← Chapters

အခန်း ၂၀၉-၂၁၀

Vol. 7 Ch. 209-210

အခန်း ၂၀၉-၂၁၀

Vol. 7 Ch. 209-210

အခန်း ၂၀၉

**ယဲ့ယွီ**သည် **ရှန်ယွမ်ရှန်း**ကို သူ့ဘေးတွင် ဘာကြောင့် ဆက်ထားလိုသည်ကို နားမလည်သော်လည်း၊

**ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ**သည် ၎င်းအတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိရမည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

သူမ ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး၊

**အဆင့်မြင့်မားလွန်းသော ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ**တစ်ဦး၏ ထူးခြားသော **ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအား**ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

---

ချက်ချင်းပင်၊

**ရှန်ယွမ်ရှန်း**သည် **ဖိအား**နှစ်ဆတိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မယုံကြည်နိုင်စွာ **ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ**ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ကြားဖူးသည်မှာ၊

**တာယုံမင်းဆက်**၏ ဤ**ဘုရင်မ**သည် တစ်ချိန်က **စစ်ပွဲ**တစ်ရာ တိုက်ခဲ့သော **ဗိုလ်ချုပ်**တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊

**စစ်ရေးဗျူဟာ**တွင် ကျွမ်းကျင်ကာ၊

---

**အင်အား**လည်း အတော်အသင့်ရှိသည်ဟု။

သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ၊

သူမသည် တကယ်တမ်း **ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ**တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

တကယ်တော့ လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် **ရည်မှန်းချက်**တွေ ရှိကြတယ်။

**ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ** ကို ရောက်ပြီးတာတောင် ဘာလို့ **ဘုရင်မ**အဖြစ် ဆက်လုပ်နေတာလဲ?

သူမ **ကျင့်ကြံမှု**ကို အာရုံစိုက်ပြီး **ဘေးဒဏ်**ကို ကျော်လွှားကာ **နောက်အဆင့်**သို့ တက်လှမ်း၍ **တာအို**ကို ရရှိအောင် မကြိုးစားသင့်ဘူးလား?

---

ဘာလို့ **လောကီကိစ္စ**တွေနဲ့ ချည်နှောင်ခံနေရတာလဲ?

**ရှန်ယွမ်ရှန်း**ရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားတယ်။

**ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ**တစ်ဦး သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေတာကြောင့်၊

သူ ဘာမှ ရုတ်တရက် မလုပ်ရဲဘူး။

ဒါကြောင့် သူ အတင်းအကျပ် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်- "ကောင်းပါပြီ၊ **အရှင်မင်းကြီး**က ကျွန်တော့်ကိုနေပြီး **ပြပွဲ**ကြည့်စေချင်တယ်ဆိုရင်၊

---

"ဒါဆို ကျွန်တော် နေပါ့မယ်!"

**ယဲ့ယွီ**က မိတ်လိုက်ခါနီးနွားသိုးတစ်ကောင်က နွားမကိုကြည့်သလို တောက်ပတဲ့ အပြုံး**တစ်ခု ပြုံး ပြလိုက်တော့ ရှန်ယွမ်ရှန်း တကိုယ်လုံးကျက်သီးတွေတဖြန်းဖြန်းထသွားခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့်ဟန်ကို့ဖို့လုပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို သူ့နောက်မှာ ယှက်ထားကာ မြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။

အချိန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

**တာရှားမင်းဆက်**၏ **ကျင့်ကြံသူ**များသည် တဖြည်းဖြည်း **ရှုံးနိမ့်ခြင်း**၏ လက္ခဏာများကို ပြသလာသည်။

သူတို့၏ **ထိခိုက်မှု**များ တိုးပွားလာနေသည်။

---

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် **တာယုံမင်းဆက်**၏ **တော်ဝင်ကျင့်ကြံသူ**များသည် တိုက်ပွဲတွင် ပို၍ ပို၍ ရဲရင့်လာကြသည်။

ရန်သူတစ်ဦးကို သတ်တိုင်း သူတို့သည် ခေါင်းဖြတ်ပြီး ခေါင်းများကို စုဆောင်းကြသည်။

၎င်းသည် သူတို့ **စစ်မြေပြင်**တွင် ကျင့်သားရခဲ့သော အလေ့အကျင့်ဖြစ်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းက **စစ်ရေးဂုဏ်ထူး**ကို ရစေသည်။

**စစ်ရေးဂုဏ်ထူး**က အရာအားလုံးကို လဲလှယ်နိုင်သည်!

---

**နင်ကျီ**ပတ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးနေသော **ကျင့်ကြံသူ**အရေအတွက် လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ၊

**ရှန်ယွမ်ရှန်း** စိုးရိမ်ပူပန်လာသည်။

**ကျိန်စာ**။

သူ ဖိတ်ခေါ်ထားသော **အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ** ဘာလို့ ပေါ်မလာသေးတာလဲ?

သူမ နောက်ဆုတ်သွားတာများလား?

