အခန်း ၁၈၀-၁၈၁

အခန်း ၁၈၀

[အသက် ၂၃ နှစ်တွင် ယဲ့ယွီသည် ရွှေအူတိုင်လမ်းစဉ်အစောပိုင်းဘုံသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။]

ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုမြန်နှုန်းက ယဲ့ချင်ယွီကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

ဒီလို ငယ်ရွယ်တဲ့ အသက်အရွယ်မှာ အနောက်တိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးမှာ ရွှေအူတိုင်လမ်းစဉ်အစောပိုင်းဘုံ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ထပ်ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး!

သို့သော် ယဲ့ချင်ယွီ တော်တော် စိတ်ဝင်စားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမြန်နှုန်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ၊

သူ့ ပညာရေး စွမ်းဆောင်ရည် ဒီလောက် ညံ့ဖျင်းတာတောင်လား။

ဒီလိုနဲ့ ယဲ့ချင်ယွီက ယဲ့ယွီ ဘာတွေ လုပ်နေလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်စတင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူ ရရှိခဲ့တဲ့ နိဂုံးက သူ့ကို ပိုပြီး စိတ်ပျက်စေခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ နေ့တိုင်း လုပ်တာက ဟဲကျဲယင်နောက်ကို ရီရီမောမော လိုက်သွားတာပဲ!

ဒါက တကယ်ကို နားမလည်နိုင်စရာပဲ။

ကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဟဲကျဲယင်နောက်ကို လိုက်တာက နားလည်နိုင်တယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်။

ဒါက သူ့ရဲ့ သဘာဝပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ကြီးလာပြီးတော့လည်း ဆက်လုပ်နေတာလဲ? သူ ဘာကို လိုက်ရှာနေတာလဲ?

ဟဲကျဲယင်ရဲ့ စကားပြော အတတ်ပညာနဲ့ မီးလိုပူတဲ့ စကားလုံးတွေကို ခံစားချင်တာလား?

ဒီမေးခွန်းက ယဲ့ချင်ယွီကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ ထွက်သွားရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တယ်။

တိတိကျကျပြောရရင် သူ အဆူခံပြီး ထွက်သွားခဲ့ရတာ!

ဟဲကျဲယင်၏ ဂန္ထဝင်စကားများတွင် ပါဝင်သည်-

"ရှင် ဆိုတဲ့ ခွေးကြီး ၊ ဘာလို့ ငါ့သားနောက်ကို နေ့တိုင်း လိုက်နေတာလဲ? သူ့ကို ထပ်ပြီး စာကျက်ခိုင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?"

"ကြည့်စမ်း၊ ကြည့်စမ်း၊ သူ ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့် ရောက်တာကို ရှင် မြင်ပြီးပြီလား?"

"ရှင် ပျင်းနေတာဆိုရင် ငါ့သားအတွက် စွမ်းအင်ပြန်ဖြည့်ဖို့ ကောင်းကင်ပစ္စည်းနဲ့ ရတနာတွေ သွားရှာပေးစမ်း!"

"ငါ့သား ဘယ်လောက် ပိန်နေလဲ ရှင် မမြင်ဘူးလား?"

အဆက်မပြတ် ဆဲဆိုခံရပြီးနောက်၊

ဘယ်သူမဆို မခံနိုင်ကြဘူး!

တကယ်တော့ ဟဲကျဲယင်က ယဲ့ချင်ယွီကိုတင် မကဘူး သူ့တပည့်တွေကိုပါ ဆဲဆိုခဲ့တာ!

"မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ နေ့တိုင်း ဘာတွေ လျှောက်သွားနေကြတာလဲ?မင်းက ပိုးကောင်လို ပိန်သေးသေးနဲ့အမြင်ကပ်စရာကောင်း တယ်။ သွားစမ်း၊နင်တို့က မျက်စိနောက်စရာပဲ!"

