ်သာရတွေ မပျက်စီးသေးခင်မှာပဲ၊

သူ ချက်ချင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။

ကျန်ရှိနေတဲ့ မြေကြီးနဂါးရဲ့ အနှစ်သာရတွေ အားလုံးကို စုဆောင်းပြီး၊

ယွမ်မုချီကို ဖမ်းမိဖို့ လှောင်အိမ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန်က နဂါးသွေးကြောပျက်စီးခြင်း ဖွဲ့စည်းပုံတောင် ယွမ်မုချီကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိနေတယ်။

မြေနဂါးအနှစ်သာရအားလုံး ပျက်စီးသွားသည်နှင့်၊

သူ သေဆုံးရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ။

ဝမ်ဘော့ရှန် အလွန် ဝမ်းနည်းခဲ့သည်။

ဒီအမျိုးသမီး ဘယ်ကလာတာလဲ?

သူမ၏ ခွန်အားက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတာလား။

သို့သော် သူ့ကို မနိုင်လျှင် ဘာလို့ မပုန်းရမှာလဲ?

ယွမ်မုချီ ပိတ်မိနေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ၊

ဝမ်ဘော့ရှန်သည် ချက်ချင်း ချီယင်တောင်ကမ်းပါးသို့ ပြန်သွားပြီး သူ၏ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

သူသည် အလွန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေခဲ့သည်။

ဤဖွဲ့စည်းပုံသည် ယွမ်မုချီကို အကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းက လျင်မြန်ရမည်။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်ဘော့ရှန်ကို ပိုပြီး အံ့အားသင့်စေတာက၊

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးက အခု သရဲတွေရဲ့ နန်းတော်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ။

တတိယအကြီးအကဲ တန်ယွမ်ချောင်းတောင် သရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခံထားရပြီ။

သူက ဝမ်ဘော့ရှန်ကို တက်တက်ကြွကြွ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။(ယဲ့ယွီ**ကခိုင်းစေထားတာ)

သူ ဒဏ်ရာရထားပေမဲ့၊

ဝမ်ဘော့ရှန်က ပေါင်းစည်းခြင်းဘုံရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ။

သရဲတစ်ကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာကတော့ အတော်လေး လွယ်ပါတယ်။

သို့သော်၊

ဝမ်ဘော့ရှန်က အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်းထွန်းတာထက်တောင် နည်းတဲ့အချိန်လေးပဲ ထွက်သွားပြီးမှ ဘာလို့ ချီယင်တောင်ကမ်းပါးတစ်ခုလုံး သရဲတွေ သိမ်းပိုက်ခံရတာလဲဆိုတာ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။

နတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါးက ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး ချီယင်တောင်ကမ်းပါးကို သိမ်းပိုက်ချင်တာလား။

ဝမ်ဘော့ရှန်၏ မျက်နှာက မှုန်မှိုင်းသွားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ အဲဒါကို အများကြီး စဉ်းစားဖို့ မရဲတော့ဘူး။

ဒီအချိန်မှာ၊

သူ လိုချင်တာက နှစ်တစ်ရာကျော် စုဆောင်းထားတဲ့ အဲဒီ ကောင်းကင်ပစ္စည်းနဲ့ မြေကမ္ဘာရတနာတွေပဲ။

ပြီးရင် သူ ထွက်ပြေးတော့မယ်။

တကယ်ကို စက်ဆုပ်စရာပဲ။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က သူ တကယ်ပဲ မောက်မာသွားခဲ့တယ်။

သူ စတင်စုဆောင်းခဲ့တယ်။

သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရရှိခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အမျိုးမျိုးသော သိုလှောင်လက်စွပ်တွေထဲ ခွဲခြားထည့်ပြီး စင်တွေပေါ် တင်ထားခဲ့တယ်။

ဘာမှ မလုပ်စရာ မရှိရင် အဲဒါတွေကို သွားကြည့်ပြီး သဘောကျနေခဲ့တယ်။

ဒီနေ့ ဒီလိုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့သာ သိခဲ့ရင်၊

သူ ဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့ အပြုအမူတွေ ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အရာရာကို သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာပဲ ထားတာ ပိုမကောင်းဘူးလား?