**ရှန်ယွမ်ရှန်း** ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားနေတုန်းမှာ၊

---

ကြောက်မက်ဖွယ် **ဖိအား**တစ်ခု ရုတ်တရက် ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

အထက်ကောင်းကင်တွင်၊

**ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်**များ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထို့နောက်၊

**ပုံရိပ်**တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာသည်။

သူမ **ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံ** ဝတ်ထားပြီး **ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်** လှပနေသည်။

---

"ဘယ်သူက **တာယုံမင်းဆက်**ရဲ့ **ဧကရာဇ်**လဲ?

ထွက်လာပြီး သေတော့!"

**တာယုံမင်းဆက်**၏ **တော်ဝင်ကျင့်ကြံသူ**အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့၊

နောက်ထပ် **ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိန်းမနတ်ဘုရား**တစ်ပါး ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြန်ပြီလဲ?

---

ဒီလို **လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဖိအား**အောက်မှာ၊

သူတို့ ခေါင်းတောင် မမြှောက်နိုင်ကြဘူး။

**ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ** မျက်လုံးတွေကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်တယ်။

သူမ ရှေ့က **ပုံရိပ်**ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊

ဒီလူကလည်း **အားကောင်းတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ**တစ်ဦးလို့ ခံစားရတယ်။

---

ဒါကြောင့် **ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ** ချက်ချင်း ပြောလိုက်တယ်- "**အရှင်မင်းကြီး**ခနလောက် အနားယူဖို့ သွားသင့်ပါတယ်; ကျွန်မ ဒီလူကို ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်။"

**ယဲ့ယွီ** တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပေမဲ့၊

သူ့မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် **အပြုံး**တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

ဒီအတောအတွင်း **ရှန်ယွမ်ရှန်း** အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရတယ်။

သူမ ဒီမှာ၊ သူမ ဒီမှာ—နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ!

---

ဒါက **ရွှေအခွင့်အရေး**ပဲ။

သူ **ယဲ့ယွီ**ကို ဒီလို ထွက်သွားခွင့် ဘယ်လိုပေးနိုင်မှာလဲ?

"**အရှင်မင်းကြီး**၊ အမြန်ထွက်သွားပါ!

**အရှင်မင်းကြီး**က **တာယုံမင်းဆက်**တစ်ခုလုံးရဲ့ **ကံကြမ္မာ**ကို ထမ်းထားရတာ; လုံးဝ ထိခိုက်မှု မဖြစ်ရဘူး!"

သူ ဒါကို သူ၏ အင်အားအကုန်ဖြင့် အော်ခဲ့သည်။

မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

---

ဒီလုပ်ရပ်က၊

**ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ**ရဲ့ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်။

ဒီလူက လုံးဝ သရုပ်ဆောင်ညံ့လိုက်တာ ၊ မင်း ရဲ့ အမူရာတွေနဲ့တင်သိနိုင်တာက မင်းက **သစ္စာဖောက်ပြန်နေတာပဲ!

"ဘုန်း!"

**ယဲ့ယွီ** **ရှန်ယွမ်ရှန်း**ကို ကန်လိုက်ပြီး၊

---

ဒေါသထွက်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်- "ဘာလို့ ဒီလောက် ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် အော်နေတာလဲ?

ငါ့နားတွေ အူနေပြီ၊ မြည်းတကောင် လာဟီနေသလိုပဲ နားအတော်ညဉ်းနေပြီ!"

"ကျွန်တော်—ကျွန်တော်က ကောင်းစေချင်တာပါ"

**ရှန်ယွမ်ရှန်း** တုံ့ပြန်လိုက်သည်၊ သူ့အကြည့်က ရှောင်လွှဲနေသည်။

ထို့နောက် သူ အသစ်ရောက်လာသော **နတ်ဘုရားမ**အား **လျှို့ဝှက်သတင်းစကား** ပေးပို့လိုက်သည်- "မြန်မြန် လုပ်တော့! ဘာကို စောင့်နေတာလဲ?"

---

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

**နတ်ဘုရားမ**သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့၊

**ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ**သည် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်နေပြီ။

သို့သော် **ယဲ့ယွီ**က သူ့ကို တားဆီးရန် လက်ကမ်းလိုက်သည်။

"ဝင်ပါစရာ မလိုဘူး!"

---

ဒီလိုပြောပြီး **ယဲ့ယွီ** ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လှမ်းသွားခဲ့သည်။

**နင်ကျီ** ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ့နှလုံးသား ပျော်ရွှင်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

ဒီ**ဧကရာဇ်**က သူ့ကိုယ်သူ သေဖို့ ဆန္ဒအလျောက် သွားနေတာလား?

