အခန်း ၁၉၇-၁၉၈
Vol. 7 Ch. 197-198
အခန်း ၁၉၇
ကောင်းကင် တဖြည်းဖြည်း မှောင်စပြုလာခဲ့တယ်။
ယဲ့ယွီနဲ့ စူးယောင်းတို့ရဲ့ စာရေးလေ့ကျင့်မှု နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့တယ်။
တင်းမာနေတဲ့ရင်သားတွေကိုဆုပ်ညှစ်ရင်း မောသလိုဖြစ်နေတဲ့ စူးယောင်းကိုကြည့်ရင်း ယဲ့ယွီကကျေနပ်နေခဲ့တယ်၊ သူတို့ နှစ်ယောက်သား တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်ထားခဲ့တယ်။
ယဲ့ယွီ နောက်ဆုံးတော့ သူ့စိတ်ထဲက မေးခွန်းကို မေးလိုက်တယ်။
"အစ်မ၊ ဘာလို့ ခုနက ကျွန်တော့်ကို မမှတ်မိဟန်ဆောင်တာလဲ?"
"အမတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မှတ်မိရင်တောင် ဘာလဲ?
ပထမဆုံး တာအိုလက်တွဲဖော်က ဘယ်သူလဲ?
အမက တခြားသူတွေရဲ့ နောက်မှာ နေရာယူရတာကို ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ လက်ခံမယ်လို့ ရှင်လေးက ထင်တာလား?"
စူးယောင်းရဲ့ စကားတွေကြောင့် ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်လာခဲ့တယ်။
သူ့အစ်မက ဦးစားပေးမှုအတွက် အပြိုင်အဆိုင် လုပ်ချင်တာလား?
ဒါပေမဲ့ တိတိကျကျ ပြောရရင်၊
ကျူဒီကျဲက သံသယမရှိဘဲ ပထမဆုံး အမျိုးသမီးပဲ။
ပြီးတော့ စူးယောင်းရဲ့ အဆင့်က တော်တော်လေး နိမ့်တယ်။(တခြားမိန်းမများကိုတွေ့ပြီးနောက် တော်တော်လေးနောက်ကျမှတွေ့ရတာကိုဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်) သူ ဘာလုပ်သင့်လဲ?
ယဲ့ယွီရဲ့ ဒုက္ခကို မြင်တော့ စူးယောင်းက ရယ်မောမိတယ်- "မမ က ရှင်ကို စနေတာပါ၊ လူရူးလေး ယဲ့ယွီ။ မမ ဘယ်တုန်းက ဒီလိုကိစ္စတွေအတွက် ပြိုင်ဖူးလို့လဲ?"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်မှောင် နည်းနည်း လျော့သွားခဲ့တယ်။
တကယ်လို့ အဆင့်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ်ဆိုရင် တကယ်ပဲ တော်တော်လေး ဒုက္ခရောက်မှာပဲ။
စူးယောင်းက သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး ယဲ့ယွီရဲ့ ပါးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်တယ်၊
ဆက်ပြောလိုက်တယ်- "ယဲ့ယွီ၊ ရှင်လေးနဲ့ ပြန်တွေ့ရတာ၊
မမ တကယ်ပဲ ကျေနပ်ပါတယ်။
စိတ်မပူပါနဲ့၊ မမ မယှဉ်ပြိုင်ပါဘူး။
ခေါင်းစဉ်တွေက မမအတွက် ဘာအဓိပ္ပါယ်မှ မရှိပါဘူး။
မောင်လေး အသက်ရှင်နေရင် ရပါပြီ။"
ဒီစကားတွေကို အလွန်လေးနက်စွာ ပြောခဲ့တယ်။
သူ့မျက်လုံးတွေတောင် နီရဲလာခဲ့တယ်။
အိပ်မက်ထဲမှာ၊
ယဲ့ယွီရဲ့ ဦးခေါင်းကိုးလုံးရေနဂါး ယန်ရှောင်းနဲ့ အပြန်အလှန် ပျက်စီးခြင်းက၊
စူးယောင်းကို မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။
အခု၊
ပြန်တွေ့ရတာ၊
စူးယောင်းအတွက် ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုလိုပဲ။
သူမ ပိုပြီး ဆန္ဒပြုဝံ့မှာ မဟုတ်ဘူး။
ယဲ့ယွီ စူးယောင်းကို ပွေ့ဖက်လိုက်တယ်။
ပြီးတော့ သူက အပြိုင်ကမ္ဘာရဲ့ သဘောတရားကို ရှင်းပြခဲ့တယ်။
ကျူဒီကျဲကလည်း အပြိုင်ကမ္ဘာမှာ တာအိုလက်တွဲဖော်တစ်ဦး ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုလည်း စူးယောင်းကို အသိပေးခဲ့တယ်။
