အခန်း ၁၉၉-၂၀၀

အခန်း ၁၉၉

မကြာသေးမီက၊

လန်လျန်ယန်သည် ပျော်စရာ အချိန်ကောင်းများ မရရှိခဲ့ပါ။

သူမ အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း၊

ယဲ့ယွီ၏ ခြေရာတစ်စွန်းတစ်စပင် မတွေ့ခဲ့ရပါ။

အစပိုင်းတွင်၊

သူမ မြောက်ပိုင်းတောနွံတိုက်ကြီး သို့မဟုတ် **အလယ်ပြည်တိုက်ကြီး(ဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီး)**သို့ ထပ်မံရှာဖွေရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ၊

သူမကို ဟွာလင်တောင်မှ လိုက်လံနှိမ်နင်းခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ၊

လန်လျန်ယန်သည် ဟွာလင်တောင်၏ အခြားအကြီးအကဲ ဖန်ချီလင်းကို လူအများကြားတွင် သတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဟွာလင်တောင်၏ အထက်အရာရှိများကို စိန်ခေါ်ခြင်းနှင့် တူညီသည်။

ထို့ကြောင့်၊

ဟွာလင်တောင်၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က လန်လျန်ယန်သည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ကြေညာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမကို ဟွာလင်တောင်မှ ထုတ်ပယ်ခဲ့သည်။

ဟို့ယွမ် ဦးဆောင်သော သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်) အကြီးအကဲလေးဦးကို သူမကို လိုက်လံနှိမ်နင်းရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

လန်လျန်ယန်သည် ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသော်လည်း၊

တစ်ချိန်တည်းတွင် ပြိုင်ဘက်လေးဦးကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပါ။

ဤအတောအတွင်း၊

လန်လျန်ယန်သည် ထွက်ပြေးနေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူမသည် ဟို့ယွမ်နှင့် အခြားသူများကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပါ။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့သည့် အချိန်လောက်က၊

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊

သူမ လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး၊

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်လှေ၏ ကြီးမားသော အရွယ်အစားကြောင့်၊

၎င်းသည် မတော်တဆ ပျက်စီးမှုများ ခံခဲ့ရသည်။

ဤသည်က နောက်ဆက်တွဲ အဖြစ်အပျက်များဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဟွာလင်တောင်၏ အကြီးအကဲလေးဦးလုံး သေဆုံးသည်ကို မြင်သောအခါ၊

လန်လျန်ယန်သည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးတွင် ဤမျှ အင်အားကြီးမားသော နတ်ဆိုးတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာသည်မှာ ဘယ်အချိန်ကလဲ?

လက်ဝှေ့ယမ်းခြင်းဖြင့် သဟဇာတဘုံ(ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်) အကြီးအကဲသုံးဦးကို သတ်ပစ်နိုင်ခြင်းလား?

၎င်းသည် မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။

သို့သော် လန်လျန်ယန်သည် အရိပ်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ သေသေချာချာ ကြည့်ရှုသောအခါ၊

သူမ သဘောပေါက်သွားသည်မှာ၊

ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေသော ပုံရိပ်သည်၊

သူမ လိုလားတောင့်တနေခဲ့သော ယဲ့ယွီမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပါ။

ထိုပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း၊

သူမ၏ အိပ်မက်များထဲကလိုပင် စိတ်အားထက်သန်နေဆဲဖြစ်သည်၊

လန်လျန်ယန်သည် မယုံကြည်နိုင်သော ခံစားချက်ကို ခံစားရသည်။

သူမ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး၊

ရွေ့လျားဝံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပါ၊

ဤသည်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိလိုက်လျှင် နိုးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျူဒီကျဲ စကားမပြောမချင်း၊

လန်လျန်ယန်သည် လက်တွေ့သို့ လုံးဝ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူမ ယဲ့ယွီ၏ ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးသွားပြီး၊

ရင်းနှီးသော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ၊

သူမ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး၊

ယဲ့ယွီ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

တိုးတိုးလေး လေသံဖြင့်- "ရှင်ကို အရမ်း သတိရတယ်!"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊

စူးယောင်းနှင့် ကျူဒီကျဲ နှစ်ဦးစလုံး ထိုနေရာတွင် အေးခဲသွားခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ကျူဒီကျဲ။

သူမ လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

ငါ ဘယ်သူလဲ?

