တက်လှမ်းခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့သြဖွယ်အမြန်နှုန်းဖြင့် အားလုံးကို နောက်ချန်ထားခဲ့ပြီး သူတို့ကို အလွယ်တကူ ကျော်တက်သွားကာ ဒုတိယအဆင့်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရောက်ချင်း ပိုမိုအံ့သြဖွယ် အတွေ့အကြုံအမှတ်များ စီးဝင်လာပြီး သူ့ထံ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာသည်။

“- အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်သန်းရရှိသည်...”

အဆင့်တစ်ခုတက်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက် အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်သန်းရရှိသွားပြီး သိုင်းပညာအခန်းကဏ္ဍများလည်း ဆက်လက်စီးဝင်လာကာ ဤအပိုင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို ဖြည့်စွမ်းပေးသည်။

“အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်သန်းလား... ဒီအတိုင်း ဆက်လက်စုဆောင်းမယ်ဆိုရင် အမှတ်တွေ ပိုတိုးလာဦးမှာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ဤသို့ ဆက်လက်သွားနိုင်လျှင် စုဆောင်းရရှိသည့် အတွေ့အကြုံအမှတ်များ မနည်းလှပေ။

တက်လှမ်းခြင်းဖြင့် ရရှိသည့် အတွေ့အကြုံအမှတ်များသည် သန်းတစ်ရာကျော်ရှိပြီဖြစ်သည့်အတွက် သူ အလွန်ကျေနပ်မိသည်။ အဆင့်တက်ရန် အကွာအဝေးမှာ ရှည်လျားနေသော်လည်း အနည်းငယ်ရှိခြင်းသည် လုံးဝမရှိခြင်းထက် အများကြီး သာလွန်သည်။

သိုင်းပညာအခန်းကဏ္ဍများ၏ အကြောင်းအရာကို ခံစားမိပြီးနောက် သူသည် လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်တက်လှမ်းသည်။ အမြန်နှုန်း အနည်းငယ်မျှပင် မလျော့သွားပေ။ သူတို့သည် ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

“- အတွေ့အကြုံအမှတ် နှစ်သန်းရရှိသည်...”

အတွေ့အကြုံအမှတ်သည် ရုတ်တရက် နှစ်ဆတိုးလာသည်။ ဤအကြောင်းကို သူ နားလည်သည်။ ခက်ခဲမှု အဆင့်မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စုပ်ယူအားကို အဆင့်များစွာ မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်ပြီး မထိန်းနိုင်လျှင် မျှတမှုမရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤမျှလောက် အတွေ့အကြုံအမှတ်များ ရရှိခြင်းသည် အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ ဤသို့ ကြည့်လျှင် တကယ်ပင် ခြေတစ်လှမ်း တစ်ကမ္ဘာဖြစ်သည်။ အခါတိုင်း ရရှိသည့် အကျိုးကျေးဇူးများသည် အံ့သြဖွယ်ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့သည် ဤစမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ရန် ဤမျှလောက် စိတ်အားထက်သန်နေခြင်း မထူးဆန်းတော့ပေ။

သူတို့၏ စုပ်ယူနှုန်းသည် နှေးကွေးလှသည်။ စီးဝင်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူပြီးမှသာ ဆက်လက်တက်လှမ်းနိုင်သည်။ မစုပ်ယူရသေးဘဲ ချက်ချင်း တက်လှမ်းပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြင်ပသို့ ယိုစီးသွားနိုင်ပြီး အချည်းနှီး ဖြုန်းတီးသွားနိုင်သည်။

ယိုစီးသွားခြင်းသည် အကောင်းဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဆက်လက်ဖိသိပ်ထားပြီး တက်လှမ်းမှုကို ဆက်လုပ်ပါက သွေးကြောများ ပြည့်ကြပ်သွားနိုင်သည် သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ပင် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည်။

“ဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်နေသေးတာလဲ... စုပ်ယူအားက သူ့အပေါ် ထိရောက်မှုမရှိဘူးလား...”

သူတို့သည် စိတ်ထဲ၌ ပို၍အံ့သြလာကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် မျောက်တစ်ကောင်နှယ် သွက်လက်စွာ တက်လှမ်းနေပြီး အမြန်နှုန်းသည် ယခင်အဆင့်ကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်သည်။ ဤသည်ကို သူတို့အား အံ့သြမှုမဖြစ်စေဘဲ မည်သို့ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

“ဖြစ်နိုင်တာပေါ့... သူ့မှာ လျှို့ဝှက်နည်းတစ်ခုခု ရှိမှာပဲ... မဟုတ်ရင် ဒီလောက်မြန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဘာလုံးသည် မျက်နှာမည်းမှုန်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ညီအား သတ်ဖြတ်သူသည် ရှေ့တွင် ခုန်ပေါက်နေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲ၌ မည်သို့ ခံစားနိုင်ပါမည်နည်း။

“ဒီအတိုင်းဆိုရင်... သူက ပထမဆုံး ထိပ်ဆုံးရောက်မယ်ထင်တယ်...” နန်ကုန်းမင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အကောင်းဆုံးကတော့ မြန်မြန်ထိပ်ဆုံးရောက်သွားဖို့ပဲ... အဲဒီအခါကျရင် သူ့ရဲ့သေမင်းနေ့ရက်ရောက်လာလိမ့်မယ်...”

ဘာလုံးသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးသော သွားများပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်ချင်သည့်နှယ် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာဖြစ်သွားသည်။

“ဟုတ်တယ်... ထိပ်ဆုံးရောက်ရင် သူ့ရဲ့ သေမင်းနေ့ရက်ပဲ...”

မင်ချန်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး စမ်းသပ်မှုကို ဆက်လက်မလုပ်လိုတော့ဘဲ ယီထျန်းယွမ်အား မြန်မြန်ထိပ်ဆုံးရောက်စေလိုသည်။

ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်သွားပါက အဓိပ္ပါယ်သည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိဘဲ ဆက်လက်တက်လှမ်းသည်။ အမြန်နှုန်းသည် ယခင်အတိုင်း ထိန်းထားပြီး အဆင့်တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လာသည်။ အတွေ့အကြုံအမှတ်များသည် ဆက်လက်မြင့်တက်လာပြီး စတုတ္ထအဆင့်တွင် သန်းသုံးဆယ်အမှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာပင်။

ထို့နောက် ပဉ္စမအဆင့် ဆဌမအဆင့်...

ဤသို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းရင်း မကြာမီ သူပင်လျှင် စုပ်ယူအားမလုံလောက်သည်ကို ခံစားရသည်။ လှေကားထဲမှ စုပ်ယူအားသည် သူ၏ စုပ်ယူအားထက် ကျော်လွန်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အတွင်းသို့ ဆွဲယူလာသည်။

သို့သော် သူ့အတွက် ဤသည်မှာ ဖိအားများစွာ မဖြစ်ပေါ်ပေ။ အားကောင်းသော စုပ်ယူအားဖြင့် အများစုကို ဖယ်ထုတ်နိုင်သည်။ အနည်းငယ်သာ စုပ်ယူခံရပြီး ၎င်းသည် အဆင့်တစ်ဆင့်မှ နှစ်ဆင့်အဆင့်သာ ညီမျှသည်။ ထို့ကြောင့် အမြန်နှုန်းသည် ဆက်လက်ကောင်းမွန်နေသည်။

နဝမအဆင့်...

“- အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်းကိုးဆယ် အောင်မြင်စွာ ရရှိသည်...”

ထို့နောက် သူသည် နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ဆက်လက်တက်လှမ်းသည်။ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်ရောက်နိုင်လျှင် ထိပ်ဆုံးသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့သည် ဆဌမအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိသေးပြီး အဆင့်သုံးဆင့်ခန့် ကွာဟနေသည်။ ကွာဟမှုသည် မသေးငယ်လှပေ။

“ဒီကလေးလေးတွေကွာ... မင်းတို့ရဲ့ ဖိုးဖိုးကြီးက ထိပ်ဆုံးရောက်တော့မယ်... မင်းတို့ကတော့ ဒီလောက်နှေးနေတုန်းလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့အား မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်အောင် အသားယူပြောလိုက်သည်။ သူတို့က သူ့ကို ပြောင်လှောင်ခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့အား ပါးရိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

မင်ချန်တို့သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ပေါက်ကွဲတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ပေ။ မင်ချန်၏ ပါးစပ်သည် မထီမဲ့မြင်စွာ ပြောခဲ့သည့်အတွက် ယခု ကိုယ့်ပါးစပ်ကိုယ် ပြန်ရိုက်မိသည့်နှယ်ဖြစ်သွားသည်။

“ဒီကောင်တော့လားကွာ တောက်... ထိပ်ဆုံးရောက်သွားရင် သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်ရမယ်...” သူတို့သည် ဒေါသထွက်စွာ တက်တခေါက်ခေါက် ဖြစ်နေကြပြီး အမြန်နှုန်းကို အဆမတန် မြှင့်တင်ကာ တက်လှမ်းလာကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မည်သို့ အရှိန်မြှင့်သည်ဖြစ်စေ ယီထျန်းယွမ်ကို လိုက်မမီနိုင်ပုံပင်။ သူတို့သည် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်နိုင်သော်လည်း အချိန်ပိုကုန်ရမည်ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ဖြစ်နေသည့်တိုင် ဤနေရာတွင် ဖိအားများစွာ ခံစားရသည်။

“ထိပ်ဆုံးရောက်တော့မယ်... နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဘယ်လို စမ်းသပ်မှုမျိုး ရှိမလဲ မသိဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သို့သော် သူ့အတွက် မည်သည့်အရာမျှ ပြဿနာမဖြစ်ပေ။ အတွေ့အကြုံအမှတ်များ ပိုပေးနိုင်လျှင် စမ်းသပ်မှု အနည်းငယ်ပိုလုပ်ရသော်လည်း အကြောင်းမဟုတ်ချေ။

“သူ ထိပ်ဆုံးရောက်တော့မယ်...”

သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်အား မြန်မြန်ထိပ်ဆုံးရောက်စေလိုသော်လည်း သူ တကယ်ပင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်မည့်အခါ စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် နှိမ့်ချမှုကို ခံစားရသည်။ အကြိမ်များစွာ တက်လှမ်းခဲ့ဖူးသူများဖြစ်နေသည့်တိုင် ကျူးကျော်သူတစ်ဦးလက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားရသည်ကို မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

အဆုံးတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် လူအများ၏ မျက်ဝါးထင်ထင်တွင် ထိပ်ဆုံးသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ ခြေတစ်လှမ်းသာ နင်းလိုက်ရပြီး နားထဲတွင် နာပျော်ဖွယ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“- အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်းတစ်ရာ အောင်မြင်စွာ ရရှိသည်...”

ပေါက်ကွဲဖွယ် အတွေ့အကြုံအမှတ်များ စီးဝင်လာပြီး သူ့ထံ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာသည်။ စိတ်ထဲ၌ သိုင်းပညာအခန်းကဏ္ဍသည် စာမျက်နှာသုံးမျက်နှာမှ ငါးမျက်နှာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် သူ ခံစားမိသည်မှာ ဤအကြောင်းအရာသည် ပြည့်စုံမှုမရှိသေးပေ။ အဆင့်နှစ်ဆင့်သာ ရရှိထားသည့်အတွက် ၎င်းကို အကြမ်းဖျင်းကြည့်ရုံဖြင့်ပင် မပြည့်စုံကြောင်း သိလိုက်သည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်တွင် ရှင်းလင်းစွာ ရေးထားသည်မှာ ခြင်္သေ့နတ်ဘုရားဆုံးဖြတ်ချက် သည် စုစုပေါင်း အဆင့်သုံးဆင့်ရှိသည်။ ယခုအခါ သူသည် ပထမနှစ်ဆင့်သာ ရရှိထားသည့်အတွက် နောက်ဆုံးအဆင့်တစ်ခု လိုအပ်နေသေးသည်။

သူ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်သွားသောအခါ သူရပ်နေသည့်နေရာသည် သာမန်နေရာမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့် ၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်ဆုံးတွင် တိမ်လွှာများကို မြင်နိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သည် ကျယ်ဝန်းသော ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့်ထိပ်ဖြစ်သည်။

လေးဖက်လေးတန်တွင် နတ်ဘုရားအင်းများ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ၎င်းတို့ စုစည်းလိုက်ရာ အလွန်ကြီးမားသော အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အလွန်သိမ်မွေ့ပြီး ဖန်တီးသူအဆင့် နတ်ဘုရားအင်းဖြစ်သည်။ စူးစမ်းမျက်လုံးဖြင့်ပင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အတွက် ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုကို သိရှိနိုင်သည်။

ဤအခါတွင် ကောင်းကင်မှ နတ်ဘုရားရောင်စဉ်တန်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး သူ့ထံ ရောက်ရှိလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့်တစ်ခုလုံး တုန်ခါလာသည်။ ထို့နောက် အောက်တွင် တက်လှမ်းနေသူများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိပ်ဆုံးသို့ ပို့ဆောင်ခံရပြီး တက်လှမ်းရန် မလိုအပ်ဘဲ အောင်မြင်စွာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အဓိကအချက်မှာ သူတို့အားလုံး မှင်တက်မိသွားကြပြီး ဘာဖြစ်သွားသည်ကို လုံးဝမသိကြပေ။ ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးခြင်းဖြစ်သည်ကို သူတို့ သိထားသော်လည်း ဤသို့ ပို့ဆောင်ခံရသည့် အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးပေ။

တုန်ခါမှုကြောင့် ကျင့်စဉ်သမားများစွာသည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့်မှ အပြေးအလွှားထွက်လာကြပြီး သူတို့အားလုံး ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပျံသန်းလာကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အနားတစ်ဝိုက်တွင်သာ ပျံသန်းနိုင်ပြီး နီးကပ်လွန်းပါက အပေါ်မှ ဖိအားကြောင့် ဖိချခံရပြီး ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဝေးဝေးမှသာ ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး ယီထျန်းယွမ်တို့သည် အောက်မှ ထွက်လာသည်ကို မြင်ရသည်။ လူဦးရေသည် ပြောင်းလဲမှုမရှိဘဲ သုံးဆယ့်တစ်ဦးသာ ရှိသော်လည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

အခန်း ၅၃၂ ပြီးပါပြီ။