နားထောင်ပြီးနောက်၊
စူးယောင်း အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။
သူမ အပြိုင်ကမ္ဘာဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာကို အပြည့်အဝ နားမလည်ပေမဲ့၊
လက်တွေ့နဲ့ အပြိုင်ကမ္ဘာတွေက မတူညီတဲ့ သဘောတရားနှစ်ခုဆိုတာကို သူ သိနိုင်ခဲ့တယ်။
သူ့ကို ပိုပြီး အံ့သြစေတာကတော့၊
ကျူဒီကျဲနဲ့ သူက အခြေခံအားဖြင့် အတူတူပဲ။
ဒီလိုနဲ့ စူးယောင်းက တခြားကိစ္စတစ်ခုကို တွေးမိသွားခဲ့တယ်။
"ယဲ့ယွီ၊ မောင်လေးမှာ အပြိုင်ကမ္ဘာ ဘယ်နှစ်ခု ရှိလဲ?
ပြီးတော့ တာအိုလက်တွဲဖော် ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ?"
ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာ တင်းမာသွားခဲ့တယ်။
တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ပြီး သူက ပြောလိုက်တယ်- "အမ်၊ အစ်မ၊ ဒါက မအရေးကြီးပါဘူး။"
စူးယောင်း ဒီကိစ္စမှာ အရမ်း ပိတ်မိနေတာကို ကာကွယ်ဖို့၊
ယဲ့ယွီက ခေါင်းစဉ်ကို အမြန် ပြောင်းလိုက်တယ်- "အစ်မ၊ ကျွန်တော်မှတ်မိတဲ့အတိုင်းဆိုရင် အမမှာ ပင်လယ်အောင်နိုင်သူသုံးခွလှံချွန် ရှိတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
စူးယောင်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
ပြီးတော့ သူက ပင်လယ်အောင်နိုင်သူသုံးခွလှံချွန်ကို ထုတ်လိုက်တယ်။
ဒီပစ္စည်းကြောင့်ပဲ၊
ယဲ့ယွီနဲ့ ရေသူမတွေ ဘေးဒဏ်နဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်။
ဒါက စူးယောင်း အစောင့်နတ်ဆိုးအမည်းရောင်သဲကို ရယူချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်တယ်။
သူမက အစောင့်နတ်ဆိုးအမည်းရောင်သဲရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို သုံးပြီး၊
ပင်လယ်အောင်နိုင်သူသုံးခွလှံချွန်ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ခဏတာ ဖုံးကွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။
ဒီလိုဆိုရင်၊
ယန်ရှောင်းက ချက်ချင်း မသိနိုင်ဘူး။
ရာပေါင်းများစွာသော နှစ်များအတွင်း သူ့ရဲ့ ခွန်အား လုံလောက်တဲ့အခါ၊
စူးယောင်းက ပင်လယ်အောင်နိုင်သူသုံးခွလှံချွန်ကို ကိုင်ပြီး ရေနဂါးတွေကို ထပ်သတ်လိမ့်မယ်!
အပြိုင်ကမ္ဘာမှာ လုပ်နိုင်တာ၊
လက်တွေ့မှာလည်း သေချာပေါက် လုပ်နိုင်တယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ သူက ယန်ရှောင်းကို သေချာပေါက် ဖြုတ်ချလိမ့်မယ်၊
အနာဂတ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်လိမ့်မယ်။
ယဲ့ယွီက ပင်လယ်အောင်နိုင်သူသုံးခွလှံချွန်ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ အထူးအဆန်း ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး။
ဒါပေမဲ့ စနစ်ရဲ့ အချက်ပြမှုတွေအရ၊
ဒါက ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ ဗားရှင်းတစ်ခုပဲ။
အကယ်၍ ချိတ်ပိတ်အစီရင်တံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်ရင် ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာမလဲ?