ငါ ဘယ်မှာလဲ?

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

မူလကတော့ ဒီနေ့ သူ အလွန်စိတ်အားတက်ကြွနေခဲ့တာ!

သူမ ဟေဟွမ်ဂိုဏ်းမှ တပ်မက်စရာအကောင်းဆုံး ဆက်စီအကျဆုံး ပစ္စည်းကိရိယာအားလုံးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊

ယဲ့ယွီကို သိမ်းပိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်မရှိသော လူအချို့ ပေါ်လာပြီး၊

၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပြီးနောက် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

သူမ အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော လူတစ်ဦး ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမ ထိုလူကို ထွက်လာပြီး သူ့ခင်ပွန်းအား ကျေးဇူးတင်စကားလောက်ပဲပြောရန် လိုလားခဲ့သည်။ ဒီလိုကြီးဖက်နမ်းတဲ့အထိမလိုဘူးလေ။

ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့ကိုလည်း ထုတ်ပေးဖို့။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊

ဝိညာဉ်လှေ ပျက်စီးမှုအတွက် နစ်နာကြေး လိုအပ်သည်!

သို့သော် ကျူဒီကျဲသည် တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ

ဤလူသည် ဤမျှ မဆင်မခြင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု။

တစ်စုံတစ်ဦးကို ကျေးဇူးတင်တာ ဒီလိုလုပ်ရတာလား?

သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ပွေ့ဖက်ရတာလဲ?

ကျူဒီကျဲ စဉ်းစားလေလေ၊ တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု ခံစားရလေလေဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် သူမ ချက်ချင်း ရှေ့တိုးပြီး၊

ယဲ့ယွီနှင့် လန်လျန်ယန်ကို ခွဲထုတ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး၊

အလိုလို ယဲ့ယွီကို သူမနောက်မှာ ကာကွယ်လိုက်သည်။

သူမ လန်လျန်ယန်ကို မနှစ်မြို့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ?

ဒါက ငါ့ခင်ပွန်း။ ဘယ်လိုလုပ် ပွေ့ဖက်ရဲတာလဲ?"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊

လန်လျန်ယန်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

"မင်းခင်ပွန်း?

ဒါက... တကယ်လား?"

နောက်ဆုံးမေးခွန်းက၊

ယဲ့ယွီကို ဦးတည်ခဲ့ပြီး၊

သူမ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

ထိုခဏတွင်၊

စူးယောင်းလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး၊

ယဲ့ယွီမှ သုံးလှမ်းအကွာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

သူမ အလွန်စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေခဲ့သည်။

သုံးလှမ်း။

အရမ်းမနီးဘူး၊ အရမ်းမဝေးဘူး။

အကွာအဝေးက အနေတော်ပဲ!

အမျိုးသမီးသုံးဦးကြားတွင် ယဲ့ယွီ ခေါင်းကိုက်လာတော့မည်ဟု ခံစားရသည်။

စူးယောင်းနှင့် ကျူဒီကျဲ နှစ်ဦးတည်း ရှိနေခြင်းပင် ဟန်ချက်ထိန်းရန် အတော်လေး ခက်ခဲနေပြီ။

ယခုမူ၊

လန်လျန်ယန် ပါဝင်လာသောအခါ၊

၎င်းသည် တကယ်ပင် ပရမ်းပတာ ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

စကားပုံတွင် "အမျိုးသမီးသုံးဦးသည် ပြဇာတ်တစ်ခု ဖြစ်စေသည်" ဟု ဆိုသည်။

ပြင်းထန်မှုသည် အလွန်မြင့်မားပြီး၊ သတိမထားပါက၊

အိုးသည် အလွယ်တကူ လောင်ကျွမ်းနိုင်သည်။

ယဲ့ယွီ၏ အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေသည်။

သူ ပထမဆုံး ကျူဒီကျဲကို သူ့နောက်သို့ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

