အခန်း ၂၀၅-၂၀၆
Vol. 7 Ch. 205-206
အခန်း ၂၀၅
တာယုံမင်းဆက်အတွင်း၌၊
ဖီးနစ်ဝတ်ရုံဆင်မြန်းထားသော ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီသည် လှပတင့်တယ်လှသည်။
အောင်မြင်စွာ ပုန်ကန်ခဲ့သော စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့်၊
သူမသည် တာချန်မင်းဆက်မှ လီရိုဝမ်ကဲ့သို့ **နဂါးဝတ်ရုံ(တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်နိုင်သော်လည်း)**ကို အလွယ်တကူ ဝတ်ဆင်ပြီး၊
ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက သူ၏ ဖီးနစ်ဝတ်ရုံ(မိဖုရားဧကရီအဖြစ်သာနေပြီး ယဲ့ယွီကိုစောင့်မျှော်ခဲ့သည်)**ကို ဝတ်ဆင်ရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊
သူ့ကိုယ်သူ တာယုံမင်းဆက်၏ ဧကရီအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ၊
ဧကရာဇ်အတွက် တခြား ဧကရာဇ်သွေးဆက်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်တင်မြှောက် ခဲ့သည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။
ဤကိစ္စသည် လူတိုင်းကို အတော်လေး ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။
သို့သော် မည်သူမျှ မေးခွန်းများစွာ မမေးဝံ့ခဲ့ကြပေ။
သူတို့အားလုံး ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ၏ သံမဏိလက်သီးနည်းလမ်း(ဆန့်ကျင်သူများကိုရက်စက်စွာတိုက် ခိုက်သုတ်သင်တတ်သော)များကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။
သူမ ထီးနန်းတက်သောအခါ၊
သူမသည် သုတ်သင်သတ်ဖြတ်မိန့်ကို အလွန်ကျွံသုံးပြီး ဝန်ကြီးများ၏ တစ်ဝက်ကျော်ကို ကွပ်မျက်ခဲ့သည်။
ယခုမူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထဲတွင် မည်သူက သူ့၏ အာဏာကို စိန်ခေါ်ဝံ့မည်နည်း။
သို့သော် သူမ အောင်မြင်စွာ အာဏာရလာခဲ့သော်လည်း၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီသည် မပျော်ရွှင်ခဲ့ပေ။
၎င်းအတွက် အကြောင်းရင်းနှစ်ခု ရှိသည်။
ပထမ၊ သူမသည် အချိန်အကြာကြီး ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ယဲ့ယွီ၏ တည်နေရာကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
ဒုတိယ၊ အိမ်နီးချင်း တာရှားမင်းဆက်သည်၊
မဟာမိတ်ဟူသော အမည်ခံပြီး တာယုံမင်းဆက်ကို ကျူးကျော်ကာ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီကို ဖြုတ်ချရန်နှင့် ယဲ့ဧကရာဇ်မိသားစု၏အာဏာကိုပြန်လည်ရယူပေးရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။
ဤအကြောင်းပြချက်သည် ဂုဏ်ရှိပြီး ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊
လက်တွေ့တွင် ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
မျက်စိပွင့်နားပွင့်ရှိသူ မည်သူမဆို တာရှားမင်းဆက်သည် တာယုံမင်းဆက်၏ နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။
အိပ်မက်များတွင်၊
ယဲ့ယွီသည် သုံးနှစ်အတွင်း တာရှားမင်းဆက်ကို ထိုးဖောက်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင်၊
တာရှားမင်းဆက်၏ ကျူးကျော်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီသည် ၎င်းကို အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။
သူမ ယဲ့ယွီ၏ နည်းလမ်းကိုပင် အတုယူကာ ပိုက်ဆံများကို ဆက်တိုက် ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။
စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ရန်၊
နှင့် တာရှားမင်းဆက်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ၊
ဤအစီအမံသည် သူမ၏လက်ထဲတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။
အစားထိုးအနေဖြင့် တာရှားမင်းဆက်သည် တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် ပို၍ ရဲရင့်လာခဲ့သည်။
တစ်လအတွင်း သူတို့ မြို့တော် ဆယ့်နှစ်မြို့ကို ဆက်တိုက် သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။
၎င်းတို့၏ အရှိန်အဟုန်သည် ဒေါသထွက်နေသော ဒီရေနှင့်တူပြီး၊
၎င်းတို့၏ ဓားသည် တာယုံမင်းဆက်၏ မြို့တော်ကို တည့်တည့် ထိုးဖောက်နေသည်။
ဤသည်က ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီကို အလွန် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။
ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် သူမ နံရံပေါ် ချိတ်ထားသော မြေပုံကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမ ဒေါသတကြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်- တပ်မှူး"မန်ရှိဖန်းက အရူးလား?
