အခန်း ၂၀၇-၂၀၈
Vol. 7 Ch. 207-208
အခန်း ၂၀၇
အလယ်တိုက်ကြီး။
ကွမ်းယန် ဂိုဏ်းအတွင်း၌၊
ကြီးမားသော ဝိညာဉ်သင်္ဘော ဆယ်စီးသည် တန်းစီလျက်ရှိသည်။
ကျင့်ကြံသူတစ်ထောင်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် ကွမ်းယန် ဂိုဏ်း၏ တပည့်အားလုံးကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။
သူတို့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ကျူးကျော်ပြီဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။
ဒီအချိန်မှာ၊
ပုံရိပ်နှစ်ခု အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
၎င်းတို့မှာ ပုလင်ဖေနှင့် ယွင်ချီမုမှတစ်ပါး အခြားသူများ မဟုတ်ပေ။
ယဲ့ယွီနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက်၊
ယွင်ချီမုသည် ကွမ်းယန် ဂိုဏ်းသို့ ချက်ချင်း မပြန်ခဲ့ပေ။
အစားထိုးအနေဖြင့် သူ၏စိတ်ကို လမ်းခရီးတစ်ဝက်တွင် ပြောင်းလဲကာ ပုမိသားစု၏ နယ်မြေသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။
သူမ ပုလင်ဖေနှင့် ကိစ္စများ ဆွေးနွေးလိုခဲ့သည်။
သူတို့ ကာကွယ်ရေးမဟာမိတ်အကြောင်း သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။
ယဲ့ယွီကို တွေ့ရှိပြီးနောက် ဘာလို့ ကြိုတင် မပြောခဲ့တာလဲ?
ယွင်ချီမုသည် အခြားနေရာများတွင် မလိုအပ်သော အချိန်များစွာ ကုန်ခဲ့သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
ယွင်ချီမု၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရင်း၊
ပုလင်ဖေသည် အတော်လေး ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။
သူမ ပြောချင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်၊
သို့သော် ယဲ့ယွီနှင့် အလုပ်များနေ၍ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မေ့သွားခဲ့သည်ဟု။
သူမ အလုပ်များနေတဲ့ အကြောင်းရင်းကို အသေးစိတ်ပြောဖို့ မလိုဘူး မဟုတ်လား?ဟီဟိ
ဒီလိုမျိုး ပြုံးဖြီးဖြီးအမူရာလေးကို လှပလွန်းတဲ့မျက်နှာလေးနဲ့လုပ်ပြနေတာ ပွင့်လင်းတဲ့ ရန်စမှုပဲ၊
ယွင်ချီမု မခံနိုင်တဲ့ အရာပဲ။
သူမ ချက်ချင်း လက်တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး၊
ပုလင်ဖေနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့သည်။
သို့သော်၊
နှစ်ဦးစလုံးသည် ယဲ့ယွီ၏ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်သည်ကို သိရှိထားပြီးဖြစ်၍ အသေခံ တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။
သူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် သူတို့၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ဖောက်ထုတ်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သရေဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊
မည်သူမျှ အခြားတစ်ဦးကို မကျော်လွန်နိုင်ခဲ့ပေ။
ယွင်ချီမုသည် အလွန် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း၊
ပုလင်ဖေသည် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ရန် အခွင့်အရေးကို ယူခဲ့သည်။
"ဒေါသမထွက်ပါနဲ့၊ ကာကွယ်ရေးမဟာမိတ်က ဆက်ပြီး လုပ်နိုင်သေးတယ်။"
"မင်း ယဲ့ယွီကို တွေ့ခဲ့မှာပဲ၊
"ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို မပြောခဲ့ဘူး မဟုတ်လား?"
အဲ့ဒီတော့ကျေပြီ။
ဤသို့အတွက်၊
ယွင်ချီမု အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး၊
ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်- "မင်းက အရင် မကောင်းခဲ့တာ၊ ငါက သဘာဝကျစွာပဲ **ဒီလိုပဲလုပ်မိမှာပေါ့!"
ပုလင်ဖေက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်- "အချို့ကိစ္စတွေက အတိတ်မှာ ထားခဲ့တာ အကောင်းဆုံးပဲ။"
"မင်းနဲ့ ငါက ညီအစ်မတွေလိုပဲ။"
"ငါတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီသင့်တယ်!"
"ငါ့ ပုမိသားစုက ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ မင်းရဲ့ ကွမ်းယန် ဂိုဏ်းရဲ့ ပံ့ပိုးမှု လိုအပ်တယ်။"
"မင်း ကြင်နာမှု ပြသရင် ငါ အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်လိမ့်မယ်!"
