ခြေတစ်လှမ်းတစ်ကမ္ဘာ

“တကယ်ပဲ ကျူးကျော်သူတစ်ယောက်ပဲ... မင်း အောက်ကိုခုပြန်ဆင်းစမ်း...”

ဘာလုံးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း လက်ထဲမှ သူတော်စဉ်ဓားကို ယီထျန်းယွမ်ဆီ ချိန်ရွယ်ကာ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ဓားဖျားမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထျန်းယွမ်ဆီ အရှိန်နှင့် ထိုးစဉ်းလာသည်။ ဤတိုက်ကွက်မှာ စွမ်းအား သန်းငါးရာအဆင့်ထိ မြင့်တက်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ပြန်လည်ခုခံရန် လှည့်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားရောင်စဉ်တန်းတစ်ခု သူ့အား ဖုံးကွယ်လာပြီး ဤတိုက်ကွက်မှာ အားပိုသုံးပြီး ပြန်လှည့်လာသည်။ ထို့အပြင် အားပိုသည့်ဓားရိုင်းတစ်ချက်က ဘာလုံးဆီ ပြန်လှည့်လာသည်။

ဘာလုံးသည် မျက်စိထဲ၌ နဂါးရုပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထဲသော နဂါးကျွတ်ခွာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတော်စဉ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ထိုးဆင်းလာသော ဓားရိုင်းကို အင်အားဖြည့်ကာ ဖြတ်လိုက်သည်။

“ဖျက်ဆီးပစ်...”

ဘာလုံးက ထပ်မံ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဓားရိုင်းကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ ပြန်လှည့်လာသော တိုက်ကွက်သည် အင်အားပိုမိုကြီးမားလာပြီး သူ့ကို ထက်ခြမ်းခွဲလုမတ်တပ် ဖြစ်သွားသည့်အတွက် တိုက်ရိုက်ခုခံရန် မရဲဝံ့တော့ဘဲ ရုတ်တရက် တိမ်းရှောင်လိုက်ရသည်။

“ဘာလုံး... ဒီနတ်ဘုရားလှေကားထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူးဆိုတာ မင်းမေ့သွားပြီလား...” မင်ချန်က စူးစူးစိုက်စိုက်ဖြင့် ဆူလိုက်သည်။ “စိတ်အေးအေးထားပါ... ဒီကောင်ဘယ်လိုခိုးဝင်လာတယ်ဆိုတာ မသိပေမယ့် သူ့ကို ပေးဆပ်စေရမယ်... မင်ဟူးက အချည်းနှီး သေမသွားရဘူး...”

ဘာလုံးသည် ဒေါသအမျက်ထဲ မျောပါသွားသဖြင့် ရောက်ရောက်ချင်း ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်မှုသည် ပြန်လှည့်လာပြီး အင်အားပိုမိုကြီးမားလာသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ စမ်းသပ်သူများကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန် အကာအကွယ်ပေးသည့် အစီအမံဖြစ်သည်။

“အကာအကွယ်ပေးတဲ့ စွမ်းရည်ပါလား... ကောင်းလိုက်တာ...”

ယီထျန်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲ၌ ဝမ်းသာသွားသည်။ တိုက်ခိုက်ခံရမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း သူ စိုးရိမ်လွန်နေခြင်းဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားလှေကား - ဤသည်မှာ စမ်းသပ်မှုပေးသည့် နတ်ဘုရားလှေကားဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ စူးစမ်းမျက်လုံးမှ ပေးသော အချက်အလက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ အသေးစိတ်အခြေအနေကို မသိခဲ့ပေ။ တိုက်ခိုက်မှုများ ပြန်လှည့်လာပြီး စမ်းသပ်သူများကို အကာအကွယ်ပေးမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“မင်း... မင်း... ဒီကျူးကျော်သူ... ဘယ်လိုလုပ်ရောက်လာတာလဲ...”

မင်ချန်က ယီထျန်းယွမ်ကို အေးစက်စက်ကြည့်ရင်း သတ်ပစ်ချင်စိတ်ပေါက်နေသော်လည်း ယခုအခါ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။

“ဘာလို့ မင်းကို ပြောပြရမှာလဲ... အူတူတူ အတတကောင်...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူ့ကို ပြောပြရန်မှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။

“တကယ်ပဲ... ငါ့ကို ကျိန်းဆဲခဲ့တာ မင်းပဲ...”