ကောင်းကောင်း တိုက်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲက ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ?"
အသစ်ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရသော ပထမတန်း ဝန်ကြီး စွန်းလုံဟိုင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးလာသည်။
သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- "အရှင်ဧကရီကို သတင်းပို့ပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်မန်က တပ်ပြေးအရေအတွက် မကြာသေးမီက တိုးများလာနေတယ်လို့ ပြောလာပါတယ်။"
"စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေပြီး သူ ထိန်းသိမ်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိပါဘူး။"
"ဘာ? သူ ထိန်းသိမ်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး?
ဒါဆို သူ့ကို ရာထူးချပစ်လိုက်!
ငါ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်မယ်!
ငါ့ရဲ့စစ်ပွဲသံချပ်ကာ ပြင်ဆင်!"
သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းတမ်းသော အသွင်အပြင်ဖြင့် ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီသည် ထွက်ပေါက်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။
စွန်းလုံဟိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အရှင်ဧကရီ၊ သတိထားပါ!
အရှင်ဧကရီသည် ရွှေထက်တန်ဖိုးရှိသော ရတနာဖြစ်သည်; ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ် မပေးသင့်ပါ!"
နောက်ဆုံးတွင်၊
စွန်းလုံဟိုင်သည် သူ့ကို ဆက်လက်နားချ ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
နှစ်နာရီကြာသော်၊
မြို့တော်အပြင်ဘက်တွင်၊
ထိပ်တန်းတပ်ဖွဲ့ ငါးသောင်းသည် ရာထူးအတိုင်း တန်းစီနေပြီး တော်ဝင်ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာလည်း ရှိနေသည်။
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီသည် သူ၏ တိုက်ပွဲဝတ်စုံကို တစ်ဖန် ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး၊
အမိန့်ပေးနိုင်သော ** aura** ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။
သူမ ချီတက်ရန် အမိန့်ကို ပေးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်၊
သူမ ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး၊
မယုံကြည်စွာ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
စစ်ပွဲတွင် လိုက်ပါလာသော စွန်းလုံဟိုင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူလည်း ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။
စွန်းလုံဟိုင် ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး အေးစက်စက် အော်လိုက်သည်- "တာယုံမင်းဆက်၏ မြို့တော်မှ မိုင်တစ်ရာအတွင်း၊"
"ကျင့်ကြံသူများ ပျံသန်းခြင်းကို တားမြစ်သည်။"
"ချက်ချင်း ဆင်းသက်ပြီး ဆုတ်ခွာပါ!"
"မဟုတ်ရင်..."
သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင်၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကန်ချလိုက်သည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် ပစ္စုပ္ပန်တွင်ရှိသော စစ်သားများနှင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။
ဒါ မဟုတ်ဘူး။
ဝန်ကြီး စွန်း ပြောတာက တာယုံမင်းဆက်ရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ။
ဒါက ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ?
ဘာလို့ သူ့ကို ကန်ရတာလဲ?
ဒါ့အပြင်၊
ဝန်ကြီး စွန်းလုံဟိုင်က ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်ထောက် မဟုတ်ဘူးလား?
သူ ဘယ်လိုလုပ် စတုတ္ထအဆင့်ကနေ ပထမအဆင့်ကို တက်လာနိုင်မှာလဲ?
တကယ်တော့၊
တာယုံမင်းဆက်ရဲ့ ဝန်ကြီးတွေ အားလုံး ဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့ကြတာ။
စတုတ္ထအဆင့်ကနေ ပထမအဆင့်အထိ!
လူအများစုဟာ အဲဒီ လောက်ရာထူးခုန်တက်ဖို့ကမ်းပါးပြတ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ တစ်သက်လုံး ရုန်းကန်ရလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ကံကောင်းမှုက စွန်းလုံဟိုင်တစ်ယောက်တည်းဆီ ကျရောက်ခဲ့တာ။
ဒါက လူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် မတွေးစေမှာလဲ?
ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက သူ့အပေါ်မှာ သံယောဇဉ်ရှိနေလို့ပဲ။
အိပ်မက်တွေထဲမှာ ယဲ့ယွီက စွန်းလုံဟိုင်ကို သုံးရတာ ကြိုက်တယ်။
ဒါကြောင့် ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီကလည်း သူ့ကို ရာထူးကြီးပေးခဲ့တာ။
ယုံကြည်ရတဲ့ လက်ထောက် ရှိတာ မရှိတာဆိုတာ မရှိပါဘူး။
"အရှင်ဧကရီ၊ ဒါ ဘာသဘောလဲ?"