အသံတိုးတိုးဖြင့် သူက ပြောလိုက်သည်- "မင်း အခုတော့ နည်းနည်းပဲ ပြောသင့်တယ်။"

"စူးယောင်း၊ သူ့ကို ဝိညာဉ်လှေဆီ ပြန်ခေါ်သွားလိုက်။"

ကျူဒီကျဲ မျက်မှောင် နည်းနည်း ကြုတ်လိုက်သည်။

သူမ တည့်တိုး ပြောလိုက်သည်- "ကျွန်မ မပြန်ဘူး!"

စူးယောင်း ဘာမှမပြောဘဲ ရပ်နေသော်လည်း၊

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် လှပသော အကွေးအဆိုင်းဖြင့် ကွေးညွှတ်နေပြီး၊

ပြကွက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေသည်။

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း စူးယောင်းသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် ပေးပို့လိုက်သည်- "ကျူဒီကျဲကို အရင် ပြန်ခေါ်သွားလိုက်။"

"ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ။"

"မဟုတ်ရင်၊ ငါ မင်းကို ထိမ်းမြားခြင်းစည်းကမ်းကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ရိုက်နှက်ခြင်းဖိုမဆက်ဆံမှုနဲ့နောက်တခါဆုံးမမိလိမ့်မယ်!"

"နာခံပါ့မယ်!"

စူးယောင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရယ်မှု ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမ ရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး၊

ကျူဒီကျဲ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

တိုးတိုးလေး လေသံဖြင့်- "အစ်မ၊ ကျွန်မတို့ အရင် ပြန်ကြမလား?"

"ယဲ့ယွီ တာအိုတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် ကိစ္စများ ရှိသည်။"

"အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊"

"သူက သဘာဝအတိုင်း မင်းဆီ လာပြီး အရာအားလုံးကို ရှင်းပြလိမ့်မယ်!"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ ကျူဒီကျဲ၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်လာခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ၏ လေးနက်သော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း၊

သူမ မလိုက်လျောချင်ဘဲ လိုက်လျောခဲ့သည်။

သို့သော် မထွက်ခွာမီ၊

သူမ လန်လျန်ယန်အား စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊

သူမကို မှတ်ဉာဏ်ထဲ ထည့်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သံသယမရှိဘဲ၊

ကျူဒီကျဲသည် လန်လျန်ယန်ကို သူ၏ နံပါတ်တစ် ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူမ မသိသည်မှာ၊

အစစ်အမှန် ခြိမ်းခြောက်မှုသည် လန်လျန်ယန် တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပါ။

သူမဘေးတွင်ရှိသော စူးယောင်းသည်၊

လန်လျန်ယန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အန္တရာယ်များသည်။

တကယ်တော့၊

မကြာမီကပင် သူမသည် ယဲ့ယွီကို သူမကိုယ်တိုင် လုံးလုံးလျားလျား ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး၊

ပွေ့ဖက်ရုံသက်သက် မဟုတ်ပါ။

ကျူဒီကျဲနှင့် စူးယောင်း ထွက်ခွာပြီးနောက်၊

ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဝိုင်းရံခံရခြင်းသည် အဆင်မပြေပေ!

အောင်မြင်ရန် တစ်ဦးချင်းစီကို ဖြတ်ကျော်ရမည်!

လန်လျန်ယန်က စိတ်ဆိုးစွာ ပြောလိုက်သည်- "ခုနက အဲဒီမိန်းမ ဘယ်သူလဲ?

