တစ်ယောက်နှင့် သုံးဆယ်

လူအရေအတွက်သည် မပြောင်းလဲသကဲ့သို့ အခြေအနေလည်း ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှု မရှိပေ။ ကျင့်စဉ်သမားများစွာသည် သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာတွင် ဝမ်းမြောက်သော အမူအရာများ ထင်ဟပ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သေမည်မှာ ဧကန်မုချဟု ထင်ကြသည်။ အကယ်၍ သူသည် ထိပ်ဆုံးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင် မထိခိုက်စေနိုင်သော အကာအကွယ်အခြေအနေသည် ပျက်ပြယ်ကာ သာမန်အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

“ဟိုကောင်က ကျူးကျော်သူလား... တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာဆိုတော့ ဒီကောင်က မိုက်ရိုင်းတဲ့ ဒင်းပဲဖြစ်မယ်...” စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူတစ်ဦးသည် လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ရင်း လှောင်ပြောင်သော အကြည့်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးသည် စမ်းသပ်မှုအတွက် ရောက်ရှိလာကြသော အင်ပါယာမြို့တော်မှ သန်မာသူများဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည်မှာ အမှန်ပင် ဝမ်းနည်းစရာပင်။ အထူးသဖြင့် အလားအလာကောင်းများစွာရှိသော ကျင့်စဉ်သမားများပါဝင်နေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သုံးဆယ်နေရာအတွက် အလားအလာအမြင့်ဆုံးသူများသာ တက်ရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများ မဟုတ်ပေ။

အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်အထက်ရှိသူများသည် ဤစမ်းသပ်မှုမှ ရရှိသောအကျိုးကျေးဇူးမှာ အနည်းငယ်သာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများကို ဦးစားပေးပြုစုပျိုးထောင်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူအချို့သည် လာချင်လျှင်လာနိုင်သော်လည်း အများစုမှာ သူတို့၏တပည့်များကို စမ်းသပ်မှုအတွက် ခေါ်ဆောင်လာခြင်းသာဖြစ်သည်။

မင်ချန်တို့သည် ဤနေရာသို့ သူတို့၏တပည့်များကို စမ်းသပ်မှုအတွက် ခေါ်ဆောင်လာကြခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤသို့သော ပြဿနာနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လူတိုင်းသည် ယီထျန်းယွမ် သေမည်မှာ ဧကန်မုချဟု ထင်ကြသည်။ ဤအဖြစ်အပျက်သည် အကြီးအကျယ်ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း အမှန်တော့ ကျူးကျော်သူတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ကာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းများအကြောင်း စစ်ဆေးမေးမြန်းနိုင်ခဲ့လျှင် ရလဒ်မှာ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

အကြီးမားဆုံးသော စိုးရိမ်မှုမှာ ဘာမှမသိရှိဘဲ ကျူးကျော်သူသည် ထွက်ပြေးသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက သူတော်စဉ်ဧကရာဇ်၏ ဒေါသသည် သူတို့ခံနိုင်ရည်ရှိမည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ဆုံးရှုံးမှုပြဿနာထက် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်သောကိစ္စဖြစ်သည်။

ဤမျှကြီးမားသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုကို ကျူးကျော်သူတစ်ဦးက လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်သလို ထွက်ပြေးသွားနိုင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် အဖတ်ဆည်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

အပြင်ဘက်တွင် ဝိုင်းကြည့်နေသော ကျင့်စဉ်သမားများကမူ ရလဒ်သည် သူတို့၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ဟု ထင်ကြသည်။ သို့သော် မင်ချန်တို့မှာ မှင်တက်မိနေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ထိပ်ဆုံးသို့ တက်ရောက်လာသည့်အခါ မထိခိုက်စေနိုင်သော အကာအကွယ်သည် လုံးဝပျက်ပြယ်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာ၌ ဦးစားပေးအစီအစဉ်ဆိုသည်မှာ မရှိပေ။ အကာအကွယ်ပျက်ပြယ်သွားသော ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သူမဆို လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်သော ပစ်မှတ်ဖြစ်လာမည်။

