ဖိနှိပ်ခြင်း

နန်ကုန်းမင်သည် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စစ်မှန်သောအဆင့်ကို သိသူမှာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး သူလက်နှင့်ထိတွေ့တိုက်ခိုက်မှုက ရှားပါးလှသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများက နန်ကုန်းမင်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆကြသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကြောင့် သူ၏ထူးချွန်သိုင်းပညာနှင့် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် စွမ်းအားများကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

“ဟုတ်တယ်... ငါက မင်းကို အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ရိုးရှင်းစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

နန်ကုန်းမင်၏ အေးစက်သောမျက်ဝန်းများထဲတွင် မီးရောင်တစ်ခုပေါက်ဖွားလာပြီး ၎င်းမှာ ထင်ရှားသော မီးလျှံတစ်ခုဖြစ်သည့် ယုံမင်မီးလျှံပင်။ သူသည် ယုံမင်မီးလျှံကို အသုံးပြုနိုင်သည့်အပြင် ၎င်းမှာ အားနည်းသည့်အဆင့်မဟုတ်ပေ။

သူသည် မင်ချန်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံထားသည့်အတွက် ယုံမင်မီးလျှံကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းကို မည်သို့အဆင့်အထိ အသုံးချနိုင်သည်ကိုမူ သီးခြားစဉ်းစားရန်လိုအပ်သည်။

အခြားသူများက သူ၏အခြေအနေကို မသိကြသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကမူ အရာအားလုံးကို ထင်ရှားစွာ သိရှိထားသည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူသည် မင်ချန်နှင့် သိပ်မခြားနားပေ။ သူတို့တတ်ကျွမ်းထားသော ထူးချွန်သိုင်းပညာများသည် ယုံမင်နတ်ဘုရားလက်ဝါးကဲ့သို့သော အမျိုးအစားများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ အလွန်အားကောင်းသော သိုင်းပညာများဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးထုတ်ဖော်နိုင်သည့်အတွက် ထိုသိုင်းပညာများကို ကျင့်စဉ်ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

“အားလုံးက ငါ့ကို တိုးတိုးတိတ်တိတ်နေတတ်တယ်လို့ ထင်ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ကို အားနည်းတယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး... ဟိတ်ကောင်... မင်းက ငါ့ကို ရွေးလိုက်တာက မင်းရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်သလို မင်းရဲ့ ထိတ်လန့်စရာလည်း ဖြစ်လိမ့်မယ်...” နန်ကုန်းမင်၏ အသံသည် ပြတ်သားစွာ မသာမယာဖြစ်နေပြီး နားထောင်ရသည်မှာ နားထဲတွင် ထိုးဖောက်နာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့သော် မည်သူမျှ သူ့ကို ကဲ့ရဲ့ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

အင်အားကြီးမားသူများသည် မည်သည့်ချို့ယွင်းချက်ရှိစေကာမူ ရုပ်ရည်၊ အသံ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းမှုဖြစ်စေ မည်သူမှ ကဲ့ရဲ့ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ ကိုယ်ပိုင်အင်အားသည် ၎င်းတို့၏ အကြီးမားဆုံးသော အလင်းတန်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မရှိသည့်တိုင် အင်အားရှိသည့်နေရာ၌ မည်သူမှ ကဲ့ရဲ့ရန်မဝံ့ရဲဘဲ အားလုံးက လေးစားကြည်ညိုရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ဖျစ်...”

ယုံမင်မီးလျှံသည် သူ၏လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အလယ်အဆင့်မြေကမ္ဘာအဆင့်မီးလျှံဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏မီးလျှံထက် အဆင့်တစ်ဆင့်နိမ့်သည်။ ယုံမင်မီးလျှံသည် တကယ်တမ်းတွင် မြှင့်တင်ရန်ခက်ခဲသည့်အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်ယံမီးလျှံကို စုပ်ယူပြီး မိမိကိုယ်ကို အားဖြည့်ထားသည့်အတွက် ၎င်းတို့ထက် အဆင့်တစ်ဆင့်သာလွန်သည်။

“မင်းရဲ့ ယုံမင်မီးလျှံနဲ့ ငါ့ရဲ့ ယုံမင်မီးလျှံ ဘယ်ဟာက ပိုသာလဲဆိုတာ... ငါသိချင်တယ်...”