သူမ အဲဒါကို ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

ယဲ့ယွီ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် လန်လျန်ယန်၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး၊

မျက်ရည်ကျတော့မလို ဖြစ်နေသည်။

ယဲ့ယွီ လန်လျန်ယန်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

ဘာမှမပြောဘဲ၊

သူမကို မြောက်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော ချောင်းဘေးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူက လန်လျန်ယန်ကို ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်စေပြီး၊

သူက သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ငန်းတစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူကာ ကင်စပြုခဲ့သည်။

မကြာမီ၊

အသစ်ကင်ထားသော ငန်းတစ်ကောင် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ။

ယဲ့ယွီက ၎င်းကို လန်လျန်ယန်အား ပေးလိုက်သည်။

"စား!"

ရင်းနှီးသော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိသောအခါ၊

လန်လျန်ယန်သည် သူ၏ မှောင်မိုက်သော အတွေးများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး၊

ချက်ချင်းပင် ကင်ထားသောငန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ အကြီးအကျယ် စားသောက်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ နောက်ဖေးတောင်များတွင် သူတို့ ရှိနေစဉ်က အချိန်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည်။

တစ်ဦးက စားနေပြီး တစ်ဦးက ရယ်မောနေသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အစားအသောက်စားချင်စိတ်သည် တကယ်ပင် နက်နဲသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လန်လျန်ယန်၏ သေးကျင်သော ခါးရှိသော်လည်း၊

သူမသည် အချိန်တိုအတွင်း ပမာဏများစွာကို အမြဲတမ်း စားသောက်နိုင်ပြီး၊

သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိခဲ့ပါ။

ဤသည်က ယဲ့ယွီကို အများဆုံး စိတ်ဝင်စားစေသော အရာဖြစ်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း၊

ကင်ထားသောငန်း၏ တစ်ဝက်ခန့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လန်လျန်ယန်၏ စိတ်အခြေအနေ နည်းနည်း ကောင်းလာခဲ့သည်။

သူမ ယဲ့ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ပြောပြလို့ရမလား?"

သူမ၏ အသံသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး၊

စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် မတည်မငြိမ်ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် အပြိုင်ကမ္ဘာများ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အဖြစ်အပျက်များကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

၎င်းသည် အသစ်အဆန်း မဟုတ်သော်လည်း၊

၎င်းသည် သူ လက်ရှိတွင် ထုတ်နိုင်သော အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းဖြစ်သည်။

ရှင်းပြမှုကို နားထောင်ပြီးနောက်၊

လန်လျန်ယန်သည် ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ကာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ

ဤကမ္ဘာတွင် ဤမျှ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု ရှိသည်ဟု။

"ဒါကြောင့် အရာအားလုံးက အရမ်းကို တကယ့်အစစ်လို ခံစားရတာ။"

"ဒါက အပြိုင်ကမ္ဘာမှာ ဖြစ်ခဲ့တာကိုး။"

"ခဏ၊ မဟုတ်ဘူး!"

"ကျွန်မ အဲဒီမိန်းမအကြောင်း မေးနေတာ!"

"ဘာလို့ သူက ရှင်ကို ခင်ပွန်းလို့ ခေါ်တာလဲ?"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊

ယဲ့ယွီ၏ ပါးစပ် အနည်းငယ် လှုပ်ယွမ်သွားခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊

အစားသောက်မက်သူတစ်ဦး၏ အတွေးအခေါ်သည် သာမန်လူများနှင့် တကယ်ပင် ကွဲပြားခြားနားသည်။

စူးယောင်းသည် ဥပမာတစ်ခုလောက်ပေးလိုက်တာနဲ့ ချက်ခြင်းနားလည်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ကျူဒီကျဲတစ်ဦးတည်းကိုမြင်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် စူးယောင်း**သည် ယဲ့ယွီတွင် အိပ်မက်ထဲတွင် ဇနီးအများကြီးရှိနိုင်သည်ကိုသဘော ပေါက်ခဲ့သည်။

သို့သော် လန်လျန်ယန်သည် ကွဲပြားသည်။

ဤမျှ ပြောပြီးနောက်တွင်ပင်၊

သူမ အခြေအနေကို မည်သို့မျှ နားမလည်သေးပါ။

ဝန်ခံရမည်မှာ၊

လန်လျန်ယန်သည် တကယ်ပင် ဇနီးတော်ဖို့သိပ်ကောင်းသောကောင်မလေးဖြစ်သည်။

ဤမျှ ရိုးအပြီး ချစ်စရာကောင်းသော၊

သူမကို မြူဆွယ်ရ လွယ်ကူသည်...

