စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း
Vol. 36 Ch. 537
“မင်း... မင်း...”
နွယ်ထုန်ထျန်သည် ပခုံးပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားတစ်ခုဖြင့် ဖိစီးခံနေရသလို ခံစားရပြီး လှုပ်ရှားရန်ပင် မစွမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။ မတ်တတ်ထရပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ပခုံးပေါ်တွင် တောင်ကြီးများစွာ ဖိထားသည့်နှယ် လုံးဝကိုလှုပ်မရ ဖြစ်နေရှာသည်။
“ဒူးထောက်စမ်း...”
ယီထျန်းယွမ်က လက်ဖဝါးဖြင့် ထပ်မံဖိလိုက်ရာ သောင်ပြိုကမ်းပြိုအင်အားဖြင့် တစ်ဖက်ဒူးထောက်နေသော နွယ်ထုန်ထျန်ကို လုံးဝဒူးထောက်သွားစေပြီး လက်နှစ်ဖက်နှင့် ဒူးနှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပေါ်တွင် ကပ်သွားစေသည်။ သူသည် အဆုံးထိတွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားနေရသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ စီးဝင်ကာ အလျင်အမြန် စုပ်ယူခံနေရသည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် ထူးဆန်းလှသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သေးငယ်သွယ်လျသော လူသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နွယ်ထုန်ထျန်နှင့်ယှဉ်လျှင် လူကြီးနှင့် ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။ သို့သော် ဤသေးငယ်သည့်ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် နွယ်ထုန်ထျန်ကို လုံးဝဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး လှုပ်ရှားမရနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။
ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် များစွာတိုးတက်လာပြီး ဆန်းကြယ်မုဒ်ကို ဖွင့်ထားသည့်အတွက် နွယ်ထုန်ထျန်ကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခင်က ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်ခဲ့စဉ်က ဤသို့မဖြစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ ခိုင်မာသောအခြေခံအင်အားပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်မုဒ်၏ ပေါက်ကွဲအင်အားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများကို အဆင့်ကျော်လွှားကာ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိလာသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ရန် မစီစဉ်ခဲ့ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူလျက်ရှိသည်။ ဤစွမ်းအင်သည် အတွေ့အကြုံအမှတ်များစွာကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် လိုအပ်သည်မှာ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်သာဖြစ်သည်။
သူသည် နောက်ထပ်တစ်ဆင့်တက်လိုနေ၏။ မဟုတ်ပါက မင်ချန်တို့ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မလွယ်ကူနိုင်ပေ။ သို့သော် အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် ဤသည်မှာ နွယ်ထုန်ထျန်ကို အပြည့်အဝလက်အောက်ခံစေရန် အရှက်တရားဖြစ်စေသည့် ဖိနှိပ်မှုတစ်ခုအဖြစ်သာ မြင်ကြသည်။
“လွှတ်စမ်း... လွှတ်စမ်း...”
နွယ်ထုန်ထျန်သည် ပုန်ကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို တင်းကြပ်စွာ ဖိနှိပ်ထားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များလည်း ဆက်လက်စုပ်ယူခံနေရသည်။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော အရှက်တရားတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
“ဘာလဲ... လက်မလျော့သေးဘူးလား...”
ယီထျန်းယွမ်က လက်ဖဝါးဖြင့် အင်အားထပ်မံဖြည့်လိုက်ရာ နွယ်ထုန်ထျန်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လုံးဝပက်လက်ဖြစ်သွားပြီး ထရန်ပင် မစွမ်းနိုင်တော့ပေ။ ဤကြမ်းပြင်သည် သိပ်ကိုခိုင်မာလွန်းသည့်အတွက် မဟုတ်ပါက နွယ်ထုန်ထျန်သည် ကြမ်းပြင်အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။
“မင်းရဲ့အင်အားက အရင်က အတော်သန်မာတယ်မဟုတ်ဘူးလား... ငါ့ကို ဝါးမျိုပစ်ချင်တယ်မဟုတ်လား... လာစမ်းပါ...”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ညီအစ်ကို မင်ဟူးက ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲ၊ မင်းကိုယ်တိုင် သိတယ်မဟုတ်လား။ ဒီလို ရက်စက်တဲ့လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်ခဲ့တာ၊ သေတာတောင် မလုံလောက်သေးဘူး...”
