အခန်း ၁၉၅-၁၉၆
Vol. 7 Ch. 195-196
အခန်း ၁၉၅
အဲဒီညမှာ ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်လှေပေါ် ထိုင်ပြီး အဝေးကလှပတဲ့ ညရှုခင်းကို ငေးကြည့်နေခဲ့တယ်။
နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ သူ အိပ်မက်ကနေ ရရှိခဲ့တဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။
စာပေအနှစ်သာရနဲ့ သူက ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ စွမ်းအင်ကို ထပ်ပြီး မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်က သူ့ဘေးမှာ မရှိခဲ့ဘူး။
ဒါက ဖူဝမ်ဒိုင်ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ပေါ်လာခဲ့တာ သေချာတယ်။
ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ။
ဒါက သူ့အတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။
ပြီးတော့ ရွာထဲက ကောက်ရိုးအိမ်လေးမှာလည်း မှတ်ဉာဏ်တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။
အခွင့်အရေးရရင် ယဲ့ယွီ သွားကြည့်လိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်ဘူး။
ယဲ့ယွီက ချင်ယွင်ဂိုဏ်းကို တိုက်ရိုက်ပြန်ဖို့လည်း စီစဉ်ထားခြင်း မရှိဘူး။
အဲ့ဒီအစား သူက အရင် ခရီးထွက်ပြီး နည်းနည်းလောက် စူးစမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လော့ဇဲ သူ့ကို နေ့တိုင်း သူခိုးလို သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်တာကို ရှောင်ရှားဖို့ပဲ။
ယွင်ရိုမူနဲ့ အချိန်အနည်းငယ် ခွဲနေချင်တယ်ဆိုရင် ကောင်းပြီ၊ သူက လိုက်လျောပေးလိမ့်မယ်!
ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ယဲ့ယွီက တခြားတိုက်ကြီးတွေကိုလည်း သွားရောက်ပြီး သူ့အိပ်မက်ထဲက အမျိုးသမီးတွေကို တွေ့ချင်ခဲ့တယ်။
သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှုက အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးပဲ။
ရေသူမ စူးယောင်းနဲ့ ဟွာလင်တောင်က အပြာရောင်ကြာပန်းသခင်ငန်းမလေးတို့ နှစ်ဦးလုံး အဲဒီမှာ ရှိတယ်။
(အပြာရောင်ကြာပန်းသခင်ငန်းမလေးကို မမေ့ပါနဲ့။ အခန်း ၇၈ မှာ ယဲ့ယွီ နတ်ဆိုးသခင် ဖြစ်လာတုန်းက ချစ်စရာကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ဖြောင့်မတ်ခြင်းဂိုဏ်းသားအေးဂျင့်မလေးနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။)
အိပ်မက်ကနေ နိုးထပြီးနောက် သူတို့နဲ့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသေးဘူး။
သူတို့ဆီ သွားကြည့်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။
ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီရဲ့ လက်ရှိတည်နေရာကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် သူက အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးနဲ့ အတော်လေး နီးတယ်။
မမျှော်လင့်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ မရှိရင် ဝိညာဉ်လှေရဲ့ အမြန်နှုန်းအရ သူ မကြာခင် ရောက်လိမ့်မယ်။
ယဲ့ယွီက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အိပ်မက်သခင်စနစ်တစ်ကြိမ်လည်း လုပ်ဆောင်နိုင်တယ်။
အားလုံးက အချိန်ကိုက်ပဲ!
ယဲ့ယွီ ပျင်းရိစွာ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ သူ့အခန်းကို ပြန်လာခဲ့တယ်။
ဒီတစ်ခါ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပန်းတိုင်လေးတစ်ခု ချမှတ်လိုက်တယ်။
အရမ်း မကြီးဘူး!