နန်ကုန်းမင်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူ၏နောက်ကျောမှ ကြီးမားသော အရိပ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ယုံမင်နဂါးတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ ယုံမင်ပန်းတစ်ပွင့်ဖြစ်ပြီး အလွှာလွှာဖြည့်ဖွင့်လှစ်လာသည်။

ပန်းတစ်ပွင့်ဖွင့်လှစ်တိုင်း မီးလျှံသည် ပိုမိုကြီးထွားလာပြီး အကုန်လုံးဖွင့်လှစ်ပြီးသည့်အခါ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ မီးနတ်ဘုရားတစ်ပါးဆင်းသက်လာသည့်နှယ် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့်အရာရှိပါစေ ချက်ချင်းလောင်ကျွမ်းသွားနိုင်သည်။

နန်ကုန်းမင်သည် ရန်သူကို သတိထားစွာ ရင်ဆိုင်ပြီး အစပိုင်းတွင်ပင် အပြင်းထန်ဆုံးသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ အရိပ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲစွမ်းအားသည် တဟုန်ထိုးတက်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သန်းခြောက်ရာငါးဆယ်အထိ ရောက်ရှိသွားကာ နွယ်ထုန်ထျန်၏ စွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်သွားသည်။

၎င်းမှာ မထူးဆန်းပေ။ သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နွယ်ထုန်ထျန်ထက် မူလကပင် သာလွန်နေပြီး ယုံမင်မီးလျှံကို အသုံးပြုနိုင်သည့်အတွက် စုစည်းလိုက်သည့်အခါ တိုက်ပွဲစွမ်းအားသည် အားနည်းနိုင်စရာအကြောင်းမရှိပေ။

“စမ်းကြည့်ရင် သိမှာပေါ့... မဟုတ်ဘူးလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုမီးလျှံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကြီးမားသော အစားအစာတစ်ခုရောက်လာသလို ခံစားရပြီး ၎င်းကို စုပ်ယူကာ မိမိ၏ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဟု တွေးမိသည်။

“မင်းကို သတိပေးတယ်... လက်လွတ်စပါယ် မလှုပ်ရှားနဲ့... မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ အင်အားကို ထိန်းမထားနိုင်ရင် မင်းတစ်ကိုယ်လုံး ပြာကျသွားလိမ့်မယ်... ဒီလိုအဆုံးသတ်မျိုးကို ငါမမြင်ချင်ဘူး...”

နန်ကုန်းမင်သည် ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာပြီး လှမ်းလိုက်သည့်ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မီးလျှံခြေရာများ ကျန်ရစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပန်းတစ်ပွင့်ဖွင့်လှစ်နေသည့်နှယ် ထင်ရှားသည်။

သို့သော် ကြမ်းပြင်သည် အလွန်မာကျော၍သာ၊ မဟုတ်ပါက မီးလျှံဖြင့် ကြီးမားသောအပေါက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းသွားနိုင်သည်။

“စိတ်မပူနဲ့... ငါက ဘယ်တော့မှ လက်လွတ်စပါယ် မလှုပ်ရှားပါဘူး...” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ဒီဧရိယာထဲမှာပဲ ရပ်နေမယ်... မင်းရောက်လာဖို့ စောင့်နေမယ်...”

သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး အနီးတစ်ဝိုက်တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်ကာ ဤစက်ဝိုင်းအတွင်းမှ ထွက်မသွားဟု ပြသလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်...”

“ယုံမင်ပန်း ထည့်သွင်းမှု...”

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် နန်ကုန်းမင်သည် ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နောက်ကျောမှ ယုံမင်ပန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာသည်။ မီးလျှံသည် အမြင့်ဆုံးအထိ ဖွင့်လှစ်လာပြီး သူသည် မြေပြင်ကို တစ်ချက်နင်းလိုက်ကာ ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ဖမ်းဆီးရန် ထိုးဖောက်လာသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် မီးလျှံများသည် ယုံမင်ပန်းဖူးများအဖြစ် စုစည်းလာပြီး ကောင်းကင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုတ်ကျလာကာ ယီထျန်းယွမ်၏ ထွက်ပြေးရာလမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က ဤစက်ဝိုင်းအတွင်းမှ မထွက်သွားမည်ဟု ပြောထားသော်လည်း ရန်သူ၏စကားကို မည်သူမှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။

“ယုံမင်ပန်းပဲ... သခင်ကြီးနန်ကုန်းမင်ရဲ့ ထူးချွန်သိုင်းပညာ... ငါ အရင်က မြင်ဖူးတယ်... ဒီပန်းဖူးတွေကို တစ်ခုလေးထိမိရုံနဲ့ အားလုံးစုဝေးလာပြီး ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားလိမ့်မယ်...”

“အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်... ဘယ်နေရာမှ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး... ထိမိရင် သေမှာသေချာတယ်...”