ခဏတာ လေ့လာပြီးနောက်၊
ယဲ့ယွီက ပင်လယ်အောင်နိုင်သူသုံးခွလှံချွန်ကို စူးယောင်းကို ပြန်ပေးလိုက်တယ်။
"အစ်မ၊ အပြိုင်ကမ္ဘာက ဇာတ်ကောင်တွေက လက်တွေ့မှာလည်း ရှိနေတယ်။"
"ဒါကြောင့် မင်း သတိထားရမယ်။"
"အချိန်တချို့ကြာရင်၊ ငါ့မှာ ခွန်အား လုံလောက်တဲ့အခါ၊
ဦးခေါင်းကိုးလုံးရေနဂါး ယန်ရှောင်းကို ဖယ်ရှားဖို့ မင်းကို ကူညီမယ်!"
"မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကိစ္စမှာ မောင်လေးကို ထပ်ပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မပြုဘူး။"
စူးယောင်းက ယဲ့ယွီကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်တယ်။
အိပ်မက်ထဲက အဖြစ်အပျက်တွေက၊
သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာတွေ ကျန်ရစ်စေခဲ့ပြီ။
ဒီလိုနဲ့၊
ဒီတစ်ခါ လက်တွေ့မှာ၊
စူးယောင်းက ယဲ့ယွီကို အန္တရာယ်ခံခွင့် လုံးဝ မပြုဘူး။
ယန်ရှောင်းကို သတ်တာက၊
သူမရဲ့ တာဝန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။
ယဲ့ယွီနဲ့ စူးယောင်းတို့ အငြင်းပွားနေတုန်းမှာပဲ၊
အပြင်ဘက်ကနေ ရုတ်တရက် ခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။
ကျူဒီကျဲရဲ့ အသံ နောက်က လိုက်လာခဲ့တယ်။
"စူးယောင်း၊ မင်း အထဲမှာလား? မင်းရဲ့ အသံကို ငါ ကြားလိုက်တယ်!"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
ယဲ့ယွီနဲ့ စူးယောင်းတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်တယ်။
သူတို့ စာရေးနည်း အလွန်အကျွံ လုပ်ခဲ့ကြပြီး မေ့သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။
ကျူဒီကျဲလည်း ဒီမှာ ရှိတယ်။
ခဏ၊ သူ အသံကို ကြားလိုက်တာလား?
ယဲ့ယွီက အသံလွှင့်ခြင်းကနေ မေးလိုက်တယ်- "အမ အသံလုံတဲ့ အတားအဆီး မလုပ်ခဲ့ဘူးလား?"
"မ-မဟုတ်ဘူး၊ ခုနက မမ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့လို့..."
စူးယောင်းက သူ့မျက်နှာ ရှက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နေတာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
ပြီးတော့ သူက သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး ယဲ့ယွီကို တိတ်ဆိတ်စွာ နေဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။
ယဲ့ယွီ ခေါင်းတဆက်ဆက် ညိတ်လိုက်တယ်။
ယဲ့ယွီက နံရံဖြတ်သန်းနည်းတွေကို မသုံးနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး၊
ဒါပေမဲ့ ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံက လူတစ်ယောက်ရှေ့မှာ၊
ချီစွမ်းအင်ရဲ့ အနည်းငယ်မျှသော လှိုင်းနှုန်းပင်၊
သိရှိနိုင်တယ်။
ယဲ့ယွီ ချီစွမ်းအင်ကို သုံးလိုက်ရင်၊
သေချာပေါက် ပေါ်သွားလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် သူက မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို စူးယောင်းပေါ်မှာပဲ ထားနိုင်တယ်။
အသက်ပြင်းပြင်း အနည်းငယ် ရှူပြီးနောက်၊
စူးယောင်းက တံခါးဝမှာ တရားဝင်ဇနီးက သူ့ကို ပိတ်ဆို့ထားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူ လုံးဝ ထိတ်လန့်လို့ မရဘူး!
ခဏတာ စိတ်ငြိမ်သွားပြီးနောက်၊
စူးယောင်း ချက်ချင်း တံခါးဖွင့်ပြီး ထွက်သွားခဲ့တယ်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ? ရေချိုးတာ ကြာသွားလို့လား?"