အိပ်မက်ပြီးနောက် သူ အနည်းဆုံး **သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်)**ရဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။
သာမန်အခြေအနေအောက်မှာ ဒါက တကယ် မခက်ခဲဘူး။
ဒါပေမဲ့ စိတ်ကူးက ပေါများပေမဲ့ လက်တွေ့က မကြာခဏဆိုသလို ကြမ်းတမ်းတယ်။
တခါတရံ ကိစ္စတွေက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်မလာဘူး။
အဲဒီညမှာ ယဲ့ယွီ အိပ်မက် အသွင်တူခြင်းနှစ်ခု လုပ်ပြီးနောက် **အသွင်ပြောင်းဘုံ(နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်)(နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်)**ကိုတောင် မရောက်ခဲ့ဘူး။
**သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်)**ကို ပြောနေစရာတောင် မလိုဘူး။
ဒါ့အပြင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနိမ့်အမြင့်ကြောင့် သူ ရရှိတဲ့ ဆုလာဘ်တွေက သာမန်ပဲ။
ပြောစရာတောင် မထိုက်တန်ဘူး။
ဒါက ယဲ့ယွီကို အလွန် မကျေနပ်စေခဲ့ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ပျော်ရွှင်စရာ တစ်ခုတည်းကတော့ ယဲ့ယွီက နောက်နေ့မနက်မှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကို အံ့သြစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရတာပဲ။
ဒါ့အပြင် သူ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းအပြင်ဘက် မိုင်နှစ်ဆယ်တောင်စောင်းကို ကံကောင်းစွာ ရောက်လာခဲ့တယ်။
ဒါက ယဲ့ယွီ အပြာရောင်ကြာပန်းသခင်ငန်းမလေးနဲ့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ နေရာပဲ။
သူ့ကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်အဖြစ် မှားယွင်းစွာ ယူဆခဲ့တဲ့နေရာပဲ။
ဒီလိုနဲ့ သူတို့ ကံကောင်းစွာ အချင်းချင်း သိကျွမ်းခဲ့ကြပြီး နောက်ပိုင်း အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်။
အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ယဲ့ယွီက မနေ့တစ်နေ့ကလိုပဲ ခံစားနေရတုန်းပဲ။
သူ အခု အဲဒီ သူစားချင်နေတဲ့ ဆရာမလေး ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာပဲ မသိတော့တာ။
"ဘုန်း!"
ကြီးမားတဲ့ ဟိန်းသံတစ်ခု ဝေးကွာရာမှ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့တယ်။
ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်လှေရဲ့ ရှေ့ကို လျှောက်သွားပြီး အလိုလို အသံလာရာကို ကြည့်လိုက်တယ်။
သူက အနက်ရောင်အလင်းတစ်ခု ကောင်းကင်ကို မြင့်တက်နေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။
ဒါကို မြင်တော့ ယဲ့ယွီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။
သူ့နှလုံးသားထဲမှာ စူးစမ်းလိုစိတ်တွေ ပြည့်နေတယ်။
အဲဒီမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?
ယဲ့ယွီ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ဘူး။
သူက ဝိညာဉ်လှေကို အဲဒီဘက်ကို အမြန် ဦးတည်လိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုက **အသွင်ပြောင်းဘုံ(နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်)**ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတယ်။
**ဝိညာဉ်ဖြတ်တောက်နတ်တံခွန်(ဝိညာဉ်သုတ်သင်အလံတော်)**နဲ့ ထိပ်တန်းနည်းစနစ်ပေါင်းစုံနဲ့ သူက ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံအောက်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘူး။
ဒါကြောင့် ဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုးကို မြင်တော့ သူက သေချာ ကြည့်ရှုချင်တာ သဘာဝပဲ။
အခွင့်အရေးတောင် ရနိုင်တယ်!
တကယ်တော့ ယဲ့ယွီက အဲဒီမှာ သူ့ကို စောင့်နေတဲ့ ကံကြမ္မာတစ်ခု တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။
ကံကြမ္မာ၏ ကံတရား!