"နင်ရော၊ ဘာလို့ ရယ်နေတာလဲ? ရှင် လေမထုတ်တဲ့ ပဲတွေ စားခဲ့တာလား?"

ဟဲကျဲယင် စိတ်မကြည်တဲ့အခါ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ ခွေးတောင် ဆဲဆိုခံရတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတပည့်တွေကတော့ ကြာပြီ အသားကျနေပြီ!

ဟဲကျဲယင်က သူတို့ကို ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆဲဆိုလေလေ၊ သူမက ဘယ်လောက် ဂရုစိုက်ကြောင်း ပိုပြနေလေပဲ!

သူတို့ လေ့ကျင့်တဲ့ သုံးစွဲစရာနဲ့ နည်းစနစ်တွေကို ဘယ်တော့မှ မလျှော့ချခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ အမြဲတမ်း လုံလောက်တာထက် ပိုရတယ်။

တစ်ခုခု ကောင်းတာရှိရင် သူတို့ကို အမြဲတမ်း သတိရတယ်။

ဒါကြောင့် သူတို့ အားလုံးက ဒီနှုတ်ရေးကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာမကို အများကြီး လေးစားကြတယ်!

ကျီရှာစာသင်ကျောင်းတစ်ခုလုံးမှာ၊

ဟဲကျဲယင် ဘယ်တော့မှ မဆဲဆိုခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။

အဲဒါက ယဲ့ယွီပဲ!

သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သားအတွက်ဆိုရင် သူမက လွန်ကဲစွာ ချစ်မြတ်နိုးပြီး တစ်ခါမှ မဆဲဆိုခဲ့ဘူး။

သူမ တကယ်ပဲ သူ့ကို ချစ်မြတ်နိုးတာ!

သို့သော် ယဲ့ယွီ ဒီလောက် ပျော်ရွှင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး!

အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်။

အဲဒါက ဟဲကျဲယင်က အရမ်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စိတ်နေသဘောထားရှိလို့ပဲ။

သူမက သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှိတာကို ပြောတတ်တယ်။

သူမ ဘာပဲတွေးတွေး တိုက်ရိုက်ပြောတတ်တယ်။

သူမရဲ့ အတွင်းစိတ်အတွေးတွေက အရမ်း နည်းတယ်။

နည်းနည်းလေးပဲ ကြားရတာက ဟဲကျဲယင်မှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မြင့်ပေမဲ့ ယဲ့ယွီရဲ့ ပါရမီကို အထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး။

သူမက သူ့အတွင်းစိတ်အတွေးတွေကို နည်းနည်းလေး ပိုမျှဝေပေးနိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ။

ဒါဆို ယဲ့ယွီက အနည်းဆုံး ရွှေအူတိုင်လမ်းစဉ်အစောပိုင်းဘုံရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကနေ စတင်နိုင်မှာပဲ!

ဒါက တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာပဲ။

လက်ရှိအချိန်မှာ ယဲ့ယွီက ကျီရှာစာသင်ကျောင်းမှာ ရှိတယ်။

ဒီက ပညာရှင်အများစုက ယောက်ျားတွေပဲဆိုတာ သူ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။

အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူက အနည်းငယ်ပဲ ရှိပြီး အများစုက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်တယ်။

သူတို့ရဲ့ အတွေးတွေက ယဲ့ယွီကို ဘာမှ အများကြီး မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာကတော့၊

ဟဲကျဲယင်ဘေးနားမှာ နေပြီး အလွန်နည်းပါးတဲ့ အတွေးတွေကို နားထောင်ဖို့ပဲ။

[အသက် ၂၈ နှစ်တွင် ယဲ့ယွီ၏ ကျင့်ကြံမှုမြန်နှုန်း နောက်ဆုံးတွင် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။]

ငါးနှစ်အတွင်း သူသည် ရွှေအူတိုင်လမ်းစဉ်အစောပိုင်းဘုံမှ အလယ်အဆင့်သို့ မတိုးတက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဒီအမြန်နှုန်းကတော့ တော်တော် စွဲမက်စရာကောင်းတုန်းပဲ။