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
ယွင်ချီမု ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ၊
ပုလင်ဖေက ဒီလို ကိစ္စတွေကို ဒီလောက် သဘာဝကျကျ ပြောလိမ့်မယ်လို့။
သူမက သူ့ကို အမြတ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ထင်ရှားတယ်။
ယွင်ချီမုက သဘာဝကျစွာ သဘောမတူဘူး!
သူမ ချက်ချင်း ကွမ်းယန် ဂိုဏ်းကို ပြန်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ဘယ်လို စွဲလမ်းစေမလဲ နည်းလမ်းပေါင်းတစ်ရာကို ဆက်လက် လေ့လာဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ပုလင်ဖေက သူ့ကို ညီအမဖွဲ့ဖို့ လိုက်ခဲ့မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ခဲ့မလဲ?
ဒီလိုနဲ့၊
လက်ရှိမြင်ကွင်း ပေါ်လာခဲ့တယ်။
ကွမ်းယန် ဂိုဏ်းရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းက ခမ်းနားတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း၊
ယွင်ချီမုရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်လေးနက်သွားခဲ့တယ်။
သူမ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်- "ကျွန်မ ယွင်ချီမု၊ ကွမ်းယန် ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ပါ။ ရှင့်တို့ ဘယ်သူတွေလဲ?"
"ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ?"
သူမ၏ မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်ရာတွင်၊
လေထဲမှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ထောင်၏ မျက်နှာအမူအရာများ အေးစက်နေပြီး၊
စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပေ။
ထို့နောက်၊
ဗဟို ဝိညာဉ်သင်္ဘောမှ၊
နဂါးဝတ်ရုံဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူမသည် တာချန်မင်းဆက်၏ ဧကရီ လီရိုဝမ်မှတစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ပေ။
"ကျွန်မခင်ပွန်း ယဲ့ယွီကို လွှဲပေး။"
"မဟုတ်ရင် ဒီနေရာကို ချေမှုန်းပစ်မယ်!"
ခင်ပွန်း?
ယဲ့ယွီ?
ယွင်ချီမု၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ထူးထူးခြားခြား ဆွဲဆောင်မှုရှိလာသည်။
ပုလင်ဖေနှင့် သူမအပြင်၊
ယဲ့ယွီတွင် တခြားအဖော်များလည်း ရှိနေပုံရသည်။
ဘယ်လောက် ဒေါသထွက်စရာကောင်းလိုက်လဲ။
ယဲ့ယွီက တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူး!
ယွင်ချီမု ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်တာကို မြင်တော့၊
လီရိုဝမ်က ဒီအမျိုးသမီးက ယဲ့ယွီကို လက်လွှတ်မခံချင်ဘူးလို့ ပင်ကိုယ်ဗီဇအတိုင်း ထင်လိုက်တယ်။
သူမ ချက်ချင်း မျက်လုံးကျဉ်းလိုက်တယ်။
"မင်းမှာ အသက်အသက်ရှုချိန်ဆယ်ချက်စာရှူဖို့ အချိန်ရှိတယ်။"
ဒီလိုပြောပြီးနောက် လီရိုဝမ် လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။
သူမရဲ့ နောက်က ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရဲ့ မှော်ပစ္စည်းတွေကို ချက်ချင်း ထုတ်လိုက်ကြတယ်!
ဒီအတောအတွင်း ဝိညာဉ်သင်္ဘော ဆယ်စီးကလည်း အစီရင်ပညာရှင်တွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
ဒီအခြေအနေကို မြင်တော့၊
ယွင်ချီမုရဲ့ ဒေါသ ပိုတိုးလာတယ်။
သူမရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မြင့်တက်လာတယ်!
"ငါလည်း မင်းကို အသက်ရှုချိန်ဆယ်ချက်စာရှူဖို့ အချိန်ပေးမယ်။ အသက်ရှုချိန်ဆယ်ချက်စာရှူပြီးနောက် မင်းတို့ မထွက်သွားရင် မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ သေကြလိမ့်မယ်!"
"ကွမ်းယန် ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေ ဘယ်မှာလဲ?"