စွန်းလုံဟိုင် ထရပ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။
သို့သော် ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ သူ့ကို မကြည့်ဘဲ၊
ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေသည်။
ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်- "အရှင်မင်းကြီး။"
ဒီရိုးရှင်းတဲ့ စကားလုံးနှစ်လုံးက၊
ပစ္စုပ္ပန်မှာရှိတဲ့ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတွေရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောင်းလဲစေခဲ့တယ်။
အရှင်မင်းကြီးလား?
အဲဒီလူက ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီရဲ့ နှလုံးသားထဲက ဧကရာဇ်လား?
တကယ်ပဲ။
ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်က၊
ယဲ့ယွီပဲ။
သူ အရှေ့ပင်လယ်တိုက်ကြီးကနေ မြောက်ပိုင်းတောနွံကို ခရီးသွားနေတုန်းမှာ၊
သူ အိပ်မက်တွေကို နှစ်ကြိမ် **ပုံစံတူအိပ်မက်သခင်စနစ်ကိုဝင် ခဲ့ပြီး၊ နှစ်ကြိမ်လုံး သူ မဖွံ့ဖြိုးသေးခင်မှာပဲ အသတ်ခံခဲ့ရတယ်၊ ဆုသေးသေးလေးပဲ ရခဲ့တယ်။
ဒီရလဒ်က တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ။
နောက်ဆုံးတော့ ယဲ့ယွီက ထပ်မံ ပုံစံတူအိပ်မက်လုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။
သူ ကံကောင်းခြင်းအချို့ကို အရင်စုဆောင်းမယ်။
သူ မြောက်ပိုင်းတောနွံကို ရောက်တော့၊
ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်လှေကို သိမ်းလိုက်ပြီး၊ လေထဲကနေ ပျံသန်းဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်။
လမ်းတစ်လျှောက် ရှုခင်းတွေကို ခံစားဖို့။
ဒါပေမဲ့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့တာက၊
သူ တာယုံမင်းဆက်ရဲ့ မြို့တော်ကို မရောက်ခင်မှာ၊
သူ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီရဲ့ ခေါ်သံကို ကြားရတာပဲ။
အောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့၊
သူမ အိပ်မက်တွေထဲကလိုပဲ တက်ကြွနေတယ်။
ယဲ့ယွီ ပြုံးလိုက်တယ်။
သူ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။
သူ ဆင်းသက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်မ နောက်ဆုံးတော့ အရှင်မင်းကြီးကို တွေ့လိုက်ရပြီ။"
သူ့ရှေ့က ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့၊
စွန်းလုံဟိုင်၏ ကြွက်သားများ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေသည်။
သူ့ရင်ထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ သက်သာရာရမှုကို ခံစားရတယ်။
သူ ခုနက ညစ်ညမ်းတဲ့ စကားလုံးတွေ မပြောခဲ့တာ ကံကောင်းတယ်လို့ သူ ပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။
မဟုတ်ရင်၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက သူ့ကို ဧကရာဇ်ကို စော်ကားမှုနဲ့ ကွပ်မျက်ခိုင်းမိမှာပဲ။
ဘယ်လောက် ကံကောင်းလိုက်လဲ!
ထို့နောက်၊
စွန်းလုံဟိုင် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။
သူ ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး၊
သူ၏ အင်အားအကုန်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်- "ကျွန်တော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုပါသည်!"
စွန်းလုံဟိုင်အတွက်၊
ဧကရာဇ် ဘယ်သူဖြစ်လဲဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။
အရေးကြီးတာက ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီရဲ့ ဆန္ဒကို လုံးဝ မဆန့်ကျင်ရဘူးဆိုတာပဲ။
မဟုတ်ရင် သူ သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်။
ဒီ အမှန်တရားကို လူတိုင်း မသိခဲ့ကြဘူး။
သူ့နောက်က စစ်သားတွေနဲ့ ကျင့်ကြံသူအများစုက၊
မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်နေကြပြီး၊
ချက်ချင်း ဒူးမထောက်ကြဘူး။
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ သူ့နောက်ကနေ ဂါရဝပြုသံတွေ ပါးပါးနပ်နပ် ကြားတော့၊
သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အေးစက်မှုတစ်စွန်းတစ်စ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ်။
သူမ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ပြီး ခပ်မာမာ ပြောလိုက်တယ်- "ဒါက တာယုံမင်းဆက်ရဲ့ အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ပဲ။"
"အားလုံး ဒူးထောက်ပြီး သေသေချာချာ ဂါရဝပြုကြ။"
"မလေးမစား ပြုသူကို ကွပ်မျက်မည်!!!"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
စစ်သား ထောင်ပေါင်းများစွာ ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး၊
"ကျွန်တော်တို့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုပါသည်!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
ဒီလို ခမ်းနားတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်တော့၊
ယဲ့ယွီ မာနတွေ ပြည့်လျှံနေခဲ့တယ်။
သူ အိပ်မက်ဆီ ပြန်ရောက်သွားသလို ခဏတာတောင် ခံစားလိုက်ရတယ်။
ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးတာ!