အခုလို ထိတ်လန့်တကြား အပြေးအလွှား သွားယူစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်၊

ဝမ်ဘော့ရှန်က အခန်းထဲ ဝင်သွားတော့ သူ အံ့ဩသွားခဲ့တယ်။

တန်ယွမ်ချောင်းက ဖမ်းမိခဲ့တဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူဟာ

အခု သူ့အခန်းထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သိုလှောင်လက်စွပ်တွေ ထားတဲ့ စင်တွေက ဗလာကျင်းနေတယ်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

ဘာလို့ တန်ယွမ်ချောင်း သူ့ကို မသတ်တာလဲ?

မဟုတ်ဘူး။

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးမှာ အခု သရဲတွေ ရှိနေတာ သူ့လက်ချက်လား။

ဒီကလေးက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အမြဲ ဝှက်ထားတာ။

ဒါမှမဟုတ်၊ ဒီလိုလည်း နားလည်နိုင်တယ်၊

ဒီလူက အချက်ပြစကားလုံးကို ကြိုအော်ခဲ့တယ်။

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နစ်နာစေခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးမှာ တတိယအကြီးအကဲ တန်ယွမ်ချောင်းက ခေါ်လာခဲ့တယ်။

ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေ အားလုံးက သူ့အစီအစဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလား။

အစကတည်းက၊

သူက ချီယင်တောင်ကမ်းပါးကို တန်းတန်းမတ်မတ် လာခဲ့တာ။

အဲဒီလိုဆိုရင်၊

သူ့ရဲ့ ပရိယာယ်တွေက တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်တာပဲ။

ဝမ်ဘော့ရှန်က မျက်လုံးတွေကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်တယ်။

သူ ယဲ့ယွီကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်လိုက်တယ်။

သူ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို လုံးဝ မမြင်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။

အဲဒီလိုဆိုရင်၊

သူ သေချာပေါက် မှားခန့်မှန်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။

ယဲ့ယွီက သေချာပေါက် ဝှက်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါးပဲ။

သူ ဒီကို ချီယင်တောင်ကမ်းပါးကို ရှင်းလင်းဖို့ပဲ စိမ့်ဝင်လာခဲ့တာ။

ဝမ်ဘော့ရှန်ရဲ့ အတွေးတွေ ရမ်းကားနေခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက ဒါကို သိနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။

သူ သူ့လက်တစ်ဖက်ကို သူ့နောက်မှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထားလိုက်တယ်။

အစီရင်ကြီးတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ဖော်ဆောင်နေတယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလို၊

ကောင်းကင်က ကြယ်တွေ တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက ဖွဲ့စည်းပုံကို ပုံဖော်ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ၊

သူ ဝမ်ဘော့ရှန် ပြောတာကို ကြားလိုက်ရတယ်၊ "သူငယ်ချင်း၊ ဒီနေ့ ဒါပဲ ထားလိုက်ရအောင်။

ကျွန်တော်တို့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသလို ဟန်ဆောင်ကြမလား?"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

ယဲ့ယွီ အဲဒီနေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။

အင်း?

မင်း အဲဒါကို ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?

ငါတို့ ခုပဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ခဲ့တာ။

ငါ မင်းအိမ်က ပစ္စည်းတွေ အားလုံး ခိုးသွားပြီ။

ပြီးတော့ အခု မင်းက ဒါပဲ ထားလိုက်တော့မယ်လို့ ပြောနေတာလား?

မင်း ဒီလောက် ရက်ရောတာလား?

ယဲ့ယွီ တိတ်ဆိတ်နေတာကို မြင်တော့၊

ဝမ်ဘော့ရှန်က တခြားတစ်ဖက်မှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိနေတုန်းပဲလို့ ထင်ခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် သူ တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ အသံနဲ့- "ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသဖို့၊

ကျွန်တော် အခုပဲ ထွက်သွားမယ်၊ နှစ်တစ်ရာအတွင်း ခင်ဗျားကို လက်စားချေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို အများကြီး မတွန်းအားပါနဲ့၊ ထောင့်စွန်းရောက်တဲ့ ယုန်က ကိုက်တတ်တယ်!"