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခေါ်သံနဲ့အတူ၊
ကွမ်းယန် ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေအားလုံး ချက်ချင်း လေထဲကို တက်ကြတယ်။
သူတို့ ယွင်ချီမုနောက်မှာ စုရုံးကြတယ်။
နှစ်ဖက်ကြားက တိုက်ပွဲက မကြာခင်မှာပဲ စတင်တော့မယ်။
ပုလင်ဖေ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားပြီး၊
နှစ်ဖက်ကြားကို ရောက်လာခဲ့သည်။
သူမ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်- "အရှင်ဧကရာဇ်၊ ကျွန်မတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံကြပေမဲ့၊"
"ကျွန်မတို့အားလုံး တူညီမှုတစ်ခုရှိကြတယ်။"
"ကျွန်မတို့အားလုံး ယဲ့ယွီရဲ့ တာအိုအဖော်တွေပဲ!"
"လက်ရှိမှာ၊
ယဲ့ယွီက ကွမ်းယန် ဂိုဏ်းမှာ မရှိဘူး။"
"ဒါကြောင့် ဒီလိုမျိုး အင်အားပြခြင်းက မလိုအပ်ဘူး။"
"ဘာလို့ ထိုင်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သေချာ မသိကျွမ်းကြတာလဲ?"
"မဟုတ်ရင် တကယ် ရန်ပွဲဖြစ်ရင် ဘယ်သူပဲ ထိခိုက်မှု ရှိရှိ၊"
"ကျွန်မခင်ပွန်းက စိတ်ပျော်မှာမဟုတ်ဘူး!"
သူမ၏ အသံကျယ်နှင့်ပြောပြီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊
ဝိညာဉ်ဖိအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် aura ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
တာချန်မင်းဆက်၏ ကျင့်ကြံသူများ ချက်ချင်း အလွန်လေးနက်သော အသွင်အပြင်ကို ပြသကြသည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊
ပုလင်ဖေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယွင်ချီမုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နှစ်ဦးစလုံးသည် အားကောင်းသော ထူးချွန်ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည်။
သူတို့ တကယ် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် ၎င်းတို့နှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။
သို့သော် ၎င်းသည် ထူးဆန်းသည်မှာ မှန်ပေသည်။
ချန်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့် ယဲ့ယွီသည်၊
ဧကရီ၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိရုံသာမက၊
ထူးချွန်သော အဖော်နှစ်ဦးလည်း ရှိသည်။
သူ ဘယ်လို ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေတာလဲ?
ဝိညာဉ်သင်္ဘောပေါ်တွင်၊
လီရိုဝမ်လည်း အတော်လေး အံ့သြနေခဲ့သည်။
ထူးချွန်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးလား?
ပြီးတော့ နှစ်ဦးစလုံးက နတ်သမီးတွေလို လှပတယ်။
ယဲ့ယွီရဲ့ အဖော်တွေအားလုံး ဒီလို အရည်အသွေးမြင့်နေပြီလား?
...
မြောက်ပိုင်းတောနွံတိုက်ကြီး။
တာယုံမင်းဆက်၏ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌၊
နဂါးဝတ်ရုံဆင်ထားသော ယဲ့ယွီသည် သူ၏ ထီးနန်းပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်နေသည်။
ဒီအတောအတွင်း ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက သူ့ဘေးမှာ နာခံစွာ ထိုင်နေသည်။
ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးသည် လှေကားခြေရင်းတွင် ရပ်နေကြသည်။
ဦးဆောင်သူမှာ နိဗ္ဗာန်နန်းတော်၏ သခင် ရှန်ယွမ်ရှန်းမှတစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ပေ။
နိဗ္ဗာန်နန်းတော်သည်၊
မြောက်ပိုင်းတောနွံတိုက်ကြီး၏ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ခံရသည်။
အိပ်မက်ထဲတွင်၊
ယဲ့ယွီ ဂိုဏ်းများကို နင်းချေခဲ့စဉ်က၊
နိဗ္ဗာန်နန်းတော်သည် သူ့ကို မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။
သူတို့သည် သူ့နှင့် မည်သည့် ပဋိပက္ခမျှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။
ဒီအရာက ယဲ့ယွီကို အခုချိန်ထိ အထင်ကြီးစေခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ အသိဆုံးကတော့၊
ရှန်ယွမ်ရှန်း ဘာလို့ ဒီလောက်နောက်ကျပြီး ရောက်လာတာလဲ?
တမင်လား?
ယဲ့ယွီ မေးခွန်းမထုတ်ခင်မှာ၊
ရှန်ယွမ်ရှန်း ချက်ချင်း ဂါရဝပြုပြီး ပြောလိုက်သည်- "တာယုံမင်းဆက်၏ အရှင်ဧကရာဇ် မင်္ဂလာဆောင်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။"
"အရှင်ဧကရာဇ်နှင့် ဧကရီတို့ တစ်သက်တာလုံး နှလုံးသားတစ်ခုတည်းဖြင့်၊ ထာဝရ မသေနိုင်ပါစေ!"