...
နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်၊
ချွမ်ချန်းမြို့၏ ရှေ့တန်းမြို့အတွင်း၌၊
မကြာသေးမီက ဆက်တိုက်ရှုံးနိမ့်မှုများက၊
တာယုံမင်းဆက်၏ စစ်သားများကို စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစေခဲ့သည်။
သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က အလွန်နိမ့်ကျနေတယ်။
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး မန်ရှိဖန်းလည်း အတော်လေး စိတ်ပူနေသည်။
သူ မြို့ပြင်ရှိ စစ်သား သိန်းပေါင်းများစွာကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့သည် စည်းကမ်းရှိပြီး စနစ်တကျ ရှိသည်။
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် မည်သူက သာလွန်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဤတိုက်ပွဲတွင် မန်ရှိဖန်းသည် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး ရှိမရှိ တကယ်ပင် မသိခဲ့ပေ။
"ဝေါင်း!"
နဂါး၏ ဟိန်းသံလောကကြီးတခုလုံးတစိမ့်စိမ့်လှုပ်ခါသွားသည်အထိ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။လေနီကြမ်းကိုပါတခါတည်းဆင့်ခေါ်လာသလိုမာန်ဟုန်ပြင်းလှသည်။
မန်ရှိဖန်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ နဂါးရထားကြီးတစ်စီးကို ဆွဲနေသော နဂါးလေးကောင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့သည် သူတို့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းလာနေသည်။
မန်ရှိဖန်း မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။
နဂါးရထားပဲ၊ တကယ်ပဲ နဂါးရထားပဲ!
ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်တာလဲ?
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ တာယုံမင်းဆက်မှာ ထီးနန်းတက်တာကို လူတိုင်းသိတယ်။
သူမ အတော်လေးသူ့ကိုသူ ထိန်းချုပ်နေခဲ့တာ။
ဧကရာဇ်တစ်ပါး ရသင့်တဲ့ အခွင့်အရေးကိုတောင် မထိခဲ့ဘူး။
ဘာလို့ အခု ဧကရာဇ်ရဲ့ သီးသန့် နဂါးရထား ပေါ်လာရတာလဲ?
ဖြစ်နိုင်တာက၊
တာယုံမင်းဆက်မှာ ဧကရာဇ်အသစ် ရှိပြီးသားလား?
မန်ရှိဖန်းတင်မကဘူး၊ ပစ္စုပ္ပန်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဒီမေးခွန်း ရှိနေတယ်။
သူတို့ မတ်တပ်ရပ်မိကြပြီး၊
ကောင်းကင်ယံကို စိုက်ကြည့်နေကြတယ်။
ခဏလေးကြာပြီးနောက်၊
နဂါးတွေ မြို့ထဲဝင်လာခဲ့တယ်။
နဂါးရထားက ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်လိုက်တယ်။
လိုက်ကာ လွင့်သွားတော့၊
နဂါးဝတ်ရုံဆင်ထားတဲ့ ယဲ့ယွီ ထွက်လာခဲ့တယ်!
ပြီးတော့ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီလည်း သူ့ရဲ့ တိုက်ပွဲဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်ပြီး၊
သူမရဲ့ ဖီးနစ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ယဲ့ယွီရဲ့ နောက်ကနေ ကပ်လိုက်ခဲ့တယ်။
သူမရဲ့ လက်တွေက သူ့ရှေ့မှာ ယှက်ထားပြီး၊
သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက နူးညံ့မှုတွေ ပြည့်နေတယ်။
သူမက တကယ်ပဲ ကျက်သရေအပေါင်းနဲ့ ပြည့်စုံတယ်။
ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးနဲ့ဆိုရင်၊
ပစ္စုပ္ပန်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းနီးပါးက သူတို့မျက်လုံးတွေကို မယုံနိုင်ဘူး။
ဒီ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ဧကရီက၊
တကယ်ပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က သွေးအေးပြီး လူသတ်တဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးလား?
လူနှစ်ယောက် မတူသလိုပဲ!