အမ်၊ မဟုတ်ဘူး။

သူမကို ဘယ်လို နှစ်သိမ့်ရမယ်ဆိုတာ ဖြစ်သင့်တယ်!

တစ်ယောက်ယောက်က နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိနေသမျှ၊ ဒါက သေချာပေါက် အလုပ်ဖြစ်လိမ့်မယ်!

၂၀၀ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၂၀၀

တစ်နာရီကြာသော်၊

အရသာရှိသော အစားအစာနှင့် ယဲ့ယွီ၏ စည်းရုံးပြောဆိုမှု နှစ်မျိုးစလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်၊

လန်လျန်ယန်သည် လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ၏ ရှင်းပြချက်အရ၊

အပြိုင်ကမ္ဘာများစွာ ရှိခဲ့သည်။

အပြိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုစီတွင် ယဲ့ယွီသည် သီးခြားမှတ်ဉာဏ်များ ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့တွင် တာအိုလက်တွဲဖော်များ ရှိကြောင်း သူ မသိခဲ့ပေ။

သူ နှစ်သက်သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ၊ ၎င်းတို့အပေါ် စွဲလမ်းမိခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။

အပြိုင်ကမ္ဘာများ ပြိုကွဲသောအခါ၊

ထိုမှတ်ဉာဏ်များသည် မသိစိတ်မှ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ယွီတွင် လန်လျန်ယန်၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တကယ်တော့၊

ကျူဒီကျဲနှင့် အပြိုင်ကမ္ဘာများမှ အခြားတာအိုလက်တွဲဖော်များ အပါအဝင်၊

၎င်းတို့သည် လုံးဝ မှားယွင်းခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

၎င်းတို့အားလုံးသည် ယဲ့ယွီကို စစ်မှန်စွာ ချစ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဤကမ္ဘာတွင်၊

မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက်၊ ထိုခံစားချက်များကို ငြင်းပယ်နိုင်ပါမည်လား?

စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ခြယ်လှယ်မှုတစ်ဝိုက်ပြီးနောက်၊

လန်လျန်ယန်သည် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ခေါင်းမူးနေခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ၏ "ရိုးသားသော" အကြည့်အောက်တွင်ပင်၊

သူမက “အဲဒီလိုဆိုရင်၊ မှားတယ်လို့ မထင်ပါဘူး။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊

ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းချမိသည်။

လူတစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ!

လန်လျန်ယန်သည် ယဲ့ယွီ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ မှီလိုက်ပြီး၊

သူမ၏ လက်များသည် သူ့ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားသည်။

တကယ်တော့ သူမ အပြိုင်ကမ္ဘာများအကြောင်းကို လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ပါ။

သို့သော် ထိုအရာက အရေးမကြီးပါ။

အရေးကြီးသည်မှာ၊

ယဲ့ယွီ အသက်ရှင်နေသေးပြီး၊

သူမ သူ့ဘေးတွင် ရှိနိုင်ခြင်းပင်။

ဒါတင် လုံလောက်ပြီ။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊

ဝိညာဉ်လှေအတွင်းတွင်၊

ကျူဒီကျဲ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်၊

သူမ တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု ပို၍ ပို၍ ခံစားလာရသည်။

သူမ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် အတူတူ လျှောက်သွားရင်း၊

အခါအားလျော်စွာ အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊

“ကျွန်မခင်ပွန်း ဘာလို့ မပြန်သေးတာလဲ?