ဒီနောက်မှာတော့၊
နိဗ္ဗာန်နန်းတော်က အကြီးအကဲတစ်ဦးက လက်ဆောင်စာရင်းကို ချက်ချင်း တင်ပြလိုက်တယ်။
၎င်းတွင် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များ၏ ပစ္စည်းများနှင့် အရေအတွက်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားသည်။
ယဲ့ယွီ စာရင်းကို သာမန်ကာလျှံကာ ယူလိုက်သည်။
တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက်၊
နိဗ္ဗာန်နန်းတော်၏ စိတ်ရင်းမှန်မှုက ဒီတစ်ခါ လက်ခံနိုင်လောက်တယ်လို့ ထင်ရတယ်။
ထို့နောက်၊
ရှန်ယွမ်ရှန်းက သူ နောက်ကျရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြခဲ့တယ်။
ဒါက ရိုင်းပျမှုကြောင့် မဟုတ်ဘူး၊
သူ တာယုံမင်းဆက်ကို လာတဲ့ လမ်းမှာ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်တစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရလို့၊
အနည်းငယ် နှောင့်နှေးမှု ဖြစ်ခဲ့ရတာ။
မူလကတော့၊
သူတို့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကနေ ဘဏ္ဍာတွေ ယူလာပြီး လက်ဆောင်တွေ ထပ်ထည့်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ။
ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲ ဝင်သွားတဲ့သူတွေက အောင်မြင်စွာ မထွက်လာသေးဘူး။
ဒါကြောင့် သူတို့ လက်လျှော့ရုံပဲ ရှိတယ်။
သို့သော် ယဲ့ယွီ စိတ်ဝင်စားရင်၊
သူတို့နဲ့အတူ လျို့ဝှက်ရတနာသိုက်ရဲ့ နယ်နိမိတ်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှုနိုင်တယ်။
လျှို့ဝှက်ဘဏ္ဍာ ဘာပဲ ပေါ်လာလာ၊
သူတို့ ယဲ့ယွီကို မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုကို ခိုင်မာစေဖို့အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ဆက်လက် ပေးအပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိကြတယ်။
ဒီစကားကို ကြားတော့၊
ယဲ့ယွီ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။
လက်တွေ့မှာ သူ လျို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးဘူး။
သဘာဝကျစွာပဲ သူ အလွန် သိချင်နေခဲ့တယ်။
ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက်၊
သူ ရှန်ယွမ်ရှန်းနှင့်အတူ လျို့ဝှက်ရတနာသိုက်၏ နယ်နိမိတ်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် သဘောတူခဲ့သည်။
သူတို့ တစ်နာရီအတွင်း ထွက်ခွာရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။
ရှန်ယွမ်ရှန်း အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး၊
ထို့နောက် ပြင်ဆင်ရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူ မြို့တော်အပြင်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်သင်္ဘောထဲ ဝင်သွားခဲ့သည်။
သူ အခန်းထဲ ဝင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊
ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖုံးအုပ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အရိပ်များထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
တာရှားမင်းဆက်၏ ဝန်ကြီးများ ရှိနေမည်ဆိုလျှင်၊
သူတို့ သေချာပေါက် သူမကို အသိအမှတ်ပြုကြလိမ့်မည်။
ဒီအမျိုးသမီးက တာရှားမင်းဆက်ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် မင်းသမီး နင်ကျီမှတစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ပေ။
သူမ ရှန်ယွမ်ရှန်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။
တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်- "သူ လျို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကို သွားဖို့ သဘောတူခဲ့လား?"