ပတ်ဝန်းကျင်က **တော်ဝင်ကျင့်ကြံသူ**တွေက သူတို့ရဲ့ မသက်မသာဖြစ်မှုကို မမှုဘဲ **ယဲ့ယွီ**ဆီကို ပြေးသွားကြတယ်။

သူတို့ တကယ် ယုံကြည်ခဲ့ကြတာက၊

---

**ယဲ့ယွီ**က **ကောင်းတဲ့ ဧကရာဇ်**တစ်ပါးပဲ။

သူ ဒီလို သေလို့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး။

သို့သော်၊

သူတို့ရဲ့ **အမြန်နှုန်း**က **နတ်ဘုရားမ**ရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ ယှဉ်ရင် အရမ်း နှေးလွန်းနေတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ခဲ့တာက၊

**နတ်ဘုရားမ**က **ယဲ့ယွီ**ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်သွားတာပဲ။

---

သူမ သူ့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်တယ်။

"ရှင် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ? **ဧကရာဇ်** ဖြစ်သွားတာလား?

ရှင်က **နဂါးဝတ်ရုံ**နဲ့ တကယ်ပဲ ကြည့်လို့ကောင်းတယ်လို့ ငါ ပြောရမယ်!"

"ဒါက ငါ မင်းကို မေးရမယ့် အရာပဲ။"

"ဘာလို့ **အလယ်တိုက်ကြီး**ကနေ **မြောက်ပိုင်းတောနွံ**ကို ရောက်လာတာလဲ?

**လျန်ယွီ**!"

---

**ယဲ့ယွီ**ရဲ့ အသံမှာ **ကူကယ်ရာမဲ့မှု**တွေ ပြည့်နေခဲ့တယ်။

တကယ်ပဲ၊

**ရှန်ယွမ်ရှန်း**က **စည်းစိမ်ဥစ္စာ**တွေ အကုန်အကျခံပြီး ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တဲ့ **အပြင်အကူအညီ**က **အလယ်တိုက်ကြီး**က **တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ** **လျန်ယွီ**မှတစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

**ယဲ့ယွီ** ဒီအမျိုးသမီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အတော်လေး **ကူကယ်ရာမဲ့** ခံစားခဲ့ရတယ်။

သူမ သူ့ရဲ့ **အဖော်**ဖြစ်ဖို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့တာ။

---

အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ့ကို ခဏတာ ထွက်သွားခိုင်းဖို့၊

**ယဲ့ယွီ**က သူ့နဲ့ **ဘေးဒဏ်သဘောတူညီချက်**တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်။

**လျန်ယွီ** **ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ** ကို အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်နိုင်သရွေ့၊

ဒါဆို သူ **အဖော်**ဖြစ်ဖို့ ကိစ္စကို စဉ်းစားလို့ရတယ်။

မမျှော်လင့်ဘဲ၊

**လျန်ယွီ**ရဲ့ **ကျင့်ကြံမှု**အမြန်နှုန်းက ဒီလောက် မြန်နေခဲ့တာ။

---

လအနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊

သူမ **ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ** ကို အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်ခဲ့ပြီ။

အိပ်မက်ထဲမှာ သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက ဒီလောက် မြန်ပုံမရဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒါက တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။

**လျန်ယွီ** ပေါ်လာတာကို မြင်တော့၊

**ယဲ့ယွီ** မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ **လျန်ယွီ**က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ သေချာနေတာ။

---

ဒီအမျိုးသမီးက သူ့အပေါ်မှာ **လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်**တွေ ရှိနေတာ;

သူမ သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်နိုင်မှာလဲ?

ဒါသာ မဟုတ်ရင်၊

**ယဲ့ယွီ** ဒီကို ဒီလောက် သက်သောင့်သက်သာ လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဟာ!

ခဏလေး။

ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ကို ကြိုက်သလောက် ဖက်လို့ရတယ်၊

---

ဒါပေမဲ့ သူ့လက်တွေက ဟိုဒီ လျှောက်သွားနေတာ။

ဒါက နည်းနည်း များလွန်းနေပြီ! ငါ့ပစ္စည်းကို လူကြားထဲစိတ်ရှိတိုင်းဆုပ်နယ်နေလို့မရဘူးလေ၊

ပတ်ပတ်လည်မှာ လူရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသေးတာ!

မိန်းမလှလေးရဲ့ နူးညံ့တဲ့လက်ကလေးနဲ့ လာပီးဆုပ်ကိုင်နေမှုက အတော်လေး ကောင်းနေပေမဲ့ဒေါသထွက်ဟန်ဆောင်ပြီး **ယဲ့ယွီ** ပြောလိုက်သည်- "လွှတ်!

လွှတ်နော်၊ ဒါကဘာလုပ်နေတာလဲ? ဒါက မလျော်မကန်ဘူး!"