မင်ချန်က ဤအသံကို ကြားသောအခါ စိတ်ဆိုးသွားသော်လည်း ဆင်ခြင်တုံတရားမပျောက်ဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်မသွားပေ။ ဤသည်မှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။

စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဤနေရာတွင် ဘာမှမဟုတ်ဘဲ ပြန်လှည့်လာသည်ပင်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားက တည်ဆောက်ထားသော ဗိမာန်ဖြစ်သည့်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သည် ဤနေရာတွင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်တယ်... ဟုတ်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ... သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို လာထိလှည့်လေ... ဟား... ဟား...” ယီထျန်းယွမ်က မထီမဲ့မြင်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“မင်း...”

မင်ချန်သည် ဒေါသထွက်သွားပြီး ချက်ချင်း နတ်ဘုရားလှေကားထံ တက်လာကာ ယီထျန်းယွမ်ဆီ လျင်မြန်စွာ လိုက်လာသည်။

“မင်းစောင့်နေဦး... ဒီတစ်ခေါက်ဆို ငါမင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရိုက်ပစ်မယ်... ဒီလို ဘေးကင်းကင်း နေနိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား... အားလုံးပြီးသွားရင် မင်းဘယ်လိုသေမလဲ ကြည့်ဦး...”

“မင်ချန်... အခုကတည်းက စပြီလား...”

ဤအခါတွင် မင်ချန်၏ နောက်မှ နန်ကုန်းမင်က အော်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အက်ကွဲနေသည့် အသံသည် နားထောင်ရခက်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“အခုမစရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ... ဒီကောင်က စပြီးထားပြီ... နှေးနေရင် ဒီနေရာပိတ်သွားလိမ့်မယ်... နောက်တစ်ကြိမ်ဆို ငါးနှစ်စောင့်ရမယ်...” မင်ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီကောင်က ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ... တခြားသူတွေ ရောက်လာဖို့ စောင့်ဖို့ စဉ်းစားထားပေမယ့် အခုတော့ အရင်တက်ရတော့မယ်...”

“စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်အထက်က ကျင့်စဉ်သမားတွေကို အားလုံး ဒီကို ခေါ်လာချေ... နတ်ဘုရားလှေကားကို တက်ခိုင်းလိုက်ကြ...” ဘာလုံးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး လူခေါ်ရန် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြသည်။

ညွှန်ကြားချက်များ ပြီးစီးပြီးနောက် ဘာလုံးတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်လာကာ ယီထျန်းယွမ်ဆီ ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း လိုက်လာသည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် လှေကားတစ်ရာကို တက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မည်သည့်အခက်အခဲမှ မရှိပေ။

သို့သော် သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။ မည်သည့်အရာမှ မလုပ်နိုင်ကြပေ။ နတ်ဘုရားအင်းစွမ်းအားဖြင့် အကာအကွယ်ပေးထားသည့်နေရာတွင် မည်သူမျှ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနှောင့်အယှက်ပေးမရနိုင်ပေ။

“တကယ်ပဲ... အပေါ်မှာ ရတနာတွေ ရှိမှာပဲ... စမ်းသပ်မှုတွေကိုပဲ ဖြတ်ကျော်ရမယ်... ငါက စမ်းသပ်မှုကို စောစီးစွာ စတင်လိုက်တာကြောင့် ကောင်းလိုက်တာ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူတို့၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း အပေါ်တွင် ရတနာများ ရှိသည်ကို သိလိုက်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် ဤမျှ အလျင်လိုစွာ တက်လာကြမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ ဤနေရာသည် ရိုးရှင်းမှုမရှိကြောင်း ခံစားမိသည်။ အထက်သို့ တက်လာလေလေ ခက်ခဲမှု ပိုမိုများပြားလာသည်။ ခြေထောက်ကို ဖိထားသည့် ဖိအားတစ်ခုက သူ့အား တက်ရန် အလွန်ခက်ခဲစေသည်။

ထို့အပြင် အထက်သို့ တက်လာလေလေ ခြေထောက်များ ပို၍လေးလံလာသည်။ ခြေချင်းဆွဲထားသည့် သံထောက်များနှင့် တူသည်။ သို့သော် သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်မှာ အထက်သို့ တက်လာလေလေ သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိလာသည်။ ထိုအရာမှာ စွမ်းအင်ပင်။