ယူပင်းချောက်မှာ နတ်ဆိုးမျောက်ကြီး နှစ်ရာ့ပေနီးပါး မြင့်တဲ့ နတ်ဆိုးမျောက်ကြီးတစ်ကောင် မြေပြင်ပေါ်မှာ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။
သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သေဆုံးပြီးနောက်မှာတောင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေတယ်။
သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ ပုံရိပ်နှစ်ခု ရပ်နေတယ်။
နတ်ဆိုးမျောက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် သူတို့က အလွန်သေးငယ်နေတယ်။
ဒါပေမဲ့ သံသယမရှိဘဲ သူတို့က နောက်ဆုံးမှာ အနိုင်ရသူတွေပဲ။
ဒီနှစ်ယောက်က ကျူဒီကျဲနဲ့ စူးယောင်းပဲ။
ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲအပြီးမှာ သူတို့နှစ်ဦးလုံးရဲ့ အသက်ရှူနှုန်းတွေ နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေတယ်။
အထူးသဖြင့် စူးယောင်းက သူ့မျက်နှာအမူအရာက အတော်လေး ပင်ပန်းနေခဲ့တယ်။
"ဒီနတ်ဆိုးမျောက်မှာ ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံရဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ခွန်အား ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"
"တာအိုတာအိုလက်တွဲဖော်၊အမတော်ကြောင့်ပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခါ ကျမ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်။"
ဒီစကားကို ကြားတော့ ကျူဒီကျဲက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်- "ဒီလို မပြောပါနဲ့၊ ရှင်သာ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မချုပ်တည်းခဲ့ရင် ကျွန်မ သူ့ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
တိုက်ပွဲအပြီးမှာ ကျူဒီကျဲနဲ့ စူးယောင်းတို့ ပိုပြီး ရင်းနှီးလာခဲ့ကြတယ်။
သူတို့မှာ မိတ်ဆွေစိတ်တူ၊ ရဲဘော်စိတ်တူ ခံစားချက်တောင် ရှိခဲ့တယ်။
စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် သူတို့ နတ်ဆိုးမျောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်။
လျှို့ဝှက်ထောင့်တစ်နေရာမှာ သူတို့ အစောင့်နတ်ဆိုးအမည်းရောင်သဲကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့တယ်။
ပမာဏ မများပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အသုံးပြုဖို့ လုံလောက်တယ်။
လက်ထဲရောက်တာနဲ့ ကျူဒီကျဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။
အခု သူ့ခင်ပွန်းအတွက် မှော်လက်နက်လုပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ နောက်ဆုံးတော့ ပြည့်စုံသွားပြီ။
မကြာခင်မှာပဲ သူက သူ့ခင်ပွန်းကို စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းတဲ့ချစ်လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။
ကျူဒီကျဲက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်တယ်- "တာအိုတာအိုလက်တွဲဖော်၊ရှင် အနာဂတ်မှာ **အလယ်တိုက်ကြီး(ဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီး)**ကို ရောက်လာရင် ကျွန်မကို လာရှာဖို့ မတွန့်ဆုတ်ပါနဲ့။ ကျွန်မခင်ပွန်းနဲ့ ကျွန်မအမတော်ကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံပါ့မယ်။"
"အော်၊အမတော်မှာ တာအိုလက်တွဲဖော်တောင် ရှိတာလား?"
"ဒါက သဘာဝကျပါတယ်၊ အမတော်က နတ်သမီးတစ်ပါးလို လှပပြီး ခွန်အားလည်း ကြီးမားတယ်။"
"သဘာဝအတိုင်းပဲ၊ လူတိုင်းက အမတော်ကို ကြိုက်ကြတယ်။"
"ရှင့်ရဲ့ ခင်ပွန်းကအမတော်ကို သူ့ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်အဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ရတာ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ!"
စူးယောင်း တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်တယ်။
ကျူဒီကျဲရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကတော့ နည်းနည်း ပိုပြီး မူမမှန် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
ယဲ့ယွီနဲ့ နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးလိုက်တော့ သူ ဝမ်းနည်းမှု အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရတယ်။
ယဲ့ယွီ ဘာလို့ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးခဲ့လဲဆိုတာ သူ မသိဘူး။
ဒါ့အပြင် သူ့လို လှပတဲ့ တခြားအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ယဲ့ယွီကို သူ့ခင်ပွန်းလို့ ခေါ်နေတာ။
ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်တိုင်း ကျူဒီကျဲကို နည်းနည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျူဒီကျဲရဲ့ ယဲ့ယွီအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မလျော့ကျစေခဲ့ဘူး။
သူမက အနာဂတ်မှာ တစ်နေ့ကျရင် ယဲ့ယွီ အရာအားလုံးကို ပြန်မှတ်မိပြီး သူ့ကို တစ်သက်လုံး ထပ်ချစ်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။
ကျူဒီကျဲက နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်တယ်- "မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မခင်ပွန်းကို ပိုင်ဆိုင်ရတာတကယ်တော့ ကျွန်မရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ။"
"တာအိုတာအိုလက်တွဲဖော်၊ ကောင်းကင် မြင့်တယ်၊ ရေက ရှည်တယ်၊ ကံကြမ္မာခွင့်ပြုရင် ကျွန်မတို့ ပြန်တွေ့ကြမှာ!"