ဝမ်ဘော့ရှန်၏ "ရိုးသားသော" အမူအရာကို ကြည့်ရင်း၊

ယဲ့ယွီ ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ကို ထွက်သွားဖို့ ဖိတ်ခေါ်တဲ့ အမူအရာ လုပ်လိုက်တယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန် သတိထားပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့တယ်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊

သရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဝင်လာခဲ့တယ်။

သူတို့ ဝမ်ဘော့ရှန်ကို ဝါးမျိုချင်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့က ဝမ်ဘော့ရှန်ကလဲ အလကားလူ မဟုတ်ဘူး။

သူ ချက်ချင်း သူ့လက်တွေကို ပူးလိုက်တယ်။

သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ အနက်ရောင် မြူခိုးတွေ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလို အနီးဆုံး သရဲအချို့ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ဖက်မှာ၊

ယဲ့ယွီလည်း စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။

သူ ရုတ်တရက် ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတိုးလိုက်တယ်။

ဝင်ပေါက်က ကွဲနေတဲ့ အတားအဆီးသုံးခုကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ ပြန်လည်စီစဉ်ပြီး၊

ဖွဲ့စည်းပုံအသစ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်တယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန်က ဒီနေရာကနေ လွတ်မြောက်ချင်နေတုန်းပဲ၊

သူ့ကိုယ်သူ ကြယ်တွေ ဝန်းရံနေတာကို သူ တွေ့လိုက်ရတယ်။

လင်းလက်နေတဲ့ ကြယ်ရောင်တွေကလွဲရင် ကျန်တာတွေအားလုံးဟာ အဆုံးမဲ့ မှောင်မိုက်မှုပဲ။

ဝမ်ဘော့ရှန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီရဲ့ လက်ချက် သေချာတယ်။

ဒါကြောင့် သူ အော်လိုက်တယ်- "မင်း စည်းကမ်းမလိုက်နာဘူး!

မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တာ!"

"မင်း နှစ်တစ်ရာအတွင်း လက်စားချေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ။

ငါ အဲဒါကို နည်းနည်း မသင့်လျော်ဘူးလို့ ယူဆတယ်။

နှစ်တစ်ရာကြာပြီးမှ မင်းရဲ့ လက်စားချေမှုကို ကာကွယ်ဖို့ထက် အခုပဲ မင်းကို သတ်ပစ်တာ ပိုလွယ်တယ်!"

ယဲ့ယွီရဲ့ အသံက နက်နဲတဲ့ ချောက်ကမ်းပါးအောက်က လာသလိုပဲ။

အေးစက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အပြည့်။

နောက်တစ်စက္ကန့်၊

ဝမ်ဘော့ရှန် မြင်ကွင်းမှာ၊

သူ့ပတ်ပတ်လည်က ကြယ်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပြင်းထန်တဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ လင်းလက်လာခဲ့တယ်။

ဘောလုံးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းပြီး၊

သူ့ဆီကို ထိုးကျလာခဲ့တယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန် အသက်ကုန်ကြိုးစားပြီး ကာကွယ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရင်ဘတ်မှာ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ့ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားခဲ့တယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းက ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန် မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်စုဆောင်းနဖူးစည်းကြီးတစ်ခု စိုက်ဝင်နေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

အဲဒါမှာ မှော်အစွမ်းတစ်ခု ရှိပုံရတယ်။

ဝမ်ဘော့ရှန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ သွေးတွေ အားလုံးကို အမြန် ဝါးမျိုပစ်နေတယ်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ၊

ဒီ ပေါင်းစည်းခြင်းဘုံ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူဟာ ခြောက်သွေ့တဲ့ ရုပ်အလောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်လည်း ဝိညာဉ်စုဆောင်းနဖူးစည်းထဲမှာ ပိတ်မိသွားခဲ့တယ်!