စူးယောင်းကို မြင်တော့၊
ကျူဒီကျဲက အမြန် မေးလိုက်တယ်- "ရှင် ကျွန်မခင်ပွန်းကို မြင်ဖူးလား? အခု သူ့ကို ရှာမတွေ့ဘူး။"
ကျူဒီကျဲ ရေချိုးပြီး အဝတ်လဲပြီးနောက်၊
သူမ ယဲ့ယွီကို ရှာမတွေ့တော့ဘူး။
ဒီ ဝိညာဉ်လှေပေါ်က အခန်းတိုင်းမှာ ဝိညာဉ်အာရုံခံမှုကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အတားအဆီးတွေ တပ်ဆင်ထားတယ်။
ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့၊
ကျူဒီကျဲ တစ်ခန်းချင်းစီ ရှာဖွေရတော့တယ်။
အခန်းရာပေါင်းများစွာထဲမှာ၊
သူ့ကို ရှာရတာ တကယ်ပဲ ခက်ခဲခဲ့တယ်။
အခု ကျူဒီကျဲက ဒီ ဝိညာဉ်လှေကို စတင် မကြိုက်တော့ဘူး။
အရမ်းကြီးတယ်။
လူတစ်ယောက်ကို ရှာရတာ တကယ်ပဲ အဆင်မပြေဘူး!
စူးယောင်း အပြုံးတစ်ခု ဖော်ဆောင်လိုက်တယ်။
"ကျွန်မ မမြင်လိုက်ဘူး။"
"ရှင် ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို ရှာမတွေ့တာလဲ?"
"တကယ်! ကျွန်မ ရေချိုးပြီးတော့ သူ ပျောက်သွားတာ!"
ကျူဒီကျဲ မျက်ရည်မကျဘဲ ငိုချင်နေတယ်။
စူးယောင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်- "သူ တခြားကိစ္စတွေ လုပ်ဖို့ သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"ညီမ အခန်းကို ပြန်ပြီး စောင့်လို့ရတယ်။"
"သူ မင်းအတွက် လက်ဆောင်တွေ ပြင်ဆင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် သူက မင်းကို သဘာဝအတိုင်း လာရှာလိမ့်မယ်။"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
ကျူဒီကျဲရဲ့ မျက်လုံးတွေ လင်းလက်သွားခဲ့တယ်။
"တကယ်လား?"
"ကျွန်မ ထင်တာတော့ အဲဒီလိုပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဝိညာဉ်လှေနဲ့အတူ ထွက်ပြေးလို့ မရဘူးလေ!"
"ကျွန်မသာ ညီမနေရာမှာဆိုရင် အခန်းကို အမြန်ပြန်ပြီးစောင့်နေမှာ ။ သူ နောက်မှ မင်းကို ရှာရခက်နေဉီးမယ်!"
စူးယောင်းက နောက်ထပ် အကူအညီတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်။
ကျူဒီကျဲ အများကြီး မစဉ်းစားဘဲ သူ့အခန်းကို ချက်ချင်း ပြန်သွားခဲ့တယ်။
ယဲ့ယွီ ရောက်လာဖို့ ပျော်ရွှင်စွာ စောင့်နေခဲ့တယ်။
သူမ ထွက်သွားပြီးနောက်၊
ယဲ့ယွီ အခန်းကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။
သူက စူးယောင်းရဲ့ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်တယ်။
"ရုတ်တရက် နည်းနည်း နောင်တရမိတယ်။ ဘာလို့ သူ့ကို တိုက်ရိုက် အမှန်အတိုင်း မပြောလိုက်တာလဲ?"
စူးယောင်း ခေါင်းခါလိုက်တယ်- "ခဏ စောင့်ရအောင်။ အလျင်လိုစရာ မလိုသေးဘူး။"
"ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်ထားတာက ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတယ်လေ။"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
ယဲ့ယွီက နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူလိုက်မိတယ်။
သူ့အစ်မ ဒီလိုစကားမျိုး ပြောလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။
တကယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းပါတယ်။
ဒီလိုနဲ့ သူ မထွက်ခွာခင်မှာ၊
သူက စေတနာထားပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"ကောင်းကောင်းနေပြီး အခန်းထဲမှာကျနော့် ကို စောင့်နေ။ ကျနော် ဒီညသန်းခေါင်ကျ မမဆီ လာခဲ့မယ်၊ မဝသေးဘူး!"
စူးယောင်းကိုယ်လေးတုန်ယင်သွားတဲ့အထိရင်တွေခုန်သွားခဲ့သည်။
တစ်ဖက်မှာ၊
ကျူဒီကျဲ သူ့အခန်းထဲမှာ ခဏစောင့်ပြီးနောက်၊
သူမ ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။
ခုနက စူးယောင်းရဲ့ မျက်နှာက နီရဲနေခဲ့တယ်။
ရေချိုးပြီးတဲ့ ပုံစံ မဟုတ်ဘူး!