"ကံကြမ္မာခွင့်ပြုရင်!" စူးယောင်းလည်း လက်အုပ်ချီပြီး ဦးညွတ်လိုက်တယ်။
နှစ်ဦးလုံး ထွက်ခွာတော့မလို လုပ်တုန်းမှာပဲ ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်လှေတစ်စင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့တယ်။
ဒါကို မြင်တော့ စူးယောင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် လေးနက်သွားခဲ့တယ်။
အစောင့်နတ်ဆိုးအမည်းရောင်သဲက မယုံနိုင်လောက်အောင် တန်ဖိုးရှိတယ်။
ခုနကမှ ရရှိခဲ့တာ၊ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်လှေ ပေါ်လာတာက စူးယောင်းကို အစောင့်နတ်ဆိုးအမည်းရောင်သဲကို လာသိမ်းယူတာပဲလို့ အလိုလို ထင်စေခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ စူးယောင်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျူဒီကျဲက ကြောက်ရွံ့မှု လက္ခဏာ မပြခဲ့ဘူး။
အစား သူက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ခဲ့တယ်။
သူမ ချက်ချင်း ပြောလိုက်တယ်- "တာအိုတာအိုလက်တွဲဖော်၊ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး။"
"ဒါက ကျွန်မခင်ပွန်းရဲ့ ဝိညာဉ်လှေပဲ!"
အရင်တုန်းက ပိုင်ကျန်တာအိုမှာ ယဲ့ယွီနဲ့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့တုန်းက သူ စီးလာခဲ့တဲ့ လှေပဲ။
ဒီလိုနဲ့ ကျူဒီကျဲက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ မှတ်မိသွားခဲ့တယ်။
သူမ အလွန် ပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။
သူမက သူ့လက်ကို အမြန် ဝှေ့ယမ်းပြီး အော်လိုက်တယ်- "အချစ်ရယ်၊ ကျွန်မ ဒီမှာ!"
အောက်က ရင်းနှီးတဲ့ အသံကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီက အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း အံ့သြသွားခဲ့တယ်။
ကျူဒီကျဲ?
သူမ အလယ်တိုက်ကြီးမှာ မဟုတ်ဘူးလား?
သူမ ဘာလို့ အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးမှာ ရောက်နေတာလဲ?
ဒါ့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ကျူဒီကျဲဘေးမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရပ်နေတယ်။
ဒါက ရေသူမ စူးယောင်းပဲ။
အဲဒီခဏမှာ ယဲ့ယွီရဲ့ ဦးနှောက်က အပူလွန်ကဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
သူတို့ နှစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် အတူတူ ရှိနေနိုင်တာလဲ?
၁၉၆ ဆက်ရန်
*****
အခန်း ၁၉၆
စူးယောင်းသည် မယုံနိုင်စွာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်—၎င်းသည် သူ၏ ချစ်လှစွာသော ယဲ့ယွီ မဟုတ်လော။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း။
၎င်းသည် အိပ်မက်တစ်ခုသာ မဟုတ်ပါ။
ယဲ့ယွီ တကယ်ပင် ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် စူးယောင်းသည် တစ်ခါမျှ မထင်ခဲ့ပါ။
သူမ ယဲ့ယွီကို ဤနေရာတွင် တွေ့လိမ့်မည်ဟု။
ပို၍ပင် မထင်မှတ်ဘဲ၊
နတ်ဆိုးမျောက်ကို သတ်ရန် သူမနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အဖော်သည်၊
တကယ်တော့ ယဲ့ယွီ၏ အဖော်ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ယဲ့ယွီတွင် အဖော် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်တာလဲ။
စူးယောင်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်လှေပေါ်တွင် ရပ်နေသော ယဲ့ယွီသည်လည်း အခြေအနေကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူ မျက်မှောင် နည်းနည်း ကြုတ်မိသည်။
ကောင်းတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မကောင်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။
သူတို့ တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီဖြစ်၍၊
ယခု ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိတော့ပါ။
ဒါကြောင့် မုန်တိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရမည်။
ယဲ့ယွီ ဆင်းသက်လာသောအခါ၊
ကျူဒီကျဲ ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာသည်။
သူမ ယဲ့ယွီ၏ လက်မောင်းကို ချိတ်ဆွဲလိုက်ပြီး၊
စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်- "အချစ်ရယ်၊ ကျမတို့ ချစ်ခဲ့ကြတာတွေကို တစ်ခုခု မှတ်မိလာပြီလား?"