ဒါပေမဲ့ အရင်နှစ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် နည်းနည်း နှေးကွေးတယ်။

ဒီလိုဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဟဲကျဲယင်ရဲ့ အတွင်းစိတ်အတွေးတွေ လျော့နည်းသွားလို့ပဲ။

ယဲ့ယွီက သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်ပြီး တိပ်နဲ့ ကပ်ထားချင်နေတာ တကယ်ပဲ။

သူမကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုအချို့ လုပ်စေချင်တယ်!

ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ အဲဒါကို လုပ်လို့မရဘူး!

ဟဲကျဲယင်က အခု **ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံ(ကပ်ဘေးကျော်လွန်ခြင်းနယ်ပယ်)**ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။

ယုတ္တိနည်းအရ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆိုရင် ပညာရှင်ကြီးဘွဲ့ ရသင့်တယ်။

သို့သော် ဒီအဆိုပြုချက်ကို ကျီရှာစာသင်ကျောင်းရဲ့ အဆင့်မြင့်သူတွေက ကန့်ကွက်ခဲ့ကြတယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သူတို့ရဲ့ အမျိုးသမီး ပညာရှင်ကြီးက ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းနိုင်တယ်ဆိုတာကို ကမ္ဘာက သိစေချင်တာ တကယ် မဟုတ်ဘူး။

သူတို့ တကယ် မျက်နှာပျက်မှာ မခံနိုင်ဘူး!

ယဲ့ချင်ယွီလည်း ကန့်ကွက်မဲပေးခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်ခဲ့တယ်။

အဲဒါရဲ့ အမှန်တရားကတော့ မသေချာဘူး။

အဲဒီညက ယဲ့ချင်ယွီက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရတယ်။

သူ့ရဲ့ ငိုသံတွေ ကျီရှာစာသင်ကျောင်းတစ်ခုလုံးမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့တယ်!

ဒါက ကျီရှာစာသင်ကျောင်းရဲ့ အဆင့်မြင့်သူတွေကို ထိတ်လန့်စေခဲ့တယ်။

သူတို့က ဟဲကျဲယင်က နောက်တစ်နေ့ သူတို့ကို လာရှာမှာကို ကြောက်နေကြတာ။

ခဏတာ သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ တုန်လှုပ်လာခဲ့တယ်။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင် သူမကို ပညာရှင်ကြီးဘွဲ့ ပေးတာ လက်ခံနိုင်ပါလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ဟဲကျဲယင်က ဒီလူတွေကို ဒေါသတကြီး မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘူး။

သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ပညာရှင်ကြီးဘွဲ့ ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ အရေးမပါဘူး၊ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒီမှာပဲ။

ဘယ်သူက မလေးမစား လုပ်ရဲမှာလဲ။

ဒါ့အပြင် ဟဲကျဲယင်မှာ လုပ်စရာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်။

အဲဒါကတော့ ယဲ့ယွီအတွက် သင့်တော်တဲ့ ဘဝလက်တွဲဖို့အဖော်တစ်ယောက် ရှာပေးဖို့ပဲ!

သူမတောင် ယဲ့ယွီက နေ့တိုင်းစိတ်ညစ် မှုန်မှိုင်းနေပုံရတယ်ဆိုတာ မြင်နိုင်ခဲ့လို့ပဲ။

သူမက ကောင်းတဲ့ အဖော်တစ်ယောက် ရှာပေးရင် ယဲ့ယွီ နည်းနည်း ပိုပျော်လာမလားဆိုတာ ကြိုးစားကြည့်ချင်ခဲ့တယ်။

အစပိုင်းမှာ ယဲ့ယွီက ဟဲကျဲယင်ရဲ့ ကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို အရမ်းငြင်းဆန် ခုခံခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ သဘောထားက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ သူက အဖော်တစ်ယောက် ရှာရာမှာ တက်တက်ကြွကြွ ပူးပေါင်းပါဝင်လာခဲ့တယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ယဲ့ယွီက အလျှော့ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။

အစား ဟဲကျဲယင်က သူ့အတွက် အဖော်တစ်ယောက် ရွေးချယ်တိုင်း သူမရဲ့ အတွင်းစိတ်အတွေးတွေ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာတယ်ဆိုတာ သူ တွေ့ရှိခဲ့တာ။

ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံမှာ မိဘနှစ်ပါး ရှိတယ်!