ခြေဖဝါးမှ စွမ်းအင်များ စဉ်ဆက်မပြတ် စီးဝင်လာပြီး သိပ်သည်းထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဝင်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးသည်။ ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေသည့် ထူးခြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။

ဘာလုံးက အခြားလက်အောက်ငယ်သားများအား လျင်မြန်စွာ လှေကားတက်ရန် အကြောင်းပြချက်မှာ ဤနေရာတွင် အားဖြည့်မှုကို ခံစားနိုင်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားလှေကားသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး အကျယ်ရာပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် လူထောင်ပေါင်းများစွာ တက်နိုင်သည့်အတွက် လမ်းမရှိမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

“နတ်ဘုရားကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့် စမ်းသပ်မှု တရားဝင်စတင်ပြီ... သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်အထက်က ကျင့်စဉ်သမားများ အားလုံး မပါဝင်နိုင်ဘူး... ချိုးဖောက်သူများသည် နတ်ဘုရားဒဏ်ခံရမယ်...”

ဤအခါတွင် လေးလံသော အသံတစ်ခု လေးဖက်လေးတန်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ထိမှန်သည်။ ဤအသံသည် နားထဲမှ ထွက်လာသည်မဟုတ်ဘဲ နှလုံးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည့်နှယ် ထူးဆန်းလှသည်။

ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းများ လင်းထိန်လာပြီး ဖိအားများ နှစ်ဆတိုးလာသည်ကို ခံစားရသည်။ ခြေထောက်များ ပိုမိုလေးလံလာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် မတိုးလာပေ။

“ပထမအဆင့် စမ်းသပ်မှု... ခြေတစ်လှမ်းတစ်ကမ္ဘာ...”

“ခြေတစ်လှမ်းတစ်ကမ္ဘာ...” ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားပြီး ဤစကားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားမလည်ပေ။

သူ တွန့်ဆုတ်နေစဉ် မင်ချန်တို့သည် သူ့ကို နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တက်လာကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်က မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မထီမဲ့မြင်စွာ ပြောဆိုကြသည်။

“အမှိုက်ကောင်... ဘာလို့ မတက်နိုင်တာလဲ... အရင်ဆုံး တက်လာတာပဲ... အခု အဲဒီမှာပဲ ရပ်နေပြီ... စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်က ကျင့်စဉ်သမားတောင် မင်းထက် မြန်မြန်တက်နိုင်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်နှေးကွေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောင်လှောင်ကြသည်။ စိတ်ထဲ၌ ဒေါသများကို ဤသို့ ပြောင်လှောင်ခြင်းဖြင့်သာ ဖယ်ထုတ်နိုင်ကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် စကားမပြောဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် တစ်လှမ်းချင်း တက်လာသည်။ အလွန်မြန်ဆန်ခြင်း မရှိသလို နှေးကွေးလွန်းခြင်းလည်း မရှိပေ။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းစီကို တည်ငြိမ်စွာ နင်းလျက် တက်လာသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးဝင်လာသည့်အခါ သူသည် ထိုစွမ်းအင်ကို သေသေချာချာ ခံစားကြည့်သည်။ ၎င်းတွင် ထူးခြားသော အံ့သြဖွယ်တစ်ခုခု ရှိသလို ခံစားရသည်။

သူ သေသေချာချာ ခံစားကြည့်သောအခါ စီးဝင်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွင် ထူးခြားသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သေသေချာချာ မခံစားပါက သာမန်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟု ထင်မှတ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စုပ်ယူမိမည်ဖြစ်သည်။

သူ သေသေချာချာ ခံစားသောအခါ စီးဝင်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွင် သိုင်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်း၏ အကြောင်းအရာမှာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး အနည်းငယ်စုဆောင်းမှသာ ၎င်း၏ အကြောင်းအရာကို ဖတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... တကယ်ကို ခြေတစ်လှမ်းတစ်ကမ္ဘာပဲ... အတွင်းမှာ အံ့သြဖွယ်တွေ ရှိတယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ဤစမ်းသပ်မှုသည် ရိုးရှင်းသော စမ်းသပ်မှု မဟုတ်ဘဲ အမွေအနှစ်စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်မည်ဟု ထင်သည်။

အခန်း ၅၂၈ ပြီးပါပြီ။