ကျူဒီကျဲသည် ယဲ့ယွီ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
ယဲ့ယွီသည် သူတို့အတူရှိခဲ့သည့် အချိန်များကို ပြန်လည်မှတ်မိပြီးသည်နှင့်၊
သူသည် ဝိညာဉ်ခန်းမသို့ မယိမ်းယိုင်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် သေချာပေါက် ပြန်သွားမည်ဟု သူမ ခိုင်မြဲစွာ ယုံကြည်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကျူဒီကျဲ မသိသည်မှာ၊
ယဲ့ယွီသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်မေ့လျော့ခြင်းအကြောင်းကို ယခင်က ပြောခဲ့ခြင်းမှာ ကျိုယင်ချွန်လည်း အနီးအနားတွင် ရှိနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
ပရမ်းပတာ အခြေအနေကို ရှောင်ရှားရန်အတွက်၊
၎င်းသည် သူ ကြံစည်ခဲ့သော ယာယီအစီအမံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယခု စူးယောင်း ဒီမှာ ရှိနေ၍၊
ယဲ့ယွီသည် သေချာပေါက် အများကြီး ဝန်ခံမည် မဟုတ်ပါ။
သူ အခု စဉ်းစားနေသည်မှာ၊
စူးယောင်းကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ ဆိုတာ ဖြစ်သည်။
သူ မှတ်ဉာဏ်မေ့လျော့ခြင်း ဖြစ်တယ်လို့ ပြောရုံနဲ့ မရဘူး မဟုတ်လား။
စူးယောင်း၏ နူးညံ့ပြီး မျက်ရည်များရစ်ဝဲနေသော မျက်လုံးများသည် စကားလုံး ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
သို့သော် ယဲ့ယွီ စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်၊
စူးယောင်းက ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်- "တာအိုမိတ်ဆွေ၊ မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်မက စူးယောင်းပါ။"
"ကျူဒီကျဲက အကို့အကြောင်း ပြောတာ ကြားလိုက်ရတယ်၊ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်ရှင်။"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
ယဲ့ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
စူးယောင်း သူ့ကို မမှတ်မိတာလား။
ဒါမှမဟုတ် အိပ်မက်က မှတ်ဉာဏ်တွေ သူမမှာ မရှိတာလား။
မဖြစ်နိုင်ဘူး။
လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
သူမရဲ့ အကြည့်က အရာအားလုံးကို ပြောပြီးသားပဲ။
သူမ သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေတယ်။
ဘာလို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံဟန်ဆောင်နေရတာလဲ။
ယဲ့ယွီ လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။
သူ ချက်ချင်း အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်- "အစ်မ..."
ယဲ့ယွီက "အစ်မ" ဟု မပြောရသေးခင်မှာပင်၊
စူးယောင်းက ကြားဖြတ်လိုက်သည်- "တာအိုမိတ်ဆွေ၊ ရှင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်လှေက တော်တော်ကျယ်ပုံရတယ်။ ကျွန်မ အပေါ်တက်ပြီး နည်းနည်းအနားယူ ကိုယ်လက်သန့်စင် လို့ ရမလား?
ခုနက တိုက်ပွဲတုန်းက ကျွန်မ ဝတ်ရုံ နည်းနည်း ညစ်ပတ်သွားလို့။"
ယဲ့ယွီသည် စူးယောင်း၏ ဆိုလိုရင်းကို ကောင်းစွာ နားမလည်သော်လည်း၊
သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူခဲ့သည်။
ကျူဒီကျဲလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်- "ကျွန်မလည်း အခွင့်အရေးယူပြီး ကိုယ်လက်သန့်စင်လိုက်မယ်။"
"အချစ်ရယ်၊ ဝေအော့ရှန်းက ကျွန်မအတွက် ဝတ်စုံတွေ အများကြီး ဝယ်လာတယ်၊ တချို့က ဟေဟွမ်ဂိုဏ်းကပဲ။ ကြည့်ချင်လား?"
နောက်ဆုံးဝါကျက၊
ကျူဒီကျဲမှ ယဲ့ယွီထံသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် ပေးပို့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ၏ နူးညံ့သော မျက်နှာလေး နီမြန်းနေပြီး သေသပ်လှပနေသည်။
ယဲ့ယွီ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားမိသည်။
ဟေဟွမ်ဂိုဏ်းက ပစ္စည်းတွေ ရှိတာလား?