ဒါက ပိုပြီး...
ကျူဒီကျဲ အများကြီး မစဉ်းစားခင်မှာ၊
ယဲ့ယွီ သူ့အခန်းတံခါးကို ရောက်လာခဲ့တယ်။
"ခုနက လုပ်စရာတစ်ခုပေါ်လာလို့ (တကယ်လုပ်စရာပါ မလိမ်ပါဘူး)။ မင်းရော? ရေချိုးတာ အဆင်ပြေရဲ့လား?"
ကျူဒီကျဲ အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
ပြီးတော့ သူက ယဲ့ယွီကို အခန်းထဲ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့တယ်။
အသံလုံတဲ့ အတားအဆီးနှစ်ခုကို သေသေချာချာ တပ်ဆင်လိုက်တယ်။
ဒီရင်းနှီးတဲ့ လုပ်ရပ်က ခုနကမှ မြင်ခဲ့ရသလိုပဲလား?
မဖြစ်နိုင်ဘူး?
မဖြစ်နိုင်ဘူး?
ကျူဒီကျဲ သူ ဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်ရုံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။
သူမရဲ့ သတ္တိအားလုံးကို စုစည်းပြီး သူက ပြောလိုက်တယ်- "အချစ်ရယ်၊ ကျွန်မ ရှင်ကို တစ်ခုခု ပြချင်တယ်။"
"ရှင် ကြိုက်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ကျူဒီကျဲ သူ့ဝတ်ရုံကို ဆွဲဖွင့်ပြီး ဟေဟွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် ဖန်တီးမှုအသစ်ကို ပြသတော့မလို လုပ်တုန်းမှာပဲ၊
ဝိညာဉ်လှေ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့တယ်။(ဘယ်ကောင်လဲကွာ)
သူတို့ တိုက်ခိုက်ခံနေရပုံ ရတယ်။
၁၉၈ ဆက်ရန်
*****
အခန်း ၁၉၈
ဝိညာဉ်လှေ၏ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါမှုကြောင့် ကျူဒီကျဲ ခြေချော်ပြီး ယဲ့ယွီ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လဲကျသွားခဲ့သည်။
ရင်းနှီးသလို မရင်းနှီးသလို နွေးထွေးမှုကို ထပ်မံခံစားရသောအခါ၊
ကျူဒီကျဲသည် သူ့နှလုံးသားတွင် ချိုမြိန်မှုကို ခံစားရသည်။
သို့သော် ချက်ချင်းပင်၊
ဝိညာဉ်လှေသည် တစ်ဖန် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
ဤသည်က ယဲ့ယွီကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေခဲ့သည်။
ယဲ့လျန်ယန်က ဝိညာဉ်လှေကို ပို့တုန်းက ပြောခဲ့သည်မှာ၊
၎င်းကို ကာကွယ်ရေးဖွဲ့စည်းပုံများစွာဖြင့် ဝန်းရံထားသည်ဟု ဆိုသည်။
ဤဖွဲ့စည်းပုံများသည် **အသွင်ပြောင်းဘုံ(နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်)**၏ အထွတ်အထိပ်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။
ယခု ဝိညာဉ်လှေသည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါခဲ့သောကြောင့်၊
၎င်းသည် **သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်)**အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက လှေကို တိုက်ခိုက်နေကြောင်း ဖော်ပြသည်။
ဤသို့တွေးမိသောအခါ၊
ယဲ့ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်လာခဲ့သည်။
သူ အမြန်အသင့်ပြင်လိုက်သည်။
ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ၊
ကျူဒီကျဲသည် ရှုပ်ထွေးစွာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
အချိန်၊ နေရာနှင့် အထောက်အပံ့အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးစီးသောကြောင့်၊
သူမသည် သူ၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဖော်ထုတ်ကာ ယဲ့ယွီကို တစ်ခါတည်း သိမ်းပိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ၊
ရုတ်တရက် အဖြစ်အပျက်များ ပြောင်းလဲသွားသောအခါ၊
ယဲ့ယွီသည် ထွက်ခွာသွားပြီ။
ဒါဆို သူ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူးလား?