"ဟဲဟဲ!" လျန်ယွီ**က ပြဇာတ်ထဲကမင်းသားလိုမျိုးရီလိုက်တယ်။

---

**လျန်ယွီ** သူ့လက်တွေကို ဟိုဒီ လျှောက်သွားတာ ရပ်လိုက်ပြီး၊

အစားထိုးအနေဖြင့် သူ့လက်များကို **ယဲ့ယွီ**၏ လက်များပေါ်သို့ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

သူမ ဆက်ပြောလိုက်သည်- "ကျွန်မ **မြောက်ပိုင်းတောနွံ**ကို **မင်္ဂလာပစ္စည်း**တွေ စုဆောင်းဖို့ လာခဲ့တာ။"

"ဒီတစ်ယောက်က ကျွန်မကို **ဧကရာဇ်**ကို သတ်ဖို့ လုပ်ကြံသူအနေနဲ့ ငှားရမ်းပီး ခေါ်ခဲ့တာ။"

"ဈေးနှုန်းက တော်တော် မြင့်တာမို့ ကျွန်မ လာခဲ့တာ။"

---

"ဘယ်လောက်တောင် **တိုက်ဆိုင်**လိုက်လဲ၊ ကျွန်မရဲ့ခင်ပွန်းလေးဖြစ်နေတာ?"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

**ရှန်ယွမ်ရှန်း**နဲ့ **နင်ကျီ**တို့ရဲ့ မျက်နှာတွေ ချက်ချင်း ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

သူတို့ **ယဲ့ယွီ**ကို **လုပ်ကြံ**ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တဲ့ **အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ**က၊

သူ့ကို '**ခင်ပွန်း**' လို့ ခေါ်နေတာလား?

ဒါက ရူးသွပ်မှု မဟုတ်ဘူးလား?

---

"ဪ၊ ဘယ်သူက မင်းကို ငါ့ကို သတ်ဖို့ ခေါ်ခဲ့တာလဲ?"

**ယဲ့ယွီ** **ရှန်ယွမ်ရှန်း**ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊

သူ့အကြည့်မှာ **ပျော်ရွှင်မှု**တွေ ပြည့်နေခဲ့တယ်။

**လျန်ယွီ** သူ့လက်တွေကို လွှတ်လိုက်ပြီး၊

ရှေ့ကို လျှပ်စီးပမာ ခုန်သွားခဲ့တယ်။

**ရှန်ယွမ်ရှန်း**ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပြီး၊

---

သူမ လက်ညှိုးနဲ့ သူ့ကို ထိုးလိုက်တယ်။

ချက်ချင်း သူ့ရဲ့ **ဝိညာဉ်စွမ်းအင်**ကို ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။

"ယောက်ျားရေ ၊ ကျွန်မကို *ရှင့်ကို သတ်ဖို့ ခေါ်ခဲ့တာ သူပဲ။"

"ဆုလာဘ်က **အဆင့်မြင့် မြေ-အဆင့် နည်းစနစ်**တစ်ခု၊

နဲ့ **ဝိညာဉ်ကျောက်** နှစ်ထောင်ပဲ။"

**ယဲ့ယွီ** မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။

---

**ဝိညာဉ်ကျောက်**တွေက အရေးမကြီးဘူး၊

ဒါပေမဲ့ **အဆင့်မြင့် မြေ-အဆင့် နည်းစနစ်**က အလွန် ရှားပါးတယ်။

**လျန်ယွီ**ကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ဆွဲဆောင်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး။

ဒီအချိန်မှာ **ရှန်ယွမ်ရှန်း** လုံးဝ စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး။

သူ **လုပ်ကြံသူ**တစ်ဦးကို ရှာခဲ့တာ သူ့ရဲ့ **အဖော်**ပါ ပါလာတာပဲ။

သူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အပြစ်တင်မယ်ဆိုရင် သူ့ကိုယ်သူ **မျက်စိကန်းတာ**ကိုပဲ အပြစ်တင်ရမယ်။

---

သူ့ကံက ဆိုးတယ်။

**ရှန်ယွမ်ရှန်း** မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်- "မင်း ငါ့ကို သတ်တော့မယ်ဆိုရင် အမြန်ပဲ လုပ်လိုက်!"

"ခဏစောင့်။"

"ငါတို့ရဲ့ **အရောင်းအဝယ်**ကို အရင် အပြီးသတ်ရအောင်။"

"မင်း ငါ့ကို သတ်ဖို့ ခေါ်ခဲ့တာ၊"

---

"ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ခင်ပွန်းကို သတ်ခိုင်းနေတာ။"

"ငါ အဲဒါကို လုပ်လို့မရဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီကို ရောက်နေပြီမို့ ငါ လုပ်သည်ဖြစ်စေ မလုပ်သည်ဖြစ်စေ မင်း ပေးရမယ်!"

"အဲဒီ ပစ္စည်းတွေက ငါ့ရဲ့ **မင်္ဂလာပစ္စည်း**တွေ!"

**လျန်ယွီ** မျက်လုံးတွေကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်ပြီး၊

---

သူမ၏ **သတ်ဖြတ်လိုစိတ်** ထင်ရှားနေသည်။

**ရှန်ယွမ်ရှန်း**သည် ဤ**အကြောင်းပြချက်**ကြောင့် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

သူမ သူ့ကို သတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ၊

သို့တိုင် သူမ **အရောင်းအဝယ်**ကို ဆက်လုပ်ချင်သေးသည်။

ဒါက တကယ်ပဲ အရမ်းများလွန်းနေပြီ!