သူမမှာ သင့်တော်တဲ့ အဝတ်အစားတွေ ရှိလား?(ဆက်စီအဝတ်စားများ နဲ့ STOCKING အလန်းဒီဇိုင်းများဝတ်ပြမည်ဟု စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြောနေသဖြင့် ယဲ့ယွီ ဟတ်ထိသွားသည်)
တကယ့်ကိုပဲ။
ကျူဒီကျဲ၊ အို ကျူဒီကျဲ၊ မင်း ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အရင်က ဒီလောက် မရဲတင်းဘူး။
ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး မေးရဲတာလဲ?
နောက်တစ်ခါ မေးမနေတော့နဲ့၊ ဒါမျိုးကမေးနေဖို့ကိုမလိုဘူးစိတ်ဆိုးတယ်။
ကြည့်လို့ရတယ်!
ယဲ့ယွီ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး၊
သိမ်မွေ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"တကယ်တော့ ကြည့်တာလည်း ကောင်းပါတယ်။"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
ကျူဒီကျဲ၏ နှလုံးသား ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်လျှံသွားသည်။
အချိန်သည် လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်ဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ဝေအော့ရှန်း ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ဝိညာဉ်ခန်းမသို့ ပြန်လာသောအခါ၊
သူ နှစ်တစ်ထောင်စိမ်းလဲ့ရှေးကျောကျောက်ကိုသာ မဟုတ်ဘဲ၊
အမျိုးသမီး ဆက်စပ်ပစ္စည်းများနှင့် ဝတ်စုံများစွာကိုလည်း သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
၎င်းတို့အနက် ဟေဟွမ်ဂိုဏ်း၏ တံဆိပ်ပါသော အတော်အတန်များစွာ ရှိခဲ့သည်။
ကျူဒီကျဲ ဤအရာကို မြင်သောအခါ၊
သူမ ချက်ချင်းပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်များဖြင့် ပြည့်လျှံသွားခဲ့သည်။
ယဲ့ယွီ ဘာကြိုက်လဲဆိုတာ လေ့လာဖို့ မင်းကို ဝေအော့ရှန်း၊ ငါ လိုချင်ခဲ့တာ။
ဒါပေမဲ့ ဟေဟွမ်ဂိုဏ်းကို လေ့လာခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး!
ဟေဟွမ်ဂိုဏ်းသည်၊
ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် ရှေးကျပြီး ထူးဆန်းသော ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်၍၊
အမြဲတမ်း လူတွေကဝေဖန်ကြသော ပြန်လည်သုံးသပ်ချက်မျိုးစုံ ရှိခဲ့သည်။
၎င်းကို အမျိုးသားကျင့်ကြံသူအများစုက နှစ်သက်ကြသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲ့ဒါကိုမကြိုက်ချင်ယောင်ဆောင်ကြတဲ့ *အမျိုးသားကျင့်ကြံသူ**တွေလည်း အများကြီးပဲ။
သူတို့က လူသိရှင်ကြား ငြင်းပယ်ပေမဲ့ စိတ်ထဲက လိုချင်နေလားဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ?
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ အများအပြားကတော့ တကယ်ကို မကြိုက်ကြဘူး။
ဒါပေမဲ့ နှစ်ထောင်နှစ်လောက်က ဟေဟွမ်ဂိုဏ်းကနေ ပါရမီရှင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။
သူမက နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်းနည်းပညာကို မလေ့လာဘဲ၊
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုပဲ စိတ်ဝင်စားခဲ့တယ်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှာဖို့၊
သူမ ဟေဟွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာတွေနဲ့ ဖိုမစွဲဆောင်အားပြင်းထန်စေတဲ့ အဝတ်စားနဲ့ ပစ္စည်းများစွာ ထုတ်လုပ်ခဲ့တယ်။
သူတို့ကို "ယောက်ျားသတ်လက်နက်" လို့ နာမည်ပေးခဲ့တယ်။
လူငယ်မိန်းကလေးတွေအရမ်းကိုအားပေးခဲ့ကြတယ်!
