နွယ်ထုန်ထျန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်း
Vol. 36 Ch. 535
ရုတ်တရက် ယီထျန်းယွမ် လေးဦးထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်ရှိသော အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်စွမ်းအားရှင်များဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။ ထိုသူများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ မူလက ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်းကပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ယခုမူ လေးဦးထွက်ပေါ်လာသည်မို့ သူတို့၏ သည်းခြေများပင် ပြိုကွဲထွက်မတတ်ဖြစ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ဖနှောင့်နှင့်တင်ပါး တစ်သားတည်းကျအောင် ထွက်ပြေးကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ အမြန်နှုန်းနှင့် မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ်သို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်သည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အတွင်းရှိ မည်သည့်ပြိုင်ဘက်ကိုမဆို သူသည် ပကတိအင်အားဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
အထူးသဖြင့် သူ၏ လက်ထဲတွင် ယုံမင်နတ်ဘုရားဓားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရာ ၎င်း၏ အင်အားကြီးမားမှုသည် လူတို့၏ သည်းခြေကို အေးခဲစေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုသူများကို သူသည် အလွယ်တကူ အသေသတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားကြပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ်များစွာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာကာ ပစ္စည်းကောင်းများစွာလည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
အလောင်းများသည် အထက်မှ တစတစ ပြုတ်ကျလာပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ သွေးစမျှသာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို နီရဲစွာစွန်းထင်းစေပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤမျှ များပြားသော အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်စွမ်းအားရှင်များကို ကြက်သတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်သည့် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းပကားမှာ ထူးကဲလှပေ၏။
“အို ဘုရားရေ... ဒီလူက လူသားရောဟုတ်ရဲ့လား... အားနည်းတယ်လို့ မပြောကြဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အားကြီးနိုင်ရတာလဲ...”
“ဒီသူခိုးလေးယောက်ထဲက ဘယ်သူက မူလခန္ဓာလဲ... ပုံရိပ်ခွဲတာက နှစ်ခုထိပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတာပဲ... ဒီလူကလေးခုထိ ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်တာပဲ...”
“ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ... ဒီသူခိုးက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ...”
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြည့်ရှုနေသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် အင်မတန် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြသည်။ သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် မရှိခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့လျှင် ၎င်းတို့၏ အဆုံးသတ်မှာ တူညီပြီး ကန်ထုတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ဓားဖြင့် နှစ်ပိုင်းပိုင်းခံရခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ထိုသူများကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အခက်အခဲမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ကြက်သတ်၊ ငှက်သတ်သကဲ့သို့ လွယ်ကူလှသည်မို့ ကြည့်ရှုသူများသည် သည်းခြေပြိုကွဲလောက်အောင် ထိတ်လန့်နေကြသည်။
မင်ချန်တို့၏ မျက်နှာများသည် မည်းမှောင်လှပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေ၏။ ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ချက်ဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် ထွက်ပြေးနေကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပြေးရန် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံမှ အလွယ်တကူ ဓားဖြင့် လှီးဖြတ်ခံရပြီး ကန်ထုတ်ခံရသည်။
ဤသည်မှာ အလွန်ပင် သွက်လက်လှပြီး အင်အားကြီးမားသော ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းပကားကို သက်သေပြလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ အင်အားကို သိပ်မထွက်ပြေးနိုင်လောက်အောင် လွဲမှားစွာ အကဲဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စွမ်းအားကြီးမားသော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ဖွယ်ရှိကြောင်း ယခုမှ သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။
“အားလုံးကို ရှင်းပြီးပြီ... အခု မင်းတို့ လေးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်...”
ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ပုတ်ခါလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်စွမ်းအားရှင် လေးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျင့်စဉ်အဆင့်အနိမ့်ဆုံးမှ အမြင့်ဆုံးသို့ စီစဉ်လျှင် ပထမဆုံးမှာ နွယ်ထုန်ထျန်ဖြစ်ပြီး နောက်တွင် နန်ကုန်းမင်၊ ဘာလုံး၊ နောက်ဆုံးတွင် မင်ချန်ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်စွမ်းအားရှင် လေးဦးကို ဖယ်ရှားရန်မှာ မလွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤနေရာရှိ စည်းမျဉ်းများသည် သူ့အတွက် အကျိုးပြုလျက်ရှိသည်။ အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်စွမ်းအားရှင် လေးဦးက တပြိုင်နက် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လာပါက သူပင် အောင်မြင်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ၎င်းတို့၏ အင်အားသည် မဖြစ်မနေ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အခက်အခဲတစ်ခုဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်... ငါတို့ လေးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်... မင်းက ငါတို့ကို ဒီကနေ မထုတ်ဘဲနဲ့ ဒီစမ်းသပ်မှုကို မအောင်မြင်နိုင်ဘူး...”
မင်ချန်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာများကို ကုသပြီးဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာများမှာ သိပ်မဆိုးရွားသဖြင့် ဆေးလုံးကောင်းများဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာသည်။
သူတို့အားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ရှိသည်မှာ ထွက်ပေါက်မရှိသော ဒေါသမီးလျှံများသာ ဖြစ်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့... တစ်ယောက်ချင်းစီ လာမယ်... ဒီလောက် အလျင်စလိုမလုပ်နဲ့...”
ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး နွယ်ထုန်ထျန်ကို ညွှန်ပြလိုက်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို မင်းက ပထမဆုံး လာခဲ့...”
သူ၏ လက်ညွှန်မှုအောက်တွင် နွယ်ထုန်ထျန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မထိမခိုက်နိုင်သည့် အလင်းရောင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုအခါမှသာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လွတ်လပ်လာသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နွယ်ထုန်ထျန်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့မော်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ နွားအော်သံသည် တိမ်များကို ဖြတ်ကျော်လျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆမတန် ကြီးမားလာပြီး တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုနှင့်ပင် တူလာသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်သုံးရှိ စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ချက်ချင်းပင် ထူထပ်သော အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး နေရောင်ခြည်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ထို အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များထဲတွင် မိုးကြိုးများ လက်စွဲလျက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆက်လက်ကျဆင်းလာသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့သည် သူ့ကို မထိခိုက်စေပေ။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မိုးကြိုးစွမ်းအင်ကို လင်းထိန်စေပြီး သူ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဧရာမပုဆိန်ကြီးသည် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားအင်းများဖြင့် ထွင်းထုထားပြီး ထိုအင်းများသည် ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည်။
“ငါ မင်ဟူးအတွက် ကလဲ့စားချေမယ်...”
နွယ်ထုန်ထျန်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အိုနွားကြီး... သူ့ကို အလွယ်တကူ မသတ်လိုက်နဲ့...”
ဘာလုံးသည် အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် နွယ်ထုန်ထျန်က ယီထျန်းယွမ်ကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်မည်ကို မလိုလားပေ။ အကြောင်းမှာ မေးမြန်းစရာ ကိစ္စများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ထို့အပြင် ဤမျှလွယ်ကူစွာ သတ်ပစ်လိုက်လျှင် မလွဲမသွေ အဓိပ္ပါယ်မရှိဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
“ဒါပေါ့... ငါလည်း သူ့ကို ဒီလောက်မြန်မြန်သတ်ပစ်မလို့မဟုတ်ဘူး...”
နွယ်ထုန်ထျန်၏ ဧရာမနွားမျက်လုံးနှစ်ဖက်သည် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်အာရုံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဧရာမပုဆိန်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ဤဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းနှင့်အတူ မိုးချိန်းသံကြီးတစ်ခုသည် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်စေသည်။
“မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှု...”
သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဦးတည်ပြီး ပုဆိန်တစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးကြားအကွာအဝေးသည် အင်မတန်ဝေးကွာနေသော်လည်း သူသည် ဤသို့ပင် လှီးဖြတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ဧရာမပုဆိန်သည် မာကျောသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်ပြီး ထိမှန်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ပုဆိန်ဓားရိပ်သည် ဧရာမမိုးကြိုးအလင်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ချက်ချင်းပင် ဧရာမနွားကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပုံဖော်လျက် ဤဘက်သို့ တိုက်စီးလာသည်။
ဤအင်အားကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုသည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်စွမ်းအား သန်း ၅၁၀ အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
“အင်အားက မဆိုးဘူး... ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းလေး အားနည်းနေသေးတယ်...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြုဘဲ ဓားတစ်ချက်ကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်မုဒ်သည် ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလွန်ထူးကဲသော ဓားတစ်ချက်ထဲတွင် ယုံမင်မီးလျှံကို ထည့်သွင်းထားရာ ၎င်းသည် ရှေ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးနှင့် တူစွာ ဝါးမြိုလိုက်သည်။
ယုံမင်အလင်းရောင်နှင့်တူသော ဓားရိပ်သည် ပွင့်လန်းသော ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်နှင့်တူစွာ လေးဘက်လေးတန်သို့ ပွင့်ထွက်လာသည်။
“ဘုန်း...”