သူသည် သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည်သတိရမိရာ စိတ်ထဲတွင် ပြည်တည်ချင်စရာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဤသို့သောလူများသည် ရှားပါးသည်မဟုတ်ပေ။ ယခင်ကလည်း သူတွေ့ကြုံခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့သည် နှလုံးမဲ့ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများဖြစ်ကြသည်။
“အားလုံးက အဆင့်နိမ့်ကောင်တွေပဲ၊ သေသွားလည်း ဘာဖြစ်လဲ... အားနည်းသူကို အားကြီးသူက စားသုံးတာပဲ...”
“ဘုန်း...”
ယီထျန်းယွမ်က ခြေထောက်ဖြင့် အားပြင်းစွာ နင်းချလိုက်ရာ နွယ်ထုန်ထျန်၏ အရိုးများစွာ ကျိုးကြေသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြောင့် သွေးတစ်ချက်အန်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသောကိုယ်ခန္ဓာသည် လျင်မြန်စွာ မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ကျုံ့သွားပြီး ယခင်က ထိတ်လန့်ဖွယ်အင်အားမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤသို့ဖိနှိပ်ခံရမှုအောက်တွင် ၎င်းသည် မည်သည့်အင်အားကိုမျှ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
“အားနည်းသူကို အားကြီးသူက စားသုံးတာမှန်တယ်။ ဒါဆိုရင် ငါအခု မင်းကို တစ်စစီ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်...”
ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လှသည်။
“လူယုတ်မာ...”
ဘာလုံးတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဒေါသထွက်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဤတိုက်ပွဲနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသည့်အတွက် အပြင်မှ ကြည့်ရှုရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။
လူအများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ကြပြီး နွယ်ထုန်ထျန်သည် အင်အားအရ ရော စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုအရ ပါ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ခံနေရသည်ကို မြင်ကြသည်။
“မင်းကို ငါသတ်ပစ်မယ်...”
ဘာလုံးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်း သတ္တိရှိရင် သူ့ကို လွှတ်ပြီး ငါနဲ့ရင်ဆိုင်စမ်း...”
ဘာလုံးတို့သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်နှင့် တစ်ဦးချင်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုကြသည်။
“အေးအေးဆေးဆေးပေါ့... မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို ငါ သေချာဧည့်ခံပေးမယ်။ ဘာတွေ ဒီလောက်လောနေတာလဲ... အချိန်တွေ အများကြီးကျန်ပါသေးတယ်...”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော သုံးဦးကို သေချာစွာ ကိုင်တွယ်မည်ဖြစ်ကာ တစ်ဦးမျှ လွတ်မြောက်စေမည် မဟုတ်ပေ။
“မင်းခြေထောက်ကို ဖယ်စမ်း... ဆင်းလာပြီး ငါနဲ့ရင်ဆိုင်စမ်း... အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်တာ ဘာအကျိုးရှိလဲ... သတ္တိရှိရင် ငါ့ဆီ ရင်ဆိုင်လာစမ်း...”
“ဟုတ်တယ်... မြန်မြန်ဆင်းလာပြီး နောက်တစ်ပွဲဆက်လုပ်စမ်း... ငါတို့က မင်းကို သေချာပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်...”
၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကြသည်။ အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်သည်ဟူသော စကားကိုပင် ပြောကြသည်မှာ ရယ်စရာပင်ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးတွင်ရှိသူများ မည်သို့ပင် အော်ဟစ်ပြောဆိုနေစေကာမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ နွယ်ထုန်ထျန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဆက်လက်စုပ်ယူလျက်ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် လုံးဝစုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် အတွေ့အကြုံအမှတ်များစွာကို ရရှိခဲ့သည်။
“တော်ပြီ...”
ယီထျန်းယွမ်က ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်သောအခါ နွယ်ထုန်ထျန်သည် မြေပေါ်တွင် ပက်လက်ဖြစ်နေပြီး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခံရပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြောင့် ထရပ်ရန်ပင် မစွမ်းနိုင်တော့ပေ။
ထိုအခါ ယီထျန်းယွမ်က အားပြင်းစွာ ခြေထောက်ဖြင့် နင်းကန်လိုက်ရာ “ဖုန်း” ခနဲ အသံနှင့်အတူ နွယ်ထုန်ထျန်သည် လွင့်ထွက်သွားသည်။
“မြန်မြန်... သူ့ကို ကယ်ကြစမ်း...”
ဘာလုံးတို့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်က ဓားကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လေပေါ်တွင် လွင့်ထွက်နေသော နွယ်ထုန်ထျန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဓားဖြင့် အားပြင်းစွာ ခုတ်လိုက်သည်။ ချွန်ထက်သော ဓားရောင်ခြည်သည် အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော နွယ်ထုန်ထျန်သည် ထိုဓားရောင်ခြည်ကို မျက်လုံးဖြင့်သာ ကြည့်နေရသည်။
“ရွှပ်...”