ဒီအတောအတွင်း **ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ**သည် သူ့ရှေ့မှ **လျန်ယွီ**ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊

---

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၂၁၀ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၂၁၀

ခဏအကြာ။

တာရှားမင်းဆက်နှင့် နိဗ္ဗာန်နန်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော ရှန်ယွမ်ရှန်းနှင့် နင်ကျီတို့ နှစ်ဦးစလုံးကို၊

တာယုံမင်းဆက်၏ နန်းတော်သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းကို ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမ၏ စကားဖြင့်ဆိုလျှင်၊

ယဲ့ယွီကို လုပ်ကြံရန်အထိ ရဲရင့်သူများသည် အလွယ်တကူ မသေသင့်ပေ။

သူတို့သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရပြီး အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခခံရမည်။

အခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊

လူတိုင်း တာယုံမင်းဆက်၏ မြို့တော်သို့ အတူတူ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ခရီးတစ်လျှောက်လုံး၊

လျန်ယွီသည် ယဲ့ယွီ၏ လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်နေခဲ့သည်။

သူ မည်သို့ပင် ခွာ ချရန် ကြိုးစားစေကာမူ၊

လျန်ယွီသည် လက်လွှတ်မည့် လက္ခဏာ မပြခဲ့ပေ။ ထို့အပြင်သူမ၏ လက်သည် အလွန်ကိုပဲ သူ၏ အဓိကနေရာကို ဝက်မြှီးသဖွယ်ကပ်ပါနေခဲ့သည်။

ဤသည်က ယဲ့ယွီအား အလွန် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိထားမိခဲ့သည်မှာ၊

လျန်ယွီ ရောက်လာပြီးနောက် ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဒါ့အပြင်၊

အရှုပ်ထွေးဆုံးအပိုင်းကတော့၊

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ ခရီးတစ်လျှောက်လုံး နဂါးလှည်းပေါ် ပြန်မစီးခဲ့ဘူး။

အစားထိုးအနေနဲ့ သူ လေထဲကနေ ပြန်လာခဲ့ပြီး၊

သူ့ရဲ့ မူရင်းနေရာကို လျန်ယွီအတွက် ပေးလိုက်တယ်။

ဒီအခြေအနေက ကိစ္စတွေကို နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးသွားစေတယ်။

ယဲ့ယွီ တိတ်တိတ်လေး စတင် စဉ်းစားခဲ့တယ်၊

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ လျန်ယွီရောက်လာလို့ သဝန်တိုနေတာများလား။

ဒါဆို သူ ဘာလုပ်ရမလဲ?

နန်းတော်အတွင်း၌။

လျန်ယွီ ယဲ့ယွီကို လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မနေနိုင်တော့ဘဲ သူမ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်- "ကျွန်မ ရောက်လာတာ မသင့်တော်တဲ့ အချိန်များလား?"

လျန်ယွီက ပုံမှန်အားဖြင့် ဂရုမစိုက်ဟန် ရှိသော်လည်း၊

သူမသည် အတော်လေး ထိုးထွင်းသိမြင်ပြီး စဉ်းစားတတ်သူဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် သူမသည် ကြမ်းတမ်းသော ကျင့်ကြံမှုလောကတွင် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယဲ့ယွီ ပြုံးလိုက်သည်- "ဘယ်အချိန်မှ မသင့်တော်တဲ့ အချိန်ဆိုတာ မရှိဘူး။ မင်း ဒီကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ စကားများများ ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး။"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

လျန်ယွီ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပြလိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီ ပင်ကိုယ်ဗီဇအတိုင်း သူ့ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ဖို့ လက်ကမ်းလိုက်တယ်။

ဟုတ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမျိုးသမီးကို သူ တန်ဖိုးထားရမှာပဲ။

မဟုတ်ရင်...

ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားတယ်။

သူ လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်တယ်။

"ခဏစောင့်ဦး၊ မင်း ဘာလို့ ရုတ်တရက် ငါ့နဲ့အတူ မြို့တော်ကို ပြန်လာတာလဲ?"

"ရှင်က ကျမခင်ပွန်း! ရှင် မြောက်ပိုင်းတောနွံရဲ့ ဧကရာဇ် ဘယ်လို ဖြစ်လာတာလဲ မသိပေမဲ့ ကိစ္စမရှိဘူး။ ရှင် ဘယ်သွားသွား ကျမ လိုက်မယ်!"

လျန်ယွီ ထပ်ပြီး နီးကပ်လာပြန်တယ်၊

သူမရဲ့ လက်တွေက ယဲ့ယွီရဲ့ လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်ထားတယ်။

ဒီအချိန်မှာ၊

ယဲ့ယွီ စိတ်ဓာတ်မုန်တိုင်းထဲမှာ လုံးဝ နစ်မြောနေခဲ့တယ်။

ခဏစောင့်၊ ဒါကို အစကနေ ရှင်းအောင်လုပ်ရအောင်။

ပထမဦးဆုံး လုပ်ကြံမှုတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ လျန်ယွီပဲ။

လျန်ယွီ သူ့ကို နှစ်သက်တာမို့ သဘာဝကျစွာပဲ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဘာမှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

တွေ့ဆုံစဉ် သူတို့ ဖက်တာက ကိစ္စကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခု ကိစ္စပြီးသွားပြီ၊ တရားခံကို ဖမ်းမိပြီ၊

လျန်ယွီ ဘာလို့ သူ့နဲ့အတူ ပြန်လာချင်တာလဲ?