“ဒါကြောင့်ပဲ သခင်ကြီးနန်ကုန်းမင်က လက်လွတ်စပါယ် မလှုပ်ရှားဖို့ ပြောတာ... မဟုတ်ရင် ပြာကျသွားမှာ... ဒီတစ်ခေါက်တော့ သခင်ကြီးနန်ကုန်းမင်က အနိုင်ရမှာ သေချာတယ်...”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ နန်ကုန်းမင်သည် နွယ်ထုန်ထျန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပြီး သူ၏တိုက်ကွက်များသည်ပင် အဆင့်တစ်ဆင့်သာလွန်သည်။ သူထွက်လာသည်နှင့် ယုံမင်ပန်းဖွင့်လှစ်မှုကို အသုံးပြုကာ ထွက်ပြေးရာလမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထို့နောက် နန်ကုန်းမင်သည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ မီးလျှံများသည် တစ်ချောင်းထဲသော ယုံမင်ပန်းနွယ်ကြိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကာ ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ လှမ်းလှမ်းလာသည်။ ၎င်း၏အလျင်သည် အလွန်မြန်ဆန်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ယီထျန်းယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ပတ်ပြီးတစ်ပတ် သိပ်ကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။ ဖျက်ဆီးမှုအင်အားကို မသုံးဘဲပင် သူ့ကို အလွယ်တကူ ချည်နှောင်နိုင်ခဲ့သည်။

“ကောင်းတယ်... ဒီကိုလာ...” နန်ကုန်းမင်၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာပြီး အားကုန်ဆွဲလိုက်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် မူလနေရာ၌ တည်ငြိမ်စွာရပ်နေပြီး တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရှားပေ။

“ဘာလဲ... ထမင်းမစားရသေးလို့လား... ဆက်ဆွဲလေ...” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ပိုက်ထားလျက် တည်ငြိမ်စွာ နန်ကုန်းမင်ကို ကြည့်နေသည်။

နန်ကုန်းမင်၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး သူသည် အားအပြည့်ထည့်ဆွဲထားသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကို လှုပ်ရှားအောင် မဆွဲနိုင်ခဲ့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် နဂါးနတ်သွေးရိုးဗီဇကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ၎င်း၏အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် သူ၏အင်အားသည် အလွန်အားကြီးလှပြီး မည်သူမှ သူနှင့် အင်အားယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး အားစိုက်ထုတ်ရန်ပင် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

“အင်အားမရှိဘူးဆိုရင်... ငါကိုယ်တိုင်ကူညီပေးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်မီးလျှံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကြိုးကို တစ်ချက်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အားကုန်ဆွဲလိုက်သည်။ နန်ကုန်းမင်သည် လုံးဝထိန်းမထားနိုင်ဘဲ ချက်ချင်းဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

နန်ကုန်းမင်၏မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးလျှံကို ချက်ချင်းဖြတ်တောက်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပုံစံဖွဲ့လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သောမီးရောင်များ တောက်ပနေသည်။

“သေလိုက်စမ်း...”

တစ်ချက်မျှတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယုံမင်ပန်းဖူးများသည် ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ဝိုင်းအုံလာပြီး အရူးအမူးတိုက်ကွက်ဆင်လာသည်။ ထိမှန်ရန်မတိုင်မီ ၎င်းတို့သည် မီးလျှံအုပ်စုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို လုံးဝဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ပုံရိပ်ကို မမြင်ရတော့ပေ။

“သူ့ကို မသတ်နဲ့...”

ဘာလုံးက အလျင်အမြန်အော်ပြောလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို သေစေလိုခြင်း မရှိချေ။ ထိုသို့ဖြစ်သွားပါက သူ့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မေးမြန်းစရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... အကျည်းတန်အောင်ပဲ ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်မှာ... သေမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

နန်ကုန်းမင်၏စကားမဆုံးမီ ရုတ်တရက် မီးလျှံထဲမှ ရှည်လျားသော ကြိုးတစ်ချောင်းထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။ သူမတုံ့ပြန်နိုင်မီ မီးလျှံထဲသို့ ဆွဲထည့်ခံလိုက်ရပြီး အတူတကွ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသော အပြောင်းအလဲကြီးသည် လူများစွာ၏စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤအခြေအနေသည် မည်သို့ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ယီထျန်းယွမ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ယုံမင်မီးလျှံထဲတွင် ရေဝဲတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာပြီး ယုံမင်မီးလျှံသည် မရပ်မနား စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီးလျှံ၏ ထက်ဝက်ကျော်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအခါ ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ရှေ့တွင် ထင်ရှားလာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်စက်မျှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ မီးလျှံများကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆက်လက်စုပ်ယူနေသည်။ သူ့တွင် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နန်ကုန်းမင်သည် သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ နင်းထားခံရပြီး လှုပ်ရှားမရနိုင်ပေ။

လူများစွာသည် အံ့အားသင့်စွာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သေမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူ့တွင် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နန်ကုန်းမင်သည် နွယ်ထုန်ထျန်ကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး လှုပ်ရှား၍ပင် မရနိုင်ခဲ့ပေ။

အခန်း (၅၃၈) ပြီးပါပြီ။