ချက်ချင်းပင် ဤဘက်သို့ တိုက်စီးလာသော မိုးကြိုးအလင်းရောင်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ယုံမင်ဓားရိပ်ဖြင့် လှီးဖြတ်ခံရပြီး နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။ အင်အားကြီးမားသော ဓားရိပ်သည် ဆက်လက်ပြီး ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ဤမျှ အင်အားကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုကို ယီထျန်းယွမ်က အလွယ်တကူ နှစ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သဖြင့် ၎င်းသည် အလင်းအစက်များစွာအဖြစ် ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နွယ်ထုန်ထျန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စုပ်ယူအင်အားတစ်ခုထွက်ပေါ်လာကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။ သို့သော် ဝါးမြိုပြီးနောက်တွင် သူသည် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး မျက်နှာတွင် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“တကယ်ပဲ ဘာမဆို ဝါးမြိုနိုင်တယ်ပေါ့... ဒီတိုက်ကွက်ကတော့ မဆိုးဘူး...”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် လင်းလက်လာသည်။ သူ၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုသည် သိပ်မထူးကဲခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် အားလုံးဆိုလျှင် တိုက်ခိုက်စွမ်းအား သန်း ၅၆၀ သို့မဟုတ် ၅၇၀ ခန့်သာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်မလာခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် ကျန်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုကို နွယ်ထုန်ထျန်က ဝါးမြိုလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို စုပ်ယူရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းထဲတွင် ယုံမင်မီးလျှံပါဝင်နေပြီး ၎င်းကို အလွယ်တကူ စုပ်ယူရန်မှာ အနည်းငယ် အချိန်ယူရလိမ့်မည်။
“ယုံမင်မီးလျှံ... မင်းဘယ်လိုလုပ် ယုံမင်မီးလျှံကို သိထားတာလဲ...”
ဤအခါတွင် မင်ချန်တို့သည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်မီးလျှံကို အသုံးပြုနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားများပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ယုံမင်မီးလျှံသည် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှသူများသာ အသုံးပြုနိုင်သည်မဟုတ်လား။
ယုံမင်မီးလျှံကို အသုံးပြုနိုင်သူများသည် အများအားဖြင့် ရာထူးမနိမ့်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ယုံမင်မီးလျှံကို အသုံးပြုနိုင်သူများအနက် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ မဟုတ်သူများလည်း ရှိသည်။
ယုံမင်မီးလျှံသည် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ တီထွင်ဖန်တီးမှု မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ မီးလျှံတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်သူတိုင်း ၎င်းကို စုပ်ယူအသုံးပြုနိုင်သည်။
“ဒါက ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ... ယုံမင်မီးလျှံက ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဖန်တီးမှုမဟုတ်ပါဘူး... ဒီလောက် အံ့အားသင့်နေစရာလား...”
ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ဟုတ်ပါတယ်... မင်းတို့က ငါ့ကို ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသားလို့ ထင်နေတယ်ဆိုရင်လည်း ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး...”
သူတို့၏ မျက်နှာများသည် မည်းမှောင်လျက် ရုပ်ဆိုးနေသည်။ နွယ်ထုန်ထျန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ယီထျန်းယွမ်က အလွယ်တကူ ခုခံလိုက်နိုင်သည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အားနည်းသည်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ယုံမင်မီးလျှံကိုပါ အသုံးပြုနိုင်သည်မို့ နွယ်ထုန်ထျန်၏ ပြိုင်ဘက်သည် အင်မတန် အားကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
အခန်း (၅၃၅) ပြီးပါပြီ။