တကယ်တော့ ခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးဟာ ဖွဲ့စည်းပုံက ဖန်တီးထားတဲ့ လှည့်စားမှုတစ်ခုပဲ။

အချိန်က မြန်လွန်းတာကြောင့် ယဲ့ယွီမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့် သူက ဝမ်ဘော့ရှန်ရဲ့ အာရုံကို လှည့်စားဖို့ မျက်လှည့်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့တယ်။

တကယ့် သတ်ပွဲလှုပ်ရှားမှုကတော့ နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ် ဝိညာဉ်စုဆောင်းနဖူးစည်းပဲ။

ပြီးတော့ ဝမ်ဘော့ရှန်က အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကြောင့် အမှန်တရားကို ခွဲခြားသိမြင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး။

မဟုတ်ရင် သူ ဒီလောက် အလျင်စလို သေဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။

ယဲ့ယွီ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာခဲ့တယ်။

နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ် ဝိညာဉ်စုဆောင်းနဖူးစည်းကို ပြန်ရုပ်လိုက်တယ်။

သူ အဲဒါကို ပြန်ယူဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ၊

ကျယ်လောင်တဲ့ အသံတစ်သံ ထွက်လာခဲ့တယ်။

အပေါ်မှာ အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက် ပွင့်သွားခဲ့တယ်။

ယွမ်မုချီက လှပစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်!

၁၇၇ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၁၇၇

ပြောရမယ်ဆိုရင်၊

ယဲ့ယွီက ဒီအချိန် ဒီနေရာမှာ ယွမ်မူချီကို တွေ့လိမ့်မယ်လို့ တကယ် မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

သူမ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ?

ယဲ့ယွီက အများကြီး မစဉ်းစားခင်မှာပဲ၊

ယွမ်မူချီက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်လိုက်တာကို ခံလိုက်ရတယ်။

"ချစ်ရသူရေ၊ နောက်ဆုံးတော့ ရှင့်ကို ရှာတွေ့ပြီ။

ကျမကို ထပ်မထားခဲ့ပါနဲ့လို့ ကတိပေးပါ၊ နော်?

ရှင် ဘာလုပ်လုပ် ငါ မတားပါဘူး။"

ဒီစကားတွေကို ကြားတော့၊

ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

ဒါက ပူလင်ဖေးပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ။

သူမနဲ့ ယွမ်မူချီ သဘောတူညီမှု ရထားပြီ။

သူ့ကို ပြန်ရှာတွေ့နိုင်သရွေ့၊

သူတို့ သူ့ကို တခြားသူတွေနဲ့ မျှဝေတာကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါက အိပ်မက်ထဲက အဖြစ်အပျက်တွေက သူတို့အပေါ် အကြီးအကျယ် သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ။

ဒါက ယဲ့ယွီရဲ့ အမြင်အရ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။

လီနျန်အန်းနဲ့ တခြားသူတွေ မမြင်သင့်တာတွေကို မမြင်ရအောင်၊

ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်စုဆောင်းနဖူးစည်းထဲကို သရဲတွေ အားလုံးကို ချက်ချင်း ပြန်ပို့လိုက်တယ်။

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဒီတိုက်ပွဲကြောင့်

သရဲအရေအတွက် သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့တယ်။

သူတို့ကို ပြန်ခေါ်တဲ့ အရှိန်အဟုန်ကလည်း သဘာဝအတိုင်း တော်တော် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတယ်။

သရဲတွေရဲ့ ငိုကြွေးသံက ယွမ်မူချီရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်တယ်။

သူမ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်တော့၊

ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်စုဆောင်းနဖူးစည်းကို ကိုင်ထားတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"ချစ်သူ၊ ဒါက ဘာ...?"

ယွမ်မူချီရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ၊

ယဲ့ယွီက အဲဒီနတ်ဆိုးပညာရပ်တွေ ဘာမှ မလေ့ကျင့်ခဲ့ဘူး။

"အချစ်ကို ဒီအကြောင်းတွေ နောက်မှ ပြောပြမယ်!"

ယဲ့ယွီ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါပြီး ဝိညာဉ်စုဆောင်းနဖူးစည်းကို သိမ်းလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူ ယွမ်မူချီရဲ့ လက်ကို ဆွဲပြီး၊

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးကနေ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံထွက်သွားခဲ့တယ်။

သူတို့ ထွက်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် လီနျန်အန်းနှင့် အခြား ဖြောင့်မတ်သော ကျင့်ကြံသူများနှင့် တိုးမိကြသည်။

ဒီလူတွေ နှေးကွေးလွန်းတာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ယွမ်မူချီနဲ့ ဝမ်ဘော့ရှန်တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းတယ်။

သူတို့ လုံးဝ ကြားဝင်လို့ မရခဲ့ဘူး။

တိုက်ပွဲ ရပ်တန့်သွားမှသာ သူတို့ လာဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တယ်။

လီနျန်အန်း ယဲ့ယွီကို မြင်တော့၊

သူ အလိုလို မေးလိုက်တယ်- "နေကောင်းလား?"