သူတို့ရဲ့ ရောင်းအားတွေက ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။
ဟေဟွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဝင်ငွေက ရှစ်ဆယ့်ကိုးဆ တိုးလာခဲ့တယ်။
တစ်ခဏချင်းမှာပဲ သူတို့ ရွှေတွေ ပေါပေါများများ ရခဲ့တယ်။
သို့သော် ဒီအခြေအနေမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။
ဒါက ဘယ်သူ့ကို မေးမေး၊ သူတို့ ဝယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြတာပဲ။
ရောင်းအား ဘယ်လိုတက်သွားလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။
နှစ်ထောင်နှစ်ကျော် ကာလတစ်လျှောက်မှာ၊
"ယောက်ျားသတ်လက်နက်" က သူရဲ့ တစ်ရာ့ခုနစ်ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်မြောက် မျိုးဆက်ကို ရောက်နေပြီ။
ကျူဒီကျဲသည် သူ၏ရှေ့တွင် အလွန်ပါးလှပ်ကာ မိန်းကလေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာအသားရေအလှပ အများအပြားဖော်ပြနိုင်ရန် ပြုလုပ်ထားသော ဝတ်စုံအနည်းငယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊
ရှက်လည်း ရှက်၊ ဒေါသလည်း ထွက်နေခဲ့သည်။
ဒီလိုအဝတ်အစားမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဝတ်ပြီး အပြင်ထွက်နိုင်မှာလဲ?
ကျူဒီကျဲ၏ သံသယများကို ရင်ဆိုင်ရင်း၊
ဝေအော့ရှန်း ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်၊
"ယောက်ျားတွေက မလိုချင်ဘူးလို့ အမြဲပြောကြပေမဲ့ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ တော်တော်ရိုးသားတယ်။"
"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၊ ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ချင်ရင်၊"
"ပထမဆုံး ရှင့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အပြ နဲ့ အထိတွေ့ကနေ စရမယ်။"
ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက်၊
ကျူဒီကျဲသည် နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိကို စုစည်းပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယဲ့ယွီကို ကြည့်ဖို့ပဲလေ။
ပြဿနာမရှိပါဘူး။
တကယ်တော့ ဝေအော့ရှန်းက ဒါကို ကောင်းမွန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်ခဲ့တာ။
ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ယဲ့ယွီပတ်ဝန်းကျင်မှာ၊
သူမ ကျူဒီကျဲထက် မနိမ့်တဲ့ နတ်သမီးတွေ အများကြီး မြင်ခဲ့ရတယ်။
ကျူဒီကျဲ ပိုကြိုးစားမလုပ်ရင်၊
ယဲ့ယွီကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်က တကယ် ခေါ်သွားလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ဝေအော့ရှန်းက ဒီလို ရဲရင့်တဲ့ ချဉ်းကပ်မှုကို လုပ်ခဲ့တာ။
မြှင့်တင်မှုတွေ အားလုံး ကောင်းကောင်း အသုံးဝင်ခဲ့တယ်။
ကျူဒီကျဲရဲ့ အချစ်အတွက်၊
သူမ တော်တော်လေး ကြိုးစားခဲ့တယ်!
ယခု အချက်အလက်များက သက်သေပြခဲ့သည်မှာ၊
ဝေအော့ရှန်း၏ အကြံပြုချက်သည် မှန်ကန်သည်။
ယဲ့ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာက အရာအားလုံးကို ဖော်ပြပြီးသား။
ဒီလိုနဲ့၊
ယဲ့ယွီနဲ့ ကျန်နှစ်ယောက် ဝိညာဉ်လှေပေါ် တက်တော့၊
ကျူဒီကျဲက ချက်ချင်း လွတ်နေတဲ့ အခန်းတစ်ခန်းကို ရှာပြီး ကိုယ်လက်သန့်စင်ခဲ့တယ်။
သူမ အနီးအနားမှာ စူးယောင်း ရှိနေတာကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်တယ်။
ကျူဒီကျဲ ထွက်သွားပြီးနောက်၊
စူးယောင်းက ယဲ့ယွီကို သူ့အတွက်လည်း အခန်းတစ်ခန်း ရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။
သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အရမ်းလေးနက်ပြီး၊
နှစ်ယောက်သား တကယ်ပဲ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံနေကြသလိုပဲ။
သူမ ပြုံးနေပေမဲ့ ထိန်းချုပ်မှုတစ်စွန်းတစ်စ ရှိနေတယ်။
ဒါက ယဲ့ယွီကို ခဏတာ သံသယဖြစ်စေခဲ့တယ်။
သူ အရင်က မြင်ခဲ့တာတွေကစိတ်ထင် နေတာလား?
စူးယောင်း သူ့ကို မမှတ်မိတာလား?
ဒါမှမဟုတ် သူမ တကယ်ပဲ အိပ်မက်ထဲက မှတ်ဉာဏ်တွေကို မေ့သွားတာလား?