ကျူဒီကျဲသည် သူ၏ လက်သီးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုပ်နယ်လိုက်ပြီး၊
သူ၏ မျက်လုံးများ ပို၍ အေးစက်လာသည်။
ဘယ်သူလဲ
သူမ၏ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့သူ?
သူတို့ တကယ်ပဲ သေချင်နေကြတာလား?ဒီလောက်တောင် တပ်မက်စရာကောင်းတဲ့ ဝတ်စုံကို ဝတ်ပြီး ချစ်ရသူနဲ့ မနားတမ်းချစ်ပွဲဝင်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီကို
ကျူဒီကျဲသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊
အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။
သူမ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော စွမ်းအင်သည် ထင်ရှားသည်။
ဝိညာဉ်လှေ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်၊
ယဲ့ယွီ ထွက်လာပြီးနောက် စူးယောင်းလည်း အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမလည်း အသံဆူညံမှုကို ကြားခဲ့ရမည်။
ထို့နောက် သူက မေးလိုက်သည်- "ဝိညာဉ်လှေကို ဘယ်သူ တိုက်ခိုက်လဲ မြင်လိုက်လား?"
စူးယောင်းက အပေါ်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် အလင်းတန်းများစွာသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ လင်းလက်နေပြီး၊
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်နေသည်။
သူတို့သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားကြသည်
ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်များကို မမြင်နိုင်သလောက်ပင်။
၎င်းတို့မှ ထုတ်လွှတ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းနှုန်းများအရ၊
၎င်းတို့အားလုံးသည် သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်) ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ယဲ့ယွီ မျက်မှောင် နည်းနည်း ကြုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်လှေ၏ ရှေ့ပိုင်းသည် မီးလောင်ထားသည်ကို သတိပြုမိသည်။
ဤသည်က သူ့ကို အတော်လေး မကျေနပ်စေခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်လှေတွင် ကိုယ်တိုင်ပြင်ဆင်နိုင်သော ဖွဲ့စည်းပုံရှိသော်လည်း၊
ဤကဲ့သို့ ပျက်စီးမှုမျိုးသည် မသေးငယ်ပေ။
သို့သော် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ကြသနည်း?
၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲသည် သူ့နှင့် ဘာဆိုင်သနည်း?
ယဲ့ယွီ စဉ်းစားနေတုန်းတွင်၊
ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ တာအိုဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်- "ဟွာလင်တောင်က သစ္စာဖောက်များကို ကွပ်မျက်နေတယ်။ မဆိုင်တဲ့သူများ အမြန်ထွက်ခွာကြပါ။"
"မဟုတ်ရင်၊ ငါတို့က သနားညှာတာမရှိဘဲ သတ်ပစ်မယ်!"
ဤမောက်မာသော ကြေညာချက်ကို ကြားသောအခါ၊
ယဲ့ယွီ၏ ဒေါသသည် ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
သူသည် ဝိညာဉ်လှေ၏ မီးလောင်ထားသော အစိတ်အပိုင်းကို တိုက်ရိုက်ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်- "မင်းတို့ ဘာသာ ဘာလုပ်နေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်!"
"မင်းတို့က ငါ့ဝိညာဉ်လှေကို ပျက်စီးစေခဲ့တယ်။"
"အရင်ဆုံး၊ နစ်နာကြေးအကြောင်း ပြောရမယ်!"
အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားသည် ရယ်မောမိသည်။
သူသည် ဟွာလင်တောင်၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဟို့ယွမ် ဖြစ်သည်။
အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးတွင်၊
ဟွာလင်တောင်သည် လက်ရှိတွင် မြင့်မြတ်နယ်မြေငါးခုတွင်ပါဝင်သောဂိုဏ်း မဟုတ်သော်လည်း၊
၎င်းကို ထိပ်တန်းဂိုဏ်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။
ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်သော ဟို့ယွမ်သည် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသည်။
ဒါ့အပြင် ဒါက သူ့နယ်မြေထဲမှာပဲ။
သူ့ကို နစ်နာကြေး တောင်းတာလား?
တကယ်ကို အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး!
ဟို့ယွမ်က လှောင်ပြုံးပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်- "ကလေး၊ မင်းက အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးက မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်နော်?"
"ဟွာလင်တောင်ကို နစ်နာကြေး တောင်းရဲတာလား?"
"မင်း အသက်ရှင်ချင်သေးတာ သေချာလား?"