ချီယင်တောင်ကမ်းပါးကို မလာခင်က၊

ဂိုဏ်းချုပ် လော်ဇဲ့က လီနျန်အန်းကို အလေးအနက် ညွှန်ကြားခဲ့တယ်၊

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊

သူ ယဲ့ယွီရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာပေါက် အာမခံရမယ်။

ဒါက လော်ဇဲ့က ယဲ့ယွီကို ကတိပေးခဲ့လို့တင် မဟုတ်ဘူး။

ပိုအရေးကြီးတာက၊

ယဲ့ယွီက ဟုန်လွမ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်။

တကယ်လို့ယဲ့ယွီသာတခုခုဖြစ်ရင် မကြီးဟုန်လွမ်းရဲ့အမျက်ဒေါသနဲ့

နောက်နှစ်တစ်ရာ၊ နှစ်တစ်ထောင်တောင် ဘယ်သူမှ ကောင်းကောင်းမနေနိုင်ဘူး။

သို့သော်၊

လီနျန်အန်း ဒီမေးခွန်းကို မေးပြီးနောက်၊

သူ ချက်ချင်း နောင်တရခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီနဲ့ ယွမ်မူချီတို့ ချစ်ခင်စွာ လက်ချင်းတွဲနေတာကို ကြည့်လိုက်တော့၊

ဘာမှ မှားယွင်းတာ မရှိဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတယ်။

"အကြီးအကဲ လီ၊ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။

အောက်ကလူတွေ အားလုံးကို ဂိုဏ်းချုပ် ယွမ် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။

ဂိုဏ်းချုပ် ယွမ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ လုပ်စရာကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးလို့ ခင်ဗျားတို့နဲ့ အတူတူ ပြန်မလိုက်နိုင်သေးဘူး။"

ဒီစကားပြောပြီးနောက်၊

ယဲ့ယွီနဲ့ ယွမ်မူချီတို့ဟာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လူတိုင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားတဲ့ ပုံရိပ်တွေကို ကြည့်ရင်း၊

ပစ္စုပ္ပန်ရှိ လူတိုင်း မနာလိုတဲ့ အကြည့်တွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သူတို့က တကယ်ပဲ ဘဝရဲ့ အောင်မြင်သူတွေပဲ။

တခြားသူတွေ အားလုံးကို မနာလိုစိတ်နဲ့ စိမ်းကားစေခဲ့တယ်!

လီနျန်အန်းရဲ့ အကြည့်ကတော့ နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီမှာ ချစ်လှစွာသော ချစ်သူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပြီး၊

တစ်ယောက်စီက နောက်တစ်ယောက်ထက် ပိုလှတယ်။

ဒါဆို ဝေအော့ရှွန်း ဘာလုပ်သင့်လဲ?

လီနျန်အန်း သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

သူ တခြားတပည့်တွေကို ချီယင်တောင်ကမ်းပါးထဲ ဝင်ပြီး စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းဖို့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။

သူတို့ ဂူပေါက်ဝကို ရောက်တာနဲ့၊

လူတစ်ယောက် အတွင်းကနေ တွားထွက်လာခဲ့တယ်။

ဒီလူက ယဲ့ယွီနဲ့အတူ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရတဲ့ ဖန်ယင်ရှွမ်းပဲ။

ဒီလူကလည်း တော်တော် ထူးချွန်တဲ့သူပဲ။

သူ ထွက်လာပြီး ပြောတဲ့ ပထမဆုံး စကားက "ကျွန်တော့်အစ်ကို ဘယ်မှာလဲ? ကျွန်တော့်အစ်ကိုကို ဘာလို့ ရှာမတွေ့တာလဲ?"