ပြီးတော့ သူတို့က ကျီရှာစာသင်ကျောင်းမှာ ရာထူးမြင့်မားကြတယ်။

ဒီလို မိသားစုနောက်ခံနဲ့ဆိုရင် သူတို့ တကယ်ကို ဘယ်သူမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!

ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီရဲ့ ခန့်ညားတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့၊

အပေါင်းအသင်းတွေက သူ့ဆီကို သဘာဝအတိုင်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် လာကြတာပဲ!

သူတို့က အနောက်တိုင်းဒေသက အမျိုးမျိုးသော လှပတဲ့ နတ်သမီးတွေရဲ့ ပုံတူကျောက်တုံးတွေကို ယူလာကြတယ်။

ဟဲကျဲယင် နေ့တိုင်း အများဆုံး လုပ်တာက ဒီအမျိုးသမီးတွေရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်တွေကို သေသေချာချာ လေ့လာတာပဲ။

သူမရဲ့ ရင်ထဲမှာ သူမက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲ အကဲဖြတ်နေခဲ့တယ်!

[ဒီအမျိုးသမီးမှာ ပါးရိုး မြင့်တယ်။ ဓားမပါဘဲ ပါးရိုးနဲ့ခုတ်ပီး ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်တယ်! မကောင်းဘူး၊ ပယ်ချ! ]

[ချစ်စရာကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနှစ်သာရ မရှိဘူး၊ သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ကလေးအတွက် အာဟာရ မပြည့်ဝဘူး၊ ပယ်ချ! ]

[သူမရဲ့ အသားအရေက ပျင်းရိပြီး အသက်မဲ့နေတယ်၊ ပယ်ချ! ]

[နောက်ခံ ကောင်းပေမဲ့ ပါရမီ ညံ့တယ်၊ ပယ်ချ! ]

...

ဟဲကျဲယင်ရဲ့ အတွင်းစိတ်အတွေးတွေ တိုးလာတာနဲ့အမျှ၊

ယဲ့ယွီ တကယ်ပဲ တိုးတက်လာခဲ့တယ်!

လဝက်အတွင်းမှာပဲ၊

သူဟာ အဆင့်ငယ်လေးတစ်ခု တက်ပြီး ရွှေအူတိုင်လမ်းစဉ်အစောပိုင်းဘုံရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်!

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်က ကြာကြာ မခံခဲ့ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ဆီကို ပို့တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ရွေးချယ်ဖို့ တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်။

ဟဲကျဲယင်ရဲ့ စိစစ်မှုနောက်မှာ၊

ချွေးမလောင်း ကိုယ်စားလှယ်လောင်း နှစ်ထောင်ကျော်ထဲက ခြောက်ဆယ်လောက်ပဲ ကျန်ခဲ့တယ်!

မကြာခင်မှာပဲ ယဲ့ယွီ သူ့ရဲ့ အလွတ်သဘောချိန်းတွေ့ခြင်းဘလိုင်းဒိတ် ကို စတင်ခဲ့တယ်!

သူ့အချိန်ဇယားက ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

ဟဲကျဲယင်က ယဲ့ယွီကို ဒီအမျိုးသမီး နတ်သမီးငါးဆယ်ကျော်ထဲက နှစ်ရက်အတွင်း ရွေးချယ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်!