အဲဒီမိန်းမက သူ့ကို ခေါ်သွားတာလား?” ဟု ရေရွတ်နေသည်။

စူးယောင်းသည် အနီးနားတွင် ထိုင်နေပြီး၊

ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ညီမ ကျူ၊ ထိုင်ပြီး နားလိုက်ပါဦး။

ယဲ့ယွီက အချိန်တန်ရင် သေချာပေါက် ပြန်လာပါလိမ့်မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျူဒီကျဲသည် သူမကိုယ်တိုင်နှင့်တူစွာ၊

ယဲ့ယွီကို ထိုနည်းအတိုင်းပင် တွေ့ဆုံပြီး ချစ်မိခဲ့ကြောင်း သိရှိပြီးနောက်၊

စူးယောင်းက သူမကို "ညီမ" ဟု စတင်ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် သင့်လျော်ပြီး လိုက်ဖက်သည်။

ကျူဒီကျဲ သက်ပြင်းချမိသည်။

နားနေတာလား?

ယဲ့ယွီအတွက် တခြားမိန်းမတွေ ယှဉ်ပြိုင်နေကြတာ!

သူမ ဘယ်လိုလုပ် ငြိမ်ငြိမ်နေနိုင်မှာလဲ?

ယဲ့ယွီကို သူမ မနာခံဘူးဆိုတဲ့ အထင်အမြင် မပေးချင်တာသာ မဟုတ်ရင်၊

ကျူဒီကျဲက အခုချက်ချင်း သူတို့ကို သွားရှာချင်မှာပဲ။

သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ပထမဆုံး ကျိုးယင်းချွန် ရှိခဲ့ပြီး၊

အခုတော့ မူရင်းကို မသိရတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီ။

အဓိကကတော့ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက သူ့လိုပဲနတ်သမီးတမျှ လှပကြတာပဲ။

ဒီလိုနဲ့ ကျူဒီကျဲက အကျပ်အတည်း ခံစားရတယ်။

သူမ အဆက်မပြတ် စဉ်းစားနေခဲ့တယ်။

သူမ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ ဆဋ္ဌမအာရုံက သူ့ကို ပြောပြနေတယ်။

ယဲ့ယွီမှာ ဒီလှပတဲ့ အလှပဂေးတွေ အများကြီး ရှိနိုင်တယ်လို့။

ဒီထက် ပိုများနိုင်တယ်။

ကျူဒီကျဲက တစ်နေ့မှာ ယဲ့ယွီကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်က လုံးဝ ခေါ်သွားမှာကို ကြောက်တယ်။

အဲဒီလို ဖြစ်လာရင် သူမ ငိုစရာနေရာတောင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဘာလုပ်သင့်လဲ?

ကျူဒီကျဲက အလွန် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ရုတ်တရက် သူ့ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ စူးယောင်းကို သတိထားမိလိုက်တယ်။

သူမ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး၊

အတွေးတစ်ခု သူ့စိတ်ထဲ ရောက်လာခဲ့သည်။

တရားမျှတစွာ ပြောရလျှင်၊

စူးယောင်းရဲ့ အလှကို တကယ်ပဲ နတ်ဘုံကလိုပဲ ဖော်ပြနိုင်တယ်။

ဒါ့အပြင် သူမမှာ ထူးခြားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်။

သူမကို မြင်လိုက်တိုင်း၊

အမြဲတမ်း ငြိမ်သက်ခြင်း ခံစားချက် ရှိနေခဲ့တယ်။

ကျူဒီကျဲက အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊

သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သူမကို အလွန်ဆွဲဆောင်ခံရသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အချစ်ရေးအရ မလိုက်စားရင်တောင်မှ ယောက်ျားလေးရော မိန်းကလေးရော နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်တယ်။

ကျူဒီကျဲက အမြန်ချဉ်းကပ်ပြီး၊

စူးယောင်းဘေးမှာ ထိုင်လိုက်တယ်။

ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်တယ်- "တာအိုညီမတော်၊ ကျွန်မ ရှင်နဲ့ တစ်ခုခု ဆွေးနွေးလို့ရမလား?"