"သူ သဘောတူခဲ့တယ်၊ ကျီအယ်။ အရာအားလုံး စီစဉ်ပြီးပြီ။"
"ငါ တခြား တိုက်ကြီးက ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုတောင် အထူးဖိတ်ကြားထားတယ်။"
"ကိစ္စပြီးသွားရင် ငါတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို မမေ့ပါနဲ့"
ရှန်ယွမ်ရှန်းက နင်ကျီရဲ့ နူးညံ့တဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်၊
သူ့မျက်လုံးတွေမှာ သံယောဇဉ်တွေ ပြည့်နေခဲ့တယ်။
၂၀၈ ဆက်ရန်
*****
အခန်း ၂၀၈
အိပ်မက်ထဲတွင်။
အိပ်မက်တစ်လျှောက်လုံး တာရှားမင်းဆက်သည် တာယုံမင်းဆက်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အဆက်မပြတ် ခံခဲ့ရသည်။
သို့သော်၊
လက်တွေ့တွင်မူ အတော်လေး ကွာခြားသည်။
အစပိုင်းတွင်၊
တာရှားမင်းဆက်သည် ပြတ်သားသော အားသာချက်ကို ရရှိထားသည်။
သူတို့သည် မြို့ဆယ့်နှစ်မြို့ကို ဆက်တိုက်သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံး ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။
လူတိုင်း ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်မှာ၊
မကြာမီပင် တာယုံမင်းဆက်၏ မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး၊
ထို့ကြောင့် တာရှားမင်းဆက်၏ နယ်မြေကို တစ်ဖန် တိုးချဲ့နိုင်မည်ဟု။
ဤပျော်ရွှင်မှုကြောင့်၊
တာရှားမင်းဆက်၏ အကြီးဆုံးမင်းသမီးသည် ပဉ္စမမင်းသမီး နင်ကျီနှင့်အတူ နွေဦးပျော်ပွဲစားထွက်ရန် မြို့ပြင်သို့ သွားခဲ့သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ၊ သူတို့သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ မှ ထွက်လာခဲ့သည့် နိဗ္ဗာန်နန်းတော်၏ သခင် ရှန်ယွမ်ရှန်းကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ဆုံခဲ့သည်၊။
သို့သော် ခဏတာတွေ့ဆုံပြီးနောက်၊
ရှန်ယွမ်ရှန်းသည် သူမ၏ အလှကြောင့် အံ့အားသင့်ခဲ့သည်။
ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ ကယောင်ကတမ်းဖြစ်ကာ အိပ်မရခဲ့ပေ။
နောက်တစ်နေ့တွင်၊
သူသည် တာရှားမင်းဆက်သို့ တန်ဖိုးရှိသော လက်ဆောင်များဖြင့် လာရောက် ထိမ်းမြားလက်ထပ် အိမ်ထောင်ပြုရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။
သို့သော် နင်ကျီသည် ရှန်ယွမ်ရှန်းကို မနှစ်သက်ခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူမ ဖခင်အား သူ့ကို ငြင်းပယ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ဤသည်က ရှန်ယွမ်ရှန်းကို အလွန် ဝမ်းနည်းစေခဲ့သည်။
မည်သူမျှ မသိခဲ့သည်မှာ၊
နိုင်ငံနှစ်ခုကြား အခြေအနေသည် ရုတ်တရက် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု။
လအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊
တာယုံမင်းဆက်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပြန်လည်ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့ပြီး၊
တာရှားမင်းဆက်၏ မြို့တော်အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ဤသတင်းကို ရရှိသောအခါ၊
ရှန်ယွမ်ရှန်းသည် အန္တရာယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊
နင်ကျီကို ကယ်တင်ရန်အတွက် တာရှားမင်းဆက်ထဲသို့ အချိန်မီ ဝင်ရောက်ကာနင်ကျီကိုခေါ်ထုတ်သွား ခဲ့သည်။
သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သည်။
ထိုညတွင်ပင်၊တာယုံမင်းဆက်**သည်
မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ကာ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး
တာရှားမင်းဆက်၏ တော်ဝင်မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ကွပ်မျက်ခဲ့ရာ
နင်ကျီမှာ သူတို့၏ *မျိုးနွယ်**မှ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအဖြစ်ကျန်နေခဲ့သည်။
သူမ၏ ဆွေမျိုးများအားလုံး သေဆုံးသွားသည်ကို သိရှိသောအခါ၊