အခန်း ၂၀၆ ဆက်ရန်
*****
အခန်း ၂၀၆
လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီသည် ယဲ့ယွီအား တာယုံမင်းဆက်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြောပြခဲ့သည်၊
တာရှားမင်းဆက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျပ်အတည်းလည်း ပါဝင်သည်။
ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍၊
ယဲ့ယွီသည် ၎င်းကို အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။
သူ အိပ်မက်များတွင် တာရှားမင်းဆက်ကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊
လက်တွေ့တွင်လည်း သေချာပေါက် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပါ။
ထို့ကြောင့်၊
ယဲ့ယွီသည် ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ ကိုယ်တိုင် ချုပ်ထားသော နဂါးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။
သူသည် ချွမ်ချန်းမြို့အတွင်း၌ ရပ်နေသည်။
ဤအချိန်တွင်၊
ပစ္စုပ္ပန်၌ရှိသော လူတိုင်းသည် နဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော ဤမရင်းနှီးသော ဤယောက်ျားကြောင့် အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။
ဘာလို့ ဒီလူကို အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးရတာလဲ?
ဖြစ်နိုင်တာက၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက ဒီလူကို ထီးနန်းပေါ် တင်ဖို့ပဲ ပုန်ကန်ခဲ့တာလား?
ဒါက အရမ်း မယုံနိုင်စရာပဲ!
သူတို့ အတွေးထဲ နစ်မြောနေစဉ်၊
တော်ဝင် ဘုန်းကြီး ရာပေါင်းများစွာသည် လေထဲတွင် ရောက်ရှိလာသည်။
သူတို့သည် ပထမတန်းဝန်ကြီး စွန်းလုံဟိုင်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
နှစ်ရက်ကြာ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုပြီးနောက်၊
စွန်းလုံဟိုင်သည် လက်ရှိအခြေအနေကို လုံးဝ နားလည်ခဲ့ပြီ။
ယဲ့ယွီ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီသည် ချက်ချင်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး၊
အရာအားလုံးကို ယဲ့ယွီအား လွှဲအပ်ခဲ့သည်။
ပြီးတော့ လူတိုင်းကို အသိပေးခဲ့သည်မှာ၊
ယဲ့ယွီသည် တာယုံမင်းဆက်၏ အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ဖြစ်သည်ဟု။
စွန်းလုံဟိုင်သည် လိမ္မာပါးနပ်သူဖြစ်၍၊
ချက်ချင်း သူကိုယ်တိုင် မဟာမိတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ယဲ့ယွီ၏ ထီးနန်းတက်ခြင်းကို အားတိုက်ထောက်ခံခဲ့သည်။
ဒါ့အပြင် အဓိက အချက်ကတော့၊
ယဲ့ယွီ၏ အထောက်အထားကို တာယုံမင်းဆက်၏ အမတ်များက အလွယ်တကူ လက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ သခင်အသစ်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီးနောက်၊
စွန်းလုံဟိုင်သည် သူ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို မည်သို့ ဖော်ပြရမည်ကို သဘာဝကျစွာ နားလည်ခဲ့သည်။
သူ မြို့ထဲ ရောက်ခါစ၊
မငြိမ်မသက်ခင်မှာ၊
သူ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်- "မင်းတို့အားလုံး ရူးနေကြတာလား?
အရှင်ဧကရာဇ် ရောက်နေပြီ၊ ဘာလို့ ဒူးမထောက်ကြတာလဲ?
ဒူးထောက်!
မင်းတို့အားလုံး ဒူးထောက်!"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
အဲ့ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ စစ်သားတွေအားလုံး နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ရဲ့ ထိတ်လန့်မှုကနေ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြတယ်။
သူတို့ အလောတကြီး ဒူးထောက်ပြီး ဂါရဝပြုကြတယ်။
အဆင့်နိမ့် စစ်သားများအတွက်၊
ဒူးထောက်ပြီး ဂါရဝပြုတာက၊
သူတို့ ကြာပြီ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေတဲ့ အရာပဲ။
ရှန်ကွမ်းရမ်က ဒူးထောက်ဖို့ ပြောတော့ သူတို့က သဘာဝကျစွာပဲ လုပ်ကြတယ်။
အရေးကြီးတာက အသက်ရှင်ဖို့နဲ့ အစားအသောက် လုံလောက်စွာ ရဖို့ပဲ။
အလယ်အလတ်ကနေ အဆင့်မြင့် ဗိုလ်ချုပ်တွေကတော့ လုံးဝ မခုခံဝံ့ကြဘူး။
သူတို့အားလုံး ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီရဲ့ သံမဏိလက်သီးနည်းလမ်းတွေကို ကောင်းကောင်း သိပြီးသား။
ယဲ့ယွီ ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ်၊
သူတို့မှာ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီရှေ့မှာ ဒူးထောက်ဖို့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ယုတ္တိရှိတယ်။
ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတွေ **အမည်းရောင် ပင်လယ်ကြီးနဲ့တူလောက်အောင်စုဖွဲ့ ပြီးဒူးထောက်နေတာကို မြင်တော့၊
စွန်းလုံဟိုင် ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာတယ်။
ယဲ့ယွီကို ဂါရဝပြုပြီးနောက်၊
သူ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်- "လူတိုင်း၊ နားထောင်ကြပါ။"
"ဒီလူက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ် ယဲ့ကွေလျန်ရဲ့ ဆယ့်ခြောက်ယောက်မြောက် မင်းသားပဲ။"
"လက်ရှိမှာ သူက တာယုံမင်းဆက်ရဲ့ အုပ်စိုးနေတဲ့ ဧကရာဇ် ယဲ့ယွီပဲ!"