ပျမ်းမျှအားဖြင့် သူ နာရီဝက်မပြည့်ခင် လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရမယ်။

ပြီးတော့ ညဘက်မှာတောင် နားလို့ မရဘူး။

ယဲ့ယွီ တော်တော် အကူအညီမဲ့နေခဲ့တယ်။

၁၈၁ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၁၈၁

ယဲ့ယွီသည် အစီအစဉ်တကျ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းကို တကယ် မကြိုက်ခဲ့ပေ။

တက်ကြွစွာ လာရောက် စေ့စပ်သူများမှာ သူ့မိသားစု နောက်ခံကို လိုချင်သူများသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ကွယ်တွင် တကယ့် စိတ်ခံစားမှု မရှိ၊ သူတို့က သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ ဆက်ဆံရေးထဲ တွန်းပို့တော့မှာလား။

ထိုသို့သော အဖော်များသည် ယဲ့ယွီ မလိုချင်သောသူများ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ အိပ်မက်ထဲရှိ အဖော်များသည် နိုးထပြီးနောက် သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တခြား ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ကြီးမားသော ပြဿနာ ဖြစ်လာမည်။

အလျှော့ပေးတာထက် ရွေးချယ်တာ ပိုကောင်းတယ်။

ဒီတော့ တစ်ရက်အတွင်းမှာပဲ၊

သူ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။

ဒီလို ထိရောက်တဲ့ ငြင်းပယ်မှုက ဟဲကျဲယင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့တယ်။

သူမက ယဲ့ယွီကို မေးလိုက်တယ်၊ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ အများကြီးရှိပြီး တစ်ယောက်စီက ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်တွေ ရှိနေတာတောင် သူ ကြိုက်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား?

ယဲ့ယွီက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"မရှိဘူး!"

ဟဲကျဲယင် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူလိုက်တယ်။

သူမ လျှို့ဝှက်စွာ တွေးလိုက်တယ်- စိတ်မဆိုးနဲ့၊ စိတ်မဆိုးနဲ့၊ ငါ့သားကို မဆဲဆိုရဘူး၊ ငါ့သားကို မဆဲဆိုရဘူး၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သားပဲ။

ဒီအတွင်းစိတ်အသံကို ကြားတော့၊

ယဲ့ယွီ မပြုံးပဲမနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

သူမရဲ့ အတွင်းစိတ်အတွေးတွေကို လှုံ့ဆော်ဖို့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီထင်တယ်!

နောက်ပိုင်းနှစ်တွေမှာ၊

ဟဲကျဲယင်က ယဲ့ယွီနဲ့ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေသလိုပဲ။

သူမက သူ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ အဖော်တစ်ယောက်ကို မနားမနေ ရှာဖွေနေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ယဲ့ယွီက နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတာ မမေးနဲ့၊ ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘူးဆိုတာ သိထားရုံပဲ!

ခံစားချက်ဆိုတဲ့ အယူအဆကတော့ တကယ်ကို နက်နဲပါတယ်။

ရှိလည်း ရှိနိုင်တယ်၊ မရှိလည်း မရှိနိုင်ဘူး!

ဟဲကျဲယင်က သူ့ရဲ့ စိတ်ရှည်မှုတွေ တစ်စစီ ကုန်ဆုံးနေတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီကတော့ ပျော်ရွှင်နေခဲ့တယ်။

အသက်သုံးဆယ်မှာ ယဲ့ယွီဟာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်နယ်ပယ်ရဲ့ အလယ်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းခဲ့တယ်!

ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ် မြန်နှုန်းက

ယဲ့ချင်ယွီနဲ့ ဟဲကျဲယင်တို့ သူ့ကို အလေးအနက်ထား စဉ်းစားစေခဲ့တယ်။

သံသယမရှိ၊ အသက်သုံးဆယ်အရွယ် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဟာ ရှားပါးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။

ကျင့်ကြံမှု ပါရမီရှင်သားတစ်ယောက် ရှိတာ ကောင်းပေမဲ့ ယဲ့ချင်ယွီနဲ့ ဟဲကျဲယင်ကိုလည်း အရမ်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

သူတို့ ဘဝမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ပါရမီရှင် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး မြင်ဖူးတယ်။

ဒါပေမဲ့ အနည်းငယ်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။

အဲဒီပါရမီရှင်တွေရဲ့ အများစုက ကြီးထွားမှု လမ်းကြောင်းမှာပဲ သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။

ဖုန်မှုန့်တစ်စု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီကို မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတွေရဲ့ ပစ်မှတ် မဖြစ်ရအောင်၊

ယဲ့ချင်ယွီက သူ့ကို အဲဒီအချိန်က ထိပ်တန်း ဖုံးကွယ်နည်းပညာကို ရှာဖွေပေးခဲ့တယ်။

ဟဲကျဲယင်ကတောင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဝှက်ထားနိုင်တဲ့ ထိပ်တန်း လည်ဆွဲတစ်ခုကို ဝယ်ဖို့ ငွေအများကြီး သုံးခဲ့တယ်။

ဒီလို နှစ်ထပ်ကွမ်း ကာကွယ်မှုနဲ့ဆိုရင်၊

ယဲ့ယွီက ကိုယ်တိုင် မတိုက်ခိုက်ဘူးဆိုရင်၊

ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံ(ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်) ရောက်ပြီးသူတောင် သူ့ရဲ့ တကယ့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မမြင်နိုင်ဘူး။

ယဲ့ချင်ယွီနဲ့ ဟဲကျဲယင်တို့ ယဲ့ယွီရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် အများကြီး လုပ်နေကြတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။

အသက်သုံးဆယ့်တစ်နှစ်မှာ ဟဲကျဲယင်ရဲ့ စိတ်ရှည်မှု လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တယ်!

ဘယ်သူမှ မကောင်းဘူးလို့ ထင်နေတာလား?

ကောင်းပြီ၊ မင်းကို ရွေးပေးမယ်!

ဒီညီအစ်မ နှစ်ယောက် နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် လက်ထပ်ရမယ်!

သူတို့ရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ နောက်ခံ၊ ငါ ဘာမှ မပြောတော့ဘူး။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပြောလည်း ဘာမှ အကူအညီမဖြစ်ဘူး!

ယဲ့ယွီက ဒါက အစီအစဉ်တကျ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုလို့ ကန့်ကွက်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သိသိသာသာပဲ သူ့ရဲ့ ကန့်ကွက်မှုတွေက အချည်းနှီးပဲ။

အဲဒီနှစ်မှာပဲ နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ငါးပွင့်ပန်း ထောင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖူဝမ်ဒိုင်က နှလုံးခေါ်မျှော်စင်နဲ့ တည်ငြိမ်တောင်ကြားရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကို တစ်နေ့တည်းမှာ သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။

မိုးချုန်းသံလို အရှိန်အဟုန်နဲ့ သူမရဲ့ လက်အောက်ခံ အင်အားစုတွေ အားလုံးကို သိမ်းသွင်းခဲ့တယ်။

သုံးလအကြာမှာ၊

ငါးပွင့်ပန်းထောင်နဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းကြောင်းကြားမှာ ပဋိပက္ခတွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။

ဖူဝမ်ဒိုင်က ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုဖို့ ရည်ရွယ်တယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်ခဲ့တယ်!

အနောက်တိုင်းနယ်စပ်တိုက်ကြီးက သန့်ရှင်းသောနေရာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဆန်ဟယ်ဘုရားကျောင်းက ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂိုဏ်းအားလုံးကို သတင်းပေးပို့ခဲ့တယ်။

ဖြောင့်မတ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးကို စုပေါင်းပြီး နတ်ဆိုးတွေကို ရှင်းပစ်ကာ ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည် ရှင်းလင်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်။

ကျီရှာစာသင်ကျောင်းက နောက်ထပ် သန့်ရှင်းတဲ့နေရာတစ်ခုဖြစ်လို့ သဘာဝအတိုင်း တာဝန်ကို ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။