ပြီးတော့ ဘာလို့ သူ့ကို ခင်ပွန်းလို့ ထပ်ခေါ်နေတာလဲ?

မှန်တယ်။

လျန်ယွီက သူ့ကို လက်ထပ်ဖို့ မင်္ဂလာပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ ကောင်းကင်ဘုံကို ကျိန်ဆိုရဲတယ်၊

သူ လျန်ယွီကို လက်ခံမယ်လို့ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူး!

ဘာလို့ ရုတ်တရက် သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာသလို ခံစားရတာလဲ?

သဘောတူညီချက်ကနေ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိတဲ့ အဖော်အဖြစ်လား?

ဒါက **လျပ်စီးဒြပ်စင်ဓားပျံသန်းနေတာထက် တောင် သာနေတဲ့အမြန်နှုန်းဖြစ်နေခဲ့ပြီ?ခုချိန်မှာ လျန်ယွီကသူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သာ ရချင်ရမယ်။ သူ့အချစ်ကိုတော့ရဖို့စောလွန်းနေသေးတယ်လေ ၊ အရမ်းရုတ်တရက်ကြီးဖြစ်နေတာကိုမခံစားနိုင်ဘူး။

ယဲ့ယွီ တွေးလေလေ၊ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ပိုခံစားရလေလေပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ လုံးဝ တွယ်ကပ်နေသလောက် ဖြစ်နေတဲ့ လျန်ယွီကို ကြည့်ရင်း၊

သူ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ သက်ပြင်းချရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။

ထားလိုက်တော့။

အဲဒီတုန်းက သူတို့ ချမှတ်ခဲ့တဲ့ ဘေးဒဏ်သဘောတူညီချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။

ဒါ့အပြင်၊

ဒီလိုမျိုး လျန်ယွီကို မြင်တော့၊

သူမ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းတယ်။

ဒီလိုဆိုရင်၊

သူမကို ခဏလောက် ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမ သူ့ရဲ့ အဖော်ဖြစ်ဖို့ လာခဲ့တာမို့၊

ယဲ့ယွီက အကျိုးအမြတ်ကို အလွတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူ လျန်ယွီကို တစ်ဖက်ဆွဲထုတ်ပြီး ကွန်စကားလုံးပုံသေနည်းကို စတင် ရေးသားခဲ့တယ်။

သူမရဲ့လက်သရမ်းလွန်းမှုကြောင့်သူ့အနေနဲ့တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေတာ အတော်ကြာနေခဲ့ပြီ။

လျန်ယွီ**ကိုယ်လုံးလေးကို ရုတ်တရက်သူ့ပေါင်ပေါ်ထိုင်စေ လိုက်ပြီး နစ်မြောနေတဲ့သူမရဲ့ဝတ်ရုံတွေကို ချွတ်လိုက်တယ်။ သူမရဲ့အိစက်လွန်းတဲ့တင်သားတွေကြောင့်သူအတော်လေး စိတ်တွေပိုကြွလာခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ရင်သားတွေကို ဆုပ်နယ်ပြီး ပန်းနုရောင်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို စုပ်ယူနေခဲ့တယ်။

အချိန်အတော်ကြာနမ်းပီးနောက်မှာတော့ သူမရဲ့ ပြည့်ဖြိုးတောင့်တင်းတဲ့ ကိုယ်လုံးလေးကို လှဲချလိုက်ပြီး စတင်သုံးဆောင်ခဲ့တယ်။

လျန်ယွီမျက်နှာလေးက ပန်းရောင်သန်းနေပြီး နှုတ်ခမ်းလေးပွင့်ဟကာ အော်ဟစ်နေလို့ ယဲ့ယွီက နှုတ်ခမ်းချင်းဆက််ပြီး နမ်းနေခဲ့တယ်

သူမရဲ့ဖြူဝင်းပြည့်ဝတဲ့လက်မောင်းသားလေးကိုချုပ်ကိုင်ပြီးအချိန်အတော်ကြာထိ ဆောင့်ချက်များပြင်းထန်နေခဲ့တယ်။ လျန်ယွီ၏နောက်မှနေ၍ သူမ၏စွင့်ကားသောတင်သားများကို ကြည့်ကာ သေးကျင်သောခါးလေးကို ချုပ်ကိုင်ပြီး မင်းငါ့ကို တချိန်လုံးရန်စနေတာအတွက် လက်စားချေတာပဲ ခုရောမှတ်ပြီလား မှတ်ပြီလား ဟုမေးနေခဲ့သည် ၊။