ဒီမေးခွန်းက လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့တယ်။

မင်းရဲ့ အစ်ကိုက မင်းရဲ့ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တွဲဖက်ကျင့်ကြံဖို့ သွားနှင့်ပြီ။

နှစ်ယောက်လုံးက ချစ်ချစ်ခင်ခင် ရှိနေကြတာဆိုတော့ မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး!

...

နောက်တစ်မနက်၊

ဧရာမဝိညာဉ်လှေတစ်စင်းထဲမှာ၊

ယဲ့ယွီနဲ့ ယွမ်မူချီတို့ ချစ်ခင်စွာ ပွေ့ဖက်နေကြတယ်။

သူတို့ မနေ့ညက ထွက်သွားပြီးနောက်၊

သူတို့ တစ်ညလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုတွေကို ဖော်ပြခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ တစ်ညလုံး စကားပြောခဲ့ကြတယ်။

နှစ်ယောက်လုံး တွဲဖက်ကျင့်ကြံနည်းမှာ ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။

ယဲ့ယွီရဲ့ အကြမ်းပတမ်းစိတ်တွေကိုသူမက မထိတထိ သူမရဲ့အိစက်တဲ့ကိုယ်လေးနဲ့မီးမွှေးနေခဲ့တယ်။ ယဲ့ယွီကသူမရဲ့စိန်ခေါ်တာကိုလက်ခံ လိုက်ပြီး အဝတ်စားတွေဆွဲချွတ်ကာ အမှောင်ကမ္ဘာထဲသက်ဆင်းကြတော့တယ်။

ယွမ်မူချီ**ရဲ့တပ်မက်ဖွယ်ကိုယ်လုံးအလှကို နောက်ကနေတညလုံးအဝ ကြည့်ခဲ့တယ်။ သူမက စွင့်ကားလွန်းတဲ့နောက်ပိုင်းအလှ ကြောင့်နောက်ကနေကြည့်ရတာက သူ့ကိုကြမ်းသထက်ပိုကြမ်းမိစေတယ်။ သူမရဲ့ ဆံသားကောင်းလွန်းတဲ့ဆံနွယ်တွေကို ဆုတ်ကိုင်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာခြင်းရောထွေးဆက်ဆံခဲ့တယ်။ နှင်းလိုဖြူပြီးကျောက်စိမ်းရောင်လက်နေတဲ့ ကျောြပင်ဟာ အတွင်းခံအဝတ်တွေမရှိတော့တာနဲ့ ယဲ့ယွီရဲ့ကြမ်းတမ်းမှုတွေကို မတားဆီးနိုင်တော့ဘူး။ သူမရဲ့ပြည့်ဝလှပတဲ့လက်မောင်းသားတွေ အဲ့ဒီရှေ့က ကြီးထွားတဲ့ရင်သားတွေ တညလုံးအဝ စားရတာတောင်မတင်းတိမ်နိုင်ခဲ့ဘူး ၊ ယွမ်မူချီမှာလဲ မျက်လုံးတောင်မဖွင့်ချင်လောက်အောင် ယဲ့ယွီရဲ့ အယုယတွေကိုခံခဲ့ရတယ်။ သူမတို့နားချိန်တောင်မရှိလောက်အောင် အချစ်ကြီးခဲ့ကြတယ်။ တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊

သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့တယ်။

ယွမ်မူချီက ရင်ထဲမှာ အရမ်းကို ချိုမြိန်နေခဲ့တယ်။

သူမ ခန့်မှန်းခဲ့သလိုပါပဲ၊

ယဲ့ယွီ တကယ်ရှိနေခဲ့တယ်။

သို့သော် သူမ ကောင်းကောင်း နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဘာဖြစ်လို့ ယဲ့ယွီက ချင်ယွင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လာတာလဲ?

သူ ကျင့်ကြံချင်ရင်တောင်၊

သူ ဖူထျန်ကုကို သွားခဲ့သင့်တယ်!

ပြီးတော့ မနေ့ညက ဝိညာဉ်စုဆောင်းနဖူးစည်းကရော? အဲဒါ ဘာအကြောင်းလဲ?