ဖူဝမ်ဒိုင်ရဲ့ နားမလည်နိုင်တဲ့ ခွန်အားကြောင့် ဘယ်သူမှ သူမကို အထင်မသေးရဲကြဘူး။

ကျီရှာစာသင်ကျောင်းအတွင်းမှာ **အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းဘုံ(နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်)**ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အထက်က ကျင့်ကြံသူအားလုံး လှုပ်ရှားခဲ့တယ်။

ယဲ့ချင်ယွီနဲ့ ဟဲကျဲယင်တို့လည်း အဲဒီအထဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တယ်။

မထွက်ခွာခင် ဟဲကျဲယင်က ယဲ့ယွီကို ညွှန်ကြားခဲ့တယ်။

နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် သူ့ကို လက်ထပ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက် လာလိမ့်မယ်။

သူ့အနေနဲ့ ကျီရှာစာသင်ကျောင်းမှာပဲ နေပြီး လုံးဝ လျှောက်သွားတာမျိုး မလုပ်ရဘူး။

သူ ယဲ့မိသားစုအတွက် သားလေး ဒါမှမဟုတ် သမီးလေး တစ်ယောက် ရနိုင်ရင် ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ရလိမ့်မယ်။

ယဲ့ယွီက အပေါ်ယံ သဘောတူခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာ ဟဲကျဲယင် ထွက်သွားပြီး နောက်တစ်နေ့မှာပဲ သူ ကျီရှာစာသင်ကျောင်းကနေ ထွက်ပြေးခဲ့တယ်။

ဟာသပဲ။

ဟဲကျဲယင်က ထွက်သွားနှင့်ပြီ။

ယဲ့ယွီ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း နေနိုင်မှာလဲ။

သူ့ရဲ့ ပါရမီကို အလကား ပစ်ထားတော့မလား။

ဒါ မဖြစ်ဘူး!

ဒီနေ့အထိ ယဲ့ယွီက စနစ်က သူ့ကို ပြောခဲ့တာကို မှတ်မိနေတုန်းပဲ။

"ဆက်ကြိုးစားပါ၊ သင့်ရဲ့ ပန်းတိုင်က ကမ္ဘာပေါ်က အစွမ်းထက်ဆုံး အမျိုးသမီးတွေရဲ့ နှလုံးသားအသံကို နားထောင်ဖို့ပဲ!"

ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ ပါရမီတစ်ခု ရှိနေတာကို ကောင်းကောင်း အသုံးမချရင် ဒါက ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုပဲ!

အဲဒီညက၊

ယဲ့ယွီက တောင်ပေါ်ရွာလေးတစ်ရွာကို ရောက်လာခဲ့တယ်။

တစ်နေကုန် ခရီးသွားပြီးနောက်!

သူက အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ အတော်များများကို မြင်ခဲ့ရပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအများစုက နည်းတယ်။

သူတို့က ယဲ့ယွီရဲ့ ပါရမီကို ထိရောက်စွာ မလှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမြန်နှုန်းကို မမြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါက ယဲ့ယွီကို တော်တော် မပျော်ရွှင်စေခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့် သူက ကျပန်း အိမ်တစ်အိမ်ကို ရှာပြီး နားနေကာ နောက်နေ့မှ ထပ်ထွက်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်။

သူ ကောက်ရိုးမိုးအိမ်လေးတစ်ခုဆီ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့တယ်။

တံခါးခေါက်ပြီးနောက်၊

အံ့မခန်း လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ ဆံပင်တွေက ခါးထိရောက်ပြီး ရှင်းလင်းတဲ့ သွားဖြူတွေက ပြီးပြည့်စုံနီးပါး မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြသနေတယ်။

ကြမ်းတမ်းတဲ့ အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ဆင်ထားရင်တောင် သူမရဲ့ အလှကို ဖုံးကွယ်လို့ မရနိုင်ဘူး။

ယဲ့ယွီ အရမ်း အံ့သြသွားခဲ့တယ်။

ဒီလို တောင်ပေါ်ရွာလေးမှာ ဒီလို အံ့မခန်း လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေတာလဲ?