"မင်းတို့ ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ ဒူးထောက်ပြီး ဂါရဝမပြုတာက ကြီးလေးတဲ့ ရာဇဝတ်မှုပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က စွမ်းရည်ကို အရေးတကြီး လိုအပ်နေတာ၊ အရှင်ဧကရာဇ်ကမင်းတို့ကို အပြစ်ရှိနေပေမဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုကရုဏာတွေ ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ!"
"မင်းတို့အားလုံး နားလည်ရဲ့လား?"
မန်ရှိဖန်း ရုတ်တရက် ခေါင်းမြှောက်လိုက်ပြီး၊
ယဲ့ယွီကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ဆယ့်ခြောက်ယောက်မြောက် မင်းသား?
သူ မင်းဆက်နှစ်ခုလုံးရဲ့ ဝါရင့်တစ်ဦးပဲ။
သူ ဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးဘူး၊
ယဲ့ကွေလျန်မှာ ဆယ့်ခြောက်ယောက်မြောက် မင်းသား ရှိတယ်လို့။
ဒီတော့ ယဲ့ယွီက ဘယ်ကလာတာလဲ?
မန်ရှိဖန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ရှေ့က နဂါးဝတ်ရုံဆင်ထားတဲ့ ယဲ့ယွီကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။
သူ ရှုပ်ထွေးနေစဉ်၊
သူ ရုတ်တရက် အေးစက်စက် အသံလှိုင်းတစ်ခု ရလိုက်တယ်!
"ခေါင်းငုံ့!"
"အရှင်ဧကရာဇ်ရဲ့ ရှေ့မှာ ရိုသေမှု ပြသရမယ်!"
"မဟုတ်ရင် တာယုံမင်းဆက်မှာ တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ပိုများလာလိမ့်မယ်!"
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊
အဲဒီ အသံက ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီဆီကလာတာ။
ချက်ချင်းပင်၊
မန်ရှိဖန်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။
သူ ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။
ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်- "ကျွန်တော် မန်ရှိဖန်း၊ အရှင်ဧကရာဇ်ကို ဂါရဝပြုပါသည်!"
သူ ဦးဆောင်သွားတော့၊
ပွဲနေရာက စစ်သားတွေအားလုံး အတူတူ လိုက်လုပ်ကြတယ်။
"အရှင်ဧကရီကို ဂါရဝပြုပါသည်!"
ယဲ့ယွီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးလာသည်။
လေးနက်သော အသံဖြင့် သူ ပြောလိုက်သည်- "ငါ မလိုအပ်တဲ့ စကားတွေ ပြောရတာ မကြိုက်ဘူး။"
"ငါ အလုပ်တွေကို လုပ်ရတာပဲ ကြိုက်တယ်!"
"ဒီနေ့ကစပြီး ငါ အမိန့်တစ်ခု ကြေညာမယ်။"
"ရန်သူလူတစ်ယောက်ကို သတ်တဲ့သူကို ငွေ ဆယ်တုံး၊ မြေနှစ်ဧက၊ နဲ့ အိမ်တစ်လုံး ဆုချမယ်။"
"ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်သွားမယ်!"
"မင်းတို့ ဘယ်လောက်ရမလဲဆိုတာ မင်းတို့ကိုယ်တိုင်ပေါ် မူတည်တယ်၊ စစ်သည်တော်တို့!"
ဒီကြေညာချက်ကို ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အခြေခံပြီး လုပ်ခဲ့တာ။
ပစ္စုပ္ပန်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်တယ်။
ထို့နောက်၊
စွန်းလုံဟိုင်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ငွေ သိန်းတစ်ရာလုံးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်တယ်။
သူ မြေပြင်ပေါ်မှာ ငွေတောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုပုံလိုက်တယ်။
ဒီလို အားကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းက၊
အဆင့်နိမ့် စစ်သားတွေအားလုံးရဲ့ မျက်လုံးတွေကို နီရဲစေခဲ့တယ်။
ငွေတောင်!