သူ ပြောပြီးသည်နှင့်၊
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်ဝါများပြည့်နေသည့် အနက်ရောင်ရန်ကြွေးဝိညာဉ်များ ပေါ်လာပြီး၊
ဟို့ယွမ်ကို ချက်ချင်း ဝန်းရံလိုက်သည်၊
ဟို့ယွမ်၏ အလွန်ကြောက်လန့်နေသောမျက်နှာနှင့် ဦးခေါင်းတစ်ခုတည်းကိုသာ ဝိညာဉ်ပုံကြီးကြားထဲမှထွက်ပေါ်နေ ခဲ့သည်။
ကျူဒီကျဲသည် နောက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာပြီး၊
စိတ်ဆိုးစွာ ပြောလိုက်သည်- "ဟွာလင်တောင်က ဘာလဲ?
"ပြီးတော့ မင်းက ဘယ်သူလဲ၊"
"ငါ့ခင်ပွန်းကို ဒီလိုပြောရဲတာ?"
"ကျနော် ကျနော်တောင်း..... တောင်းပန်"
ဟို့ယွမ်၏စကားကိုဆုံးအောင်နားမထောင်ပဲ
ကျူဒီကျဲသည် ခေါင်းလှည့်ကာ ယဲ့ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများသည် အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေပြီ။
သူ့ကို သတ်သင့်လား?
ယဲ့ယွီသည် လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ကျူဒီကျဲ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။
အတွေးတစ်ခုနှင့်၊
မရေမတွက်နိုင်သော ရန်ကြွေးဝိညာဉ်များ ဟို့ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် ကိုက်စားကြသည်။
ကြီးမားသော နာကျင်မှုကြောင့် သူသည် အော်ဟစ်သံ ကျယ်လောင်စွာ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်၊
ညကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ကောင်းကင်ရှိ အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး၊
ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေကြပြီး၊
ဟို့ယွမ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပျက်စီးနေသည်ကို အောက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး၊
ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကြသည်- "မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲ?
ဘာလို့ ဟွာလင်တောင်ရဲ့ အကြီးအကဲကို သတ်တာလဲ?"
အသစ်ရောက်လာသူ သုံးဦးသည်၊
သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်) ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊
ဟို့ယွမ်လောက် အင်အားမကြီးကြပေ။
ထို့ကြောင့် ဟို့ယွမ် သေဆုံးသည်ကို မြင်သောအခါ၊
၎င်းတို့၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊
မေးခွန်းများ မေးမြန်းခြင်းဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ၊
ဒုတိယအကြီးအကဲ ဟို့ယွမ်ပင် အနိုင်မရနိုင်ပါက၊
အခြေအနေကို မသိဘဲ မဆင်မခြင် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်မည်နည်း?
ပြဿနာတက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?
၎င်းတို့၏ အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်သူ မည်သူမဆို လူမိုက်မဟုတ်ပေ။
ဟို့ယွမ်သည် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ပြီး မဆင်မခြင် ပြုမူနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်လျှင်၊
သူသည် ဤမျှလျင်မြန်စွာ သေဆုံးမည်မဟုတ်ပေ။
၎င်းတို့၏ မေးမြန်းမှုများကို ရင်ဆိုင်ရင်း၊
ကျူဒီကျဲ ဘာမှမပြောဘဲ၊
တိတ်ဆိတ်စွာ ယဲ့ယွီ၏ ဘေးသို့ ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ပေ။
ဥာဏ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့်၊
ကျူဒီကျဲ နားလည်သည်မှာ၊
ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ခြင်း အာဏာအားလုံးကို အမျိုးသားတစ်ဦးအား ပေးအပ်ခြင်းသည် လေးစားမှုတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ယဲ့ယွီသာ လုပ်ဆောင်လိုပါက၊
ကျူဒီကျဲသည် ဤကျင့်ကြံသူငါးဦးကို မဆိုင်းမတွ ဖယ်ရှားပစ်လိမ့်မည်။
သူမအတွက်၊
၎င်းသည် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘေးဒဏ်ကိုကျော်လွန်ခြင်းဘုံက လူတွေကို အလွယ်တကူ သတ်တာက တိုင်းတာနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို လျှော့ချလိုက်ရုံပဲလေ!
ယဲ့ယွီသည် အသက်ရှူထုတ်ခြင်းနှင့်အတူ ဒေါသများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်ပစ်လိုက်သည်!