နင်ကျီသည် နှလုံးသားကွဲကြေခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမ ရှန်ယွမ်ရှန်းအား ပြောပြခဲ့သည်၊
သူသာ တာယုံမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ပါက၊
သူမ ရှန်ယွမ်ရှန်း ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လက်ထပ်မည်ဟု။
ဧကရာဇ်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည်၊
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ခက်ခဲလှသည့် ကြီးမားသော အလုပ်တခုဖြစ်သည်။
မည်သူလုပ်ကြံသည်ဆိုသော သတင်းထွက်ပေါ်လာပါက၊
မင်းဆက်တစ်ခုလုံး၏ လက်တုံ့ပြန်မှု လိုက်လာလိမ့်မည်။
အန္တရာယ်များစွာ ရှိသည်။
သို့သော် ရှန်ယွမ်ရှန်းအတွက် နင်ကျီကို သူ့၏ အဖော်အဖြစ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဖြစ်စေရန်၊
သူ ခိုင်မာစွာ သဘောတူခဲ့သည်။
သူ အသေးစိတ် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲရန် ဆယ်ရက် အချိန်ယူခဲ့သည်။
ပထမဦးစွာ သူသည် ဖွဲ့စည်းပုံအစီရင်များကို အသုံးပြု၍ နေရာတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဘုံအဖြစ် ဖုံးကွယ်ခဲ့သည်။
သူသည် ၎င်းဖြင့် ယဲ့ယွီ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် များပြားလှသော လက်ဆောင်ရတနာများဖြင့် အစွမ်းထက်သော တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။
အချိန်ကျသောအခါ သူမသည် တိုက်ခိုက်ပြီး ယဲ့ယွီကို သတ်ရန် ကြိုးပမ်းမည်။
အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင်တောင်၊
၎င်းသည် တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ၏ ကိစ္စဖြစ်သည်။
သူနှင့် ဘာမှ မဆိုင်ပါ။
အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ချောမွေ့သည်။
ဒါ့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးအချက်ကတော့၊
**လျှို့ဝှက်ဘုံ(ရတနာသိုက် ဒန်ဂျီယွန်)**က ယဲ့ယွီရဲ့ အာရုံကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းစားခဲ့တာပဲ။
ဒီအရာက ရှန်ယွမ်ရှန်းကို ဝမ်းသာစေခဲ့တယ်။
သူ နင်ကျီနဲ့ အနာဂတ်ကိုတောင် စိတ်ကူးယဉ်နေခဲ့ပြီ။
တွေးရုံနဲ့တင် သူ ပျော်နေပြီ။
ဒါပေမဲ့ သူ သတိမထားမိတာက၊
နင်ကျီရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အေးစက်မှုတွေပဲ ရှိနေတာကိုပဲ။
မကြာခင်မှာပဲ၊
ယဲ့ယွီနဲ့ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီတို့ဟာ တော်ဝင်ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာ၊
နဂါးလှည်းပေါ်တက်ပြီး ရှန်ယွမ်ရှန်းနဲ့အတူ အရှေ့ဘက်ကို ထွက်ခွာခဲ့ကြတယ်။
လျှို့ဝှက်ဘုံတည်နေရာက၊
တာယုံမင်းဆက်ကနေ မိုင်တစ်ထောင်အကွာက ထိပ်ဖျားတောင်ပေါ်မှာ။
ဒီအကွာအဝေးက သိပ်မဝေးဘူး။
ခဏလေးအတွင်းမှာ၊
သူတို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်လာခဲ့ကြတယ်။
နဂါးလှည်းကနေ ဆင်းပြီးနောက်၊
ယဲ့ယွီ ထိပ်ဖျားတောင်ပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ လင်းလက်နေတဲ့ နေရာပြောင်း ဒိုင်မန်းရှင်း ဝင်ပေါက် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်တယ်။
အဲဒီကနေ မျက်စိကျိန်းစရာ တောက်ပပြီးလှပလွန်းတဲ့ ရောင်စုံအလင်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
ပတ်ပတ်လည်မှာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဒါဇင်ကျော် စုဝေးပြီး အနီးအနားမှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတယ်။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့၊
ရှန်ယွမ်ရှန်းက မကျေနပ်ဟန်ဆောင်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် အော်ဟစ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့တယ်- "မင်းတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ?
ဒီလောက်ကြာနေပြီ၊ လျှို့ဝှက်ဘုံကို မစူးစမ်းရသေးဘူးလား?"