အဲဒီ အာရုံပျံ့လွင့်နေတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ၊

ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် သူ့ဆီကို ပို့လွှတ်လိုက်တဲ့ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတယ်။

"ဒီလူ ဘာလို့ ငါ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ? ငါ့ရဲ့ နောက်ခ့အကြောင်း အထောက်အထားကို သူ မြင်သွားတာလား? ဟုတ်ပြီ၊ နေရာထပ်ပြောင်းရတော့မယ် ထင်တယ်။"

ချက်ချင်းဆိုသလို ယဲ့ယွီ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နွေးထွေးတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခု တိုးဝင်လာတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု မြန်နှုန်းက ရုတ်တရက် သိသိသာသာ အရှိန်အဟုန် မြင့်တက်လာခဲ့တယ်။

ဒီခံစားချက်က သူ ဟဲကျဲယင်နဲ့တုန်းက ဘယ်တော့မှ မခံစားဖူးတဲ့ အရာပဲ။

ဒါက သူ့ရှေ့က အမျိုးသမီးဟာ ဟဲကျဲယင်ထက် ပိုအားကောင်းတယ်ဆိုတာ ပြနေတယ်။

သူမက **ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံ(ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်)**ရဲ့ အလယ် ဒါမှမဟုတ် နောက်ဆုံးအဆင့်မှာတောင် ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် **နတ်ဘုံ(ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်)**မှာတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်!

တစ်ဖက်လူက ဖုံးကွယ်နည်းပညာကို သေချာပေါက် အသုံးပြုထားတာကြောင့် သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းနှုန်းတွေ ဘာမှ မတွေ့ရတာ။

ချီးကျူးစရာ၊ ချီးကျူးစရာ။ ဘယ်သူ နားလည်လဲ?

တောင်ပေါ်ရွာလေးမှာ တောင်ပေါ်အမျိုးသမီးလို ဝတ်စားဆင်ယင်ထားတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က တကယ်တမ်း ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံ(ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်) ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူ ယုံရဲမှာလဲ?

ဒါက မယုံနိုင်စရာ မဟုတ်ဘူးလား?

သို့သော် ဒီအစွမ်းထက်တဲ့ အမျိုးသမီးက တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ?

ဘာလို့ သူမက ဒီနေရာမှာ နေဖို့ သူ့ကိုယ်သူ နှိမ့်ချတာလဲ?

သံသယအမျိုးမျိုးနဲ့ ယဲ့ယွီက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်- "မင်္ဂလာပါ၊ ကလေးမ။"

"ကျွန်တော် ဒီနားကနေ ဖြတ်သွားတာပါ၊ ရေတစ်ခွက်လောက် တောင်းပြီး ခဏနားချင်တာပါ။ ရရဲ့လား?"

"ကျွန်တော် လျော်ကြေးလေး ပေးပါ့မယ်!"

ဒီစကားပြောရင်း ယဲ့ယွီက ရွှေပိုက်ဆံတစ်ရွက်ကို ထုတ်ပြီး နှစ်ကြိမ် ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။

အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကတော့ တည်ငြိမ်နေပေမဲ့ သူမရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ အရမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့တယ်။

"ဒီလူက ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို တကယ် မမြင်တာလား?"

"သူ ဘာလို့ တစ်ညလုံး နေချင်တာလဲ?"

"ပြီးတော့ သူက ရွှေရွက်တွေ ပေးတာလား?"

"ဟာသပဲ! ငါ ဖူဝမ်ဒိုင်က ဒီလို တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အရာတွေကို လာကြည့်မယ်လို့ သူ တကယ် ထင်နေတာလား?"

ဒီအတွင်းစိတ်အသံကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။