ထို့နောက် နောက်ထပ် စကားမပြောဘဲ၊
သူသည် ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ထုတ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင်၊
သရဲ ထောင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။
မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ပတ်လည်တွင်၊
သရဲတစ္ဆေများ အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်!
ယဲ့ယွီသည် ပြဿနာများရှုပ်ထွေးခြင်းကို မကြိုက်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ပြိုင်ဘက်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲကို သတ်ပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့်၊
သူသည် သန့်ရှင်းသေသပ်စွာ လုပ်ဆောင်ရမည်။
ဤနေရာတွင်ရှိသော လူတိုင်းကို ဖယ်ရှားမှသာ သက်သေများမရှိနိုင်။
မဟုတ်လျှင်၊
လူတစ်ယောက် အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့လျှင်၊
၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းမှ လက်စားချေခြင်းကို အလွယ်တကူ ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည်။
ကြွက်ငယ်လေးများ ကြွက်ကြီးအတွက် လာပါက၊
ကြွက်ကြီးကို သတ်ပြီးနောက် ကြွက်အိုများ ထပ်မံလာလိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့သော အဆုံးမရှိသော သံသရာသည်၊
ယဲ့ယွီ လုံးဝ ဖြစ်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။
သူ့ဘေးတွင် ကျူဒီကျဲနှင့် စူးယောင်းတို့သည် ကူညီရန် ရှေ့တိုးချင်ကြသည်၊
သို့သော် ၎င်းတို့ကို ယဲ့ယွီက တားမြစ်လိုက်သည်။
သူသည် ဤသဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်) ကျင့်ကြံသူသုံးဦးကို အပြည့်အဝ အသုံးချရန် ရည်ရွယ်သည်။
ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်းသည် မကျေနပ်သောဝိညာဉ် ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဝါးမျိုပြီးနောက်၊
၎င်းသည် ပို၍ ကြီးမားလာရုံသာမက၊
၎င်းအတွင်းရှိ သေမင်းစွမ်းအင်သည် ပို၍ စုစည်းလာခဲ့သည်။
သရဲ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် အားဖြည့်ပေးခံရပြီး၊
သိသာထင်ရှားသော အင်အားကို ရရှိခဲ့သည်။
တစ်ခုချင်းစီသည် လက်တွေ့နှင့်တူအောင် ခိုင်မာပြီး၊
၎င်းတို့၏ အသက်ရှင်စဉ်က ခွန်အားများကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။
ဤသရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်၊
သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်) ကျင့်ကြံသူသုံးဦးသည် အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း၊
ယဲ့ယွီသည် "ထောင်ချခြင်း" စာလုံးနည်းပညာကို အသုံးပြု၍၊
၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးကို ဦးစွာ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။
လင်းလက်ခြင်းဖြင့် သူသည် အပေါ်သို့ ရွေ့လျားခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ဝါးမျိုနည်းပညာကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ရာ၊
အသက်အနည်းငယ်မျှဖြင့်၊
ထိုသဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်) ကျင့်ကြံသူသည် ခြောက်သွေ့သော ရုပ်အလောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ယဲ့ယွီမှ လုံးဝ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။
ထို့နောက်၊
ယဲ့ယွီသည် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းတွင်၊
သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်) ကျင့်ကြံသူသုံးဦးလုံးကို ယဲ့ယွီက သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး၊
၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်းထဲသို့ အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူခဲ့သည်။
ဤအရာအားလုံးကို ပြီးစီးပြီးနောက်၊
ယဲ့ယွီ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊
**သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်)**၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊
စူးယောင်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။
သူမ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်မှာ၊
ယဲ့ယွီ၏ အင်အားသည် အိပ်မက်ထဲကထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားနေပြီဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျူဒီကျဲက မြောက်ဘက်မှ တစုံတဉီးကို လှမ်း ကြည့်လိုက်သည်။
အေးစက်စွာ တံတွေးမျိုချပြီး ပြောလိုက်သည်- "မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာအဝေးကနေ ကြည့်နေဦးမှာလဲ?
ငါ မှားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊
မင်းကိုသူတို့က လိုက်သတ်နေကြတာမလား ?
အခု ငါ မင်းရဲ့ အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီ၊ အနည်းဆုံး လာပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသင့်တယ် မဟုတ်လား?"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
စူးယောင်းလည်း မြောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး၊
ယဲ့ယွီ၏ ရှေ့တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
သူမ ပုံရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ၊
ယဲ့ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။