အနီရောင် တာအိုဝတ်ရုံဝတ်ထားတဲ့ အရပ်ပုတဲ့လူတစ်ယောက် ခေါင်းအနည်းငယ် ငုံ့လိုက်တယ်။
"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို တင်ပြပါတယ်။ အကြီးအကဲတယောက်က လျှို့ဝှက်ဘုံထဲဝင်သွားတာ အချိန် ခဏတာ ကြာရှိနေပါပြီ။"
"မကြာခင် သူ့ဆီက ရတနာသိုက်ရဲ့ အချက်အလက် ရလဒ်တွေ ထွက်ပေါ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်ပါတယ်။"
သူတို့ရဲ့ စကားပြောသံက တိုးတိုး မဟုတ်ဘူး၊
ပတ်ပတ်လည်က လူတိုင်း ကြားနိုင်လောက်အောင် ရှင်းတယ်။
ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက သူ့ရှေ့က အက်ကွဲကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊
တလက်လက်တောက်ပနေတဲ့ အလင်းတွေ လင်းလိုက်မှိန်လိုက် ဖြစ်နေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။ နေရာလွတ် အက်ကြောင်းတွေကလည်း ပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေတယ်။
ဒါက လျှို့ဝှက်ဘုံ ပျက်စီးတော့မယ်ဆိုတဲ့ လက္ခဏာပဲ။
ဖြစ်နိုင်တာက တကယ်ပဲ မကြာတော့ဘူး။
ယုတ္တိရှိရှိ ပြောရရင် သူတို့ စောင့်သင့်တယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျှို့ဝှက်ဘုံဆိုတာ ရှာလို့မရဘဲ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အရာပဲ။
ဒါ့အပြင် အထဲမှာ အကြီးကဲ လူတစ်ယောက် အန္တရာယ်တွေရင်ဆိုင်နေတာ။
သူတို့ ရတနာတွေ ရခဲ့ရင် ကောင်းမှာ မဟုတ်လား?
ဒါပေမဲ့ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက ဘာအကြံပေးချက်မှ မပေးခဲ့ဘူး။
သူမ ယဲ့ယွီရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သြဇာလွှမ်းမိုးဖို့ မလိုချင်ဘူး။
ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း မပြောတာကို မြင်တော့၊
ရှန်ယွမ်ရှန်းက ခက်ခဲဟန်ဆောင်ပြီး ပြောလိုက်တယ်- "အရှင်မင်းကြီး၊ ဘာလို့ ဒီမှာ ခဏစောင့်နေတာလဲ?"
ယဲ့ယွီ က နားလည်ရခက်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပြလိုက်တယ်။
ကြယ်တာရာပေါင်းစုံ ဖွဲ့စည်းပုံပညာနဲ့ဆိုရင် သူ ကမ္ဘာပေါ်က ဖွဲ့စည်းပုံအားလုံးကို မြင်နိုင်တယ်။
ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်ဘုံအဖြစ် ဖုံးကွယ်တဲ့ ဒီလို နည်းဗျူဟာကို ယဲ့ယွီအဆင့်နဲ့ အေးဆေးစွာတွက်ချက်ထားပြီး အတွင်းကျကျထိ မြင်ပြီးသား။
လျှို့ဝှက်ဘုံက အတုအယောင်ပဲ၊ သဘာဝကျစွာပဲ ရတနာဘဏ္ဍာတွေလည်း အတုအယောင်ပဲ။
ဒါကြောင့် ရှန်ယွမ်ရှန်း သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က နည်းနည်း မရှင်းမလင်း ဖြစ်နေတယ်။
ယဲ့ယွီက သူ့ဘေးက ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီနဲ့ သူတို့ပတ်ပတ်လည်က တော်ဝင်ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာနီးပါးကို ကြည့်လိုက်တယ်။
ဒီလို **လူအင်အားသိုင်းအဆင့်တွေ နဲ့ဆိုရင်၊
** နတ်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ** တွေ မလာသရွေ့၊
သူတို့ကို တားဆီးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီရဲ့ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တွေအရ၊
ရှန်ယွမ်ရှန်းက နှောင်းပိုင်း ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပဲ။
သူက အလယ်အလတ် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် မှာ ရှိနေပေမဲ့၊
သူ့ကို သတ်ဖို့ မခက်ခဲဘူး။
ဒီအခြေအနေမှာ၊
ယဲ့ယွီက ရှန်ယွမ်ရှန်း ဘယ်လို လှည့်ကွက်တွေ ထုတ်နိုင်မလဲဆိုတာကို သိချင်နေခဲ့တယ်။
ဒီလိုနဲ့၊
ယဲ့ယွီက တစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး၊
ရှန်ယွမ်ရှန်းနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်သွားတယ်။
လှောင်ပြောင်တဲ့ လေသံနဲ့ သူ ပြောလိုက်တယ်- "ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ဘယ်လို အံ့အားသင့်စရာတွေ လုပ်ပြနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်မယ်!"
ရှန်ယွမ်ရှန်း ရုတ်တရက် သူ့ရင်ထဲမှာ တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ခံစားရတယ်။
အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ၊
သူ အေးစက်တဲ့ ချမ်းတုန်မှုတစ်ခု ခံစားရတယ်။
သူ ဘာမှ အားနည်းချက်မရှိအောင်စီစဉ်ထားတာလေ၊ သူ့အကြံတွေကို ယဲ့ယွီ**ကထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့တာလား?