ရုတ်တရက် စိတ်မကောင်းခြင်းကနေ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဆီ ကူးပြောင်းသွားတာက၊

စူးယောင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်။

သူမ အလိုလို နောက်ကို မှီလိုက်ပြီး၊

ကျူဒီကျဲကို ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"အမ်၊ မင်းဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ?"

"ကောင်းပြီ၊ တည့်တိုးပဲ!"

"ဒါဆို ငါ စကားအလိမ်အညာ မပြောတော့ဘူး။"

"ပြောပါဦး၊ ငါ့ခင်ပွန်းက ချောလား?"

ကျူဒီကျဲရဲ့ မေးခွန်းက၊

စူးယောင်းကို ပိုပြီးတောင် ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

ဘယ်သူက ဒီလို မေးခွန်းမျိုး မေးတာလဲ?

မင်း တကယ်ကို ရဲတင်းတာပဲ!

စူးယောင်းက စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး ရှက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ပဲ ပြုံးလိုက်နိုင်တယ်။

"တာအိုညီမတော်၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလိုမေးတာလဲ?"

ကျူဒီကျဲက ဆက်ပြီး တည့်တိုးပဲ ပြောတယ်။

"ဒါမေးတာ ဘာမှားလဲ? ငါ တကယ်ထင်တာက မင်းနဲ့ ငါ့ခင်ပွန်းက အရမ်းလိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲပဲ။"

"မင်းတို့ တကယ်ကို ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးထားတဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲပဲ!"

"တာအိုညီမတော်၊ မင်းသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်၊"

"ငါ ချက်ချင်း ငါ့ခင်ပွန်းကို မင်းဆီ ပို့ပေးလိုက်မယ်!"

ကျူဒီကျဲရဲ့ အတွေးက ရိုးရှင်းပါတယ်။

သူမက ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားကို တစ်ယောက်တည်း ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ နှစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် အခြေအနေက ကွဲပြားနိုင်တယ်။

သူမ လူသားဘုံမှာရှိတဲ့ ဧကရာဇ်နန်းတော်အကြောင်းကို အရင်က ကြားဖူးတယ်။

အဲဒီမှာ ဧကရာဇ်ရဲ့ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြတဲ့ မောင်းမမိဿံများစွာ ရှိတတ်တယ်။

ဒီလိုနည်းနဲ့ ဧကရာဇ်က သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာပဲ လှည့်ပတ်နေလိမ့်မယ်။

ဒီအချက်က ကျူဒီကျဲကို စိတ်ကူးရစေခဲ့တယ်။

ဟုတ်တယ်!

သူတို့ ပူးပေါင်းနိုင်သလို၊

သူမလည်း မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာနိုင်တယ်။

အတူတကွ ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ကြမယ်!

စူးယောင်းက အလွန်ကောင်းတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းပဲ။

သူမက ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှရုံသာမက၊

ကျူဒီကျဲလည်း သူ့အနားမှာ အရမ်းသက်တောင့်သက်သာ ခံစားရတယ်။

သူတို့ ချက်ချင်းပဲ အဆင်ပြေသွားခဲ့တယ်။

သူတို့ စူးယောင်းနဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်ရင်၊

ကျူဒီကျဲက လိုလိုလားလား ရှိတယ်။

သို့သော်၊

သူမရဲ့ အဆိုပြုချက်က အရမ်း ဆန်းသစ်လွန်းတယ်။

ဒါက စူးယောင်းကို လုံးဝ အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်။

အိုဘုရားသခင်!

ဒါ ဘယ်လို မကြားဝံ့စရာ စကားလုံးတွေလဲ?

သူမ မဟာမိတ်ဖွဲ့စည်းခြင်းတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေကိုတောင် မြှင့်တင်ပေးတာ မြင်ဖူးပေမဲ့၊

ခင်ပွန်းကိုမဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးယူတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။

ကျူဒီကျဲ၊ မင်း တကယ်ပဲ ဒီလောက် ရက်ရောပြီး စေတနာကြီးတာလား?

သူတို့ သိတာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာ!