ယဲ့ယွီက စူးယောင်းကို တခြားအခန်းတစ်ခန်းဆီ ခေါ်သွားခဲ့တယ်။
သူ တံခါးဖွင့်လိုက်တာနဲ့၊
စူးယောင်း အထဲဝင်ပြီးတာနဲ့၊
သူမ ယဲ့ယွီကို တိုက်ရိုက် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ သူ့ရင်ခွင်ထဲ ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး၊
သူမရဲ့ လက်တွေက သူ့ကိုယ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားတယ်။
"ယဲ့ယွီ၊ ကျမရှင့်ကို အရမ်းသတိရတယ်။"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း နားလည်သွားတယ်။
စူးယောင်းက အိပ်မက်ထဲက မှတ်ဉာဏ်တွေကို မမေ့ခဲ့ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ခုနက သူ့ကို မမှတ်မိဟန်ဆောင်တာလဲ?
ဒီအချက်က၊
ယဲ့ယွီကို အရမ်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။
သူ မေးတော့မလို့လုပ်တုန်းမှာပဲ၊
စူးယောင်းက သူ့ရဲ့ လူ့ပုံစံကို ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး ငါးအမြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ သူမရဲ့တောင့်တင်းလှပတဲ့ကိုယ်အလှ အိစက်ချောမွေ့တဲ့ကိုယ်လုံးလေးက ယဲ့ယွီကိုယ်ပေါ်ကို ခုန်တက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့သူမရဲ့ လှပတဲံ့ကိုယ်လုံးလေးရဲ့ မြင်းစီးကျွမ်းကျင်မှုကို ယဲ့ယွီကပက်လက်အိပ်ရင်း ရင်သပ်ရှုမောစွာကြည့်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီက သူမရဲ့ကိုယ်လုံးလေးကိုဖမ်းချုပ် လိုက်ပြီး နောက်ကနေချုပ်ကိုင်ကာ သူမရဲ့ကောက်ထွက်နေတဲ့ရေသူမတင်သားလေးကိုစားသုံးတော့တယ် ။ စူးယောင်း က အွန်းဆိုပီးသာယာတဲ့အသံလေးနဲ့ ညဉ်းငြူအော်ဟစ်တဲ့အခါမှာ ယဲ့ယွီ**ကသန်မာတဲ့လက်တွေနဲ့သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းနီရဲလေးကိုပိတ်ပြီးဆက်လက်ဆက်ဆံခဲ့ကြတယ်။
ဒီ ဝိညာဉ်လှေပေါ်မှာ၊
နှစ်ယောက်သား ကွန်ဇာတ်ကောင်ရဲ့ စာရေးနည်းပညာကို အပြင်းထန်လေ့ကျင့်ခဲ့ကြတယ်။
သူတို့ လုံးဝ လျစ်လျူရှုခဲ့တာက၊
မလှမ်းမကမ်း အခန်းထဲမှာရှိတဲ့ ကျူဒီကျဲကိုပဲ။
ခဏအကြာမှာ၊
ကျူဒီကျဲ ရေချိုးပြီးနောက်၊
သူမစိတ်ထဲ့အရမ်းလှတယ်ထင်တဲ့ အနီတောက်တောက် ပါးလှပ်တဲ့ ဝတ်စုံတစ်ထည်ကို ရွေးခဲ့တယ်။
ဝတ်ပြီးတော့ မှန်တောင် မကြည့်ရဲဘူး။
ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီရဲ့ နှစ်သက်မှုကို ရဖို့အတွက်၊
ကျူဒီကျဲက ဘာမဆို လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။
ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ သူမ စဉ်းစားမိတယ်။
ဝိညာဉ်လှေပေါ်မှာ စူးယောင်းလည်း ရှိနေသေးတယ်။
ဒီလိုနဲ့၊
ကျူဒီကျဲက တိုက်ရိုက် ထွက်သွားဖို့ အစီအစဉ်ကို ဖျက်လိုက်တယ်။
အဲ့ဒီအစားအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပတ်ပြီး၊
တံခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်တယ်။
သို့သော် သူမ ဝိညာဉ်လှေရဲ့ ကုန်းပတ်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ အံ့သြစွာ တွေ့ရှိခဲ့တာက၊
ဘယ်သူမှရှိမနေခဲ့တာပဲ။
ဒါက ကျူဒီကျဲကို အရမ်း ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။
သူမ ရေရွတ်မိတယ်- "ဟင်? ငါ့ခင်ပွန်း ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ?"