မဖြစ်နိုင်ဘူး!
ယဲ့ယွီ တကယ် တစ်ခုခု တွေ့ရှိခဲ့ရင်၊
သူ ဘာလို့ မထွက်သွားဘဲ ဒီမှာ စောင့်နေဖို့ ရွေးချယ်တာလဲ?
ထားလိုက်တော့။
သူ သတိထားမိသည်ဖြစ်စေ မထားမိသည်ဖြစ်စေ၊
မြှားက ကြိုးပေါ် ရောက်နေပြီမို့ ပစ်လွှတ်ရတော့မည်။
ရှန်ယွမ်ရှန်း ချက်ချင်း သူ၏ လက်စွပ်ထဲ ဝှက်ထားသော ကျောက်ဆွဲပြားကို ချေမွလိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊
တောက်ပသောအလင်းတစ်ခု ဝေးကွာသောနေရာမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤထူးခြားသောအခြေအနေက၊
ပစ္စုပ္ပန်၌ရှိသော လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီသည် တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
သူမ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ကာ ယဲ့ယွီ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး၊
သူ့ကို ခေါ်သွားချင်ခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ကျနေပြီဖြစ်သည်။
အဖြူရောင် ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကျော် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး၊
ဧရိယာကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထားသည်။
သူတို့ကို ဦးဆောင်သူမှာ တာရှားမင်းဆက်၏ ပဉ္စမမင်းသမီး နင်ကျီမှတစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ပေ။
သူမနောက်က ကျင့်ကြံသူများမှာ၊
တာရှားမင်းဆက်၏ တပ်ဖွဲ့များ၏ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သူများဖြစ်သည်။
"တာယုံဧကရာဇ်၊ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ သေရက်ပဲ။"
"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်ဘုံမှာ၊
တာရှားမင်းဆက်ရဲ့ စစ်သားတွေကို ဂုဏ်ပြုဖို့ ငါ သုံးမယ်!"
ရှန်ယွမ်ရှန်း မျက်လုံးများ မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?
နင်ကျီကို လာခွင့်မပြုဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား?
ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မနာခံတာလဲ၊ ရှေ့ဆုံးမှာ ရပ်နေတာလဲ?
သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား?
ရှန်ယွမ်ရှန်း လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်- "ရန်သူတွေလာတိုက်ခိုက်နေပြီ! အရှင်မင်းကြီး၊ ကျေးဇူးပြု၍ အရင် ဆုတ်ခွာပါ! ကျွန်တော် လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး သူတို့ကို တားဆီးပါမယ်!"
လုပ်တော့မယ်ဆိုရင် အဆုံးအထိ လုပ်ရမယ်။
ရှန်ယွမ်ရှန်းသည် နိဗ္ဗာန်နန်းတော်မှ လူများကို သူ့အကွက်ထဲ လိုက်ကစားခိုင်းချင်ခဲ့သည်။
တစ်ဖက်ကတော့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက နိဗ္ဗာန်နန်းတော်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြနိုင်တယ်။
နောက်တစ်ဖက်ကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊
သူ လုံလောက်အောင် နီးကပ်နေသရွေ့၊ နင်ကျီရဲ့ လုံခြုံမှုကို ပထမဆုံး အခိုက်အတန့်မှာ အာမခံနိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီက ရှန်ယွမ်ရှန်းကို ဒီလောက် လွယ်လွယ် ထွက်သွားခိုင်းဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး။
သူ ပြောလိုက်သည်- "မင်းတို့အားလုံး ဝင်စရာ မလိုဘူး။"
"ဒီလူတွေ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား လုပ်နိုင်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး။"
"အား၊ ဒါက..."
ရှန်ယွမ်ရှန်းရဲ့ မျက်နှာက တော်တော် ဆိုးဆိုးရွားရွား ဖြစ်သွားတယ်။ ဘာလို့ ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်း မလုပ်တာလဲ?
ယဲ့ယွီ သူ့အကြည့်ကို ရှန်ယွမ်ရှန်းဆီ စူးစိုက်လိုက်ပြီး၊
စကားတစ်လုံးချင်းစီကို တမင်တကာ ပြောလိုက်သည်- "ငါ ပြောပြီးပြီ၊ ငါ ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြစို့။"
"မင်း ငါ့ဘေးမှာပဲနေပြီး ငါကိုယ်တိုင်ကပြပေးမဲ့ ခမ်းနားလှတဲ့ ပြပွဲကို လက်ခုပ်တီးပီး ကြည့်နေ!"