မင်း အရမ်း ရက်ရောလွန်းနေပြီ!

ခဏလေး။

ဒီလိုမျိုး ဘာမှမရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာလို့ မရဘူး။

ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားလိုက်တဲ့အခါ၊

စူးယောင်း ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့တယ်။

သူမ အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်တယ်- "တာအိုညီမတော်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မနောက်ပါနဲ့။"

"ဘာလို့ ကျွန်မက ရှင်ခင်ပွန်းကို လိုချင်ရမှာလဲ?"

ကျူဒီကျဲက လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်- "တာအိုညီမတော်၊ ကျွန်မ တကယ် မနောက်ဘူး။"

"မင်း တကယ် မယုံရင်၊ ငါ ကောင်းကင်ကို ကျိန်ဆိုလို့ရတယ်။"

"ငါ နားလည်သွားပြီ။"

"ငါ့ခင်ပွန်းကို ပြင်ပလူတစ်ယောက်က ခေါ်သွားမယ့်အစား၊"

"ငါတို့ ညီအစ်မတွေ ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ?"

သူမရဲ့ လေးနက်တဲ့ အမူအရာကို ကြည့်လိုက်တော့၊

သူမ ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

စူးယောင်း စိတ်ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား?

အခု ဒီလို ကိစ္စတွေ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်တာလား?

ဒါက အရမ်း လွန်ကဲနေပြီ!

စူးယောင်း ပြန်မဖြေတာကို မြင်တော့၊

ကျူဒီကျဲ စိုးရိမ်လာခဲ့တယ်။

သူမ မလိုလားဘူးလို့ ထင်ပြီး၊

သူမ ချက်ချင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးပြီး ပြောလိုက်တယ်- "တာအိုညီမတော်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကူညီတာလို့ မှတ်ယူလိုက်ပါ။"

"ကျွန်မခင်ပွန်း ယဲ့ယွီက ချောမောပြီး အင်အားကြီးတယ်။"

"သူနဲ့အတူ ရှိနေတာက မင်းအတွက် ဘာမှ နစ်နာစရာ မရှိဘူး!"

"ငါ့ကို ကူညီတာလို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါ။"

"ဘယ်လိုလဲ?"

စူးယောင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ထူးဆန်းလာခဲ့တယ်။

မူလက သူမ ယဲ့ယွီက ကျူဒီကျဲရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခံစားချက်တွေကို ထုတ်ဖော်စေချင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊

ပြဿနာဖြစ်မှာကို ကြောက်လို့။

ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ၊

အခြေအနေက လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

အခု ကျူဒီကျဲက သူ့ကို ယဲ့ယွီရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်လာဖို့ တက်ကြွစွာ တောင်းဆိုနေပြီ။

ဒါ ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ?

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက်၊

စူးယောင်းက နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျူဒီကျဲကို ဒီလို ကူညီဖို့ "မလွှဲမရှောင်သာ" သဘောတူခဲ့တယ်။

ဒီအဖြေကို ရရှိတဲ့အခါ၊

ကျူဒီကျဲက အရမ်း ပျော်ရွှင်သွားခဲ့တယ်။

သူမ ချက်ချင်း စူးယောင်းကို ပွေ့ဖက်လိုက်တယ်။

"အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"တာအိုညီမတော်က မင်းကို ဘာမှ နစ်နာအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်း ဘာလိုချင်လဲ၊"

"တာအိုညီမတော်က မင်းကို ပေးမယ်။"

"ခဏ၊ ဒါ ဘာလဲ? မင်းရဲ့ ကိုယ်သင်းရနံ့က ငါ့ခင်ပွန်းနဲ့ တူနေတာလား?"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

စူးယောင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားခဲ့တယ်။

ရနံ့တူတာလား?

ဟုတ်တာပေါ့!

သူတို့ တစ်မွန်းလွဲလုံး အတူတူ စာရေးခဲ့ကြတာ၊

ဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်သင်းရနံ့တချို့ ရတာ သဘာဝပဲ။