ငွေတောင် အစစ်အမှန်က ဒီမှာပဲ။
ဒီမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို ပိုက်ဆံက အဲဒီမှာပဲလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြနေတာ။
ရန်သူကို သတ်နိုင်သရွေ့၊ ဘယ်အချိန်မဆို ယူလို့ရတယ်။
စစ်သားတစ်ဦးက သူ့ရှေ့က အရာအားလုံးကို ကြည့်ပြီး၊
တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်- "ငွေ၊ နဲ့ မြေလား?
သူတို့ တကယ်ပဲ မြေ ပေးတာလား?"
ဒီကြေညာချက်က အနီးနားက ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ ကြိမ်လုံးကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်စေခဲ့တယ်။
သန့်ရှင်းသော အမိန့်ကို မေးခွန်းထုတ်တာက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးသင့်တယ်။
ယဲ့ယွီ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်- "မြေကို တကယ် ပေးတယ်။ တိုက်ပွဲပြီးရင် ပေးလိမ့်မယ်!"
"ဒါပေမဲ့ လိုအပ်ချက်က မင်း သတ်နိုင်ရမယ်! မင်း မင်းခြေအောက်က မြေကိုလည်း ကာကွယ်နိုင်ရမယ်။"
"မင်း မကာကွယ်နိုင်ဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ မြေ၊ အိမ်၊ နဲ့ ငွေတွေက တာရှားမင်းဆက်ရဲ့ စစ်သားတွေအတွက် ဆုလာဘ်တွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
စစ်သားတွေရဲ့ အသက်ရှူသံတွေ ပိုလေးလာခဲ့တယ်။
လက်တစ်ကမ်းမှာရှိတဲ့ အရာတွေက သူတို့မျက်စိရှေ့မှာပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ခိုးယူချင်တဲ့သူတွေ ရှိနေတယ်။
ဘာလို့လဲ?
ဘာလို့ သူတို့မှာ အခွင့်အရေးရှိတာလဲ?
ထို့နောက် ယဲ့ယွီသည် တော်ဝင်ဘုန်းတော်ကြီး ရာပေါင်းများစွာထံ လှည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့အားလုံးလည်း၊ ကိုယ်ခံပညာ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်။"
"မင်းတို့ ဘာလိုချင်လဲ၊ ငါ ပေးမယ်!"
"ဒါပေမဲ့ လိုအပ်ချက်က၊ မင်းတို့ ရန်သူရဲ့ ကျင့်ကြံသူ ခေါင်းတွေနဲ့ လဲလှယ်ရမယ်!"
ဒီလို ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာမှာ၊
လူသား မင်းဆက်တွေ စစ်ပွဲတွေ တိုက်ကြတယ်၊ စစ်သားတွေက အရေးကြီးတယ်။
ဒါပေမဲ့ တိုက်ပွဲရဲ့ ဦးတည်ရာကို တကယ် ဆုံးဖြတ်တာက၊
ကျင့်ကြံသူတွေပဲ။
ဒါကြောင့် ဒီ တော်ဝင် ဘုန်းကြီးတွေလည်း ရှေ့ထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရမယ်!
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊
ယဲ့ယွီရဲ့ စကားတွေက ပစ္စုပ္ပန်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို လုံးဝ မြှင့်တင်ပေးခဲ့တယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီကို ထပ်မံ မြင်တွေ့စေခဲ့တယ်၊
ဆုလာဘ်တွေကို ဘယ်လို ပေးသင့်တယ်ဆိုတာကို။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ ကမ္ဘာပေါ် မှာ အောင်မြင်မှုအတွက် ဆုလာဘ် ပေးတဲ့ နည်းလမ်းက၊
ဒီ ကမ္ဘာမှာ **လုံးဝကို ** **အတူတူအကျိုးသက်ရောက်မှုပြင်းထန်စေတာပဲ!