သို့သော် ယခု သူသည် ထိပ်ဆုံးသို့ တက်ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့အားလုံးကို အတူတကွ ခုန်ကူးလာစေခဲ့သည်။ အဓိကကတော့ အခြေအနေသည် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိပေ။ မထိခိုက်စေနိုင်သော အကာအကွယ်သည် သူ့ထံ၌ ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး သူတို့ထံတွင်လည်း မပျက်ပြယ်ပေ။

ဤအခြေအနေသည် သူတို့ကို အလွန်အံ့အားသင့်စေသည်။ ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်သည် ယခင်က တစ်ကြိမ်မျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပေ။

“အမွေဆက်ခံသူအခြေအနေကို ဖြည့်ဆည်းပြီးပြီ... တတိယစမ်းသပ်မှုသို့ တရားဝင်ဝင်ရောက်သည်... အမွေဆက်ခံသူသည် ပြိုင်ဘက်အားလုံးကို ကောင်းကင်ယံစင်မြင့်မှ နှင်ထုတ်နိုင်မှသာ အောင်မြင်မည်...”

တိုးညင်းသော အသံတစ်သံသည် ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ယီထျန်းယွမ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး ထူးကဲစွာ တောက်ပလှသည်။ ကျန်သူများမှာ မှေးမှိန်နေသော်လည်း သူတို့ထံ၌ အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

“အမွေဆက်ခံသူလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားပြီး တွေးလိုက်သည်။ “ငါဒီလိုမျိုး အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာခဲ့တာလား...”

သူမှင်တက်မိနေချိန်တွင် အခြားသူများမှာ ပိုမိုအံ့အားသင့်နေကြသည်။

“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမွေဆက်ခံသူတစ်ယောက် ပေါ်လာတာလဲ... သူက အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာတာက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...” သူတို့၏ မျက်နှာများသည် မည်းမှောင်လာပြီး တစ်ဦးချင်းစီ ထိပ်ဆုံးသို့ တက်ရောက်လာခဲ့သည်။ “ထိပ်ဆုံးရောက်ရုံနဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာနိုင်တာလား... ငါတို့လည်း ထိပ်ဆုံးရောက်ဖူးပါတယ်... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲ...”

မည်သူမဆို အမွေဆက်ခံသူဖြစ်စေ ထို့နောက်တွင် တိုးညင်းသော အသံတစ်သံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။ “ပြိုင်ဘက်များကို အမွေဆက်ခံသူက ဆုံးဖြတ်ရမည်... တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံစင်မြင့်မှ အားလုံးကို နှင်ထုတ်နိုင်မှသာ အောင်မြင်မည်... သို့သော် ကိုယ်တိုင်လက်လျှော့သူများအတွက်မူ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်”

ဤရွေးချယ်မှုနည်းလမ်းကို ယီထျန်းယွမ်ထံ အပ်နှံထားပြီး သူသည် ပြိုင်ဘက်များကို ရွေးချယ်နိုင်သော်လည်း အားလုံးကို ကောင်းကင်ယံစင်မြင့်မှ နှင်ထုတ်မှသာ တတိယစမ်းသပ်မှုကို ပြီးမြောက်မည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တစ်ယောက်နှင့် သုံးဆယ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းနှင့် တူသည်။ ဤအဆင့်သည် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲလွန်းသည်မဟုတ်လား... ဤနေရာတွင်ရှိသော အမြင့်ဆုံးကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသူများမှာ မင်ချန်တို့ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ရင်ဆိုင်ရမည့်သူများထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူ လေးဦးပါဝင်နေပြီး ဤဖိအားသည် လွယ်ကူစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

“မင်း အမွေဆက်ခံသူဖြစ်လာပြီလား... ဒါဆို ငါ့ကို ရွေးပြီး ရင်ဆိုင်လိုက်စမ်းပါ...” ဘာလုံးသည် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... အမွေဆက်ခံသူဆိုတော့ ငါ့ကို ရွေးလိုက်စမ်း... မင်းက ငါတို့ကို ဒီစင်မြင့်ပေါ်က နှင်မထုတ်နိုင်ရင် ဒီစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး...” မင်ချန်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် မနာလိုမှုတစ်ခု တဖွားဖွားပေါ်ထွက်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်း ငါတို့ကို နှင်မထုတ်နိုင်ရင် စစ်မှန်သော အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဤအခြေအနေသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်စေသည်။ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ပြီးမှသာ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြစ်လာလျှင် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်လာမည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများစွာကို မည်သို့ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း...။

“စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ တစ်ယောက်ချင်းစီ ရင်ဆိုင်မယ်... မင်းကစလိုက်တော့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ထိုသူထံ သက်ဆင်းလာပြီး သူ၏ မထိခိုက်စေနိုင်သော အကာအကွယ်သည် ပျက်ပြယ်သွားသည်။ ထို့အတူ ယီထျန်းယွမ်၏ အကာအကွယ်လည်း ပျက်ပြယ်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလျင်စလို ပြေးထွက်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ဒုန်း...

ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားသည် တုံ့ပြန်ရန်အချိန်ပင်မရလိုက်ဘဲ တစ်ဖက်သို့ ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ဤကြီးမားလှသော ကောင်းကင်ယံစင်မြင့်မှ လေထဲသို့ တန်းလန်းထွက်ပျံသွားသည်။ သို့သော် မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျမည့် နာကျင်မှုကို စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ ယီထျန်းယွမ်၏ နားထဲတွင် စနစ်၏အသံထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်သည်။

ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားသည် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အသိပေးသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လုံးဝသနားညှာတာမှု မရှိချေ။ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှလူ ဖြစ်သမျှကို သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် သနားညှာတာမှု မပြပေ။

ကန်ချက် တစ်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားစေပြီး မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ လေထဲမှာပင် လုံးဝသေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

“စမ်းသပ်သူတစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာ နှင်ထုတ်လိုက်ပြီ... နောက်ထပ်စမ်းသပ်သူတစ်ဦးကို သတ်မှတ်ပေးပါ...” ကောင်းကင်ယံမှ တိုးညင်းသောအသံတစ်သံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်သည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကို မှင်တက်မိစေသည်။ မည်သို့ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို နားမလည်ရဘဲ ထိုသူသည် ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ ဤကျူးကျော်သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“မင်းတို့အားလုံး ထွက်ပြေးစမ်း...” မင်ချန်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့အားလုံးကို အမြန်ထွက်ပြေးရန် အချက်ပြသည်။ ဤစမ်းသပ်မှုအတွက် ခေါ်ဆောင်လာသော သူများသည် အလားအလာကောင်းများစွာရှိသူများဖြစ်ပြီး သူတို့ထဲတွင် သူ၏တပည့်လည်းပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ဦးစွာထွက်ပြေးစေလိုသည်။

“မင်းပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် နောက်ထပ် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးကို လက်ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ညွှန်ပြခံရသူ၏ အကာအကွယ်သည် ပျက်ပြယ်သွားပြီး သူသည် ချက်ချင်း ထိုသူထံ ပြေးဝင်လိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... ကျွန်တော်ကို ကယ်ပါ...”

ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ပျံလွင့်သွားသည့်အလား အမြန်ပြေးထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏အမြန်နှုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏အမြန်နှုန်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

“ကောင်စုတ်လေး... လက်လျှော့စမ်း...”

မင်ချန်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ဦးတည်ပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ယုံမင်နတ်ဘုရားလက်ဝါးရိုက်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယခင်က ရင်းနှီးနေသော သိုင်းပညာသည် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူသည် ယုံမင်အင်ပါယာကို ထိန်းချုပ်သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ပေါက်ကွဲထွက်မလာမီ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားသော အကာအကွယ်ဖြင့် ဖိချေခံလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏အကာအကွယ်အတွင်း ဖရိုဖရဲဖြစ်လာသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ကိုယ်တိုင်ထုတ်လိုက်သော လက်ဝါးရိုက်ကို ပြန်လည်ခံစားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအကာအကွယ်သည် တိုက်ခိုက်ခံရမှုကို ကာကွယ်ရုံသာမဟုတ် အမွေဆက်ခံသူကို ဖုံးကွယ်တိုက်ခိုက်မှုမှပါ ကာကွယ်ပေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အခန်း (၅၃၃) ပြီးပါပြီ။