ယွမ်မူချီရဲ့ ရင်ထဲမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမ တစ်ခုမှ ထုတ်မပြောခဲ့ဘူး။

သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာ၊

ယဲ့ယွီက သူမကို ပြောချင်ရင် ပြောလိမ့်မယ်။

သူက ပြောချင်စိတ် မရှိရင်၊

ဒါဆို သူ လုံးဝ ထုတ်ဖော်မမေးဘူး။

ယဲ့ယွီ သူမနဲ့အတူ ရှိနေနိုင်သရွေ့၊

ဒါလုံလောက်ပြီ။

ဖြောင့်မတ်သောလမ်း သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးလမ်း၊ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံမှုပညာရပ်များ ဖြစ်နေပါစေ ဘာအရေးလဲ?

ယွမ်မူချီသည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူမ ပြောမည်ပင် ဆိုလျှင်၊

ယဲ့ယွီနှင့် ထာဝရ မခွဲဘဲ အတူတကွ နေထိုင်နိုင်သရွေ့၊

အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။

သို့သော်၊

ယဲ့ယွီက အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် ရှင်းပြခဲ့သည်။

၎င်းသည် အပြိုင်ကမ္ဘာများ သီအိုရီပင် ဖြစ်သည်။ (ဒါနဲ့ပဲလုပ်စားနေတာပါနော်)

နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ် ဝိညာဉ်စုဆောင်းနဖူးစည်း၏ တည်ရှိမှုနှင့် ပတ်သက်၍၊

သူက စာကြောင်းအနည်းငယ်ဖြင့်သာ အတိုချုပ် ဖော်ပြခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးပညာရပ်များဖြစ်စေ၊ ဖြောင့်မတ်သောပညာရပ်များဖြစ်စေ၊

၎င်းတို့သည် ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန် နည်းလမ်းများသာဖြစ်ပြီး အလွန်အကျွံ စဉ်းစားရန် မလိုအပ်ပေ။

ဒီအရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး၊

ယွမ်မူချီက ဘာမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။

သူမက ယဲ့ယွီရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ နာခံစွာ မှီလိုက်ပြီး၊

ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တောက်ပတဲ့ နေရောင်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ မျက်နှာက ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

ရုတ်တရက်၊

ယွမ်မူချီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားခဲ့တယ်။

သူမ ရိုးရိုးသားသား မေးလိုက်တယ်- "ချစ်သူ၊ ပြောပါဦး၊

ရှင် ပူလင်ဖေးနဲ့ တွေ့ပြီးပြီလား?"

ယဲ့ယွီ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်တယ်- "ခုလေးတင် ရက်အနည်းငယ်ကပဲ တွေ့ခဲ့တာ၊ ကိုက ပူမိသားစုကို မတော်တဆ ရောက်သွားပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့ကို တွေ့ခဲ့တာ။"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

ယွမ်မူချီက လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်။

သေချာပါတယ်၊ အဲဒီ ပူမိသားစုက အမျိုးသမီးက တကယ်ကို ရိုးသားတာ မဟုတ်ဘူး!

ဒါက ကာကွယ်ရေး မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား?

ဘာလို့ ငါ့ကို ခန့်မှန်းခိုင်းတာလဲ?

ဘာကို ခန့်မှန်းရမှာလဲ? ရှင် စောင့်၊ ငါ ရှင်ကို ပြန်လက်စားချေရမယ်!

ယွမ်မူချီက သူ့ညာလက်သီးကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဆုပ်လိုက်တယ်။

သူမကို ဒီလို မြင်တော့၊

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း တစ်ခုခု မှားနေပြီလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ အမြန်ပြောလိုက်တယ်- "တကယ်တော့ ကိုက ပူလင်ဖေးနဲ့ တွေ့တာက တကယ် မတော်တဆပါ။

သူမ..."

ယဲ့ယွီ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ၊

ယွမ်မူချီက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်တယ်- "ချစ်သူ အများကြီး ပြောဖို့ မလိုပါဘူး။

ကျွန်မက မနာလိုအူတိုတတ်သူ မဟုတ်ပါဘူး။"

ယဲ့ယွီရဲ့ ပါးစပ် နည်းနည်းလေး တွန့်သွားခဲ့တယ်။

မင်း ပြောတာ ငါ ယုံမယ်လို့ ထင်လား?