လျန်ယွီမှာ နှုတ်ခမ်းလေးဟကာ အွန်းအွန်းမြည်သံလောက်သာထွက်နိုင်တော့သည်အထိ အသက်ကို လုရှူကာမျက်ရည်များလျံကျနေသည်အထိ တကိုယ်လုံးသိမ့်သိမ့်တုန်ကာခံစားနေရသောလဲနောက်သို့လှည့်ကာ မြူဆွယ်သောမျက်လုံးရွဲကြီးများဖြင့်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြနေခဲ့သည်။

ကောင်းပြီလေ ငါ့ကိုအဆိုးမဆိုနဲ့နော်

အခန်းတွင်းတွင် အလွန်ပင်ဆူညံသွားကာ လျန်ယွီ၏ကိုယ်လုံးလေးမှာ ယဲ့ယွီလက်ထဲတွင် အရုပ်လေးတရုပ်သဖွယ်လှုပ်ခါကာ အသုံးတော်ခံနေခဲ့သည်။

...

နာရီနှစ်ဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီရဲ့ အခန်းတံခါးဝကို ရောက်လာခဲ့တယ်။

သူမ အထဲမှာ စာဖတ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒီအရာက ယဲ့ယွီကို ပိုပြီး ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားစေတယ်။

သတိပြုသင့်သည်မှာ၊

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီသည် အရင်က စာပေဝါသနာပါသူတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ဒါက မုန်တိုင်းရဲ့ နိဒါန်းလား?

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဘာလို့ အထဲ မဝင်တာလဲ?

ကျွန်မက အရှင်မင်းကြီးကို စားပစ်မှာ ကြောက်လို့လား?"

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီရဲ့ အသံ ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းလာတယ်။

ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများအတွက်၊

သူတို့ရဲ့ နတ်မျက်စိနဲ့ဆိုရင် သူတို့ မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းက အရာအားလုံးကို သိနိုင်တယ်။

ပြီးတော့ ယဲ့ယွီက ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီနဲ့ နံရံတစ်ခုပဲ ခြားနေတာ။

သူ သဘာဝကျစွာပဲ နားလည်ခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူ အခန်းထဲသို့ တည့်တည့်လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ငါ့ကို စားနိုင်မယ်ဆိုရင် ပျော်တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ မင်း စာဖတ်နေတာ မြင်လို့ မနှောင့်ယှက်ချင်ခဲ့ဘူး။

ဒါနဲ့ မင်း စာဖတ်နေတာ တကယ် ရှားပါတယ်။ စစ်ရေးဗျူဟာလား?"

တုံ့ပြန်ရာတွင်၊

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ သူမလက်ထဲက စာအုပ်ကို မြှောက်လိုက်တယ်။

မျက်နှာဖုံးမှာ စာလုံးကြီးလေးလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားသည်-

တာယုံအမျိုးသမီးများ၏အပျိုစင်အရသာ!

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊

ယဲ့ယွီ အဲဒီ စာလုံးလေးလုံးကို မြင်တော့ သူ သူ့မျက်လုံးတွေကို မယုံနိုင်ခဲ့ဘူး။

ထိတ်လန့်မှုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့တယ်—သူ့ရဲ့ ဘုရင်မက အမျိုးသမီးအရသာအကြောင်း ဖတ်နေတာ!

ဒါက ကမ္ဘာပေါ် က စာအုပ်နဲ့ အတူတူပဲလား?

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ ယဲ့ယွီရဲ့ အံ့အားသင့်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး၊

အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်- "အရှင်မင်းကြီး၊ ဘုရင်မတစ်ဦးအနေနဲ့၊

ကျွန်မ ဒီတိုင်းပြည်ကလူတွေအတွက် စံနမူနာ ပြသရမယ်။

ယုတ္တိရှိရှိ ပြောရရင်၊

ကျွန်မ အရှင်မင်းကြီးကို ကူညီပြီး မိဖုရားငယ်တွေ ရွေးချယ်တာကို တာဝန်ယူသင့်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျွန်မညီမက ကိုယ်တိုင် လာခဲ့တယ်။

ဒါက တကယ်ပဲ လက်မခံနိုင်စရာပဲ။

ဒါကြောင့် ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် အမျိုးသမီးဂုဏ်ကျေးဇူးအကြောင်း ဖတ်နေတာ။"

"ရွေးချယ်... မိဖုရားငယ်တွေလား?"

ယဲ့ယွီရဲ့ အသံ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့တယ်။

ဒါက တကယ်ပဲ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ အဆုံးစွန် အိပ်မက် ဖြစ်နိုင်မလား?