အဲဒီနေ့ နေ့လည်ပိုင်းမှာ၊
တာယုံမင်းဆက်ရဲ့ စစ်သားတွေက၊
တာရှားမင်းဆက်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို တစ်ခါတည်း အနိုင်ယူခဲ့ရုံသာမက၊
သူတို့ အရင်က ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးတဲ့ နယ်မြေတွေကိုလည်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။
ယဲ့ယွီလည်း သူ့ကတိကို တည်ခဲ့တယ်။
သူ စာရေးတစ်ထောင်ကျော်ကို စုစည်းပြီး စစ်သားတွေနောက်ကနေ လိုက်စေခဲ့တယ်။
တိုက်ပွဲတိုင်းပြီးတိုင်း၊
သူတို့ ရှေ့ထွက်ပြီး အောင်မြင်မှုတွေကို မှတ်တမ်းတင်ကြတယ်။
ပြီးတော့ တစ်ရက်အတွင်းမှာပဲ ဆုလာဘ်တွေကို ဖြန့်ဝေကြတယ်။
ဒီလို အစီအမံတွေနဲ့ဆိုရင်၊
တာယုံမင်းဆက်ရဲ့ စစ်သားတွေနဲ့ ဘုန်းကြီးတွေက သေခြင်းကို မကြောက်ဘဲ တိုက်ခိုက်ကြတယ်။
တာရှားမင်းဆက်ကို ရူးသွပ်စွာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြတယ်။
အခြေအနေက တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။
တစ်လခွဲအတွင်းမှာပဲ၊
ဆုံးရှုံးခဲ့တဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြန်သိမ်းပိုက်နိုင်ရုံသာမက၊ တာရှားမင်းဆက်ထဲကိုပါ အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်၊
သူတို့ကို သံတမန်တွေ စေလွှတ်ပြီး၊
ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲတွေ ပြင်ဆင်ဖို့ ဖိအားပေးခဲ့တယ်။
သို့သော် ယဲ့ယွီ၏ သဘောထားသည် အလွန် ပြတ်သားခဲ့သည်။
သူ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ကြေညာလိုက်သည်-
ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲအားလုံးကို ငြင်းပယ်ရန်။
မင်းတို့ရဲ့ မြေ၊ ငွေ၊ နဲ့ အိမ်တွေက ငါ့ရဲ့ တာယုံမင်းဆက် စစ်သားတွေပိုင်ဆိုင်ရမယ်!
ဒီသတင်း ထွက်လာတာနဲ့၊
စစ်သားတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ တစ်ဖန် တက်ကြွလာခဲ့ပြီး၊
သူတို့ရဲ့ ရူးသွပ်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြတယ်။
နောက်ထပ် နှစ်လ ကြာပြီးနောက်၊
တာရှားမင်းဆက်ကို လုံးဝ ထိုးဖောက်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။
အိပ်မက်ထဲကအတိုင်းပဲ၊ တာယုံမင်းဆက်ရဲ့ လက်အောက်ခံနိုင်ငံ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
ဒီ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက ယဲ့ယွီကို တစ်ခု တောင်းဆိုခဲ့တယ်။
သူ့ကို လက်ထပ်ဖို့ပဲ။
ပြိုင်ဘက်ကမ္ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အိပ်မက်ထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက ယဲ့ယွီကို လက်တွေ့မှာ တစ်ခါ ထပ်လက်ထပ်ချင်ခဲ့တယ်။
ဒီတစ်ခါ၊
သူမ အဲဒီ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ထပ်ဝတ်ချင်ခဲ့တယ်။
ဒီလို တောင်းဆိုမှုအတွက်၊
ယဲ့ယွီ ပျော်ရွှင်စွာ သဘောတူခဲ့တယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် မြို့တော်ကို ပြန်သွားပြီး၊
ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာပွဲတစ်ခု ကျင်းပခဲ့တယ်။
အဲဒီ မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ထပ်ဝတ်ရတဲ့ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တယ်။
ယဲ့ယွီလည်း အတူတူပဲ။
အထူးသဖြင့် အဲဒီညက၊
သူတို့ ပိုတောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြတယ်။ အရင်ကထက်ပိုကြမ်းတမ်းပြင်းထန်လွန်းတဲ့ လူးလိမ့်ပူးယှက်မှုတွေ ၊အော်ဟစ်ညဉ်းတွားသံတွေက နန်းတော်အိပ်ဆောင်ရဲ့ အသံလုံအတားဆီးတွေကိုတောင် ဖောက်ထွက်တော့မလိုပဲ။ ဧကရီမလေးရဲ့အလှတရားတောင့်တင်းလှပ တဲ့ ကိုယ်လုံးအလှတွေကို ဧကရာဇ်မင်းကြီးယဲ့ယွီ အပြည့်အဝခံစားခဲ့တယ်။ အိပ်မက်ထဲကထက်ပိုပိုဖြူဖွေးတောင့်တင်းနေတဲ့ရေဆေးငါးကိုယ်လုံးနဲ့မလို့ ထင်ထားတာထက်ကိုပိုမိုအရသာပြည့်ဝတဲ့ညကိုရရှိခဲ့တယ်။
မင်္ဂလာပွဲပြီး နောက်တစ်ရက်မှာ၊
နိဗ္ဗာန်နန်းတော်ရဲ့ သခင် ရှန်ယွမ်ရှန်းက လူတွေနဲ့အတူ လာရောက် ဂုဏ်ပြုခဲ့တယ်။