ခုလေးတင် မင်းရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ လျှံကျနေတာ။

အခုကျတော့ မနာလိုသူ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတာလား?

ကျွန်တော် တကယ်ကို "ဟေ့" လို့ ပြောချင်တယ်။

ယွမ်မူချီက ယဲ့ယွီရဲ့ လက်ဖဝါးထဲမှာ စက်ဝိုင်းတွေ ဆွဲနေခဲ့တယ်။

"တကယ်တော့ ကျွန်မ တစ်ခုပဲ သိချင်တယ်။

အဲဒါက ရှင် ပူမိသားစုမှာ ဘယ်နှစ်ရက် နေခဲ့လဲ?"

ယဲ့ယွီရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အတွေးတွေ ပြိုင်ဆိုင်နေခဲ့တယ်။

ဒါက သေစေနိုင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု သေချာတယ်။

ဒါကြောင့် သူ ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေလိုက်တယ်- "နှစ်ရက်၊ နှစ်ရက်ပဲ။

တိတိကျကျပြောရရင် တစ်ရက်ခွဲပဲ။"

တကယ်တော့၊

ယဲ့ယွီက ပူလင်ဖေးဆီမှာ လဝက်နီးပါး နေခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ တချို့အရာတွေကတော့၊

မပြောနိုင်ဘူး။

ပြောလိုက်ရင် တကယ်ကို အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်—အန္တရာယ်၊ အန္တရာယ်!

ယွမ်မူချီက သူ့လက်ချောင်းတွေ လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်လိုက်တယ်။

သူမက ယဲ့ယွီနားနားကို တိုးကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်- "တစ်ရက်ခွဲလား?

ဒါဆို နာရီနှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိပြီ။

ဒါဆိုရင် ရှင် ကျမနဲ့ ရက်နှစ်ဆယ်လောက် အဖော်လုပ်ပေးနိုင်မလား၊ နော်?

ကျမ ရှင်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"

သူမရဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ အသံကြောင့် ယဲ့ယွီ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသလောက် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ချစ်စဖွယ်ဖြစ်လာတဲ့အခါ တကယ်ကို တွန်းလှန်ဖို့ ခက်တယ်!

တစ်ဖက်မှာတော့ ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ သခင်မ ကျူဒီကျဲန်ဟာ အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးကို ဦးတည်နေခဲ့တယ်။

ဝေအော့ရှွန်းက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က နှစ်တစ်ထောင်သားအစိမ်းရောင်ရှေးဟောင်းကျောက်စွမ်းအပိုင်းအစကြီးတစ်စကို ပြန်ယူလာခဲ့ပြီးကတည်းက၊

ကျူဒီကျဲန်ဟာ နေရာအနှံ့ ခရီးသွားလာပြီး အမျိုးမျိုးသော ထိပ်တန်း သန့်စင်ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေနေခဲ့တယ်။

ကျူဒီကျဲန်ရဲ့ အမြင်အရ၊

ယဲ့ယွီက သူ့ကို မှော်ကိရိယာတစ်ခု ထုလုပ်ဖို့ လာရှာဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်၊

သူမကို ယုံကြည်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

သူမ ဂရုစိုက်ရတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ပထမဆုံး တောင်းဆိုချက်ကို၊

ကျူဒီကျဲန် ဘယ်လိုလုပ် ပေါ့ဆရဲပါ့မလဲ? သဘာဝအတိုင်း အရာအားလုံးကို သူ့လက်နဲ့ပဲ ကိုင်တွယ်ခဲ့တယ်။

သူမမှာ ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်း ရှိတယ်။

အမြင့်ဆုံး မှော်ကိရိယာတစ်ခုကို ထုလုပ်ဖို့။

ဒီနည်းနဲ့ပဲ၊

သူမ ဇော်ယင်ချွမ်းကို လုံးဝ အနိုင်ယူပြီး ယဲ့ယွီရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအားလုံးကို ရနိုင်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျူဒီကျဲန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့တာက၊

သူမရဲ့ ရန်သူတွေက ဇော်ယင်ချွမ်းတင် မဟုတ်ဘူး။

အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးမှာတင် ပြိုင်ဘက်နှစ်ယောက် ရှိနေခဲ့တာပဲ!