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီ သဘာဝကျစွာ ပြောလိုက်သည်- "မှန်ပါတယ်။ မိဖုရားငယ်တွေ ရွေးချယ်ပြီး နန်းတော်ကို အရှင်မင်းကြီးအတွက် ဖြည့်ဆည်းပေးတာက ကျွန်မရဲ့ ဘုရင်မတစ်ဦးအနေနဲ့ တာဝန်ပဲ။"

"ဒါနဲ့ အရှင်မင်းကြီး၊ အဲဒီ ညီမလေးက နန်းတော်ထဲ ရောက်နေပြီမို့ သူ့ကို ဘွဲ့တစ်ခု မြန်မြန် ပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

ယဲ့ယွီ လုံးဝ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ခဏတာတော့၊

သူ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ဘူး။

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီလို အဖော်တစ်ဦး ရှိရတာက တကယ်ပဲ အိပ်မက်တခုထက်တောင်ပြည့်စုံနေပြီပဲ။

သူမ မင်းဆက်တစ်ခုကို တစ်ဦးတည်း ထူထောင်ခဲ့တယ်၊

သူ့ကို ဧကရာဇ်ဖြစ်ခွင့်ပေးခဲ့တယ်၊

ပြီးတော့ သူတို့ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ၊

နောက်ထပ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူ့ကို ရှာဖို့ လာခဲ့တော့၊

သူမရဲ့ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက သဝန်တိုတာ မဟုတ်ဘဲ၊

သူမကိုယ်သူမ မြှင့်တင်ဖို့အတွက် အမျိုးသမီးဂုဏ်ကျေးဇူးအကြောင်း ဖတ်တာပဲ။

ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ အံ့မခန်းပဲ။

ဒီလို ဇနီးတစ်ဦး ရှိနေရင် သူ ဘာများ ပိုလိုချင်ဦးမှာလဲ?

ရက်အနည်းငယ်အကြာ။

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီရဲ့ ပြင်းပြတဲ့ တောင်းဆိုမှုအောက်မှာ၊

ယဲ့ယွီက လျန်ယွီကို မိဖုရားငယ်အဖြစ် "တွန့်ဆုတ်စွာ" ခေါ်ယူခဲ့တယ်။

ဤသို့အတွက်၊

လျန်ယွီသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်၊

ဘုရင်မ သို့မဟုတ် မိဖုရားငယ်ကဲ့သို့သော ဘွဲ့များသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။

သူမ ယဲ့ယွီနှင့်အတူ ရှိနေနိုင်သရွေ့၊

ကျန်သည်များအားလုံး အရေးမကြီးပေ။

သူတို့ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ၊

ယဲ့ယွီက မူလက ထွက်ခွာဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘွဲ့ပေးခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်တော့၊ ဘုရင်မနဲ့ မိဖုရားငယ်ကို၊

သူ နောက်ဆုံးတော့ နောက်ထပ် နည်းနည်း စောင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။

မဟုတ်ရင် လျန်ယွီရဲ့ တွယ်ကပ်တဲ့ သဘာဝအရ သူ သူ့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါ့အပြင်၊

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီက ဒီလောက် နားလည်မှုရှိတာမို့ သူ့ကို ဆုလာဘ်အနေနဲ့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် အတူတူနေသင့်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ မထွက်ခွာသေးခင်၊

** အိပ်မက်သခင်စနစ်** က ဆက်လုပ်ရမှာပဲ။

သူ နောက်ဆုံး ** အိပ်မက်သခင်စနစ်** လုပ်ခဲ့တာ ကြာပြီ။

သူ့ရဲ့ ကံက အခုချိန်မှာ အတော်လေး စုမိနေလောက်ပြီ။

ပေါ်ထွက်လာရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ!

ယဲ့ယွီ ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီနဲ့ လျန်ယွီတို့ကို ပြောလိုက်တယ်၊

သူ ** အဆင့်ချိုးဖျက်ခြင်း** လုပ်တော့မယ်လို့။

သူ လုံခြုံပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာတစ်ခု ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း** လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့။

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီနဲ့ လျန်ယွီ ချက်ချင်း သူ့အတွက် ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း** နဲ့ ** ကောင်းချီးပေးထားတဲ့ နေရာ**တစ်ခု ရှာပေးခဲ့တယ်။

သူတို့ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကိုလည်း စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီအတွက် အနီးအနားမှာ စောင့်ကြပ်ဖို့။

မူလက ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီနဲ့ လျန်ယွီတို့ ကိုယ်တိုင် ကူညီဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီက သူတို့ကို တားဆီးခဲ့တယ်။

"ငါ့ကို ရန်သူတွေ နှောင့်ယှက်ခြင်းမရှိသရွေ့ ဒီလို **မလိုအပ်ပဲ အလွန်အကျွံဂရုစိုက်တာမျိုး လုပ်စရာမလိုဘူး!"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

ဟွမ်ဖူဘိုင်ကျီနဲ့ လျန်ယွီတို့ လက်လျှော့ရုံပဲ ရှိတယ်။

ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိတယ်။

ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုပဲ။

ဒီလောက်ကြီးကျယ်အောင် လုပ်စရာ မလိုဘူး။

ဒါက လွန်ကဲတယ်။

ယဲ့ယွီ အသက်အောင့်ပြီး အာရုံစိုက်လိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ပြန်ရပြီးနောက် သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်တယ်။

သူ ** အိပ်မက်သခင်စနစ်** ကို စတင်လိုက်သည်!

All Chapters