ချွန်ထက်သော ဓားရောင်ခြည်သည် နွယ်ထုန်ထျန်ကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် စင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ကယ်ဆယ်ရန် လူများရောက်လာသော်လည်း ၎င်းတို့တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အလောင်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
“- နွယ်ထုန်ထျန်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် ၁၂ သန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ရှစ်ထောင်၊ အပြစ်မှတ် တစ်ထောင်ခြောက်ရာရရှိသည်... သိုင်းပညာများဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်း၊ မိုးကြိုးခုတ်ဖြတ်ခြင်း၊ နွားရိုင်းတိုက်သွင်းခြင်း ရရှိသည်... ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် မိုးကြိုးပုဆိန် (အဆင့်မြင့်သူတော်စဉ်လက်နက်)၊ မိုးကြိုးချပ်ဝတ် (အဆင့်မြင့်သူတော်စဉ်လက်နက်)၊ မိုးကြိုးဖိနပ် (အဆင့်မြင့်သူတော်စဉ်လက်နက်)၊ မိုးကြိုးနွားဦးချို (အဆင့်မြင့်သူတော်စဉ်ပစ္စည်း၊ ရှားပါး)၊ နွားရိုင်းသွေးရိုးဗီဇ (အဆင့်လေးသွေးရိုးဗီဇ၊ ရှားပါး) ရရှိသည်”
နွယ်ထုန်ထျန်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ပစ္စည်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ သာမန်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆင့်ကျော်လွှားသတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်မရရှိခဲ့သည်မှာ အနည်းငယ်စိတ်ပျက်စရာဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် နွယ်ထုန်ထျန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် စုစုပေါင်း အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၂၀ နီးပါး ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် အလွန်ကျေနပ်စရာဖြစ်သည်။ သူသည် စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူလျက်ရှိပြီး ရရှိသည့် အတွေ့အကြုံအမှတ်များသည် မနည်းလှပေ။
“နွယ်ထုန်ထျန်...”
၎င်းတို့သည် ဒေါသတကြီး အော်လိုက်ကြသော်လည်း ၎င်းကို ကယ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိရှိကြပြီး မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြပေ။
“ဘာလဲ... မင်းတို့လည်း ဒေါသထွက်တတ်သေးတယ်ပေါ့... ငါကတော့ မင်းတို့အားလုံးက သွေးအေးတဲ့ကောင်တွေလို့ ထင်နေတာ...”
ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက နွယ်ထုန်ထျန်ကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သတ္တိရှိရင် အခု ငါ့ကို ရွေးစမ်း...”
ဘာလုံးက ထရပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှ ထူထဲသော နဂါးချပ်ဝတ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဒေါသအမျက်ထွက်နေသော သူသည် အင်အားအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုသည်။
“အေးအေးဆေးဆေးပေါ့... မကြာခင် မင်းအလှည့်ကျလာမှာပါ... ဒါပေမယ့် အရင်ဆုံး သူ့ကို ရွေးမယ်...”
ယီထျန်းယွမ်က နန်ကုန်းမင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ နန်ကုန်းမင်သည် ကျင့်စဉ်အဆင့်အနေဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် လေးလွှာရှိပြီး နွယ်ထုန်ထျန်ထက် အနည်းငယ်သာလွန်သည်။
ဤသို့ အစဉ်လိုက်ရွေးချယ်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး သူ့အပေါ် ဖိအားများလည်း သက်သာစေသည်။
“ငါ့ကို ရွေးတာလား... ငါ့ကို လွယ်ကူမယ်ထင်နေတာလား...”
နန်ကုန်းမင်၏ အက်ကွဲနေသော အသံသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေလေ့ရှိသည့်အတွက် ၎င်း၏ စွမ်းရည်များကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ကမူ ၎င်း၏ အတွင်းအပြင်ကို သေချာစူးစမ်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ သိုင်းပညာများအားလုံးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အားနည်းချက်မှာ ရိုးရှင်းပြီး ပြတ်သားသည့် တာအိုမီးလျှံဖြစ်သည်။
တာအိုမီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော သူသည် နန်ကုန်းမင်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အခက်အခဲများကို များစွာလျော့ကျစေသည်။ သို့သော် တာအိုမီးလျှံကို အသုံးမပြုရင်တောင်မှ နန်ကုန်းမင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
အခန်း (၅၃၇) ပြီးပါပြီ။